BAGÉAN TINA BIANTARA ANU DITEPIKEUN KU MAHASISWA NUR UNIVERSITAS NGEUNAAN RISALE-I NUR
Sadérék-sadérék abdi anu ajénna luhur, anu halabhab kana cai hirup iman sareng Islam! Mimitina, mugia abdi ngaku yén aya dina mimbar tempat biantara ieu dipasihkeun henteu ngajantenkeun abdi béda ti aranjeun. Abdi salah saurang sadérék aranjeun. Ogé biantara ieu pangajaran abdi anu kacida mangpaatna, anu kacida diperyogikeun ku abdi. Anu diajak nyarita nyaéta abdi sorangan. Abdi bakal maca pangajaran abdi ka aranjeun, sadérék-sadérék abdi anu dipaparin berkah, dina cara ngabahasna babarengan. Cacad-cacad asalna ti abdi. Kasampurnaan sareng kaéndahan milik karya-karya Risale-i Nur anu mangpaatna abdi candak. Upami taya panghalang anu datang ka urang, tina biantara-biantara agama anu bakal urang teraskeun saminggu sakali, anu kahiji ayeuna ngeunaan iman. Sabab sakumaha dipedar ku Bedîüzzaman Said Nursî dina Majelis Bangsa Kahiji, "Hakékat anu pangluhurna dina jagat raya nyaéta iman, sanggeus iman nyaéta solat." Ku sabab ieu urang ogé nganggap pantes biantara urang ngeunaan Al-Qur'an, Iman sareng nabi urang, Junjunan urang rosul anu mulya, 'alaihis-salâtu was-salâm. Anu kadua ogé in syâ'allâh bakal ngeunaan solat sareng ibadah. Urang milari karya anu bakal ngajarkeun jejer-jejer ieu ka urang. Ahirna urang milih “Risale-i Nur”, anu ngajarkeun kabutuh urang anu patali sareng hirup tur langgeng ieu dina cara anu cocog sareng pamahaman abad urang sarta ngayakinkeun, anu ampir satengah abad nampi kapercayaan sareng kayakinan anu ageung, janten karya agama anu pangdipercayana. Ayeuna urang bakal medar naha biantara urang anu kahiji ngeunaan iman, sarta masihan katerangan anu kacida pondokna ngeunaan karya ieu sareng pangarangna. Kieu: Dina abad ieu, musuh-musuh agama sareng Islam mimitina nempatkeun rencana ngalemahkeun sareng ngarubuhkeun dasar-dasar iman dina perkara kahiji programna. Utamina salami dua puluh lima taun ieu, serangan kana rukun-rukun iman kalayan munafik sareng dina rupa-rupa topéng, dina kaayaan anu henteu kantos katingal dina sajarah, kacida pikagigireunna, cara-cara anu kacida ngarubuhkeunna parantos dilaksanakeun. Padahal mamang atanapi mungkir anu bakal muncul dina salah sahiji rukun iman langkung matak musibat tur ngabahayakeun kacida seueur kalina ti henteu maliré anu dilakukeun dina rincian agama. Ku sabab ieu padamelan anu pangpentingna ayeuna nyaéta nguatkeun iman ku ngarobih iman taqlid kana iman tahqiq, ngukuhkeun iman, nyalametkeun iman. Langkung ti sagala rupa, sibuk sareng dasar-dasar iman parantos janten anu diperyogikeun kalayan pasti sareng kabutuh anu darurat, malah kawajiban. Sakumaha ieu di Turki, kitu ogé dina sakumna dunya Islam. Leres, narékahan ngalereskeun sareng ngahias kamar-kamar hiji wangunan anu pondasina parantos ruksak, sakumaha mangpaatna pikeun henteu rubuhna wangunan éta? Pikeun hiji tangkal anu akarna diusahakeun dibosokkeun, naha narékahan nyandak tindakan ku ngubaran dahan sareng daun sangkan henteu garing tiasa masihan mangpaat pikeun hirup tangkal éta? Manusa wangunan sapertos karaton; pondasina rukun-rukun iman. Manusa hiji tangkal; akarna dasar-dasar iman. Anu pangpentingna tina rukun iman nyaéta iman billah, iman ka Alloh. Teras kanabian sareng hudang deui. Ku sabab