DUA CATETAN HANDAP SALAKU PANUTUP PASUALAN KASAPULUH IEU
Kahiji: Dua belas taun sateuacan ieu {(): Dua belas taun sateuacan nyerat ieu risalah. (Pamedar)} abdi nguping yén saurang zindik anu kacida matak sieunna sareng keukeuh parantos mimiti ngalakukeun niat goréngna ka Al-Qur'an ngaliwatan tarjamahanana, sareng nyarios: ‘Al-Qur'an kedah ditarjamahkeun, supados katémbong naon eusina.’ Hartina, anjeunna nyusun rarancang anu matak sieun supados unggal jalma ningali pangulanganana anu dianggap henteu perlu, sareng tarjamahanana dibaca pikeun ngagantikeun Al-Qur'an.
Nanging dalil-dalil Risale-i Nur anu henteu tiasa dibantah parantos ngabuktikeun kalayan pasti yén tarjamahan Al-Qur'an anu saéstuna henteu mungkin. Basa sanés henteu tiasa ngajaga kaistiméwaan sareng pangajaran lemes Al-Qur'an pikeun ngagantikeun basa Arab, anu mangrupa basa anu dumasar kana tata basa. Tarjamahan manusa anu biasa sareng husus henteu tiasa ngagantikeun ungkara kalimah-kalimah Al-Qur'an anu mangrupa mukjizat sareng ngawengku seueur harti, anu unggal aksarana maparin ti sapuluh dugi ka sarébu pahala, sareng henteu tiasa dibaca di masjid pikeun ngagantikeunana. Ku nyebarna ka sadaya tempat, Risale-i Nur ngajantenkeun rarancang anu matak sieun éta henteu ngahasilkeun nanaon. Nanging jalma-jalma munafik anu diajar tina éta zindik tetep, ngawakilan sétan, narékahan kalayan bodo sareng gélo saperti budak anu bodo pikeun mareuman panonpoé Al-Qur'an ku niup. Numutkeun tinimbangan abdi, kusabab éta hikmah, abdi dijantenkeun nyerat Pasualan Kasapuluh ieu dina kaayaan anu kacida heureutna, ngabeungkeut, sareng nyusahkeun. Kumargi abdi henteu tiasa patepang sareng batur, abdi henteu uninga kaayaan anu saéstuna.
Catetan Handap Kadua: Saatos urang dibébaskeun tina Panjara Denizli, abdi cicing di lanté luhur Şehir Oteli anu kasohor. Di payuneun abdi, dina kebon-kebon anu éndah, seueur tangkal poplar, masing-masing sapertos bunderan zikir, kalayan cara anu kacida lemesna sareng amisna, dirina, dahan-dahanna, sareng daun-daunna, nalika keuna ku hawa, gerak sareng ngigel kalayan rasa kataji tur matak kataji. Ieu neunggeul haté abdi anu sedih sareng susah lantaran papisah sareng sadérék-sadérék abdi sareng cicing nyalira. Ngadadak usum gugur sareng usum tiis kaémut, sareng abdi janten lalawora. Abdi kacida karunya ka tangkal poplar anu lemes sareng mahluk-mahluk hirup anu ngaguligah kalayan kabingahan anu sampurna éta, dugi ka soca abdi pinuh ku cimata. Ku ngingetan sareng ngajantenkeun abdi ngaraos yén aya anu sirna pisan sareng papisah di handapeun tirai jagat raya anu dihias, kasusah lantaran papisah sareng sirna, anu minuhan jagat raya, ngumpul kana mastaka abdi. Ngadadak cahya anu dibawa ku hakékat Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ sumping masihan pitulung. Éta ngarobah kasusah sareng kasedih anu teu aya watesna janten kabingahan. Malah, saperti unggal jalma sareng unggal ahli iman, tina jutaan berkah cahya éta pikeun abdi, mung pikeun pitulung sareng panglipur anu aya patalina sareng kaayaan éta dina waktos éta waé, abdi ngahaturkeun nuhun salawasna ka pribadi Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ. Kieu:
Paningal anu lalawora éta némbongkeun yén mahluk-mahluk anu diberkahan tur lemes éta henteu gaduh pancén sareng hasil, katémbong dina hiji usum, sareng gerakna sanés tina kabingahan, nanging saolah-olah ngageter lantaran sirna pisan sareng papisah, teras murag kana henteu aya nanaon. Éta kacida neunggeulna urat-urat abdi anu, saperti dina unggal jalma, janten dasar kacinta pikeun terus aya, kacinta kana kaéndahan, kacinta kana ayana, welas asih ka sasama, sareng patalina sareng kahirupan. Dina waktos éta ngajantenkeun dunya saperti naraka batin sareng akal saperti alat siksaan, cahya anu dibawa ku Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ salaku hadiah ka manusa ngangkat tirai. Éta némbongkeun yén, tibatan dipupus, sirna pisan, henteu aya nanaon, henteu gaduh pancén, henteu gaduh maksud, papisah, sareng henteu langgeng, masing-masing tangkal poplar éta gaduh hikmah sareng harti saloba daunna, sareng, sakumaha dibuktikeun dina Risale-i Nur, gaduh hasil sareng pancén anu dibagi kana tilu golongan:
Hasil Golongan Kahiji: Aya patalina sareng asma-asma Gusti Nu Ngadamel Nu Dzul-Jalâl. Contona, upami saurang ahli ngadamel hiji mesin anu luar biasa, unggal jalma anu ngahargaanana nyarios ‘Mâsyâalloh, bârakalloh’ ka anjeunna, sareng keprok. Kitu deui éta mesin, ku némbongkeun hasil anu dimaksudkeun tina dirina kalayan lengkep, ku basa kaayaan masihan pangajén sareng keprok ka anu ngadamelna. Unggal mahluk hirup sareng unggal hal mangrupa mesin saperti ieu, anu masihan pangajén sareng keprok ka anu ngadamelna.
