DALIL IMAN KASAPULUH
MEKTUP KADUA PULUH
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ ﻭَ ﺍِﻥْ ﻣِﻦْ ﺷَﻰْﺀٍ اِلَّا ﻳُﺴَﺒِّﺢُ ﺑِﺤَﻤْﺪِﻩ۪ ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ لَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﺣْﺪَﻩُ لَا ﺷَﺮ۪ﻳﻚَ ﻟَﻪُ ﻟَﻪُ ﺍﻟْﻤُﻠْﻚُ ﻭَ ﻟَﻪُ ﺍﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻳُﺤْﻴ۪ﻰ ﻭَ ﻳُﻤ۪ﻴﺖُ ﻭَ ﻫُﻮَ ﺣَﻰٌّ لَا ﻳَﻤُﻮﺕُ ﺑِﻴَﺪِﻩِ ﺍﻟْﺨَﻴْﺮُ ﻭَ ﻫُﻮَ ﻋَﻠٰﻰ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْﺀٍ ﻗَﺪ۪ﻳﺮٌ ﻭَ ﺍِﻟَﻴْﻪِ ﺍﻟْﻤَﺼ۪ﻴﺮُ Kalimah tauhid ieu, nu ngulangna saatos solat subuh sareng magrib miboga seueur kaunggulan, sareng dina hiji riwayat nu sahih miboga darajat Ismul A'zham, aya sabelas kecap. Dina unggal kecapna aya wartos gumbira sareng wawaran nu matak bingah, darajat tauhid rububiyah, sareng dina hiji poko Ismul A'zham aya kaagungan katunggalan sareng kasampurnaan kaésaan. Urang nyanggakeun katerangan hakékat-hakékat nu ageung sareng luhur ieu ka Kalimah-kalimah sanés; sareng dumasar kana hiji jangji, kanggo ayeuna urang bakal ngadamel daptar pikeun éta, dina wangun ringkesan nu pondok, kalayan "Dua Tingkat" sareng hiji "Bubuka".
BUBUKA
Sing kauninga sacara pasti: Tujuan tina nu diciptakeun nu pangluhurna sareng hasil fitrah nu pangagungna nyaéta iman ka Alloh. Sareng tingkat kamanusaan nu pangluhurna sareng kalungguhan umat manusa nu pangagungna nyaéta makrifatulloh dina iman ka Alloh. Kabagjaan jin sareng manusa nu pangcaangna sareng ni'mat nu pangamisna nyaéta kanyaah ka Alloh dina makrifatulloh éta. Sareng kabingah nu pangmurnina pikeun roh manusa sareng kabagjaan nu pangberesihna pikeun manah manusa nyaéta rasa ngeunah ruhani dina kanyaah ka Alloh éta. Leres, sadaya kabagjaan sajati, kabingah murni, ni'mat nu amis sareng rasa ngeunah nu murni, tangtos aya dina makrifatulloh sareng kanyaah ka Alloh. Éta sadayana teu tiasa aya tanpa éta dua. Nu mikawanoh sareng mikanyaah Gusti, janten wadah kabagjaan, ni'mat, cahya sareng rusiah nu teu aya tungtungna, boh dina kamampuh boh dina kanyataan. Nu henteu leres-leres mikawanoh sareng mikanyaah Mantenna, kakeunaan sangsara, kanyeri sareng sangkaan nu teu aya tungtungna, sacara batin sareng lahir. Leres, dina dunya nu pabalatak ieu, di antara umat manusa nu teu kagungan tujuan, dina kahirupan nu teu ngahasilkeun; tanpa nu kagungan, tanpa nu ngajaga; hiji manusa nu lemah sareng miskin, sanaos janten raja sakumna dunya, naon ajénna. Tah, di antara umat manusa nu teu kagungan tujuan ieu, dina dunya nu pabalatak sareng fana ieu, upami manusa henteu mikawanoh Nu Kagungan anjeunna sareng henteu mendakan Gusti Mâlikna, sadayana ngartos kumaha anjeunna teu aya daya sareng ngumbara tanpa tujuan. Upami anjeunna mendakan Nu Kagungan anjeunna sareng mikawanoh Gusti Mâlikna, harita anjeunna nyalindung kana rohmat-Na sareng ngandelkeun kudrat-Na. Dunya nu janten tempat pikasieuneun éta robah janten tempat ngumbara sareng janten tempat dagang.
