BIANTARA
Ieu biantara anu dipasihkeun di Universitas Ankara dina Nopémber 1950, di payuneun profesor sareng anggota majelis urang, sémah-sémah urang ti Pakistan, sareng mahasiswa rupa-rupa fakultas, dina hiji majelis di masjid fakultas anu lumangsung dugi ka tengah wengi; biantara anu didangukeun kalayan minat sareng perhatian anu ageung. ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﺍَﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ ﺭَﺏِّ ﺍﻟْﻌَﺎﻟَﻤ۪ﻴﻦَ ﻭَ الصَّلَاةُ ﻭَ السَّلَامُ ﻋَﻠٰﻰ ﺳَﻴِّﺪِﻧَﺎ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ ﻭَ ﻋَﻠٰﻰ ﺍٰﻟِﻪ۪ ﻭَ ﺻَﺤْﺒِﻪ۪ ﺍَﺟْﻤَﻌ۪ﻴﻦَ
Sadérék-sadérék kuring anu ajénna luhur, anu haus kana cai hirup iman sareng Islam!
Mimitina, mugia sim kuring ngaku yén aya dina mimbar tempat biantara ieu dipasihkeun henteu ngajantenkeun sim kuring béda ti anjeun. Sim kuring salah saurang sadérék anjeun. Ogé biantara ieu pangajaran sim kuring anu kacida mangpaatna, anu kacida diperyogikeun ku sim kuring. Anu diajak nyarita nyaéta sim kuring sorangan. Sim kuring bakal maca pangajaran sim kuring ka anjeun, sadérék-sadérék kuring anu diberkahan, dina cara ngabahasna babarengan. Cacad-cacad asalna ti sim kuring. Kasampurnaan sareng kaéndahan kagungan karya-karya Risale-i Nur anu mangpaatna sim kuring candak. Upami taya panghalang anu datang ka urang, tina biantara-biantara agama anu bakal urang teraskeun saminggu sakali, anu kahiji ayeuna ngeunaan iman. Sabab sakumaha dipedar ku Bedîüzzaman Said Nursî dina Majelis Bangsa Kahiji, "Hakékat anu pangluhurna dina jagat raya nyaéta iman, sanggeus iman nyaéta solat." Ku sabab ieu urang ogé nganggap layak biantara urang ngeunaan Al-Qur'an, Iman sareng Nabi urang, Junjunan urang Rasul anu mulya, mugia solawat sareng salam ka anjeunna. Anu kadua ogé insyaalloh bakal ngeunaan solat sareng ibadah.
Urang milari karya anu bakal ngajarkeun jejer-jejer ieu ka urang. Ahirna urang milih Risale-i Nur, anu ngajarkeun kabutuh urang anu patali sareng hirup tur langgeng ieu dina cara anu cocog sareng pamahaman abad urang sarta ngayakinkeun, anu ampir satengah abad nampi kapercayaan sareng kayakinan anu ageung, janten karya agama anu pangdipercayana. Ayeuna urang bakal medar naha biantara urang anu kahiji ngeunaan iman, sarta maparin katerangan anu kacida pondokna ngeunaan karya ieu sareng pangarangna. Kieu:
Dina abad ieu, musuh-musuh agama sareng Islam mimitina nempatkeun rencana ngalemahkeun sareng ngarubuhkeun dasar-dasar iman dina perkara kahiji programna. Utamina salami dua puluh lima taun ieu, serangan kana rukun-rukun iman kalayan munafik sareng dina rupa-rupa topéng, dina kaayaan anu henteu kantos katingal dina sajarah, kacida pikagigireunna, cara-cara anu kacida ngarubuhkeunna parantos dilaksanakeun.
Padahal mamang atanapi mungkir anu bakal muncul dina salah sahiji rukun iman langkung matak musibat tur ngabahayakeun kacida seueur kalina ti henteu maliré anu dilakukeun dina rincian agama. Ku sabab ieu padamelan anu pangpentingna ayeuna nyaéta nguatkeun iman ku ngarobih iman taqlid kana iman tahqiq, ngukuhkeun iman, nyalametkeun iman. Langkung ti sadaya barang, sibuk sareng dasar-dasar iman parantos janten anu diperyogikeun kalayan pasti sareng kabutuh anu darurat, malah kawajiban. Sakumaha ieu di Turki, kitu ogé dina sakumna dunya Islam.
Leres, narékahan ngalereskeun sareng ngahias kamar-kamar hiji wangunan anu pondasina parantos ruksak, sakumaha mangpaatna pikeun henteu rubuhna wangunan éta? Pikeun hiji tangkal anu akarna diusahakeun dibusukkeun, naha narékahan nyandak tindakan ku ngubaran dahan sareng daun sangkan henteu garing tiasa maparin mangpaat pikeun hirup tangkal éta?
Manusa wangunan sapertos karaton; pondasina rukun-rukun iman. Manusa hiji tangkal; akarna dasar-dasar iman. Anu pangpentingna tina rukun iman nyaéta iman billah, iman ka Alloh. Teras nubuwah sareng hudang deui. Ku sabab ieu élmu anu pangmimitina diusahakeun dipikagaduh ku hiji manusa nyaéta élmu iman. Dasar élmu-élmu, raja sareng sultan élmu-élmu, nyaéta élmu iman.
Iman henteu ngan mangrupa ngukuhkeun sacara ringkes. Aya seueur darajat iman. Iman taqlid, utamina di payuneun ribut kasasaran sareng salah jalan dina waktos ieu, gancang pareum. Sedengkeun iman tahqiq nyaéta kakuatan anu henteu kaguncang, henteu pareum. Sanajan iman sareng Islam hiji jalma anu parantos pikagaduh iman tahqiq katarajang angin ribut henteu kagungan agama anu pikagigireun, angin ribut éta ditetepkeun bakal tetep taya pangaruh di payuneun kakuatan iman ieu. Malah ahli-ahli filsafat anu pangtaya agamana henteu tiasa ngajantenkeun hiji jalma anu parantos pikagaduh iman tahqiq murag kana waswas atanapi mamang.
Tah, dumasar kana hakékat-hakékat ieu, urang ogé nganggap kalayan pasti wajib sareng kacida diperyogikeunna maca kalayan kukuh, terus-terusan sareng taliti hiji karya anu ngandung hakékat-hakékat Al-Qur'an sareng iman, anu bakal nguatkeun iman ku ngajarkeun iman tahqiq sarta nganteur manusa kana kabagjaan sareng kasalametan anu langgeng. Upami henteu, dina waktos ieu murag kana musibat dunya sareng aherat anu pikagigireun mangrupa hakékat anu henteu nampi mamang. Ku sabab ieu hiji-hijina jalan kasalametan urang nyaéta nyekel pageuh tafsir Al-Qur'an anu luhur, anu nafsirkeun ayat-ayat iman Al-Qur'an Al-Hakîm sareng ayat-ayat mulya anu nyanghareup kana abad ieu.
Ayeuna, tina raray anjeun anu medar kagumbiraan anu pinuh ku cahya, kahartos yén dina diri anjeun aya patarosan, "Naha karya sapertos kitu aya dina abad ieu?"
Leres, urang milari kalayan perhatian sareng katelitian anu ageung pikeun mendakan karya anu bakal nyumponan kabutuh urang sapertos ieu kalayan sampurna. Ahirna urang yakin yén karya anu bakal janten panungtun Al-Qur'an sareng panungtun anu pangsampurnana pikeun nonoman Turki, sadaya umat Islam sareng manusa, nyaéta karya-karya Risale-i Nur Bedîüzzaman Said Nursî. Babarengan sareng urang, ratusan rébu jalma anu nyalametkeun imanna ku Risale-i Nur ogé saksi pikeun hakékat ieu.
Leres, urang ngajantenkeun dasar yén pangarang karya Al-Qur'an anu bakal ngalaksanakeun kawajiban panungtun anu ngaliput sadayana tur umum dina abad ka dua puluh kedah kagungan ciri-ciri ieu. Urang ogé ningali yén sipat-sipat ieu sadayana aya dina Risale-i Nur sareng pangarangna Bedîüzzaman Said Nursî. Kieu:
Kahiji: Pangarang ngajantenkeun ngan Al-Qur'an Al-Hakîm minangka guruna...
Kadua: Al-Qur'an Al-Hakîm nyaéta kitab suci anu ngandung élmu-élmu sajati. Mangrupa khutbah azali anu ngajak nyarita sadaya lapisan manusa dina sadaya abad. Ku sabab ieu nalika nafsirkeun Al-Qur'an, sangkan hakékat dipedar sacara murni sarta ku cara éta janten tafsir anu sajati, ahli tafsir kedah henteu tetep dina pangaruh jalan sareng kacenderunganana anu husus, sarta karepna henteu campur. Ogé pikeun netepkeun hakékat-hakékat Al-Qur'an anu némbongan ku manggihan harti-harti Al-Qur'an, kacida diperyogikeunna yén ahli tafsir éta mangrupa ahli élmu anu jembar, kagungan pikiran anu lega tur ahli dina unggal élmu, paningal anu taliti sareng ihlas anu sampurna; ogé kagungan kapinteran anu kacida luhurna, ijtihad anu jero tur nembus, sareng kakuatan anu suci.
Katilu: Tafsir Al-Qur'an disusun kalayan ihlas anu sampurna, sangkan pangarang henteu ngajantenkeun kapentingan lahir atanapi batin naon waé minangka tujuan, salian ridho Alloh, sarta kaayaan anu luhur ieu katingal dina kajadian-kajadian hirup pangarang...
Kaopat: Salah sahiji mu'jizat Al-Qur'an anu pangageungna nyaéta ngajaga ngora sareng segerna. Sareng kagungan hiji jihat anu nyumponan kabutuh unggal abad, lir diturunkeun dina abad éta.
Tah, dina tafsir anu dihasilkeun dina abad ieu, jihat Al-Qur'an Al-Hakîm anu nyanghareup kana abad urang kedah dipanggihan, dipedar sareng dibuktikeun ku gaya anu tiasa dimangpaatkeun ku unggal lapisan ti jalma awam dugi ka jalma anu pangpinilihna...
Kalima: Ahli tafsir ngajarkeun hakékat Al-Qur'an sareng iman ku ngabuktikeun kalayan dalil sareng bukti anu henteu tiasa dilumpuhkeun. Hartosna, ngajantenkeun positivisme (ngandelkeun ngabuktikeun) minangka dasar...
Kagenep: Hakékat Al-Qur'an anu diajarkeunana nyaangan sareng nyugemakeun akal, haté, roh sareng nurani, sarta nundukkeun nafsu; ogé kuat dugi ka darajat ngalumpuhkeun sétan, kacida fasihna, nembus sareng mangaruhan...
