Tina Kumpulan Risale-i Nur
Risalah pikeun Nu Gering
Nu Ngarang
Bedîüzzaman Said Nursî
Lem'a Kadua Puluh Lima
(Aya dua puluh lima panawar)
(Ditulis minangka hiji salep, hiji panglipur, hiji resép maknawi, hiji ngalongok nu gering, sareng ucapan mugia énggal cageur pikeun jalma-jalma anu gering)
Pépéling sareng Nyuhunkeun Hampura
Sakumaha resép maknawi ieu disusun kalayan kagancangan anu ngaleuwihan sakabéh tulisan urang {(Catetan handap): Risalah ieu disusun dina waktu opat satengah jam. Enya Rüşdü, Enya Re'fet, Enya Hüsrev, Enya Said }, kitu deui, béda sareng tulisan-tulisan séjénna, lantaran henteu aya waktu pikeun ngalereskeun sareng merhatoskeunana, ieu ngan ditingali sakali kalayan kacida gancangna saperti nalika disusun. Hartina, ieu tetep henteu rapih, ibarat naskah kasar anu munggaran. Supaya henteu ngaruksak ku pangolah seni sareng ku perhatosan kana pikiran-pikiran anu datang kana haté sacara fitri, urang henteu nganggap perlu nalungtikna deui. Mugia jalma-jalma anu maca, utamana anu gering, henteu ngaraos kaganggu atanapi nyeri manah ku sawatara ungkara anu henteu merenah atawa ku kecap sareng pedaran anu beurat, sarta ogé ngadoakeun abdi. ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﺍَﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﺍِﺫَٓﺍ ﺍَﺻَﺎﺑَﺘْﻬُﻢْ ﻣُﺼ۪ﻴﺒَﺔٌ ﻗَﺎﻟُﻮﺍ ﺍِﻧَّﺎ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻭَﺍِﻧَّٓﺎ ﺍِﻟَﻴْﻪِ ﺭَﺍﺟِﻌُﻮﻥَ ٭ ﻭَﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﻫُﻮَ ﻳُﻄْﻌِﻤُﻨ۪ﻰ ﻭَﻳَﺴْﻘ۪ﻴﻦِ ٭ ﻭَﺍِﺫَﺍ ﻣَﺮِﺿْﺖُ ﻓَﻬُﻮَ ﻳَﺸْﻔ۪ﻴﻦِ Dina Lem'a ieu, urang medar sacara ringkes dua puluh lima panawar anu tiasa jadi panglipur anu sajati sarta salep anu mangpaat pikeun jalma-jalma anu kakeunaan musibat sareng gering, anu mangrupa sapersapuluh umat manusa. PANAWAR KAHIJI: Hé jalma gering anu malang! Ulah hariwang, sing sabar. Panyakit anjeun téh lain kasusah pikeun anjeun, malah hiji rupa ubar. Sabab umur téh hiji modal anu keur leungit. Upami henteu aya buahna, éta bakal mubadir. Salian ti éta, upami dilakonan kalayan genah sareng lalawora, umur téh kacida gancangna ngaliwat. Panyakit ngajadikeun modal anjeun éta ngahasilkeun buah ku kauntungan anu gedé. Panyakit ogé henteu ngantep umur gancang ngaliwat; panyakit nahan sarta manjangkeunana, supaya sanggeus ngahasilkeun buah, kakara ngantepkeunana indit. Tah, pikeun némbongkeun yén umur jadi panjang ku panyakit, ieu paribasa kacida kasohorna dina omongan jalma-jalma: "Mangsa musibat téh kacida panjangna, mangsa kasenangan mah kacida pondokna." PANAWAR KADUA: Hé jalma gering anu teu sabar! Sing sabar, malah sing sukur. Panyakit anjeun ieu tiasa ngajadikeun unggal menit umur anjeun sarua ajénna sareng sajam ibadah. Sabab ibadah aya dua rupa. Anu hiji nyaéta ibadah positif, nyaéta ibadah anu dipikanyaho saperti solat sareng munajat. Anu séjén nyaéta ibadah négatif: Ku jalan panyakit sareng musibat, jalma anu kakeunaan musibat ngarasa teu mampuh sareng lemah. Anjeunna nyalindung ka Gusti Khâliq Nu Rahîm, sarta neneda. Anjeunna meunang ibadah maknawi anu tulus tur henteu ngandung riya. Enya, aya riwayat-riwayat sahih yén pikeun mukmin, umur anu dilakonan dina panyakit diitung minangka ibadah, kalayan sarat henteu ngawadul ngeunaan Alloh. Malah, ku riwayat sahih sareng paningal batin anu leres, parantos tetep yén samenit panyakit dina sawatara jalma gering anu sabar tur sukur sarua ajénna sareng sajam ibadah, sarta samenit dina sawatara jalma anu sampurna sarua ajénna sareng sapoé ibadah. Pikeun panyakit anu ngajadikeun samenit umur anjeun sarua ajénna sareng sarébu menit, sarta méré anjeun umur anu panjang, ulah ngawadul, malah sing sukur. PANAWAR KATILU: Hé jalma gering anu teu kuat nahan! Terus-terusan angkatna jalma-jalma anu sumping, kolotna nonoman, sarta terus-terusan ngaguling dina leungitna sareng pipisahan téh jadi saksi yén manusa henteu sumping ka dunya ieu pikeun hirup senang sareng meunang kanikmatan. Salian ti éta, sanajan manusa téh anu pangsampurnana, pangluhurna, sarta pangbeungharna dina hal pakakas di antara mahluk hirup, malah ibarat raja mahluk-mahluk hirup, ku mikiran