PAGUNEMAN JEUNG GOLONGAN AWÉWÉ ANU JADI DULUR-DULUR AWÉWÉ ABDI DI AHERAT ANU NGAGEM IMAN

Tina Kumpulan Risale-i Nur

Pituduh pikeun Awéwé

Nu ngarang

Bedîüzzaman Said Nursî

ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ

Nalika di sawatara propinsi abdi ningali kumaha golongan awéwé miboga minat anu tulus tur sumanget kana Nur, sarta uninga yén kapercayaan maranéhna kana pangajaran abdi ngeunaan Nur téh jauh ngaleuwihan kamampuh abdi, waktu abdi katilu kalina sumping ka Isparta anu pinuh ku kaberkahan jeung ka Medresetü’z-Zehra sacara maknawi, abdi ngadangu yén golongan awéwé anu jadi dulur-dulur awéwé abdi di aherat anu pinuh ku kaberkahan éta keur ngantosan hiji pangajaran ti abdi. Saolah-olah abdi bakal méré pangajaran ka maranéhna di masjid dina wangun ceramah. Padahal abdi gering tina opat lima segi, ogé kacida sangsarana, malah teu mampuh nyarita jeung mikir. Dina kaayaan kitu, peuting ieu aya hiji pépéling anu kuat asup kana haté abdi: Lantaran lima welas taun katukang, ku paménta para nonoman, anjeun geus nulis Tuntunan Nonoman pikeun maranéhna, sarta loba pisan anu meunang mangpaatna; padahal dina mangsa ayeuna golongan awéwé leuwih ngabutuhkeun tuntunan saperti éta tibatan para nonoman. Minangka tanggapan kana pépéling ieu, sanajan kacida sangsara, lemah, jeung teu mampuhna, ku tilu pangajaran lemes abdi medar sawatara hal anu diperlukeun sacara kacida ringkesna pikeun dulur-dulur awéwé anu pinuh ku kaberkahan éta jeung anak-anak nonoman abdi sacara maknawi.
Pangajaran Lemes Kahiji: Lantaran salah sahiji dasar anu pangpentingna dina Risale-i Nur nyaéta welas asih, golongan awéwé, salaku pahlawan welas asih, sacara fitri leuwih raket patalina jeung Risale-i Nur. Sarta sagala puji kagungan Alloh, patalina sacara fitri ieu karasa di loba tempat. Pangorbanan dina welas asih ieu némbongkeun ihlas anu sajati jeung harti pangorbanan tanpa ngarep balesan, ku kituna dina mangsa ayeuna kacida pentingna.
Enya, hiji indung ngorbankeun rohna pikeun nyalametkeun anakna tina bahaya tanpa ménta ganjaran naon waé, sarta ku ihlas anu sajati ngorbankeun dirina pikeun anakna minangka pancén fitrina. Ieu némbongkeun yén dina para awéwé aya kapahlawanan anu kacida luhurna. Ku mekarna kapahlawanan ieu, manéhna bisa nyalametkeun boh hirup dunyana boh hirup langgengna ku éta. Tapi ku sawatara aliran anu goréng, sipat anu kuat tur luhur ajénna ieu henteu mekar, atawa disalahgunakeun. Salah sahiji conto leutik tina ratusan contona nyaéta kieu: Indung anu miboga welas asih éta siap ngalakukeun sagala pangorbanan supaya anakna henteu nyanghareupan bahaya dina hirup dunya, sarta meunang mangpaat jeung kauntungan; tuluy ngadidik anakna kitu. Bari nyebut, "Mugia putra abdi janten paşa," manéhna masrahkeun sakabéh hartana; nyokot anakna ti sakola pangapal Al-Qur’an, tuluy ngirimkeunana ka Éropa. Tapi manéhna henteu mikir yén hirup langgeng anakna éta keur nyanghareupan bahaya; manéhna usaha ngaluarkeun anakna tina panjara dunya, tapi henteu nganggap ragragna anakna kana panjara naraka. Sabalikna pisan tina welas asih fitri, manéhna ngajadikeun anakna anu polos éta, anu kuduna jadi anu méré syafaat di aherat, malah jadi anu ngagugat. Anak éta bakal ngawadul, "Naha anjeun nyababkeun abdi binasa kieu tanpa nguatkeun iman abdi heula?" Di dunya ogé, lantaran henteu meunang atikan Islam anu sampurna, manéhna henteu bisa ngabales hak welas asih indungna anu luar biasa sakumaha kuduna; malah meureun loba ngalakukeun kalepatan.
