BUKTI KALIMA
Hé rerencangan anu waswas! Hayu, perhatoskeun pola-pola karaton anu ageung ieu, tingali hiasan-hiasan sakabéh kota ieu, tingali pangaturan sakabéh nagara ieu, sareng pikirkeun karya-karya seni sakabéh alam ieu! Tah tingali, upami pena hiji zat anu nyumput, anu ngagaduhan mujijat sareng kaparigelan anu teu aya tungtungna, henteu damel, sarta pola-pola ieu dipasrahkeun ka sabab-sabab séjén anu teu sadar, ka kabeneran anu lolong, ka tabiat anu torek, waktu éta unggal batu, unggal jukut di nagara ieu kedah janten juru ngahias anu mintonkeun mujijat sareng panulis anu luar biasa, nepi ka tiasa nyerat sarébu buku dina hiji aksara, tiasa ngalebetkeun jutaan seni dina hiji pola. Sabab tingali pola dina batu-batu ieu {(Catetan handap): Ieu isyarat kana manusa anu mangrupa buah tangkal ciptaan, sarta kana buah anu mawa rancangan sareng daptar tangkalna sorangan. Sabab naon waé anu diserat ku pena kakawasaan dina buku ageung alam, ringkesanana parantos diserat dina hakékat manusa. Naon waé anu diserat ku pena papasten dina tangkal anu sapertos gunung, ogé parantos dilebetkeun dina buahna anu sapertos kuku.}; dina unggal-unggalna aya pola-pola sakabéh karaton, aya hukum-hukum pangaturan sakabéh kota, aya rancangan-rancangan susunan sakabéh nagara. Hartosna, ngadamel pola-pola ieu téh sakumaha luar biasana ngadamel sakabéh nagara. Ku kituna, unggal pola, unggal seni, mangrupa hiji béwara, hiji cap tina zat anu nyumput éta. Ku margi hiji aksara henteu mungkin henteu némbongkeun panulisna, hiji pola anu didamel kalayan seni henteu mungkin henteu ngawanohkeun juru ngahiasna, kumaha mungkin juru ngahias anu nyerat hiji buku ageung dina hiji aksara, anu ngagambar sarébu pola dina hiji pola, henteu dipikawanoh ku bukuna sareng ku polana sorangan?
BUKTI KAGENEP
Hayu, urang bakal angkat ka dataran anu lega ieu {(Catetan handap): Ieu isyarat kana beungeut bumi dina usum semi sareng usum panas. Sabab ratusan rébu golongan mahluk anu béda-béda diayakeun babarengan, silih lebetan, diserat dina beungeut bumi. Sadayana dirobih tanpa kalepatan, tanpa kakurangan, kalayan tartib anu sampurna. Rébuan méja susuguh Gusti Rahmân dibuka, diangkat, sumping deui anu seger-seger. Unggal tangkal janten siga anu mawa baki, unggal kebon janten siga hiji panci.}. Tah di jero dataran éta aya gunung anu luhur. Urang bakal naék ka luhurna, supados sakabéh sabudeureunana katingali. Malah urang ogé bakal nyandak taropong-taropong anu saé anu bakal ngadeukeutkeun sagala hal. Sabab di nagara anu anéh ieu, aya padamelan-padamelan anu anéh. Unggal jam aya padamelan anu henteu kantos kapikir ku urang. Tah tingali, gunung-gunung, dataran-dataran, sareng kota-kota ieu sakedapan robah. Malah kumaha robahna: ku cara anu jutaan padamelan anu silih lebetan robah kalayan kacida tartibna. Saolah-olah jutaan kaén anu rupa-rupa ditenun babarengan, silih lebetan, lumangsung parobahan-parobahan anu kacida anéhna. Tingali, hal-hal anu kembangan sareng sagala rupana, anu sakitu dalitna sareng sakitu wanohna ka urang, parantos ngaleungit. Kalayan tartib, anu sanés parantos sumping ngagantikeunana, anu dina hakékatna sarupa sareng éta, nanging béda rupana. Saolah-olah dataran sareng gunung-gunung ieu masing-masing hiji kaca; di jerona diserat ratusan rébu buku anu béda-béda. Malah diserat tanpa kalepatan, tanpa kakurangan. Tah, padamelan-padamelan ieu saratus kali mustahil kajadian ku sorangan. Leres, padamelan-padamelan ieu anu kacida pinuh ku seni sareng kacida talitina, sarébu kali mustahil kajadian ku sorangan; padamelan éta langkung némbongkeun ahli anu ngadamelna tibatan dirina sorangan. Malah, anu ngalaksanakeunana téh hiji zat anu mintonkeun mujijat, anu teu aya hiji padamelan ogé anu beurat pikeun anjeunna. Nyerat sarébu buku téh gampil pikeun anjeunna