Ari Hikmah Golongan Kadua: Aya patalina sareng paningal mahluk anu hirup sareng anu sadar. Éta janten tempat maca anu amis sareng kitab makrifat pikeun aranjeunna. Éta nyésakeun hartina dina pikiran mahluk anu sadar, sareng rupana dina daya émutna, dina papan-papan alam misal, sareng dina buku-buku catetan alam gaib, dina lingkup ayana, teras ngantunkeun alam anu katémbong sareng mundur ka alam gaib. Hartina, éta ngantunkeun hiji wujud lahiriah sareng kénging seueur wujud batin, gaib, sareng dina élmu. Leres, kumargi Alloh aya sareng élmu-Na ngawengku sagalana, tangtos henteu aya, dipamusnahkeun, teu aya nanaon, musnah, sareng bakal sirna, tina jihat hakékat, henteu aya dina dunya ahli iman. Ari dunya jalma-jalma kafir anu mungkir pinuh ku henteu aya, papisahan, teu aya nanaon, sareng bakal sirna. Paribasa anu diucapkeun ku sadayana ieu ngajarkeun éta hakékat, sareng nyarios: ‘Pikeun saha Alloh aya, pikeun anjeunna sagalana aya; sareng pikeun saha Alloh henteu aya, pikeun anjeunna sagalana henteu aya, teu aya nanaon.’
Cindekna: Sakumaha iman nyalametkeun manusa tina dipamusnahkeun salawasna dina waktos maot, kitu deui iman nyalametkeun dunya pribadi unggal jalma tina dipamusnahkeun sareng poékna teu aya nanaon. Ari kakafiran, utamina upami kakafiran sagemblengna, ku maot ngamusnahkeun manusa sareng dunya pribadina, teras ngalungkeunana ka poék naraka batin. Éta ngarobah nikmat hirupna janten racun anu pait. Mugia ieu kadangu ku jalma-jalma anu leuwih milih kahirupan dunya tibatan aheratna. Mugia aranjeunna sumping, teras mendakan hiji jalan kaluar pikeun ieu atanapi lebet kana iman. Mugia aranjeunna salamet tina karuksakan anu matak sieun ieu. ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ لَا ﻋِﻠْﻢَ ﻟَﻨَٓﺎ اِلَّا ﻣَﺎ ﻋَﻠَّﻤْﺘَﻨَٓﺎ ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﻌَﻠ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ
Sadérék aranjeun anu kacida meryogikeun doa aranjeun sareng kacida sono ka aranjeun
Bedîüzzaman Said Nursî
SERAT ANU DITULIS KU HÜSREV KA KANGJENG ÜSTADNA NGEUNAAN PASUALAN KASAPULUH
Kangjeng Üstad abdi, jungjunan anu kacida dipikanyaah!
Mugia sukur anu teu aya watesna dihaturkeun ka Alloh Nu Mahaleres. Urang parantos nampi ‘Kembang Emirdağı’, anu namina Pasualan Kasapuluh tina Bubuahan Denizli. Éta ngaringankeun kasedih papisahan salami dua bulan sareng kanyeri lantaran henteu silih béja, maparin kahirupan énggal ka haté urang, sareng nyangking angin ngahiliwir anu énggal tur beresih ka roh urang. Éta ngitung kaéndahan pangulangan dina ayat-ayat Al-Qur'an anu agung, dipikahormat, pinuh rohmat, sareng pinuh welas asih; ngajelaskeun kabutuhan sareng pentingna hikmah pangulanganana; sareng ngabéla Risale-i Nur kalayan cara anu luar biasa. Saéstuna, unggal ngambeu kembang anu pantes pisan dihargaan sareng dipuji ieu, kahoyong dina roh urang ngaluhur. Sakumaha Salapan Pasualan tina Bubuahan parantos némbongkeun kaéndahanana ku janten jalan anu ageung pikeun urang dibébaskeun tina tuduhan, salaku waleran kana kasusah panjara salami salapan bulan, kitu deui kembang anu mangrupa Pasualan Kasapuluhna némbongkeun kaéndahanana saluyu sareng éta, ku némbongkeun hal-hal luar biasa dina mukjizat karingkesan Al-Qur'an.
Leres, Kangjeng Üstad anu dipikanyaah, sakumaha kalembutan sareng kaéndahan anu luar biasa dina kembang ros henteu ngantep cucuk dina tangkalna katémbong, kitu deui kembang anu caang ieu ngajantenkeun kasusah urang henteu aya hartina, kalayan cara anu ngajantenkeun urang hilap kana kasusah panjara salami salapan bulan.
Kembang anu caang ieu, anu ditulis kalayan cara anu maca éta henteu kantos cukup sareng anu ngajantenkeun akal héran, di antara seueur kaéndahan anu dikandungna, utamina ngawaler panghianatan pikeun ngajantenkeun Al-Qur'an biasa dina paningal manusa ku cara tarjamahanana. Ku némbongkeun sapinuhna ajén éta pangulangan, éta némbongkeun kumaha luhurna Al-Qur'an, anu ajénna sarua sareng sakumna dunya.
