Tina Kumpulan Risale-i Nur
Hutbah Syam
Nu Ngarang
Bedîüzzaman
Said Nursî
Karya Hutbe-i Şamiye ieu hiji khutbah anu ditepikeun ku Ustad Bedîüzzaman Said Nursî, nalika yuswana tilu puluh lima taun, di Şam, di Câmi-i Emevî, ku keukeuhna para ulama Şam. Ku sabab kacida pentingna, harita éta dicitak dua kali dina saminggu di Şam. Engké tarjamahanana disebarkeun ku nu ngarang, Bedîüzzaman Said Nursî.
Ieu Bubuka Hutbah Syam Basa Arab
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪِ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ ﻭَﺍِﻥْ ﻣِﻦْ ﺷَﻲْﺀٍ اِلَّا ﻳُﺴَﺒِّﺢُ ﺑِﺤَﻤْﺪِﻩ۪ اَلسَّلَامُ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﻭَﺭَﺣْﻤَﺔُ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻭَﺑَﺮَﻛَﺎﺗُﻪُ ﺍَﺑَﺪًﺍ ﺩَﺍﺋِﻤًﺎ Sadérék-sadérék abdi anu dipikanyaah sareng satia! Opat puluh taun kapengker, ku keukeuhna para ulama Şam, palajaran Arab ieu dipasihkeun di Câmi-i Emevî di Şam ka jamaah anu ageung, ampir sapuluh rébu jalma, anu di jerona aya saratus ahli élmu. Said Baheula ngaraoskeun hakékat-hakékat dina risalah palajaran ieu ku hiji rarasaan sateuacan kajadian, sareng ngawawartosan wartos gumbira kalayan kapastian anu gembleng, sareng nyangka hakékat-hakékat éta bakal katémbong dina waktos anu kacida caketna. Nanging, dua Perang Dunya sareng dua puluh lima taun kakawasaan sawenang-wenang anu mutlak nyababkeun rarasaan sateuacan kajadian éta ditunda opat puluh nepi ka lima puluh taun. Ayeuna, warta anu waktos éta dipasihkeun mimiti némbongan persis di alam Islam. Hartina, palajaran anu kacida pentingna ieu sanés khutbah lami anu waktosna parantos kalangkung, nanging langsung mangrupikeun hiji palajaran masarakat sareng Islam anu leres sareng seger, dina 1371 gaganti 1327, ka jamaah tilu ratus tujuh puluh juta di masjid alam Islam gaganti Câmi-i Emevî. Abdi nganggap ayeuna waktosna pikeun nyebarkeun tarjamahanana.
Said Nursî
Pantes pisan di dieu nyerat hiji waleran anu kacida pentingna kana hiji patarosan anu kacida pentingna. Sabab, opat puluh taun kapengker, Said Baheula dina palajaran éta ku hiji rarasaan sateuacan kajadian nyarios sapertos parantos ningali palajaran sareng pangaruh Risale-i Nur anu luar biasa. Ku sabab éta, urang bakal nyerat patarosan sareng waleran éta. Kieu: Seueur jalma parantos naros sareng ayeuna ogé naros ka abdi sareng ka sababaraha sadérék Nur abdi: «Naha Risale-i Nur henteu éléh ku sakitu seueur anu ngalawan, para filsuf anu keukeuh, sareng jalma-jalma anu sasat? Sanajan maranéhna dina hiji darajat ngahalangan sumebarna jutaan buku iman sareng Islam anu leres sareng kacida ajénna; sareng sanajan ku hirup nurut kana hawa nafsu sareng nikmat kahirupan dunya, ngahalangan seueur nonoman sareng jalma anu teu wala kaya tina hakékat-hakékat iman. Padahal, sanajan ku serangan anu pangparahna, paripolah anu pangtelengesna, bohong anu pangseueurna, sareng propaganda ngalawanana, maranéhna usaha ngaruksak Risale-i Nur, ngajantenkeun jalma sieun kana éta sareng ngantepkeun éta, Risale-i Nur sumebar ku cara anu henteu kantos katingali dina karya mana waé. Malah, genep ratus rébu salinan risalahna, seuseueurna tulisan leungeun, sumebar kalayan karep anu kacida ageungna di tukangeun tabir, sareng ngajantenkeun jalma-jalma di jero sareng di luar maca kalayan karep anu kacida ageungna. Naon hikmahna? Naon sababna?» Kana seueur patarosan anu hartina sapertos kitu, urang ngawaler: Risale-i Nur, anu ku rusiah i'jaz Al-Qur'an Al-Hakîm mangrupikeun tafsirna anu leres, némbongkeun hiji naraka batin dina kasasatan di dunya ieu, sareng ogé ngabuktikeun yén dina iman aya hiji sawarga batin di dunya ieu. Éta némbongkeun nyeri batin anu kacida nyerina dina dosa, kagoréngan, sareng nikmat anu haram; sareng ngabuktikeun yén dina kahadéan, sipat-sipat anu saé, sareng ngalaksanakeun hakékat-hakékat syariat aya nikmat batin sapertos nikmat sawarga. Ku sisi éta, éta nyalametkeun jalma-jalma anu hirup nurut kana hawa nafsu sareng anu tumiba kana kasasatan, anu masih séhat akalna. Sabab, dina jaman ieu aya dua kaayaan anu pikasieuneun. Kahiji: Rarasaan manusa anu henteu ningali akibat, sareng milih hiji dirham nikmat anu ayeuna aya tibatan hiji batman nikmat anu bakal datang, ngéléhkeun akal sareng pikiran. Ku sabab éta, hiji-hijina jalan nyalametkeun jalma tina hirup nurut kana hawa nafsu nyaéta némbongkeun nyeri dina nikmat éta sorangan sareng ngéléhkeun rarasaanana. Ku isyarat ayat ﻳَﺴْﺘَﺤِﺒُّﻮﻥَ ﺍﻟْﺤَﻴٰﻮﺓَ ﺍﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ ﻋَﻠَﻰ الْاٰخِرَةِ, dina jaman ieu, sanajan uninga ni'mat sareng nikmat aherat anu sapertos intan, jalma milih potongan kaca dunya anu tiasa peupeus tibatan éta. Sanajan jalma iman, ku cinta dunya sareng rusiah éta, anjeunna nuturkeun jalma anu sasat. Hiji-hijina jalan nyalametkeun tina bahaya ieu nyaéta némbongkeun azab sareng nyeri naraka di dunya ogé. Risale-i Nur ngalangkungan jalan éta. Upami ku jalan mikawanohkeun Gusti, ngabuktikeun ayana naraka, sareng ngajantenkeun jalma ngantepkeun kagoréngan sareng dosa ku azabna, dina nyanghareupan kufur mutlak, kasasatan tina élmu, sareng keukeuhna kacanduan kana hirup nurut kana hawa nafsu dina jaman ieu, ngan hiji tina sapuluh, malah panginten hiji tina dua puluh, tiasa nyandak palajaran. Saatos nyandak palajaran, anjeunna nyarios, «Gusti téh Gusti Ghafûr Nu Rahîm, sareng naraka masih kacida jauhna», teras tiasa neruskeun hirup nurut kana hawa nafsuna. Haté sareng rohna éléh ku rarasaanana. Risale-i Nur, ku seuseueurna babandinganana, némbongkeun hasil kufur sareng kasasatan di dunya anu nyeri sareng matak sieun. Ieu méré rasa jijik kana nikmat anu cilaka sareng henteu sah sareng hirup nurut kana hawa nafsu éta, malah ka jalma anu paling keukeuh sareng nyembah nafsuna, sareng ngadorong anu séhat akalna kana tobat. Tina babandingan éta, babandingan pondok dina Kalimah Kagenep, Katujuh, sareng Kadalapan, sareng babandingan panjang dina Bagéan Katilu Kalimah Katilu Puluh Dua, ogé nyingsieunan jalma anu paling nurut kana hawa nafsu sareng sasat, sareng ngajantenkeun anjeunna nampi palajaranna. Contona, urang méré isyarat anu kacida pondokna kana kaayaan anu anjeunna tingali minangka hakékat dina perjalanan pangangénan dina Âyet-i Nur. Anu hoyong rincian, mangga ningali ti kaca 256 dugi ka kaca 259 dina tungtung Sikke-i Gaybiye. Di antarana: Nalika dina perjalanan pangangénan éta abdi ningali alam sasatoan anu peryogi rejeki, abdi ningali ku filsafat bahan. Kalemahan sareng teu mampuhna, katut kabutuhan anu tanpa wates sareng lapar anu kacida parahna, ngajantenkeun alam mahluk hirup éta katingali kacida pikasediheun sareng nyerina ka abdi. Ku sabab ningali ku panon jalma anu sasat sareng lalawora, abdi ngajerit. Ujug-ujug, ku taropong hikmah Al-Qur'an sareng iman, abdi ningali yén asma Gusti Rahmân medal dina gugusan Gusti Razzâq sapertos panonpoé anu caang. Éta nyorotkeun cahya rohmat ka alam mahluk hirup anu lapar sareng teu wala kaya éta. Teras, di jero alam sasatoan, abdi ningali hiji alam anu sanés dina poék anu sedih, nyeri, sareng ngagerakkeun unggal jalma kana rasa lemes haté sareng karunya, anu anak-anakna bajoang dina kalemahan, teu mampuh, sareng kabutuhan. Abdi nyarios, «Aduh!» ku sabab ningali ku paningal jalma anu sasat. Ujug-ujug, iman méré hiji kacamata ka abdi. Abdi ningali yén asma Gusti Rahîm medal dina gugusan welas asih. Éta ngarobah alam anu nyeri éta jadi alam anu bagja sareng nyaanganana kalayan kacida éndah sareng amisna, dugi ka ngarobah cimata abdi tina ngawadul, karunya, sareng sedih jadi tétés-tétés anu asalna tina nikmat kabagjaan sareng sukur. Teras alam manusa katémbong ka abdi sapertos layar bioskop. Abdi ningali ku taropong jalma anu sasat. Abdi ningali alam éta kacida poék sareng pikasieuneunana, dugi ka ngajerit tina haté abdi anu pangjerona. Abdi nyarios, «Aduh!» Sabab, abdi ningali manusa katut kahayang sareng harepanana anu ngalegaan ka salawasna, gambaran sareng pikiranana anu ngawengku jagat, tekad sareng kamampuh fitrahna anu kalayan kacida seriusna hoyong hirup langgeng salawasna, kabagjaan anu teu aya tungtungna, sareng sawarga; kakuatan fitrahna anu henteu diwatesan sareng diantepkeun bébas; kabutuhanana anu nujul ka tujuan anu tanpa wates; sareng, katut kalemahan sareng teu mampuhna, musibah sareng musuh anu tanpa wates anu nyerangna. Dina umur anu kacida pondokna, kahirupan anu kacida kacau dina kasieun maot unggal dinten sareng unggal jam, sareng pangupa jiwa anu kacida sangsarana pikeun hirup, maranéhna nanggung bala sirna sareng papisah anu terus-terusan, anu mangrupikeun kaayaan anu paling nyeri sareng pikasieuneun pikeun haté sareng nurani. Maranéhna ningali kubur sareng makam anu pikeun jalma lalawora katémbong salaku lawang poék anu tanpa tungtung. Maranéhna hiji-hiji sareng golongan-golongan dialungkeun kana sumur poék éta. Dina waktos abdi ningali alam manusa ieu dina poék éta, nalika haté, roh, sareng akal abdi, katut sakabéh daya lemes manusa abdi, malah sakabéh partikel awak abdi, siap ngajerit sareng ceurik, ujug-ujug cahya sareng kakuatan iman anu datang tina Al-Qur'an megatkeun kacamata kasasatan éta sareng méré hiji panon kana sirah abdi. Abdi ningali: Asma Gusti: Gusti ‘Âdil medal dina gugusan Gusti Hakîm; asma Gusti Rahmân dina gugusan Gusti Karîm; asma Gusti Rahîm dina gugusan, nyaéta harti, Gusti Ghafûr; asma Gusti Bâ‘its dina gugusan Gusti Wârits; asma Gusti Muhyî dina gugusan Gusti Muhsin; sareng asma Gusti Rabb dina gugusan Gusti Mâlik, unggalna sapertos hiji panonpoé. Éta nyaangan sareng ngabagjakeun sakabéh alam manusa anu poék sareng ngandung seueur alam. Éta ngabubarkeun kaayaan anu sapertos naraka, muka jandéla tina alam aherat anu moncorong, sareng nyebarkeun cahya ka dunya manusa anu sangsara éta. Abdi nyarios «Alhamdulillâh, Asy-syukru lillâh» saloba partikel jagat. Abdi ningali ku aynul-yaqin, sareng terang kalayan pasti, yén dina iman aya hiji sawarga batin sareng dina kasasatan aya hiji naraka batin di dunya ieu ogé. Teras alam bumi katémbong. Dina perjalanan pangangénan éta, hukum-hukum élmu anu poék tina filsafat anu henteu nurut kana agama némbongkeun hiji alam anu pikasieuneun ka pangangénan abdi. Bumi anu kacida kolot sareng lami, kalayan gerakna tujuh puluh kali langkung gancang tibatan pélor mariem, ngider sareng ngalangkungan jarak dua puluh lima rébu taun dina sataun; unggal waktos tiasa bubar sareng peupeus, sareng jerona pinuh ku lini. Kaayaan jinis manusa anu teu wala kaya di jero bumi sareng dina kapal anu pikasieuneun éta, ngumbara dina rohangan jagat anu tanpa wates, katémbong ka abdi dina poék anu kacida liar sareng pikasieuneunana. Sirah abdi lieur sareng panon abdi poék. Abdi ngalungkeun kacamata filsafat kana taneuh sareng meupeuskeunana. Ujug-ujug, abdi ningali ku panon anu dicaangan ku hikmah Al-Qur'an, sareng ningali: Asma Gusti Khâliq bumi sareng langit—Gusti Qadîr, Gusti Alîm, Gusti Rabb, Gusti Alloh, Gusti Rabb langit sareng bumi, sareng Gusti Musakhkhir panonpoé sareng bulan—medal sapertos panonpoé dina gugusan rohmat, kaagungan, sareng rububiyah. Éta nyaangan alam anu poék, liar, sareng pikasieuneun éta kalayan cara anu ngajantenkeun bumi, dina kaayaan éta, pikeun panon abdi anu iman, hiji kapal perjalanan anu kacida teratur, nurut, sampurna, pikaresepeun, sareng aman, anu rejeki unggal jalma aya di jerona. Abdi ningali éta sapertos kapal, pesawat, sareng karéta anu disayagikeun pikeun jalan-jalan, kabagjaan, sareng perdagangan, pikeun ngiderkeun mahluk anu gaduh roh di sakuriling panonpoé dina nagara Gusti, sareng pikeun nyangking hasil usum panas, usum semi, sareng usum gugur ka anu peryogi rejeki. Abdi nyarios «Alhamdulillâhi 'alâ ni'matil-îmân» saloba partikel bumi. Ku ngabandingkeun ieu, ku seueur babandingan dina Risale-i Nur, jalma-jalma anu hirup nurut kana hawa nafsu sareng sasat nanggung azab dina hiji naraka batin di dunya ogé. Jalma-jalma anu iman sareng saléh, dina hiji sawarga batin di dunya ogé, ku lambung Islam sareng kamanusaan, sareng ku tajalli sareng pancaran iman, tiasa ngaraosan nikmat sawarga batin; malah tiasa nampi mangpaat saluyu sareng darajat imanna. Nanging, arus-arus jaman anu pinuh ku angin ribut ieu, anu ngaleungitkeun rarasaan, nyebarkeun paningal manusa ka luar sareng ngalelepkeunana, méré hiji kabingungan anu sapertos ngaleungitkeun rarasaan. Ku sabab éta, jalma-jalma anu sasat samentawis henteu tiasa ngaraoskeun azab batinna kalayan gembleng. Lalawora ogé ngaliput jalma-jalma anu meunang pituduh, dugi ka henteu tiasa ngajénan nikmatna anu sajati. Kaayaan pikasieuneun kadua dina abad ieu: Dina jaman baheula, kufur mutlak, kasasatan tina élmu, sareng keukeuh anu asalna tina kufur anu ngahaja ngalawan kacida sakedikna dibandingkeun sareng jaman ieu. Ku sabab éta, palajaran sareng hujjah para ahli tahqiq Islam baheula cekap pisan dina waktos éta. Éta kalayan gancang ngaleungitkeun kufur anu asalna tina mamang. Ku sabab iman ka Alloh umum, ku mikawanohkeun Alloh sareng masihan pépéling kana azab naraka, seueur jalma tiasa ngantepkeun hirup nurut kana hawa nafsu sareng kasasatan. Ayeuna, gaganti hiji jalma anu kufur mutlak dina hiji nagara dina jaman baheula, tiasa aya saratus dina hiji kota alit. Dibandingkeun sareng anu baheula sasat ku élmu sareng pangaweruh, sareng ngalawan hakékat iman kalayan keukeuh sareng ngalawan, ayeuna parantos nambahan saratus darajat. Ku sabab jalma-jalma anu keukeuh ngalawan ieu nangtang hakékat iman kalayan sombong dugi ka darajat fir‘aun sareng kasasatan anu pikasieuneun, tangtu diperyogikeun hiji hakékat suci sapertos bom atom, anu di dunya ieu bakal meupeuskeun dasar-dasarna, pikeun ngeureunkeun seranganna sareng nyangking sabagianna kana iman. Sukur anu tanpa tungtung ka Gusti: Risale-i Nur, anu mangrupikeun hiji mujijat batin sareng kilatan cahya Al-Qur'an anu mujijat pedaranana, salaku panawar pikeun tatu jaman ieu anu persis, ku seueur babandingan ngancurkeun jalma-jalma anu paling pikasieuneun, keukeuh, sareng ngalawan, ku pedang intan Al-Qur'an. Éta némbongkeun hujjah sareng dalil kaésaan Gusti sareng hakékat iman saloba partikel jagat, dugi ka salami dua puluh lima taun henteu éléh ku serangan anu pangparahna, nanging parantos meunang. Leres, babandingan iman sareng kufur, sareng babandingan pituduh sareng kasasatan dina Risale-i Nur ngabuktikeun hakékat anu parantos disebatkeun ieu ku nyaksian langsung. Contona, upami babandingan anu sanés dibandingkeun sareng dalil sareng kilatan cahya dua Tingkat Kalimah Kadua Puluh Dua, Bagéan Kahiji Kalimah Katilu Puluh Dua, jandéla-jandéla Mektup Katilu Puluh Tilu, sareng sabelas Dalil Iman dina Asa-yı Musa, sareng dipaliré, bakal kahartos yén anu bakal ngancurkeun sareng meupeuskeun kufur mutlak sareng keukeuh kasasatan anu ngalawan dina jaman ieu nyaéta hakékat Al-Qur'an anu tajalli dina Risale-i Nur. Insyâ'allâh, sakumaha bagéan-bagéan anu muka rusiah penting agama sareng tatarucingan ciptaan alam dikumpulkeun dina kumpulan Tılsımlar, kitu deui bagéan-bagéan Nur anu némbongkeun naraka jalma-jalma anu sasat di dunya ogé, sareng nikmat sawarga jalma-jalma anu meunang pituduh di dunya ogé, sareng némbongkeun yén iman mangrupikeun hiji siki batin sawarga sareng kufur hiji siki zaqqum naraka, bakal ditulis kalayan pondok salaku hiji kumpulan alit, sareng insyâ'allâh bakal disebarkeun.
--
Tarjamahan Karya Hutbah Syam Basa Arab
ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣِﻴﻢِ Urang ogé ngahaturkeun ka Gusti Zat Wâjibul Wujûd hadiah-hadiah rohani, puji sareng sukur ku basa kaayaan, anu sakabéh mahluk hirup ngahaturkeun ka Gusti Khâliqna ku basa kaayaan hirupna. Mantenna parantos ngadawuh: لَا ﺗَﻘْﻨَﻄُﻮﺍ ﻣِﻦْ ﺭَﺣْﻤَﺔِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ Nyaéta, ulah pegat harepan aranjeun tina rohmat Gusti. Mugi ogé salawat sareng salam anu tanpa wates ka Kangjeng Nabi urang, Muhammad Mustafa ﷺ, anu parantos ngadawuh: ﺟِﺌْﺖُ لِاُتَمِّمَ ﻣَﻜَﺎﺭِﻡَ الْاَخْلَاقِ Nyaéta, salah sahiji hikmah anu penting tina diutus sareng dongkapna abdi ka manusa ku Gusti nyaéta nyampurnakeun ahlak anu saé sareng sipat-sipat anu hadé, sareng nyalametkeun manusa tina ahlak anu goréng. Saatos puji sareng salawat: Hé sadérék-sadérék Arab abdi anu ngaregepkeun palajaran ieu di Câmi-i Emevî! Abdi henteu naék kana mimbar sareng tempat ieu, anu ngalangkungan wates abdi, pikeun méré pituduh ka aranjeun. Sabab méré palajaran ka aranjeun ngalangkungan wates abdi. Malah, di payuneun jamaah anu di antarana aya ampir saratus ulama, conto abdi sapertos hiji budak anu angkat ka madrasah. Budak alit éta énjing-énjing angkat ka madrasah, diajar, sareng sonten sumping ka ramana, ngahaturkeun palajaran anu parantos diajar ka ramana. Naha anjeunna parantos nampi palajaran anu leres atanapi henteu? Anjeunna ngantosan pituduh atanapi pangukuhan ramana. Leres, dibandingkeun sareng aranjeun, urang sapertos budak sareng murid aranjeun. Aranjeun guru urang sareng bangsa-bangsa Islam. Abdi ogé ngajelaskeun sabagian palajaran anu parantos ditampi ka guru-guru urang sapertos aranjeun, kieu: Dina jaman sareng tempat ieu, simkuring nampi pangajaran dina madrasah kahirupan sosial manusa, sarta ngartos yén: Anu nahan sareng ngeureunkeun urang dina Abad Pertengahan dina perkara lahir, padahal bangsa asing, urang Éropa, ngapung ka mangsa datang dina kamajuan, nyaéta genep panyakit. Panyakit-panyakit éta téh: Kahiji: Putus harepan, henteu miboga harepan, hirup sarta hudang dina diri urang. Kadua: Paéhna kajujuran dina kahirupan sosial sareng pulitik. Katilu: Mikanyaah mumusuhan. Kaopat: Henteu uninga tali-tali cahaya anu ngabeungkeut jalma-jalma anu gaduh iman. Kalima: Panindesan anu nyebar lir rupa-rupa panyakit anu nular. Kagenep: Ngahususkeun sagala usaha pikeun kapentingan pribadi. Ubar pikeun genep panyakit anu pikasieuneun ieu ogé simkuring jelaskeun ku genep kecap anu simkuring tampi pangajaranana tina apoték Al-Qur'an, pikeun kahirupan sosial urang anu lir hiji fakultas kadokteran. Simkuring terang yén éta dasar-dasar pangubaran. KECAP KAHIJI: Al-amal. Nyaéta, miboga harepan anu kuat kana rohmat Gusti. Leres, dumasar pangajaran anu simkuring tampi pikeun diri simkuring: Duh jamaah Islam! Simkuring méré béja hadé yén tanda-tanda fajar anu leres pikeun kabagjaan dunya Islam ayeuna, hususna kabagjaan urang Osmanli, sarta utamana kabagjaan urang Arab, anu ku hudangna aranjeunna kamajuan Islam lumangsung, parantos mimiti mekar; medalna panonpoé kabagjaan ogé parantos caket. Ngalawan putus harepan {(Catetan handap): Ku rasa anu ngarasakeun kajadian saméméh lumangsung, Said Baheula ngawartosan opat puluh lima taun ka tukang yén dina 1371 dunya Islam —pangheulana nagara-nagara Arab— bakal bébas tina jadi tawanan sareng panindesan bangsa asing sarta ngawangun nagara-nagara Islam. Anjeunna henteu mikiran dua Perang Dunya sarta panindesan mutlak anu lumangsung 30–40 taun. Anjeunna masihan béja hadé ngeunaan kaayaan dina sarébu tilu ratus tujuh puluh saolah-olah bakal lumangsung dina sarébu tilu ratus dua puluh tujuh, henteu nengetan sabab reureuhna.