sakumaha hiji aksara. Salian ti éta, tingali ka unggal arah: anjeunna nempatkeun unggal hal dina tempatna kalayan hikmah anu luhur, sarta masihan kahadéan anu pantes ka unggal jalma kalayan kacida béréhanana. Malah, anjeunna muka tabir-tabir sareng lawang-lawang umum kalayan kacida mikaresep masihan kahadéan, nepi ka nyumponan kahoyong unggal jalma. Malah, anjeunna nyayagikeun méja-méja susuguh kalayan sipat béréhan anu luhur, nepi ka masarakat, sato-sato, unggal golongan di sakabéh nagara ieu, dipasihan hiji baki ni'mat anu husus sareng pantes pikeunna, malah husus pikeun unggal diri, kalayan nami sareng rupana. Tah, naha di dunya aya hal anu langkung mustahil tibatan yén dina padamelan-padamelan anu urang tingali ieu aya padamelan kabeneran, atawa tanpa tujuan sareng teu aya mangpaatna, atawa seueur leungeun milu campur, atawa ahli anu ngadamelna henteu mampuh kana sagala hal, atawa sagala hal henteu tunduk ka anjeunna! Tah, hé rerencangan! Upami anjeun sanggup, panggihan hiji alesan pikeun ngalawan ieu!
BUKTI KATUJUH
Hé rerencangan! Hayu, ayeuna urang ngantunkeun hal-hal rinci ieu, tuluy perhatoskeun hubungan antara bagian-bagian alam anu anéh ieu, anu wangunna karaton. Tah tingali, di alam ieu padamelan-padamelan anu ngawengku sakabéhna dilaksanakeun kalayan kacida tartibna, sarta parobahan-parobahan umum lumangsung, nepi ka saolah-olah sakabéh batu, taneuh, tangkal, unggal hal anu aya di sakabéh karaton ieu, masing-masing sapertos palaku anu bébas milih, nengetan aturan-aturan anu ngawengku sakabéh alam ieu sarta nyaluyukeun obahna kana éta. Hal-hal anu pangjauhna ti sasamana lumpat silih tulungan. Tah tingali, ti anu teu katingali, hiji rombongan anu anéh mucunghul sumping {(Catetan handap): Éta rombongan tutuwuhan sareng tangkal anu mawa bekel kadaharan sakabéh sato.}. Kaldé-kaldéna sapertos tangkal, tutuwuhan, sareng gunung. Dina sirahna masing-masing mawa hiji baki bekel kadaharan. Tah tingali, sadayana nyandak bekel kadaharan pikeun rupa-rupa sato anu ngantosan di sisi ieu. Malah tingali ogé, lampu listrik anu ageung dina kubah ieu {(Catetan handap): Lampu listrik anu ageung éta isyarat kana Panonpoé.}, sakumaha masihan cahya ka aranjeunna, ogé ngasakkeun sakabéh kadaharanana kalayan kacida saéna; ngan kadaharan anu bakal diasak, ku hiji leungeun anu teu katingali, masing-masing dipasang dina tali {(Catetan handap): Tali sareng kadaharan anu dipasang dina tali téh dahan-dahan ipis tangkal sareng bubuahanana anu ngeunah.}, tuluy disanghareupkeun ka lampu éta. Tingali ogé ka sisi ieu, sato-sato alit anu malang, lemah, begang, teu ngagaduhan kakuatan ieu; kumaha di payuneun sirahna dipasang dua pompa alit anu pinuh ku kadaharan anu lemes {(Catetan handap): Dua pompa alit téh isyarat kana buah dada para indung.}, sapertos dua pancuran; mahluk anu teu ngagaduhan kakuatan éta ngan cekap napelkeun sungutna kana éta. Cindekna,
Sakabéh hal di sakabéh alam ieu silih tulungan saolah-olah silih nengetan. Silih gandeng leungeun saolah-olah silih ningali. Silih rojong ku taktak pikeun nyampurnakeun padamelan sasamana. Silih rojong ku tonggong sarta damel babarengan. Bandingkeun sagala hal sareng ieu; ku diitung ogé moal béak. Tah, sakabéh kaayaan ieu némbongkeun kalayan pasti, sakadar pasti dua kali dua janten opat, yén sagala hal tunduk ka ahli anu ngadamel karaton anu anéh ieu, nyaéta ka anu kagungan alam anu ahéng ieu. Sagala hal damel pikeun anjeunna. Sagala hal siga hiji prajurit anu nurut kana paréntahna. Sagala hal ngider ku kakuatanana. Sagala hal obah ku paréntahna. Sagala hal diatur ku hikmahna. Sagala hal silih tulungan ku sipat béréhanana. Sagala hal lumpat pikeun nulungan anu sanés ku welas asihna, nyaéta dijantenkeun lumpat. Hé rerencangan! Upami anjeun sanggup, ucapkeun hiji cariosan pikeun ngalawan ieu!