Katujuh: Nyalametkeun tina sipat goréng sapertos mentingkeun diri, sombong, kagum kana diri sorangan sareng rasa diri, anu ogé ngahalangan ngartos hakékat, sarta ngajantenkeun kagungan ahlak anu luhur tur éndah sapertos handap asor sareng henteu nempatkeun diri...
Kadalapan: Sarat pikeun ahli élmu anu jembar anu nafsirkeun Al-Qur'an Mulya nyaéta parantos nuturkeun sunnah Rasul anu mulya, mugia solawat sareng salam ka anjeunna, ngalaksanakeun élmuna dina madzhab Ahlus-Sunnah wal-Jamaah, sarta kagungan zuhud sareng takwa anu pangluhurna, ihlas anu pangluhurna, kukuh anu pangluhurna dina khidmahna ka agama, leres sareng satia sarta pangorbanan anu pangluhurna, hémat sareng qanaah anu pangluhurna.
Sacara ringkes, ahli tafsir kedah hiji pribadi pangkhidmah Al-Qur'an, anu ku risalah-risalah Al-Qur'anna nampi kilatan cahya risalah Ahmad (SAW), sarta ku takwa anu pangluhurna, ubudiyah anu pangluhurna sareng kakuatan sucina nampi kilatan cahya kawalian Ahmad (SAW)...
Kasalapan: Ahli tafsir kedah kagungan kawani sareng gagah Islam, henteu maliré tekenan sareng panyiksaan ieu atanapi éta nalika medar pasualan Al-Qur'an sareng syariat, henteu maparin fatwa bari tetep dina pangaruh naon waé, sarta nyarios hakékat tanpa sieun kalayan kakuatan iman anu nganggap maot hina sareng nangtang dunya.
Ogé dina mangsa pikagigireun nalika rencana hukuman pati dilaksanakeun sarta henteu diidinan nerbitkeun sanajan hiji risalah agama, ku écés parantos nyusun sareng nerbitkeun dasar-dasar Al-Qur'an sareng syariat anu utamina dituju pikeun dipupus sareng dipareuman, anjeunna kedah parantos janten panungtun anu sampurna, panungtun sajati anu pangsampurnana pikeun Islam dina abad ieu, sareng ahli tafsir Al-Qur'an anu pangagungna tur dipercaya.
Tah, dina waktos ieu, salapan sarat sareng ciri anu kasebat di luhur aya kalayan persis dina pangarang Said Nursî sareng karya-karyana, Nur Risaleleri, parantos pasti ku ijma, tawatur sareng kasapukan ulama Islam anu sajati tur jembar élmuna. Éta ogé dipikaterang sareng dikukuhkeun ku bangsa Islam ieu anu nuju éling, ku Éropa sareng Amérika.
Tah, sobat-sobat! Urang milari tafsir Al-Qur'an sapertos kitu sareng hoyong ahli tafsir sapertos kitu.
Sadérék-sadérék kuring anu ajénna luhur! Dina abad anu pikagigireun sapertos ieu, pasualan manusa anu pangageungna nyaéta perkara nyalametkeun atanapi kaleungitan iman. Perang-perang dunya parantos maparin éling ka manusa, ngingetkeun henteu langgengna hirup dunya. Éta ogé ngahudangkeun pangrasa hirup dina kabagjaan anu langgeng dina alam anu langgeng. Tangtos, pikeun tiasa meunang perkara anu sakitu agungna dina waktos anu ngabingungkeun sareng nipu, urang kedah kacida talitina dina mendakan wakil perkara. {(Catetan handap): Dina waktos ieu, jutaan jalma anu nyalametkeun imanna ku Risale-i Nur nyaksian yén wakil perkara sapertos kitu nyaéta Risale-i Nur.} Ku sabab ieu urang bakal ngalegaan saeutik deui pamariksaan urang. Kieu:
Karya-karya anu dihasilkeun ku jalma-jalma Islam anu kacida pinter dina élmu kalam, imam-imam agama urang anu matak héran sareng ahli-ahli tafsir Al-Qur'an Al-Hakîm anu kacida pinter, sateuacan abad urang, ajénna luhur dugi ka darajat hargana henteu tiasa ditaksir. Pribadi-pribadi éta masing-masing panonpoé Islam. Nanging waktos ieu sanés sapertos waktos pribadi-pribadi ageung éta hirup.
Dina jaman lami kasasaran asalna tina kabodoan. Ngaleungitkeun ieu gampang. Dina waktos ieu, kasasaran, serangan kana Al-Qur'an, Islam sareng iman, asalna tina élmu téknik, filsafat sareng élmu. Ngaleungitkeun ieu sesah. Dina jaman lami, bagian kadua aya hiji tina sarébu; tina anu aya ngan hiji tina sarébu tiasa mulih kana jalan ku pituduh. Sabab jalma-jalma sapertos kitu henteu uninga, ogé nyangka dirina uninga.
Anjeun ogé uninga yén dina abad-abad sateuacanna élmu-élmu anu dumasar kana bukti henteu maju sapertos dina abad ka dua puluh. Ku kituna, dina abad ieu, pikeun tiasa ngarubuhkeun henteu kagungan agama sareng materialisme anu parantos sumebar di dunya tina akarna, némbongkeun jalan anu haq sareng hakékat, nganteur manusa kana jalan anu lempeng, tiasa nyalametkeun iman, ngan ku manggihan jihat Al-Qur'an Al-Hakîm anu nyanghareup kana abad ieu sarta nafsirkeun dina cara anu tiasa dimangpaatkeun ku sadayana; tangtos ieu bakal mungkin dina abad ieu.
Tah, Bedîüzzaman Said Nursî parantos nampi kasuksésan manggihan hakékat-hakékat dina Al-Qur'an Mulya anu diperyogikeun ku abad ieu, sarta nafsirkeun sareng medar dina Nur Risaleleri dina cara anu tiasa dimangpaatkeun ku unggal jalma saluyu sareng kamampuhna. Ku sabab ieu parantos aya kayakinan yén Risale-i Nur mangrupakeun karya agung anu taya bandinganana.
Ogé ku kaunggulan ieu dina Risale-i Nur, jutaan jalma anu bagja tina bangsa Islam anu diberkahan ieu, kalayan milih sareng ngaraos kabutuh anu langkung ageung, kalayan kahoyong sareng kanyaah anu ageung, parantos maca Risale-i Nur dina tekenan-tekenan anu lumangsung mangtaun-taun.
Ogé ku Risale-i Nur disusun dina waktos kabutuh, éta parantos mekar salega Turki sareng dunya Islam, némbongkeun ka panon yén éta nampi kaunggulan anu dipaliré ku dunya.
Sadérék-sadérék kuring anu ajénna luhur! Opat puluh taun ka tukang nalika Said Nursî aya di Istanbul, anjeunna parantos ngadamel pangumuman anu luar biasa, "Saha waé tiasa naros naon waé anu dipikahayangna." Ku ieu, ulama sareng ahli élmu anu jembar anu kasohor dina waktos éta angkat rombongan-rombongan kana kamar Bedîüzzaman; patarosan anu pangsesahna sareng pangrumitna anu dipénta ngeunaan rupa-rupa élmu sareng jejer anu béda-béda, diwaler ku Bedîüzzaman kalayan leres tanpa eureun.
Ngadamel pangumuman anu henteu ditangtukeun watesna sapertos kitu, nyaéta tanpa nempatkeun wates, "Dina élmu atanapi jejer ieu atanapi éta, saha waé tiasa naros naon waé anu dipikahayangna", sarta ahirna salawasna hasil, henteu kantos katingal dina sajarah manusa; sareng jalma Islam anu kacida pinterna, anu kagungan élmu anu sakitu ngaliput sadayana tur luhurna, henteu acan némbongan dugi ka ayeuna. (Iwal mangsa kabagjaan Nabi.)
Malah dina waktos éta, nalika Syekh Bahît Efendi anu kasohor, salah sahiji pamingpin Universitas Jâmi' al-Azhar di Mesir, sumping ka Istanbul pikeun hiji lalampahan, ulama Islam anu henteu tiasa ngalumpuhkeun Bedîüzzaman Said Nursî, anu sumping ti antara batu-batu Kurdistan anu lungkawing tur teuas sarta aya di Istanbul, nyuhunkeun ka Syekh Bahît sangkan guru ngora ieu, Bedîüzzaman, dilumpuhkeun. Syekh Bahît ogé nampi usulan ieu, milari tempat pikeun debat. Sareng nalika dina hiji waktos solat, kaluar ti Masjid Ayasofya teras linggih di tempat nginum téh, Syekh Bahît Efendi anu nganggap ieu kasempetan, nyarios ka Bedîüzzaman Said Nursî: ﻣَﺎ ﺗَﻘُﻮﻝُ ﻓ۪ﻰ ﺣَﻖِّ الْاَوْرُوبَا ﻭَ ﺍﻟْﻌُﺜْﻤَﺎﻧِﻴَّﺔِ Hartosna, "Naon anu anjeun carioskeun ngeunaan Éropa sareng Nagara Usmani? Naon pamikiran anjeun?" Maksud Syekh Bahît Efendi tina patarosan ieu sanés nguji élmu Bedîüzzaman Said Nursî anu lir sagara lega, anu taya mamang, sareng kapinteranana anu lir seuneu. Anjeunna mikahayang ngartos kacida legana pamahamanana ngeunaan mangsa datang sareng kawijaksanaan pulitikna dina pangurusan alam. Ngalawan ieu, waleran anu dipaparin ku Bedîüzzaman sapertos kieu: ﺍِﻥَّ الْاَوْرُوبَا ﺣَﺎﻣِﻠَﺔٌ بِالْاِسْلَامِيَّةِ ﻓَﺴَﺘَﻠِﺪُ ﻳَﻮْﻣًﺎ ﻣَﺎ ﻭَ ﺍِﻥَّ ﺍﻟْﻌُﺜْﻤَﺎﻧِﻴَّﺔَ ﺣَﺎﻣِﻠَﺔٌ بِالْاَوْرُوبَائِيَّةِ ﻓَﺴَﺘَﻠِﺪُ ﺍَﻳْﻀًﺎ ﻳَﻮْﻣًﺎ ﻣَﺎ Hartosna, Éropa ngandeg hiji nagara Islam, Nagara Usmani ogé ngandeg hiji nagara Éropa. Hiji dinten bakal sumping, maranéhna bakal ngalahirkeun. Ngalawan waleran ieu, Syekh Bahît parantos nyarios, "Henteu tiasa debat sareng nonoman ieu. Sim kuring ogé ngagaduhan kayakinan anu sami. Nanging medar dina cara anu sakitu ringkes tur fasihna ngan husus pikeun Bedîüzzaman." Saéstuna, sakumaha dicarioskeun ku Bedîüzzaman, dua kutub béja éta ogé parantos ngawujud. Hiji dua taun sanggeusna dina mangsa pamaréntahan konstitusional, kajadian-kajadian sapertos nyandak seueur kabiasaan asing anu ngalawan syiar Islam sarta beuki nempatkeun di Turki, sareng ayeuna minat anu hadé ka Al-Qur'an sareng Islam anu ditingalikeun di Éropa, utamina dina bangsa Jérman anu bagja nampi Islam rombongan-rombongan, parantos ngukuhkeun béja éta kalayan sampurna.