Al-Qur'an anu ungkarana mangrupa mukjizat, anu kaségeranana saolah-olah énggal turun parantos dibuktikeun ku jalma-jalma anu nuturkeunana dina unggal abad, anu nyepengna kalayan katabahan anu luar biasa sareng sapinuhna tumut kana paréntah katut laranganana, gaduh ancaman anu kuat, matak sieun, sareng diulang ka jalma-jalma zalimna dina sakumna abad, sareng panghargaan anu pinuh welas asih sareng rohmat, anu diulang ka anu dikaniaya. Utamina, di antara ancamanana anu nuduhkeun abad urang ieu, éta ngajantenkeun jalma-jalma zalimna teras-terasan ngajerit sareng sasambat salami genep atanapi tujuh taun, ku naraka langit anu saolah-olah hiji conto tina kasieun anu panggedéna, dina kaayaan anu teu kantos katingali. Kitu deui, di antara wujud anu ngawengku sadayana tina jalma anu dikaniaya dina abad ieu, murid-murid Risale-i Nur aya di payun; sarta saéstuna, saperti kasalametan anu dipaparin ka para nabi umat-umat baheula, murid-murid ieu ogé dipaparin kasalametan umum sareng husus anu kacida ageungna, sareng némbongkeun yén jalma-jalma anu henteu gaduh agama anu ngalawanna ditampar ku siksaan saperti naraka. Ditambah deui, kembang éta dilengkepan ku panutup dua catetan handap anu éndah sareng lemes. Ieu sadayana nyangking murid anjeun anu teu walakaya ieu, Hüsrev, kana kabingahan anu kacida gedéna sareng sukur anu teu aya tungtungna, dugi ka sakumaha abdi parantos ngahaturkeun ka Kangjeng Üstad anu dipikanyaah yén abdi henteu kantos ngarasa kabingahan sareng kabagjaan saperti anu dipaparin ku kembang anu éndah ieu salami umur abdi, abdi ogé parantos sababaraha kali nyarios kitu ka sadérék-sadérék abdi. Mugia Alloh Nu Mahaleres rido salawasna ka anjeun, Kangjeng Üstad urang anu dipikanyaah, anu dina taktakna anu lemah sareng henteu tahan dipaparin beban anu kacida gedéna tur beuratna. Sareng mugia ku ngaringankeun beban anjeun, Mantenna ngajantenkeun raray anjeun seuri dugi ka salamina, amin!
Leres, Kangjeng Üstad abdi anu dipikanyaah, urang rido salawasna ka Alloh, Al-Qur'an, Kangjeng Habîb Nu Mulya ﷺ, Risale-i Nur, sareng anjeun, Kangjeng Üstad urang anu dipikanyaah, anu ngawartakeun Al-Qur'an. Urang henteu gaduh kaduhung tina jihat naon waé kana patalina urang. Dina haté urang ogé henteu aya niat pikeun ngalakukeun kajahatan sanajan sakedik pisan. Urang mung hoyong Alloh sareng rido-Na. Ti dinten ka dinten, dina rido-Na, urang nguatkeun dina haté urang kahoyong pikeun wishâl ka Alloh Nu Mahaleres. Ku nyerahkeun ka Alloh Nu Mahaleres sadaya anu ngalakukeun kajahatan ka urang, tanpa iwal, sareng ngahampura aranjeunna, malah ngalakukeun kahadéan ka unggal jalma, kaasup jalma-jalma zalim anu nganiaya urang, ieu téh hiji syiar Islam anu parantos nanceb dina haté murid-murid Risale-i Nur. Urang ngahaturkeun sukur anu teu aya watesna sareng henteu aya tungtungna ka Gusti Alloh anu, tanpa kahoyong urang, parantos ngumumkeun ieu.
Murid anjeun anu seueur pisan kakuranganana, Hüsrev
PASUALAN KASABELAS
Awal Pasualan Kasabelas tina Bubuahan: Tina bubuahan anu teu aya watesna, anu umum sareng husus, dina tangkal suci iman, anu hiji buahna sawarga, hiji deui kabagjaan anu langgeng salawasna, sareng hiji deui ningali Alloh, ratusan contona parantos dipedar sareng dibuktikeun ku dalil dina Risale-i Nur. Ku kituna, kateranganana urang rujuk ka Siracünnur, sareng di dieu bakal dipedar sababaraha conto tina bubuahan anu husus sareng pribadi, tina bagian-bagian hususna, sanés tina rukun-rukunna anu ngawengku sadayana.
SALAH SAHIJI: Dina hiji dinten, nalika dina doa abdi nyarios doa anu hartina, ‘Duh Gusti Rabb! Ku kahormatan sareng syafaat Jibril, Mikail, Isrâfîl, sareng Azrail, jaga abdi tina kajahatan jin sareng manusa!’ nalika nyebat nami Azrail anu ngajantenkeun unggal jalma ngageter sareng sieun, abdi ngarasa hiji kaayaan anu kacida amisna, ngalipur, sareng dipikanyaah. Abdi nyarios, ‘Alhamdulillah.’ Abdi mimiti leres-leres mikaasih Azrail. Urang masihan isyarat anu pondok pisan kana mung hiji buah anu husus tina seueur pisan bubuahan ieu conto husus rukun iman ka malaikat.
SALAH SAHIJI: Harta manusa anu paling ajén sareng anu paling dijaga kalayan taliti nyaéta rohna. Abdi ngarasa kalayan pasti yén masrahkeun éta ka hiji panangan anu kuat sareng dipercaya, pikeun ngajagana tina musnah, sirna, sareng henteu aya anu miara, masihan kabingahan anu jero. Malaikat-malaikat anu nyerat amal manusa kaémut ku abdi. Abdi ningali yén aranjeunna gaduh bubuahan anu kacida amisna, saperti ieu buah.