BUKTI KADALAPAN
Hayu, hé rerencangan anu teu boga akal, anu nyangka dirina gaduh akal sapertos nafsu sim kuring! Anjeun henteu hoyong wanoh ka anu kagungan karaton anu megah ieu! Padahal sagala hal némbongkeun anjeunna, nunjukkeun ka anjeunna, masihan kasaksian ngeunaan anjeunna. Kumaha anjeun nyebat kasaksian sakabéh hal ieu téh bohong? Upami kitu, mungkirkeun karaton ieu ogé, ucapkeun, “Teu aya alam, teu aya nagara,” sareng mungkirkeun diri anjeun sorangan ogé, tuluy ngaleungit. Atawa anggo akal anjeun, dangukeun abdi! Tah tingali, aya unsur-unsur sareng bahan-bahan tambang anu sarua rupana, anu aya di jero karaton ieu sarta ngaliput nagara {(Catetan handap): Unsur-unsur sareng bahan-bahan tambang téh isyarat kana unsur hawa, cai, cahya, sareng taneuh, anu ngagaduhan seueur pancén anu tartib, anu kalayan idin Gusti lumpat pikeun nulungan unggal anu peryogi, anu kalayan paréntah Alloh lebet ka unggal tempat, nulungan, nyumponan kabutuhan hirup, nyusuan mahluk hirup, sarta janten asal, anu ngahasilkeun, sareng ayunan pikeun tenunan sareng pola karya-karya Alloh.}. Saolah-olah sagala hal anu kaluar ti nagara didamel tina bahan-bahan éta. Hartosna, saha waé anu kagungan bahan-bahan éta, sakabéh hal anu didamel tina éta ogé kagungan anjeunna. Saha anu kagungan kebon, hasilna ogé kagungan anjeunna. Saha anu kagungan laut, anu aya di jerona ogé kagungan anjeunna. Malah tingali, hal-hal anu ditenun ieu, kaén-kaén anu boga pola anu ditenun ieu, didamel tina hiji bahan. Anu nyandak, nyayagikeun, sareng ngajantenkeun bahan éta jadi benang, tangtos écés ngan hiji. Sabab padamelan éta henteu nampi aya nu milu campur. Ku kituna, sakabéh hal anu didamel kalayan seni anu ditenun téh husus kagungan anjeunna. Malah tingali ogé, unggal jinis hal anu ditenun sareng didamel ieu aya di sakuliah nagara; sumebar kitu kalayan sakabéh anggota sajenisna; didamel, ditenun babarengan, silih lebetan, ku hiji cara, dina hiji waktos. Hartosna, ieu padamelan hiji zat, obah ku hiji paréntah. Upami henteu, sauyunan sareng cocogna dina hiji waktos, dina hiji cara, dina hiji kaayaan, dina hiji wangun sapertos kieu téh mustahil. Ku kituna, unggal hal anu didamel kalayan seni ieu némbongkeun zat anu nyumput éta, siga hiji béwarana. Saolah-olah unggal kaén kembangan, unggal mesin anu didamel kalayan seni, unggal huap anu amis téh masing-masing siga hiji cap, hiji segel, hiji tanda, hiji tanda karajaan zat anu mintonkeun mujijat éta. Ku basa kaayaan, unggal-unggalna nyarios, “Sim kuring karya seni saha, peti-peti sareng toko-toko tempat sim kuring aya ogé kagungan anjeunna.” Unggal pola nyarios, “Saha anu ninun sim kuring, gulungan tempat sim kuring aya ogé tenunan anjeunna.” Unggal huap anu amis nyarios, “Saha anu ngadamel sareng ngasakkeun sim kuring, panci tempat sim kuring aya ogé kagungan anjeunna.” Unggal mesin nyarios, “Saha anu parantos ngadamel