Kalimah Kaopat
ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ اَلصَّلَاةُ ﻋِﻤَﺎﺩُ ﺍﻟﺪّ۪ﻳﻦِ Upami anjeun hoyong ngartos kalayan pasti, sakumaha dua kali dua opat, sakumaha ajén sareng pentingna solat, sakumaha murahna sareng sakumaha saeutikna waragad pikeun ngahontalna, sareng sakumaha gélona sareng rugina jalma anu henteu solat, tingali sareng perhatoskeun ieu carita leutik minangka ibarat: Dina hiji mangsa, hiji pangawasa agung masihan dua abdina masing-masing dua puluh opat emas, teras ngutus aranjeunna pikeun dumuk di hiji tegal milikna anu husus sareng saé, anu jarakna dua bulan lalampahan. Sareng anjeunna maréntahkeun ka aranjeunna: "Ku artos ieu, mayar waragad lalampahan sareng tikét. Kitu deui mésér sababaraha perkara anu diperyogikeun kanggo tempat dumuk aranjeun di dinya. Dina jarak sapoé lalampahan aya hiji stasion. Aya kandaraan, kapal, karéta api sareng pesawat. Numpak numutkeun modalna." Saatos nampi pangajaran, dua abdi éta angkat. Anu saurang bagja, anjeunna nyéépkeun sakedik artos dugi ka stasion. Nanging dina waragad éta, anjeunna kénging perdagangan anu kacida saé, anu bakal dipikaresep ku dununganana, nepi ka modalna naék tina hiji janten sarébu. Abdi anu saurang deui cilaka, margi ngalalana tanpa aturan, anjeunna nyéépkeun dua puluh tilu emasna dugi ka stasion. Anjeunna nyéépkeun sareng ngaleungitkeunana kana judi sareng sajabana, ngan kari hiji emas. Réncangna nyarios ka anjeunna: "Hé, anggo lira anjeun ieu kanggo hiji tikét. Supados dina ieu jalan panjang anjeun henteu kedah leumpang sareng kalaparan. Kitu deui dunungan urang téh mulya, panginten anjeunna welas asih, ngahapunten kakirangan anu parantos anjeun lampahkeun. Anjeun ogé bakal ditumpakkeun kana pesawat. Dina sapoé, urang dugi ka tempat dumuk urang. Upami henteu, anjeun kedah angkat nyalira, lapar sareng leumpang dina gurun anu jarakna dua bulan lalampahan." Upami jalmi ieu keukeuh, henteu nyanggakeun lirana anu ngan hiji éta kanggo hiji tikét anu lir konci harta karun, nanging nyéépkeunana kana hirup nurut kana hawa nafsu kanggo nikmat samentawis; naha jalma anu paling teu gaduh akal ogé moal ngartos yén anjeunna kacida teu gaduh akalna, rugina sareng cilakana? Tah, hé jalma anu henteu solat, sareng hé nafsu sim kuring anu henteu resep kana solat! Ari pangawasa éta téh Rabb urang, Khâliq urang. Ari dua abdi anu ngalalana éta téh manusa; anu saurang taat kana agama, ngalaksanakeun solatna kalayan sumanget, anu saurang deui lalawora sareng henteu solat. Ari dua puluh opat emas éta téh umur dua puluh opat jam dina unggal dinten. Ari tegal anu husus éta téh sawarga. Ari stasion éta téh kubur. Ari lalampahan éta téh lalampahan manusa anu bakal angkat ka kubur, hudang deui tina pati sareng hirup langgeng. Numutkeun amalna, numutkeun kuatna takwa, aranjeunna ngalangkungan jalan panjang éta dina tingkatan anu béda-béda. Sabagian jalma-jalma anu takwa ngalangkungan jalan sarébu taun dina sapoé lir kilat. Sabagian deui ngalangkungan jarak lima puluh rébu taun dina sapoé lir hayal. Al-Qur'an anu agung darajatna ngisyaratkeun hakékat ieu ku dua ayatna. Ari tikét éta téh solat. Ngan hiji jam cekap kanggo solat lima waktos sareng wuduna. Jalma anu nyéépkeun dua puluh tilu jamna pikeun kahirupan dunya anu sakitu pondokna, sareng henteu nyanggakeun ngan hiji jamna pikeun kahirupan langgeng anu panjang éta; sakumaha anjeunna rugi, sakumaha anjeunna nganiaya nafsuna, sakumaha anjeunna ngalampahkeun anu papalingpang sareng akal. Margi upami akal nampi masrahkeun satengah hartana kana judi undian anu diiluan ku sarébu jalma, padahal kamungkinan kénging kauntunganana ngan hiji tina sarébu. Teras henteu masrahkeun hiji tina dua puluh opat hartana kana hiji khazanah langgeng anu kauntunganana pasti kalayan salapan puluh salapan persén kamungkinan; naha jalma anu nganggap dirina gaduh akal moal ngartos sakumaha anjeunna ngalampahkeun anu papalingpang sareng akal sareng hikmah, sareng sakumaha anjeunna jauh tina akal? Padahal dina solat aya tengtrem anu agung kanggo roh, manah sareng akal. Kitu deui kanggo awak, éta sanés padamelan anu sakitu beuratna. Kitu deui lampah dunya anu mubah anu sanésna ti jalma anu solat, ku niat anu saé, janten ibadah. Ku cara ieu, anjeunna tiasa ngajantenkeun sakumna modal umurna kanggo aherat. Tina hiji jihat, anjeunna ngajadikeun umurna anu fana tetep langgeng.