Tah, ulama-ulama Islam anu ageung sareng para syekh anu mulya, ku seueur pangalaman sareng ujian, parantos dugi kana kayakinan sapertos kieu: Naon waé anu dicarioskeun Bedîüzzaman mangrupa hakékat. Karya-karya Bedîüzzaman mangrupa ilham anu muncul dina haté, nampi pangukuhan sareng pangajén kalolobaan ulama.
Ahli élmu, ahli tasawuf sareng ahli sakola sareng élmu téknik ngan nyandak limpahan ruhani sareng mangpaat tina karya-karya Bedîüzzaman. Leres, hiji pribadi anu ngan diajar tilu bulan, anu salami opat puluh taun henteu sibuk sareng kitab salian Al-Qur'an Mulya, anu disaksian ku juru-juru tulisna anu masih hirup yén nalika nyusun karya-karyana, saratus tilu puluh dina basa Turki sareng lima belas dina basa Arab, anjeunna henteu ngarujuk kana kitab naon waé, anu dasarna ogé henteu kagungan perpustakaan, anu satengah ummi, kalayan pangumuman anu taya bandinganana sapertos kitu, dina rupa-rupa élmu kalebet élmu-élmu anyar, kalayan ulama anu luhur sareng panungtun anu ageung, écés hasil dina sadaya debat anu dilakukeun nalika ngora, ngukuhkeun pasualan anu sapuk sarta ngalereskeun anu béda pamadegan, anu dikukuhkeun ku ahli élmu anu jembar kalayan nyarios, "Taya patarosan anu henteu tiasa diwaler ku Bedîüzzaman", sarta anu ngabuktikeun dina karya-karyana yén ayat-ayat mulya sareng hadits-hadits mulya anu mutasyabih téh masing-masing mu'jizat, ngalawan serangan sababaraha ahli filsafat Éropa anu henteu ngartos tur pinuh ku pamrih kana éta, ngarubuhkeun bantahan maranéhna tina akarna, sarta ku cara ieu ogé nyalametkeun sababaraha ahli élmu anu dijantenkeun murag kana sangkaan, ngagagalkeun serangan kana Islam. Tangtos henteu tiasa dimamangkeun yén pangarang sapertos Said Nursî mangrupikeun ahli tafsir Al-Qur'an anu kacida pinterna, élmuna paparin Alloh tur lega, sarta Nur Risaleleri anu mangrupa karya-karyana nyaéta karya agung anu matak héran, layak dibaca sapanjang hirup.
Sadérék-sadérék kuring anu éling! Kacida diperyogikeunna urang taliti sakieu dina milih karya anu bakal ngajamin kasalametan hirup langgeng urang sareng dunya Islam, sarta nyaangan sareng nungtun urang, ngajaga tina kasasaran. Sabab dina waktos ieu, ku rupa-rupa tipuan, di tukangeun tirai maranéhna narékahan nyasabkeun nonoman Islam.
Nalika hiji karya bakal dibaca atanapi hiji pedaran bakal didangukeun, mimitina kedah diperhatikeun aturan dasar ﻣَﻦْ ﻗَﺎﻝَ ﻭَ ﻟِﻤَﻦْ ﻗَﺎﻝَ ﻭَ ﻟِﻤَﺎ ﻗَﺎﻝَ ﻭَ ﻓ۪ﻴﻤَﺎ ﻗَﺎﻝَ, nyaéta "Saha anu nyarios? Ka saha anjeunna nyarios? Pikeun naon anjeunna nyarios? Dina kalungguhan naon anjeunna nyarios?" Leres, sumber luhurna, éndahna sareng kuatna lapisan-lapisan pedaran nyaéta opat perkara ieu: anu nyarita, anu diajak nyarita, maksud sareng kalungguhan. Upami henteu, henteu kedah maca unggal kitab anu katéwak leungeun, henteu kedah masang ceuli kana unggal kecap anu dicarioskeun. Contona, sakumaha bédana paréntah "Maju!" anu dipasihkeun ku hiji komandan ka hiji balad sareng kecap "Maju!" hiji prajurit? Anu kahiji ngagerakkeun hiji balad anu kacida ageungna. Anu kadua, anu mangrupa kecap anu sami, meureun henteu tiasa ngajantenkeun sanajan hiji prajurit leumpang.
Tah, ku opat dasar ieu, sarta ku ratusan rébu jalma anu nyandang kanyaah anu ageung ka Said Nursî dina haténa, kalayan kanyaah masihan perhatian anu ageung kana sanajan kaayaan guruna anu pangalitna, nyandang kahoyong diajar sareng nuturkeun éta, sababaraha sadérék urang di dieu nyuhunkeun kalayan keukeuh sangkan dipaparin katerangan ngeunaan hirup, karya, jalan sareng kacenderungan guru urang.
Nanging urang henteu tiasa medar kalayan sampurna hirup, karya sareng sipat pribadi sapertos Bedîüzzaman. Ku sabab hakékat ieu ogé parantos diaku ku ahli-ahli sastra, anu mangrupa ahli élmu anu kagungan paningal batin, khidmah ieu kacida jauhna tina kamampuh urang. Ogé urang ngaturkeun ka sadérék-sadérék anu hoyong nampi katerangan ngeunaan Bedîüzzaman yén ieu ngan mungkin ku maca Kumpulan Risale-i Nur kalayan taliti sareng terus-terusan.
Sadérék-sadérék kuring anu mulya! Dina pribadi ruhani Risale-i Nur, anu kagungan inayah sareng kawasa anu bakal ngajamin kabagjaan langgeng sareng kasalametan lemah cai sareng bangsa anu diberkahan ieu sareng alam Islam, sarta ku kituna kaayaan tengtrem sareng kasalametan umum di raray bumi, parantos ngumpul sareng pacampur kakuatan-kakuatan anu kacida kukuhna sapertos kieu:
1 - Hakékat Islam, anu mangrupa kakuatan anu luhur sareng guru sadaya kasampurnaan...
2 - Gagah iman. Hartosna henteu ngahina diri, henteu ngawasa sareng sombong ka jalma-jalma anu teu daya...
3 - Kamulyaan Islam, kahormatan sareng kamulyaan anu dipaparin Islam ka manusa, anu mangrupa panggerak pangpentingna kamajuan sareng naék luhur...
Sobat-sobat! Aya hadits mulya anu hartina sapertos kieu: "Ulama anu sajati nyaéta ulama anu nyarios anu haq sareng hakékat tanpa sieun ka pamingpin anu zalim." Tah, urang ngan tiasa ngandelkeun pedaran sareng karya ahli élmu anu jembar anu sapertos kitu tur takwa.
Dina abad urang, Risale-i Nur aya kalayan écés, anu ku kajadian-kajadian dina hirupna sareng karya-karyana janten conto anu leres hadits mulya ieu. Pangarang Bedîüzzaman mangrupa pejuang anu dina perjuangan agamana, khidmahna ka Al-Qur'an sareng ubudiyahna, parantos nuturkeun sunnah luhur Rasul anu mulya, mugia solawat sareng salam ka anjeunna, kalayan sampurna. Junjunan urang Rasul anu mulya, mugia solawat sareng salam ka anjeunna, dina Perang Badar, kajadian pulitik anu pangagungna di dunya, parantos mingpin para sahabat anu mulya solat sacara jamaah giliran-giliran. Hartosna, anjeunna parantos milih kahadéan sapertos "solat sacara jamaah", anu henteu wajib, utamina tiasa ditinggalkeun dina waktos perang, saluhureun kajadian pulitik anu pangageungna di dunya, nganggap éta langkung luhur. Anjeunna henteu ngantunkeun sanajan pahala alit dina pikagigireun médan perang éta.
Dina Perang Rusia anu diiluanana salaku komandan resimen sukarelawan, di médan perang, dina garis tembak, Bedîüzzaman parantos nyusun tafsir İşaratü'l-İ'caz dina basa Arab anu kasohor, anu mangrupa tafsir hiji bagian Al-Qur'an. Karya anu agung ieu nampi pangajén sareng pujian ulama anu pangageungna dina alam Islam; maranéhna parantos ngaku henteu sanggup ngartos kalayan sampurna sarta henteu kantos ningali tafsir sapertos kitu, anu ngeunaan poko-poko Al-Qur'an Mulya anu panglemesna, pasualan anu pangjerona, i'jaz anu taya bandinganana sareng balaghah anu luhur luar biasa sareng fasihna parantos ditémbongkeun sareng dibuktikeun. Malah nalika némbongkeun poko lemes dina hiji aksara, dina garis seuneu tembak, mariem musuh henteu tiasa ngalieukkeun pikiranana tina éta, ramé sareng pikagigireun perang henteu tiasa ngahalangan.
Dina hiji mangsa anu poék tur pikagigireun nalika adzan Muhammad (SAW) dilarang sarta bid'ah dipaksakeun ka sadayana, murid-murid Nur henteu maca adzan jieunan éta; maranéhna ngajaga diri kalayan gagah ngalawan bid'ah sapertos kitu, henteu lebet kana bid'ah.
Dina mangsa anu matak prihatin nalika iman sareng Islam diusahakeun dileungitkeun, sarta hiji ulama henteu tiasa nerbitkeun sanajan hiji karya agama sacara rusiah, Bedîüzzaman di tempat-tempat pangasinganana, dina pangawasan sareng tekenan para diktator zalim, parantos nyusun sareng nerbitkeun saratus tilu puluh karya iman sacara rusiah. Salian kitu, dina peuting sanggeus sare anu kacida sakedapna, anjeunna ngadoa pikeun kasalametan sareng kahadéan bangsa-bangsa Islam anu ngagerendeng dina perbudakan, nyuhunkeun kalayan nyalindung kana panto Alloh.
Leres, Ustadz parantos nuturkeun sunnah luhur Junjunan urang Rasul anu mulya, mugia solawat sareng salam ka anjeunna, kalayan sampurna.
