Tina Kumpulan Risale-i Nur
Babandingan Iman jeung Kufur
Pangarang
Bedîüzzaman
Said Nursî
ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﻭَ ﺑِﻪِ ﻧَﺴْﺘَﻌ۪ﻴﻦُ ﺍَﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ ﺭَﺏِّ ﺍﻟْﻌَﺎﻟَﻤ۪ﻴﻦَ ﻭَ الصَّلَاةُ ﻭَ السَّلَامُ ﻋَﻠٰﻰ ﺳَﻴِّﺪِﻧَﺎ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ ﻭَ ﻋَﻠٰﻰ ﺍٰﻟِﻪ۪ ﻭَ ﺻَﺤْﺒِﻪ۪ ﺍَﺟْﻤَﻌ۪ﻴﻦَ Di dieu merenah nyerat hiji waleran anu kacida pentingna kana hiji patarosan anu kacida pentingna. Sabab, opat puluh taun kapengker, Said Baheula dina palajaran éta ku hiji rarasaan sateuacan kajadian nyarios sapertos parantos ningali palajaran sareng pangaruh Risale-i Nur anu luar biasa. Ku sabab éta, urang bakal nyerat patarosan sareng waleran éta. Kieu: Seueur jalma parantos naros sareng ayeuna ogé naros ka abdi sareng ka sababaraha sadérék Nur abdi: «Naha Risale-i Nur henteu éléh ku sakitu seueur anu ngalawan, para filsuf anu keukeuh, sareng jalma-jalma anu sasat? Maranéhna dina hiji darajat ngahalangan sumebarna jutaan buku iman sareng Islam anu leres sareng kacida ajénna; sareng ku hirup nurut kana hawa nafsu sareng nikmat kahirupan dunya, ngahalangan seueur nonoman sareng jalma anu teu wala kaya tina hakékat-hakékat iman. Padahal, sanajan ku serangan anu pangparahna, paripolah anu pangtelengesna, bohong anu pangseueurna, sareng propaganda ngalawanana, maranéhna usaha ngaruksak Risale-i Nur, ngajantenkeun jalma sieun kana éta sareng ngantepkeun éta, Risale-i Nur sumebar ku cara anu henteu kantos katingali dina karya mana waé. Malah, genep ratus rébu salinan risalahna, seuseueurna tulisan leungeun, sumebar kalayan karep anu kacida ageungna di tukangeun tirai, sareng ngajantenkeun jalma-jalma di jero sareng di luar maca kalayan karep anu kacida ageungna. Naon hikmahna? Naon sababna?» Kana seueur patarosan anu hartina sapertos kitu, urang ngawaler: Risale-i Nur, anu ku rusiah i‘caz Al-Qur'an Al-Hakîm mangrupikeun tafsirna anu leres, némbongkeun hiji naraka batin dina kasasatan di dunya ieu, sareng ogé ngabuktikeun yén dina iman aya hiji sawarga batin di dunya ieu. Éta némbongkeun nyeri batin anu kacida nyerina dina dosa, kagoréngan, sareng nikmat anu haram; sareng ngabuktikeun yén dina kahadéan, sipat-sipat anu saé, sareng ngalaksanakeun hakékat-hakékat syariat aya nikmat batin sapertos nikmat sawarga. Ku sisi éta, éta nyalametkeun jalma-jalma anu hirup nurut kana hawa nafsu sareng anu tumiba kana kasasatan, anu masih séhat akalna. Sabab, dina jaman ieu aya dua kaayaan anu pikasieuneun.