TINGKAT KAHIJI
Dina unggal hiji tina sabelas kecap dina kalimah tauhid ieu aya wartos gumbira. Sareng dina wartos gumbira éta aya ubar; sareng dina ubar éta aya rasa ngeunah batin.
KECAP KAHIJI:
Dina لَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ aya wartos gumbira kieu: Roh manusa, nu kakeunaan kabutuhan nu teu aya watesna sareng janten sasaran serangan musuh nu teu aya tungtungna, mendakan dina ieu kecap hiji titik tempat neda pitulung, nu ngabukakeun ka anjeunna lawang banda rohmat nu bakal nyumponan sadaya kabutuhanna; sareng mendakan hiji titik pananggeuhan, nu ngawanohkeun sareng ngabéjakeun Gusti Ma'bûd sareng Gusti Khâliqna sorangan, Nu Kagungan kudrat mutlak nu bakal ngajaga anjeunna tina kajahatan sadaya musuhna, nunjukkeun Nu Kagungan anjeunna sareng ngawanohkeun saha Gusti Mâlikna. Sareng ku ngawanohkeun éta, éta nyalametkeun manah tina simpé nu pikasieuneun nu mutlak sareng roh tina kasedih nu nyeri, sareng ngajamin manah nu lega nu langgeng sareng kabingah nu tetep.
KECAP KADUA:
ﻭَﺣْﺪَﻩُ Dina ieu kecap aya wartos gumbira nu janten ubar sareng maparin kabagjaan. Kieu: Roh manusa sareng manah manusa, nu patali sareng seuseueurna jinis jagat, sareng margi patali éta dugi ka darajat titeuleum dina pabalatak sareng kacau, mendakan hiji panyalindungan sareng hiji juru salamet dina kecap ﻭَﺣْﺪَﻩُ, nu nyalametkeun anjeunna tina sadaya kacau sareng pabalatak éta. Nyaéta, ﻭَﺣْﺪَﻩُ dina hartosna nyarios: Alloh téh Hiji. Ulah capé ku nyuhunkeun ka barang-barang sanés; ulah ngahinakeun diri sareng ngaraos hutang budi ka aranjeunna; ulah nyanjung-nyanjung sareng tunduk ka aranjeunna; ulah kasusah ku nuturkeun aranjeunna; ulah sieun sareng ngageter ku aranjeunna. Margi Gusti Sultan jagat téh Hiji, konci sagala rupa aya di sisi-Na, kadali sagala rupa aya dina kakawasaan-Na; sagala rupa diréngsékeun ku paréntah-Na. Upami anjeun mendakan Mantenna, anjeun parantos mendakan sadaya nu dipilarian; anjeun parantos salamet tina hutang budi sareng kasieun nu teu aya watesna.
KECAP KATILU:
لَا ﺷَﺮ۪ﻳﻚَ ﻟَﻪُ Nyaéta, sakumaha dina kailahian sareng karajaan-Na teu aya nu nyarengan; Alloh téh Hiji, teu tiasa langkung ti Hiji. Kitu deui dina rububiyah-Na, lampah sareng panyiptaan-Na ogé teu aya nu nyarengan. Kadang-kadang aya hiji raja, nu teu kagungan nu nyarengan dina karajaanana; nanging dina lampahna, pajabat-pajabatna dianggap nyarengan anjeunna sareng ngahalangan sadayana lebet ka payuneunna. Aranjeunna nyarios, "Nyuhunkeun ka abdi sadaya ogé." Nanging Gusti, Nu Janten Sultan azali sareng langgeng salawasna, sakumaha teu kagungan nu nyarengan dina karajaan-Na, dina lampah rububiyah-Na ogé teu peryogi nu nulungan atanapi nu nyarengan. Upami teu aya paréntah sareng kersa-Na, daya sareng kakuatan-Na, teu aya hiji ogé nu tiasa milu campur kana hiji barang mana baé. Sadayana tiasa nyuhunkeun langsung ka Mantenna. Margi Mantenna teu kagungan nu nyarengan sareng nu nulungan, jalma nu nyuhunkeun éta henteu dibéjaan, "Teu diidinan, anjeun teu tiasa lebet ka payuneun Mantenna." Tah, ieu kecap maparin wartos gumbira kieu kanggo roh manusa: Roh manusa nu parantos ngahontal iman, tanpa panghalang, tanpa nu milu campur, tanpa tabir sareng tanpa nu nyegah, dina unggal kaayaanana, dina unggal kahayangna, dina unggal waktos sareng di unggal tempat, tiasa lebet ka payuneun Gusti Jamîl Dzul-Jalâl, Gusti Qadîr Dzul-Kamâl, Nu Kagungan mangsa azali sareng mangsa anu langgeng salawasna, banda-banda rohmat sareng banda-banda kabagjaan, pikeun nyuhunkeun kabutuhanna. Sareng ku mendakan rohmat-Na sareng ngandelkeun kudrat-Na, tiasa ngahontal manah nu lega sareng kabingah nu sampurna.
