BAGÉAN KADUA TAMBIHAN KADUA HUTBAH SYAM
Hiji Isyarat Surat Al-Ihlas
ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣِﻴﻢِ ﺍَﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ ﺭَﺏِّ ﺍﻟْﻌَﺎﻟَﻤ۪ﻴﻦَ ﻭَ الصَّلَاةُ ﻭَ السَّلَامُ ﻋَﻠٰﻰ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ ﺳَﻴِّﺪِ ﺍﻟْﻤُﺮْﺳَﻠ۪ﻴﻦَ ﻗُﻞْ ﻫُﻮَ Nuduhkeun kalayan henteu diwatesan téh isyarat kana tauhid syuhud. ﺍَﻯْ: لَا ﻣَﺸْﻬُﻮﺩَ ﺑِﻨَﻈَﺮِ ﺍﻟْﺤَﻘ۪ﻴﻘَﺔِ اِلَّا ﻫُﻮَ ﺍَﻟﻠّٰﻪُ ﺍَﺣَﺪٌ téh negeskeun tauhid kailahian. ﺍَﻯْ: لَا ﻣَﻌْﺒُﻮﺩَ اِلَّا ﻫُﻮَ ﺍَﻟﻠّٰﻪُ ﺍﻟﺼَّﻤَﺪُ téh isyarat kana tauhid rububiyah. ﺍَﻯْ: لَا ﺧَﺎﻟِﻖَ وَلَا ﺭَﺏَّ اِلَّا ﻫُﻮَ Ogé isyarat kana tauhid jabarut. ﺍَﻯْ: لَا ﻗَﻴُّﻮﻡَ وَلَا ﻏَﻨِﻰَّ ﻋَﻠَﻰ الْاِطْلَاقِ اِلَّا ﻫُﻮَ ﻟَﻢْ ﻳَﻠِﺪْ téh isyarat kana tauhid jalal. Éta nolak rupa-rupa syirik. Hartosna, anu robah, atanapi kabagi-bagi, atanapi baranahan henteu tiasa janten ilah. Éta nolak syirik anu ngaku yén sapuluh akal, atanapi malaikat, atanapi Isa, atanapi Uzair téh putra. ﻭَﻟَﻢْ ﻳُﻮﻟَﺪْ téh tauhid ku ngabuktikeun azali. Éta nolak syirik jalma anu nyembah sabab, béntang, berhala sareng tabiat. Hartosna, anu ayana dimimitian, atanapi misah tina hiji asal, atanapi medal tina hiji matéri henteu tiasa janten ilah. ﻭَﻟَﻢْ ﻳَﻜُﻦْ ﻟَﻪُ ﻛُﻔُﻮًﺍ ﺍَﺣَﺪٌ téh tauhid anu ngawengku sadayana. Hartosna, dina Zat-Na, sipat-sipat-Na sareng lampah-lampah-Na, teu aya anu saimbang, anu ngiring atanapi anu nyarupaan. ﻟَﻴْﺲَ ﻛَﻤِﺜْﻠِﻪ۪ ﺷَﻲْﺀٌ ﻭَ ﻫُﻮَ ﺍﻟﺴَّﻤ۪ﻴﻊُ ﺍﻟْﺒَﺼ۪ﻴﺮُ Surat ieu nolak sakabéh rupa syirik. Genep kalimahna, anu ngawengku tujuh tingkat tauhid, silih ngahasilkeun. Masing-masing mangrupa hasil sareng bukti pikeun anu sanés. Jagat raya, anu mangrupa anu pangagungna dina ngikrarkeun kaésaan sareng bukti agung tauhid, sanés ngan tatapakan sareng anggota-anggotana, malah sakabéh sélna, malah sakabéh zarahna, lir létah anu zikir tauhid, milu kana sora luhur bukti agung ieu, sareng sadayana babarengan zikir lir darwis Mevlevi bari nyarios لَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ. Upami anjeun ngantelkeun ceuli kana dada Al-Qur'an, anu mangrupa bukti anu nyarios pikeun tauhid, anjeun bakal ngadangu yén ti jero haténa aya sora samawi anu luhur pisan, kacida saéstuna, tulus pisan, kacida pikaresepeun sareng ngayakinkeun, sareng dilengkepan ku bukti, anu ngulang zikir ﺍَﻟﻠّٰﻪُ لَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﻫُﻮَ. Enya, genep jihat bukti anu miboga cahaya ieu ogé transparan. Di luhurna cap i'jaz, di jerona cahya hidayah, di handapna logika sareng dalil, di katuhuna nyuhunkeun akal nyarios, di kéncana nyuhunkeun kasaksian nurani, di hareupeunna kasaéan, dina sasaranna kabagjaan dua alam, tatapakanana wahyu anu murni. Kumaha sangkaan tiasa asup!
Opat unsur nurani sareng opat kamampuh roh, nyaéta kahajang, pikiran, rasa sareng latifah Rabbaniyah, masing-masing gaduh tujuan anu pangluhurna: Tujuan kahajang nyaéta ibadah ka Alloh. Tujuan pikiran nyaéta makrifat ka Alloh. Tujuan rasa nyaéta kanyaah ka Alloh. Tujuan latifah nyaéta musyahadah ka Alloh. Ibadah anu sampurna, anu disebut takwa, ngawengku opatna. Syariat ngamekarkeun, ngaberesihan sareng nungtun ieu sadayana kana tujuan anu pangluhurna éta.