SALAH SAHIJI: Unggal jalma narékahan kalayan kahoyong pikeun ngajaga kecap sareng lampahna anu ajén, ku tulisan, sajak, malah pilem, supados tetep aya. Utamina upami éta lampah gaduh bubuahan anu langgeng di sawarga, anjeunna langkung merhatoskeunana. ‘Kiramen Kâtibîn’ anu cicing dina taktak manusa, pikeun némbongkeun lampah éta dina paningal anu langgeng sareng nyangking ganjaran anu terus aya ka anu ngalakukeunana, kacida amisna pikeun abdi, dugi ka henteu tiasa abdi terangkeun. Teras, jalma-jalma anu ngudag dunya ngasingkeun abdi tina sagala hal dina kahirupan sosial, sareng misahkeun abdi tina sadaya kitab, réréncangan, anu ngabantosan abdi, sareng hal-hal anu ngalipur. Dina waktos rasa asing anu pikasieuneun ngimpit abdi sareng dunya anu kosong rubuh ka abdi, salah sahiji tina seueur bubuahan iman ka malaikat sumping masihan pitulung. Éta ngaramékeun jagat raya sareng dunya abdi, ngeusianana ku malaikat sareng mahluk rohani, sareng ngajantenkeun alam abdi seuri ku kabingahan. Éta némbongkeun yén dunya ahli kasasaran ceurik ku rasa asing anu pikasieuneun, kosong, sareng poék.
Nalika bayangan abdi bingah ku nikmat ieu buah, éta nyandak sareng ngaraosan hiji buah tina seueur bubuahan iman ka sakumna nabi anu sarupa sareng ieu. Ngadadak, saolah-olah abdi hirup sareng para nabi dina sakumna mangsa kapengker, iman abdi ka aranjeunna sareng lampah abdi ngabenerkeun aranjeunna nyaangan mangsa-mangsa éta, sareng ngajantenkeun iman abdi ngawengku sadayana tur leuwih lega. Éta ngajantenkeun rébuan tanda tangan pikeun pernyataan-pernyataan iman Kangjeng Nabi urang dina ahir zaman ﷺ, sareng ngajantenkeun sétan-sétan cicing.
Ngadadak hiji patarosan anu waleranana parantos pasti aya dina Lem’a Hikmetü'l-İstiaze sumping kana haté abdi:
‘Sanaos bubuahan anu teu aya watesna amisna, mangpaat, hasil sareng mangpaat kahadéan anu kacida éndahna, sareng pitulung katut pangaping Gusti Arhamur-Râhimîn anu kacida mikawelasna saperti ieu, ngabantosan sareng nguatkeun ahli pituduh, naha ahli kasasaran sering unggul, sareng sakapeung dua puluh di antarana ngajantenkeun saratus ahli pituduh teu daya?’ Kitu anu ditaroskeun ka abdi sacara batin. Dina pamikiran ieu, usaha Al-Qur'an pikeun ngumpulkeun kakuatan anu gedé ngalawan tipu daya sétan anu kacida lemahna, sareng ngintunkeun malaikat katut pitulung Alloh Nu Mahaleres ka ahli iman, kaémut ku abdi. Dumasar kana katerangan hikmahna ku dalil-dalil anu pasti dina Risale-i Nur, urang masihan isyarat anu pondok pisan kana waleran patarosan éta:
Leres, lantaran sakapeung saurang jalma anu liar, nyumput, sareng ngabahayakeun narékahan pikeun ngaduruk hiji karaton, éta karaton mung tiasa terus aya ku dijaga ku ratusan jalma, saperti ngadamelna ku ratusan jalma, sareng sakapeung ku nyalindung ka nagara sareng raja. Margi ayana karaton meryogikeun ayana sakumna sarat, dasar, sareng sabab. Nanging henteu aya sareng ruksakna tiasa kajadian ku henteu aya hiji sarat waé, sareng éta tiasa kabeuleum tur musnah ku hiji korék saurang anu liar. Kitu deui sétan-sétan manusa sareng jin, ku hiji lampah anu sakedik, ngadamel karuksakan anu gedé sareng kahuruan batin anu matak sieun. Leres, bibit sareng dasar sadaya kajahatan, dosa, sareng kaburukan nyaéta henteu aya sareng ngaruksak. Di handapeun rupa anu katingalina aya, disumputkeun henteu aya sareng ngaruksak.
Sétan-sétan jin sareng manusa, katut jalma-jalma anu jahat, ku ngandelkeun ieu poko, kalayan kakuatan anu kacida lemahna nahan kakuatan anu teu aya watesna, sareng salawasna maksa ahli haq sareng hakékat pikeun nyalindung sareng lumpat ka payuneun Alloh Nu Mahaleres. Ku kituna, Al-Qur'an ngumpulkeun kakuatan anu gedé pikeun ngajaga aranjeunna, maparin salapan puluh salapan asma Alloh kana pananganana, sareng masihan paréntah anu kacida tegesna pikeun tetep kukuh ngalawan musuh-musuh éta.
Tina ieu waleran, ngadadak tungtung hiji hakékat anu kacida gedéna sareng dasar hiji pasualan anu agung tur matak sieun katémbong. Kieu:
Sakumaha sawarga nyangking hasil sakumna alam anu aya, sareng ngajantenkeun bibit-bibit anu dipelak ku dunya ngaluarkeun bulir anu terus aya, kitu deui naraka ngaduruk hasil-hasil henteu aya éta pikeun némbongkeun hasil anu kacida nyerina tina alam-alam henteu aya sareng teu aya nanaon, anu teu aya watesna tur matak sieun. Pabrik naraka anu matak sieun éta, di antara pancén-pancénna anu sanés, ngaberesihan jagat raya alam anu aya tina kokotor alam henteu aya. Pikeun ayeuna urang moal muka panto pasualan anu matak sieun ieu. Insya Alloh, engké bakal diterangkeun.