KECAP KAOPAT:
ﻟَﻪُ ﺍﻟْﻤُﻠْﻚُ Hartosna, sadaya milik kagungan Mantenna. Anjeun téh milik-Na, nu dipimilik ku Mantenna, sareng anjeun damel dina milik-Na. Ieu kecap maparin wartos gumbira nu janten ubar kieu sareng nyarios: Hé manusa! Ulah nganggap yén anjeun kagungan diri anjeun sorangan. Margi anjeun teu tiasa ngatur diri anjeun sorangan, beban éta beurat. Anjeun teu tiasa ngajaga diri anjeun ku sorangan, henteu tiasa nyingkahan bala sareng nyumponan kabutuhan anjeun. Ku kituna, ulah kanyeri sareng kasiksa kalayan sia-sia; milik téh kagungan Nu Sanés. Gusti Mâlik éta Qadîr sareng Rahîm; sing ngandelkeun kudrat-Na, ulah nuduh rohmat-Na. Sing tinggalkeun kasedih, sing raoskeun kabingah. Sing leupaskeun kasusah, sing mendakan rasa ngeunah. Sareng nyarios yén: Jagat ieu, nu ku anjeun dipikaasih sacara batin sareng patali sareng anjeun, nu pabalatakna ngajantenkeun anjeun sedih sareng nu henteu tiasa ku anjeun dilereskeun, téh milik Gusti Qadîr Nu Rahîm. Pasrahkeun milik ka Nu Kagunganana, sing tinggalkeun ka Mantenna; raoskeun kabingahna, ulah nyandak sangsarana. Mantenna Hakîm sareng Rahîm. Mantenna ngatur sareng ngagerakkeun milik-Na sakumaha dipikersa-Na. Nalika anjeun sieun, sing nyarios sapertos İbrahim Hakkı, "Hayu urang tingali naon nu dipilampah ku Maulâ, Naon baé nu dipilampah-Na, Mantenna milampah kalayan saé." Sing ningali tina jandéla-jandéla, ulah lebet ka jerona.
KECAP KALIMA:
ﻭَ ﻟَﻪُ ﺍﻟْﺤَﻤْﺪُ Hartosna, hamd sareng pujian, muji sareng nganuhunkeun, husus kanggo Mantenna sareng pantes kanggo Mantenna. Hartosna, ni'mat-ni'mat kagungan Mantenna sareng medal tina banda-Na. Sareng banda éta tetep aya. Tah, ieu kecap maparin wartos gumbira sareng nyarios kieu: Hé manusa! Ulah kanyeri ku icalna ni'mat. Margi banda rohmat moal béak. Sareng ulah nyambat ku kanyeri tina mikiran icalna rasa ngeunah. Margi buah ni'mat éta téh hasil rohmat nu teu aya tungtungna. Upami tangkalna langgeng, sanaos buahna ical, aya deui nu ngagentosna. Dina rasa ngeunah ni'mat, ku hamd anjeun tiasa mikiran hiji perhatosan rohmat nu saratus darajat langkung ngeunah tibatan éta rasa ngeunah, sareng sakaligus ngajantenkeun rasa ngeunah saratus darajat. Sakumaha hiji apel nu dihadiahkeun ka anjeun ku raja nu agung, dina raosna nu ngeunah, ngajantenkeun anjeun ngaraos sareng dipaparin rasa ngeunah hiji perhatosan raja, nu langkung luhur tibatan raosna nu ngeunah tina saratus, malah sarébu apel. Kitu deui ku kecap ﻟَﻪُ ﺍﻟْﺤَﻤْﺪُ, nyaéta ku hamd sareng sukur, nyaéta ku ngaraos paparin dina ni'mat, nyaéta ku mikawanoh Gusti Nu Maparin Ni'mat sareng mikiran paparin-Na, nyaéta ku mikiran perhatosan rohmat-Na, Kanyaah-Na nu museur ka anjeun sareng tetepna paparin-Na, éta ngabukakeun ka anjeun lawang rasa ngeunah batin nu sarébu darajat langkung ngeunah tibatan ni'mat.