Lamun welas asih anu sajati henteu disalahgunakeun, sarta ku rusiah welas asih éta indungna usaha nyalametkeun anakna anu malang tina naraka anu mangrupa panjara langgeng, sarta tina maot dina kasasaran anu sarua jeung dipupus salawasna, lantaran hiji salinan sakumna kahadéan anu dipigawé ku anak éta bakal asup kana buku catetan amal indungna, sanggeus indungna maot anakna bakal terus ngirimkeun cahya kana roh indungna ku kahadéanana. Kitu deui, di aherat manéhna henteu jadi anu ngagugat, malah ku sakabéh roh jeung jiwana jadi anu méré syafaat, sarta jadi anak anu pinuh ku kaberkahan pikeun indungna dina hirup langgeng.
Enya, guru pangheulana jeung pangajar anu pangmangaruhanana pikeun manusa téh indungna. Dina hubungan ieu, abdi medar harti anu abdi rasakeun kalayan pasti tur terus-terusan dina diri abdi sorangan:
Dina dalapan puluh taun umur abdi ieu, sanajan abdi geus meunang pangajaran ti dalapan puluh rébu jalma, abdi sumpah yén anu pangdasarna, henteu bisa digoyahkeun, sarta saolah-olah unggal waktu nganyarkeun pangajaranana pikeun abdi nyaéta pituduh jeung pangajaran maknawi anu abdi tampi ti almarhumah indung abdi. Pangajaran éta geus cicing dina fitrah abdi, malah saolah-olah dina awak jasmani abdi, minangka siki-siki. Abdi ningali kalayan écés yén pangajaran-pangajaran abdi anu séjén diwangun dina éta siki-siki. Hartina, pituduh jeung pangajaran almarhumah indung abdi pikeun fitrah jeung roh abdi dina umur sataun, ayeuna dina umur dalapan puluh taun abdi ieu, katingali minangka siki-siki dasar di jero hakékat-hakékat gedé anu abdi tingali. Di antarana: Abdi ningali kalayan yakin yén mikawelas asih, anu mangrupa anu pangpentingna tina opat dasar jalan jeung kacondongan abdi, sarta mikakarunya jeung mikawelas, anu ogé mangrupa hakékat panggedéna dina Risale-i Nur, abdi tampi tina lampah jeung kaayaan indung abdi anu pinuh ku welas asih, sarta tina pangajaran maknawina éta. Enya, welas asih hiji indung anu mawa ihlas anu sajati jeung pangorbanan anu sajati ieu, lamun disalahgunakeun ku henteu mikiran aherat anakna anu polos, anu ibarat harta karun intan, tuluy ngabalikkeun raray anakna anu polos éta ka dunya anu ibarat botol-botol samentara anu fana, sarta némbongkeun welas asih ka anakna ku cara kitu, éta téh nyalahgunakeun welas asih éta.
Enya, hiji hayam, anu mawa conto kacida leutikna tina welas asih éta, narajang singa sarta ngorbankeun nyawana pikeun nyalametkeun anakna, ngabuktikeun yén awéwé ngorbankeun nyawana dina kapahlawanan welas asih ieu tanpa ménta ganjaran jeung balesan naon waé, tanpa maksud kauntungan pribadi naon waé, sarta tanpa maksud pamér naon waé.
Ayeuna, dasar anu pangluhur ajénna tur pangdiperlukeunana dina atikan Islam jeung amal-amal pikeun aherat nyaéta ihlas. Dina kapahlawanan welas asih saperti ieu aya ihlas anu sajati éta.