Kahiji:
Rarasaan manusa anu henteu ningali akibat, sareng milih hiji dirham nikmat anu ayeuna aya tibatan hiji batman nikmat anu bakal sumping, ngéléhkeun akal sareng pikiran. Ku sabab éta, hiji-hijina jalan nyalametkeun jalma tina hirup nurut kana hawa nafsu nyaéta némbongkeun nyeri dina nikmat éta sorangan sareng ngéléhkeun rarasaanana. Ku isyarat ayat ﻳَﺴْﺘَﺤِﺒُّﻮﻥَ ﺍﻟْﺤَﻴٰﻮﺓَ ﺍﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ, dina jaman ieu, sanajan uninga ni‘mat sareng rasa nikmat aherat anu sapertos intan, jalma milih potongan kaca dunya anu tiasa peupeus tibatan éta. Sanajan jalma iman, ku cinta dunya sareng rusiah éta, anjeunna nuturkeun jalma anu sasat. Hiji-hijina jalan nyalametkeun tina bahaya ieu nyaéta némbongkeun nyeri sapertos azab naraka di dunya ogé. Risale-i Nur ngalangkungan jalan éta. Upami ku jalan mikawanohkeun Gusti, ngabuktikeun ayana naraka, sareng ngajantenkeun jalma ngantepkeun kagoréngan sareng dosa ku azabna, dina nyanghareupan kufur mutlak, kasasatan tina élmu, sareng keukeuhna kacanduan kana hirup nurut kana hawa nafsu dina jaman ieu, ngan hiji tina sapuluh, malah panginten hiji tina dua puluh, tiasa nyandak palajaran. Saatos nyandak palajaran, anjeunna nyarios, «Gusti téh Gusti Ghafûr Nu Rahîm, sareng naraka masih kacida jauhna», teras tiasa neruskeun hirup nurut kana hawa nafsuna. Haté sareng rohna éléh ku rarasaanana. Risale-i Nur, ku seuseueurna babandinganana, némbongkeun hasil kufur sareng kasasatan di dunya anu nyeri sareng matak sieun. Ieu masihan rasa jijik kana nikmat anu cilaka sareng henteu sah sareng hirup nurut kana hawa nafsu éta, malah ka jalma anu paling keukeuh sareng nyembah nafsuna, sareng ngadorong anu séhat akalna kana tobat. Tina babandingan éta, babandingan pondok dina Kalimah Kagenep, Katujuh, sareng Kadalapan, sareng babandingan panjang dina Bagéan Katilu Kalimah Katilu Puluh Dua, ogé nyingsieunan jalma anu paling nurut kana hawa nafsu sareng sasat, sareng ngajantenkeun anjeunna nampi palajaranna. Contona, urang masihan isyarat anu kacida pondokna kana kaayaan anu abdi tingali minangka hakékat dina perjalanan pangangénan dina Âyet-i Nur. Anu hoyong rincian, mangga ningali tungtung Sikke-i Gaybiye. Di antarana: Nalika dina perjalanan pangangénan éta abdi ningali alam sasatoan anu peryogi rejeki, abdi ningali ku filsafat matérialis. Kalemahan sareng teu mampuhna, katut kabutuhan anu tanpa wates sareng lapar anu kacida parahna, ngajantenkeun alam mahluk hirup éta katingali kacida pikasediheun sareng nyerina ka abdi. Ku sabab ningali ku panon jalma anu sasat sareng lalawora, abdi ngajerit. Ujug-ujug, ku taropong hikmah Al-Qur'an sareng iman, abdi ningali yén asma Gusti Rahmân medal dina gugusan Gusti Razzâq sapertos panonpoé anu caang. Éta nyorotkeun cahya rohmat ka alam mahluk hirup anu lapar sareng teu wala kaya éta. Teras, di jero alam sasatoan, abdi ningali hiji alam anu sanés dina poék anu sedih, nyeri, sareng ngagerakkeun unggal jalma kana rasa lemes haté sareng karunya, anu anak-anakna bajoang dina kalemahan, teu mampuh, sareng kabutuhan. Abdi nyarios, «Aduh!» ku sabab ningali ku paningal jalma anu sasat. Ujug-ujug, iman masihan hiji kacamata ka abdi. Abdi ningali yén asma Gusti Rahîm medal dina gugusan welas asih. Éta ngarobah alam anu nyeri éta jadi alam anu bagja sareng nyaanganana kalayan kacida éndah sareng amisna, dugi ka ngarobah cimata abdi tina ngawadul, karunya, sareng sedih jadi tétés-tétés anu asalna tina nikmat kabagjaan sareng sukur. Teras alam manusa témbong ka abdi sapertos layar bioskop. Abdi ningali ku taropong jalma anu sasat. Abdi ningali alam éta kacida poék sareng pikasieuneunana, dugi ka ngajerit tina haté abdi anu pangjerona. Abdi nyarios, «Aduh!» Sabab, abdi ningali manusa katut kahayang sareng harepanana anu ngalegaan ka salawasna, gambaran sareng pikiranana anu ngawengku jagat, tekad sareng kamampuh fitrahna anu kalayan kacida seriusna hoyong hirup langgeng salawasna, kabagjaan anu teu aya tungtungna, sareng sawarga; kakuatan fitrahna anu henteu diwatesan sareng diantepkeun bébas; kabutuhanana anu nujul ka tujuan anu tanpa wates; sareng, katut kalemahan sareng teu mampuhna, musibah sareng musuh anu tanpa wates anu nyerangna. Dina umur anu kacida pondokna, kahirupan