sim kuring, anjeunna ogé ngadamel sakabéh anu sarupa sareng sim kuring anu sumebar di nagara, sarta anjeunna anu ngagedékeun urang di sakuliah nagara. Hartosna, anu kagungan nagara ogé anjeunna. Ku kituna, saha anu kagungan sakabéh nagara ieu, karaton ieu, anjeunna anu tiasa kagungan urang.” Upamana, kumaha pikeun kagungan hiji sabuk amunisi atawa hiji kancing anu husus kagungan nagara, kedah kagungan sakabéh pabrik anu ngadamel éta, supados janten anu kagungan éta sacara sajati. Upami henteu, éta bakal dicandak tina leungeun jalma anu loba omong sarta teu tartib éta kalayan nyarios, “Ieu barang nagara,” tuluy anjeunna dihukum. Cindekna,
Sakumaha unsur-unsur nagara ieu masing-masing mangrupa bahan anu ngaliput nagara, anu ngawasaanana ogé ngan tiasa hiji zat anu ngawasaan sakabéh nagara. Kitu ogé, ku sabab karya-karya seni anu sumebar di sakabéh nagara silih sarupa sarta mintonkeun hiji cap, karya-karya anu sumebar di sakuliah beungeut nagara némbongkeun yén éta téh karya-karya seni hiji zat anu maréntah kana unggal hal. Tah, hé rerencangan! Ku margi di nagara ieu, nyaéta di karaton anu megah ieu, aya tanda ngahiji, aya cap katunggalan. Sabab sababaraha hal, bari hiji, ngaliput sadayana. Sababaraha anu sanés, sanaos seueur, nanging ku sabab silih sarupa sarta aya di unggal arah, némbongkeun katunggalan jinis. Katunggalan mah némbongkeun hiji anu tunggal. Hartosna, ahli anu ngadamelna, anu ngawasaanana, anu kagunganana, sareng anu ngawangunna, kedah hiji. Salian ti éta, perhatoskeun ieu: hiji tali anu kandel kaluar tina tabir anu teu katingali {(Catetan handap): Tali anu kandel isyarat kana tangkal anu buahan; rébuan tali isyarat kana dahan-dahanna; inten, tanda, paparin, sareng hadiah di tungtung tali-tali isyarat kana bagian-bagian kembang sareng rupa-rupa buah.}. Tingali, teras rébuan tali manjang tina éta. Tingali tungtung unggal tali, masing-masing dipasang hiji inten, hiji tanda, hiji paparin, hiji hadiah. Éta masihan hiji hadiah anu saluyu sareng unggal jalma. Naha anjeun uninga, sakumaha gélona lampah henteu wanoh ka zat anu nyodorkeun paparin sareng hadiah anu sakitu anéhna ka mahluk-mahluk ieu tina tabir anu teu katingali anu sakitu ahéngna, henteu ngahaturkeun nuhun ka anjeunna? Sabab upami anjeun henteu wanoh ka anjeunna, anjeun kapaksa kedah nyarios, “Tali-tali ieu ngadamel sareng masihan ku sorangan inten-inten sareng hadiah-hadiah séjén di tungtungna.” Waktu éta kedah masihan harti karajaan ka unggal tali. Padahal di payuneun panon urang, hiji leungeun anu teu katingali ngadamel tali-tali éta ogé sarta masangkeun hadiah-hadiah éta kana éta. Hartosna, di sakabéh karaton ieu, unggal hal langkung némbongkeun zat anu mintonkeun mujijat éta tibatan dirina sorangan. Upami anjeun henteu wanoh ka anjeunna, ku mungkirkeun sakabéh hal ieu anjeun bakal ragrag saratus darajat langkung handap tibatan sato.