Upami panganteur dina ngayakeun téh saéstuna sareng dipaparin pangaruh anu saéstuna, tangtos kedah ogé dipaparin kasadaran anu nyakup sadayana, sareng kapageuhan kasampurnaan seni dina hasilna pasti bakal béda-béda. Padahal ti anu pangbiasana ka anu pangluhurna, ti anu pangleutikna ka anu panggedéna, kapageuhan dina tingkat kasampurnaan téh saluyu sareng ukuran hakékatna. Hartosna, patalina sareng Gusti Mu'assir Nu Sajati henteu sabagéan caket, sabagéan tebih, sabagéan tanpa panganteur, sabagéan ku hiji panganteur, sabagéan ku sababaraha panganteur. Henteu sampurnana karya manusa anu dilakukeun ku pilihanana nolak paksaan sareng ngabuktikeun pilihan. Pantes diperhatoskeun yén hiji kota manusa, hasil akal anu ngaliwatan pilihan anu leutik, dina katartiban henteu tiasa ngahontal jamaah dina hiji sayang nyiruan anu mangrupa buah wahyu. Ari kota sél dina hiji sayang madu, anu mangrupa tempat némbongkeun seni nyiruan, dina katartiban masih aya di handapeun hiji buah dalima sareng kembang dalima (cilnar). Hartosna, tina pulpén mana waé daya tarik umum dina jagat raya ngalir, daya tarik leutik dina zarah anu henteu tiasa dibagi ogé mangrupa titik-titik pulpén éta. Islam nyarios: لَا ﺧَﺎﻟِﻖَ اِلَّا ﻫُﻮَ Islam ogé henteu nampi panganteur sareng sabab minangka anu saéstuna méré pangaruh. Éta ningali panganteur tina segi makna harfi. Akidah tauhid sareng pancén pasrah sareng nyanggakeun nungtut kitu. Lantaran robahan, agama Kristen ayeuna nganggap sabab sareng panganteur minangka anu méré pangaruh, sareng ningali tina segi makna ismi. Akidah putra sareng pamikiran karahiban nungtut sareng ngadorong kitu. Aranjeunna ningali para santo tina segi makna ismi minangka sumber-sumber feyz sareng tambang-tambang cahya, lir cahya lampu anu, numutkeun hiji pamikiran, parantos robah tina cahya panonpoé. Ari urang ningali para wali tina segi makna harfi, nyaéta minangka tempat pantulan tajalli, lir eunteung nyebarkeun cahya panonpoé. {Catetan handap: Rabithah Naqsyabandiyah diwangun dina rusiah ieu.} Ku rusiah ieu, di urang suluk dimimitian tina handap asor, ngalangkungan ngaleungitkeun kaakuan, ningali maqam fana fillah. Éta ngamimitian suluk dina maqam-maqam anu teu aya watesna. Anâ sareng nafsu ammarah pareum sareng kasombongan sareng gumedéna. Dina jalma Kristen anu digoyangkeun ku robahan sareng filsafat, sanés agama Kristen anu saéstuna, anâ nguat sareng sakabéh sarana anu diperlukeunana. Jalma anu anâ-na kuat, nonjol, gaduh pangkat sareng kalungguhan, upami janten Kristen, anjeunna janten pageuh. Nanging upami janten muslim, anjeunna janten teu paduli.
Kanikmatan anu kuat sareng rupa-rupa dina kagiatan, anu mangrupa kaluar tina poténsi janten nyata, téh bahan pikeun robahna alam sareng inti hukum kamajuan. Kaluar tina panjara ka kebon, ngalih tina siki ka bulir, saéstuna kanikmatan. Upami kagiatan ngandung parobahan wangun, kanikmatan beuki nambahan dugi ka ngalimpudan. Rasa nikmat éta anu ngajantenkeun jalma nanggung kasusah dina pancén. Sakumaha kasampurnaan dina tujuan pikabitaeun pikeun mahluk anu sadar, kagiatan éta sorangan ogé sakitu pikabitaeunna pikeun anu henteu sadar, sareng ngadorong kana usaha. Ku rusiah ieu: Reureuh téh kasusah, kasusah téh reureuh. Kasarakahan sareng buru-buru nyababkeun gagal. Margi henteu ngalampahkeun gerak saluyu sareng urutan sareng runtuyan dina fitrah, lir tangga anu diruntuykeun, jalma anu sarakah henteu hasil. Upami hasil ogé, margi urutan anu dijieun-jieunana kurang hiji léngkah tina jalan fitrah, sanggeus anjeunna putus harepan sareng lalawora ngawasaan anjeunna, panto nembé muka. Alloh nyiptakeun jero haté kanggo iman, makrifat sareng kanyaah ka Mantenna. Mantenna nyiapkeun bagian luar haté kanggo hal-hal sanés. Kasarakahan anu ngalakukeun kajahatan ngabolongkeun haté sareng ngalebetkeun berhala-berhala ka jerona. Alloh murka sareng ngahukum ku hal anu sabalikna tina tujuanana.