Kaayaan Bedîüzzaman ieu ogé conto pikeun sadaya pejuang Islam sareng sadaya Muslim. Hartosna, anjeunna ngalakukeun jihad babarengan sareng ubudiyah sareng takwa, henteu ngalakukeun anu hiji sarta ngalalaworakeun anu sanés. Malah dikirim ka panjara ku rencana musuh-musuh agama anu maksa tur zalim, ditinggalkeun di kamar anu kacida tirisna kalayan diasingkeun sagemblengna, sarta aya dina sangsara sareng ngageter tina tiris sareng panyakit anu sengit, sareng teu kuat tina sepuh, henteu ngurangan nyusun karyana.
Shiddîq Akbar radhiyallahu 'anhu parantos nyarios, "Mugia awak sim kuring ngagedéan sakitu pisan di naraka, sahingga taya tempat kanggo ahli iman." Pikeun nampi hiji kilatan alit tina sipat anu kacida luhurna ieu, Bedîüzzaman naék kana puncak pangorbanan kalayan nyarios, "Sim kuring siap lebet naraka pikeun nyalametkeun iman sababaraha jalma." Kaayaan sapertos kitu, yén anjeunna pangkhidmah Al-Qur'an sareng Islam anu ihlas tur ngorbankeun diri, parantos pasti ku kasaksian hirupna anu dalapan puluh taun.
Sabar, tahan sareng kasaimbangan anu kacida luhurna anu ditémbongkeun ku Bedîüzzaman ngalawan sakitu seueur zalim sareng panyiksaan anu sengit anu ditanggungna, sarta seueur musibat sareng bencana anu katarajangna, masing-masing lir saksi anu satia yén anjeunna parantos ngorbankeun kahormatan, kamulyaan, roh, nafsu sareng hirupna pikeun khidmah Al-Qur'an sareng iman.
Bedîüzzaman parantos ngorbankeun raoseun dunya pikeun khidmah Al-Qur'an, iman sareng Islam; anjeunna henteu ngumpulkeun harta dunya pribadi, kalayan ngalangkungan umur dina zuhud sareng takwa, latihan nafsu, hémat sareng qanaah, anjeunna parantos megatkeun hubunganana sareng dunya.
Salaku bagian tina ieu, pikeun ngawakafkeun sareng ngahususkeun sadaya menit umurna ngan pikeun khidmah iman demi karaharjaan sareng kabagjaan umat Islam, sarta hasil kalayan sampurna dina ihlas, anjeunna ngasingkeun diri tina dunya, tetep henteu nikah. Leres, Bedîüzzaman, anu ngorbankeun diri tina sadaya barang dugi ka darajat ieu pikeun khidmah iman sareng Islam, nanging salian ieu sadayana ogé janten anu istiméwa dina ubudiyah, zuhud sareng takwa, parantos naék kana darajat pejuang pangorbanan Islam anu bersejarah sareng pangkhidmah anu ihlas Al-Qur'an Al-Hakîm.
Bedîüzzaman kagungan katengtreman, leres sareng satia, kukuh sareng tahan, ihlas anu sakitu ageungna dina perkara Risale-i Nur, sahingga sakitu sengitna zalim sareng kadiktatoran musuh-musuh agama, sakitu seueur serangan sareng tekenan maranéhna, sarta salian éta sadayana aya dina kakurangan harta, henteu tiasa ngajantenkeun anjeunna mundur tina perkarana, henteu tiasa nimbulkeun sanajan mamang anu alit.
Said Nursî parantos maju pisan dina filsafat nalika ngora, anu anjeunna sebat Said Lami. Ku limpahan Al-Qur'an Al-Hakîm, anjeunna parantos langkung maju dina filsafat sareng hikmah ti ahli-ahli filsafat Barat anu leres, sapertos Socrates, Plato, Aristoteles, sareng ahli-ahli hikmah Timur anu kacida pinter, sapertos Ibnu Sina, Ibnu Rusyd, Farabi; anjeunna parantos nyatakeun yén taya anu tiasa nyalametkeun sareng panungtun sajati salian Al-Qur'an, sarta ngabuktikeun dina karya-karya Risale-i Nur. Upami aya anu mamang kana hakékat-hakékat ieu, anjeunna tiasa ngaleungitkeun mamangna sacara langsung sateuacan Ustadz angkat ka aherat.
Said Nursî milih jalan khidmah ka Al-Qur'an sareng iman, henteu ngajantenkeun kapentingan lahir sareng batin naon waé, darajat ruhani sapertos soléh sareng kawalian, minangka maksud sareng tujuan, nanging ngalaksanakeun khidmah ngan pikeun ridho Alloh. Bedîüzzaman parantos nampik kalayan ambek darajat luhur anu dipasihkeun ka pribadina ku ahli élmu anu kagungan paningal batin sareng ku sadaya Muslim, sapertos "Anjeunna anu tiasa nyalametkeun dina pulitik sareng agama anu ditungguan munculna"; anjeunna parantos yakin sareng medar yén dirina ngan palayan Al-Qur'an sareng sobat diajar murid-murid Risale-i Nur.
Hiji pribadi ulama anu dipihormat, anu parantos ngalaksanakeun khidmah dua puluh lima taun di Kamentrian Pertahanan Nasional, nalika kamari urang angkat nganjang sareng sababaraha sobat urang anu ayeuna aya di antara urang, parantos nyarios ngeunaan Bedîüzzaman: "Pikeun tiasa ngartos pribadi sapertos naon Bedîüzzaman, cekap maca Kumpulan Risale-i Nur kalayan taliti sareng kukuh. Salaku ngan hiji conto kanggo anjeun tina jihat kamampuh dunya, sim kuring nyarios: Bedîüzzaman, kalayan pribadi ruhani Risale-i Nur, sanés ngan hiji nagara, upami pangurusan bangsa-bangsa di raray dunya diserahkeun ka anjeunna, anjeunna kagungan kamampuh sareng inayah pikeun ngurus maranéhna dina kasalametan sareng kabagjaan." Leres, Bedîüzzaman mangrupakeun ciptaan anu langka. Nanging salami dua puluh lima taun anjeunna parantos ngalarang dirina sareng murid-muridna tina pulitik, henteu sibuk sareng urusan dunya.
Nalika Bedîüzzaman nyusun Risale-i Nur sareng dianggo dina khidmah Al-Qur'an, kapinteran, seukeutna pamahaman, akal, logika, pikiran, lamunan, daya émutan, renungan, wawasan batin, intuisi sareng daya ngartos, gancangna nyandak pamahaman, sarta sipat, pangrasa sareng daya lemes ruhani anu patali sareng roh, haté sareng nuranina dina cara anu taya bandinganana, mangrupa dalil écés yén anjeunna dianggo. Ku ahli élmu anu kagungan paningal batin sareng ahli haté, dikukuhkeun sareng dipihormat yén anjeunna aya dina darajat ngalaksanakeun khidmah ka Al-Qur'an kalayan inayah Alloh, sanés ku pilihan sareng kahoyong sorangan.
Di Mesir, almarhum 'Abdul 'Aziz Çâviş, salah saurang ulama anu mulya, parantos nerbitkeun tulisan dina pers Mesir ngeunaan Bedîüzzaman salaku jalma anu kacida seukeutna pamahaman dina abadna, sarta kagungan kapinteran anu luar biasa pisan.
Syekhul-Islam almarhum Mustafa Sabri Efendi, hiji ulama anu ageung tur kukuh, parantos ngabela Risale-i Nur di Mesir sarta nempatkeunana dina kalungguhan anu pangluhurna di Universitas Jâmi' al-Azhar.
Risale-i Nur nyaéta pedang intan Islam anu kacida seukeutna. Salah sahiji dalil pikeun hakékat-hakékat ieu nyaéta Bedîüzzaman nyangking hakékat ka pamingpin sareng komandan anu zalim tanpa sieun, kalayan nganggap maot hina; sarta ngalawan kakuatan henteu kagungan agama anu ngaliput dunya, anjeunna nerbitkeun hakékat-hakékat Al-Qur'an sareng iman dina mangsa kadiktatoran anu pangpoékna, kalayan ngorbankeun diri, sareng ngalaksanakeun khidmah ka hakékat suci ieu kalayan ngorbankeun nyawa.
Hiji jaksa dina dakwaanana: "Bedîüzzaman teras ngalakukeun kagiatan agama kalayan tanaga anu nambahan beuki sepuh." Dina laporan ahli Pangadilan Denizli dicarioskeun: "Leres, aya tanaga dina Said Nursî, nanging parantos aya kayakinan yén anjeunna henteu nganggo tanaga ieu pikeun ngawangun tarekat atanapi hiji organisasi, nanging nganggo pikeun medar hakékat Al-Qur'an sareng khidmah ka agama."
Salah saurang menteri pamaréntahan lami anu ngalawan agama, nalika ngabahas hukum-hukum anu ngalawan démokrasi dina Majelis Bangsa, parantos nyarios, "Salami dua puluh lima taun urang henteu tiasa ngahalangan kagiatan agama Bedîüzzaman Said Nursî."
Urang ogé nyarios: Leres, Said Nursî nyaéta pribadi anu gerak sareng tanagana taya bandinganana. Malah lawan-lawanna anu musuh agama ngukuhkeun sareng ngajénan dina haténa yén Bedîüzzaman manusa anu matak héran.
Nalika Said Nursî kadang maparin ni'mat maca tina Risale-i Nur ka salah saurang muridna, anjeunna nyarios, "Ieu pangajaran sim kuring. Sim kuring maca pikeun diri sorangan. Risalah ieu, dugi ka ayeuna, meureun parantos sim kuring baca saratus kali. Nanging ayeuna sim kuring kagungan kabutuh sareng kahoyong maca deui lir nembé ningali."
Anjeunna ogé nyarios deui, "Sim kuring henteu nyerat kitab pikeun anu sanés. Sim kuring nyerat pikeun diri sorangan. Jalma anu hoyong tiasa maca ubar-ubar sim kuring ieu anu dipanggihan tina Al-Qur'an." Leres, Bedîüzzaman yakin sareng nyarios, "Sim kuring peryogi pangajaran, pangpiaraan sareng ngalereskeun nafsu sim kuring." Upami pribadi sapertos Bedîüzzaman nyarios sapertos kitu, ayeuna pék ukur sakumaha urang peryogi karya-karya ieu.
Bedîüzzaman Said Nursî sapanjang hirupna parantos nyingkahan kamulyaan, kasohor sareng panghormat, sarta henteu ngandelkeun manusa. Dina hiji karya Arabna, anjeunna nyarios ngeunaan kasohor, "Kasohor nyaéta riya pisan sareng madu anu ngandung racun anu maéhan haté. Éta ngajantenkeun manusa hamba sareng budak beulian manusa. Hartosna, jalma anu hoyong nami sareng kasohor ngalakukeun riya sareng ngarayu ka manusa pikeun ngajantenkeun dirina dipikaresep sareng dipikanyaah ku jalma. Anjeunna nganggékeun kalakuan pura-pura. Upami anjeun murag kana bencana sareng musibat éta, ucapkeun ﺍِﻧَّﺎ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻭَﺍِﻧَّٓﺎ ﺍِﻟَﻴْﻪِ ﺭَﺍﺟِﻌُﻮﻥَ."