anu kacida kacau dina kasieun maot unggal dinten sareng unggal jam, sareng pangupa jiwa anu kacida sangsarana pikeun hirup, maranéhna nanggung bala sirna sareng papisah anu terus-terusan, anu mangrupikeun kaayaan anu paling nyeri sareng pikasieuneun pikeun haté sareng nurani. Maranéhna ningali kubur sareng makam anu pikeun jalma lalawora témbong salaku lawang poék anu tanpa tungtung. Abdi ningali maranéhna hiji-hiji sareng golongan-golongan dialungkeun kana sumur poék éta. Dina waktos abdi ningali alam manusa ieu dina poék éta, nalika haté, roh, sareng akal abdi, katut sakabéh daya lemes manusa abdi, malah sakabéh partikel awak abdi, siap ngajerit sareng ceurik, ujug-ujug cahya sareng kakuatan iman anu sumping tina Al-Qur'an megatkeun kacamata kasasatan éta sareng masihan hiji panon kana sirah abdi. Abdi ningali: Asma Gusti: Gusti ‘Âdil medal dina gugusan Gusti Hakîm; asma Gusti Rahmân dina gugusan Gusti Karîm; asma Gusti Rahîm dina gugusan, nyaéta harti, Gusti Ghafûr; asma Gusti Bâ‘its dina gugusan Gusti Wârits; asma Gusti Muhyî dina gugusan Gusti Muhsin; sareng asma Gusti Rabb dina gugusan Gusti Mâlik, unggalna sapertos hiji panonpoé. Éta sakaligus nyaangan sareng ngabagjakeun sakabéh alam manusa anu poék sareng ngandung seueur alam. Éta ngabubarkeun kaayaan anu sapertos naraka, muka jandéla tina alam aherat anu moncorong, sareng nyebarkeun cahya ka dunya manusa anu sangsara éta. Abdi nyarios "Elhamdülillah, Eşşükrülillah" saloba partikel jagat. Abdi ningali ku aynul-yaqin, sareng uninga kalayan pasti, yén dina iman aya hiji sawarga batin sareng dina kasasatan aya hiji naraka batin di dunya ieu ogé. Teras alam bumi témbong. Dina perjalanan pangangénan éta, hukum-hukum élmu anu poék tina filsafat anu henteu nurut kana agama némbongkeun hiji alam anu pikasieuneun ka pangangénan abdi. Bumi anu kacida sepuh sareng lami, kalayan gerakna tujuh puluh kali langkung gancang tibatan pélor mariem, ngider sareng ngalangkungan jarak dua puluh lima rébu taun dina sataun; unggal waktos tiasa bubar sareng peupeus, sareng jerona pinuh ku lini. Kaayaan jinis manusa anu teu wala kaya di jero bumi sareng dina kapal anu pikasieuneun éta, ngumbara dina rohangan jagat anu tanpa wates, témbong ka abdi dina poék anu kacida liar sareng pikasieuneunana. Sirah abdi lieur sareng panon abdi poék. Abdi ngalungkeun kacamata filsafat kana taneuh sareng meupeuskeunana. Ujug-ujug, abdi ningali ku panon anu dicaangan ku hikmah Al-Qur'an sareng iman, sareng ningali: Asma Gusti Khâliq bumi sareng langit—Gusti Qadîr, Gusti Alîm, Gusti Rabb, Gusti Alloh, Gusti Rabb langit sareng bumi, sareng Gusti Musakhkhir panonpoé sareng bulan—medal sapertos panonpoé dina gugusan rohmat, kaagungan, sareng rububiyah. Éta nyaangan alam anu poék, liar, sareng pikasieuneun éta kalayan cara anu ngajantenkeun bumi, dina kaayaan éta, pikeun panon abdi anu iman, hiji kapal perjalanan anu kacida teratur, nurut, sampurna, pikaresepeun, sareng aman, anu rejeki unggal jalma aya di jerona. Abdi ningali éta sapertos kapal, pesawat, sareng karéta anu disayagikeun pikeun jalan-jalan, kabagjaan, sareng perdagangan, pikeun ngiderkeun mahluk anu gaduh roh di sakuriling panonpoé dina nagara Gusti, sareng pikeun nyangking hasil usum panas, usum semi, sareng usum gugur ka anu peryogi rejeki. Abdi nyarios "Elhamdülillahi alâ nimeti'l-iman" saloba partikel bumi. Ku ngabandingkeun ieu, ku seueur babandingan dina Risale-i Nur, parantos dibuktikeun yén jalma-jalma anu hirup nurut kana hawa nafsu sareng sasat nanggung azab dina hiji naraka batin di dunya ogé. Jalma-jalma anu iman sareng saléh, dina hiji sawarga batin di dunya ogé, ku lambung Islam sareng kamanusaan, sareng ku tajalli sareng pancaran iman, tiasa ngaraosan nikmat sawarga batin; malah tiasa nampi mangpaat saluyu sareng darajat imanna. Nanging, arus-arus jaman anu pinuh ku angin ribut ieu, anu ngaleungitkeun rarasaan, nyebarkeun paningal manusa ka luar sareng ngalelepkeunana, masihan hiji kabingungan anu sapertos ngaleungitkeun rarasaan. Ku sabab éta, jalma-jalma anu sasat samentawis henteu tiasa ngaraoskeun azab batinna kalayan gembleng. Lalawora ogé ngaliput jalma-jalma anu meunang pituduh, dugi ka henteu tiasa ngajénan nikmatna anu sajati kalayan gembleng.