Jalma-jalma anu lantaran kasarakahan ngasupkeun pamikiran pulitik nepi ka tempat akidah Islam, henteu kéngingkeun kamulyaan sareng kahormatan, malah kéngingkeun aib sareng lampah anu hina. Musibah sareng gagal dina kanyaah anu asalna tina nafsu téh ku rusiah ieu. Sakabéh kumpulan sajak jalma-jalma anu mikanyaah sapertos kitu mangrupa jeritan tunggara. Peuting, dina haté anjeun hariwang ngeunaan kulem; ku kitu, sésana ogé kabur sareng anjeun tetep hudang. Dua jalma anu ménta-ménta: Anu hiji keukeuh sareng sarakah, anu hiji ngarasa cukup sareng ngajaga diri... Langkung hoyong masihan ka anu kadua téh hiji conto hukum anu lega ieu.
Panyakit sareng musibah urang anu pangpikasieuneunna nyaéta kritik anu dumasar kana kapinteran ngabalieurkeun sareng gumedé. Upami kaadilan anu ngajalankeun kritik, éta ngahaluskeun hakékat. Upami gumedé anu ngagunakeunana, éta ngaruksak sareng ngaremukkeun. Anu paling pikasieuneun tina ieu téh upami asup kana akidah iman sareng pasualan agama. Margi iman téh boh ngabenerkeun, boh yakin tina haté, boh ngagem, boh pasrah, boh nurut sacara rohani. Kritik ieu megatkeun nurut, ngagem sareng yakin tina haté. Dina ngabenerkeun ogé, éta tetep teu mihak. Dina jaman ragu sareng sangkaan ieu, kedah ningali kalayan sangkaan hadé kana pikiran anu ngawangun sareng katerangan anu ngadorong, anu kaluar tina haté anu haneut sareng caang, anu ngamekarkeun sareng nguatkeun yakin tina haté sareng ngagem. Anu disebat "ngadili kalayan henteu mihak" téh teu ngagem agama pikeun samentawis. Jalma anu nembé nampi hidayah sareng anu néangan ngalakukeun éta. ﻭَﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﻋَﻠَّﻢَ ﺍﻟْﻘُﺮْﺍٰﻥَ ﺍﻟْﻤُﻌْﺠِﺰَ ﺍِﻥَّ ﻧَﻈَﺮَ ﺍﻟْﺒَﺸ۪ﻴﺮِ ﺍﻟﻨَّﺬ۪ﻳﺮِ ﻭَﺑَﺼ۪ﻴﺮَﺗَﻪُ ﺍﻟﻨَّﻘَّﺎﺩَﺓَ ﺍَﺩَﻕُّ ﻭَﺍَﺟَﻞَّ ﻭَﺍَﺟْﻠٰﻰ ﻭَﺍَﻧْﻔَﺬُ ﻣِﻦْ ﺍَﻥْ ﻳَﻠْﺘَﺒِﺲَ ﺍَﻭْ ﺗَﺸْﺘَﺒِﻪَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺍﻟْﺤَﻘ۪ﻴﻘَﺔُ ﺑِﺎﻟْﺨَﻴَﺎﻝِ ﻭَﺍِﻥَّ ﻣَﺴْﻠَﻜَﻪُ ﺍﻟْﺤَﻖَّ ﺍَﻏْﻨٰﻰ ﻭَﺍَﻧْﺰَﻩُ ﻭَﺍَﺭْﻓَﻊُ ﻣِﻦْ ﺍَﻥْ ﻳُﺪَﻟِّﺲَ ﺍَﻭْ ﻳُﻐَﺎﻟِﻂَ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟﻨَّﺎﺱِ Margi panon anu ningali hakékat henteu katipu; haté anu ngajunjung nu hak henteu nipu.
Darajat hinana ghibah: Al-Qur'an ngadawuh: ﺍَﻳُﺤِﺐُّ ﺍَﺣَﺪُﻛُﻢْ ﺍَﻥْ ﻳَﺎْﻛُﻞَ ﻟَﺤْﻢَ ﺍَﺧ۪ﻴﻪِ ﻣَﻴْﺘًﺎ Ku genep kecap, éta nyempad ghibah ku genep tingkat anu kuat. Hartosna, ku hamzah éta ngadawuh: Tingali akal anjeun, naha éta ngidinan hal sapertos kitu? Upami anjeun teu gaduh akal anu lempeng, tingali haté anjeun! Naha éta mikaresep hal sapertos kitu? Upami anjeun teu gaduh haté anu séhat, tingali nurani anjeun; naha éta rido kana ngaruksak kahirupan masarakat, lir nyabék-nyabék daging anjeun sorangan ku huntu anjeun? Upami anjeun teu gaduh nurani masarakat, tingali kamanusaan anjeun; naha éta mikaresep nyabék-nyabék lir sato galak? Upami sacara batin anjeun teu gaduh kamanusaan, tingali rasa karunya ka sasama sareng patalian kulawarga anjeun! Naha éta condong kana lampah anu bakal megatkeun tonggong anjeun sorangan? Upami anjeun teu gaduh rasa karunya ka sasama, naha anjeun teu gaduh tabéat anu séhat pisan, dugi ka anjeun nyabék-nyabék mayit ku huntu anjeun? Hartosna, numutkeun akal, haté, nurani, kamanusaan, rasa karunya ka sasama, tabéat sareng syariat, ghibah téh ditolak sareng diusir.