Sanaos Ustadz sakitu nyingkahan kasohor ku lampah sareng kaayaan, ku hikmah naon waé, manusa parantos rurusuhan ka anjeunna kalayan nyuhunkeun pitulung, saolah-olah aya nungtun Alloh, sarta maranéhna terus ngabrul ka anjeunna. Sipat sucina ieu, anu murni haq, parantos janten pangkhidmah pikeun karya anu ngaliput dunya sapertos Risale-i Nur.
Ti yuswa alit, Bedîüzzaman henteu ngandelkeun hadiah-hadiah jalma anu henteu nampi balesan. Anjeunna ngajantenkeun henteu nampi hadiah minangka jalanna. Nalika diasingkeun ti panjara ka panjara, ti nagri ka nagri, malah dina kabutuh anu dibebankeun ku kaayaan sepuhna, anjeunna henteu ngaruksak prinsip henteu ngandelkeun anu sanés anu dalapan puluh taun ieu. Upami muridna anu pangraketna maparin sanajan sahuap salaku hadiah, anjeunna masihan balesanana; upami henteu, éta karasa beurat.
Salaku salah sahiji sabab naha henteu nampi hadiah, anjeunna nyarios, "Waktos ieu sanés sapertos jaman lami. Dina jaman lami, upami aya sapuluh leungeun anu nyalametkeun iman, ayeuna parantos turun kana hiji. Sabab-sabab anu nungtun kana henteu kagungan iman, upami baheula sapuluh, ayeuna parantos naék kana saratus. Tah, dina waktos sapertos ieu, pikeun khidmah iman sim kuring henteu ngulurkeun leungeun kana dunya, sim kuring ngantunkeun dunya. Sim kuring moal ngajantenkeun khidmah iman sim kuring alat pikeun hiji barang ogé." Upami hiji jalma nanggung kasusah pikeun pribadi Ustadz, ngalaksanakeun hiji khidmahna, anjeunna maparin upah atanapi paparin berkah salaku balesanana. Upami henteu, éta beurat pikeun rohna, anjeunna henteu resep.
Dina khidmahna ka Al-Qur'an, iman sareng agama, Bedîüzzaman Said Nursî parantos disimpen dina pangawasan sareng panyusudan, ngudag sareng mariksa anu terus-terusan mangtaun-taun. Dina seueur pangadilan ogé parantos pasti yén anjeunna ngalaksanakeun khidmah ka Islam ngan sareng ngan pikeun ridho Alloh, ngan sareng ngan pikeun hakékat, sarta henteu ngajantenkeun khidmah Al-Qur'anna alat pikeun hiji barang ogé.
Upami aya sanajan hiji barang anu pangalitna anu ngalawan hakékat-hakékat anu kasebat ieu, sarta kaunggulan anu mulya sareng hakékat anu luhur anu ditingali sareng diterbitkeun ku jalma-jalma anu ngajénan anu haq, anu ningali anu haq sareng hakékat dina karya-karyana, ngeunaan Bedîüzzaman sareng karya-karyana, éta bakal diumumkeun ka dunya ku musuh-musuh agama dina dua puluh lima taun ieu, kalayan tambahan anu pangageungna, hiasan mancorong sareng jeritan.
Sakumaha katémbong, nalika anjeunna diséréd ka pangadilan ku rupa-rupa fitnah sareng tuduhan, lantaran hasutan musuh agama anu bengis tur sawenang-wenang, perkara éta dipajang dina kaca kahiji koran, kalayan hiji perkara ditambahan jadi saratus; ari nalika hasil pamariksaan sareng sidang ngabuktikeun yén teu aya kajahatan nanaon sarta anjeunna dibébaskeun, aranjeunna cicing baé. Ieu salah sahiji tina seueur bukti anu écés ngeunaan hakékat éta.
Bedîüzzaman kacida welas asihna ka dulur-dulur saagama. Anjeunna milu nalangsa ku kanyeri maranéhna; di dunya Islam, anjeunna milu nyeri ku kasangsaraan para mujahid Islam anu ngorbankeun nyawa pikeun kamerdékaan sareng kabébasan; nalika Al-Qur'an sareng Islam ditarajang, anjeunna ngalaman kasangsaraan anu kacida. Ku pangaruh kanyeri anu nyeri pisan kitu, anjeunna anu mémang tuangna sakedik pisan, malah teu tiasa tuang sakedik supna. Hal ieu sering katénjo sarta masih katénjo.
Kalolobaan poéna kaliwat dina panyawat sareng kasusah. Sakumaha ditulis ku saurang murid Nur, “Duh ustad sim kuring anu welas asih, anu teu ngalaman kanyamanan di dunya demi karaharjaan sareng kabagjaan umat Islam anu langgeng! Panyawat anjeun anu terus lumangsung téh sanés panyawat jasmani. Salami kasawenang-wenangan sareng katindesan anu dilakukeun ka agama urang tacan réngsé, salami dunya Islam tacan salamet, kasangsaraan anjeun moal eureun.” Leres, urang ogé ngagaduhan kayakinan ieu.
Nanging, kanyeri anu matak nalangsa éta henteu kantos ngalantarankeun Bedîüzzaman asa putus. Sabalikna, éta ngadorong anjeunna kana jihad agama, doa, sareng ubudiyah anu nyakup sadayana tur umum, dugi ka anjeunna nyarios, “Hiji-hijina jalan pikeun salamet nyaéta nyekel pageuh Al-Qur'an,” sarta anjeunna nyekel pageuh éta. Ku nyerat ubar sareng pangubaran anu kapendak dina Al-Qur'an, dina mangsa ieu anjeunna ngahasilkeun karya-karya Risale-i Nur, anu janten panyalamet Islam sarta sarana kabagjaan umat manusa.
Kakuatan sareng kamulyaan dunya anu dipiboga ku musuh-musuh agama anu haus getih sakedik ogé henteu tiasa ngalantarankeun Bedîüzzaman eureun usaha. Kalayan iman yén “Pancén sim kuring nyaéta ngaladénan Al-Qur'an. Anu maparin kameunangan atanapi kakalahan téh Alloh,” anjeunna henteu kantos mundur tina kagiatan sanaos sakedapan. Leres, Hazret-i Üstad ngagaduhan tékad anu agung pisan, dugi ka katindesan anu pikagigireun anu dilakukeun ka anjeunna kedah janten teu boga pangaruh di payuneun tékad éta.
Bedîüzzaman ningali sakumna anu aya di bumi sareng langit kalayan kagum sareng pangajén. Anjeunna seueur leuleumpangan di tegalan sareng gunung, utamana dina usum semi. Di tempat-tempat anu didatangan éta, pikiranana sibuk, tafakurna taliti, sarta anjeunna salawasna dina kaayaan ngarasa aya di payuneun Alloh. Anjeunna ningali tatangkalan, pepelakan, sareng kembang kalayan panon anu nyandak pangajaran, bari nyarios ﻣَﺎ ﺷَﺎﺀَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺑَﺎﺭَﻙَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻓَﺘَﺒَﺎﺭَﻙَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺍَﺣْﺴَﻦُ ﺍﻟْﺨَﺎﻟِﻘ۪ﻴﻦَ “Kacida éndahna éta diciptakeun,” sarta maca kitab alam semesta. Sapertos anggota awak sareng indra anu sanés, anjeunna ogé salawasna ngagunakeun panonna demi Alloh sarta dina wates idin-Na. Panonna mangrupikeun anu maca kitab agung alam semesta ieu sarta anu nyaksian mu'jizat seni Rabbani di dunya ieu. Sareng éta saolah-olah mangrupa nyiruan anu barokah, anu ngadatangan kembang-kembang rohmat di kebon bumi ieu.
Ustad handap asor dina kahirupan pribadina, sarta pinuh ku wibawa nalika ngalaksanakeun pancén. Dina handap asor sareng henteu nganggap dirina pinunjul, anjeunna parantos ngahontal darajat anu tiasa janten conto. Ngeunaan hal ieu anjeunna nyarios, “Saurang prajurit anu keur ngajaga moal ngantunkeun pakarangna, sanaos panglima utama sumping. Sim kuring mangrupikeun hiji palayan sareng prajurit Al-Qur'an. Nalika sim kuring nuju ngalaksanakeun pancén, saha waé anu sumping ka payuneun sim kuring, sim kuring bakal nyarios yén ieu anu haq, sarta moal tungkul.”
Salaku ringkesan, urang tepikeun yén Bedîüzzaman mangrupikeun mufassir Al-Qur'an sajati anu luar biasa, anu ngagaduhan ihlas anu sampurna. Anjeunna ogé palayan Al-Qur'an anu gagah tur taya bandingna, anu parantos ngahontal ihlas anu paling sampurna. Salaku pangarang Risale-i Nur, anjeunna mangrupikeun ahli élmu kalam anu agung pisan; anjeunna ogé ulama anu lega pisan tur pageuh élmuna, anu maluruh bebeneran sarta nalungtik kalawan taliti; anjeunna ogé ustad élmu logika anu luhur tur taya bandingna. Karyana anu nami Ta'likat mangrupikeun karya agung dina élmu logika. Anjeunna ogé jalma génial anu pinunjul, ngabéla bebeneran, sarta tiasa ningali hakékat; anjeunna ogé filsuf anu mikacinta hakékat tina filsafat anu lempeng sarta saluyu sareng Al-Qur'an; anjeunna ogé sosiolog (ahli élmu masarakat), psikolog (ahli élmu jiwa), sarta ahli pédagogi anu taya bandingna (ahli atikan); anjeunna ogé pangarang sareng ahli sastra anu luhur, taya bandingna, tur génial, anu salawasna nyuarakeun hakékat sarta terus nyuarakeunana.
Kusabab Said Nursî mangtaun-taun diteundeun dina kasawenang-wenangan sareng larangan anu beurat, henteu diwanohkeun ka masarakat, sarta anjeunna sorangan nutupan sareng nyumputkeun kasampurnaan pribadina, tiasa waé aya anu henteu terang unggal sipat anu parantos disebatkeun. Katerangan urang ngeunaan sipat-sipat ieu sarta ngeunaan kaistiméwaan Risale-i Nur téh mangrupikeun putusan sababaraha ulama sajati sareng para wali Alloh dina mangsa ieu, anu mikacinta hakékat sareng kautamaan, kalayan kakuatan anu sarua sareng kasapukan sareng ijma. Éta ogé mangrupikeun kayakinan urang anu pasti.
