Kanyaah sareng Karunyana:

Riwayat Hirup · hlm. 9

Kangjeng Üstad parantos mendakan haq katut bebeneran ti keur alit kénéh. Malah dina dinten-dinten nalika anjeunna nyingkur di guha-guha pikeun ngupingkeun jerit haténa sareng munajat ruhna, anjeunna parantos janten hiji "ârif billâh" nu ngaraosan raos kénging berkah sareng katengtreman tina ibadah katut taat, tina tafakur katut muraqabah.

Nanging dina dinten-dinten nu pikabahayaeun nalika impénan nu pikasieuneun tina kufur katut ilhad — nu siga gelombang peuting nu poék — ampir ngeueum dunya Islam sarta ku kituna nagara urang ogé, anjeunna geuwat angkat ka médan jihad sapertos singa nu ngajleng tina paturonana, kalayan gaur nu siga gunung seuneu. Anjeunna ngurbankeun sadaya kanyamanan katut katengtremanana pikeun perjuangan nu suci ieu. Sarta ku margi hikmah ieu pisan, ti harita unggal ucapanana janten sapotong lahar, unggal pamikiranana janten sapotong seuneu. Éta ngaduruk haté nu katibanan; ngahurungkeun rasa katut pamikiran.

Kaluarna deui Kangjeng Üstad kana hirup tuduh jalan sareng masarakat, saparantos uzlah katut nyingkur nu sampurna, mirip pisan sareng tahapan nu penting tur kacatet dina sajarah nu kaalaman ku Imam Ghazâlî dina hirupna.

Ku kituna, Gusti Alloh ngajantenkeun para mursyid agung mikul tugas nyaangan sareng nuduhkeun jalan, saparantos Mantenna ngadidik, ngabersihan, sarta nyucikeun aranjeunna sawatara waktos dina nyingkur. Sarta ku margi éta pisan, napas-napas nu kaluar tina haténa — nu langkung beresih tur herang tibatan cai sulingan — ngahasilkeun pangaruh nu béda pisan saparantos dugi kana haté.

Sakumaha nu parantos abdi haturkeun, kameunangan nu dihontal ku Imam Ghazâlî salapan ratus taun ka tukang dina widang ahlak katut budi utama, dina abad ieu dihontal ku Bedîüzzaman dina lebak iman katut ihlas.

Leres, nu ngadorong Kangjeng Üstad ka médan-médan jihad nu pikagimireun ieu téh salawasna kanyaah katut karunyana nu taya bandingna. Hayu urang ngupingkeun ieu langsung ti anjeunna:

Ka kaula aya nu naros: "Naha anjeun ngaganggu ka ieu sareng ka itu?" Kaula henteu ngaraos; di payuneun kaula aya kahuruan nu pikasieuneun, seuneuna ngagedur ka langit, di jerona anak kaula kaduruk, iman kaula parantos hurung tur kaduruk. Kaula lumpat rék mareuman éta kahuruan, rék nyalametkeun iman kaula. Di jalan aya nu hayang ngahalangan kaula, teras suku kaula narajang manéhna — naon pentingna? Di payuneun kahuruan nu pikasieuneun éta, naha kajadian nu leutik ieu aya hargana? Pikiran nu sempit, sawangan nu sempit…