ﺍِﻥَّ الْاِنْسَانَ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ لَا ﻳُﺪْﺭِﻙُ ﺳِﺮَّ ﺍﻟﺘَّﻌَﺎﻭُﻥِ ﻟَﻬُﻮَ ﺍَﺟْﻤَﺪُ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺤَﺠَﺮِ ﺍِﺫْ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺤَﺠَﺮِ ﻣَﺎ ﻳَﺘَﻘَﻮَّﺱُ ﻟِﻤُﻌَﺎﻭَﻧَﺔِ ﺍَﺧ۪ﻴﻪِ ﺍِﺫِ ﺍﻟْﺤَﺠَﺮُ ﻣَﻊَ ﺣَﺠَﺮِﻳَّﺘِﻪ۪ ﺍِﺫَﺍ ﺧَﺮَﺝَ ﻣِﻦْ ﻳَﺪِ ﺍﻟْﻤُﻌَﻘِّﺪِ ﺍﻟْﺒَﺎﻧ۪ﻰ ﻓِﻰ ﺍﻟﺴَّﻘْﻒِ ﺍﻟْﻤُﺤَﺪَّﺏِ ﻳَﻤ۪ﻴﻞُ ﻭَ ﻳَﺨْﻀَﻊُ ﺭَﺍْﺳَﻪُ ﻟِﻴُﻤَﺎﺱَّ ﺭَﺍْﺱَ ﺍَﺧ۪ﻴﻪِ ﻟِﻴَﺘَﻤَﺎﺳَﻜَﺎ ﻋَﻦِ ﺍﻟﺴُّﻘُﻮﻁِ Hartosna, dina kubah, batu-batu silih tepungkeun sirah, supados henteu ragrag. Inten anu taya tandinganana di tengah runtuyan anu ngawangun congcot, anu neras tina zarah anu henteu tiasa dibagi ka manusa, sareng tina manusa ka panonpoé sadaya panonpoé, nyaéta manusa anu dimulyakeun.
Salian kamampuh-kamampuh anu dipikawanoh, manusa gaduh kamampuh sanés. Sapertos daya pangraos, aya rasa anu ngadorong sareng aya rasa anu mikarep. Dina manusa ogé seueur rasa anu henteu disadari.
Sakapeung kahayang ngagem wangun pikiran. Jalma anu sarakah nyangka kahayang nafsuna minangka pikiran.
Ahéng, sababaraha jalma ragrag kana leutak anu kotor, tuluy pikeun nipu dirina sorangan, ngabalurkeun éta kana raray sareng panonna bari nyebutna kasturi sareng ambar.
Syahid téh wali. Jihad anu asalna fardu kifayah parantos janten fardu ain. Malah parantos ngagaduhan hukum fardu ain anu dua kali. Sapertos haji sareng zakat, dina jihad ogé pangaruh niat téh sakedik. Malah henteu aya niat ogé, tina segi dasar, ngagaduhan hukum niat. Hartosna, upami niat anu sabalikna henteu katingal kalayan yakin, jihad ngahasilkeun syahid anu saéstuna. Margi nalika kawajiban janten dua kali, éta pasti kedah dilaksanakeun. Pangaruh niat anu ngandung pilihan ngurangan. Upami dina bangsa anu loba dosa ieu, ujug-ujug puluhan rébu wali muncul sareng némbongan, éta sanés ganjaran anu sakedik.
Di urang, upami saurang jalma janten fasik, biasana anjeunna henteu gaduh ahlak sareng nurani. Margi kahayang maksiat tiasa mekar ku mareuman sora iman dina nurani. Hartosna, anjeunna henteu ngalakukeun kajahatan ku pilihan anu lengkep tanpa ngagoyangkeun sareng nganggap enteng nurani sareng batinna. Ku sabab éta, Islam nganggap jalma fasik minangka anu hianat sareng nolak kasaksianana. Islam nganggap jalma murtad minangka racun sareng ngahukum anjeunna ku pati. Éta ngantep jalma Kristen dzimmi sareng jalma kafir anu gaduh perjangjian tetep hirup. Mazhab Hanafi nampi kasaksian jalma dzimmi. Ngalaksanakeun kaadilan kedah ku nami agama, supados akal, haté sareng roh kapangaruhan sareng nurut. Upami henteu, ngan sangkaan anu kapangaruhan. Anjeunna ngan sieun kana hukuman pamaréntahan—upami éta kajadian—sareng sieun kana teguran jalma-jalma—upami éta katingal.
