Tina Lem'a Katujuh Belas
CATETAN KADUA BELAS
Hé Gusti Rabb abdi Nu Rahîm, hé Gusti Khâliq Karîm abdi! Ku pilihan abdi anu goréng, umur sareng mangsa ngora abdi parantos leungit sarta kaliwat. Tina buah-buah umur sareng mangsa ngora éta, anu tetep aya dina leungeun abdi nyaéta dosa-dosa anu matak nyeri, kanyeri anu matak hina sarta waswas anu nyasabkeun. Ku beban anu beurat ieu, haté anu gering sareng raray anu éra, abdi ngadeukeutan kubur. Bari nyata ningali, kalawan kacida gancangna, henteu nyimpang ka katuhu atawa ka kénca sarta tanpa kahayang, abdi ngadeukeutan panto kubur saperti sobat, batur saumuran sareng baraya abdi anu parantos maot. Kubur éta tempat eureun pangheulana sareng panto kahiji anu diadegkeun sarta dibuka dina jalan kahirupan anu langgeng salawasna, ku papisah anu langgeng ti tempat fana ieu. Kalayan kayakinan anu pasti, abdi ogé ngartos yén tempat dunya ieu anu matak abdi kataji sarta ka dinya abdi ngaitkeun diri bakal binasa sarta indit, fana sarta maot. Nyata sakabéh anu aya di jerona ogé silih nuturkeun, rombongan demi rombongan pindah, indit sarta leungit. Utamana pikeun jalma-jalma anu mawa nafsu anu maréntah kana kagoréngan saperti abdi, dunya ieu kacida telenges sareng pinuh ku tipu daya. Upami méré hiji kanikmatan, éta ngagantungkeun sarébu kanyeri sarta ngajantenkeun abdi sadaya nanggungna. Upami masihan hiji buah anggur pikeun didahar, éta neunggeul saratus tampiling. Hé Gusti Rabb abdi Nu Rahîm, hé Gusti Khâliq Karîm abdi! Ku rusiah ﻛُﻞُّ ﺍٰﺕٍ ﻗَﺮ۪ﻳﺐٌ, ti ayeuna abdi ningali yén dina waktu anu caket abdi parantos nganggo kafan, naék kana peti layon sarta pamitan ka sobat-sobat abdi. Nalika mios nyanghareup ka kubur, di payuneun rohmat Gusti, ku basa kaayaan layon abdi sareng basa ucapan roh abdi, abdi ngagorowok, “Al-amân! Al-amân! Yâ Hannân! Yâ Mannân! Salametkeun abdi tina éra dosa-dosa abdi!” Tah, abdi parantos ngahontal sisi kubur abdi. Abdi masangkeun kafan kana beuheung sarta nangtung di luhureun awak abdi anu ngagolér di sisi kubur. Abdi ngangkat sirah ka payuneun rohmat Gusti sarta kalayan sakabéh kakuatan ngagorowok sareng nyauran, “Al-amân! Al-amân! Yâ Hannân! Yâ Mannân! Leupaskeun abdi tina beban dosa-dosa abdi anu beurat!” Tah, abdi parantos asup kana kubur sarta dibungkus ku kafan. Anu nganteurkeun ngantep abdi sarta angkat. Abdi ngantosan