Bukti urang anu paling dipercaya, paling utama, sarta paling sajati yén Bedîüzzaman ngagaduhan élmu sareng sipat anu sapertos kitu nyaéta Bedîüzzaman Said Nursî sorangan. Saha anu mamang, mangga maca Risale-i Nur. Leres, urang ngungkabkeun sarta ngumumkeun hakékat-hakékat anu agung anu parantos sareng bakal disebatkeun ieu ka sakumna dunya Islam sareng ka sakumna umat manusa. Leres, salami sarébu taun, dunya Islam sareng umat manusa ngantosan hiji karya sapertos Risale-i Nur.
Bedîüzzaman Said Nursî tiasa nyerat karya anu istiméwa dina seueur élmu. Nanging anjeunna nyarios, “Mangsa ieu mangrupikeun mangsa pikeun nyalametkeun iman,” sarta ngahususkeun sakumna tékad, usaha, sareng hirupna pikeun nyusun sarta nyebarkeun élmu-élmu iman.
Leres, ku nyebarkeun élmu-élmu iman, Hazret-i Üstad parantos ngajantenkeun dunya Islam sareng dunya umat manusa hirup tur caang. Mugia Alloh salawasna ridho ka ustad anu agung éta, sarta maparin umur anu panjang, amin, amin, amin!
Risale-i Nur mangrupikeun tafsir anu luhur tur caang tina Al-Qur'an Nu Dawuhanana Teu Tiasa Ditiron, anu dina abad ieu janten mu'jizat maknawi Al-Qur'an. Leres, Risale-i Nur nyaéta anu nalukkeun haté sarta anu dipikacinta ku haté, pamingpin roh, guru akal, sarta anu ngadidik sareng nyucikeun nafsu. Salah sahiji kaistiméwaan Risale-i Nur nyaéta pedaran ieu dina kaca saratus dua puluh salapan jilid kahiji Mektubat: “Dina sababaraha Kalimah, ngeunaan bédana jalan para ulama élmu kalam sareng jalan hakékat anu dicandak tina Al-Qur'an, urang parantos ngedalkeun ibarat sapertos kieu. Upamana, pikeun mawa cai, sabagian jalma ngali handapeun gunung sarta mawa cai ti tempat anu tebih nganggo saluran (pipa cai). Sabagian anu sanés ngali sumur di unggal tempat sarta ngaluarkeun cai. Cara anu kahiji kacida susahna. Saluranna mampet, caina eureun. Nanging, jalma-jalma anu tiasa ngali sumur sareng ngaluarkeun cai di unggal tempat, sakumaha aranjeunna mendakan cai di unggal tempat kalayan tanpa kasusah... Kitu deui, para ulama élmu kalam ngeureunkeun runtuyan sabab di tungtung alam ku ngabuktikeun yén runtuyan anu taya tungtungna sareng runtuyan anu muter balik téh mustahil, teras ayana Gusti Wâjibul Wujûd dibuktikeun ku éta. Jalan anu ditempuh panjang. Ari jalan hakékat Al-Qur'an Al-Hakîm mah mendakan sarta ngaluarkeun cai di unggal tempat. Unggal ayatna sapertos iteuk Musa: di mana waé éta neunggeul, cai kahirupan mancawura. Éta ngajantenkeun unggal barang maca kaidah ﻭَ ﻓ۪ﻰ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْﺀٍ ﻟَﻪُ ﺍٰﻳَﺔٌ ﺗَﺪُﻝُّ ﻋَﻠٰﻰ ﺍَﻧَّﻪُ ﻭَﺍﺣِﺪٌ. Sareng iman sanés ukur ku élmu; seueur daya batin anu lemes anu ngagaduhan bagéan dina iman. Sakumaha hiji kadaharan anu lebet kana burih dibagi sareng disalurkeun ku rupa-rupa cara ka rupa-rupa saraf, perkara-perkara iman anu sumping ngalangkungan élmu ogé, sanggeus lebet kana burih akal, numutkeun darajatna, roh, haté, sirr, nafsu, sareng saterasna... masing-masing daya batin anu lemes nyandak sarta nyerep bagéan anu saluyu sareng dirina. Upami aranjeunna henteu ngagaduhan bagéan, éta henteu lengkep.” Nya, Risale-i Nur mendakan sarta ngaluarkeun cai di unggal tempat. Éta ngajantenkeun jalan panjang anu baheula ditempuh janten pondok, lempeng, sarta salamet.
Para ahli hikmah baheula parantos nyarios ngeunaan sababaraha hukum syariat sareng akidah iman, “Ieu mangrupikeun riwayat anu diwariskeun; urang iman ka éta, akal teu tiasa ngahontal éta.” Padahal dina abad ieu akal anu nangtukeun. Bedîüzzaman Said Nursî nyarios, “Sakumna hukum syariat sareng hakékat iman tiasa kahontal ku akal. Sim kuring siap ngabuktikeun yén éta tiasa kahontal ku akal,” sarta anjeunna parantos ngabuktikeunana dina Risale-i Nur.
Dina Risale-i Nur aya sastra, balaghah, sarta karingkesan anu istiméwa; aya gaya basa anu taya bandingna, matak narik, sarta asli. Leres, Bedîüzzaman ngagaduhan gaya basa anu has pikeun dirina. Gaya basana henteu tiasa ditimbang sareng dibandingkeun sareng gaya basa anu sanés. Upami dina sababaraha tempat dina karya-karyana kapendak hiji pokok anu disangka henteu pati saluyu sareng aturan sastra atanapi gaya basa anu sanés, di dinya aya poko anu lemes pisan, hiji isyarat, hiji harti anu lemes, atanapi hikmah. Cara ngedalkeunana éta cocog pisan pikeun tempat éta. Nanging para ulama ogé parantos ngaku yén kalemesanana anu kacida lemesna éta henteu langsung kahartos ku aranjeunna. Ku sabab éta, jalma-jalma anu tacan seueur ngulik Risale-i Nur henteu tiasa langsung ngartos kaistiméwaan sareng kalemesan dina karya-karya Bedîüzzaman.
Pujangga agung urang, anu janten kareueus sastra urang, almarhum Mehmed Âkif, dina hiji pasamoan para ahli sastra parantos nyarios, “Para Viktor Hügo, Şekspir, sareng Dekart tiasa janten murid Bedîüzzaman dina sastra sareng filsafat.”
Para ahli sastra sareng pujangga parantos nangis ku sirnana sareng papisahna, sarta ngagorowok ku maot. Aranjeunna ngagambarkeun usum gugur kalayan sedih. Malah para ahli sastra Arab anu kasohor di dunya, kalayan harti “Upami teu aya papisahan, maot moal tiasa mendakan jalan pikeun sumping nyandak roh urang,” parantos nyarios لَوْلَا ﻣُﻔَﺎﺭَﻗَﺔُ الْاَحْبَابِ ﻣَﺎ ﻭَﺟَﺪَﺕْ ﻟَﻬَﺎ ﺍﻟْﻤَﻨَﺎﻳَﺎ ﺍِﻟٰﻰ ﺍَﺭْﻭَﺍﺣِﻨَﺎ سُبُلًا.
Ari Bedîüzzaman nyarios, “Sirnana, papisahna, sareng teu ayana di alam semesta téh ukur dina lahirna. Dina hakékatna teu aya papisahan, aya patepung. Teu aya sirna sareng teu aya, aya panganyaran. Sareng unggal barang di alam semesta ngagaduhan hiji rupa kaayaan langgeng. Maot nyaéta angkat ti alam anu henteu langgeng ieu ka alam anu langgeng salawasna. Pikeun ahli hidayah sareng ahli Al-Qur'an, maot mangrupikeun sarana pikeun patepung sareng sobat-sobat sareng babaturan lami anu parantos angkat ka alam anu sanés. Éta ogé sarana pikeun lebet ka lemah cai sajati aranjeunna. Éta ogé uleman ti panjara dunya ka kebon-kebon sawarga. Éta ogé giliran pikeun nampi upah tina paparin Gusti Rahmân Rahîm, minangka pangbalikan tina khidmahna. Éta ogé ngabébaskeun tina beungbeurat pancén kahirupan. Éta ogé eureun tina latihan sareng pituduh ubudiyah sarta cocoba. Upami Azrail alaihissalam sumping dinten ieu, sim kuring bakal ngabagéakeun anjeunna bari seuri, kalayan nyarios wilujeng sumping, sumping anjeun matak bingah.”
Nalika Bedîüzzaman nyalametkeun manusa tina hirup nurut kana hawa nafsu sareng kasasaran ku Risale-i Nur, anjeunna henteu nganggo cara anu nimbulkeun kasieun sareng rasa pikagigireun. Anjeunna némbongkeun saratus kanyeri dina hiji kanikmatan anu teu halal, sarta ngalantarankeun dorongan rasa éléh. Anjeunna ngajaga haté sareng roh supaya henteu éléh ku dorongan rasa. Dina Risale-i Nur, ku babandingan, anjeunna ngabuktikeun yén dina kufur sareng kasasaran aya siki zaqqum naraka, anu malah di dunya ogé ngalantarankeun sangsara ku azab naraka; sarta dina iman, Islam, sareng ibadah aya siki sawarga, kanikmatan-kanikmatan sareng rasa bungah anu nikmat, sarta buah-buah sawarga, anu malah di dunya ogé ngalantarankeun meunang hiji rupa ganjaran.
Risale-i Nur ngaleungitkeun nifak, paséa, pamisahan, fitnah, sareng karuksakan; sarta ngukuhkeun duduluran, ukhuwah agama, silih rojong, sareng silih tulungan. Ieu ogé salah sahiji dadasar jalan Risale-i Nur. Risale-i Nur nyalametkeun tina ahlak anu goréng sapertos sombong, adigung, pamér diri, sareng hina, sarta ngajantenkeun ngagaduhan ahlak anu saé sapertos handap asor, henteu nganggap dirina pinunjul, mulya, sareng pinuh ku wibawa.
Risale-i Nur ngajantenkeun manusa anu leres-leres manusa ngartos kana teu mampuh sareng butuhna. Bedîüzzaman nyarios, “Ku ngartos kana teu mampuh sareng butuhna, manusa janten Muslim sareng abdi anu sampurna.”
Jalma-jalma anu nyarios atanapi ngalakukeun, “Hayu urang ogé nyandak atikan anyar pikeun ngéléhkeun jalma-jalma anu teu boga agama ieu,” tiasa ngahontal tujuan éta ku maca sareng ngulik risalah-risalah Nur kalayan terus-terusan tur pageuh. Hiji-hijina jalan ogé ieu. Ku cara kitu, pangaweruh sakola ogé robah janten makrifat ka Alloh.