Hiji kapal anu ngandung seueur jalma anu teu gaduh dosa henteu dilelepkeun lantaran hiji jalma anu ngalakukeun kajahatan. Hiji mukmin anu ngandung seueur sipat anu teu gaduh dosa henteu dipikangéwa lantaran hiji sipat anu ngalakukeun kajahatan. Hususna, iman sareng tauhid, anu mangrupa sabab kanyaah, lir Gunung Uhud. Ari hal-hal anu nyababkeun mumusuhan lir batu-batu karikil. Sakumaha nganggap batu-batu karikil langkung beurat tibatan Gunung Uhud téh teu asup akal, sakitu ogé mumusuhan mukmin ka mukmin téh teu gaduh haté. Dina mukmin, mumusuhan ngan tiasa dina harti karunya. Cindekna: Iman nungtut kanyaah, Islam nungtut duduluran. اَلْكَلَامُ ﻛَﺎﻟْﻤَﺎﻝِ لَا ﻳَﺠُﻮﺯُ ﻓ۪ﻴﻪِ الْاِسْرَافُ
Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪِ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ اَلسَّلَامُ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﻭَﺭَﺣْﻤَﺔُ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻭَﺑَﺮَﻛَﺎﺗُﻪُ ﺍَﺑَﺪًﺍ ﺩَﺍﺋِﻤًﺎ Dulur-dulur abdi anu mulya sareng satia! Kahiji: Abdi ngucapkeun wilujeng kana dinten-dinten raya sareng wengi-wengi aranjeun anu barokah, boh anu parantos kaliwat boh anu bakal datang, boh jasmani boh rohani, kalayan sakabéh roh sareng jiwa abdi. Kalayan sakabéh roh sareng jiwa urang, urang nyuhunkeun sareng miharep tina rohmat Ilahi yén ibadah sareng doa anu dilakukeun ku aranjeun ditampi; sareng urang ngucapkeun amin kana doa-doa anu barokah éta. Kadua: Abdi kapaksa ngawaler kalayan rahasia dua patarosan anu sering sacara rohani sareng penting tina seueur segi. Patarosan Kahiji Aranjeunna: Naha baheula, dina awal Kabébasan, anjeun kacida sibukna dina pulitik? Ari ampir opat puluh taun ieu, anjeun parantos ninggalkeun éta sagemblengna? Waleran: Abdi terang kalayan pasti yén kajahatan anu pikasieuneun di sakabéh umat manusa nepi ka ayeuna timbul tina nyalahgunakeun salah sahiji hukum dasar anu pangutamana dina pulitik manusa, nyaéta: "Demi kasalametan bangsa, jalma-jalma dikorbankeun. Demi kasalametan jamaah, pribadi-pribadi dikorbankeun. Demi lemah cai, sagala hal dikorbankeun." Margi hukum dasar manusa ieu henteu gaduh wates anu pasti, seueur jalan pikeun nyalahgunakeunana parantos kabuka. Dua perang dunya kaluar tina nyalahgunakeun hukum dasar anu telenges ieu; sakumaha éta ngajungkirbalikkeun kamajuan manusa salila sarébu taun, éta ogé méré fatwa pikeun ngamusnahkeun salapan puluh jalma anu teu gaduh dosa lantaran sapuluh jalma anu ngalakukeun kajahatan. Di tukangeun tabir kapentingan umum, pamrih pribadi ngaruksak hiji kota lantaran hiji jalma anu ngalakukeun kajahatan. Ku sabab Risale-i Nur parantos ngabuktikeun hakékat ieu dina sababaraha kumpulan sareng pangbélaanana, abdi ngarujuk ka éta. Tah, pikeun nyanghareupan hukum dasar anu telenges tina pulitik manusa ieu, abdi mendakan hukum dasar anu salajengna dina Al-Qur'an anu kateranganana mangrupa mujijat, anu dongkap tina Arsy Pangagungna. Hukum éta ogé dikedalkeun ku ayat ieu: وَلَا ﺗَﺰِﺭُ ﻭَﺍﺯِﺭَﺓٌ ﻭِﺯْﺭَ ﺍُﺧْﺮٰﻯ ٭ ﻣَﻦْ ﻗَﺘَﻞَ ﻧَﻔْﺴًﺎ ﺑِﻐَﻴْﺮِ ﻧَﻔْﺲٍ ﺍَﻭْ ﻓَﺴَﺎﺩٍ ﻓِﻰ الْاَرْضِ ﻓَﻜَﺎَﻧَّﻤَﺎ ﻗَﺘَﻞَ ﺍﻟﻨَّﺎﺱَ ﺟَﻤ۪ﻴﻌًﺎ Hartosna, dua ayat ieu ngajarkeun dasar kieu: «Jalma-jalma sanés henteu nanggung tanggung jawab lantaran kajahatan hiji jalma. Hiji jalma anu teu gaduh dosa ogé henteu dikorbankeun sanajan pikeun sakabéh manusa tanpa ridona. Upami ku pilihan sareng ridona sorangan anjeunna ngorbankeun diri, éta pangorbanan mangrupa syahid; éta pasualan anu sanés.» Ku kitu, éta ngadegkeun kaadilan manusa anu saéstuna. Rincianana ogé abdi ngarujuk ka Risale-i Nur. Patarosan Kadua: Nalika baheula anjeun angkat di antawis suku-suku badui di Wétan, anjeun kacida ngadorongna aranjeunna kana peradaban sareng kamajuan. Naha ampir opat puluh taun ieu anjeun nyebut peradaban ayeuna «tanpa mim», tuluy mundur tina kahirupan masarakat sareng asup kana nyorangan? Waleran: Margi peradaban Kulon ayeuna ngalampahkeun anu ngalawan hukum-hukum dasar samawi, kagorénganana langkung beurat tibatan kahadéanana; kasalahan sareng karugianana langkung beurat tibatan mangpaatna. Kagenahan umum sareng kabagjaan hirup