} kalayan kayakinan anu pasti simkuring nyarios nepi ka dunya tiasa ngadangu: Mangsa datang ngan sareng ngan bakal janten milik Islam. Anu bakal ngawasa nyaéta hakékat-hakékat Al-Qur'an sareng iman. Ku kituna, urang kedah rido kana papasten Gusti sareng bagian urang ayeuna, sabab urang meunang mangsa datang anu caang, sedengkeun bangsa asing meunang mangsa baheula anu kacau. Simkuring parantos nampi pangajaran tina seueur bukti pikeun ieu panyataan. Ayeuna simkuring bakal nyebatkeun hiji satengah bukti tina éta bukti-bukti, kalayan hal-hal anu miheulaanna. Urang ngawitan hal-hal anu miheulaan éta bukti: Hakékat-hakékat Islam miboga kamampuh anu sampurna sarta sanggup pikeun maju boh sacara rohani boh sacara lahir. Ari sisi kahiji, nyaéta kamajuan rohani: Sing uninga! Sajarah anu nyatet kajadian anu saéstuna mangrupikeun saksi anu pangleresna pikeun hakékat. Sajarah némbongkeun ieu ka urang. Malah kasaksian panglima agung Jepang anu ngéléhkeun Rusia ngeunaan leresna Islam nyaéta ieu: Sajarah némbongkeun yén umat Islam ngawangun peradaban sarta maju saimbang sareng kakuatan hakékat Islam, sarta sabanding sareng tingkat muslim ngalampahkeun dumasar éta kakuatan. Sajarah némbongkeun yén sabanding sareng lemahna umat Islam dina hakékat Islam, aranjeunna janten liar, ragrag kana kabiadaban sarta beuki mundur, sarta dina kaayaan kacau ragrag kana musibah sareng kaéléhan. Agama-agama séjén sabalikna. Nyaéta, sakumaha maranéhna ngawangun peradaban sareng maju sabanding sareng lemahna kataatan anu pageuh sareng fanatisme agamana, sajarah ogé némbongkeun yén maranéhna mundur sareng katarajang karusuhan sabanding sareng kuatna kataatan anu pageuh sareng fanatisme kana agamana. Dugi ka ayeuna, mangsa parantos kaliwat sapertos kitu. Sarta, ti Asr-ı Saadet dugi ka ayeuna, sajarah henteu kantos némbongkeun yén saurang muslim asup kana hiji agama sanés, lami atanapi anyar, ku timbangan akal sareng dalil anu pasti, sareng ku milihna tibatan Islam. Jalma awam asup kana agama sanés tanpa dalil, ku cara niru, henteu penting dina pasualan ieu. Henteu ngagem agama ogé pasualan anu sanés. Padahal, sajarah ngawartosan ka urang yén para pangagem sakabéh agama —malah urang Inggris sareng Rusia baheula anu paling fanatik kana agamana— asup kana Islam ku timbangan akal, sareng ti dinten ka dinten, sakapeung sabubuhan, asup kana Islam ku bukti anu pasti. {Catetan handap: Ieu salah sahiji dalil pikeun panyataan anu parantos disebatkeun: sanajan dua Perang Dunya anu pikasieuneun sareng panindesan mutlak anu parah parantos muncul, opat puluh lima taun saatos panyataan ieu, nagara-nagara alit di kalér sapertos Swédia, Norwégia, sareng Finlandia nampi Al-Qur'an pikeun diajarkeun di sakolana sareng pikeun janten panghalang kana komunisme sareng henteuna agama. Sabagian ahli pidato Inggris anu penting ngadukung nampi Al-Qur'an ku urang Inggris. Amérika, nagara panggedéna di bumi ayeuna, ku sakabéh kakuatanana ngadukung hakékat agama, netepkeun yén Asia sareng Afrika bakal mendakan kabagjaan, katengtreman, sareng karukunan ku Islam, ngadeukeutan sareng ngadorong nagara-nagara Islam anu nembé lahir, sareng usaha ngahiji sareng maranéhna. Ieu ngabuktikeun panyataan opat puluh lima taun kapengker sareng janten saksi anu kuat.} Upami urang némbongkeun kasampurnaan ahlak Islam sareng hakékat-hakékat iman dina lampah urang, para nu ngagem agama séjén tangtu bakal asup kana Islam sabubuhan; malah sababaraha buana sareng nagara di bumi ogé bakal asup kana Islam. Sarta jinis manusa, hususna ku pépéling élmu-élmu peradaban, parantos hudang, sadar, sareng ngartos hakékat kamanusaan. Tangtu sareng tangtu maranéhna moal hirup, sareng henteu tiasa hirup, tanpa agama sareng tanpa tujuan. Malah jalma anu paling henteu ngagem agama kapaksa nyalindung kana agama. Sabab, kalayan teu mampuhna manusa, titik panyangga ngalawan musibah anu tanpa wates sareng musuh luar sareng jero anu nganyenyeri anjeunna; sareng, kalayan kakuranganana, titik pikeun nyuhunkeun pitulung anu bakal ngabantu kabutuhan anu tanpa wates sareng kahayang anu manjangan dugi ka salawasna, ngan sareng ngan ku mikawanoh sareng iman ka Gusti Nu Ngadamel sakumna alam, sareng percaya sareng ngukuhan aherat. Manusa anu parantos hudang henteu gaduh jalan anu sanés!.. Upami permata agama anu leres henteu aya dina cangkang haté, kiamat lahir sareng rohani bakal lumangsung dina sirah manusa, sareng anjeunna bakal janten sasatoan anu paling cilaka sareng sangsara. Cindekna: Dina abad ieu, manusa parantos hudang ku pépéling perang, élmu, sareng kajadian anu pikasieuneun, sareng ngaraos permata kamanusaan sareng kamampuhna anu lega. Manusa, ku kamampuhna anu anéh sareng nyakup rupa-rupa hal, henteu diciptakeun ngan pikeun kahirupan dunya anu sakitu pondok sareng kacau; malah anjeunna diutus ka salawasna, sabab dina hakékatna aya kahayang anu manjangan ka salawasna. Unggal jalma parantos mimiti ngaraos dina hiji tingkat yén dunya anu heureut sareng fana ieu henteu cekap pikeun harepan sareng kahayang manusa anu tanpa tungtung. Malah, upami daya pangangénan, anu salah sahiji kakuatan sareng pangladén kamanusaan, disauran: "Anjeun bakal gaduh umur sajuta taun, katut kakawasaan dunya, nanging dina tungtungna anjeun bakal dipupus, ku cara anu henteu kantos hudang deui." Tangtu pangangénan éta manusa, anu henteu kaleungitan kamanusaanana anu sajati sareng parantos hudang, gaganti bungah sareng béja gumbira, bakal ceurik tina haté anu pangjerona ku hanjakal sareng aduh, lantaran kabagjaan anu salawasna henteu aya. Ku pangajaran lemes ieu, dina jero haté unggal jalma muncul kahayang néangan hiji agama anu leres. Sateuacan sagala hal, anjeunna néangan hiji hakékat dina agama anu leres pikeun nyalametkeun anjeunna tina dipupus ku maot. Kaayaan dunya ayeuna janten saksi pikeun hakékat ieu. Opat puluh lima taun saatosna, ku munculna henteuna agama, buana sareng nagara di bumi, masing-masing sapertos hiji manusa, parantos mimiti ngaraos pinuh kabutuhan manusa anu parah ieu. Sarta ayat-ayat Al-Qur'an, dina awal sareng tungtungna, ngabalikeun manusa kana akalna, ngadawuh: "Tingali akal anjeun", "Ngadeukeutan pikiran sareng haté anjeun, musyawarah sareng éta, cariosan éta, sangkan anjeun uninga hakékat ieu." Contona: Tingali, dina awal sareng tungtung éta ayat-ayat ngadawuh: "Naha aranjeun henteu ningali? Henteu nyandak pangajaran? Tingali, sangkan aranjeun uninga hakékat." Perhatikeun hakékat "Sing uninga" sareng "Uninga". "Naha manusa henteu tiasa uninga sareng tumiba kana kabodoan anu tumpang tindih? Naha maranéhna henteu ngagunakeun akal sareng tumiba kana kagilaan? Naha maranéhna henteu ningali sareng janten lolong pikeun ningali anu leres? Naha manusa henteu émut sareng mikirkeun kajadian-kajadian dunya dina lalampahan hirupna, sangkan mendakan jalan anu lempeng? Naha maranéhna henteu mikirkeun, nimbang-nimbang, sareng nalungtik ku akal, teras tumiba kana kasasatan? Hé manusa, candak pangajaran! Ku nyandak pangajaran tina abad-abad kapengker, usahakeun bébas tina bala rohani anu bakal datang!" Ku ngabandingkeun kalimah-kalimah ayat anu ngandung hartos ieu, dina seueur ayat, Mantenna ngabalikeun manusa kana akalna, kana musyawarah sareng pikiranana. Duh dulur-dulur simkuring dina masjid agung dunya Islam, saperti dulur-dulur simkuring di Masjid Emevî ieu! Aranjeun ogé candak pangajaran. Candak pangajaran tina kajadian-kajadian anu pikasieuneun dina opat puluh lima taun ieu. Bener-bener paké akal aranjeun. Duh para pamikir, para nu gaduh akal sarta anu nganggap diri caang pamikiranna! Cindekna: Urang muslim anu murid Al-Qur'an nuturkeun bukti. Ku akal, pikiran sareng haté urang asup kana hakékat-hakékat iman. Urang henteu ninggalkeun bukti pikeun niru para rohaniwan saperti sababaraha jalma tina agama séjén. Ku kituna, dina mangsa datang anu dikawasa ku akal, élmu sareng sains, tangtu Al-Qur'an, anu nyangga kana bukti akal sarta ngajadikeun sakabéh hukumna dibuktikeun ka akal, bakal ngawasa. Tabir-tabir anu ngajadikeun panonpoé Islam samagaha sarta poék, sareng anu nyegah éta nyaangan manusa, ogé parantos mimiti muka. Anu ngahalangan éta mimiti mundur. Opat puluh lima taun ka tukang tanda-tanda éta fajar katingali. Dina 71 fajar anu leres dimimitian atawa bakal dimimitian. Sanajan ieu fajar palsu, tilu puluh nepi ka opat puluh taun ti harita fajar anu leres bakal medal. Leres, dalapan panghalang anu pikasieuneun nyegah hakékat Islam tina ngawasa buana mangsa baheula sapinuhna: Panghalang Kahiji, Kadua, Katilu: Kabodoan bangsa asing, kabiadaban maranéhna harita sarta fanatisme kana agamana. Tilu panghalang ieu dirubuhkeun ku pangaweruh sarta kahadéan peradaban, sarta mimiti paburencay. Panghalang Kaopat, Kalima: Kapamingpinan sareng kakawasaan sawenang-wenang para pendeta sareng pamingpin rohani, sarta bangsa asing niru maranéhna kalayan buta. Dua panghalang ieu ogé mimiti sirna ku mimiti ayana pikiran kabébasan sarta kahayang néangan hakékat dina umat manusa. Panghalang Kagenep, Katujuh: Panindesan dina pihak urang sarta ahlak urang anu goréng, anu asalna tina ngalawan syariat, ngahalangan éta. Sirnana kakuatan panindesan anu nyorangan dina hiji jalma ayeuna janten tanda yén panindesan anu pikasieuneun jamaah sareng komité ogé bakal sirna tilu puluh nepi ka opat puluh taun ti harita. Ku gagauran kuat sumanget ngabéla Islam sarta ku katingalina akibat ahlak goréng anu awon, dua panghalang ieu ogé sirna sarta parantos mimiti sirna. Insyâ'allâh bakal sirna sapinuhna. Panghalang Kadalapan: Ku nyangka yén sababaraha perkara positif dina sains anyar ngalawan sareng patukang tonggong sareng harti lahir hakékat-hakékat Islam, éta ngahalangan kakawasaan Islam dina mangsa baheula nepi ka hiji tingkat. Contona, ku nyangka dua malaikat rohani anu nami Sevr sareng Hut, anu ku paréntah Gusti dipancénan pikeun ngawasan bumi, minangka hiji sapi jalu sareng hiji lauk jasmani anu pikasieuneun, para ahli sains sareng filsafat, lantaran henteu terang hakékatna, ngalawan Islam. Aya saratus conto saperti ieu; sanggeus hakékatna dipikanyaho, filsuf anu pangkeukeuhna ogé kapaksa nampi. Malah Risale-i Nur, dina Mu'cizat-ı Kur'aniye Risalesi, némbongkeun hiji kilatan i'jaz Al-Qur'an di handapeun masing-masing ayat anu disalahkeun ku sains. Dina kalimah sareng kecap-kecap Al-Qur'an anu disangka ku ahli sains janten bahan kritik, éta némbongkeun hakékat-hakékat luhur anu teu kahontal ku leungeun sains, sarta ngajadikeun filsuf anu pangkeukeuhna ogé kapaksa nampi. Éta aya di payuneun; saha anu hoyong tiasa ningali sarta mangga ningali. Tingali kumaha panghalang ieu dirubuhkeun sanggeus éta ucapan anu diucapkeun opat puluh lima taun ka tukang. Leres, sababaraha ulama Islam anu nalungtik kalayan taliti gaduh karya-karya dina jalan ieu. Tanda-tanda yén panghalang kadalapan anu pikasieuneun ieu bakal dirubuhkeun némbongan. Leres, sanajan sanés ayeuna, tilu puluh nepi ka opat puluh taun ti harita, sains, pangaweruh anu saéstuna sarta kahadéan peradaban parantos ngalengkepan tilu kakuatan ieu sarta méré pakakasna; pikeun ngéléhkeun sareng ngaburencaykeun dalapan panghalang éta, aranjeunna ngirim kahayang néangan hakékat, rasa adil sarta kanyaah ka manusa ka dalapan sisi dalapan golongan musuh éta. Ayeuna aranjeunna mimiti ngusir maranéhna. Insyâ'allâh satengah abad ti harita bakal ngaburencaykeun maranéhna sapinuhna. Leres, parantos kawentar yén: “Kautamaan anu paling pasti nyaéta anu malah musuh-musuhna masihan kasaksian pikeun ngabenerkeunana.” Ieu dua conto tina ratusan contona: Kahiji: Mister Karlayl, filsuf anu paling kasohor dina Abad Kasalapan Belas sareng Buana Amérika, ku sora anu pangluhurna sareng tanpa ragu, ngageroan para filsuf sareng ulama Kristen ku medalkeun karyana, nyarios sapertos kieu, sareng nyerat dina karyana: "Islam lahir sapertos seuneu anu kacida caangna. Éta ngelek agama-agama sanés sapertos dahan tangkal anu garing. Sarta ngelek ieu memang hak Islam, sabab agama-agama sanés —bagian anu henteu dikukuhan ku Al-Qur'an— sapertos euweuh." Mister Karlayl ogé nyarios: "Ucapan anu paling pantes diregepkeun pangheulana nyaéta ucapan Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ. Sabab ucapan anu sajati nyaéta ucapan anjeunna." Sarta anjeunna ogé nyarios: "Upami anjeun cangcaya kana hakékat Islam, anjeun cangcaya kana hal-hal anu écés sareng pasti diperyogikeun. Sabab salah sahiji hakékat anu paling écés sareng pasti diperyogikeun nyaéta Islam." Ieu filsuf anu kasohor parantos nyerat kasaksianna ngeunaan Islam dina tempat-tempat anu béda dina karyana. Conto Kadua: Prins Bismark, salah sahiji filsuf anu paling kasohor di Éropa dina abad anu pangahirna, nyarios: "Abdi parantos nalungtik sakabéh kitab samawi. Lantaran parantos dirobah, dina hiji ogé abdi henteu mendakan hikmah anu sajati nu dipilarian pikeun kabagjaan manusa. Nanging abdi ningali Al-Qur'an Kangjeng Nabi Muhammad 'alaihis-salâtu was-salâm langkung luhur ti sakabéh kitab. Dina unggal kecapna abdi mendakan hikmah. Henteu aya hiji karya sapertos ieu anu bakal ngabantu kabagjaan manusa. Karya sapertos ieu henteu tiasa janten ucapan manusa. Anu nyarios ieu ucapan Kangjeng Nabi Muhammad 'alaihis-salâtu was-salâm parantos mungkir hal-hal anu pasti dina élmu. Nyaéta, écés yén Al-Qur'an téh kalam Alloh." Dumasar kana tegalan kacerdasan Amérika sareng Éropa ngahasilkeun para panalungtik anu kacida pinterna sapertos Mister Karlayl sareng Bismark, simkuring ogé kalayan sakabéh kayakinan nyarios: Éropa sareng Amérika keur ngandung Islam. Dina hiji dinten bakal ngalahirkeun hiji nagara Islam. Saperti urang Osmanli ngandung Éropa sarta ngalahirkeun hiji nagara Éropa. Duh dulur-dulur simkuring di Masjid Emevî sarta dulur-dulur simkuring di masjid dunya Islam satengah abad ti harita! Naha hal-hal anu miheulaan ti awal nepi ka dieu henteu ngahasilkeun kacindekan yén anu bakal ngawasa sacara saéstuna sareng rohani di buana-buana mangsa datang, sarta ngaping manusa kana kabagjaan dunya sareng aherat, ngan ukur Islam, sarta agama anu saéstuna para nu ngagem agama Kangjeng Nabi Isa, anu robah jadi Islam sarta bakal leupas tina tahayul sareng hal-hal anu disimpangkeun, anu nuturkeun Al-Qur'an sarta sapuk sareng éta? Sisi Kadua: Nyaéta, sabab-sabab anu kuat pikeun kamajuan lahir Islam némbongkeun yén: Islam ogé bakal ngawasa mangsa datang dina perkara lahir. Saperti Sisi Kahiji ngabuktikeun kamajuan dina perkara rohani, Sisi Kadua ieu ogé kalayan kuat némbongkeun kamajuan lahirna sarta kakawasaanana dina mangsa datang. Sabab dina haté pribadi maknawi dunya Islam, lima kakuatan anu pohara kuat sarta henteu tiasa dirubuhkeun parantos kumpul, ngahiji sarta netep. {(Catetan handap): Leres, tina pangajaran Al-Qur'an sareng isyarat palajaranna, urang ngartos yén ku nyebatkeun mujijat para nabi dina Al-Qur'an, Mantenna masihan palajaran sareng ngadorong manusa yén manusa bakal maju dina mangsa datang, sareng anu sapertos éta mujijat bakal aya dina mangsa datang: "Hayu digawé, tunjukkeun conto-conto mujijat ieu. Sapertos Kangjeng Nabi Sulaiman 'alaihis-salâm, tempuh lalampahan dua bulan dina sadinten! Sapertos Kangjeng Nabi Isa 'alaihis-salâm, usahakeun pangubaran panyakit anu paling pikasieuneun! Sapertos iteuk Kangjeng Nabi Musa, kaluarkeun cai kahirupan tina batu, salametkeun manusa tina haus! Sapertos Kangjeng Nabi Ibrahim 'alaihis-salâm, panggihan sareng anggo bahan anu ku éta seuneu moal ngaduruk anjeun! Sapertos sababaraha nabi, déngé sora-sora anu pangjauhna di wétan sareng kulon, sareng tingali gambarna! Sapertos Kangjeng Nabi Daud 'alaihis-salâm, lemeskeun beusi sapertos adonan, jantenkeun beusi sapertos lilin pikeun janten bahan sagala katerampilan manusa! Sakumaha aranjeun nyandak seueur mangpaat tina jam sareng kapal anu masing-masing hiji mujijat Kangjeng Nabi Yusuf 'alaihis-salâm sareng Kangjeng Nabi Nuh 'alaihis-salâm, kitu deui candak mangpaat sapertos jam sareng kapal éta tina mujijat anu diajarkeun ku para nabi sanés ka aranjeun, sareng ngadamel anu sapertosna." Ku ngabandingkeun ieu, Al-Qur'an masihan palajaran pikeun ngadorong manusa kana kamajuan lahir sareng rohani dina unggal sisi, sareng ngabuktikeun yén éta guru pikeun sadayana.} Kahiji: Hakékat Islam, anu janten guru pikeun sagala kasampurnaan, anu tiasa ngajadikeun tilu ratus tujuh puluh juta jiwa lir hiji jiwa, anu dilengkepan ku peradaban anu saéstuna sarta sains anu positif sareng leres, sarta anu hakékatna henteu tiasa dirubuhkeun ku kakuatan naon baé. Kakuatan Kadua: Pangabutuh anu kacida sarta kamiskinan anu sapinuhna ngarecah tonggong urang, anu janten guru saéstuna pikeun peradaban sareng katerampilan sarta dilengkepan ku sampurnana sarana sareng landasan, mangrupa hiji kakuatan anu henteu tiasa tiiseun sareng henteu tiasa dirubuhkeun. Kakuatan Katilu: Kakuatan katilu, anu ngajar tujuan-tujuan luhur ka manusa ku balapan kana perkara luhur, anu ngajadikeun aranjeunna digawé dina éta jalan, anu ngarecah panindesan sarta ngagugah rasa-rasa luhur, anu dilengkepan ku mikahayang kahadéan anu dipiboga batur, dengki, timburu, paadu, hudang sapinuhna, sumanget balapan, kahayang pikeun ngabarukeun sarta kahayang ngawangun peradaban, ngan ukur kabébasan anu luyu sareng syariat. Nyaéta, dilengkepan ku kahayang sareng harepan kana kasampurnaan pangluhurna anu pantes pikeun kamanusaan. Kakuatan Kaopat: Kagagahan iman anu dilengkepan ku welas asih. Nyaéta, henteu ngarendahkeun diri; henteu némbongkeun kahinaan ka para nu henteu adil sareng zalim, sarta henteu ngarendahkeun jalma-jalma anu dizaliman. Nyaéta, henteu ngaletak ka para nu nindes sarta henteu ngawasa atawa sombong ka jalma-jalma anu malang, anu mangrupa dasar kabébasan anu luyu sareng