Risale-i Nur — Basa Sunda

Lem'a Kadua Puluh Opat

Pituduh pikeun Awéwé · Basa Sunda

Dina bagian ieu

Lem'a Kadua Puluh Opat

Ngeunaan nutupan aurat

(Tadina Pasualan Kadua sareng Katilu dina Nota Kalima Welas, lantaran pentingna parantos janten Lem'a Kadua Puluh Opat.)

Ayat ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﻳَٓﺎ ﺍَﻳُّﻬَﺎ ﺍﻟﻨَّﺒِﻰُّ ﻗُﻞْ لِاَزْوَاجِكَ ﻭَﺑَﻨَﺎﺗِﻚَ ﻭَﻧِﺴَٓﺎﺀِ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻨ۪ﻴﻦَ ﻳُﺪْﻧ۪ﻴﻦَ ﻋَﻠَﻴْﻬِﻦَّ ﻣِﻦْ جَلَاب۪يبِهِنَّ nepi ka ahirna... maréntahkeun nutupan aurat. Peradaban nu hirup nurutkeun kanikmatan goréng mah ngalawan kaputusan Al-Qur'an ieu. Henteu ningali nutupan aurat fitri, nyarios "Hiji kaayaan ditawan." {: Hiji bagian tina surat banding pikeun ngabéla, nu ngalawan pangadilan sareng ngajantenkeun pangadilan cicing: Abdi ogé nyarios ka pangadilan yén: kaputusan nu teu adil, nu ngahukum hiji jalma nu, ku ngandelkeun pangukuhan sareng kasapukan tilu ratus lima puluh rébu tafsir, sareng nuturkeun kayakinan karuhun abdi sadaya nu parantos kalangkung salami sarébu tilu ratus lima puluh taun, ngajelaskeun hiji kaidah Ilahi nu pangsucina, sajati sareng ngandung hakékat dina hirup masarakat tilu ratus lima puluh juta manusa, salami sarébu tilu ratus lima puluh taun sareng dina unggal abad; tangtos upami aya adil dina beungeut bumi, adil éta bakal nampik kaputusan sareng ngabatalkeun hukuman ieu!"} Waleran: Tina seueur hikmah nu némbongkeun yén kaputusan Al-Qur'an Al-Hakîm ieu sapinuhna fitri sareng nu ngalawanna henteu fitri, abdi sadaya ngan ngajelaskeun opat hikmah. HIKMAH KAHIJI: Nutupan aurat téh fitri pikeun awéwé, sareng ditungtut ku fitrahna. Margi awéwé tina panyiptaanana lemah tur hipu, peryogi panyalindungan sareng pitulung hiji lalaki nu bakal ngajaga dirina sareng murangkalihna, nu dipikaasihna langkung tibatan hirupna sorangan, ku kituna miboga kacondongan fitri pikeun ngajantenkeun dirina dipikaasih, henteu dipikangewa sareng henteu dianggap ngabeuratkeun. Ogé tina sapuluh awéwé, genep tujuh boh parantos sepuh boh awon, nu henteu hoyong némbongkeun sepuh sareng awonna ka sadayana. Boh sirik, supados henteu katingal awon dibandingkeun sareng nu langkung geulis, atanapi sieun kana serangan sareng tuduhan; sangkan henteu katarajang serangan sareng henteu dituduh hianat dina paningal salakina, ku fitrahna hoyong nutupan aurat. Malah upami dititenan, nu pangseueur nyumputkeun diri nyaéta nu sepuh. Tina sapuluh ngan tiasa mendakan dua tilu nu ngora, geulis, sareng henteu isin némbongkeun diri. Kauninga yén manusa keuheul sareng katarajang rasa ku paningal jalma nu henteu dipikaresepna sareng dianggap ngabeuratkeun. Tangtos hiji awéwé geulis nu nganggo pakéan kabuka, upami aya dua tilu tina sapuluh lalaki nu sanés mahram nu ku anjeunna dipikaresep ningalina, anjeunna ngaraos beurat ku tujuh dalapan nu sanés. Ogé hiji awéwé geulis nu henteu ngalakukeun lampah cabul sareng henteu ruksak, lantaran hipu sareng gancang katarajang rasa, tangtos keuheul ku paningal kotor nu pangaruh lahirna parantos diuji, panginten malah ngaracun. Malah abdi sadaya ngadangu yén di Éropa, tempat pakéan kabuka, seueur awéwé