BUKTI KASALAPAN
Hayu, hé rerencangan anu henteu nimbang ku akal! Anjeun henteu wanoh ka anu kagungan karaton ieu sarta henteu hoyong wanoh ogé. Sabab anjeun nganggapna jauh tina kamungkinan. Lantaran anjeun henteu tiasa ngahontal karya-karya seni sareng kaayaanana anu anéh ku akal, anjeun nyimpang kana pangingkaran. Padahal anu saéstuna jauh tina kamungkinan, anu saéstuna rumit, sareng kasusah anu nyata sarta beban anu matak sieun, aya dina henteu wanoh ka anjeunna. Sabab upami urang wanoh ka anjeunna, sakabéh karaton ieu, alam ieu, janten gampil sapertos hiji hal, janten hampang; ieu janten dasar pikeun murahna sareng seueur pisanana anu aya di dieu. Upami urang henteu wanoh ka anjeunna sarta anjeunna henteu aya, waktu éta unggal hal janten rumit sakumaha sakabéh karaton ieu. Sabab unggal hal pinuh ku seni sakumaha karaton ieu. Waktu éta moal aya deui anu murah, moal aya deui anu seueur pisan. Malah, hiji ogé tina hal-hal anu urang tingali ieu moal aya anu tiasa ngahontal kana leungeun saha waé, sumawona kana leungeun urang. Anjeun cukup tingali kaléng kadaharan amis anu dipasang dina tali ieu {(Catetan handap): Kaléng kadaharan isyarat kana hadiah-hadiah rohmat sapertos melon, samangka, dalima, sareng kalapa anu mangrupa kaléng susu, anu mangrupa kadaharan awét tina kakawasaan.}. Upami éta henteu kaluar tina dapurna anu nyumput anu mintonkeun mujijat, bari ayeuna urang mésérna ku opat puluh para, urang moal tiasa mésérna ku saratus lira. Leres, sakabéh anu dianggap jauh tina kamungkinan, karumitan, kasusah, karuksakan, malah perkara anu mustahil, aya dina henteu wanoh ka anjeunna. Sabab kumaha hiji tangkal dipasihan kahirupan dina hiji akar, ku hiji hukum, di hiji puseur, kabentukna rébuan buah janten gampil sapertos hiji buah. Upami bubuahan tangkal éta masing-masing dihubungkeun kana puseur sareng akar anu béda, ku hukum anu béda, unggal buah janten rumit sakumaha sakabéh tangkal. Malahan, kumaha upami pakakas sakabéh pasukan kaluar di hiji puseur, ku hiji hukum, tina hiji pabrik, tina jihat jumlahna janten gampil sakumaha pakakas hiji prajurit. Upami pakakas unggal prajurit didamel sareng dipésér di tempat-tempat anu béda, pikeun pakakas unggal prajurit kedah aya pabrik-pabrik anu diperyogikeun pikeun pakakas sakabéh pasukan. Luyu pisan sareng dua conto ieu, di karaton anu tartib ieu, di kota anu sampurna ieu, di nagara anu maju ieu, di alam anu megah ieu, nalika ngayakeun sakabéh hal ieu dipasrahkeun ka hiji zat, éta janten sakitu gampilna, sakitu hampangna, nepi ka nyababkeun murahna, seueur pisanana, sareng sipat béréhan anu teu aya tungtungna anu urang tingali. Upami henteu, unggal hal bakal sakitu mahalna, sakitu rumitna, nepi ka sanajan dunya dipasrahkeun ogé, hiji ogé moal kahontal.
BUKTI KASAPULUH
Hayu, hé rerencangan anu parantos rada daék adil! Urang parantos lima belas dinten aya di dieu {(Catetan handap): Lima belas dinten isyarat kana lima belas taun anu mangrupa umur mimiti ngagaduhan kawajiban agama.}. Upami urang henteu uninga aturan-aturan alam ieu, henteu wanoh ka rajana, urang pantes dihukum. Urang teu ngagaduhan alesan deui. Sabab salami lima belas dinten, saolah-olah urang dipasihan waktos tambahan, aranjeunna henteu ngaganggu urang. Tangtos urang henteu diantep tanpa pancén. Di antara karya-karya anu sakitu lemes senina, anu saimbang, anu éndah, anu pinuh ku pangajaran ieu, urang henteu tiasa leumpang-leumpang sapertos sato tuluy ngarusakna; urang moal diidinan ngarusakna. Anu ngawasaan nagara ieu kalayan kaagungan tangtos hukumanana ogé matak sieun. Sing kahartos ku aranjeun sakumaha kawasana, sakumaha agungna zat éta ku ieu: anjeunna ngatur alam anu sakitu ageungna ieu sapertos hiji karaton, ngiderkeunana