kanikmatan anu parantos kaliwat sareng musibat anu bakal datang, dibandingkeun sareng sasatoan anjeunna ngan ngalakonan hirup anu pinuh ku kasedih sareng kasusah dina darajat anu panghandapna. Hartina, manusa henteu sumping ka dunya ieu ngan pikeun hirup kalayan hadé sarta ngalakonan umur kalayan genah sareng kasenangan. Malah manusa, anu nyepeng modal anu kacida gedéna, sumping pikeun usaha ngahontal kabagjaan hirup anu langgeng tur tetep ku dagang di dieu. Modal anu dipasihkeun kana leungeunna ogé nyaéta umur. Upami henteu aya panyakit, kaséhatan sareng kaayaan séhat ngabalukarkeun lalawora, ngajadikeun dunya katingali pikaresepeun, sarta ngajadikeun poho ka aherat. Anjeunna henteu hayang nginget kubur sareng maot; kaayaan éta ngajadikeun modal umurna dibéakkeun taya gunana. Ari panyakit mah ngadadak ngajadikeun panonna muka. Panyakit nyebut ka awak sareng jasadna: "Anjeun lain jalma anu henteu tiasa maot, anjeun henteu diantep tanpa pancén, anjeun miboga hiji pancén. Tinggalkeun kagumélaan, pikirkeun Nu nyiptakeun anjeun, uninga yén anjeun bakal angkat ka kubur, tuluy tatahar luyu sareng éta." Tah, tina sudut pandang ieu panyakit téh pangnaséhat anu henteu kungsi nipu sarta panungtun anu ngahudangkeun kasadaran. Anu diperlukeun lain ngawadul ngeunaan éta, malah tina segi ieu kedah sukur kana éta; upami karasa kacida beuratna, kedah nyuhunkeun kasabaran. PANAWAR KAOPAT: Hé jalma gering anu sok ngawadul! Anu jadi hak anjeun lain ngawadul, nanging sukur sareng sabar. Sabab awak, anggota awak, sareng pakakas anjeun lain milik anjeun. Anjeun henteu nyieun éta, henteu meulina ti bengkel anu séjén. Hartina, éta milik Nu sanés. Anu kagunganana ngatur milik-Na sakumaha kersa-Na. Saperti anu dicaritakeun dina Kalimah Kadua Puluh Genep, upamana hiji ahli karajinan anu kacida beungharna tur kacida mahérna: Pikeun némbongkeun seni karajinanana anu éndah sareng kakayaanana anu luhur ajénna, kalawan maksud ngajadikeun hiji jalma miskin ngalaksanakeun pancén minangka modél, kalayan hiji bayaran, dina waktu sajam waé anjeunna makékeun ka jalma miskin éta hiji baju, hiji jubah, anu dijahitna kalayan kacida mahérna sarta dihias ku batu mulia. Anjeunna digawé dina baju anu keur dipaké ku éta jalma, sarta ngatur posisi jalma éta. Pikeun némbongkeun rupa-rupa seni karajinanana anu luar biasa, anjeunna motong, ngarobah, manjangkeun, sareng mondokkeun baju éta. Naha jalma miskin anu dibayar éta tiasa miboga hak pikeun nyebut ka éta ahli: "Anjeun nyusahkeun abdi, posisi anu anjeun pasihkeun ku kedah tungkul sareng nangtung deui téh ngaganggu abdi; ku motong sareng mondokkeun baju anu ngajadikeun abdi éndah ieu, anjeun ngaruksak kaéndahan abdi"? Naha anjeunna tiasa nyebut: Anjeun parantos henteu gaduh welas asih, henteu adil? Tah, persis saperti conto ieu, hé jalma gering! Gusti Sâni' Dzul-Jalâl ngarobah anjeun dina loba kaayaan sareng ngatur anjeun dina loba posisi, pikeun némbongkeun pola-pola Asmaul Husna-Na dina baju awak anu dipakékeun-Na ka anjeun, anu dihias ku pangrasa anu pinuh ku cahya saperti panon, ceuli, akal, sareng haté. Sakumaha anjeun mikawanoh asma-Na Gusti Razzâq ku lapar, ogé uninga asma-Na Gusti Syâfî ku panyakit anjeun. Lantaran kanyeri sareng musibat némbongkeun balukar sawatara asma-Na, dina éta aya kilatan-kilatan hikmah sareng sinar-sinar rohmat, sarta dina sinar-sinar éta aya loba kaéndahan. Upami tabir disingkapkeun, anjeun bakal manggihan harti-harti anu éndah tur pikaresepeun di tukangeun tabir panyakit anu anjeun sieun sareng teu resep. PANAWAR KALIMA: Hé jalma gering anu kakeunaan panyakit! Dina mangsa ieu, ku pangalaman abdi, abdi gaduh kayakinan yén pikeun sawatara jalma panyakit téh hiji paparin ti Alloh, hiji kado ti Gusti Rahmân. Salila dalapan nepi ka salapan taun ieu, sanajan abdi henteu pantes, sawatara nonoman tepang sareng abdi pikeun nyuhunkeun doa lantaran panyakitna. Abdi merhatoskeun yén unggal nonoman anu gering anu abdi tepang, dibandingkeun sareng nonoman séjén, mimiti mikiran aheratna. Teu aya mabok ku mangsa ngora. Anjeunna nyalametkeun dirina nepi ka hiji darajat tina