syariat. Kakuatan Kalima: Martabat Islam, anu ngumumkeun ngaluhurkeun kalimah Alloh. Dina jaman ieu, ngaluhurkeun kalimah Alloh gumantung kana kamajuan lahir; ngaluhurkeun kalimah Alloh tiasa dilakukeun ku asup kana peradaban anu saéstuna. Paréntah pasti anu dibikeun ku martabat Islam ngaliwatan iman tangtu bakal dilaksanakeun sapinuhna dina mangsa datang ku pribadi maknawi dunya Islam; éta henteu diragukeun. Leres, saperti baheula kamajuan Islam, ngarecah fanatisme musuh, ngarubuhkeun keukeuhna sarta nolak seranganana dilakukeun ku pakarang sareng pedang, dina mangsa datang, tibatan pakarang sareng pedang, peradaban anu saéstuna, kamajuan lahir sarta pedang-pedang rohani tina hak sareng kaadilan bakal ngéléhkeun sarta ngaburencaykeun musuh. Sing uninga yén: Anu dipikahayang ku urang nyaéta kahadéan peradaban sarta hal-hal saé anu miboga mangpaat pikeun manusa. Sanés dosa sareng kajahatan peradaban; jalma-jalma bodo nyangka kajahatan sareng lampah maksiat éta minangka kahadéan, tuluy niru sarta ngaruksak harta urang. Maranéhna masrahkeun agama minangka suap, nanging ogé henteu meunang dunya. Lantaran dosa peradaban ngéléhkeun kahadéanana sarta kajahatanana langkung beurat tibatan kahadéanana, manusa nampi dua geplakan anu pikasieuneun ku dua Perang Dunya, ngarubuhkeun peradaban anu pinuh dosa éta sarta utah sakitu rongkahna nepi ka ngotoran muka bumi ku getih. Insyâ'allâh, ku kakuatan Islam dina mangsa datang, kahadéan peradaban bakal meunang, bakal ngabersihan muka bumi tina kokotor, sarta ogé ngajamin katengtreman pikeun sadaya. Leres, lantaran peradaban Éropa henteu diadegkeun dina kautamaan sareng pituduh Gusti, nanging diwangun dina kahayang, hawa nafsu, persaingan sarta kakawasaan sawenang-wenang, nepi ka ayeuna kajahatan peradaban ngéléhkeun kahadéanana. Lantaran ku komité-komité anu barontak, éta jadi lir tangkal anu dieusian hama, ieu janten dasar anu kuat sarta bukti pikeun meunangna peradaban Asia. Éta bakal meunang dina waktu anu pondok. Padahal pikeun mangsa datang, jalma-jalma anu gaduh iman sareng Islam miboga sabab-sabab anu kuat sareng henteu tiasa dioyagkeun pikeun kamajuan lahir sareng rohani sapertos kieu, sarta jalan ka kabagjaan mangsa datang parantos dibuka lir jalan karéta, kumaha aranjeun tiasa sedih, ragrag kana putus harepan sarta ngarecah kakuatan rohani dunya Islam? Ku putus harepan sarta henteu gaduh harepan, aranjeun nyangka yén dunya janten tempat sadaya jalma sareng bangsa asing maju, nanging ngan pikeun umat Islam anu malang janten tempat mundur. Ku kitu aranjeun ragrag kana kasalahan anu kacida kaliruna. Lantaran kahayang pikeun jadi sampurna (kahayang pikeun nyampurnakeun diri) parantos diasupkeun sacara fitrah dina jagat raya sareng fitrah manusa, tangtu upami ku kazaliman sareng kasalahan manusa kiamat henteu gancang datang ka dirina, dina mangsa datang hak sareng hakékat bakal ogé némbongkeun kabagjaan dunya dina dunya Islam, anu janten kafarat kasalahan umat manusa baheula, insyâ'allâh... Leres, tingali, waktu henteu maju dina garis lempeng nepi ka awal sareng tungtungna silih jauh. Nanging ngurilingan dina hiji bunderan saperti gerak bumi. Kadang dina kamajuan némbongkeun usum panas sareng usum semi. Kadang dina mangsa mundur némbongkeun usum tiis sareng badai. Saperti sanggeus unggal usum tiis aya usum semi sarta sanggeus unggal peuting aya isuk, umat manusa ogé bakal miboga hiji isuk sarta hiji usum semi, insyâ'allâh. Tina rohmat Gusti, aranjeun tiasa ngaharepkeun ningali peradaban anu saéstuna dina wengkuan katengtreman pikeun sadaya, ku panonpoé hakékat Islam. Dina awal palajaran, urang parantos nyarios yén urang bakal némbongkeun hiji satengah bukti salaku saksi pikeun panyataan urang. Ayeuna hiji bukti parantos réngsé sacara ringkes. Satengah bukti pikeun panyataan éta ogé kieu: Ku panalungtikan élmu-élmu sapertos mata-mata, sareng ku pangalaman anu tanpa wates, parantos pasti yén anu mutlak unggul, anu dimaksud pikeun dirina sorangan, sareng tujuan Gusti Sâni' Dzul-Jalâl anu sajati dina tatanan jagat nyaéta kahadéan, kaéndahan, sareng kasampurnaan. Sabab unggal élmu anu patali sareng jagat, ku kaidah-kaidah umumna, némbongkeun tatanan sareng kasampurnaan anu sakitu hébatna dina jinis sareng golongan anu dibahasna, nepi ka akal henteu tiasa mendakan anu langkung sampurna tibatan éta. Contona, élmu anatomi awak manusa anu patali sareng kadokteran, sareng élmu tata surya anu kaasup kosmografi; sapertos élmu tutuwuhan sareng sasatoan, unggal élmu, ku kaidah-kaidah umumna, némbongkeun mujijat kakawasaan sareng hikmah Gusti Sâni' Dzul-Jalâl dina tatanan jinis éta sareng hakékat ﺍَﺣْﺴَﻦَ ﻛُﻞَّ ﺷَﻲْﺀٍ ﺧَﻠَﻘَﻪُ. Sarta induksi anu gembleng sareng pangalaman umum némbongkeun sareng ngahasilkeun yén: Kajahatan, awon, kabatilan, sareng kagoréngan dina ciptaan jagat ngan sabagian. Éta sanés tujuan, nanging nuturkeun sareng sacara henteu langsung. Contona, kaawon henteu asup kana jagat pikeun kaawon sorangan; malah kaawon asup kana ciptaan salaku ukuran babandingan, sangkan hiji hakékat kaéndahan robah jadi seueur hakékat. Kajahatan, malah sétan ogé, dipasihan jalan pikeun ngaganggu manusa, sangkan ku paadu janten sarana pikeun kamajuan manusa anu tanpa wates. Kajahatan sareng kaawon sabagian sapertos ieu diciptakeun dina jagat pikeun janten sarana pikeun kaéndahan sareng kahadéan anu nyakup sadayana. Induksi anu gembleng ngabuktikeun yén dina jagat, tujuan anu sajati sareng hasil ciptaan nyaéta kahadéan, kaéndahan, sareng ngahontal kasampurnaan salaku dasar, sareng éta anu dimaksud sacara sajati. Tangtu manusa, sanajan parantos ngotoran sareng ngaruksak muka bumi ku sakitu seueur kakafiran anu zalim, henteu tiasa ngantunkeun dunya sareng kabur kana euweuh sateuacan nampi hukumanana sareng ngahontal tujuan anu sajati dina jagat. Malah anjeunna bakal asup kana panjara naraka. Sarta ku induksi anu gembleng sareng panalungtikan élmu, parantos pasti yén di antara mahluk, manusa anu paling dimulyakeun sareng pangpentingna. Sabab manusa, ku akalna, manggihan léngkah-léngkah di antara sabab lahir sareng hasil ciptaan jagat, sareng hubungan alesan sareng sabab anu silih susul. Ku katerampilanna anu alit, anjeunna niru seni Gusti sareng ciptaan Gusti anu teratur sareng pinuh hikmah. Pikeun ngartos lampah Gusti sareng mikawanoh seni Gusti ku élmuna sareng katerampilanna anu sabagian, anjeunna janten hiji timbangan sareng ukuran. Ku perkara-perkara anu anjeunna pigawé ku pilihanana anu sabagian, anjeunna mikawanoh lampah sareng sipat Gusti Khâliq Dzul-Jalâl anu nyakup sadayana sareng ngaliput, sarta ngabuktikeun yén di jagat manusa mahluk anu paling mulya sareng dimulyakeun. Sarta ku kasaksian hakékat-hakékat Islam anu patali sareng jagat sareng manusa, di antara manusa anu dimulyakeun, anu paling mulya sareng pangluhurna nyaéta umat Islam anu ngagem anu leres sareng hakékat. Sarta ku induksi anu gembleng sareng kasaksian sajarah, di antara jalma anu ngagem anu leres, anu paling dimulyakeun di antara manusa, anu paling utama sareng pangluhurna nyaéta Kangjeng Nabi Muhammad 'alaihis-salâtu was-salâm, ku kasaksian sarébu mujijatna, ahlakna anu luhur pisan, sareng hakékat Islam sareng Al-Qur'an. Lantaran tilu hakékat satengah bukti ieu ngawartosan sapertos kitu, naha mungkin jinis manusa, ku cilakana, mungkir kasaksian sakitu seueur élmu, megatkeun induksi anu gembleng ieu, ngalawan kersa Gusti sareng hikmah anu ti azali anu ngaliput jagat, sareng neruskeun kabiadaban anu zalim, kakafiran anu keukeuh, sareng pangrusakan anu pikasieuneun, sakumaha anu seuseueurna parantos dipigawé dugi ka ayeuna? Sareng naha mungkin kaayaan ieu neruskeun ngalawan Islam? Ku sakabéh kakuatan abdi, upami abdi gaduh létah anu tanpa wates, abdi sumpah ku éta létah anu tanpa wates; urang sumpah ka Gusti Hakîm Dzul-Jalâl sareng Gusti Sâni' Dzul-Jamâl, anu nyiptakeun alam ku tatanan anu paling sampurna ieu, jagat ieu ti partikel dugi ka planét, ti jangjang laleur dugi ka lampu-lampu langit, kalayan tatanan anu kacida pinuh hikmahna, yén manusa, dina sagala sisi ngalawan sakabéh jinis jagat sareng patukang tonggong sareng golongan-golongan sanés anu janten adina, moal tiasa ngalawan tatanan jagat ku kajahatanana anu umum, sareng ngelek sareng nyerna zaqqum anu nyababkeun kajahatan ngéléhkeun kahadéan dina jinis manusa salila rébuan taun... Kamungkinan ieu ngan sareng ngan tiasa aya ku anggapan anu mustahil ieu: Sanajan manusa, dina tingkat amanat anu agung sareng kalungguhan khalifah di muka bumi, janten lanceuk anu agung sareng dimulyakeun pikeun jinis-jinis jagat sanés, anjeunna malah anu panghinana, panggoréngna, pangsangsarana, pangngarugikeunna, sareng henteu penting, asup ka jagat ieu ku cara nyolong sareng sacara henteu langsung, teras nyieun kakacauan. Anggapan anu mustahil ieu henteu tiasa ditampi dina sisi mana ogé. Ku hakékat ieu, tangtu satengah bukti urang ieu ngahasilkeun yén, sakumaha sawarga sareng naraka pasti aya di aherat, kahadéan sareng agama anu leres bakal mutlak unggul dina mangsa datang. Sangkan dina jinis manusa ogé, sapertos jinis-jinis sanés, kahadéan sareng kautamaan janten anu mutlak unggul. Sangkan manusa ogé tiasa sami sareng