KECAP KAGENEP:
ﻳُﺤْﻴ۪ﻰ Hartosna, Mantenna Nu maparin kahirupan. Sareng Mantenna ogé Nu ngajaga kahirupan ku rejeki. Sareng Mantenna kénéh Nu nyayagikeun kabutuhan kahirupan. Sareng tujuan-tujuan kahirupan nu luhur kagungan Mantenna, hasil-hasilna nu penting nuju ka Mantenna; salapan puluh salapan persén buahna kagungan Mantenna. Tah, ieu kecap ngagero, maparin wartos gumbira sareng nyarios kieu ka umat manusa nu fana sareng lemah: Hé manusa! Ulah kasusah ku nyandak tugas-tugas kahirupan nu beurat kana taktak anjeun. Ulah sedih ku mikiran fanana kahirupan. Ulah nunjukkeun kaduhung sumping ka dunya ku ngan ukur ningali buah-buahna nu teu penting nu kanggo dunya. Sabalikna, mesin kahirupan dina kapal wujud anjeun éta kagungan Gusti Hayy tur Qayyûm. Mantenna nyumponan waragad sareng kabutuhanana. Sareng kahirupan éta miboga seueur pisan tujuan sareng hasil, sareng éta kagungan Mantenna. Anjeun téh hiji prajurit nu nyekel kamudi dina kapal éta. Laksanakeun tugas anjeun kalayan saé, tampi upah anjeun, sareng raoskeun kabingah anjeun. Sing mikiran kumaha luhur ajén kapal kahirupan éta, kumaha éndah mangpaat-mangpaat nu dipaparin ku éta, sareng kumaha Karîm sareng Rahîm Zat Nu Kagungan kapal éta; sing bungah, sing sukur sareng sing ngartos yén nalika anjeun ngalaksanakeun tugas kalayan leres, sadaya hasil nu dipaparin ku kapal éta, dina hiji jihat lebet kana buku lampah anjeun, ngajamin kahirupan nu langgeng kanggo anjeun sareng ngahirupkeun anjeun salawasna.
KECAP KATUJUH:
ﻭَ ﻳُﻤ۪ﻴﺖُ Hartosna, Mantenna Nu maparin pati. Nyaéta, Mantenna ngabébaskeun tina tugas kahirupan, ngalihkeun tempat tina dunya nu fana sareng ngabébaskeun tina beban khidmah. Nyaéta, Mantenna nyandak anjeun tina kahirupan nu fana kana kahirupan nu langgeng. Tah, ieu kecap ngagero kieu ka jin sareng manusa nu fana, sareng nyarios: Wartos gumbira kanggo aranjeun! Pati sanés dipupus, sanés euweuh pisan, sanés fana, sanés tumpur, sanés pareum, sanés paturay nu langgeng, sanés teu aya, sanés kabeneran, sanés musnah tanpa nu milampah. Sabalikna, éta dibébaskeun tina tugas ku Gusti Fâ'il Nu Hakîm tur Rahîm, éta ngalih tempat. Éta diantarkeun nuju kabagjaan langgeng, ka lemah cai asalna. Éta lawang patepang ka alam barzah, nu janten tempat dihimpunna salapan puluh salapan persén nu dipikaasih.
KECAP KADALAPAN:
ﻭَ ﻫُﻮَ ﺣَﻰٌّ لَا ﻳَﻤُﻮﺕُ Hartosna, Gusti Ma'bûd Nu teu kantos sirna, Gusti Nu Dipikaasih Nu teu kantos ical, Nu Kagungan kaéndahan, kasampurnaan sareng paparin nu teu aya watesna langkung luhur tibatan kasampurnaan, éndah sareng paparin nu katingal dina sadaya nu aya dina sakabéh jagat sareng nu janten jalan kanyaah, sareng nu hiji tajalli kaéndahan-Na wungkul cekap gaganti sadaya nu dipikaasih, kagungan kahirupan nu tetep, azali sareng langgeng salawasna; nu suci tina noda sirna sareng fana, sareng beresih tina perkara kakurangan sareng cacad nu ngaliwat. Tah, ieu kecap ngembarkeun ka jin, manusa, sadaya nu sadar sareng ahli kanyaah sareng asih yén: Wartos gumbira kanggo aranjeun! Aranjeun kagungan Gusti Nu Dipikaasih Nu Langgeng, Nu Ngubaran sareng Ngoleskeun ubar kana raheut-raheut tina paturay nu teu aya tungtungna sareng nu dipikaasih ku aranjeun. Ku margi Mantenna aya sareng Langgeng, ulah hariwang naon baé nu kajadian ka nu sanés. Sabalikna, éndah sareng paparin, karunia sareng kasampurnaan nu janten sabab kanyaah aranjeun dina nu dipikaasih éta, sanggeus ngaliwat seueur tabir, nyaéta kalangkang tina kalangkang nu kacida lemahna tina tajalli kaéndahan Gusti Nu Dipikaasih Nu Langgeng éta, nu langgeng. Ulah icalna aranjeunna nganyenyeri aranjeun. Margi aranjeunna hiji rupa eunteung. Silih gantina eunteung ngabarukeun sareng ngajantenkeun langkung éndah tajalli kaéndahan nu mancorong. Ku margi Mantenna aya, sagala rupa aya.