kahayang kawas sasatoan di jero lalawora. Abdi ogé ningali kitu, tuluy ngingetkeun yén panyakit aranjeunna anu masih tiasa ditahan téh hiji paparin ti Alloh. Abdi nyarios: "Sadérék abdi, abdi henteu ngalawan panyakit anjeun ieu; lantaran panyakit éta abdi henteu ngarasa mikawelas sareng mikakarunya anjeun pikeun tuluy ngadoa. Usaha sing sabar nepi ka panyakit ngahudangkeun anjeun kalayan sampurna; sarta sanggeus panyakit réngsé ngalaksanakeun pancénna, in syâ'allâh Gusti Khâliq Nu Rahîm maparin anjeun kacageuran." Abdi ogé nyarios: "Sawatara jalma anu sapantaran sareng anjeun ancrub kana lalawora ku musibat kaséhatan, ninggalkeun solat, henteu mikiran kubur, poho ka Alloh, sarta ku kasenangan lahiriah sajam hirup dunya ngagoyahkeun sareng ngaruksak hirup langgengna anu henteu aya watesna, malah meureun ngancurkeunana. Ari anjeun, ku panon panyakit, ningali kubur anjeun anu mangrupa tempat anu pasti bakal anjeun datangan, sarta tempat-tempat aherat di tukangeunana, tuluy ngalampahkeun luyu sareng éta. Hartina, pikeun anjeun panyakit téh hiji kaséhatan. Ari kaséhatan anu aya dina sawatara jalma sapantaran sareng anjeun téh hiji panyakit." PANAWAR KAGENEP: Hé jalma gering anu ngawadul ngeunaan kanyeri! Abdi naros ka anjeun: Pikirkeun umur anjeun anu parantos kaliwat, sarta émut poé-poé kasenangan anu ngeunah sarta mangsa musibat sareng kanyeri anu parantos kaliwat dina umur éta. Pasti anjeun bakal nyebut boh "Ah, lega!" boh "Aduh!" Hartina, haté atawa létah anjeun bakal nyebut boh "Ah, lega, alhamdulillâh, sukur," boh "Wâ hasratâ, wâ asafâ!" Perhatoskeun, anu ngajadikeun anjeun nyebut "Ah, lega, alhamdulillâh, sukur" téh mikiran kanyeri sareng musibat anu parantos anjeun alami; éta muka hiji kanikmatan maknawi, nepi ka haté anjeun sukur. Sabab leungitna kanyeri téh kanikmatan. Ku leungitna, kanyeri sareng musibat éta ninggalkeun warisan hiji kanikmatan dina roh; upami dibuka ku mikiranana, tina roh ngalir kanikmatan sarta sukur nétés. Anu ngajadikeun anjeun nyebut "Wâ asafâ, wâ hasratâ" téh kaayaan anu ngeunah tur pinuh ku kasenangan anu anjeun lalakon dina mangsa baheula. Ku leungitna, éta ninggalkeun warisan hiji kanyeri anu tetep dina roh anjeun; unggal dipikiran, kanyeri éta kabuka deui sarta ngocorkeun hanjakal sareng kaduhung. Lantaran kanikmatan anu henteu sah salila sapoé kadang ngajadikeun kanyeri maknawi salila sataun, sarta kanyeri anu datang ku panyakit samentara salila sapoé, salian ti kanikmatan maknawi tina pahala salila loba poé, ogé ngandung kanikmatan maknawi tina leupas sareng salamet nalika panyakit éta leungit; Pikirkeun hasil sareng pahala anu aya di jero panyakit samentara anu ayeuna keur anjeun alami, sebutkeun, "Ieu ogé bakal kaliwat!" sarta sukur gaganti ngawadul. PANAWAR KAGENEP: {(Catetan handap): Lantaran Lem'a ieu kaémut sacara fitri, dina tingkat kagenep parantos ditulis dua panawar. Supaya henteu ngaganggu sipat fitrina, urang ngantepkeunana sakumaha kitu; urang henteu ngarobahna, kalayan anggapan meureun aya hiji rusiah.} Hé sadérék abdi anu mikiran kanikmatan dunya sarta sangsara lantaran panyakit! Upami dunya ieu langgeng, upami henteu aya maot dina jalan urang, upami angin pipisahan sareng leungitna henteu niup, sarta upami henteu aya mangsa usum tiis maknawi dina mangsa payun anu pinuh ku musibat sareng badai, abdi ogé bakal mikakarunya kaayaan anjeun babarengan sareng anjeun. Nanging lantaran hiji poé dunya bakal nyebut ka urang, "Geura kaluar," sarta nutup ceulina tina jeritan urang, saméméh manéhna ngusir urang kaluar, ku pépéling panyakit-panyakit ieu urang kedah ti ayeuna ninggalkeun kacinta ka manéhna. Saméméh manéhna ninggalkeun urang, urang kedah usaha ninggalkeun manéhna dina haté. Enya, panyakit ngingetkeun urang kana harti ieu sarta nyebut: "Awak anjeun henteu dijieun tina batu sareng beusi. Malah disusun tina rupa-rupa bahan anu salawasna tiasa papisah. Tinggalkeun kagumélaan, kahartikeun yén anjeun teu mampuh, wanoh ka Nu kagungan anjeun, uninga pancén anjeun, paluruh pikeun naon anjeun sumping ka dunya!" Panyakit cicingeun méré pépéling kana ceuli haté. Ogé