keuheul ku perhatosan panon nu taliti ieu, kukulutus ka pulisi ku nyarios, "Jalma-jalma handap ieu nahan urang ku panonna, ngajantenkeun urang keuheul." Hartina, peradaban ngaleungitkeun nutupan aurat téh ngalawan fitrah. Paréntah Al-Qur'an pikeun nutupan aurat, salian fitri, ku nutupan aurat nyalametkeun awéwé, nu mangrupikeun tambang welas sareng tiasa janten masing-masing hiji batur hirup langgeng nu luhur ajénna, tina murag, hina, kaayaan ditawan sacara maknawi sareng sangsara. Awéwé ogé ku fitrahna miboga sieun sareng hariwang ka lalaki asing. Sieun éta ku fitrahna meryogikeun nutupan aurat. Margi, sareng beban murangkalih nu beurat salami dalapan salapan sasih, nu dipanggul kalayan susah, nu bakal ngajantenkeun hiji kanikmatan dalapan salapan menit janten pait pisan, aya kamungkinan anjeunna kedah nanggung musibah kanikmatan nu henteu sah dalapan salapan menit éta salami dalapan salapan taun ku ngasuh murangkalih tanpa nu ngalindungan. Lantaran seueur kajadian, fitrahna saéstuna sieun pisan ka nu sanés mahram sareng sipat bawaanana hoyong nyingkah. Panyiptaanana nu lemah maréntahkeun sareng maparin pépéling kuat pikeun ku nutupan aurat henteu ngahudangkeun napsu nu sanés mahram sareng henteu maparin kasempetan kana seranganna. Némbongkeun yén pakéan panutupna hiji taméng sareng bénténgna. Numutkeun nu ku abdi kadangu, di puseur sareng ibu kota pamaréntah, di pasar, dina beurang, di payuneun panon rahayat, hiji tukang ngagosok sapatu nu kacida biasana nyata-nyata ngaganggu pamajikan hiji jalma nu luhur pangkatna dina dunya, nu sukuna kabuka; ieu maparin hiji tamparan kana beungeut nu henteu gaduh isin jalma-jalma nu ngalawan nutupan aurat! HIKMAH KADUA: Hubungan, kanyaah, jeung patalina anu kacida dasarna tur kuatna antara awéwé jeung lalaki téh lain ngan timbul tina kabutuhan hirup dunya. Enya, hiji awéwé lain ngan saukur batur hirup salakina anu husus pikeun hirup dunya. Malah, dina hirup langgeng ogé manéhna mangrupa batur hirup. Lantaran dina hirup langgeng ogé manéhna jadi batur hirup salakina, tangtu manéhna kudu henteu narik panon batur kana kaéndahan dirina, salian ti panon salakina anu jadi batur jeung sobatna anu langgeng; ogé kudu henteu nyieun salakina ambek jeung timburu.
Lantaran salakina anu mukmin, dumasar kana rusiah iman, miboga hubungan jeung manéhna anu henteu diwatesan ku hirup dunya, sarta lain saukur kanyaah samentara anu sipatna kawas sasatoan tur ngan husus pikeun mangsa geulis, malah miboga kanyaah anu dasar jeung daria, dibarengan ku panghormat, tina segi manéhna jadi batur hirup dina hirup langgeng ogé. Salakina ogé mawa panghormat jeung kanyaah anu daria éta lain ngan dina mangsa pamajikanana ngora tur geulis, tapi dina mangsa geus kolot tur henteu geulis ogé. Tangtu minangka balesanana, manéhna ogé kudu ngahususkeun kaéndahan dirina pikeun panon salakina, sarta ngarahkeun kanyaahna ngan ka salakina; ieu téh sarat kamanusaan. Lamun henteu kitu, manéhna meunang kacida saeutikna, tapi kaleungitan kacida lobana.
Nurutkeun syariat, salaki kudu saimbang jeung pamajikan, hartina kudu silih cocog. Dina hal saimbang jeung sarua ieu, anu pangpentingna nyaéta dina segi ngagem agama.