--
Kalimah Kalima
ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻣَﻊَ ﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﺍﺗَّﻘَﻮْﺍ ﻭَﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﻫُﻢْ ﻣُﺤْﺴِﻨُﻮﻥَ Upami anjeun hoyong ningali sakumaha ngalaksanakeun solat sareng henteu ngalampahkeun dosa-dosa ageung mangrupa tugas manusa anu sajati, sareng sakumaha éta mangrupa hasil panyiptaan manusa anu fitri tur luyu, tingali sareng dangukeun ieu carita leutik minangka ibarat: Dina waktos mobilisasi perang, aya dua prajurit babarengan dina hiji batalion; anu saurang parantos dilatih, mikanyaah tugas, anu saurang deui anyar, mikanyaah nafsuna. Prajurit anu mikanyaah tugas merhatoskeun latihan sareng jihad, henteu mikiran pisan bekel tuangeun sareng jatahna. Margi anjeunna parantos ngartos yén nyayagikeun tuangeun sareng pakakasna, ngubaran anjeunna upami teu damang, malah upami diperyogikeun, dugi ka ngalebetkeun sahuap tuangeun kana sungutna, mangrupa tugas nagara. Sareng tugasna anu utama nyaéta latihan sareng jihad. Nanging anjeunna damel dina sababaraha urusan bekel sareng pakakas. Anjeunna ngagolakkeun kawah, ngumbah sareng ngangkut wadah tuangeun. Upami anjeunna ditaros: "Naon anu nuju anjeun lampahkeun?" Anjeunna nyarios, "Abdi ngalaksanakeun padamelan wajib pikeun nagara." Anjeunna henteu nyarios, "Abdi damel kanggo nafkah abdi." Ari prajurit anu saurang deui anu mikanyaah beuteung sareng anyar, henteu merhatoskeun latihan sareng perang. Anjeunna nyarios, "Éta téh urusan nagara. Naon patalianana sareng abdi?" Anjeunna salawasna mikiran nafkahna, ngider milarianana, ninggalkeun batalion, angkat ka pasar, ngalaksanakeun jual beuli. Dina hiji dinten, réncangna anu parantos dilatih nyarios ka anjeunna: "Sadérék, tugas anjeun anu utama nyaéta latihan sareng perang. Pikeun éta anjeun didatangkeun ka dieu. Percanten ka raja. Anjeunna moal ngantepkeun anjeun lapar. Éta téh tugasna. Kitu deui anjeun lemah sareng miskin; anjeun teu tiasa ngajantenkeun batur nyayagikeun tuangeun kanggo anjeun di mana waé. Kitu deui ieu mangsa perjuangan sareng mobilisasi perang. Kitu deui aranjeunna bakal nyebat anjeun nu ngalawan, teras ngahukum anjeun. Leres, katingal aya dua tugas anu ngiring urang. Hiji nyaéta tugas raja. Kadang-kadang urang ngalaksanakeun padamelan wajibna; nyaéta nyayagikeun tuangeun kanggo urang. Anu sanés nyaéta tugas urang. Raja nulungan urang ku ngagampilkeunana; nyaéta latihan sareng perang." Anjeun ngartos sakumaha bahayana prajurit anu ngalalana tanpa aturan éta, upami anjeunna henteu merhatoskeun cariosan prajurit mujahid anu parantos dilatih éta. Tah, hé nafsu sim kuring anu kedul! Médan perang anu ngagalura éta téh kahirupan dunya anu pinuh ku kaributan ieu. Ari pasukan anu dibagi kana batalion-batalion éta téh masarakat manusa. Sareng batalion éta téh jamaah Islam dina abad ieu. Ari dua prajurit éta, anu saurang nyaéta Muslim anu takwa, anu uninga sareng ngalaksanakeun kawajiban agamana, sarta merangan nafsu sareng sétan pikeun ninggalkeun dosa-dosa