lantaran kasenangan sareng kanikmatan dunya henteu terus lumangsung, utamana upami henteu sah, éta téh henteu langgeng, pinuh ku kanyeri, sarta ngandung dosa. Ulah ceurik ku alesan panyakit lantaran anjeun kaleungitan kasenangan éta; sabalikna, pikirkeun segi ibadah maknawi sareng pahala aherat dina panyakit, sarta usaha ngarasakeun kanikmatan. PANAWAR KATUJUH: Hé jalma gering anu kaleungitan kanikmatan kaséhatan! Panyakit anjeun henteu ngaleungitkeun kanikmatan ni'mat Alloh dina kaséhatan; sabalikna, panyakit ngajadikeun anjeun ngarasakeunana sarta nambahanana. Sabab upami hiji hal terus lumangsung, éta kaleungitan pangaruhna. Malah para ahli hakékat sapuk nyebut: ﺍِﻧَّﻤَﺎ الْاَشْيَٓاءُ ﺗُﻌْﺮَﻑُ ﺑِﺎَﺿْﺪَﺍﺩِﻫَﺎ, nyaéta, "Unggal hal dipikawanoh ku lawanna." Upamana, upami henteu aya poék, cahya henteu dipikawanoh sarta henteu karasa nikmatna. Upami henteu aya tiis, panas henteu kaharti sarta henteu karasa kasenanganana. Upami henteu aya lapar, dahar henteu méré kanikmatan. Upami henteu aya panas dina lambung, nginum cai henteu méré kasenangan. Upami henteu aya gangguan, kaayaan séhat henteu karasa pikaresepeun. Upami henteu aya panyakit, kaséhatan henteu karasa nikmatna. Gusti Fâthir Nu Hakîm ngabekelan manusa ku kacida lobana pakakas nepi ka tiasa ngarasakeun sareng mikawanoh rupa-rupa ni'mat anu henteu aya watesna di jagat raya ieu. Ieu némbongkeun yén Mantenna kersa ngajadikeun manusa ngarasa unggal rupa paparin-Na, ngarasakeun unggal rupa ni'mat-Na, sarta terus-terusan ngadorong manusa supaya sukur. Ku kituna tangtu, sakumaha Mantenna maparin kaséhatan sareng kaayaan séhat, Mantenna ogé bakal maparin panyakit, gangguan, sareng kasusah. Abdi naros ka anjeun: "Upami panyakit ieu henteu aya dina sirah, leungeun, atawa lambung anjeun, naha anjeun bakal ngarasa ni'mat Alloh anu ngeunah tur pikaresepeun dina kaséhatan sirah, leungeun, sareng lambung anjeun tuluy sukur? Tangtu lain sukur, malah anjeun moal mikiranana; tanpa kasadaran anjeun bakal maké kaséhatan éta pikeun lalawora, malah meureun pikeun hirup nurut kana hawa nafsu." PANAWAR KADALAPAN: Hé jalma gering anu mikiran aheratna! Panyakit, saperti sabun, ngumbah sareng ngaberesihan kokotor dosa. Ku hadits sahih parantos tetep yén panyakit téh panghapus dosa. Dina hadits ogé aya: "Sakumaha bubuahan tangkal anu parantos asak murag ku ngoyagkeun tangkalna, ngadégdégna hiji jalma gering anu gaduh iman ogé ngoyagkeun dosa nepi ka murag." Dosa téh panyakit anu tetep dina hirup langgeng. Dina hirup dunya ieu ogé dosa mangrupa panyakit maknawi pikeun haté, nurani, sareng roh. Upami anjeun sabar sarta henteu ngawadul, ku hiji panyakit samentara ieu anjeun salamet tina loba pisan panyakit anu tetep. Upami anjeun henteu mikiran dosa, atawa henteu uninga aherat, atawa henteu mikawanoh Alloh, dina diri anjeun aya hiji panyakit anu kacida pikasieuneunana, anu sajuta kali leuwih gedé tibatan panyakit leutik anjeun ieu. Jeritkeun kasusah tina éta panyakit. Sabab haté, roh, sareng nafsu anjeun miboga hubungan sareng sakabéh mahluk dunya. Hubungan-hubungan éta terus-terusan pegat ku pipisahan sareng leungitna, tuluy muka tatu anu henteu aya watesna dina diri anjeun. Utamana lantaran anjeun henteu uninga aherat, anjeun ngabayangkeun maot minangka kabinasaan langgeng; saolah-olah anjeun miboga awak anu pinuh ku tatu sareng cilaka, sarta panyakitna sagedé dunya. Tah, pangheulana kedah néangan ubar iman, anu mangrupa ubar anu pasti sareng panawar anu méré kacageuran anu pasti pikeun panyakit-panyakit anu henteu aya watesna dina awak maknawi anu gedé, pinuh ku tatu sareng panyakit anu henteu aya watesna ieu, sarta ngalereskeun kayakinan anjeun. Jalan anu pangpondokna pikeun manggihan ubar éta nyaéta mikawanoh kakawasaan sareng rohmat Gusti Qadîr Dzul-Jalâl ngaliwatan jandéla henteu mampuh sareng kalemahan anu ditémbongkeun ku panyakit jasmani ieu ka anjeun di handapeun tabir lalawora anu disoéhkeunana. Enya, jalma anu henteu mikawanoh Alloh miboga musibat sapinuh dunya anu tumiba ka dirina. Dunya jalma anu mikawanoh Alloh mah pinuh ku cahya sareng kabungah maknawi.