pangampura sareng rohmat Gusti. Nyata abdi ningali yén salian ti Gusti taya pangungsian sareng tempat salamet. Lantaran rupa dosa anu awon, bentuk maksiat anu pikasieuneun sareng heureutna éta tempat, kalayan sakabéh kakuatan abdi nyauran, “Al-amân! Al-amân! Yâ Rahmân! Yâ Hannân! Yâ Mannân! Yâ Dayyân! Salametkeun abdi tina marengan dosa-dosa abdi anu awon, legaan tempat abdi.” Ilâhî! Rohmat Gusti téh pangungsian abdi, sarta anu dipikaasih ku Gusti, anu mangrupa rahmatan lil-'âlamîn, téh jalan abdi pikeun ngahontal rohmat Gusti. Abdi henteu ngaluh ngeunaan Gusti, nanging ngaluhkeun nafsu sareng kaayaan abdi ka Gusti. Hé Gusti Khâliq Karîm abdi, hé Gusti Rabb abdi Nu Rahîm! Mahluk, ciptaan sareng abdi Gusti anu ngaranna Said, sanajan maksiat, henteu mampuh, lalawora, bodo, gering, hina, ngalakukeun kagoréngan, sepuh, sangsara sarta hiji budak anu kabur ti juraganana, sanggeus opat puluh taun kaduhung sarta hoyong mulang ka payuneun Gusti. Anjeunna ngungsi kana rohmat Gusti. Anjeunna ngaku dosa-dosa sareng kasalahanana anu henteu aya watesna. Anjeunna kakeunaan sangkaan sareng rupa-rupa panyakit. Anjeunna ngarengkuh sarta ménta ka Gusti. Upami ku kasampurnaan rohmat Gusti nampi anjeunna, ngahampura sarta maparin rohmat, éta saéstuna kamulyaan Gusti. Sabab Gusti téh Arhamur-Râhimîn. Upami henteu nampi, salian ti panto Gusti, ka panto mana abdi kedah mios? Panto mana anu aya? Salian ti Gusti taya Rabb anu payuneunna bisa didatangan. Salian ti Gusti taya sesembahan anu sajati pikeun ngungsi! لَٓا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّٓا ﺍَﻧْﺖَ ﻭَﺣْﺪَﻙَ لَا ﺷَﺮ۪ﻳﻚَ ﻟَﻚَ ﺍٰﺧِﺮُ الْكَلَامِ ﻓِﻰ ﺍﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ ﻭَ ﺍَﻭَّﻝُ الْكَلَامِ ﻓِﻰ الْاٰخِرَةِ ﻭَ ﻓِﻰ ﺍﻟْﻘَﺒْﺮِ ﺍَﺷْﻬَﺪُ ﺍَﻥْ لَٓا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَ ﺍَﺷْﻬَﺪُ ﺍَﻥَّ ﻣُﺤَﻤَّﺪًﺍ ﺭَﺳُﻮﻝُ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺻَﻠَّﻰ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺗَﻌَﺎﻟٰﻰ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻭَ ﺳَﻠَّﻢَ
--