Lamun dua hal ieu mimiti mekar dina golongan anu pinuh ku kaberkahan éta, bakal jadi cukang lantaran kabagjaan anu kacida gedéna di lingkungan Islam. Padahal kapahlawanan lalaki henteu bisa tanpa balesan; malah maranéhna hayang balesan tina saratus segi. Sahenteuna maranéhna hayang kasohor jeung kahormatan. Tapi hanjakalna, pikeun leupas tina kagoréngan jeung pangawasaan lalaki maranéhna anu zalim, golongan awéwé anu malang tur pinuh ku kaberkahan ieu ancrub kana rupa riya séjén, dina cara anu béda, anu asalna tina kalemahan jeung teu mampuhna. Pangajaran Lemes Kadua: Taun ieu, nalika keur nyepi sarta geus mundur tina hirup sosial, demi ngahargaan sawatara dulur lalaki jeung dulur awéwé abdi anu nuturkeun Nur, abdi ningali dunya. Ti kalolobaan sobat anu tepang sareng abdi, abdi ngadangu kaluh ngeunaan hirup kulawarga maranéhna sorangan. "Aduh!" ceuk abdi. Hirup kulawarga téh benteng tempat panyalindungan manusa, utamana Muslim, sarta mangrupa hiji rupa sawarga jeung dunya anu leutik. Naha ieu ogé geus mimiti ruksak, ceuk abdi. Abdi néangan sababna. Abdi uninga yén sakumaha hiji dua komité digawé pikeun ngaruksak hirup sosial Islam, sarta ku kituna ngaruksak agama Islam, ku nyasabkeun nonoman jeung ngadorong maranéhna kana lampah maksiat ku kahayang mangsa nonoman; kitu deui abdi ngarasa aya hiji dua komité anu digawé kalayan pangaruh anu kuat di tukangeun tabir pikeun ngarahkeun bagian anu lalawora tina golongan awéwé anu malang kana jalan anu salah. Sarta abdi uninga yén tina segi éta aya hiji pukulan anu pikasieuneun datang ka umat Islam ieu.
Ku kituna, ka aranjeun dulur-dulur awéwé abdi jeung anak-anak maknawi abdi anu jadi nonoman aranjeun, abdi medar kalayan pasti yén: Henteu aya jalan séjén pikeun nyalametkeun kabagjaan dunya awéwé, sakumaha kabagjaan aheratna, sarta sipat luhur dina fitrahna tina karuksakan, salian ti atikan agama dina lingkungan Islam! Aranjeun ngadangu kumaha kaayaan golongan anu malang éta di Rusia.
Dina hiji bagian Risale-i Nur geus dicaritakeun yén: Jalma anu boga akal séhat henteu ngadasarkeun kanyaah jeung kacintana ka pamajikanana kana kaéndahan lahiriahna anu fana salila lima nepi ka sapuluh taun. Malah manéhna kudu ngadasarkeun kacintana kana anu pangéndahna tur panglanggengna tina kaéndahan awéwé, nyaéta welas asihna jeung kaéndahan ahlak anu husus pikeun awéwé. Supaya beuki kolot awéwé anu malang éta, kanyaah salakina ka manéhna tetep lumangsung. Sabab pamajikanana téh lain ngan batur anu ngabantu samentara dina hirup dunya, malah mangrupa batur hirup anu langgeng tur dipikanyaah dina hirup langgeng; ku kituna beuki kolot, kudu beuki silih pikanyaah ku panghormat jeung welas asih anu leuwih gedé. Hirup kulawarga anu ayeuna, di handapeun kedok atikan peradaban, sanggeus sosobatan samentara kawas sasatoan tuluy nyanghareupan pipisahan salalanggengna, geus ruksak ti dasarna. Dina hiji bagian Risale-i Nur ogé geus dicaritakeun yén: Bagja lalaki anu nuturkeun pamajikanana anu saléh supaya henteu kaleungitan batur hirupna anu langgeng, sarta manéhna ogé jadi saléh. Bagja ogé awéwé anu ningali salakina taat kana agama, tuluy manéhna ogé jadi taat kana agama kalayan sampurna supaya henteu kaleungitan sobat jeung batur hirupna anu langgeng; di jero kabagjaan dunyana, manéhna meunang kabagjaan aheratna. Henteu bagja lalaki anu nuturkeun pamajikanana anu geus ancrub kana lampah maksiat; manéhna henteu usaha nyegah pamajikanana, malah dirina ogé milu. Henteu bagja awéwé anu ningali lampah fasik salakina tuluy nuturkeunana dina wangun anu séjén. Cilaka salaki jeung pamajikan anu silih tulungan dina ngalungkeun diri kana seuneu. Hartina, maranéhna silih ngadorong kana angan-angan peradaban.