ageung sareng henteu ngalampahkeun dosa. Anu saurang deui nyaéta fasik anu rugi, anu tilelep dina susah nafkah nepi ka tingkatan nuduh Gusti Razzâq Nu Sajati, ninggalkeun kawajiban sareng ngalampahkeun dosa anu kapanggih dina jalan milarian nafkah. Sareng latihan sareng paréntah latihan éta téh ibadah — anu utamana solat. Sareng perang éta téh merangan nafsu sareng hawa nafsu, sétan-sétan ti jin sareng manusa, ngaleupaskeun manah sareng rohna tina dosa sareng ahlak anu hina, nyalametkeunana tina binasa langgeng. Sareng tina dua tugas éta, hiji nyaéta maparin kahirupan sareng nyayagikeun tuangeun. Anu sanés nyaéta ngabakti sareng ngadu'a kalayan ngarendahkeun diri ka Nu Maparin kahirupan sareng Nu Nyayagikeun tuangeun, tawakal sareng percanten ka Mantenna. Leres, saha anu Maparin sareng Nyiptakeun kahirupan anu mangrupa mujijat seni Gusti Nu Shamad anu pangcaangna sareng kaajaiban hikmah Rabb, Mantenna ogé anu Nyayagikeun tuangeun sareng Ngajaga lumangsungna kahirupan éta ku rejeki. Teu tiasa aya salian ti Mantenna. Naha anjeun hoyong dalil? Sasatoan anu panglemahna, anu pangbodona, paling saé dipasihan tuangeun (sapertos hileud buah sareng lauk). Mahluk anu pangteu mampuhna, anu panghipuna, nampi rejeki anu pangsaéna (sapertos murangkalih sareng anak sasatoan). Leres, pikeun ngartos yén jalan rejeki halal henteu ku kakuatan sareng kahoyong, nanging ku teu mampuh sareng lemah, cekap ngabandingkeun lauk sareng rubah, anak sasatoan sareng sato galak, tangkal sareng sasatoan. Hartina jalma anu ninggalkeun solatna lantaran susah nafkah, sarupa sareng prajurit anu ninggalkeun latihan sareng panyalindunganna, teras nyuhunkeun ka batur di pasar. Nanging milarian jatah tuangeunna tina pawon rohmat Gusti Razzâq Nu Maha Mulya, sareng angkat nyalira sangkan henteu janten beungbeurat batur, saatos ngalaksanakeun solatna, téh saé, gagah, éta ogé mangrupa hiji ibadah. Kitu deui fitrah sareng pakakas batinna némbongkeun yén manusa diciptakeun pikeun ibadah. Margi dina jihat lampah sareng kamampuh anu diperyogikeun pikeun kahirupan dunyana, anjeunna henteu tiasa ngahontal manuk piit anu paling hina. Nanging dina jihat élmu sareng ngaraos butuh, ogé ngadu'a kalayan ngarendahkeun diri sareng ibadah, anu diperyogikeun pikeun kahirupan maknawi sareng aheratna anjeunna lir sultan sareng panglima sasatoan. Hartina, hé nafsu sim kuring! Upami anjeun ngajadikeun kahirupan dunya minangka tujuan anu dipikahayang, sareng salawasna damel kanggo éta, anjeun lir hiji prajurit manuk piit anu paling hina. Upami anjeun ngajadikeun kahirupan aherat minangka tujuan anu dipikahayang, ngajadikeun kahirupan ieu ogé jalan sareng ladang kanggo éta, sareng damel numutkeun éta; dina waktos éta, anjeun lir panglima agung sasatoan, sareng di dunya ieu janten hamba Alloh anu dipikanyaah tur nyuhunkeun kalayan ngarendahkeun diri, janten sémah-Na anu dimulyakeun sareng dipihormat. Tah, aya dua jalan kanggo anjeun; anjeun tiasa milih anu dipikahayang. Nyuhunkeun hidayah sareng taufik ti Gusti Arhamur-Râhimîn.
--