[Dua puluh lima taun ka pengker, dina Ramadan saatos asar, sim kuring maos sajak Asmaul Husna ti Syekh Geylani (q.s.). Aya kahayang dina diri sim kuring pikeun nyerat hiji munajat kalayan Asmaul Husna. Nanging harita ngan sakitu anu ditulis. Sim kuring hoyong nyieun hiji sajak anu nyonto munajat Asma anu diberkahan ti guru suci sim kuring éta. Hanjakal! Sim kuring henteu gaduh kamampuh nyusun sajak. Henteu tiasa ngadamelna, tetep kirang. Ieu munajat parantos dilampirkeun kana Pencereler Risalesi, anu mangrupa Mektup Katilu Puluh Tilu tina Kalimah Katilu Puluh Tilu. Lantaran luyu sareng tempatna, éta dipindahkeun ka dieu.] ﻫُﻮَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ ﺣَﻜ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﻘَﻀَﺎﻳَﺎ ﻧَﺤْﻦُ ﻓ۪ﻰ ﻗَﺒْﺾِ ﺣُﻜْﻤِﻪ۪ ٭ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﺤَﻜَﻢُ ﺍﻟْﻌَﺪْﻝُ ﻟَﻪُ الْاَرْضُ ﻭَ ﺍﻟﺴَّﻤَٓﺎﺀُ ﻋَﻠ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﺨَﻔَﺎﻳَﺎ ﻭَ ﺍﻟْﻐُﻴُﻮﺏِ ﻓ۪ﻰ ﻣُﻠْﻜِﻪ۪ ٭ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﻘَﺎﺩِﺭُ ﺍﻟْﻘَﻴُّﻮﻡُ ﻟَﻪُ ﺍﻟْﻌَﺮْﺵُ ﻭَ ﺍﻟﺜَّﺮَٓﺍﺀُ ﻟَﻄ۪ﻴﻒُ ﺍﻟْﻤَﺰَﺍﻳَﺎ ﻭَ ﺍﻟﻨُّﻘُﻮﺵِ ﻓ۪ﻰ ﺻُﻨْﻌِﻪ۪ ٭ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﻔَﺎﻃِﺮُ ﺍﻟْﻮَﺩُﻭﺩُ ﻟَﻪُ ﺍﻟْﺤُﺴْﻦُ ﻭَ ﺍﻟْﺒَﻬَٓﺎﺀُ ﺟَﻠ۪ﻴﻞُ ﺍﻟْﻤَﺮَﺍﻳَﺎ ﻭَ ﺍﻟﺸُّﺆُﻥِ ﻓ۪ﻰ ﺧَﻠْﻘِﻪ۪ ٭ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﻤَﻠِﻚُ ﺍﻟْﻘُﺪُّﻭﺱُ ﻟَﻪُ ﺍﻟْﻌِﺰُّ ﻭَ ﺍﻟْﻜِﺒْﺮِﻳَٓﺎﺀُ ﺑَﺪ۪ﻳﻊُ ﺍﻟْﺒَﺮَﺍﻳَﺎ ﻧَﺤْﻦُ ﻣِﻦْ ﻧَﻘْﺶِ ﺻُﻨْﻌِﻪ۪ ٭ ﻫُﻮَ ﺍﻟﺪَّٓﺍﺋِﻢُ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ ﻟَﻪُ ﺍﻟْﻤُﻠْﻚُ ﻭَ ﺍﻟْﺒَﻘَٓﺎﺀُ ﻛَﺮ۪ﻳﻢُ ﺍﻟْﻌَﻄَﺎﻳَﺎ ﻧَﺤْﻦُ ﻣِﻦْ ﺭَﻛْﺐِ ﺿَﻴْﻔِﻪ۪ ٭ ﻫُﻮَ ﺍﻟﺮَّﺯَّﺍﻕُ ﺍﻟْﻜَﺎﻓ۪ﻰ ﻟَﻪُ ﺍﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻭَ ﺍﻟﺜَّﻨَٓﺎﺀُ ﺟَﻤ۪ﻴﻞُ ﺍﻟْﻬَﺪَﺍﻳَﺎ ﻧَﺤْﻦُ ﻣِﻦْ ﻧَﺴْﺞِ ﻋِﻠْﻤِﻪ۪ ٭ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﺨَﺎﻟِﻖُ ﺍﻟْﻮَﺍﻓ۪ﻰ ﻟَﻪُ ﺍﻟْﺠُﻮﺩُ ﻭَ ﺍﻟْﻌَﻄَٓﺎﺀُ ﺳَﻤ۪ﻴﻊُ ﺍﻟﺸَّﻜَﺎﻳَﺎ ﻭَ ﺍﻟﺪُّﻋَٓﺎﺀِ ﻟِﺨَﻠْﻘِﻪ۪ ٭ ﻫُﻮَ ﺍﻟﺮَّﺍﺣِﻢُ ﺍﻟﺸَّﺎﻓ۪ﻰ ﻟَﻪُ ﺍﻟﺸُّﻜْﺮُ ﻭَ ﺍﻟﺜَّﻨَٓﺎﺀُ ﻏَﻔُﻮﺭُ ﺍﻟْﺨَﻄَﺎﻳَﺎ ﻭَ ﺍﻟﺬُّﻧُﻮﺏِ ﻟِﻌَﺒْﺪِﻩ۪ ٭ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﻐَﻔَّﺎﺭُ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢُ ﻟَﻪُ ﺍﻟْﻌَﻔْﻮُ ﻭَ ﺍﻟﺮِّﺿَٓﺎﺀُ
Duh, nafsu sim kuring! Ceurik sareng ngagorowok saperti haté sim kuring, sarta ucapkeun:
“Sim kuring fana, henteu mikahayang anu fana. Sim kuring teu mampuh, henteu mikahayang anu teu mampuh. Sim kuring parantos masrahkeun roh ka Gusti Rahmân, henteu mikahayang anu sanés. Sim kuring mikahayang, nanging mikahayang hiji Kakasih Nu Langgeng. Sim kuring zarah, nanging mikahayang hiji Panonpoé Nu Langgeng. Sim kuring euweuh dina euweuh, nanging mikahayang sakabéh anu aya ieu.”