Ieu harti kalimah-kalimah Risale-i Nur anu eusina kitu: Dina mangsa ayeuna, cukang lantaran mekarna hirup kulawarga, kabagjaan dunya jeung aherat, sarta sipat luhur dina awéwé, ngan bisa aya ku adab Islam di jero lingkungan syariat.
Ayeuna, hal anu pangpentingna dina hirup kulawarga nyaéta: Lamun awéwé ningali kagoréngan jeung henteu satiana salakina, tuluy pikeun ngalawan salakina manéhna ogé ngaruksak kasatiaan jeung kapercayaan anu jadi pancénna dina kulawarga, pabrik hirup kulawarga éta bakal tibalik jeung ancur, persis saperti ruksakna kataatan dina tentara. Malah awéwé éta kudu usaha ngalereskeun kalepatan salakina sabisa-bisana, supaya bisa nyalametkeun batur hirupna anu langgeng. Lamun henteu kitu, sarta manéhna ogé usaha némbongkeun dirina ku muka aurat jeung némbongkeun awak, sarta supaya dipikanyaah ku batur, manéhna bakal rugi tina sagala segi. Sabab jalma anu ninggalkeun kasatiaan anu sajati ogé narima hukumanna di dunya. Sabab fitrahna sieun, ngarasa kaganggu, sarta ngajauhan paningal jalma anu lain mahram. Manéhna ngarasa kaganggu ku paningal dalapan welas tina dua puluh lalaki anu lain mahram. Ari lalaki mah ngan ngarasa kaganggu ku hiji tina saratus awéwé anu lain mahram; manéhna kaganggu ku paningal hiji éta. Salian ti ngarasa disiksa tina segi éta, awéwé ogé dituduh henteu satia; dibarengan ku kalemahanana, manéhna henteu bisa ngajaga hak-hakna.
Cindekna: Sakumaha dina kapahlawanan jeung ihlas tina segi welas asih awéwé henteu sarua jeung lalaki, sarta lalaki ogé henteu bisa nyusul maranéhna dina kapahlawanan éta, kitu deui para awéwé anu polos éta henteu bisa nyusul lalaki dina lampah maksiat tina segi naon waé. Ku kituna, ku fitrah jeung kaayaan ciptaanana anu lemah, maranéhna kacida sieunna ka jalma anu lain mahram, sarta ngarasa kudu nyumput di handapeun kaén panutup. Sabab, lamun lalaki ancrub kana lampah maksiat pikeun dalapan menit kanikmatan jeung kangeunahan, manéhna ngan rugi hiji hal anu kurang leuwih dalapan lira. Tapi awéwé, minangka hukuman pikeun dalapan menit kanikmatan dina lampah maksiat éta, sanajan di dunya ogé mawa beban anu beurat dina beuteungna salila dalapan bulan, sarta salila dalapan taun nyanghareupan kasusah ngadidik anak anu henteu boga pangreksa éta. Ku kituna manéhna henteu bisa nyusul lalaki dina lampah maksiat; manéhna narima hukuman anu saratus darajat leuwih gedé. Kajadian saperti ieu, anu henteu saeutik, ogé némbongkeun yén golongan awéwé anu pinuh ku kaberkahan, sakumaha sacara fitri jadi sumber ahlak anu luhur, kamampuhna pikeun ngudag kanikmatan dunya dina lampah fasik jeung lampah maksiat téh ampir euweuh.
Hartina, maranéhna téh hiji rupa mahluk anu pinuh ku kaberkahan, anu husus pikeun ngalakonan hirup kulawarga anu bagja di jero lingkungan atikan Islam. Mugia komité-komité anu ngaruksak jalma-jalma anu pinuh ku kaberkahan ieu binasa! Mugia Alloh ngajaga dulur-dulur awéwé abdi ieu tina kagoréngan jalma-jalma liar éta, amin!