dunya, anu mangrupa tujuan saéstuna dina peradaban, parantos ruksak. Margi tibatan irit sareng qanaah, mubadir sareng kalakuan maksiat ngawasa; sareng tibatan usaha sareng palayanan, kacondongan kana kedul sareng reureuh ngawasa, éta ngajantenkeun manusa anu teu gaduh daya kacida miskinna sareng kacida kedulna. Ku hukum dasar Al-Qur'an samawi, paréntah dasar ﻛُﻠُﻮﺍ ﻭَ ﺍﺷْﺮَﺑُﻮﺍ ﻭَ لَا ﺗُﺴْﺮِﻓُﻮﺍ ٭ ﻟَﻴْﺲَ لِـلْاِنْسَانِ اِلَّا ﻣَﺎ ﺳَﻌٰﻰ, Risale-i Nur ngajelaskeun dasar yén «kabagjaan hirup manusa aya dina irit sareng giat usaha; ku kitu, golongan istiméwa sareng golongan umum manusa tiasa badami». Ku kituna, abdi bakal nyarioskeun hiji-dua pangajaran lemes anu ringkes: Kahiji: Dina kahirupan badui, manusa peryogi tilu-opat hal. Anu henteu tiasa nyayogikeun tilu-opat kabutuhanana éta ngan dua tina sapuluh. Peradaban Kulon ayeuna anu zalim, ku nyalahgunakeun, mubadir, ngahudangkeun hawa nafsu sareng ngajantenkeun kabutuhan anu henteu darurat ngagaduhan hukum kabutuhan anu darurat, ngaliwatan kabiasaan niru sareng katagihan, ngajantenkeun manusa anu gaduh adab ayeuna peryogi dua puluh hal dina jaman ieu, gaganti opat kabutuhan anu saéstuna diperlukeunana. Anu tiasa nyayogikeun dua puluh kabutuhan éta ku cara anu sagemblengna halal ngan tiasa dua tina dua puluh. Dalapan belas tetep dina kaayaan peryogi. Hartosna, peradaban ayeuna ieu ngajantenkeun manusa kacida miskinna. Tina segi kabutuhan éta, manusa didorong kana kazaliman sareng kana panghasilan haram anu sanés. Golongan umum sareng golongan istiméwa anu teu gaduh daya terus didorong kana silih tarung. Ku ninggalkeun hukum suci Al-Qur'an anu, ngaliwatan "wajibna zakat sareng haramna riba", ngajamin kataatan golongan umum ka golongan istiméwa sareng welas asih golongan istiméwa ka golongan umum, éta kapaksa ngadorong kaum borjuis kana kazaliman sareng jalma-jalma miskin kana barontak. Éta ngajungkirbalikkeun kagenahan manusa. Pangajaran Lemes Kadua: Sanaos kaajaiban-kaajaiban peradaban ayeuna téh ni'mat Rabbani pikeun manusa, anu nungtut sukur anu saéstuna sareng digunakeun pikeun mangpaat manusa, ayeuna urang ningali yén éta ngadorong sabagéan jalma anu penting kana kedul sareng kalakuan maksiat, sareng méré kacondongan pikeun ninggalkeun usaha sareng pagawéan, tuluy ngadéngékeun hawa nafsu dina reureuh, ku kituna megatkeun sumanget usaha. Ngaliwatan henteu qanaah sareng henteu irit, éta ngadorong kana kalakuan maksiat, mubadir, kazaliman sareng haram. Contona, sakumaha ceuk "Nur Anahtarı" dina Risale-i Nur: "Sanaos radio hiji ni'mat anu ageung, anu nungtut sukur sacara rohani ku digunakeun pikeun kapentingan manusa, opat tina limana digunakeun pikeun hawa nafsu sareng hal-hal sia-sia anu teu diperlukeun; ku kituna, éta ngadorong kana kedul sareng kana mikarep hawa nafsu ku ngadéngékeun radio, sareng megatkeun sumanget usaha. Éta ninggalkeun pancénna anu saéstuna. Malah sababaraha sarana anu ahéng sareng mangpaat pisan, anu kedah digunakeun pikeun usaha, pagawéan sareng kabutuhan manusa anu saéstuna mangpaat, abdi nyalira ningali; sedengkeun hiji-dua tina sapuluhna digunakeun pikeun kabutuhan anu darurat, dalapan tina sapuluhna maksa kana kasenangan, hawa nafsu, plesiran sareng kedul. Aya rébuan conto anu sapertos dua conto leutik ieu. Cindekna: Margi peradaban Kulon ayeuna henteu ngadangukeun agama-agama samawi kalayan lengkep, éta ngajantenkeun manusa miskin sareng nambahan kabutuhanana. Ku ngaruksak dasar irit sareng qanaah, éta muka jalan kana nambahan mubadir, kasarakahan sareng tama, sareng kana kazaliman sareng haram. Ku ngadorong manusa kana sarana kalakuan maksiat, éta ogé ngalungkeun manusa anu teu gaduh daya sareng peryogi éta kana kedul anu lengkep. Éta megatkeun sumanget usaha sareng pagawéan. Ku ngadorong kana hawa nafsu sareng kalakuan maksiat, éta nyia-nyiakeun umurna tanpa mangpaat. Éta ogé ngajantenkeun manusa anu peryogi sareng parantos kedul éta gering. Ku nyalahgunakeun sareng mubadir, éta janten sarana pikeun nular sareng sumebarna saratus jinis panyakit. Ku tilu kabutuhan anu kuat, kacondongan kana kalakuan