(Hiji serat tina Tasdik-i Gaybî Mecmuası)

ﺑِﺎﺳْﻤِﻪِ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ اَلسَّلَامُ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﻭَ ﺭَﺣْﻤَﺔُ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻭَ ﺑَﺮَﻛَﺎﺗُﻪُ ﺍَﺑَﺪًﺍ ﺩَٓﺍﺋِﻤًﺎ Sadérék-sadérék abdi nu mulya sareng satia! Haté abdi dipaparin pépéling pikeun nerangkeun opat pasualan ka aranjeun: Kahiji: Ieu waleran kana hiji patarosan anu ditaroskeun boh ku basa ucapan, boh ku basa kaayaan sareng ku rupa-rupa pangébréhan anu sanés. Disebatkeun: Margi Risale-i Nur ngagaduhan karamah, langkung ti tarekat-tarekat dina maparin kamajuan pikeun mekarkeun hakékat-hakékat iman, sareng murid-muridna anu satia sabagéan dina hiji jihat aya dina darajat kawalian, naha henteu katingal yén aranjeunna janten wadah rasa nikmat batin, kasyaf sareng karamah jasmani sapertos para wali; sareng murid-muridna ogé henteu milari hal-hal sapertos kitu? Naon hikmahna? Waleran: Kahiji, sababna nyaéta rusiah ihlas. Margi rasa nikmat samentawis sareng karamah di dunya janten tujuan sareng sabab pikeun amal-amal aherat pikeun manusa anu teu acan lengkep ngéléhkeun nafsuna, dugi ka ihlasna ruksak. Margi ku amal aherat henteu dipilarian tujuan sareng rasa nikmat dunya. Upami dipilarian, éta ngaruksak rusiah ihlas. Kadua: Karamah sareng kasyaf téh kanggo jalma-jalma awam anu ngalalampahan tarekat sareng anu mung ngagaduhan iman taklid, teu acan lebet kana darajat tahkik; sakapeung kanggo nguatkeun anu lemah sareng masihan kayakinan ka jalma-jalma anu ngagaduhan waswas sareng mamang. Padahal, hujah-hujah anu ditémbongkeun ku Risale-i Nur pikeun hakékat-hakékat iman, sakumaha henteu masihan lolongkrang pikeun waswas dina jihat mana ogé, dina jihat maparin kayakinan ogé henteu nyésakeun kabutuhan kana karamah sareng kasyaf. Ku margi iman tahkiki anu dipaparinkeunana jauh pisan ngaluhuran kasyaf, rasa nikmat sareng karamah, murid-muridna anu sajati henteu milari hal-hal sapertos karamah. Katilu: Salah sahiji dasar Risale-i Nur nyaéta khidmah tanpa silih saing, kalayan handap asor ku terang kakurangan sorangan, mung kanggo rido Ilahi. Padahal, pacogrégan sareng hiji jinis silih saing di antawis jalma-jalma anu ngagaduhan karamah sareng jalma-jalma anu ngiring tarekat anu ngaraos nikmat tina kasyaf, sareng dina jaman kaakuan ieu jalma-jalma anu lalawora ngagaduhan sangkaan goréng ka aranjeunna sareng nuduh jalma-jalma anu diberkahan éta ku kaakuan, nunjukkeun yén murid-murid Risale-i Nur kedah, malah kacida kedahna, henteu hoyong karamah sareng kasyaf kanggo dirina sareng henteu ngudag éta. Sareng dina jalanna, henteu dipentingkeun hiji jalma. Dina jihat gawé bareng batin sareng para sadérék ngaleburkeun dirina dina diri nu sanés, rébuan karamah élmu anu janten tajalli dina Risale-i Nur sareng panggampang dina sumebarna khidmah, sareng paparin Ilahi sapertos berkah dina pangupa jiwa jalma-jalma anu damel, parantos cekap kanggo sadayana; aranjeunna henteu milari kasampurnaan sareng karamah pribadi anu sanés. Kaopat: Saratus kebon dunya, ku margi fana, henteu tiasa nandingan hiji tangkal aherat anu langgeng. Padahal, ku margi rasa manusa anu lolong, anu kapincut ku kanikmatan anu aya ayeuna, langkung milih hiji buah fana anu aya ayeuna tibatan hiji kebon aherat anu langgeng, murid-murid Risale-i Nur henteu milari rasa nikmat rohani sareng kasyaf batin di dunya, supados nafsu ammarah henteu ngamangpaatkeun kaayaan fitrah ieu. Baheula, hiji jalma anu nyarupaan murid-murid Risale-i Nur dina jihat ieu, sanajan anjeunna sareng pamajikanana aya dina maqam anu ageung, ku margi heureutna pangupa jiwa pamajikanana parantos nyarios ka salakina: "Kabutuhan urang kacida pisan." Ujug-ujug hiji bata emas parantos aya di gigireun aranjeunna. Anjeunna nyarios ka pamajikanana: "Ieu hiji bata tina karaton urang di sawarga." Ujug-ujug éta pamajikan anu diberkahan parantos nyarios: "Sanaos urang kacida butuhna sareng di aherat ogé seueur bata urang sapertos kitu, nanging ulah dugi ka ieu musna ku cara fana, ulah hiji bata kirang tina karaton urang éta. Dua supados mulang ka tempatna; urang henteu peryogi éta." Ujug-ujug éta mulang ka tempatna. Diriwayatkeun yén aranjeunna ningali ku kasyaf. Tah, dua jalma ahli hakékat anu gagah ieu mangrupa conto anu saé pikeun murid-murid Risale-i Nur anu henteu ngudag rasa nikmat karamah anu patali sareng dunya.