Dulur-dulur awéwé abdi! Sacara pribadi abdi nyarioskeun ieu ka aranjeun: Tibatan asup ka handapeun pangawasaan salaki anu liar, henteu boga ahlak, sarta miboga kabiasaan cara urang Frank, lantaran kasusah pangupa jiwa, ku hémat jeung qanaah anu aya dina fitrah aranjeun, usaha ngurus diri aranjeun sorangan saperti awéwé désa anu polos digawé pikeun meunang nafkahna sorangan; ulah usaha ngajual diri aranjeun. Lamun lalaki anu henteu cocog pikeun aranjeun jadi jodo aranjeun, tarima jodo aranjeun kalayan rido sarta qanaah. Insya Alloh, ku rido jeung qanaah aranjeun, manéhna ogé bakal jadi hadé. Lamun henteu kitu, aranjeun bakal ngajukeun paménta cerai ka pangadilan, saperti anu ayeuna abdi ngadangu. Ieu ogé henteu luyu jeung martabat Islam sarta kahormatan bangsa abdi sadaya!
Pangajaran Lemes Katilu: Dulur-dulur awéwé abdi anu dipikanyaah! Terang kalayan pasti yén Risale-i Nur geus ngabuktikeun ku ratusan dalil anu kuat jeung kajadian yén dina kanikmatan jeung kangeunahan di luar lingkungan anu sah aya kanyeri jeung kasusah anu sapuluh darajat leuwih loba tibatan éta. Aranjeun bisa manggihan katerangan panjangna dina Risale-i Nur.
Di antarana, Kalimah Kagenep, Katujuh, jeung Kadalapan tina Küçük Sözler, sarta Tuntunan Nonoman, bakal némbongkeun hakékat ieu kalayan sampurna ka aranjeun minangka gaganti abdi. Ku kituna cukupkeun diri ku kasenangan anu aya dina lingkungan anu sah sarta qanaah. Paguneman anu polos jeung anak-anak aranjeun anu polos di imah aranjeun téh leuwih pikaresepeun tibatan ratusan bioskop.
Ogé terang kalayan pasti yén kanikmatan anu sajati dina hirup dunya ieu aya dina lingkungan iman jeung dina iman. Sarta dina unggal amal saléh aya kanikmatan maknawi. Risale-i Nur geus ngabuktikeun ku ratusan dalil anu pasti yén dina kasasaran jeung hirup nurut kana hawa nafsu aya kanyeri anu kacida paitna tur goréngna, sanajan di dunya ieu ogé. Saolah-olah dina iman aya siki sawarga, sarta dina kasasaran jeung hirup nurut kana hawa nafsu aya siki naraka; ku loba pangalaman jeung kajadian, abdi sorangan geus ningali éta kalayan yakin ku panon sorangan, sarta dina Risale-i Nur hakékat ieu geus ditulis sababaraha kali. Sanggeus nepi kana leungeun jalma-jalma anu pangkerasna ngabantah tur nyangkal, ogé para ahli resmi jeung pangadilan, maranéhna henteu bisa ngagugurkeun hakékat éta. Ayeuna, pikeun dulur-dulur awéwé abdi anu pinuh ku kaberkahan tur polos saperti aranjeun, sarta barudak aranjeun anu leutik, anu ibarat anak-anak abdi, mugia utamana Tesettür Risalesi, Tuntunan Nonoman, jeung Küçük Sözler méré pangajaran ka aranjeun minangka gaganti abdi.
Abdi ngadangu yén aranjeun miharep abdi méré pangajaran ka aranjeun di masjid. Tapi salian ti kasangsaraan abdi, panyakit abdi jeung loba sabab séjén henteu ngamungkinkeun kaayaan éta. Ku kituna, abdi mutuskeun pikeun ngasupkeun sakabéh dulur awéwé abdi anu maca jeung narima pangajaran anu abdi tulis pikeun aranjeun ieu kana sakabéh kauntungan maknawi jeung dua abdi, saperti murid-murid Nur. Lamun minangka gaganti abdi aranjeun meunang sabagian Risale-i Nur tuluy maca atawa ngadangukeunana, dina waktu éta, nurutkeun aturan abdi sadaya, aranjeun ogé meunang bagian tina kauntungan maknawi jeung dua sakabéh murid Nur anu jadi dulur-dulur aranjeun.
Ayeuna abdi tadina badé nulis leuwih loba, tapi lantaran kacida geringna, kacida lemahna, kacida kolotna, sarta loba pancén abdi saperti ngalereskeun tulisan, pikeun ayeuna abdi cukupkeun ku ieu waé. ﺍَﻟْﺒَﺎﻗِﻰ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗِﻰ

