Serat ti hiji jalma nu aya di Madinah Munawwarah, nu ngartos pisan kana hakékat Nur sarta ngalaksanakeun khidmah ka Islam
Riwayat Hirup · hlm. 716
Duh Kangjeng Üstad abdi sadaya, nu ngarebut haté manusa, nu kacida dimulyakeun tur diagungkeun!
Abdi nyium panangan aranjeun nu diberkahan, sarta neda ka payuneun kaagungan Alloh mugia aranjeun sasarengan sareng sadaya murid aranjeun nu dipikaasih tur satia téh salamina aya dina kasehatan katut kasalametan.
Putusan bébas aranjeun — nu ngan tiasa disipatan salaku boboran nu pangageungna pikeun umat Islam — sakumaha parantos ngajantenkeun sadaya Nurcu bungah tur seuri, kitu deui parantos ngajantenkeun abdi bagja tur suka bungah saluas dunya-dunya. Kumaha teu ngabungahkeun, da putusan bébas aranjeun sasarengan sareng karya-karya aranjeun téh hartosna: unggulna ruh kana matéri, cahya kana poék, iman kana kufur, haq kana batil, tauhid kana syirik, sareng makrifat kana bodo.
Curug Nur nu ti taun ka taun disimpangan ku pangganggu sapertos pagunungan sarta ku halangan sapertos jungkrang nu pikasieuneun téh, ahirna kalayan cara nu pikahélokeun parantos ngaruntuhkeun sadaya bendungan, ngalangkungan sadaya halangan, sarta ku cahyana parantos ngaburak-barik sadaya poék.
"Dina nyipatan tajalli-tajalli Ilahi nu medal ku kaajaiban-kaajaiban mu'jizat, kalam-kalam pinareng potong, pamikiran-pamikiran ngaguruh, sarta ilham-ilham hurung jadi lebu," kitu saur aranjeunna. Saleresna abdi, ayeuna di payuneun kaunggulan nu istiméwa ieu, ngaraosan kalemahan nu sami ku sagemblengna diri abdi. Ku margi pikeun tafakur katut ilham abdi kabuka hiji ufuk nu teu aya watesna. Jagat téh ngingetkeun kana hiji tempat ibadah Nur nu agung... Sagala rupa di sabudeureun abdi, unggal tempat, katarik sagemblengna ku rasa wajd sareng ku tilelep nu jero... Dina unggal zarah, rusiah Subhani وَ اِنْ مِنْ شَىْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِه۪ téh nuju tajalli...
Ku margi kitu abdi henteu terang, kajadian nu bagja ieu téh badé disipatan naon: hiji kaunggulan nu mulya, hiji panaklukan nu agung, hiji kasalametan Ilahi, atanapi hiji boboran nu nyakup sakumna jagat? Ku margi kaunggulan Ilahi nu kahontal ku perjuangan nu suci ieu téh parantos maparin kakuatan kana tékad para mujahid di sakumna alam Islam katut alam manusa, maparin nyawa kana ruh-ruhna, sarta maparin gancang katut sumanget kana iman-imanna.
Leres, seueur umat Islam nu tékad katut imanna, nu kanyaah katut cita-citana can nepi kana kasampurnaan téh, hanjakalna, aya dina rasa pegat harepan nu matak nyeri.
Kajadianana kaunggulan sapertos kitu téh ku aranjeunna dianggap ngan hayalan sareng mustahil. Nanging terbitan Nur — nu nyandak sagemblengna berkah katut cahyana ti Al-Qur'an Al-Karîm, nu turun tina ufuk-ufuk nu pinuh cahya di arsy nu pangagungna dina wangun panonpoé Ilahi pikeun nyaangan tur nuduhkeun jalan ka umat manusa — parantos ngagolakkeun haté-haté nu sapertos situ cicing sina ngagalura kawas sagara, sarta parantos megatkeun ranté-ranté nu pikasieuneun nu dibeulitkeun ku taun-taun kasedih katut paturay kana harepan sareng cita-cita. Karya-karya nu bijil tina sumber cahya éta — nu ti tungtung ka tungtung nyawurkeun berkah katut hikmah — sakumaha parantos ngawaler kabutuh azali tur langgeng tina rarasaan, tina pamikiran, sareng pangpangna tina ruh katut haté nurani nu hurung di jero seuneu; kitu deui parantos ngaluarkeun éta sadayana tina lingkungan poék nu nyeueut, nu datang ombak-ombakan, ka ufuk-ufuk cahya nu beresih ngagenclang.
Saparantos jempé nu panjang salami mangtaun-taun, saparantos lali nu jero, sareng saparantos poék nu nyeueut, kaunggulan nu suci ieu — nu ngagebray dina wangun panonpoé Ilahi — téh maparin wartos gumbira yén umat manusa nu balangsak, nu keur milarian jalan kana cahya, baris hudang dina waktos nu caket. Ku margi kabutuh kana agama téh sanés kabutuh umat Islam wungkul, nanging kabutuh azali tur langgeng sadaya manusa.