sadulur-sadulurna anu sanés dina jagat, sareng tiasa disebatkeun yén rusiah hikmah anu ti azali parantos netep dina jinis manusa ogé. Cindekna: Lantaran ku hakékat-hakékat anu pasti anu parantos disebatkeun, manusa mangrupikeun hasil anu paling dipilih dina jagat ieu sareng mahluk anu pangpentingna dina paningal Gusti Khâliq. Tangtu sareng tangtu, sakumaha kaayaan manusa anu zalim dugi ka ayeuna sacara écés meryogikeun ayana naraka dina kahirupan anu langgeng, sareng kamampuhna anu umum pikeun kasampurnaan dina fitrahna sareng hakékat-hakékat imanna anu patali sareng jagat sacara écés meryogikeun sawarga, kitu deui manusa moal tiasa nyerna kajahatan ngaragragkeun kamanusaan kana tingkat anu paling goréng sareng ngarubuhkeun kamajuan sarébu taun, ku dua Perang Dunya, kajahatan anu ngajantenkeun jagat ceurik, sareng kaayaan nalika anjeunna henteu tiasa nyerna zaqqum kajahatan anu parantos ditelek, teras utah sareng ngotoran sakabéh muka bumi. Dina sagala hal, upami kiamat henteu gancang lumangsung dina sirahna, urang nyuhunkeun, ngaharepkeun, sareng ngantosan tina rohmat Gusti Rahmân Nu Rahîm, yén hakékat-hakékat Islam janten sarana pikeun nyalametkeun manusa tina tingkat ragrag anu panghandapna, ngabersihan muka bumi, sareng ngajamin katengtreman pikeun sadayana. KECAP KADUA: Ieu anu medal dina pikiran simkuring tina pangalaman salila hirup: Putus harepan mangrupa hiji panyakit anu pangpikasieuneunna anu parantos asup kana haté dunya Islam. Putus harepan éta anu saolah-olah parantos maéhan urang, nepi ka hiji nagara leutik anu hiji dua juta jiwa di kulon ngajadikeun dua puluh juta muslim di wétan minangka abdi maranéhna sarta lemah caina minangka koloni. Putus harepan éta ogé anu maéhan ahlak urang anu luhur, ngajadikeun urang ninggalkeun kapentingan umum sarta ngahususkeun paningal urang kana kapentingan pribadi. Putus harepan éta ogé anu ngarecah kakuatan rohani urang. Padahal ku saeutik kakuatan sarta ku kakuatan rohani tina iman, urang ngawasa ti wétan nepi ka kulon; lantaran kakuatan rohani anu luar biasa éta diruksak ku putus harepan, bangsa asing anu zalim parantos ngajadikeun tilu ratus juta muslim minangka tawananana salila opat ratus taun. Malah ku putus harepan ieu, jalma nganggap teu padulina batur sareng leungitna sumanget batur minangka alesan pikeun dirina sorangan anu kedul, nyarios “Naon urusan simkuring!” sarta “Sadaya jalma ogé goréng saperti simkuring”, tuluy ninggalkeun kagagahan iman sarta henteu ngalakukeun pangabdian pikeun Islam. Lantaran panyakit ieu parantos ngazaliman urang nepi ka tingkat ieu sarta maéhan urang, urang ogé bakal nyokot qisas tina anu maéhan urang sarta maéhanana. Ku pedang لَا ﺗَﻘْﻨَﻄُﻮﺍ ﻣِﻦْ ﺭَﺣْﻤَﺔِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ, urang bakal ngarecah sirah putus harepan éta. Ku hakékat hadis ﻣَﺎ لَا ﻳُﺪْﺭَﻙُ ﻛُﻠُّﻪُ لَا ﻳُﺘْﺮَﻙُ ﻛُﻠُّﻪُ, urang bakal ngarecah tonggongna, insyâ'allâh. Putus harepan nyaéta panyakit anu pangpikasieuneunna umat-umat sareng bangsa-bangsa, anu disebut “kanker”. Éta ngahalangan kasampurnaan sarta patukang tonggong sareng hakékat ﺍَﻧَﺎ ﻋِﻨْﺪَ ﺣُﺴْﻦِ ﻇَﻦِّ ﻋَﺒْﺪ۪ﻯ ﺑ۪ﻰ; éta sipat sareng alesan jalma-jalma anu sieunan, hina sareng teu mampuh. Éta sanés sipat kagagahan Islam. Hususna, éta moal tiasa janten sipat hiji bangsa saperti Arab, anu istiméwa ku sipat-sipat luhur anu janten kareueus dina umat manusa. Bangsa-bangsa dunya Islam parantos nampi pangajaran tina kategeran Arab. Insyâ'allâh urang Arab bakal deui ninggalkeun putus harepan, ngahiji leungeun kalayan leres-leres silih rojong sareng sapuk sareng urang Turki anu janten tentara gagah Islam, sarta ngumumkeun bandéra Al-Qur'an di sakumna penjuru dunya. KECAP KATILU: Tina anu simkuring talungtik salila hirup sarta tina gagauran kahirupan sosial, ringkesan sareng intina parantos ngabéjaan ka simkuring kalayan pasti yén: Kajujuran téh dasar pangutamana Islam, tali pangbeungkeut sipat-sipatna anu luhur sarta unsur rasa-rasana anu luhur. Ku kituna, urang kedah ngahirupkeun kajujuran, kaleresan anu mangrupa dasar kahirupan sosial urang, dina diri urang, sarta ku éta ngubaran panyakit rohani urang. Leres, kajujuran sareng kaleresan mangrupa tali kahirupan dina kahirupan sosial Islam. Pura-pura pikeun dipuji téh hiji rupa bohong dina lampah. Ngaletak sareng lampah anu dijieun-jieun téh bohong anu hina. Nifak sareng munafik téh bohong anu ngarugikeun. Bohong téh ngafitnah kakawasaan Gusti Sâni' Dzul-Jalâl. Kakafiran dina sagala rupana téh bohong, henteu jujur. Iman téh jujur, kaleresan. Dumasar rusiah ieu, antara bohong sareng jujur aya jarak anu teu aya watesna; éta kedah silih jauh saperti wétan sareng kulon. Lir seuneu sareng cahaya, éta henteu kedah silih campur. Padahal pulitik anu telenges sareng propaganda anu zalim parantos nyampurkeunana, sarta ogé nyampurkeun kasampurnaan manusa. {(Catetan handap): Duh dulur-dulur simkuring! Tina pangajaran Said Baheula opat puluh lima taun ka tukang ieu, dipikaharti yén Said éta kacida patalina sareng pulitik sarta kahirupan sosial Islam. Nanging ulah pisan nyangka yén anjeunna nuturkeun jalan pikeun ngajadikeun agama minangka alat atawa sarana pulitik. Jauh pisan sanés kitu; anjeunna kalayan sagala kakuatan ngajadikeun pulitik minangka alat agama. Anjeunna nyarios: “Simkuring milih hiji hakékat agama tibatan sarébu pulitik.” Leres, harita opat puluh nepi ka lima puluh taun ka tukang, anjeunna ngarasakeun yén pikeun nyanghareupan niat sareng pamikiran sababaraha munafik anu zindik pikeun ngusahakeun ngajadikeun pulitik minangka alat teu ngagem agama, anjeunna ogé kalayan sagala kakuatan ngusahakeun ngajadikeun pulitik minangka abdi sareng alat hakékat-hakékat Islam. Nanging dua puluh taun ti harita, anjeunna ningali yén: Pikeun nyanghareupan para munafik zindik rusiah éta anu ngagunakeun pulitik minangka alat teu ngagem agama kalayan alesan ngabaratkeun diri, sababaraha jalma ahli pulitik anu ngagem agama ngusahakeun ngajadikeun agama minangka alat pulitik Islam. Panonpoé Islam henteu tiasa dijadikeun alat atawa tunduk kana cahaya-cahaya di bumi. Ngajadikeunana alat téh ngarendahkeun ajén Islam, hiji kajahatan gedé. Malah tina mihak dina pulitik sapertos kitu, Said Baheula ningali yén: Hiji ulama anu soléh muji kalayan sumanget hiji munafik anu luyu sareng pamikiran pulitikna. Anjeunna ngiritik sarta nyebut fasik hiji guru agama anu soléh anu ngalawan pulitikna. Said Baheula nyarios ka anjeunna: “Upami hiji sétan nulungan pamikiran anjeun, anjeun bakal ngadoakeun rohmat pikeun éta. Upami aya malaikat anu ngalawan pamikiran pulitik anjeun, anjeun bakal ngalaknatna.” Ku sabab ieu Said Baheula nyebut ﺍَﻋُﻮﺫُ ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺸَّﻴْﻄَﺎﻥِ ﻭَ ﺍﻟﺴِّﻴَﺎﺳَﺔِ, sarta parantos ninggalkeun pulitik salila tilu puluh lima taun. Said Nursî} {(Catetan handap-1): Lantaran Said Anyar parantos ngantunkeun pulitik sapinuhna sareng henteu ngawaskeunana, tarjamahan palajaran Hutbe-i Şamiye Said Baheula anu patali sareng pulitik ditulis (gaganti anjeunna). (Catetan handap): Kahirupan Ustad urang salila dua puluh tujuh taun, sareng kitab sareng seratna anu saratus tilu puluh bagian, parantos ditalungtik sapinuhna ku tilu pangadilan () sareng para patugas pamaréntahan. Padahal anjeunna ogé aya dina kaayaan kapaksa nyanghareupan para murtad sareng munafik anu zalim anu digawé ngalawan anjeunna, malah paréntah rusiah pikeun ngahukum pati anjeunna parantos dipasihkeun, maranéhna henteu tiasa manggihan tanda anu pangleutikna yén anjeunna ngajadikeun agama minangka alat pulitik. Ieu ngabuktikeun kalayan pasti yén anjeunna henteu ngajadikeun agama minangka alat pulitik. Urang murid Nur anu wawuh kana kahirupanana ti deukeut mah ngarasa kagum kana kaayaan anu luar biasa ieu, sarta nganggapna bukti ihlas anu saéstuna dina wengkuan Risale-i Nur. Para Murid Nur () Ayeuna saratus pangadilan.