sapertos hiji roda. Anjeunna ngatur nagara anu ageung ieu sapertos hiji bumi, tanpa ngantep hiji hal ogé kakurangan. Tah tingali, ti waktos ka waktos, sapertos ngeusian sareng ngosongkeun hiji wadah, anjeunna ngeusian karaton ieu, nagara ieu, kota ieu kalayan tartib anu sampurna, sarta ngajantenkeunana dikosongkeun kalayan hikmah anu sampurna. Sapertos ngangkat sareng nempatkeun hiji méja susuguh, di nagara anu sakitu ageungna ti tungtung ka tungtung, rupa-rupa méja susuguh {(Catetan handap): Méja-méja susuguh isyarat kana beungeut bumi dina usum panas; ratusan méja susuguh Gusti Rahmân anu seger-seger sarta béda-béda, anu kaluar tina dapur rohmat, digelar sareng silih ganti. Unggal kebon hiji panci, unggal tangkal anu mawa baki.} saolah-olah diangkat sareng ditempatkeun ku hiji leungeun anu teu katingali; anjeunna nyandak rupa-rupa kadaharan sacara runtuy tuluy masihan kanggo didahar. Anjeunna ngangkat éta tuluy nyandak anu sanés. Anjeun ogé ningali, sareng upami anjeun ngagaduhan akal, anjeun ngartos yén di jero kaagungan anu matak sieun éta aya sipat béréhan anu teu aya watesna. Malahan tingali ogé, sakumaha sakabéh hal ieu masihan kasaksian kana karajaan sareng katunggalan zat anu teu katingali éta, kitu ogé parobahan-parobahan ageung sareng silih gantian ieu, anu sumping sareng ngalangkung rombongan sanggeus rombongan, anu kabuka sareng katutup di tukangeun tabir-tabir anu nyata, masihan kasaksian kana teras ayana sareng langgengna zat éta. Sabab sareng hal-hal anu sirna, sabab-sababna ogé ngaleungit. Padahal saatosna, padamelan-padamelan anu urang pasrahkeun ka éta mucunghul deui. Hartosna, karya-karya éta sanés kagungan aranjeunna; malah éta karya-karya hiji anu henteu sirna. Sakumaha gelembung-gelembung hiji walungan ngalangkung, sarta lantaran gelembung-gelembung anu sumping saatosna ngagenclang sapertos anu parantos ngalangkung, kahartos yén anu ngajantenkeunana ngagenclang téh anu kagungan cahya anu tetep sareng luhur. Kitu ogé, gancangna parobahan padamelan-padamelan ieu, sareng anu sumping saatosna nyandak warna anu sarua, némbongkeun yén éta sadayana mangrupa tajalli, pola, eunteung, sareng karya-karya seni hiji zat anu tunggal, anu henteu sirna sarta tetep aya.
BUKTI KASABELAS
Hayu, hé rerencangan! Ayeuna abdi bakal némbongkeun deui ka anjeun hiji bukti anu pasti, anu kuatna sakumaha sapuluh bukti anu parantos kaliwat. Hayu, urang bakal naék hiji kapal; {(Catetan handap): Kapal isyarat kana sajarah, sareng pulo isyarat kana mangsa kabagjaan. Di basisir poék abad ieu, urang nyabut papakéan anu dipakékeun ku peradaban anu tanpa aksara mim, lebet kana laut waktos, naék kapal sajarah sareng riwayat hirup Nabi, angkat ka pulo mangsa kabagjaan sareng médan Jazirah Arab, tuluy nganjang ka Kangjeng Nabi anu janten kareueus alam ﷺ nalika ngalaksanakeun pancénna; ku ieu urang uninga yén anjeunna mangrupa bukti tauhid anu sakitu mancorongna, nepi ka parantos nyaangan sakuliah beungeut bumi sareng dua sisi waktos, anu kaliwat sareng anu bakal datang, sarta parantos ngaleungitkeun poékna kufur sareng kasasaran.} aya hiji pulo di kajauhan éta, urang bakal angkat ka ditu. Sabab konci-konci alam anu pinuh ku rusiah ieu bakal aya di ditu. Malah, unggal jalma ningali ka pulo éta, ngantosan sababaraha hal ti ditu, nampi paréntah ti ditu. Tah tingali, urang angkat. Ayeuna urang parantos dugi ka pulo ieu. Tingali, aya hiji riungan anu kacida ageungna. Katingali hiji acara panghormatan anu penting, saolah-olah sakabéh jalma utama nagara ieu kumpul ka dieu. Perhatoskeun kalayan saé. Riungan anu ageung ieu ngagaduhan hiji pamimpin. Hayu, urang bakal langkung ngadeukeutan. Urang kedah wanoh ka pamimpin éta. Tah tingali, sakumaha mancorongna anjeunna sareng ngagaduhan tanda-tanda langkung ti sarébu {(Catetan handap): Sarébu tanda téh mujijat-mujijat Kangjeng Nabi Ahmad ﷺ anu ngahontal sarébu numutkeun para ahli tahkik.