Dinten ieu umat manusa nu cilaka téh, kalayan haté nu hurung, nanggung paturay katut bahla nu teu eureun-eureun ku margi teu kénging ni'mat agama. Éta téh hasil nu pikasieuneun tina guncangan nu matak nyeri ieu: dina jero saparapat abad umat manusa parantos asup kana dua perang ageung sarta ayeuna némbongkeun lampah gélo ngetrokan panto perang nu katilu.
Ayeuna, hiji-hijina kakuatan nu baris ngajantenkeun sakumna manusa jadi dulur sarta ngempelkeun aranjeunna di handapeun hiji bandéra nu nyakup sakumna alam — bandéra nu ngeplak ku angin kamakmuran katut kabagjaan, katengtreman katut kaamanan nu niupan ti ufuk-ufuk nu pinuh cahya di sawarga nu héjo ngemploh — nyaéta Islam. Ku margi kaayaan umat manusa ayeuna téh persis sapertos kaayaan nu matak nyeri dina masarakat manusa saméméh Islam. Ku kituna Islam nu harita nyalametkeun umat manusa tina bahla nu langgeng téh, dinten ieu ogé tiasa nyalametkeun.
Leres, hiji-hijina panangan nu nyaah nu baris ngabeungkeut raheut nu jero — nu ti abad ka abad ngucurkeun getih dina haté jutaan, malah milyaran jalma — nyaéta Islam. Sanaos di ufuk-ufuk ti waktos ka waktos katingal sawatara cahya nu jijieunan, mangsa datang téh milik "béntang" nu azali tur langgeng — nu nyandak sagemblengna cahya katut berkahna sanés ti panonpoé-panonpoé, nanging langsung ti Rabbul-'âlamîn. Éta béntang baris tetep aya salami dunya-dunya aya kénéh, sarta baris ngabantingkeun ka taneuh jalma-jalma nu hoyong mareuman manéhna.
Duh Kangjeng Üstad abdi nu ajénna sajagat!
Sakumaha parantos kauninga ku kautamian aranjeun, dina dinten-dinten ahir ieu medal sawatara gerakan nyaangan katut nuduhkeun jalan nu ngalaksanakeun khidmah kana perjuangan nu suci; nanging hanjakal teu aya hiji ogé nu tiasa ngalaksanakeun pagawéan penting nu dilaksanakeun ku Kulliyat Risale-i Nur sarta teu aya hiji ogé nu tiasa ngahontal kaunggulan Ilahi nu parantos kahontal ku éta Kulliyat. Ku margi jalan ieu téh jalan nu suci ti para nabi, ti para wali, ti para arif, ti para salih, sareng pangpangna ti para syahid nu gagah — nu kalayan suka bungah ngurbankeun nyawana pikeun Nu Dipikaasih sarta nu jumlahna teu cekap ku jutaan. Ayeuna, jalma-jalma nu hoyong ngalengkah dina jalan nu sesah ieu kedah salawasna nempatkeun di payuneun paningalna halangan-halangan nu pikasieuneun nu unggal waktos baris nangtung di hareupeunana.
Leres, jalma-jalma nu baris ngalengkah dina jalan ieu téh kedah dipersenjataan ku iman nu teu terang oyag sapertos nu aya di aranjeun, ku makrifat nu luhur tur Ilahi, sareng pangpangna ku ihlas katut réla kurban nu pikahélokeun. Ku margi dina widang nu penting ieu, cara tabligh, cara nyaangan, sareng cara nuduhkeun jalan nu diturut ku perjuangan Nur téh gaduh ciri-ciri nu béda pisan. Ayeuna, mangga du'akeun mugia abdi kénging kahormatan ngadugikeun pasualan nu jero ieu — nu baris muka ufuk-ufuk nu béda pisan pikeun rarasaan katut pamikiran manusa, pikeun ruh katut haté nuranina — dina hiji karya nu mandiri tur ngajentrékeun, ka para sobat saagama abdi sadaya nu dipikaasih. Ku margi pasualan nu pinuh cahya ieu téh kacida jerona sareng kacida pentingna dugi ka moal pisan tiasa dicaritakeun ku serat katut artikel nu ngan sababaraha kaca.
Nonoman nu haténa nu beresih parantos direbut ku aranjeun ku cahya iman katut Al-Qur'an téh mangrupa harta nu pangpentingna sareng permata nu pangpangajénna, nu jadi bukti nu panggenclangna tina kaunggulan Ilahi aranjeun. Nonoman nu beresih — nu ruhna nu mulya tur sadar téh ku abdi diajak nyarios ampir dina unggal padalisan "Nurdan Sesler" — nya éta pisan nonoman nu mikacinta haq katut hakékat ieu kalayan haté nu hurung.
Abdi ngahaturkeun sajak ieu, nu diserat ku abdi kalayan hiji ilham nu pinuh ku rasa wajd nu dipasihkeun ku kaunggulan panungtung nu kahontal ku perjuangan nu pinuh cahya ieu. Abdi neda tur nyuhunkeun mugia ditampi.
Abdi nyium panangan aranjeun sababaraha kali sarta ngantosan du'a aranjeun nu ajén pisan, duh Kangjeng Üstad abdi nu kacida dimulyakeun.
Ti salah sawios putra maknawi aranjeun
Ali Ulvi