Duh dulur-dulur sim kuring anu jiwana gagah, turunan bangsa anu parantos sarébu taun mawa panji Islam! Dina mangsa ieu sareng abad-abad anu bakal sumping, para Muslim sareng urang peryogi hiji panungtun anu mangrupikeun tafsir Al-Qur'an Nu Agung, anu ku pangajaran iman tahqiq ngajantenkeun urang maju tur naék dina darajat iman. Éta ogé kedah ngadidik para Muslim anu henteu sieunan, sabalikna wani, gagah, giat, ngagaduhan amal soléh, pageuh agamana, sareng takwa, sapertos murid-murid Risale-i Nur; sareng anu sasarengan sareng éta, ngorbankeun kanyamanan sareng kapentingan pribadina demi kasalametan iman sareng Islam, anu siap ngorbankeun diri sareng ngalakukeun jihad, sarta nyalametkeun tina sikep teu maliré. Éta ogé kedah ngadidik para palayan Islam sapertos murid-murid Nur, anu satia sareng ihlas, anu ngaladénan ukur demi ridho Alloh, anu dina nyanghareupan panarajang, siksaan, sareng kamungkinan maot, kalayan kawani anu asalna tina kakuatan iman tahqiq, henteu kantos mundur ti barisan Al-Qur'an sareng Islam, anu nyarios, “Upami sim kuring maot, sim kuring syahid; upami sim kuring tetep hirup, sim kuring palayan Al-Qur'an,” sarta henteu ragrag kana sikep leungit sumanget. Éta kedah ngahasilkeun para Muslim anu mulya sapertos kitu.
Leres, pikeun abad ieu diperyogikeun pisan, tur kacida diperyogikeunana, hiji tafsir Al-Qur'an anu sapertos Risale-i Nur ngagerakkeun akal, pikiran, sareng logika, sarta nyaangan roh, haté, sareng nurani. Éta kedah ngahudangkeun para Muslim sareng umat manusa, nyadarkeun, sarta nyalametkeun tina lalawora. Éta kedah némbongkeun jalan Al-Qur'an anu mangrupikeun Shirâth al-Mustaqîm. Éta kedah ngajantenkeun sadar kana hal-hal anu diparéntahkeun sareng dilakukeun anu patukang tonggong sareng sunnah anu mulya sarta syiar Islam, ngajarkeun nuturkeun sunnah Nabi, mugia solawat sareng salam ka anjeunna, sarta ngahudangkeun tékad pikeun ngahirupkeun éta deui.
Nya, parantos tilu puluh taun écés yén Risale-i Nur mangrupikeun tafsir Al-Qur'an anu ngandung kaistiméwaan sapertos kitu, sarta parantos pageuh ku pangakuan para ahli hakékat. Ogé, pembélaan murid-murid Risale-i Nur anu diséréd ka pangadilan ku rencana musuh-musuh agama anu teu welas asih, sarta nalika ngaladénan Islam aranjeunna henteu gentar ku siksaan anu ditimpakeun ku tipu daya musuh-musuh Islam anu nyumput, anu henteu adil, bengis, tur zalim; aranjeunna henteu mikiran pribadina, nyaéta ngorbankeun karaharjaan pribadina demi karaharjaan sareng kabagjaan Islam, tetep pageuh kalayan kasatiaan anu sajati, sarta nahan katindesan anu paling beurat. Sadaya ieu mangrupa bukti anu écés.
Leres, lanceuk-lanceuk urang anu gagah dina Nur, anu parantos dua puluh lima taun ngawakafkeun sakumna dirina pikeun khidmah iman ku Risale-i Nur, sarta sanaos dugi ka ayeuna sababaraha kali ditarajang, diserang, sareng digeledah ku “musuh-musuh agama anu kejem,” parantos dua puluh lima taun nyebarkeun Risale-i Nur dina pangasingan, nyaéta jalma-jalma anu ngorbankeun dirina demi iman sareng Islam, anu masing-masing janten conto pikeun urang.
Nya, urang para Muslim milarian tafsir Al-Qur'an anu sapertos kitu, ngantosan hiji panungtun anu sapertos kitu. Murid-murid Nur anu ihlas éta ngalaksanakeun amal sasarengan sareng iman yén “Alloh nyaéta Gusti Hafîzh. Sim kuring aya dina pitulung sareng panangtayungan-Na. Naon waé anu tumiba ka sim kuring téh kasaéan.” Aranjeunna ngaladénan iman. Aranjeunna ogé ati-ati supaya henteu katangkep ku musuh-musuh agama sarta supaya Nur Risaleleri, anu ku aranjeunna dipercaya ajénna langkung luhur tibatan nyawana, henteu direbut ku maranéhna. Aranjeunna terus ngaladénan kalayan henteu merhatikeun karugian anu bakal tumiba ka pribadina. Nalika dialungkeun ka panjara, ka bui, sarta disiksa, aranjeunna tetep pakait sareng ustadna, Bedîüzzaman. Upami aranjeunna mendakan kasempetan sacara rasiah, aranjeunna tetep ngulik Risale-i Nur. Malah aya ogé murid-murid anu ngapalkeun sababaraha Nur kalayan pikiran, “Tiasa waé sim kuring dilebetkeun ka panjara, risalah-risalah Nur sim kuring henteu dipasihkeun, sarta sim kuring teu tiasa deui ngulik.”
Nalika saurang murid Nur anu ihlas dileupaskeun tina panjara, saolah-olah panjara anu pinuh ku cambuk, gebugan kana dampal suku, sareng rupa-rupa siksaan éta parantos janten sumber kakuatan sareng tanaga pikeun anjeunna, saolah-olah éta gaduh pangaruh cambuk pikeun ngalantarankeun anjeunna giat ngaladénan Nur kalayan satia tur waspada; anjeunna janten langkung caket ka ustadna, langkung giat ngulik Nur tibatan baheula, sarta nyebarkeunana.
Dina kajadian Afyon, nalika Bedîüzzaman aya di panjara, saurang murid Nur anu janten guru masihan waleran anu gagah ngeunaan Risale-i Nur sareng Ustadna di kantor jaksa, dugi ka jaksa ambek. Anjeunna ngancam, “Ayeuna sim kuring bakal ngasupkeun anjeun ka panjara!” Guru anu ngorbankeun diri demi Islam éta ngawaler, “Sim kuring siap, ayeuna kénéh lebetkeun sim kuring ka panjara!”
Kitu deui di Pangadilan Afyon, hiji kaputusan panahanan dipasihkeun ka saurang murid Nur, nanging pihak pangadilan henteu tiasa mendakan anjeunna. Murid éta nampi béja ngeunaan hal ieu. Sapertos dulur-dulur Nur anu sanés, anjeunna nyarios, “Nalika ustad sareng dulur-dulur sim kuring aya di panjara, kumaha sim kuring tiasa tetep di luar?” Lajeng anjeunna nyerahkeun dirina ka kantor jaksa sarta lebet ka panjara.
Di panjara anu sami ieu, saurang murid Nur dileupaskeun ku kalepatan. Anjeunna mikir, “Ustad sareng dulur-dulur sim kuring masih aya di panjara. Ogé aya Nur Risaleleri anu énggal disusun, anu salinanana kedah diréngsékeun ku sim kuring,” lajeng nyarios ka kapala panjara, “Sim kuring kedah dileupaskeun opat puluh dinten deui. Mangsa hukuman sim kuring tacan réngsé.” Aranjeunna ngitung, sarta tétéla leres kitu, lajeng anjeunna dilebetkeun deui ka panjara.
Dulur-dulur sim kuring anu ngartos, anu pantes ngagaduhan kautamaan sumanget ngabéla agama!
Upami Said Nursî ningali katerangan sapertos kitu ngeunaan dirina, anjeunna bakal nyarios, “Kunaon aranjeunna ngalakukeun sapertos kieu? Pentingna pribadi sim kuring teu aya. Ajén aya dina Risale-i Nur, anu asalna tina Al-Qur'an sarta kagungan Al-Qur'an Al-Hakîm. Sim kuring mah teu aya nanaon.”
Dina hal hakékat-hakékat Al-Qur'an sareng Nur anu dipaparinkeun ka Ustad sarta anu dicerminkeun ku dirina, dina hal pangajaran iman sareng Islam anu disebarkeun ku anjeunna, sarta dina hal khidmahna ka Al-Qur'an sareng agama kalayan ihlas anu sampurna tur ku cara anu umum sareng nyakup sadayana, pangajén sareng pujian ngeunaan anjeunna, dina harti anu nunjukkeun salian dirina, henteu tetep ngan ukur kanggo pribadina. Éta ngarujuk ka Al-Qur'an sareng Islam. Éta kalayan nami Alloh sarta demi Mantenna. Mumusuhan sareng panarajang anu dilakukeun ku musuh-musuh agama ka anjeunna ogé diarahkeun ka tujuan husus pikeun ngaleungitkeun Al-Qur'an sareng Islam anu diladénan ku Bedîüzzaman.
Sabab karya-karya Risale-i Nur anu nyakup sakumna dunya éta, anu ngandung hakékat-hakékat Al-Qur'an sareng iman, parantos dipaparinkeun ka anjeunna.
Nya, para panentang sareng musuh iman sarta Islam anu nyumput, maké topéng, sareng munafik, anu terang hakékat anu écés ieu, salami ampir satengah abad masih narékahan ngarusak kapercayaan kana pribadi Bedîüzzaman ku bohong sareng ramé-rame, padahal aranjeunna henteu tiasa ngarusak kapercayaan éta. Tujuanana nyaéta supaya Risale-i Nur henteu dipikaresep, henteu ditarima, sarta henteu sumebar; supaya iman sareng Islam henteu mekar. Padahal beuki Said Nursî diganggu, beuki Risale-i Nur mancarkeun cahya. Wewengkon sumebarna langkung lega. Kajadian-kajadian salami dua puluh lima taun anu masing-masing janten conto parantos écés.
Bari musuh-musuh Islam di hiji sisi terus ngalakukeun propaganda sareng panarajang anu sagemblengna bohong, di sisi anu sanés, ti tukangeun layar aranjeunna narékahan nyegah hiji rupa pembélaan murid-murid Nur ngeunaan ustadna sareng Risale-i Nur, anu diwangun ku tulisan sareng ucapan pangajén anu ngébréhkeun rasa nuhun sareng sukur anu timbul tina mangpaat sareng pancaran rohani anu ditampi ku aranjeunna numutkeun kamampuhna. Pikeun ieu, ku pura-pura tulus ka sobat-sobatna para sobat atanapi ka para sobat anu dianggap polos, aranjeunna ngajantenkeun jalma-jalma éta nyarios rupa-rupa hal sapertos “Aranjeun kaleuleuwihan.” Nya, ku rupa-rupa fitnah anu disumputkeun, pinuh tipu daya sareng muslihat sapertos kitu, aranjeunna narékahan nyingsieunan, ngalemahkeun sumanget, sarta ngabungkem urang.