Hiji bagian tina buah iman ka malaikat, sareng hiji conto anu patalina sareng Münker sareng Nekir, nyaéta kieu:
Saperti unggal jalma, abdi pasti bakal lebet ka kubur; ku pikiran éta abdi lebet kana kubur abdi dina bayangan. Nalika abdi kaserang sieun ku rasa asing sareng putus harepan, nyalira, teu aya sasaha, poék, tiis, dina hiji panjara nyalira anu heureut sareng ngasingkeun sapinuhna, ngadadak dua réréncangan anu diberkahan tina golongan Münker sareng Nekir katémbong sareng sumping. Aranjeunna mimiti ngabahas sareng abdi. Haté sareng kubur abdi janten lega, caang, sareng haneut; jandéla-jandéla ka alam roh dibuka. Abdi ogé bingah sareng ngahaturkeun sukur kalayan sakumna jiwa kana kaayaan anu ayeuna abdi tingali dina bayangan, sareng dina mangsa payun saéstuna bakal abdi tingali. Saurang murid madrasah anu diajar élmu wangun kecap sareng tata basa pupus. Dina kubur, nalika Münker sareng Nekir naroskeun ٔﻣَﻦْ ﺭَﺑُّﻚَ, ‘Saha Gusti Rabb anjeun?’ anjeunna nganggap dirina masih aya di madrasah, sareng ngawaler kalayan élmu tata basa: ‘ﻣَﻦْ téh jejer; ﺭَﺑُّﻚَ caritaanana. Tanyakeun hiji pasualan anu hésé ka abdi; ieu mah gampil.’ Ku ieu, anjeunna ngajantenkeun malaikat-malaikat éta, roh-roh anu aya di dinya, sareng saurang wali anu tiasa ningali kaayaan kubur, anu aya di dinya sareng nyaksian kajadian éta, seuri; sareng ngajantenkeun rohmat Alloh seuri, teras salamet tina siksaan. Kitu deui almarhum Hâfız Ali, hiji pahlawan syahid Risale-i Nur, nalika nyerat sareng maca Risalah Bubuahan kalayan kacinta anu sampurna di panjara, pupus; sareng dina kubur anjeunna ngawaler malaikat anu naros ku hakékat-hakékat Bubuahan, sakumaha di pangadilan. Saperti kitu, abdi sareng murid-murid Risale-i Nur ogé, kana patarosan-patarosan éta, dina mangsa payun sacara nyata sareng ayeuna sacara batin, bakal masihan waleran ku dalil-dalil Risale-i Nur anu caang sareng kuat, sareng ngajantenkeun aranjeunna ngabenerkeun, muji, sareng masihan pangajén, insya Alloh.
Hiji conto husus iman ka malaikat anu janten dasar kabagjaan dunya nyaéta kieu:
Saurang budak anu henteu kalepatan, anu nampi pangajaran iman tina ilmihal, nyarios ka budak séjén anu aya di sisina, anu ceurik sareng sasambat lantaran dulurna anu henteu kalepatan pupus: ‘Ulah ceurik, sing ngahaturkeun sukur. Dulur anjeun parantos angkat ka sawarga sareng malaikat; anjeunna ngumbara di dinya, bakal langkung bingah tibatan urang, bakal ngapung saperti malaikat, sareng tiasa ningali sadaya tempat.’ Ku ieu, anjeunna ngarobah ceurik anu sasambat éta janten seuri sareng kabingahan. Abdi ogé, saperti budak anu ceurik ieu, dina usum tiis anu sedih ieu sareng dina kaayaan anu pinuh kanyeri, nampi dua wartos pupus anu kacida nyerina. Kahiji, almarhum Fuad, putra sadérék abdi, anu kénging pangkat kahiji di sakola-sakola luhur sareng ogé medarkeun hakékat-hakékat Risale-i Nur. Kadua, sadérék wanoja abdi anu alim, anu namina Hanım, anu parantos pupus; anjeunna angkat haji sareng, nalika ngalakukeun tawaf dina kaayaan sakarat, pupus dina éta tawaf. Nalika pupusna dua sadérék ieu ngajantenkeun abdi ceurik, saperti pupusna almarhum Abdurrahman anu ditulis dina İhtiyar Risalesi, ku cahya iman abdi ningali sacara batin sareng dina haté yén Fuad anu henteu kalepatan sareng Hanım anu saléh éta, tibatan sareng manusa, janten réréncangan malaikat sareng bidadari, sareng salamet tina bahaya katut dosa dunya ieu. Tibatan kasedih anu kacida kuatna éta, abdi ngarasa kabingahan anu ageung, sareng masihan pangajén ka aranjeunna, ka sadérék abdi Abdülmecid, ramana Fuad, sareng ka diri abdi sorangan, bari ngahaturkeun sukur ka Gusti Arhamur-Râhimîn. Ieu ditulis sareng dicatet di dieu kalayan niat doa rohmat pikeun dua anu parantos pupus éta.
Sakumna ukuran sareng babandingan dina Risale-i Nur medar bubuahan iman anu janten dasar kabagjaan dunya sareng aherat. Tina jihat kabagjaan hirup sareng nikmat umur anu dituduhkeun di dunya ieu, bubuahan anu umum sareng gedé éta ngawartakeun yén iman unggal mukmin bakal nyangking kabagjaan anu langgeng salawasna ka anjeunna, malah bakal ngaluarkeun bulir sareng mekar dina rupa éta.