maksiat, seueur panyakit anu unggal waktos ngingetan maot, sareng sumebarna arus-arus teu ngagem agama di jero peradaban éta, éta némbongkeun maot dina wangun dipupus salawasna di payuneun manusa anu parantos sadar sareng hudang, sarta unggal waktos ngancam manusa. Éta méré hiji rupa siksa naraka... Tah, pikeun nyanghareupan musibah manusa anu pikasieuneun ieu, manusa anu ayeuna parantos hudang ngantosan, nyuhunkeun sareng milarian tina rohmat Ilahi yén, ku hudangna opat ratus juta murid Al-Qur'an Al-Hakîm sareng ku hukum-hukum dasarna anu samawi sareng suci, sakumaha anu parantos dipintonkeun sarébu tilu ratus taun kapengker, deui opat ratus juta ieu bakal ngubaran tilu tatu manusa anu pikasieuneun éta ku hukum-hukum dasarna anu suci; sareng upami kiamat henteu datang dina waktos anu deukeut, bakal masihan ka manusa boh kabagjaan hirup dunya boh kabagjaan hirup aherat; bakal ngaluarkeun maot tina dipupus salawasna sareng némbongkeunana minangka surat bébas pancén pikeun angkat ka alam cahya; sareng kahadéan peradaban anu kaluar tina éta bakal ngéléhkeun kagorénganana kalayan lengkep. Sakumaha kahartos tina isyarat-isyarat sareng lambang-lambang Al-Qur'an anu kateranganana mangrupa mujijat, éta henteu bakal nyogok ku méré sabagéan agama kanggo meunangkeun sabagéan peradaban, saperti nepi ka ayeuna, malah bakal ngajantenkeun peradaban minangka pangabdi sareng pangrojong agama sareng hukum-hukum samawi éta! ﺍَﻟْﺒَﺎﻗِﻰ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗِﻰ
Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Üstad abdi sadayana anu mulya pisan, diberkahan pisan, pinuh pisan ku welas asih, sareng dipikanyaah pisan! Nalika abdi sadayana maca Risale-i Nur kalawan taliti sareng tafakur, kalayan pitulung sareng du'a anjeun, abdi sadayana ngartos, deui kalayan du'a sareng pitulung anjeun, yén kumpulan karya anu agung ieu hiji pangungkab anu manggihan sareng ngaréngsékeun rusiah tatanan jagat raya, hiji mursyid pangagungna sareng pituduh pangluhurna pikeun mangsa ayeuna sareng mangsa nu bakal datang. Leres, Üstad abdi sadayana anu mulya! Unggal jalma anu gaduh pamahaman anu maca Risale-i Nur ngartos yén Risale-i Nur bakal nyalametkeun umat manusa, boh dina abad ieu boh dina abad anu bakal datang, tina poékna pikiran, sarta nerangan sareng méré pituduh ka aranjeunna. Risale-i Nur disusun minangka hiji kumpulan karya anu bakal nyumponan kabutuhan, sanés ngan lemah cai sareng bangsa ieu, nanging alam Islam sareng sakabéh umat manusa. Pikeun umat manusa anu ayeuna keur ngageleper dina kasedih sareng musibah anu henteu kantos katempo dina sajarah, henteu aya jalan panyalametan salian ti nyekel pageuh kana Risale-i Nur minangka panyalamet, sarta naon waé hargana, meunangkeun bagéan-bagéan Risale-i Nur anu pinuh ku cahaya tur caang, tuluy maca kalawan taliti sareng tafakur. Unggal jalma anu maca Risale-i Nur parantos ngartos, sareng terus ngartos, ieu hakékat. Upami abdi sadayana sanggup, abdi sadayana bakal naék ka hiji tempat anu nyanghareup ka jagat raya sarta ngumumkeun ieu hakékat ka sakabéh jagat raya. Nanging ku sabab abdi sadayana henteu hasil ngalakukeun ieu, sarta ku sabab ku pitulung Üstad abdi sadayana parantos ngartos nepi ka tingkat ieu ajén Risale-i Nur anu ngawengku sakuliah dunya, ku kituna abdi sadayana bakal maca Risale-i Nur, khazanah cahaya sareng pancaran rohani, sumber pangaweruh sareng kasampurnaan ieu, tanpa nyia-nyiakeun sanajan samenit waktu abdi sadayana, kalayan terus-terusan unggal poé sareng unggal jam; insyâ'allâh, abdi sadayana bakal digawé beurang peuting demi ieu. Nanging sakumaha dina sakabéh pagawéan abdi sadayana unggal waktu, dina ieu ogé abdi sadayana bakal hasil kalayan du'a sareng pitulung Üstad abdi sadayana anu agung. Ieu hakékat ogé nyata tur écés: sanajan saurang jalma mangrupa ulama anu kacida lega élmuna, anjeunna tetep murid Risale-i Nur sareng panyusunna. Anjeunna kedah sareng peryogi maca Risale-i Nur. Upami anjeunna lalawora, nurut kana kaangkuhanana anu nipu dirina, sarta henteu maca Kumpulan Risale-i Nur, anjeunna bakal ngalaman karugian