Leres, sadaya nu aya ieu téh eunteung-eunteung. Nanging sakumaha poék janten eunteung pikeun cahya, sareng sakumaha beuki poék, beuki némbongkeun mancorongna cahya; éta janten eunteung dina seueur sisi tina jihat sabalikna. Contona, sakumaha sadaya nu aya ku kalemahanana janten eunteung pikeun kudrat Gusti Shâni', sareng ku kakuranganana janten eunteung pikeun kacukupan-Na. Kitu deui ku fanana janten eunteung pikeun langgeng-Na. Leres, beungeut bumi sareng tangkal-tangkal di luhurna, kalayan kaayaanana nu miskin dina usum tiis sareng harta sareng kacukupanana nu mancorong dina usum semi, ku cara nu pasti pisan janten eunteung pikeun kudrat sareng rohmat Gusti Qadîr Mutlak sareng Gusti Ghaniyy Mutlak. Leres, sadaya nu aya saolah-olah ku basa kaayaan, sapertos Veysel Karanî, munajat kieu sareng nyarios: "Yâ Ilâhanâ! Gusti téh Rabb abdi sadaya! Margi abdi sadaya téh abdi Gusti. Abdi sadaya henteu sanggup ngadidik diri abdi sadaya sorangan. Hartosna, Gusti nu ngadidik abdi sadaya. Sareng Gusti téh Khâliq! Margi abdi sadaya téh mahluk, abdi sadaya didamel. Sareng Gusti téh Razzâq! Margi abdi sadaya peryogi rejeki, leungeun abdi sadaya henteu tiasa ngahontalna. Hartosna, Gusti nu ngadamel abdi sadaya sareng maparin rejeki ka abdi sadaya. Sareng Gusti téh Mâlik! Margi abdi sadaya téh nu dipimilik. Aya nu sanés diri abdi sadaya nu ngatur abdi sadaya. Hartosna, Gusti nu kagungan abdi sadaya. Sareng Gusti téh 'Azîz, Nu Kagungan kamulyaan sareng kaagungan! Abdi sadaya ningali hina abdi sadaya, di luhur abdi sadaya aya tajalli kamulyaan. Hartosna, abdi sadaya téh eunteung kamulyaan Gusti. Sareng Gusti téh Ghaniyy Mutlak! Margi abdi sadaya gaduh kakurangan. Abdi sadaya dipaparin kacukupan nu henteu tiasa kahontal ku leungeun kakurangan abdi sadaya. Hartosna, Gusti Ghaniyy, Gusti nu maparin. Sareng Gusti téh Hayy Nu Bâqî! Margi abdi sadaya maot. Dina pati sareng hirup deui abdi sadaya, abdi sadaya ningali tajalli Nu Tetep Maparin Kahirupan. Sareng Gusti téh Bâqî! Margi dina fana sareng sirnana abdi sadaya, abdi sadaya ningali Gusti tetep aya sareng langgeng. Sareng Gusti nu ngawaler sareng maparin paparin! Margi abdi sadaya, sadaya nu aya, ku basa ucapan sareng kaayaan abdi sadaya, terus nyambat sareng neda, neneda sareng neda kalayan handap asor. Kahayang abdi sadaya kacumponan, tujuan abdi sadaya dipaparin. Hartosna, Gusti nu ngawaler abdi sadaya. Sareng kitu deui..." Unggal nu aya, nu nyakup sakabéhna sareng nu juz'i, sapertos masing-masing Veysel Karanî, janten eunteung dina wangun munajat batin. Ku kalemahan, kakurangan sareng cacadna, éta ngembarkeun kudrat sareng kasampurnaan Ilahi.
Fa-yâ Rabbî, yâ Khâliqî, yâ Mâlikî!
Dalil abdi dina sasambat ka Gusti nyaéta kabutuhan abdi. Bekel abdi dina doa-doa ka Gusti nyaéta kakurangan abdi. Panganteur abdi nyaéta henteu gaduh akal daya sareng kakurangan abdi. Harta abdi nyaéta kalemahan abdi. Modal abdi nyaéta harepan-harepan abdi. Anu nyuhunkeun syafaat pikeun abdi nyaéta Kakasih Gusti ('alaihis-salâtu was-salâm) sareng rohmat Gusti. Hampura, hapunten dosa, sareng welasan abdi, yâ Allâh, yâ Rahmân, yâ Rahîm! Âmîn!
"Hé sultan urang anu ngaping urang ku ni'mat-ni'matna! Témbongkeun ka urang anu saéstuna sareng sumber conto-conto sareng kalangkang-kalangkang anu parantos anjeun témbongkeun ka urang. Sareng tarik urang ka puseur karajaan anjeun. Ulah ngantepkeun urang musna dina gurun-gurun ieu. Tampi urang ka payuneun anjeun. Welas asih ka urang. Di dinya pasihan tuangeun ni'mat-ni'mat anjeun anu nikmat, anu parantos anjeun pasihkeun pikeun diraosan ku urang di dieu. Ulah nyiksa urang ku sirna sareng dijauhkeun. Ulah ngantepkeun tanpa pangaping sareng ngamusnahkeun rayat anjeun anu tumut, anu sono sareng sukur ka anjeun ieu."
Yâ Rabb! Hapunten kalepatan abdi sadaya, tampi abdi sadaya minangka abdi Salira Gusti, jadikeun abdi sadaya tiasa dipercaya kana amanah dugi ka mangsa Salira Gusti nampi deui Amanah Salira Gusti, amin!