} Kajujuran sareng bohong ieu silih jauh sapertos kufur sareng iman. Ku rusiah Kangjeng Nabi Muhammad 'alaihis-salâtu was-salâm naék kana tingkat anu pangluhurna ku kajujuran dina Asr-ı Saadet, sareng ku konci kajujuran éta kabuka gudang hakékat-hakékat iman sareng hakékat-hakékat jagat, kajujuran parantos janten barang anu paling laris sareng dagangan anu paling ajén pikeun dipésér dina pasar kahirupan sosial manusa. Sabalikna, ku bohong, anu sapertos Müseylime-i Kezzab ragrag kana tingkat anu panghandapna. Revolusi anu agung éta némbongkeun yén harita bohong janten konci kakafiran sareng tahayul; ku kituna bohong sareng kabohongan janten barang anu panggoréngna sareng pangkotorna dina pasar jagat, anu henteu dipésér, malah dipikajijik ku unggal jalma. Tangtu para sahabat, anu janten barisan pangheulana éta revolusi anu agung, sareng anu sacara fitrah mikahayang mésér perkara anu paling laris sareng janten kareueus, sareng janten pembeli barang anu paling ajén sareng laris, tangtu tanpa cangcaya moal ngahaja ngulurkeun leungeunna kana bohong. Maranéhna henteu ngotoran dirina ku kabohongan. Maranéhna henteu tiasa nyarupakeun dirina sareng Müseylime-i Kezzab. Malah, ku sakabéh kakuatan sareng kahayang fitrahna, maranéhna janten pembeli kajujuran sareng kaleresan, barang anu paling laris, dagangan anu paling ajén, sareng konci hakékat, anu janten léngkah pikeun naékna Kangjeng Nabi Muhammad 'alaihis-salâtu was-salâm kana tingkat anu pangluhurna; sareng maranéhna usaha henteu papisah tina kajujuran sakumaha mampuhna. Hakékat anu parantos disebatkeun ieu dalil anu pasti pikeun kasapukan para ahli syariat sareng ahli hadis kana kaidah anu parantos netep dina élmu hadis sareng di antara ulama syariat: "Para sahabat salawasna nyarios leres. Riwayat ti maranéhna henteu meryogikeun tazkiyah. Hadis anu maranéhna riwayatkeun ti Kangjeng Nabi 'alaihis-salâtu was-salâm sadayana sahih." Padahal dina revolusi anu agung dina Asr-ı Saadet, kajujuran sareng bohong silih jauh sapertos iman sareng kufur, ku lilana waktos, éta beuki silih caket. Propaganda pulitik sakapeung ngajantenkeun bohong langkung laris. Kagoréngan sareng kabohongan meunang tempat dina hiji tingkat. Ku hakékat ieu, teu aya anu tiasa ngahontal para sahabat. Urang nganteurkeun ka risalah ngeunaan sahabat, tambihan Kalimah Kadua Puluh Tujuh, sareng ngeureunkeun ku pondok. Duh dulur-dulur simkuring di Masjid Emevî ieu! Sarta dulur-dulur urang anu opat ratus juta jalma anu gaduh iman di masjid agung dunya Islam opat puluh nepi ka lima puluh taun ti harita! Kasalametan ngan ku kajujuran sareng kaleresan. “Urwatul-wutsqa” téh kajujuran. Nyaéta, ranté anu pangkukuhna sarta anu tiasa dipaké pikeun ngabeungkeut nyaéta kaleresan. Ari bohong demi kapentingan, waktu parantos ngabatalkeunana. Sababaraha ulama parantos masihan fatwa "samentawis" pikeun maslahat sareng darurat. Dina jaman ieu éta fatwa henteu dipasihkeun. Sabab parantos disalahgunakeun sakitu seringna, nepi ka dina saratus karugianana ngan tiasa aya hiji mangpaat. Ku kituna, hukum henteu didasarkeun kana maslahat. Contona: Sabab pikeun nyinggetkeun solat nalika safar nyaéta kasusah. Nanging éta henteu tiasa janten ‘illat, sabab henteu gaduh wates anu pasti sareng tiasa disalahgunakeun. Malah ‘illat ngan tiasa safar. Kitu deui maslahat henteu tiasa janten ‘illat pikeun bohong, sabab henteu gaduh wates anu pasti sareng mangrupa rawa anu tiasa disalahgunakeun. Hukum fatwa henteu didasarkeun kana éta. Ku kituna ﺍِﻣَّﺎ ﺍﻟﺼِّﺪْﻕُ ﻭَﺍِﻣَّﺎ ﺍﻟﺴُّﻜُﻮﺕُ Nyaéta jalan ngan dua, sanés tilu. Henteu: leres, bohong, atanapi tiiseun. Rusakna kaamanan umum sareng katengtreman di muka bumi ku kabohongan sareng panipuan manusa anu pikasieuneun ayeuna asalna tina bohong sareng nyalahgunakeun maslahat; ku sabab éta, éta tangtu maksa manusa pikeun nutup jalan katilu sareng méré paréntah anu pasti. Upami henteu, perang umum, revolusi, ragrag, sareng pangrusakan anu pikasieuneun anu parantos ditingali dina satengah abad ieu bakal nyababkeun kiamat dina sirahna. Leres, unggal anu anjeun carioskeun kedah leres, nanging nyarios unggal hal anu leres henteu leres. Sakapeung upami éta ngarugikeun, kedah tiiseun.. sabalikna, henteu aya fatwa pikeun bohong. Unggal anu anjeun carioskeun kedah hak, nanging anjeun henteu gaduh hak pikeun nyarios unggal hak. Sabab upami henteu murni, éta méré pangaruh anu goréng; hak dipaké dina henteu adil. KECAP KAOPAT: Ieu kacindekan anu simkuring terang kalayan pasti tina kahirupan sosial manusa salila hirup, sarta anu simkuring tampi tina nalungtik: Perkara anu pangpantesna dipikanyaah nyaéta kanyaah, sarta sipat anu pangpantesna dimusuhan nyaéta mumusuhan. Nyaéta, sipat kanyaah sareng mikanyaah, anu ngajamin kahirupan sosial manusa sarta ngaping kana kabagjaan, pangpantesna dipikanyaah sarta dipasihan kanyaah. Mumusuhan sareng rasa ijid, anu ngarubuhkeun kahirupan sosial manusa, mangrupa sipat anu awon sareng ngarugikeun, anu leuwih ti sagala perkara pantes diijid, dimusuhan sarta dijauhan. Lantaran hakékat ieu parantos dijelaskeun dina "Mektup Kadua Puluh Dua" Risale-i Nur, di dieu urang méré isyarat anu pondok. Kieu: Waktos pikeun mumusuhan sareng rasa ijid parantos réngsé. Dua Perang Dunya parantos némbongkeun yén mumusuhan kacida goréng, ngaruksak, sareng janten kazaliman anu pikasieuneun. Katémbong yén henteu aya mangpaat di jerona. Ku kituna, kagoréngan musuh-musuh urang —asal henteu janten serangan— ulah ngahudangkeun mumusuhan aranjeun. Naraka sareng azab Gusti cekap pikeun maranéhna.. Sakapeung, kasombongan sareng nyembah nafsu manusa, tanpa sadar, henteu adil mumusuhan ka jalma-jalma anu iman; anjeunna nyangka dirina leres. Padahal ku mumusuhan sareng rasa ijid ieu, anjeunna ngarendahkeun sareng ngurangan ajén sabab-sabab anu kuat pikeun mikanyaah jalma-jalma anu iman, sapertos iman, Islam, sareng asal-usul anu sami. Ieu kagilaan sapertos milih sabab-sabab mumusuhan anu henteu penting tibatan sabab-sabab kanyaah anu sapertos gunung. Lantaran kanyaah téh sabalikna mumusuhan, duanana henteu tiasa ngahiji sacara saéstuna, sakumaha cahaya sareng poék. Mana anu sabab-sababna leuwih unggul, éta anu aya sacara saéstuna dina haté; sabalikna moal aya sacara saéstuna. Contona, upami kanyaah aya sacara saéstuna, harita mumusuhan robah jadi welas asih sareng rasa karunya. Ieu kaayaan ka jalma anu gaduh iman. Atanapi upami mumusuhan aya sacara saéstuna dina haté, harita kanyaah robah jadi silih pasihan jalan, henteu pipilueun, sarta jadi sobat sacara lahir. Ieu tiasa lumaku ka jalma sasab anu henteu nyerang. Leres, sabab-sabab kanyaah nyaéta ranté cahaya anu kuat sarta bénténg rohani, saperti iman, Islam, sasama bangsa sareng kamanusaan. Sabab-sabab mumusuhan ka jalma anu gaduh iman nyaéta sababaraha sabab pribadi anu lir batu-batu leutik. Ku kituna, mumusuhan saéstuna ka hiji muslim mangrupa kasalahan gedé, anu sarua sareng nganggap enteng sabab-sabab kanyaah anu lir gunung éta. Cindekna: Kanyaah, duduluran sareng mikanyaah mangrupa watak sareng tali Islam. Jalma anu resep mumusuhan lir budak anu watakna kaganggu, anu hoyong ceurik sarta néangan hiji perkara pikeun dijadikeun alesan ceurik. Hiji perkara anu teu penting, sanajan sagedé jangjang laleur, janten alesan anjeunna ceurik. Anjeunna ogé lir jalma anu henteu adil sareng goréng sangkaan, anu moal alus sangkaan salami goréng sangkaan masih tiasa dilakukeun. Ku hiji kajahatan, anjeunna nutupan sapuluh kahadéan. Ari adil sareng alus sangkaan, anu mangrupa sipat Islam, nolak ieu. KECAP KALIMA: Ieu pangajaran anu simkuring tampi tina musyawarah anu luyu sareng syariat: Dina jaman ieu, hiji dosa hiji jalma henteu tetep hiji. Kadang ngagedéan, nular sarta jadi saratus. Hiji kahadéan ogé kadang henteu tetep hiji, malah kadang naék rébuan tingkat. Rusiah hikmah ieu téh: Kabébasan anu luyu sareng syariat sarta musyawarah anu sah némbongkeun kadaulatan jati diri bangsa urang anu saéstuna. Dasar sareng roh jati diri bangsa urang anu saéstuna nyaéta Islam. Pamaréntahan khalifah Osmanli sareng Tentara Turki, lantaran mawa bandéra éta jati diri bangsa, lir cangkang sareng bénténg jati diri bangsa Islam. Arab sareng Turki, dua sadulur anu saéstuna, mangrupikeun panjaga bénténg suci éta. Ku tali jati diri bangsa anu suci ieu, sakabéh umat Islam jadi lir hiji suku. Saperti anggota-anggota suku, golongan-golongan Islam ogé silih beungkeut sareng silih patali ku duduluran Islam. Aranjeunna silih tulungan sacara rohani, sarta upami diperlukeun sacara lahir. Saolah-olah sakabéh golongan Islam silih beungkeut ku hiji runtuyan cahaya. Saperti upami hiji anggota suku ngalakukeun hiji kajahatan, dina paningal suku séjén anu mumusuhan sareng éta suku, sakabéh anggotana dituduh. Saolah-olah unggal anggota ngalakukeun éta kajahatan, suku musuh éta mumusuhan sareng aranjeunna. Éta hiji kajahatan jadi lir rébuan kajahatan. Upami hiji anggota suku ngalakukeun hiji kahadéan anu patali sareng hakékat suku sarta janten dasar kareueus, sakabéh anggota suku reueus ku éta. Saolah-olah unggal jalma dina suku ngalakukeun éta kahadéan, anjeunna reueus. Ku hakékat anu disebatkeun ieu, dina jaman ieu, hususna opat puluh nepi ka lima puluh taun ti harita, kajahatan henteu tetep ngan dina jalma anu ngalakukeunana, nanging jadi serangan kana hak jutaan umat Islam. Opat puluh nepi ka lima puluh taun ti harita bakal katingali seueur contona. Duh dulur-dulur di Masjid Emevî ieu anu ngadangukeun ucapan simkuring, sarta dulur-dulur muslim di masjid dunya Islam opat puluh nepi ka lima puluh taun ti harita! Ulah masihan alesan ku nyarios: “Urang henteu ngarugikeun, nanging urang henteu mampuh méré mangpaat, ku kituna urang teu kedah disalahkeun.” Ieu alesan aranjeun henteu ditampi. Kedulna aranjeun, henteu digawé bari nyarios “Naon urusan simkuring!”, sarta henteu sumanget ku ngahijina umat Islam sareng jati diri bangsa Islam anu saéstuna, mangrupa karugian anu pohara gedéna sarta hiji lampah teu adil ka aranjeun. Saperti kajahatan naék ka rébuan ku cara ieu, dina jaman ieu kahadéan —nyaéta kahadéan anu patali sareng kasucian Islam— henteu tetep ngan pikeun anu ngalakukeunana. Malah kahadéan ieu tiasa méré mangpaat rohani ka jutaan jalma anu gaduh iman. Éta tiasa nguatkeun tali kahirupan rohani sareng lahirna. Ku kituna ieu sanés waktos pikeun nyarios “Naon urusan simkuring!” sarta ngalungkeun diri kana ranjang bari kedul!.. Duh dulur-dulur simkuring di masjid ieu sarta dulur-dulur simkuring di masjid agung dunya