Tina seueur bubuahan anu ngawengku sadayana éta, lima buah parantos ditulis salaku conto bubuahan mi‘raj dina tungtung Kalimah Katilu Puluh Hiji, sareng lima buah dina Dahan Kalima Kalimah Kadua Puluh Opat. Sakumaha masing-masing rukun iman gaduh seueur pisan, malah teu aya watesna, bubuahan anu béda, tina seueur bubuahan sadayana babarengan, hiji buahna sawarga anu kacida gedéna, hiji deui kabagjaan anu langgeng salawasna, sareng hiji deui, malah sigana anu pangamisna, ningali Alloh, sakumaha parantos urang carioskeun di awal. Dina babandingan di tungtung Kalimah Katilu Puluh Dua, sababaraha bubuahan iman anu janten dasar kabagjaan dua alam parantos diterangkeun kalayan éndah. Hiji dalil yén bubuahan rukun iman kana papasten anu ajén aya di dunya ieu nyaéta paribasa ﻣَﻦْ ﺍٰﻣَﻦَ ﺑِﺎﻟْﻘَﺪَﺭِ ﺍَﻣِﻦَ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻜَﺪَﺭِ anu diucapkeun ku sadayana. Hartina, ‘Jalma anu iman kana papasten salamet tina kasedih.’ Dina tungtung Risalah Papasten, ku hiji ibarat anu éndah ngeunaan dua jalma anu lebet kana kebon hiji karaton raja, hiji buahna anu ngawengku sadayana parantos dipedar. Malah dina hirup abdi sorangan, ku rébuan pangalaman, abdi ningali sareng uninga yén upami henteu aya iman kana papasten, kabagjaan hirup dunya bakal musnah. Unggal abdi ningali musibah anu nyeri tina jihat iman kana papasten, abdi ningali yén musibah éta janten kacida hampangna. Abdi héran: kumaha jalma anu henteu iman kana papasten tiasa hirup?
Hiji tina bubuahan rukun iman ka malaikat anu ngawengku sadayana dituduhkeun dina Tingkat Kadua Kalimah Kadua Puluh Dua kieu: Azrail ‘alayhis-salām munajat ka Alloh Nu Mahaleres sareng nyarios, ‘Dina pancén nyabut roh, abdi-abdi Gusti bakal pundung ka abdi sareng ngawadul.’ Dina waleran ka anjeunna, didawuhkeun, ‘Kami bakal ngajantenkeun panyakit sareng musibah salaku tirai pikeun pancén anjeun, supados pangwadul jalma-jalma anu janten abdi Kami ditujukeun ka éta, henteu ka anjeun.’
Saperti tirai-tirai ieu, pancén Azrail ‘alayhis-salām ogé mangrupa hiji tirai, supados pangwadul anu henteu adil henteu ditujukeun ka Alloh Nu Mahaleres. Margi henteu sadaya jalma tiasa ningali jihat hikmah, rohmat, kaéndahan, sareng mangpaat dina maot. Aranjeunna ningali luarna, teras ngabantah sareng mimiti ngawadul. Ku hikmah yén pangwadul anu henteu adil ieu henteu ditujukeun ka Gusti Rahîm Mutlak, Azrail ‘alayhis-salām parantos janten tirai.
Kitu pisan, pancén sakumna malaikat, malah sakumna sabab anu katémbong, mangrupa tirai kawibawaan rububiyah. Ieu supados dina hal-hal anu kaéndahanana henteu katingali sareng hikmahna henteu dipikanyaho, kawibawaan sareng kasucian kakawasaan Alloh, katut rohmat-Na anu ngawengku sadayana, tetep dijaga sareng henteu janten sasaran bantahan. Sareng supados dina paningal lahiriah henteu katémbong kakawasaan anu langsung nyabak hal-hal anu hina, henteu penting, sareng henteu mikawelas. Upami henteu kitu, Risale-i Nur parantos ngabuktikeun ku dalil-dalilna anu teu aya watesna yén henteu aya hiji sabab ogé anu gaduh pangaruh saéstuna sareng kamampuh naon waé pikeun nyiptakeun, sareng yén cap-cap tauhid dina unggal hal pasti némbongkeun ieu. Nyiptakeun sareng ngajantenkeun aya téh husus pikeun Mantenna. Sabab-sabab mung mangrupa hiji tirai. Anu sadar, saperti malaikat, henteu gaduh nanaon salian hiji rupa khidmah fitrah sareng hiji rupa ubudiyah ku lampah, anu husus, henteu nyiptakeun, sareng disebat kasb, kalayan ikhtiar juz'i-na.
Leres, kawibawaan sareng kaagungan meryogikeun yén sabab-sabab janten tirai panangan kakawasaan dina paningal akal.
Tauhid sareng ahadiyah meryogikeun yén sabab-sabab narik deui pananganana tina pangaruh saéstuna.
Sakumaha malaikat sareng sabab-sabab anu katémbong anu dianggo dina hal-hal anu hadé sareng anu aya, dina hal-hal anu kaéndahanana henteu katingali sareng henteu dipikanyaho, ngajaga kakawasaan Gusti Rabb tina cacad sareng kalaliman, sareng masing-masing janten jalan pikeun nyucikeun katut ngaluhurkeun Alloh,
Kitu pisan, dianggona sétan-sétan jin sareng manusa, katut bahan-bahan anu ngabahayakeun, dina hal-hal anu jahat sareng anu henteu aya, ku ngajaga kakawasaan Gusti Subhân tina lampah anu henteu adil, bantahan anu henteu adil, sareng janten sasaran pangwadul, ogé ngalaksanakeun khidmah dina nyucikeun sareng ngaluhurkeun Gusti Rabb, sareng némbongkeun yén Mantenna bébas sareng suci tina sakumna cacad di jagat raya. Margi sadaya cacad sumping tina henteu aya, henteu mampuh, ngaruksak, sareng henteu ngalaksanakeun pancén, anu masing-masing mangrupa henteu aya, sareng tina lampah-lampah anu nyababkeun henteu aya, anu henteu ngajantenkeun aya.