Leres, naha saluyu sareng akal lamun musuh-musuh agama nyieun ramé-rame anu ukur fitnah sareng bohong, ari urang cicing dina ngabéla ku cara ngungkabkeun hakékat? Naha tiasa kajadian, nalika para propagandis anu teu adil éta, anu lantaran mumusuhan ka Islam ngalakukeun kateuadilan anu zalim tur bengis ka Ustad Bedîüzzaman, nyebarkeun bohongna, urang henteu narékahan ngagagalkeun bohongna anu ahéng éta ku ngumumkeun yén Ustad sareng Risale-i Nur aya dina bebeneran? Naha henteu janten kabodoan sareng kacida polosna, lamun musuh-musuh Al-Qur'an sareng iman anu haus getih tur sawenang-wenang sareng zalim terus-terusan ngagorowok ku carita-carita jieunan dina ngalawan Bedîüzzaman, anu ngalaksanakeun khidmah pikeun ngabéla sareng ngajaga Al-Qur'an, Islam, sarta agama ku Risale-i Nur tina kufur anu mutlak, ari urang cicing sarta teu nyarios dina ngébréhkeun sareng ngumumkeun anu haq sarta hakékat, atanapi ku hal sapertos “Cicing heula!” urang malah saolah-olah nulungan atanapi ngadukung jalma-jalma anu teu boga agama anu nyumput sarta ngalakukeun kagiatan di tukangeun panghalang sareng layar éta?
Henteu pisan, sanés pisan; kalayan pasti, urang moal cicing pisan, sarta aranjeunna moal tiasa ngabungkem urang. Urang moal eureun, sarta aranjeunna moal tiasa ngeureunkeun urang. Dugi ka nyawa ieu kaluar tina kurung ieu, dugi ka roh ieu papisah tina jasad ieu, dugi ka napas ieu ngantunkeun awak ieu, urang bakal maca sareng nyebarkeun Risale-i Nur. Di payuneun musuh-musuh agama anu haus getih, anu nyieun fitnah sareng rencana jahat, urang bakal ngungkabkeun sarta ngumumkeun yén Risale-i Nur téh murni hakékat sarta leres-leres haq, sareng yén Bedîüzzaman Said Nursî sagemblengna bébas tur beresih tina tuduhan-tuduhan anu dilakukeun.
Dulur-dulur sim kuring anu dipihormat! Dina sajarah Islam parantos muncul pribadi-pribadi anu agung tur taya bandingna, anu ngagaduhan tempat dina kaca-kaca emas. Tafsir sareng karya pribadi-pribadi anu taya bandingna éta kacida taya bandingna, dugi ka henteu tiasa dibandingkeun sareng karya filsuf Éropa mana waé. Para pangarang Islam sareng jalma-jalma génial Islam anu agung éta parantos ngaladénan Al-Qur'an sareng Islam kalayan leres tur ihlas, tanpa aya dina tawanan anu beurat sarta kasawenang-wenangan anu poék ti pamaréntahan mana waé salami mangtaun-taun. Bedîüzzaman Said Nursî, anu mangrupa hiji pribadi maknawi, anu ditinggalkeun dina kasawenang-wenangan anu mutlak sareng katindesan anu paling beurat anu taya bandingna dina sajarah, sarta dina tawanan anu pikagigireun, parantos hasil tur meunang dina jihad agama anu agung anu dilakukeun ku anjeunna kalayan sagemblengna nuturkeun sunnah jungjunan urang, Rasul anu mulya, mugia solawat sareng salam ka anjeunna, dina ngalawan musuh-musuh agama anu narékahan ngancurkeun dirina sareng karya-karyana, ku cara anu henteu kantos katénjo bandingna dina sajarah manusa.
Tiasa nyusun saratus tilu puluh karya ngeunaan iman sacara rasiah dina kasawenang-wenangan, tekenan, sareng larangan anu beurat sapertos Bedîüzzaman; ogé ngagaduhan takwa sareng ubudiyah anu kuat; sarta sasarengan sareng éta parantos perang di médan perang salaku jalma anu ngorbankeun diri sareng prajurit-prajurit sukarelana; sarta di médan perang, malah di barisan anu langsung nyanghareupan musuh, unggal aya kasempetan parantos nyusun tafsir Al-Qur'an anu ngébréhkeun poko-poko Al-Qur'an anu paling lemes sarta i'jazna anu luar biasa; sarta dina waktos anu sami meunang dina perjuangan ngalawan nafsu, ngajantenkeun nafsuna ogé palayan agama; sarta nalika kabébasanana dirampas, diasingkeun ka hiji désa anu jauh, dikurung dina pangasingan anu mutlak, diawaskeun, sareng ditimpaan sagala rupa siksaan, katindesan Inkuisisi anu jauh dilangkungan ku tekenan hiji kakuatan anu ngawasa; dina siksaan anu kacida liarna ti para penjahat anu sapertos sato galak, kalayan rusiah ﺳِﺮًّﺍ ﺗَﻨَﻮَّﺭَﺕْ nyebarkeun karya-karya sapertos Risale-i Nur di tukangeun layar; sarta ku cara kitu, salaku palayan sunnah anu mulya ti Rasul anu mulya, mugia solawat sareng salam ka anjeunna, anu mangrupikeun “Fatih”, anu nalukkeun dunya sacara lahir sareng batin, kalayan pitulung Alloh ngajantenkeun hiji jamaah anu ayeuna ngahontal jutaan jalma maju kalayan salamet dina jalan agung Al-Qur'an Al-Hakîm; sarta ku karya sapertos Risale-i Nur janten sarana pikeun ngajamin sanés ukur dunya para mukmin sareng umat manusa, nanging ogé kabagjaan maranéhna anu langgeng; ka saha deui dina sajarah, sapertos pangarang Risale-i Nur, Bedîüzzaman Said Nursî, dipaparinkeun sakumna kaistiméwaan anu parantos disebatkeun ieu ngahiji dina pribadi maknawina?
Leres, dulur-dulur sim kuring! Risale-i Nur mancarkeun cahya hakékat, bukti anu haq, sarta lampu hakékat anu sapertos kitu, ngajarkeun hakékat-hakékat Al-Qur'an sareng iman anu bakal ngajamin kabagjaan dua alam, sarta mangrupa paparin Alloh anu sapertos kitu, dugi ka salami dua puluh lima taun, unggal golongan manusa, sapertos kulawarga sareng barudak, nonoman sareng sepuh, awéwé sareng lalaki, guru, filsuf, murid, ulama, sarta ahli tasawuf, parantos janten anu mikacinta Nur ieu, anu sapertos kukupu ngurilingan Nur ieu, anu kataji ku Nur ieu, sarta anu nyaah ka Nur ieu; aranjeunna lumpat ka Nur ieu, ngalungkeun dirina kana rangkulan Nur ieu, sarta nyuhunkeun pitulung ti Nur ieu. Hiji kumpulan anu ageung pisan, anu diwangun ku jutaan jalma anu bagja, parantos caang ku Nur ieu sarta salamet ku Nur ieu.
Leres, dulur-dulur sim kuring! Risale-i Nur, anu mangrupikeun tafsir sajati Al-Qur'an Nu Agung, anu mangrupakeun gudang mu'jizat sarta mu'jizat anu pangagungna, ngajarkeun hakékat-hakékat sarta ngabuktikeun perkara-perkara anu kacida matak panasaran, matak narik, matak kagét, sarta agung, dugi ka janten sarta bakal janten sarana mekar sareng kameunangan iman sarta Islam anu legana nyakup buana-buana.
Leres, Risale-i Nur parantos maparin rasa cinta sareng kanyaah anu kacida kana haté, maparin kabungah rohani sareng sumanget anu kacida kana roh, ngayakinkeun akal sareng logika ku cara anu sapertos kitu, sarta ngahasilkeun katengtreman haté anu sapertos kitu, dugi ka ngajantenkeun jutaan murid Nur maca éta sababaraha kali, nyalin éta, sarta ngulik éta salami hirup, sarta salami mangtaun-taun saolah-olah nyebarkeun dirina sorangan.
Dulur-dulur sim kuring anu dipikacinta! Komplotan zindiq anu dikawasa ku leungeun urang asing, pikeun ngancurkeun Islam di nagri-nagri Islam, utamana di Turki, parantos ngalakukeun rupa-rupa muslihat kalayan tipu daya, muterkeun rencana-rencana khianat, ngalakukeun katindesan anu haus getih tur liar, ngalaksanakeun rencana-rencana anu sapertos sétan tur matak pikageuleuheun, sarta ngalakukeun panipuan; kalayan cara anu sapertos iblis, aranjeunna nuturkeun cara-cara anu nyumput, ngadu dulur sareng dulur, sarta nyieun bohong, propaganda, sareng ramé-rame anu kacida nipuna, nyebarkeun siki fitnah, karuksakan, sareng pamisahan, dugi ka ieu sadaya muka tatu anu jero dina awak Islam sarta nyieun karuksakan anu ageung.
Nanging, musibat-musibat éta, ku perantaraan hiji pribadi sapertos Bedîüzzaman Said Nursî anu parantos ngahontal ihlas anu sampurna, anu digerakkeun sarta dipancénan ku pitulung Alloh, kalayan rohmat Alloh parantos janten sabab munculna karya-karya Risale-i Nur, anu sipatna maparin pitulung, mawa pangubaran, dipikaresep ku dunya, sarta nyakup sakumna dunya. Dina waktos anu sami, éta ngahudangkeun para Muslim sarta ngadorong aranjeunna milarian jalan pikeun bébas tur salamet. Éta ngajantenkeun aranjeunna ngarasa pisan peryogina nampi pangajaran iman anu sajati, nyalindung ka Alloh, sarta taat kana paréntah-Na pikeun nyalametkeun kahirupan aheratna anu langgeng; sarta ngajantenkeun ngartos yén musibat-musibat éta ngingetkeun kana lalawora sareng kakirangan dina hal ieu. Mémang ieu hikmah tina bala sareng musibat anu tumiba ka manusa sareng para mukmin.
Leres, perlakuan sareng katindesan urang asing éta anu dilakukeun sapertos sato galak ogé parantos ngagancangkeun gerakan kabébasan, kamerdékaan, sareng persatuan Islam di dunya Islam. Pamustunganana, éta ngahasilkeun kabentukna nagara-nagara Islam anu merdéka. Insyaallohu Ta'ala, Gabungan Républik-Républik Islam ogé bakal kabentuk, sarta Islam bakal ngawasa sareng maréntah dunya. Urang ngarep-ngarep pisan sarta nyuhunkeun ieu tina rohmat Alloh.