ieu élmu anu pangmimitina diusahakeun dipikagaduh ku hiji manusa nyaéta élmu iman. Dasar élmu-élmu, raja sareng sultan élmu-élmu, nyaéta élmu iman. Iman henteu ngan mangrupa ngukuhkeun sacara ringkes. Aya seueur darajat iman. Iman taqlid, utamina di payuneun ribut kasasaran sareng salah jalan dina waktos ieu, gancang pareum. Sedengkeun iman tahqiq nyaéta kakuatan anu henteu kaguncang, henteu pareum. Sanajan iman sareng Islam hiji jalma anu parantos ngahontal iman tahqiq katarajang angin ribut tanpa agama anu pikagigireun, angin ribut éta ditetepkeun bakal tetep taya pangaruh di payuneun kakuatan iman ieu. Malah ahli-ahli filsafat anu pangtaya agamana henteu tiasa ngajantenkeun hiji jalma anu parantos ngahontal iman tahqiq murag kana waswas atanapi mamang. Tah, dumasar kana hakékat-hakékat ieu, urang ogé nganggap kalayan pasti wajib sareng kacida diperyogikeunna maca kalayan kukuh, terus-terusan sareng taliti hiji karya anu ngandung hakékat-hakékat Al-Qur'an sareng iman, anu bakal nguatkeun iman ku ngajarkeun iman tahqiq sarta nganteur manusa kana kabagjaan sareng kasalametan anu langgeng. Upami henteu, dina waktos ieu murag kana musibat dunya sareng aherat anu pikagigireun mangrupa hakékat anu henteu nampi mamang. Ku sabab ieu hiji-hijina jalan kasalametan urang nyaéta nyekel pageuh tafsir Al-Qur'an anu luhur, anu nafsirkeun ayat-ayat iman Al-Qur'an Al-Hakîm sareng ayat-ayat mulya anu nyanghareup kana abad ieu. Ayeuna, tina raray aranjeun anu némbongkeun sumanget anu pinuh ku cahya, kahartos yén dina diri aranjeun aya patarosan, "Naha karya sapertos kitu aya dina abad ieu?" Leres, urang milari kalayan perhatian sareng katelitian anu ageung pikeun mendakan karya anu bakal nyumponan kabutuh urang sapertos ieu kalayan sampurna. Ahirna urang yakin yén karya anu bakal janten panungtun Al-Qur'an sareng panungtun anu pangsampurnana pikeun nonoman Turki, sadaya umat Islam sareng manusa, nyaéta karya-karya Risale-i Nur Bedîüzzaman Said Nursî. Babarengan sareng urang, ratusan rébu jalma anu nyalametkeun imanna ku Risale-i Nur ogé saksi pikeun hakékat ieu. Leres, urang ngajantenkeun dasar yén pangarang karya Al-Qur'an anu bakal ngalaksanakeun kawajiban panungtun anu ngaliput sadayana tur umum dina abad ka dua puluh kedah kagungan ciri-ciri ieu. Urang ogé ningali yén sipat-sipat ieu sadayana aya dina Risale-i Nur sareng pangarangna Bedîüzzaman Said Nursî. Kieu: Kahiji: Pangarang ngajantenkeun ngan Al-Qur'an Al-Hakîm minangka guruna... Kadua: Al-Qur'an Al-Hakîm nyaéta kitab suci anu ngandung élmu-élmu sajati. Mangrupa khutbah azali anu ngajak nyarita sadaya lapisan manusa dina sadaya abad. Ku sabab ieu nalika nafsirkeun Al-Qur'an, sangkan hakékat dipedar sacara murni sarta ku cara éta janten tafsir anu sajati, ahli tafsir kedah henteu tetep dina pangaruh jalan sareng kacenderunganana anu husus, sarta karepna henteu campur. Ogé pikeun netepkeun hakékat-hakékat Al-Qur'an anu némbongan ku manggihan harti-harti Al-Qur'an, kacida diperyogikeunna yén ahli tafsir éta mangrupa ahli élmu anu jembar, kagungan pikiran anu lega tur ahli dina unggal élmu, paningal anu taliti sareng ihlas anu sampurna; ogé kagungan kapinteran anu kacida luhurna, ijtihad anu jero tur nembus, sareng kakuatan anu suci... Katilu: Tafsir Al-Qur'an disusun