Anjeunna ngarasakeunana ku kakuatan iman, luyu sareng darajatna. Di handapeun kabungah maknawi, kacageuran, sareng kanikmatan anu asalna tina iman ieu, kanyeri panyakit jasmani anu leutik ngalembereh sareng leungit. PANAWAR KASALAPAN: Hé jalma gering anu mikawanoh Gusti Khâliq-na! Kanyeri, ngarasa sieun, sareng kasieun dina panyakit téh lantaran panyakit kadang jadi jalan ka maot. Lantaran maot téh pikasieuneun dina paningal anu lalawora sareng dina segi lahiriahna, panyakit anu tiasa jadi jalan ka éta ngajadikeun sieun sareng guligah. Kahiji: Uninga sarta iman kalayan pasti yén: "Ajal téh parantos ditangtukeun, henteu robah." Jalma-jalma anu ceurik di gigireun jalma gering anu kacida parna, sarta anu kaséhatanana hadé, parantos maot; ari jalma gering anu parna éta mah parantos cageur sarta hirup. Kadua: Maot téh henteu pikasieuneun saperti anu katingali dina wangunna. Dina loba risalah, ku cahya anu dipasihkeun ku Al-Qur’an Al-Hakîm, urang parantos ngabuktikeun kalayan kacida pastina, tanpa mamang sareng ragu, yén pikeun jalma-jalma anu gaduh iman, maot téh: Dibébaskeun tina beban pancén hirup. Ogé hiji eureun tina ngabakti anu mangrupa latihan sareng pangajaran dina ujian di medan dunya. Ogé hiji jalan pikeun tepung sareng salapan puluh salapan persén sobat sareng barayana anu parantos angkat ka alam anu séjén. Ogé hiji sarana pikeun asup ka tanah asalna anu sajati sareng ka tempat kabagjaanana anu langgeng. Ogé hiji ondangan ti panjara dunya ka kebon-kebon sawarga. Ogé hiji giliran pikeun nampi ganjaran minangka balesan jasa-jasa anjeunna tina paparin Gusti Khâliq Nu Rahîm. Lantaran tina segi hakékat, sipat maot téh kieu, kedah henteu ningalina minangka hal anu pikasieuneun; sabalikna, kedah ningalina minangka bubuka rohmat sareng kabagjaan. Kasieun sawatara wali Alloh kana maot ogé henteu lantaran pikasieuneunana maot. Malah lantaran kahadéan-kahadéan anu bakal dihontal ku neruskeun pancén hirup, bari nyebut, abdi bakal meunang kahadéan anu leuwih loba. Enya, pikeun jalma-jalma anu gaduh iman maot téh panto rohmat. Pikeun jalma-jalma anu sasat, maot téh sumur poék salalanggengna. PANAWAR KASAPULUH: Hé jalma gering anu hariwang tanpa perlu! Anjeun hariwang lantaran beuratna panyakit anjeun. Kahariwang éta ngajadikeun panyakit anjeun leuwih beurat. Upami anjeun hayang panyakit anjeun leuwih hampang, usaha ulah hariwang. Hartina, pikirkeun mangpaat, pahala, sareng gancang leungitna panyakit; singkirkeun kahariwang, pegatkeun akar panyakit. Enya, kahariwang ngajadikeun panyakit dua kali lipet; di handapeun panyakit jasmani, ku kahariwang éta méré hiji panyakit maknawi kana haté anjeun; panyakit jasmani gumantung kana éta, tuluy terus lumangsung. Upami ku pasrah, rido, sareng mikiran hikmah panyakit kahariwang éta leungit, hiji akar penting panyakit jasmani éta pegat; panyakit jadi hampang sarta sabagian leungit. Utamana ku sangkaan anu teu puguh, panyakit jasmani sadirham kadang ngagedéan nepi ka sapuluh dirham ku kahariwang. Ku pegatna kahariwang, salapan tina sapuluh bagian panyakit éta leungit. Salian ti nambahan panyakit, lantaran kahariwang ibarat nuduh hikmah Alloh, ngiritik rohmat Alloh, sarta ngawadul ngeunaan Gusti Khâliq Nu Rahîm, anjeunna narima tamparan anu sabalikna tina maksudna, sarta nambahan panyakitna. Enya, sakumaha sukur nambahan ni'mat, kitu deui ngawadul nambahan panyakit sareng musibat. Kahariwang sorangan ogé hiji panyakit. Ubarna nyaéta uninga hikmah panyakit. Lantaran anjeun parantos uninga hikmah sareng mangpaatna, oléskeun salep éta kana kahariwang, tuluy salamet. Gaganti "Aduh!" sebutkeun "Ah, lega!"; gaganti "Wâ asafâ!" sebutkeun Alhamdulillâhi 'alâ kulli hâl. PANAWAR KASABELAS: Hé sadérék anu gering tur teu sabar! Salian ti méré kanyeri anu ayeuna aya