}. Sakumaha kuatna anjeunna ngadawuh. Sakumaha amisna cariosan anu dipaparinkeun ku anjeunna. Salami lima belas dinten ieu, abdi parantos rada diajar kana cariosan aranjeunna. Anjeun ogé diajar ti abdi. Tingali, jalma éta ngadawuh ngeunaan sultan nagara ieu anu mintonkeun mujijat. Anjeunna ngadawuh yén sultan anu mulya éta parantos ngutus abdi ka anjeun sadayana. Tingali, anjeunna némbongkeun hal-hal anu luar biasa, henteu ngantep mamang yén jalma ieu téh hiji pagawé husus raja éta. Perhatoskeun, dawuhan anu diucapkeun ku jalma ieu henteu ngan didangukeun ku mahluk-mahluk di pulo ieu, malah ku cara anu luar biasa anjeunna ngajantenkeunana kadangu ka sakabéh nagara. Sabab ti kajauhan unggal jalma narékahan pikeun nguping pidatona di dieu. Anu ngadangukeun henteu ngan manusa, malah sato-sato ogé; malah tingali, gunung-gunung ogé ngadangukeun paréntah-paréntah anu dibawana, nepi ka obah tina tempatna. Tangkal-tangkal ieu angkat ka tempat anu ditunjukna. Di mana waé anu dipikahoyongna, anjeunna ngaluarkeun cai. Malah, ramo anjeunna ogé dijantenkeun sapertos buah dada anu ngocorkeun cai Kautsar, tuluy anjeunna masihan cai kahirupan kanggo diinum tina éta. Tingali, lampu penting dina kubah luhur karaton ieu {(Catetan handap): Lampu penting téh Bulan, anu ku isyarat anjeunna parantos janten dua bagian. Nyaéta, sakumaha anu diucapkeun ku Maulana Jâmî, “Jalma ummi anu henteu kantos nyerat éta, ku pena ramona, parantos nyerat hiji alif dina kaca langit, parantos ngajantenkeun hiji opat puluh janten dua lima puluh.” Nyaéta, saméméh beulah, éta siga mim anu nilaina opat puluh; saatos beulah, janten dua bulan sabit, siga dua nun anu nilaina lima puluh.}, ku isyarat anjeunna, tina hiji janten dua. Hartosna, nagara ieu kalayan sakabéh anu aya di jerona wanoh kana pancén anjeunna. Sadayana ngadangukeun sareng taat ka anjeunna, saolah-olah uninga yén anjeunna téh juru nerangkeun anu husus sareng leres tina zat anu teu katingali anu mintonkeun mujijat éta, hiji juru béwara karajaanana, anu muka rusiahna, sarta hiji utusan anu dipercaya pikeun nepikeun paréntah-paréntahna. Tah, sakabéh jalma anu gaduh akal di sabudeureun anjeunna nyarios, “Leres, leres, éta leres,” kana unggal cariosan anu diucapkeun ku jalma ieu, tuluy ngabenerkeunana. Malah, di nagara ieu, gunung-gunung, tangkal-tangkal, sareng lampu cahya ageung anu nyaangan sakabéh nagara {(Catetan handap): Lampu cahya ageung téh Panonpoé; ku Bumi mulang deui ka wétan, Panonpoé katingali deui, sarta Imam Ali ra., anu henteu ngalaksanakeun solat Asar lantaran Kangjeng Nabi ﷺ nuju ngagolér dina pangkonanana, dumasar kana mujijat éta, parantos ngalaksanakeun solat Asar dina waktosna.}, ku tunduk kana isyarat sareng paréntah jalma éta, nyarios, “Leres, leres, unggal anu anjeun ucapkeun téh leres.” Tah, hé rerencangan anu linglung! Naha tina jihat naon waé tiasa aya anu nyimpang sareng tipu daya ngeunaan Zat Nu Mintonkeun Mujijat, anu dicaritakeun kalayan sakabéh kakuatan ku jalma anu pinuh ku cahya, megah, sareng soson-sosonna ieu, anu mawa sarébu tanda husus tina khazanah pribadi raja éta, kalayan pangakuan sakabéh jalma utama nagara, sarta ngeunaan sipat-sipat anu disebatna sareng paréntah-paréntah anu ditepikeunana? Upami hal anu ngalawan hakékat mungkin dina ieu, kedah mungkirkeun karaton ieu, lampu-lampu ieu, sareng jamaah ieu, boh ayana boh hakékatna. Upami anjeun sanggup, sodorkeun ramo bantahan pikeun ngalawan ieu. Tingali, kumaha ramo anjeun bakal dipatahkeun ku kakuatan bukti tuluy ditusukkeun kana panon anjeun.