Mektup Kalima

ﺑِﺎﺳْﻤِﻪِ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ ﻭَﺍِﻥْ ﻣِﻦْ ﺷَﻲْﺀٍ اِلَّا ﻳُﺴَﺒِّﺢُ ﺑِﺤَﻤْﺪِﻩ۪ Imam Rabbani (radhiyallahu anhu), anu mangrupa pahlawan sareng panonpoé tina runtuyan Naqsyi, dina Mektubat-na parantos nyarios: "Abdi langkung milih kabukana hiji pasualan tina hakékat-hakékat iman tibatan rébuan rasa nikmat, kaayaan batin anu hébat sareng karamah." Sareng anjeunna parantos nyarios: "Tungtung sadaya jalan nyaéta écés sareng kabukana hakékat-hakékat iman." Sareng anjeunna parantos nyarios: "Kawalian aya tilu bagian: Anu hiji kawalian alit, anu mangrupa kawalian anu kasohor. Anu hiji kawalian tengah, anu hiji kawalian ageung. Ari kawalian ageung téh muka jalan langsung kana hakékat ngaliwatan warisan kanabian, tanpa lebet kana barzah tasawuf." Sareng anjeunna parantos nyarios: "Dina jalan Naqsyi, lalampahan dilaksanakeun ku dua jangjang." Hartina, ku yakin kalayan teguh kana hakékat-hakékat iman sareng ngalaksanakeun kawajiban-kawajiban agama. Upami aya kakurangan dina dua jangjang ieu, jalan éta henteu tiasa dilalampahan. Upami kitu, jalan Naqsyi gaduh tilu tabir: Anu hiji, anu pangkahijina sareng pangagungna: Khidmah langsung kana hakékat-hakékat iman; Imam Rabbani (radhiyallahu anhu) ogé parantos ngalalampahan éta dina ahir umurna. Kadua: Khidmah kana kawajiban-kawajiban agama sareng sunnah anu mulya dina tabir tarékat. Katilu: Usaha ngaleungitkeun panyakit-panyakit haté ngaliwatan jalan tasawuf, ngalalampahan ku suku haté. Anu kahiji hukumna fardu, anu kadua wajib, anu katilu ieu sunah. Margi hakékatna sapertos kitu, abdi ngira yén upami jalma-jalma sapertos Syekh Abdülkadir-i Geylanî (radhiyallahu anhu), Syah Naqsyaband (radhiyallahu anhu) sareng Imam Rabbani (radhiyallahu anhu) aya dina jaman ieu, aranjeunna bakal ngagunakeun sadaya usaha sareng tékadna pikeun nguatkeun hakékat-hakékat iman sareng aqidah Islam. Margi éta anu janten dasar kabagjaan anu langgeng. Upami éta kirang, bakal nyababkeun sangsara anu langgeng. Tanpa iman, henteu tiasa lebet ka sawarga, nanging seueur pisan anu lebet ka sawarga tanpa tasawuf. Manusa henteu tiasa hirup tanpa roti, nanging tiasa hirup tanpa buah. Tasawuf téh buah, hakékat-hakékat Islam téh kadaharan.

Baheula, mung ku lalampahan rohani ti opat puluh dinten dugi ka opat puluh taun, sababaraha hakékat iman tiasa dihontal. Ayeuna, upami ku rohmat Alloh kapendak jalan pikeun ngahontal hakékat-hakékat éta dina opat puluh menit, tangtos teu maliré jalan éta sanés lampah anu wijaksana. Jalma-jalma anu maos kalayan taliti nyimpulkeun yén tilu puluh tilu Kalimah parantos muka jalan Qur'ani sapertos kitu. Margi ieu hakékatna, abdi yakin yén Sözler anu ditulis ngeunaan rusiah-rusiah Al-Qur'an mangrupa ubar sareng salep anu pangcocogna pikeun raheut-raheut jaman ieu, cahya anu pangmangpaatna pikeun umat Islam anu katarajang serangan poék, sareng pituduh anu pangleresna pikeun jalma-jalma anu bingung dina lebak-lebak kasasatan. Anjeun uninga: Upami kasasatan timbul tina kabodoan, ngaleungitkeunana gampang. Nanging upami kasasatan timbul tina sains sareng élmu, ngaleungitkeunana hésé. Baheula, jinis kadua mung aya hiji dina sarébu. Tina anu aya, mung hiji dina sarébu tiasa lebet kana jalan anu leres ku pituduh. Margi jalma-jalma sapertos kitu resep ka dirina sorangan; aranjeunna henteu uninga, sareng nganggap dirina uninga. Dina pamadegan abdi, Alloh dina jaman ieu parantos maparin Sözler anu parantos dipikanyaho, anu mangrupa kilatan-kilatan maknawi tina i'jaz Al-Qur'an, sipat panawar pikeun kasasatan zindiq ieu. ﺍَﻟْﺒَﺎﻗِﻰ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗِﻰ

Bedîüzzaman Said Nursî