ka anjeun, panyakit ogé méré kanikmatan maknawi tina leungitna panyakit anjeun anu saméméhna nepi ka poé ieu, sarta kanikmatan ruhani tina pahalana. Dina mangsa sanggeus poé ieu, malah sanggeus jam ieu, panyakit henteu aya; tangtu tina anu henteu aya henteu aya kanyeri. Upami henteu aya kanyeri, henteu tiasa aya kasedih. Lantaran anjeun ngabayangkeun ku cara anu salah, henteu sabar téh datang. Sabab, saméméh poé ieu, kalayan leungitna sisi jasmani tina sakabéh mangsa panyakit, kanyerina ogé parantos leungit babarengan; anu nyésa nyaéta pahalana sareng kanikmatan dina leungitna. Padahal éta kedahna méré kauntungan sareng kabungah ka anjeun, mikiranana tuluy ngarasa nyeri sareng teu sabar téh kagilaan. Poé-poé anu bakal datang can datang. Mikiran éta ti ayeuna, ngabayangkeun sarta ngarasa nyeri ku hiji panyakit anu henteu aya, ku hiji kanyeri anu henteu aya, dina hiji poé anu henteu aya, sarta ku némbongkeun henteu sabar méré warna ayana kana tilu tingkat anu henteu aya, upami lain kagilaan, naon deui? Lantaran mangsa-mangsa panyakit saméméh jam ieu méré kabungah; sarta lantaran mangsa sanggeus jam ieu henteu aya, panyakit henteu aya, kanyeri henteu aya; ulah anjeun paburencaykeun ka ditu ka dieu sakabéh kakuatan sabar anu dipasihkeun ku Alloh ka anjeun. Kumpulkeun éta pikeun nyanghareupan kanyeri dina jam ieu, sebutkeun "Yâ Sabûr!" sarta sing tahan. PANAWAR KADUA BELAS: Hé nu gering, anu lantaran kasakit jadi teu tiasa ngalaksanakeun ibadah sareng wirid, teras hanjakal ku teu tiasa ngalaksanakeunana! Sing uninga yén dumasar kana hadits anu parantos tetep, saurang mukmin anu takwa tetep kénging pahala wirid rutinna dina mangsa gering, sanajan teu tiasa ngalaksanakeunana lantaran kasakit. Pikeun jalma gering anu ngalaksanakeun kawajiban fardu sabisa-bisana, kalayan sabar sareng tawakal, ogé ngalaksanakeun kawajiban farduna, kasakit anu beurat éta nyalira ngagentos ibadah sunah anu sanés, kalayan tulus pisan. Kasakit ogé ngajadikeun manusa ngarasa teu mampuh sareng lemah. Ku basa teu mampuh sareng basa lemah éta, kasakit ngajadikeun anjeunna ngadoa ku kaayaan sareng ku ucapan. Alloh parantos maparin manusa sipat teu mampuh anu teu aya watesna sareng sipat lemah anu teu aya tungtungna, sangkan anjeunna terus-terusan nyalindung ka hadirat Ilahi, munajat sareng ngadoa. ﻗُﻞْ ﻣَﺎ ﻳَﻌْﺒَﺆُﺍ ﺑِﻜُﻢْ ﺭَﺑّ۪ﻰ لَوْلَا ﺩُﻋَٓﺎﺅُﻛُﻢْ nyaéta, “Upami henteu aya doa aranjeun, naon pentingna aranjeun?” Dumasar kana rusiah ayat éta, kasakit mangrupikeun salah sahiji sabab doa sareng munajat anu tulus, anu jadi hikmah diciptakeunna manusa sareng sabab ajénna. Ku kituna, tina ieu jihat, anu kedah dilakukeun téh sanés ngedalkeun kaluh, nanging sukur ka Alloh, sareng ulah nutup keran doa anu dibuka ku kasakit ku lantaran parantos cageur. PANAWAR KATILU BELAS: Hé jalma anu teu daya, anu ngangluh kana kasakit! Pikeun sabagian jalma, kasakit téh harta karun anu penting, hadiah Ilahi anu kacida ajénna. Unggal jalma gering tiasa ngabayangkeun kasakitna kaasup kana golongan éta. Ku margi waktos ajal henteu dipastikeun; Alloh, kalayan hikmah-Na, nyumputkeun ajal pikeun nyalametkeun manusa tina putus asa sagemblengna sareng lalawora sagemblengna, sarta nahan anjeunna di antara sieun sareng harepan, ogé dina kaayaan miara dunya sareng aheratna. Ku margi ajal tiasa datang iraha waé, upami éta nangkep manusa dina kaayaan lalawora, éta tiasa kacida ngarugikeun hirupna anu langgeng salawasna. Kasakit ngusir lalawora, ngajadikeun manusa mikiran aherat, ngingetan kana maot; ku kituna anjeunna nyiapkeun diri. Sakapeung anjeunna kénging kauntungan sapertos kieu: darajat anu teu tiasa dihontal dina dua puluh taun, kahontal dina dua puluh dinten. Di antarana: aya dua nonoman ti rerencangan urang — mugia Alloh maparin rohmat ka