Islam opat puluh nepi ka lima puluh taun ti harita! Ulah nyangka yén simkuring naék ka tempat pangajaran ieu pikeun méré naséhat ka aranjeun. Nanging simkuring naék ka dieu; urang nungtut hak urang anu aya dina diri aranjeun. Nyaéta, kapentingan sarta kabagjaan dunya sareng aherat golongan-golongan leutik saperti Kurdi patali sareng para guru anu ngawasa saperti Arab sareng Turki, anu mangrupa golongan agung sareng gedé saperti aranjeun. Ku kakedulan sareng leungitna sumanget aranjeun, urang golongan-golongan Islam, dulur leutik aranjeun anu malang, ngarandapan karugian. Hususna, duh urang Arab anu agung sareng gedé, anu parantos atawa bakal hudang sapinuhna! Pangheulana ku ucapan ieu simkuring nyarios ka aranjeun. Sabab aranjeun anu janten guru, imam sarta para pajuang Islam pikeun urang sareng sakabéh golongan Islam. Tuluy bangsa Turki anu agung sapinuhna nulungan pancén suci aranjeun éta. Ku kituna dosa aranjeun ku kakedulan téh gedé. Kahadéan sareng amal saé aranjeun ogé pohara gedé sareng luhur. Hususna opat puluh nepi ka lima puluh taun ti harita, urang ngaharepkeun kalayan kuat tina rohmat Gusti yén golongan-golongan Arab bakal ngahontal kaayaan anu pangluhurna saperti Amérika Serikat, sarta hasil ngadegkeun deui kakawasaan Islam anu masih dijadikeun tawanan di satengah bumi, malah di sabagéan gedéna, saperti baheula. Upami kiamat henteu gancang datang, insyâ'allâh generasi nu bakal datang bakal ningali. Sing awas, dulur-dulur simkuring! Ulah nyangka atawa ngabayangkeun yén ku ucapan ieu simkuring ngagugah tekad aranjeun pikeun ngurus pulitik. Jauh pisan sanés kitu! Hakékat Islam aya di luhur sagala pulitik. Sadaya pulitik tiasa janten abdi pikeun éta. Teu aya pulitik anu pantes ngajadikeun Islam minangka alatna. Ku pamahaman simkuring anu loba kakurangan, dina jaman ieu simkuring ngabayangkeun masarakat Islam minangka pabrik anu gaduh seueur roda sareng alat puter. Upami hiji roda pabrik éta tinggaleun atawa nyerang roda séjén anu janten rerencanganana, mékanisme mesin ruksak. Ku kituna waktos anu pas pikeun ngahijina umat Islam parantos mimiti datang. Ulah silih nengetan kasalahan pribadi. Simkuring ogé ngajelaskeun ieu ka aranjeun kalayan kasedih sareng nyeri yén: Sabagéan bangsa asing, saperti nyokot harta urang anu ajénna sareng lemah cai urang ti urang, masihan harga anu henteu pantes minangka gagantina. Kitu deui, maranéhna nyokot ahlak urang anu luhur sarta sabagéan sipat urang anu kaluar tina ahlak luhur sarta patali sareng kahirupan sosial. Éta dijadikeun dasar kamajuan maranéhna. Anu dipasihkeun ka urang minangka hargana nyaéta ahlak goréng sareng sipat maranéhna anu maksiat sareng mubadir. Contona: Ku sipat bangsa anu dicandak ti urang, hiji jalma di antara maranéhna nyarios: “Upami simkuring maot, mugia bangsa simkuring tetep hirup. Sabab di jero bangsa simkuring, simkuring gaduh kahirupan anu tetep langgeng.” Ucapan ieu dicandak ti urang, sarta ieu dasar anu pangkukuhna dina kamajuan maranéhna. Maranéhna malingna ti urang. Ari ucapan ieu asalna tina agama anu leres sareng hakékat-hakékat iman. Éta harta urang, jalma-jalma anu gaduh iman. Padahal ku sipat kotor sareng goréng anu asup kana diri urang ti bangsa asing, hiji jalma anu mikiran dirina sorangan di pihak urang nyarios: “Upami simkuring maot ku halabhab, mugia hujan henteu kantos turun deui ka dunya. Upami simkuring henteu ningali hiji kabagjaan, keun dunya ruksak kumaha baé.” Ucapan bodo ieu asalna tina henteu ngagem agama, tina henteu terang aherat. Éta asup ti luar kana diri urang sarta ngaracunan. Ku pamikiran jati diri bangsa anu dicandak ku bangsa asing éta ti urang, hiji jalma di pihak maranéhna ogé meunang ajén saperti hiji bangsa. Sabab ajén hiji jalma saimbang sareng tekadna. Saha anu tekadna pikeun bangsana, anjeunna nyalira hiji bangsa leutik. Ku henteu talitina sabagéan urang sarta ku nyokot sipat-sipat bangsa asing anu ngarugikeun, sanajan miboga jati diri bangsa Islam anu kuat sareng suci, unggal jalma nyarios “Diri simkuring! Diri simkuring!”, henteu mikiran kapentingan bangsa sarta mikiran kapentingan pribadi. Ku kitu sarébu jalma ragrag jadi lir hiji jalma. ﻣَﻦْ ﻛَﺎﻥَ ﻫِﻤَّﺘُﻪُ ﻧَﻔْﺴُﻪُ ﻓَﻠَﻴْﺲَ ﻣِﻦَ الْاِنْسَانِ لِاَنَّهُ ﻣَﺪَﻧِﻰٌّ ﺑِﺎﻟﻄَّﺒْﻊِ Nyaéta, saha anu tekadna ngan pikeun dirina, anjeunna sanés manusa. Sabab fitrah manusa téh hirup babarengan dina masarakat. Anjeunna kapaksa mikiran sasamana. Kahirupan pribadina tiasa terus ku kahirupan sosial. Contona, upami anjeunna tuang hiji roti, timbang sabaraha leungeun anu diperyogina sarta sabanding sareng éta anjeunna nyium éta leungeun-leungeun sacara rohani; ku pakean anu dianggona, sabaraha pabrik anu patali sareng anjeunna. Lantaran anjeunna henteu hirup ku hiji kulit saperti sato, lantaran sacara fitrah patali sareng sasamana sarta kapaksa masihan hiji harga rohani ka aranjeunna, anjeunna sacara fitrah mikaresep peradaban. Jalma anu ngahususkeun paningal kana kapentingan pribadi kaluar tina kamanusaan, jadi sato jahat anu henteu bébas tina kasalahan. Upami anjeunna henteu tiasa ngalakukeun nanaon sarta gaduh alesan anu saéstuna, éta mah iwal! KECAP KAGENEP: Konci kabagjaan muslim dina kahirupan sosial Islam nyaéta musyawarah anu luyu sareng syariat. Ayat anu mulya ﻭَ ﺍَﻣْﺮُﻫُﻢْ ﺷُﻮﺭٰﻯ ﺑَﻴْﻨَﻬُﻢْ maréntahkeun musyawarah minangka dasar. Leres, saperti abad-abad sareng jaman-jaman umat manusa silih musyawarah ngaliwatan sajarah dina nami “silih nambahan pamikiran”, anu janten dasar kamajuan sareng élmu sakabéh manusa, kitu ogé salah sahiji sabab Asia, buana anu panggedéna, pangtinggaleunna nyaéta henteu ngalaksanakeun musyawarah anu saéstuna éta. Anu muka sarta janten konci Buana Asia sareng mangsa datangna nyaéta musyawarah. Nyaéta, saperti unggal jalma silih musyawarah, golongan-golongan sareng buana-buana ogé kedah ngalaksanakeun musyawarah éta. Anu bakal muka sarta ngaburencaykeun rupa-rupa beungkeutan sareng ranté panindesan anu dipasang dina suku tilu ratus, malah opat ratus juta umat Islam nyaéta kabébasan anu luyu sareng syariat, anu lahir tina musyawarah anu luyu sareng syariat sarta kagagahan sareng welas asih iman. Kabébasan anu luyu sareng syariat éta dihias ku tata krama syariat sarta miceun kajahatan dina peradaban Barat anu maksiat sareng mubadir. Kabébasan anu luyu sareng syariat, anu asalna tina iman, maréntahkeun dua dasar: ﺍَﻥْ لَا ﻳُﺬَﻟِّﻞَ ﻭَ لَا ﻳَﺘَﺬَﻟَّﻞَ ﻣَﻦْ ﻛَﺎﻥَ ﻋَﺒْﺪًﺍ ﻟِﻠّٰﻪِ لَا ﻳَﻜُﻮﻥُ ﻋَﺒْﺪًﺍ ﻟِﻠْﻌِﺒَﺎﺩِ لَا ﻳَﺠْﻌَﻞْ ﺑَﻌْﻀُﻜُﻢْ ﺑَﻌْﻀًﺎ ﺍَﺭْﺑَﺎﺑًﺎ ﻣِﻦْ ﺩُﻭﻥِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻧَﻌَﻢْ ﺍَﻟْﺤُﺮِّﻳَّﺔُ ﺍﻟﺸَّﺮْﻋِﻴَّﺔُ ﻋَﻄِﻴَّﺔُ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ Nyaéta, iman nungtut ieu: henteu ngarendahkeun batur sarta henteu ngajadikeun batur hina ku kakawasaan sawenang-wenang sareng panindesan, sarta henteu ngarendahkeun diri ka para nu zalim. Jalma anu leres-leres abdi Alloh henteu tiasa janten abdi batur. Ulah ngajadikeun sasama —lian ti Alloh— minangka gusti pikeun diri aranjeun! Nyaéta, jalma anu henteu mikawanoh Alloh ngabayangkeun kakawasaan anu ngurus sareng miara dina sagala perkara sareng unggal jalma, numutkeun hubunganana, sarta ngajadikeun éta ngawasa dirina. Leres, kabébasan anu luyu sareng syariat mangrupa kurnia Gusti ku tajalli Rahmân sareng Rahîm-Na, sarta mangrupa sipat husus iman. ﻓَﻠْﻴَﺤْﻴَﺎ ﺍﻟﺼِّﺪْﻕُ وَلَا ﻋَﺎﺵَ ﺍﻟْﻴَﺎْﺱُ ﻓَﻠْﺘَﺪُﻭﻡِ ﺍﻟْﻤُﺤَﺒَّﺔُ ﻭَﻟْﺘَﻘْﻮٰﻯ ﺍﻟﺸُّﻮﺭٰﻯ وَالْمَلَامُ ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﻦِ ﺍﺗَّﺒَﻊَ ﺍﻟْﻬَﻮٰﻯ وَالسَّلَامُ ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﻦِ ﺍﺗَّﺒَﻊَ ﺍﻟْﻬُﺪٰﻯ Mugia kajujuran langgeng! Mugia putus harepan paéh! Mugia kanyaah terus lumangsung! Mugia musyawarah meunang kakuatan! Mugia sagala cawad, teguran sareng rasa ijid tumiba ka anu nuturkeun hawa nafsu sareng kahayang. Mugia salam sareng kasalametan aya dina anu nuturkeun pituduh Gusti, amin! Upami aya anu nyarios: Naha anjeun masihan perhatian anu sakitu gedéna kana musyawarah? Kumaha kahirupan sareng kamajuan manusa, hususna Asia, hususna Islam, tiasa lumangsung ku musyawarah éta? Waleran: Sakumaha dipedar dina Lem'a Kadua Puluh Hiji ngeunaan ihlas tina Nur, musyawarah anu leres ngahasilkeun ihlas sareng silih rojong. Sakumaha tilu alif janten saratus sabelas, ku ihlas sareng silih rojong anu saéstuna tilu jalma tiasa masihan mangpaat ka bangsa sarimbag saratus jalma. Seueur kajadian sajarah ngawartosan ka urang yén, ku rusiah ihlas anu saéstuna, silih rojong sareng musyawarah, sapuluh jalma tiasa ngalakukeun pagawéan sarimbag sarébu jalma. Lantaran kabutuhan manusa henteu aya watesna, musuhna henteu aya tungtungna, ari kakuatan sareng modalna pohara saeutik; hususna ku beuki lobana jalma anu ngaruksak sareng ngarugikeun, anu jadi galak lir sato buas ku henteu ngagem agama, tangtu, tangtu pisan, pikeun nyanghareupan musuh anu teu kawates sarta kabutuhan anu teu aya tungtungna éta, sakumaha kahirupan pribadina manusa nyangga kana tempat nyoko sareng tempat ménta tulung anu asalna tina iman, kahirupan sosialna ogé tiasa hirup ku musyawarah syariat anu asalna tina hakékat-hakékat iman. Éta ngeureunkeun musuh-musuhna sarta muka jalan pikeun nyumponan kabutuhan éta.