kalayan ihlas anu sampurna, sangkan pangarang henteu ngajantenkeun kapentingan lahir atanapi batin naon waé minangka tujuan, salian rido Alloh, sarta kaayaan anu luhur ieu katingal dina kajadian-kajadian hirup pangarang... Kaopat: Salah sahiji mu'jizat Al-Qur'an anu pangageungna nyaéta ngajaga ngora sareng segerna. Sareng ngandung hiji jihat anu nyumponan kabutuh unggal abad, lir diturunkeun dina abad éta. Tah, dina tafsir anu dihasilkeun dina abad ieu, jihat Al-Qur'an Al-Hakîm anu nyanghareup kana abad urang kedah dipanggihan, dipedar sareng dibuktikeun ku gaya anu tiasa dimangpaatkeun ku unggal lapisan ti jalma awam dugi ka jalma anu pangpinilihna... Kalima: Ahli tafsir ngajarkeun hakékat Al-Qur'an sareng iman ku ngabuktikeun kalayan dalil sareng bukti anu henteu tiasa dilumpuhkeun. Hartosna, ngajantenkeun positivisme (ngandelkeun ngabuktikeun) minangka dasar... Kagenep: Hakékat Al-Qur'an anu diajarkeunana nyaangan sareng nyugemakeun akal, manah, roh sareng nurani, sarta nundukkeun nafsu; ogé kuat dugi ka darajat ngalumpuhkeun sétan, kacida fasihna, nembus sareng mangaruhan... Katujuh: Nyalametkeun tina sipat goréng sapertos mentingkeun diri, sombong, reueus ka diri sorangan sareng ananiyah, anu ogé ngahalangan ngartos hakékat, sarta ngajantenkeun miboga ahlak anu luhur tur éndah sapertos handap asor sareng teu ngagulkeun diri... Kadalapan: Sarat pikeun ahli élmu anu jembar anu nafsirkeun Al-Qur'an Mulya nyaéta parantos nuturkeun sunnah rosul anu mulya, 'alaihis-salâtu was-salâm, ngalaksanakeun élmuna dina madzhab Ahlus-Sunnah wal-Jamaah, sarta kagungan zuhud sareng takwa anu pangluhurna, ihlas anu pangluhurna, kukuh anu pangluhurna dina khidmahna ka agama, leres sareng satia sarta pangorbanan anu pangluhurna, hémat sareng qanaah anu pangluhurna. Sacara ringkes, ahli tafsir kedah hiji pribadi pangkhidmah Al-Qur'an, anu ku risalah-risalah Al-Qur'anna nampi kilatan cahya karosulan Ahmad (SAW), sarta ku takwa anu pangluhurna, ubudiyah anu pangluhurna sareng kakuatan sucina nampi kilatan cahya kawalian Ahmad... Kasalapan: Ahli tafsir kedah kagungan kawani sareng gagah Islam, henteu maliré tekenan sareng panyiksaan ieu atanapi éta nalika medar pasualan Al-Qur'an sareng syariat, henteu maparin fatwa bari tetep dina pangaruh naon waé, sarta nyarios hakékat tanpa sieun kalayan kakuatan iman anu nganggap maot hina sareng nangtang dunya. Ogé dina mangsa pikagigireun nalika rencana hukuman pati dilaksanakeun sarta henteu diidinan nerbitkeun sanajan hiji risalah agama, ku écés parantos nyusun sareng nerbitkeun dasar-dasar Al-Qur'an sareng syariat anu utamina dituju pikeun dipupus sareng dipareuman, anjeunna kedah parantos janten panungtun anu sampurna, panungtun sajati anu pangsampurnana pikeun Islam dina abad ieu, sareng ahli tafsir Al-Qur'an anu pangagungna tur dipercaya. Tah, dina waktos ieu, salapan sarat sareng ciri anu kasebat di luhur aya kalayan persis dina pangarang Said Nursî sareng karya-karyana, Nur Risaleleri, parantos pasti ku ijma, tawatur sareng kasapukan ulama Islam anu sajati tur jembar élmuna. Éta ogé dipikaterang sareng dikukuhkeun ku bangsa Islam ieu anu nuju éling, ku Éropa sareng Amérika. Tah, sobat-sobat! Urang milari tafsir Al-Qur'an sapertos kitu sareng hoyong ahli tafsir sapertos kitu.