anu gedé. Nanging di hareupeun hakékat agung anu parantos kaharti ku abdi sadayana ieu, abdi sadayana henteu tiasa ngajelaskeun sakumaha gedéna rasa nuhun sareng hutang budi abdi sadayana ka saurang anu dipancénkeun ku Rabb, anu mangrupa panyalamet umat manusa sarta langkung luhur tibatan milyaran jalma. Deui kalayan du'a sareng pitulung anjeun, abdi sadayana parantos ngartos yén abdi sadayana henteu sanggup mayar sanajan saeutik pangimbang tina mangpaat anu abdi sadayana kéngingkeun tina hiji larik Kumpulan Risale-i Nur anu luar biasa, anu mangrupa mujijat rohani Al-Qur'an Al-Karîm. Ku ieu, abdi sadayana ngan mutuskeun nyuhunkeun ka Gusti sapertos kieu: “Yâ Rabb! Mugi Gusti ngajaga Üstad abdi sadayana anu dipikanyaah tur pinuh ku welas asih, anu ku karya taya banding sapertos Risale-i Nur parantos masihan konci khazanah hakékat anu bakal nyalametkeun abdi sadayana tina panjara nyorangan anu langgeng sarta ngahontal kabagjaan alam anu langgeng tur taya tungtungna, tina usaha jahat jalma-jalma zalim sareng musuh-musuh; mugia Gusti salawasna ngajantenkeun anjeunna hasil dina palayanan Al-Qur'an sareng iman, mugia Gusti maparin anjeunna kaséhatan, karaharjaan, sareng umur anu panjang!” Kitu du'a abdi sadayana. Leres, Üstad abdi sadayana anu mulya! Abdi sadayana, sabagéan generasi ngora universitas anu parantos nampi ni'mat agung maca Risale-i Nur kalawan taliti sareng tafakur, percaya, sanés ku sangkaan hadé atawa perkiraan, nanging ku nalungtik sareng nalungtik kalayan taliti, ku kakuatan iman anu miboga ilmul-yakin anu henteu goyah tur moal goyah, yén Bedîüzzaman bakal hasil, ku pitulung Gusti Haqq, ngaleungitkeun kateuagamaan sareng ilhad anu jadi sabab kabengisan sareng kapikasieuneun anu henteu kantos katempo ku bumi nepi ka abad ieu. Kayakinan abdi sadayana ieu sanés tina polos haté atawa perkiraan; nanging tina nalungtik sacara ilmiah dumasar kana bukti. Ku ieu, malah jalma anu ngalawan ogé bakal ngabenerkeun hakékat ieu dina haténa. Mugi anjeun neneda sareng mikawelas, sangkan abdi sadayana janten jalma anu réla ngorbankeun diri dina palayanan Al-Qur'an sareng iman. Mugi abdi sadayana maca sareng nyerat Risale-i Nur tanpa kaleungitan samenit ogé, sarta hasil ngahontal ihlas anu sampurna.
Ngawakilan murid-murid Nur di universitas
Abdülmuhsin
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Üstad abdi sadayana anu kacida diberkahanna! Kahiji: Sakabéh bagéan Nur anu ditampi sababaraha waktu ka tukang parantos dibagikeun, sarta jalma-jalma anu mikarep Nur aya dina kabagjaan. Jalma-jalma anu miboga bagéan tina Nur muncul hiji-hiji sarta lumpat kana éta. Dada-dada anu néangan Nur mendakan éta saluyu sareng hakékat (Man talaba wa jadda wajada). Dina kasempetan ieu, tilu puluh opat buku Sözler anu dibawa ku sadérék Ziya abdi sadayana langsung direbutan. Buku-buku Asa-yı Musa sumebar ka Ankara sareng rupa-rupa tempat di Anadolu. ... Malah jalma-jalma anu henteu ningali caangna Risale-i Nur di tukangeun tabir ogé ngarojong éta. Abdi sadayana ngartos yén Medresetüzzehra Risale-i Nur bakal ngalegaan saukuran Anadolu sareng alam Islam tina kaluhuran hakékat Risale-i Nur, sarta tina ukhuwah sareng duduluran anu henteu goyah anu kabentuk antara mukmin sareng ahli élmu anu maca kalawan taliti sareng tafakur. Kagiatan agung Medresetüzzehra ieu lumangsung sapertos panyebaran Ilahi anu agung dina usum semi di muka bumi: kalayan jempé, tanpa sora ribut, tanpa kamégahan, tanpa unjuk-unjuk, kalayan handap asor, nanging dina wangun anu agung. Manusa anu sacara bawaan buru-buru, tanpa mikirkeun hukum Ilahi anu maréntah di alam, hoyong unggal pasualan diréngsékeun dina waktu anu dipikahayangna; anjeunna ngalangkungan pancén-pancénna dina lingkup leutik sarta nyasar kana lingkup gedé. Jalma-jalma anu miboga iman sajati anu digedékeun ku Risale-i Nur, anu siki-sikina parantos disebarkeun sarta parantos datang waktuna pikeun ngaluarkeun bulir, insyâ'allâh dina waktu anu deukeut bakal janten conto pikeun alam Islam sarta némbongkeun cahaya pituduh.
Ngawakilan murid-murid Nur di Universitas Ankara
Abdullah