Dulur aranjeun anu peryogi dua aranjeun

Bedîüzzaman Said Nursî

[RUSIAH. Kanggo ayeuna husus pikeun para tokoh Medresetü’z-Zehra.]

(Warta bagja anu penting pikeun awéwé sepuh sarta pépéling pikeun mojang anu hoyong tetep teu nikah jeung hirup nyorangan)

Dina hadis anu mulya ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﺑِﺪ۪ﻳﻦِ ﺍﻟْﻌَﺠَﺎﺋِﺰِ némbongkeun yén dina ahir jaman iman anu kuat aya dina awéwé sepuh; dina hadis didawuhkeun, “Turutkeun agama awéwé sepuh anu taat kana agama.” Sarta lantaran salah sahiji tina opat dasar Risale-i Nur nyaéta welas asih, sarta awéwé téh pahlawan welas asih, malah anu pangsieunna ogé ngorbankeun rohna pikeun anakna kalayan gagah.
Dina mangsa ayeuna, para indung jeung dulur awéwé anu luhur ajénna éta nyanghareupan hiji kajadian gedé. Aya pépéling kana roh abdi yén hiji hakékat fitri anu rusiah sarta henteu pantes dibéjakeun ka umum perlu dipedar ka golongan mojang murid Nur anu hoyong atawa kapaksa tetep teu nikah. Abdi ogé nyarios:
Putri-putri abdi, dulur-dulur awéwé abdi! Mangsa ieu henteu sarua jeung mangsa baheula. Lantaran atikan peradaban geus cicing dina hirup sosial abdi sadaya salila ampir satengah abad pikeun ngagantikeun atikan Islam, padahal lalaki kuduna nikah ka awéwé pikeun jadi batur hirup anu langgeng, pikeun jadi cukang lantaran kabagjaan hirup dunya, sarta pikeun ngajaga dirina tina dosa-dosa séjén; manéhna ngan mikanyaah awéwé anu malang tur lemah éta dina mangsa nonomanna di dunya, dina pangawasaan anu terus-terusan. Sakapeung manéhna nimpakeun kasusah anu sapuluh kali leuwih gedé tibatan kanyamanan anu dibikeunana. Lamun maranéhna henteu sapantar sakumaha anu dina syariat disebut kufu, lantaran hak-hak syariat henteu diperhatikeun, hirupna terus dina kasangsaraan. Lamun kacemburuan milu campur, kaayaan jadi leuwih goréng. Aya tilu sabab anu ngadorong kana nikah ieu:
Kahiji: Pikeun terus lumangsungna baranahan, hikmah Ilahi geus méré kacondongan jeung sumanget fitri minangka ganjaran pikeun jasa fitri éta. Padahal, sanajan kanikmatan éta méré lalaki kangeunahan sapuluh menit, lamun sah, manéhna bisa nanggung kasusah sajam. Tapi awéwé, pikeun kanikmatan sapuluh menit éta, nanggung kasusah anak dina awakna salila sapuluh bulan, sarta nanggung kasusah pikeun ngabantu hirup anakna salila sapuluh taun. Hartina, lantaran kacondongan fitri sapuluh menit éta ngadorong kana kasusah anu panjang ieu, pentingna