KECAP KASALAPAN:
ﺑِﻴَﺪِﻩِ ﺍﻟْﺨَﻴْﺮُ Hartosna, sadaya kasaéan aya dina kakawasaan-Na. Unggal kasaéan nu dilaksanakeun ku aranjeun lebet kana buku-Na. Unggal lampah soleh nu dilaksanakeun ku aranjeun kacatet di sisi-Na. Tah, ieu kecap ngagero sareng maparin wartos gumbira ka jin sareng manusa, sareng nyarios: Hé nu teu aya daya! Nalika aranjeun ngalih ka pakuburan, ulah nyarios, "Duh! Harta abdi sadaya parantos ruksak sareng usaha abdi sadaya sia-sia, abdi sadaya mios ti dunya nu éndah sareng lega ieu sareng lebet kana taneuh nu heureut." Ulah nyambat sareng pegat harepan. Margi sagala rupa nu kagungan aranjeun dijaga. Sadaya lampah aranjeun parantos ditulis. Sadaya khidmah aranjeun parantos kacatet. Zat Dzul-Jalâl, Nu Bakal Maparin ganjaran khidmah aranjeun, Nu Kagungan sadaya kasaéan dina kakawasaan-Na sareng Nu Tiasa Ngalaksanakeun sadaya kasaéan, narik aranjeun sareng nempatkeun aranjeun saheulaanan di handapeun taneuh. Teras Mantenna nyandak aranjeun ka payuneun-Na. Kumaha bagjana aranjeun, margi aranjeun parantos ngaréngsékeun khidmah sareng tugas. Kasusah aranjeun parantos béak, aranjeun nuju ka reureuh sareng rohmat. Khidmah sareng kasusah parantos béak; aranjeun nuju nampi upah. Leres, Gusti Qadîr Dzul-Jalâl, Nu Ngajaga siki-siki sareng bibit-bibit nu mangrupa kaca-kaca buku lampah sareng peti-peti khidmah usum semi nu kaliwat, sareng Nu Ngajaga sareng Nyebarkeunana dina usum semi kadua ku cara nu mancorong pisan, malah saratus darajat langkung barokah tibatan asalna, tangtos ogé ngajaga hasil-hasil kahirupan aranjeun sapertos kitu, sareng bakal maparin ganjaran nu kacida seueur pisanana pikeun khidmah aranjeun.