Kaayaan pikasieuneun kadua dina abad ieu:
Dina jaman baheula, kufur mutlak, kasasatan tina élmu, sareng keukeuh anu asalna tina kufur anu ngahaja ngalawan kacida sakedikna dibandingkeun sareng jaman ieu. Ku sabab éta, palajaran sareng hujjah para ahli tahqiq Islam baheula cekap pisan dina waktos éta. Éta kalayan gancang ngaleungitkeun kufur anu asalna tina mamang. Ku sabab iman ka Alloh umum, ku mikawanohkeun Alloh sareng masihan pépéling kana azab naraka, seueur jalma tiasa ngantepkeun hirup nurut kana hawa nafsu sareng kasasatan. Ayeuna, gaganti hiji jalma anu kufur mutlak dina hiji nagara dina jaman baheula, tiasa aya saratus dina hiji kota alit. Dibandingkeun sareng anu baheula sasat ku élmu sareng pangaweruh, sareng ngalawan hakékat iman kalayan keukeuh sareng ngalawan, ayeuna parantos nambahan saratus darajat. Ku sabab jalma-jalma anu keukeuh ngalawan ieu nangtang hakékat iman kalayan sombong dugi ka darajat fir‘aun sareng kasasatan anu pikasieuneun, tangtu diperyogikeun hiji hakékat suci sapertos bom atom, anu di dunya ieu bakal meupeuskeun dasar-dasarna, pikeun ngeureunkeun seranganna sareng nyangking sabagianna kana iman. Sukur anu tanpa tungtung ka Gusti: Risale-i Nur, anu mangrupikeun hiji mukjizat batin sareng kilatan cahya Al-Qur'an anu mukjizat pedaranana, salaku panawar pikeun tatu jaman ieu anu persis, ku seueur babandingan ngancurkeun jalma-jalma anu paling pikasieuneun, keukeuh, sareng ngalawan, ku pedang intan Al-Qur'an. Éta némbongkeun hujjah sareng dalil kaésaan Gusti sareng hakékat iman saloba partikel jagat, dugi ka salami dua puluh lima taun henteu éléh ku serangan anu pangparahna, nanging meunang sareng terus meunang. Leres, babandingan iman sareng kufur, sareng babandingan pituduh sareng kasasatan dina Risale-i Nur ngabuktikeun hakékat-hakékat anu parantos disebatkeun ieu ku nyaksian langsung. Contona, upami babandingan anu sanés dibandingkeun sareng dalil sareng kilatan cahya dua Tingkat Kalimah Kadua Puluh Dua, Bagéan Kahiji Kalimah Katilu Puluh Dua, jandéla-jandéla Mektup Katilu Puluh Tilu, sareng sabelas Dalil Iman dina Asa-yı Musa, sareng dipaliré, bakal kahartos yén anu bakal ngancurkeun sareng meupeuskeun kufur mutlak sareng keukeuh kasasatan anu ngalawan dina jaman ieu nyaéta hakékat Al-Qur'an anu tajalli dina Risale-i Nur. Insyaalloh, sakumaha bagéan-bagéan anu muka rusiah penting agama sareng tatarucingan ciptaan alam dikumpulkeun dina Tılsımlar Mecmuası, kitu deui bagéan-bagéan Nur anu némbongkeun naraka jalma-jalma anu sasat di dunya ogé, sareng nikmat sawarga jalma-jalma anu meunang pituduh di dunya, sareng némbongkeun yén iman mangrupikeun hiji siki batin sawarga sareng kufur hiji siki zaqqum naraka, bakal ditulis kalayan pondok salaku hiji kumpulan alit, sareng insyaalloh bakal disebarkeun.
--