Bagja pisan salaki anu ningali kumaha pamajikanana ngagem agama tuluy nuturkeunana, sarta jadi jalma anu taat kana agama supaya henteu kaleungitan batur hirupna dina hirup langgeng.
Bagja awéwé anu ningali kumaha salakina ngagem agama tuluy ngalaksanakeun takwa bari nyebut, "Supaya abdi henteu kaleungitan batur abdi anu langgeng."
Cilaka lalaki anu ancrub kana lampah maksiat jeung ngumbar hawa nafsu, anu bakal nyababkeun manéhna kaleungitan pamajikanana anu saléh salalanggengna. Kacida henteu bagjana awéwé anu henteu nuturkeun salakina anu takwa, tuluy kaleungitan batur langgeng anu pinuh ku kaberkahan éta.
Rébuan cilaka pikeun salaki jeung pamajikan anu henteu bagja éta, anu silih nuturkeun dina lampah fasik jeung lampah maksiatna. Maranéhna silih tulungan dina ngalungkeun diri kana seuneu. HIKMAH KATILU: Kabagjaan hirup hiji kulawarga terus lumangsung ku ayana silih percaya, panghormat, jeung kanyaah anu tulus antara salaki jeung pamajikan. Henteu nutupan aurat sarta némbongkeun awak téh ngaruksak kapercayaan éta, ogé meupeuskeun panghormat jeung kanyaah anu silih bales éta. Sabab, tina sapuluh awéwé anu maké papakéan anu némbongkeun awak, ngan hiji anu henteu usaha supaya dipikanyaah ku lalaki séjén lantaran manéhna henteu kungsi ningali lalaki anu leuwih kasép tibatan salakina. Anu salapan mah ningali anu leuwih hadé tibatan salakina. Sarta tina dua puluh lalaki, ngan hiji anu henteu ningali awéwé anu leuwih geulis tibatan pamajikanana. Dina kaayaan kitu, salian ti leungitna kanyaah anu tulus jeung panghormat anu silih bales éta, hal ieu bisa nyababkeun hudangna hiji rasa anu kacida goréngna tur kacida hinana. Kieu kateranganana:
Manusa, nurutkeun fitrahna, henteu bisa miboga rasa birahi ka mahramna saperti dulur awéwé. Sabab, raray mahram téh némbongkeun welas asih jeung kanyaah anu sah tina segi duduluran jeung hubungan mahram, ku kituna megatkeun kacondongan nafsu jeung birahi. Tapi ngantepkeun bagian awak saperti suku, anu nurutkeun syariat henteu meunang ditémbongkeun sanajan ka mahram ogé, kabuka, bisa nyababkeun hudangna hiji rasa anu kacida goréngna dina nafsu anu hina. Sabab, raray mahram némbongkeun hubungan mahramna sarta henteu sarua jeung anu lain mahram. Tapi, upamana, suku anu kabuka téh sarua jeung suku jalma anu lain mahram. Lantaran henteu aya ciri anu ngabédakeun pikeun némbongkeun hubungan mahramna, hal éta bisa ngahudangkeun paningal hawa nafsu kawas sasatoan dina sawatara mahram anu hina. Paningal saperti kitu téh ragragna kamanusaan anu ngajadikeun bulu punduk nangtung! HIKMAH KAOPAT: Dipikanyaho yén lobana turunan dipikahayang ku saréréa. Teu aya hiji bangsa jeung pamaréntah ogé anu henteu ngarojong lobana baranahan. Malah Kangjeng Rosul Nu Mulya ﷺ ngadawuh: ﺗَﻨَﺎﻛَﺤُﻮﺍ ﺗَﻜَﺎﺛَﺮُﻭﺍ ﻓَﺎِﻧّ۪ﻰ ﺍُﺑَﺎﻫ۪ﻰ ﺑِﻜُﻢُ الْاُمَمَ -atanapi sapertos anu didawuhkeun- Hartina, "Geura nikah, geura baranahan. Abdi bakal reueus ku lobana aranjeun dina poé kiamat."
Padahal, ngaleungitkeun panutupan aurat téh henteu ngalobakeun perkawinan, malah kacida nguranganana. Sabab, sanajan nonoman anu pangliarna tur modéren pisan ogé hayang batur hirupna anu ngajaga kahormatan. Lantaran manéhna henteu hayang pamajikanana modéren saperti dirina, nyaéta némbongkeun awak, manéhna tetep bujangan, malah meureun ancrub kana lampah jinah.