jadi euweuh. Rasa jeung nafsu henteu kedah ngadorong manéhna kana nikah ku éta. Kadua: Sacara fitri, lantaran lemahna, awéwé peryogi batur anu ngabantu dina pangupa jiwa. Pikeun nyumponan kabutuhan ieu, tibatan asup ka handapeun pangawasaan jalma anu ayeuna henteu nampi pangajaran atikan Islam sarta biasa hirup liar jeung ngawasa, demi pangupa jiwa anu saeutik; tuluy ngaruksak ubudiyah jeung ahlakna, anu jadi dasar hirup dunya jeung aheratna, pikeun néangan karidoan salakina ku riya; meunangkeun nafkah ku pagawéan sorangan saperti awéwé désa téh sapuluh kali leuwih gampang. Sakumaha Gusti Razzâq Nu Sajati maparin rejeki ka barudak ku susu, Gusti Khâliq Nu Maha Mulya éta ogé maparin rejeki ka maranéhna. Demi rejeki éta, néangan salaki anu henteu solat sarta geus leungit ahlakna, tuluy usaha kalayan riya sarta asup ka handapeun pangawasaanana, tangtu lain kauntungan murid Nur.
Katilu: Dina fitrah awéwé aya kacondongan pikeun ngusap jeung mikanyaah anak. Jasa hiji anak pikeun manéhna di dunya, syafaatna di aherat, sarta bantuan ku kahadéanana sanggeus indungna maot, nguatkeun kacondongan fitri éta sarta ngadorong manéhna nikah. Padahal ayeuna, ku atikan peradaban anu ngagantikeun atikan Islam, sabalikna tina kamungkinan hiji dua tina sapuluh anak anu sajati ngabales welas asih indungna ku jasa anu pinuh ku pangorbanan, ku dua anu taat kana agama sarta ku kahadéanana nyatet kahadéan kana buku catetan amal indungna, sarta, lamun saléh, méré syafaat ka indungna di aherat; dalapan tina sapuluh henteu némbongkeun kaayaan éta. Ku kituna, awéwé anu malang tur lemah henteu kedah asup kana hirup anu beurat kitu ku kacondongan fitri jeung sumanget nafsu ieu, lamun henteu kapaksa sacara pasti.
Dumasar kana hakékat anu ku abdi sadaya dituduhkeun ieu, abdi nyarios ka mojang murid Nur anu hoyong tetep teu nikah:
Ulah ngajual diri ku muka aurat saméméh manggihan salaki anu cocog pisan, taat kana agama sarta hadé ahlakna. Lamun henteu manggihan, tetep teu nikah saperti sawatara murid Nur anu pinuh ku pangorbanan, nepi ka aya nu nyuhunkeun anu miboga nurani sarta geus nampi atikan Islam, anu pantes pikeun manéhna sarta bakal jadi batur anu langgeng. Sarta ulah nepi ka kabagjaan langgengna ruksak demi kasenangan dunya anu samentara, sarta ulah tilelep dina kagoréngan peradaban.

Bedîüzzaman Said Nursî

(Catetan handap): Dulur-dulur awéwé jeung mojang kedah maca Tesettür Risalesi.