Tirai-tirai anu saperti sétan sareng jahat ieu janten tempat balikna cacad-cacad éta, sareng kalayan pantes nampi bantahan katut pangwadul, janten jalan pikeun nyucikeun Alloh Nu Mahaleres. Dina lampah-lampah anu jahat, henteu aya, sareng ngaruksak, memang henteu diperyogikeun kakuatan sareng kamampuh. Ku hiji lampah anu sakedik sareng hiji kakuatan anu alit, malah ku henteu ngalaksanakeun pancénna, sakapeung kajadian henteu aya sareng karuksakan anu gedé. Jalma-jalma jahat anu ngalakukeun éta disangka gaduh kakawasaan, padahal aranjeunna henteu gaduh pangaruh salian henteu aya, sareng henteu gaduh kakuatan salian kasb anu kawates. Nanging, kumargi éta kajahatan sumping tina henteu aya, jalma-jalma jahat éta mangrupa palaku saéstuna. Upami aranjeunna sadar, aranjeunna pantes nampi hukuman. Hartina, dina kajahatan, jalma-jalma jahat éta palakuna.
Nanging dina kahadéan, kabecikan, sareng amal saléh, kumargi aya, jalma-jalma hadé éta henteu janten palaku sareng anu masihan pangaruh saéstuna. Aranjeunna anu nampi; aranjeunna nampi paparin Alloh anu ngalimpah. Ganjaranana ogé sagemblengna mangrupa paparin kahadéan Alloh. Kitu anu didawuhkeun ku Al-Qur'an Al-Hakîm, ﻣَٓﺎ ﺍَﺻَﺎﺑَﻚَ ﻣِﻦْ ﺣَﺴَﻨَﺔٍ ﻓَﻤِﻦَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻭَﻣَٓﺎ ﺍَﺻَﺎﺑَﻚَ ﻣِﻦْ ﺳَﻴِّﺌَﺔٍ ﻓَﻤِﻦْ ﻧَﻔْﺴِﻚَ.
~Cindekna:
Nalika jagat-jagat nu aya sareng alam-alam nu teu aya anu teu aya watesna silih tarung, ngahasilkeun bubuahan sapertos sawarga sareng naraka; nalika sakabéh alam nu aya ngucapkeun ﺍَﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ ﺍَﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ sareng sakabéh alam nu teu aya ngucapkeun ﺳُﺒْﺤَﺎﻥَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺳُﺒْﺤَﺎﻥَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ; nalika, ku hiji hukum tarung anu diberkahan sareng ngawengku sadayana, malaikat ngalawan sétan sareng kahadéan ngalawan kajahatan, dugi ka ilham ngalawan waswas di sabudeureun haté, dumadakan ieu buah iman ka malaikat tajalli. Éta ngaréngsékeun pasualan sareng nyaangan jagat nu poék. Éta némbongkeun ka urang hiji cahya tina cahya-cahya ayat ﺍَﻟﻠّٰﻪُ ﻧُﻮﺭُ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ وَالْاَرْضِ, sareng ngajadikeun urang ngaraosan sakumaha amisna ieu buah. Kalimah Kadua Puluh Opat sareng Kalimah Kadua Puluh Salapan, anu némbongkeun karamat alif-alif, parantos nunjuk kana buah kadua anu gembleng, sareng ngabuktikeun ayana sareng pancén malaikat kalayan caang. Leres, di unggal sisi jagat, dina unggal hal nu leutik sareng nu gembleng, dina unggal jinis, aya kaagungan rububiyah anu pinuh ku welas asih, anu ngajadikeun Mantenna dipikawanoh sareng dipikaasih. Tangtu sareng pasti, éta kaagungan, éta welas asih, éta ngajadikeun Mantenna dipikawanoh sareng dipikaasih, kedah diwaler ku ubudiyah anu lega, ngawengku sadayana, sareng sadar, kalayan sukur sareng takdis. Ngan malaikat anu teu aya watesna anu tiasa ngalaksanakeun éta pancén pikeun barang-barang anu teu hirup sareng teu sadar sareng tihang-tihang jagat anu ageung. Maranéhna tiasa ngawakilan padamelan kakawasaan rububiyah anu pinuh ku hikmah sareng kaagungan, di unggal tempat, ti handapeun taneuh dugi ka béntang Surayya, dina dasar sareng luar bumi. Contona, élmu filsafat ngagambarkeun ciptaan bumi sareng kaayaan fitrina ku hukum-hukum anu teu gaduh roh, dugi ka katingali poék pisan sareng matak sieun. Kalayan ieu buah, éta digambarkeun caang sareng akrab dina taktak dua malaikat anu namina Sevr sareng Hut, nyaéta dina pangawasan maranéhna. Aya riwayat ti nabi-nabi baheula Benî-İsrail, sareng ogé diriwayatkeun ti İbn-i Abbas, yén hiji bahan aherat, hiji hakékat anu namina Sahret, dikintunkeun ti sawarga janten batu dasar anu langgeng pikeun bola bumi anu fana—nyaéta janten isyarat yén engké sawaréh bumi bakal dialihkeun ka sawarga anu langgeng—sareng dijantenkeun tempat nyangga pikeun malaikat Sevr sareng Hut. Hanjakal, sapanjang waktos, ieu harti anu suci sareng ieu babandingan ku jalma awam dianggap hal anu saéstuna, dugi ka janten gambaran anu teu kahontal ku akal. Ku sabab malaikat ngalanglang dina taneuh, batu, sareng puseur bumi, sakumaha maranéhna ngalanglang dina hawa, tangtu maranéhna sareng bola bumi henteu meryogikeun batu, lauk, atanapi sapi jasmani pikeun dijadikeun tempat nangtung. Ogé, contona, bola bumi ngalaksanakeun tasbih kalayan mastaka saloba jinis-jinis anu aya di bumi, létah saloba unggal anggota tina jinis-jinis éta, sareng tasbih saloba anggota