Awéwé henteu kitu; manéhna henteu bisa ngahususkeun salakina ngan pikeun dirina nepi ka darajat éta. Sabab, salaku anu ngatur urusan jero dina hirup kulawarga, awéwé jadi anu ngajaga sakumna harta, anak, jeung sagala rupa milik salakina; ku kituna sipatna anu pangdasarna nyaéta kasatiaan jeung bisa dipercaya. Némbongkeun awak téh meupeuskeun kasatiaan ieu, ngaleungitkeun kapercayaan dina panon salakina, sarta ngajadikeun salakina ngarasa disiksa ku haté nuranina. Malah dua sipat hadé dina lalaki, nyaéta kawani jeung sipat béréhan, lamun aya dina awéwé, kaasup ahlak anu goréng sarta diitung minangka sipat anu goréng lantaran ngarugikeun kapercayaan jeung kasatiaan ieu. Tapi pancén salakina lain jadi pangurus harta jeung satia ka manéhna, malah ngajaga, mikaasih, jeung ngahormat. Ku kituna lalaki éta henteu diwatesan ngan pikeun manéhna; ogé bisa nikah jeung awéwé séjén.
Nagara abdi sadaya henteu bisa dibandingkeun jeung Éropa. Sabab, di ditu, ku sarana anu kacida teuasna saperti tanding duel, kahormatan bisa dijaga nepi ka hiji darajat di tengah kaayaan némbongkeun awak. Jalma anu neuteup pamajikan hiji jalma anu boga harga diri ku paningal kotor kudu ngagantungkeun kafan dina beuheungna heula, kakara neuteup. Salian ti éta, sipat jalma-jalma di Éropa, anu kaasup nagara-nagara tiis, téh tiis jeung henteu gampang kagugah saperti nagarana. Asia ieu, nyaéta buana dunya Islam, dibandingkeun jeung éta mah kaasup nagara-nagara panas. Dipikanyaho yén lingkungan mangaruhan ahlak manusa. Di nagara anu tiis éta, dina jalma anu tiis, némbongkeun awak pikeun ngagugah hawa nafsu kawas sasatoan jeung ngahudangkeun kahayang meureun henteu jadi cukang lantaran loba panyalahgunaan jeung ngaleuleuwihkeun. Tapi némbongkeun awak, anu terus-terusan bakal ngagugah hawa nafsu jalma-jalma di nagara-nagara panas anu gampang kapangaruhan tur sénsitip, tangtu jadi sabab loba panyalahgunaan, ngaleuleuwihkeun, lemahna turunan, jeung ragragna kakuatan. Pikeun nyumponan kabutuhan fitri anu sakali sabulan atawa dua puluh poé, manéhna nyangka dirina kudu ngalakukeun kalakuan anu kaleuleuwihi unggal sababaraha poé. Dina waktu kitu, lantaran kudu nyingkahan pamajikan salila kurang leuwih lima welas poé unggal bulan ku sabab kaayaan saperti haid, lamun manéhna éléh ku nafsuna, manéhna ogé condong kana lampah jinah.
Jalma kota henteu bisa ningali jalma désa jeung Badui tuluy ngaleungitkeun panutupan aurat. Sabab, di désa jeung di kalangan Badui, lantaran sibuk mikiran pangupa jiwa sarta digawé jeung capé sacara jasmani, awéwé pagawé anu polos tur nepi ka hiji darajat kasar, anu kurang narik perhatosan dibandingkeun jeung awéwé kota, sanajan sabagian awakna kabuka, henteu jadi cukang lantaran ngagugah hawa nafsu. Kitu deui, lantaran lalaki anu liar jeung nganggur téh saeutik, karuksakan anu aya di kalangan maranéhna henteu nepi ka sapersapuluh karuksakan di kota. Ku kituna henteu bisa dibandingkeun jeung maranéhna.

--

(Dicandak tina Mektubat)