aranjeunna. Nu hiji Sabri ti İlama, nu sanésna Vezirzade Mustafa ti İslâmköy. Kalayan héran, abdi ningali yén dua jalma ieu, sanajan henteu nyerat, aya dina jajaran panghareupna di antara murid-murid abdi dina tulusna sareng khidmah kana iman. Abdi henteu terang hikmahna. Saatos aranjeunna pupus, abdi ngartos yén duanana kagungan kasakit anu penting. Ku pituduh kasakit éta, aranjeunna aya dina takwa anu pangpentingna, khidmah anu kacida ajénna, sareng kaayaan anu mangpaat pikeun aherat, ngagentos nonoman sanés anu lalawora sareng ninggalkeun kawajiban fardu. In syâ'allâh, kasusah kasakit salami dua taun jadi jalan kana bagja hirup anu langgeng salawasna salami jutaan taun. Ayeuna abdi ngartos yén sababaraha doa anu kungsi ku abdi disuhunkeun pikeun séhatna aranjeunna, tina jihat dunya, parantos jadi doa anu goréng pikeun aranjeunna. In syâ'allâh, doa abdi éta dikabulkeun pikeun séhatna di aherat. Numutkeun kayakinan abdi, dua jalma ieu parantos kénging kauntungan saimbang sareng kauntungan anu tiasa dihontal ku takwa salami sapuluh taun. Upami duanana, sapertos sabagian nonoman, ngandelkeun séhat sareng mangsa ngorana teras ngasupkeun diri kana lalawora sareng hirup nurut kana hawa nafsu, sarta maot anu ngintip aranjeunna nangkep aranjeunna persis dina kokotor dosa-dosana, aranjeunna bakal ngajadikeun kuburna sayang kalajengking sareng oray, ngagentos harta karun cahya éta. Ku margi kasakit miboga mangpaat sapertos kitu, anu kedah dilakukeun sanés ngangluh kana éta; nanging tawakal, sabar, malah sukur sareng ngandelkeun rohmat Ilahi. PANAWAR KAOPAT BELAS: Hé nu gering, anu panonna katutupan! Upami Sadérék uninga cahya sareng panon batin sapertos naon anu aya handapeun panutup dina panon jalma anu iman, Sadérék bakal nyarios, “Saratus rébu sukur ka Gusti Rabb Nu Rahîm abdi!” Pikeun ngajelaskeun ieu salep, abdi badé nyarioskeun hiji kajadian. Kieu: Süleyman ti Barla parantos ngalayanan abdi salami dalapan taun kalayan satia pisan tanpa kantos nganyenyeri haté abdi. Dina hiji waktos, panon bibina ti pihak bapa henteu tiasa ningali. Awéwé anu saléh éta kagungan sangkaan anu saé ka abdi, saratus kali ngaleuwihan darajat abdi anu sabenerna. Anjeunna nyegat abdi di lawang masjid, nyarios, “Pangdoakeun sangkan panon abdi tiasa ningali.” Abdi ngajadikeun kasaléhan awéwé anu pinuh berkah sareng katarik ku kaasih Ilahi éta minangka panganteur doa abdi, teras nyuhunkeun, “Yâ Rabb, ku ngahormat kasaléhanana, bukakeun panonna.” Dina dinten kadua, sumping dokter panon ti Burdur, teras anjeunna ngajadikeun panonna tiasa ningali. Opat puluh dinten ti harita, panonna henteu tiasa ningali deui. Abdi kacida sedihna sareng seueur ngadoa. In syâ'allâh, doa éta dikabulkeun pikeun aheratna. Upami henteu kitu, doa abdi éta bakal jadi doa anu goréng pisan sareng kaliru pikeun anjeunna. Margi ajalna tinggal opat puluh dinten. Opat puluh dinten ti harita, anjeunna pupus — mugia Alloh maparin rohmat ka anjeunna. Almarhumah éta kénging kauntungan pikeun ningali kebon-kebon sawarga tina kuburna salami opat puluh rébu dinten, ngagentos ningali kebon-kebon Barla anu sedih salami opat puluh dinten ku panon kolotna anu sénsitip. Margi imanna kuat sareng kasaléhanana kacida gedéna. Leres, upami saurang mukmin panonna katutupan sareng lebet kana kubur dina kaayaan teu tiasa ningali, anjeunna tiasa nyaksian alam cahya éta, saluyu sareng darajatna, langkung seueur tibatan jalma-jalma sanés anu aya dina kubur. Di dunya ieu urang ningali seueur hal, sedengkeun mukmin anu lolong henteu ningalina. Di kubur, upami jalma-jalma anu lolong éta mangkat kalayan iman, aranjeunna ningali langkung seueur tibatan jalma-jalma anu aya dina kubur, sakumaha éta darajatna. Sapertos ningali ku taropong anu tiasa ningalikeun nu pangjauhna, saluyu