awak, daun, sareng buahna. Ku kituna, tangtu aya hiji malaikat anu dipasihan pancén, anu kalayan sadar ngawakilan ubudiyah fitri anu agung sareng teu sadar éta, teras ngahaturkeunana ka hadirat Ilahi. Éta malaikat gaduh opat puluh rébu mastaka, unggal mastakana opat puluh rébu létah, sareng unggal létahna ngalaksanakeun opat puluh rébu tasbih. Kangjeng Nabi anu ngawartosan kalayan leres ﷺ parantos ngawartosan ieu salaku hakékat anu saéstuna. Jibril ‘alayhis-salām nepikeun sareng némbongkeun hubungan Rabbani sareng manusa, anu janten hasil pangpentingna tina ciptaan jagat. Isrâfîl ‘alayhis-salām sareng Azrail ‘alayhis-salām ngan ngawakilan sareng ngawasan kalayan ubudiyah padamelan Ilahi anu khusus kagungan Gusti Khâliq: ngahudangkeun, maparin kahirupan, sareng ngabébaskeun tina pancén ku maot, anu pangagungna sareng pangpikagétna dina alam mahluk hirup. Mikail ‘alayhis-salām ngawasan kurnia Gusti Rahmân dina rejeki, anu janten rohmat panglengkepna, panglegana, sareng pangngeunahna dina wewengkon kahirupan, sareng kalayan sadar ngawakilan sukur anu teu sadar. Ayana malaikat-malaikat sapertos kitu kalayan hakékat anu kacida ahéngna, sareng langgengna roh-roh maranéhna, diperlukeun ku kakawasaan sareng kaagungan rububiyah. Ayana maranéhna sareng golongan-golongan khusus unggal malaikat éta pasti sareng teu diragukeun, sakumaha pasti ayana kakawasaan sareng kaagungan anu katingali dina jagat sapertos panonpoé. Hal-hal sanés ngeunaan malaikat tiasa ditimbang ku babandingan ieu. Leres, Gusti Qadîr Dzul-Jalâl wa'l-Jamâl anu nyiptakeun opat ratus rébu jinis mahluk hirup di bumi; anu malah nyiptakeun loba mahluk nu gaduh roh tina bahan anu pangbasajanna sareng anu bau buruk, sareng ngajantenkeun unggal tempat ramé ku maranéhna; anu ngajantenkeun maranéhna ngucapkeun ku létahna, "Mâsyâallâh, Bârakallâh, Subhânallâh", pikeun mukjizat seni ciptaan-Na; sareng ngajantenkeun éta sasatoan leutik ngucapkeun, "Alhamdulillâh, wa'sy-syukru lillâh, Allâhu akbar", pikeun kurnia rohmat-Na—tangtu, tanpa aya sangsi atanapi ragu, parantos nyiptakeun pangeusi sareng mahluk rohani anu saluyu sareng langit anu kacida legana, anu henteu ingkar sareng salawasna ngalaksanakeun ubudiyah. Mantenna parantos ngajantenkeun langit ramé, henteu ngantepkeunana kosong. Mantenna parantos nyiptakeun jinis-jinis malaikat anu rupa-rupa, jauh langkung loba tibatan golongan sasatoan. Sawaréh leutik pisan, numpak tétés hujan sareng salju, muji seni ciptaan sareng rohmat Ilahi ku létahna sorangan. Sawaréh deui numpak planét, ngalanglang dina rohangan jagat, sareng ngumumkeun ubudiyahna ka alam ku takbir sareng tahlil, pikeun kaagungan, kamulyaan, sareng kahébatan rububiyah. Leres, ti jaman Adam, sakabéh kitab samawi sareng agama satuju kana ayana malaikat sareng ubudiyahna. Riwayat sareng béja yén dina unggal abad paguneman sareng dialog sareng malaikat parantos lumangsung di antara manusa, ngaliwatan riwayat mutawatir anu loba, ngabuktikeun kalayan pasti ayana malaikat sareng hubungan maranéhna sareng urang, sapertos ayana jalma-jalma Amerika anu teu acan urang tingali. Ayeuna, hayu, tingali sareng raosan buah kadua anu gembleng ieu ku cahya iman. Kumaha éta ngajantenkeun jagat ramé sareng éndah ti mimiti dugi ka tungtung, ngarobahna janten hiji masjid anu ageung sareng tempat ibadah anu lega. Sabalikna tina gambaran élmu sareng filsafat anu tiis, teu hirup, poék, sareng matak sieun, éta némbongkeun jagat anu hirup, sadar, caang, akrab, sareng amis. Ku kituna, di dunya ogé, éta ngajantenkeun jalma-jalma nu iman ngaraosan hiji pancaran nikmat tina kahirupan anu langgeng, saluyu sareng tingkatna. ~Tambihan:
Ku rusiah wahdat sareng ahadiyah, kakawasaan anu sami, asma anu sami, hikmah anu sami, sareng seni ciptaan anu sami aya di unggal sisi jagat. Ku kituna, unggal ciptaan, boh anu leutik boh anu gembleng, ngumumkeun ku basa kaayaanana yén Gusti Khâliq tunggal, ngatur sareng nyiptakeun, kagungan rububiyah, sipat nyiptakeun, sareng kasucian. Kitu deui, Mantenna nyiptakeun malaikat di unggal tempat, sareng ngajantenkeun tasbih anu dilaksanakeun ku unggal mahluk tanpa sadar ngaliwatan basa kaayaanana, dilaksanakeun ku létah malaikat kalayan ubudiyah. Malaikat henteu gaduh lampah anu ngalawan paréntah dina sisi mana waé. Sajaba ti ubudiyah anu murni, maranéhna henteu nyiptakeun nanaon, henteu campur tangan tanpa paréntah, malah henteu masihan syafaat tanpa idin. Maranéhna leres-leres janten tempat némbongna rusiah ﻋِﺒَﺎﺩٌ ﻣُﻜْﺮَﻣُﻮﻥَ ٭ ﻳَﻔْﻌَﻠُﻮﻥَ ﻣَﺎ ﻳُﺆْﻣَﺮُﻭﻥَ.