BUKTI KADUA BELAS
Hayu, hé dulur anu parantos rada sadar ku akal! Abdi bakal némbongkeun deui hiji bukti anu kuatna sakumaha sakabéh sabelas bukti. Tah tingali titah anu pinuh ku cahya ieu, anu turun ti luhur sarta ku unggal jalma ditingali kalayan kacida talitina lantaran héran atawa hormat ka éta {(Catetan handap): Titah anu pinuh ku cahya isyarat kana Al-Qur'an, sareng tanda karajaan di luhurna isyarat kana i'jazna.}. Jalma anu ngagaduhan sarébu tanda éta nangtung di gigireunana, nerangkeun harti titah éta ka sadayana. Tah, gaya-gaya titah ieu mancorong ku cara anu narik paningal pangajén unggal jalma, sarta nyebat pasualan-pasualan anu sakitu soson-sosonna sareng pentingna, nepi ka unggal jalma kapaksa ngadangukeun. Sabab éta nerangkeun hiji-hiji syuunat, lampah, paréntah, sareng sipat zat anu ngatur sakabéh nagara ieu, anu ngadamel karaton ieu, sarta anu mintonkeun hal-hal anu anéh ieu. Sakumaha dina sakabéh titah éta aya hiji tanda karajaan anu pangageungna, tingali, sakumaha dina unggal padalisan, unggal kalimahna aya hiji tanda karajaan anu teu tiasa ditiron, kitu ogé dina harti-harti, hakékat-hakékat, paréntah-paréntah, sareng hikmah-hikmah anu ditepikeunana, katingali hiji cara anu husus pikeun zat éta, masing-masing siga hiji segel batin anu husus kagungan anjeunna. Cindekna,
Titah anu pangageungna éta némbongkeun zat anu pangageungna éta sapertos panonpoé; anu henteu lolong bakal ningali. Tah, hé rerencangan! Upami akal anjeun parantos sadar, sakieu cekap. Upami anjeun ngagaduhan cariosan, ucapkeun ayeuna. Jalma anu keukeuh éta ngawaler, “Pikeun bukti-bukti anjeun ieu, abdi ngan nyarios: Alhamdulillah, abdi parantos iman. Malah, abdi parantos iman ku cara anu mancorong sapertos panonpoé sareng caang sapertos beurang, yén abdi nampi yén nagara ieu ngagaduhan hiji Gusti Mâlik Dzul-Kamâl, alam ieu ngagaduhan hiji Gusti Shâhib Dzul-Jalâl, karaton ieu ngagaduhan hiji Gusti Shâni' Dzul-Jamâl. Mugia Alloh rido ka anjeun, lantaran anjeun parantos nyalametkeun abdi tina sikep keukeuh sareng kagéloan abdi anu lami. Unggal bukti anu anjeun tepikeun, ku nyalira parantos cekap pikeun némbongkeun hakékat ieu. Nanging lantaran unggal bukti sumping, muka lapisan-lapisan makrifat, tabir-tabir pikeun wanoh, jandéla-jandéla asih anu langkung mancorong, langkung amis, langkung pikaresepeun, langkung pinuh ku cahya, langkung éndah, abdi ngantosan sareng ngadangukeun.” Carita perumpamaan anu nunjukkeun kana hakékat tauhid anu pangageungna sareng iman “âmentü billah” parantos réngsé. Kalayan karunia Gusti Rahmân, feyz Al-Qur'an, sareng cahya iman, urang bakal némbongkeun hiji bubuka sareng dua belas kilatan cahya tina panonpoé tauhid sajati, anu saluyu sareng dua belas bukti dina carita perumpamaan. {(): Ieu bagéan aya dina Kalimah Kadua Puluh Dua.} ﻭَ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺘَّﻮْﻓ۪ﻴﻖُ ﻭَ ﺍﻟْﻬِﺪَﺍﻳَﺔُ
DAPTAR EUSI
Bubuka-bubuka .......................................................................................04
Bagéan Kahiji
(Risalah Bubuahan) Pasualan Kahiji ......................................................................................09 Hiji Ringkesan Pasualan Kadua ...............................................................11 Pasualan Katilu .....................................................................................15 Pasualan Kaopat .................................................................................19 Pasualan Kalima ......................................................................................22 Pasualan Kagenep .......................................................................................24 Pasualan Katujuh ......................................................................................29 Hiji Ringkesan Pasualan Kadalapan ............................................................43 Pasualan Kasalapan .................................................................................59 Pasualan Kasapuluh (Kembang Emirdağı) .............................................................65 Catetan-catetan Handap Pasualan Kasapuluh ..................................................................75 Serat Hüsrev ka Kangjeng Üstadna ....................................................................77 Pasualan Kasabelas .....................................................................................79 Panutup Pasualan Kasabelas .................................................................88 Hiji Serat ti Hüsrev .............................................................................95 Hiji Serat ti Murid-murid Risale-i Nur Isparta ...........................................96