sareng darajatna, aranjeunna ningali sareng nyaksian kebon-kebon sawarga dina kuburna, sapertos pilem. Panon anu kacida caangna sapertos kitu, anu nalika aya handapeun taneuh tiasa ningali sareng nyaksian sawarga di saluhureun langit, tiasa ku Sadérék kapendak handapeun panutup panon ieu, kalayan sukur sareng sabar. Dokter panon anu bakal ngaleungitkeun panutup tina panon Sadérék sareng ngajadikeun Sadérék ningali ku panon éta nyaéta Al-Qur'an Al-Hakîm. PANAWAR KALIMA BELAS: Hé nu gering, anu ngaheruk sareng ngarintih! Ulah ngaheruk ku ningali wujud lahiriah kasakit! Tingali hartina, teras ucapkeun rasa lega! Upami harti kasakit henteu janten hal anu saé, Gusti Khâliq Nu Rahîm moal maparin kasakit ka hamba-hamba anu pangdipikacinta-Na. Padahal, aya dina hadits sahih yén ﺍَﺷَﺪُّ ﺍﻟﻨَّﺎﺱِ بَلَٓاءً اَلْاَنْبِيَٓاءُ ﺛُﻢَّ الْاَوْلِيَٓاءُ اَلْاَمْثَلُ فَالْاَمْثَلُ -aw kamâ qâla- nyaéta, “Anu pangseueurna katarajang musibah sareng kasusah téh jalma-jalma anu pangsaéna sareng pangsampurnana.” Para nabi, utamana Kangjeng Nabi Ayyub 'alaihis-salâm, teras para wali, teras jalma-jalma anu saléh, ningali kasakit anu ku aranjeunna ditanggung minangka ibadah anu tulus sareng hadiah ti Gusti Rahmân; aranjeunna sukur dina kasabaran. Aranjeunna ningali éta sapertos bedah anu asalna tina rohmat Gusti Khâliq Nu Rahîm. Sadérék, hé nu gering, anu ngaheruk sareng ngajerit! Upami hoyong ngiring kana rombongan anu caang ieu, sukur dina kasabaran. Upami ngangluh, aranjeunna moal nampi Sadérék kana rombonganana. Sadérék bakal ragrag kana liang-liang jalma anu lalawora! Sadérék bakal leumpang dina jalan anu poék. Leres, aya sabagian kasakit anu, upami tungtungna maot, janten jalan kana darajat wali sapertos syahid, kalayan dianggap syahid maknawi. Di antarana: kasakit anu timbul tina ngalahirkeun {(Catetan handap): Kasakit ieu tiasa ngahasilkeun syahid maknawi dugi ka opat puluh dinten, nyaéta mangsa nifas.} sareng maot lantaran nyeri beuteung, tilelep, kahuruan atanapi wabah taun, anu dianggap syahid maknawi. Sapertos kitu, aya seueur kasakit anu pinuh berkah, anu ngahasilkeun darajat wali ngaliwatan maot. Kasakit ogé ngurangan kanyaah sareng beungkeutan ka dunya, ku kituna ngaringankeun papisah sareng dunya nalika maot, anu kacida nyeri sareng paitna pikeun jalma anu ngudag dunya; sakapeung malah ngajadikeun éta papisah dipikaresep. PANAWAR KAGENEP BELAS: Hé nu gering, anu ngangluh kana kasusah! Kasakit ngajarkeun hormat sareng welas asih, anu pangpentingna sareng kacida saéna dina kahirupan sosial manusa. Margi kasakit nyalametkeun manusa tina ngarasa teu peryogi batur, anu nyurung anjeunna kana kalakuan kasar sareng teu welas asih. Margi, dumasar kana rusiah ﺍِﻥَّ الْاِنْسَانَ ﻟَﻴَﻄْﻐٰﻰ ٭ ﺍَﻥْ ﺭَﺍٰﻩُ ﺍﺳْﺘَﻐْﻨٰﻰ, nafsu ammarah, anu ngarasa teu peryogi batur lantaran séhat sareng cageur, henteu ngarasa hormat kana seueur duduluran anu pantes dihormat. Éta ogé henteu ngarasa welas asih ka jalma-jalma anu katarajang musibah sareng kasakit, anu pantes dipikarunya sareng dipikanyaah. Nalika gering, anjeunna ngartos teu mampuh sareng kakuranganana dina kasakit éta, teras ngahormat sadérék-sadérékna anu pantes dihormat. Anjeunna ngarasa hormat ka sadérék-sadérék mukmin anu sumping nganjang atanapi ngabantosan anjeunna. Anjeunna ogé ngarasa welas asih ka jalma-jalma anu katarajang musibah, anu asalna tina rasa sénsitip ka sasama manusa sareng kanyaah kamanusaan, sarta mangrupakeun salah sahiji sipat Islam anu pangpentingna. Ku ngabandingkeun aranjeunna sareng dirina sorangan, anjeunna leres-leres ngarasa karunya sareng mikanyaah aranjeunna. Upami tiasa, anjeunna ngabantosan; sahenteuna ngadoakeun; sahenteuna nganjang pikeun naroskeun kaayaanana, anu sacara syariat mangrupakeun sunah, teras kénging pahala.