KECAP KASAPULUH:
ﻭَ ﻫُﻮَ ﻋَﻠٰﻰ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْﺀٍ ﻗَﺪ۪ﻳﺮٌ Hartosna, Mantenna Wâhid sareng Ahad, Nu Maha Kawasa kana sagala rupa. Teu aya hiji ogé nu ngabeuratkeun Mantenna. Nyiptakeun hiji usum semi sagampil hiji kembang pikeun Mantenna. Nyiptakeun sawarga saenteng hiji usum semi pikeun Mantenna. Nu diciptakeun nu teu aya watesna nu diciptakeun deui ku Mantenna unggal dinten, unggal taun sareng unggal abad, nyaksian kudrat-Na nu teu aya tungtungna ku basa-basa nu teu aya tungtungna. Tah, ieu kecap ogé maparin wartos gumbira kieu sareng nyarios: Hé manusa! Khidmah nu ku anjeun dilaksanakeun sareng ubudiyah nu ku anjeun dipilampah moal sia-sia. Hiji nagri ganjaran sareng hiji tempat kabagjaan parantos disayagikeun kanggo anjeun. Gaganti dunya anjeun nu fana ieu, sawarga nu langgeng nungguan anjeun. Sing iman sareng percanten kana jangji Gusti Khâliq Dzul-Jalâl, Nu Ku Anjeun Disembah sareng Dipikawanoh. Mustahil Mantenna ingkar kana jangji-Na. Teu aya kakurangan tina sisi mana baé dina kudrat-Na. Kalemahan teu tiasa milu campur kana lampah-Na. Sakumaha Mantenna nyiptakeun kebon anjeun nu alit, Mantenna ogé tiasa nyiptakeun sawarga kanggo anjeun, sareng parantos nyiptakeun sareng ngajangjikeunana ka anjeun. Sareng ku margi parantos ngajangjikeun, tangtos Mantenna bakal nyandak anjeun ka jerona. Ku margi urang ningali langsung: Unggal taun dina bumi, Mantenna ngahudangkeun sareng nyebarkeun langkung ti tilu ratus rébu jinis sareng bangsa sasatoan sareng tutuwuhan, kalayan tartib sareng timbangan nu sampurna, kalayan kacida gancang tur gampilna. Tangtos Gusti Qadîr Dzul-Jalâl sapertos kitu sanggup nyumponan jangji-Na. Sareng ku margi unggal taun, Gusti Qadîr Mutlak sapertos kitu nyiptakeun conto-conto hasyr sareng sawarga dina mangrébu cara. Sareng ku margi Mantenna parantos ngajangjikeun kabagjaan langgeng sareng maparin wartos gumbira sawarga ku sadaya dawuhan samawi-Na. Sareng ku margi sadaya lampah sareng Syuunat-Na téh bebeneran sareng hakékat, sareng kalayan leres sareng daria. Sareng ku margi kalayan kasaksian hasil lampah-Na, sadaya kasampurnaan nunjukkeun sareng nyaksian kasampurnaan-Na nu teu aya tungtungna, sareng teu aya kakurangan sareng cacad tina sisi mana baé dina Mantenna. Sareng ku margi ingkar kana jangji, nyarios nu sabalikna, bohong sareng nipu téh sipat, kakurangan sareng cacad nu pangawonana. Tangtos sareng tangtos, Gusti Qadîr Dzul-Jalâl éta, Gusti Hakîm Dzul-Kamâl éta, Gusti Rahîm Dzul-Jamâl éta bakal nyumponan jangji-Na; bakal ngabukakeun lawang kabagjaan langgeng, sareng bakal ngalebetkeun aranjeun, hé ahli iman, kana sawarga nu janten lemah cai asal bapa aranjeun, Adam.
KECAP KASABELAS:
ﻭَ ﺍِﻟَﻴْﻪِ ﺍﻟْﻤَﺼ۪ﻴﺮُ Hartosna, manusa nu dikintun kalayan tugas-tugas nu penting pikeun dagang sareng ngalaksanakeun kawajiban ka dunya nu janten nagri cocoba ieu, sanggeus ngalaksanakeun dagangna, ngaréngsékeun tugasna sareng nyampurnakeun khidmahna, bakal mulih deui ka Gusti Khâliq Dzul-Jalâl Nu parantos ngintunkeun aranjeunna, sareng bakal patepang sareng Maulâ Nu Maha Mulya. Nyaéta, aranjeunna bakal angkat ti nagri nu fana ieu sareng dipaparin kamulyaan sumping ka payuneun kaagungan-Na di nagri nu langgeng. Nyaéta, aranjeunna bakal salamet tina kaributan sabab-sabab sareng tabir-tabir poék parantara, sareng bakal patepang tanpa tabir sareng Gusti Rabb Nu Rahîm, dina puseur karajaan-Na nu langgeng. Langsung, sadayana bakal uninga sareng mendakan saha Gusti Khâliq, Ma'bûd, Rabb, Sayyid sareng Gusti Mâlikna sorangan. Tah, ieu kecap maparin wartos gumbira kieu langkung luhur tibatan sadaya wartos gumbira sareng nyarios: Hé manusa! Naha anjeun uninga ka mana anjeun angkat sareng ka mana anjeun diantarkeun? Sakumaha diucapkeun di tungtung Kalimah Katilu Puluh Dua: Anjeun nuju ka wengkuan rohmat sareng darajat hadir payuneun Gusti Jamîl Dzul-Jalâl, nu sarébu taun kahirupan nu bagja di dunya henteu sabanding sareng sajam kahirupan sawarga, sareng sarébu taun kahirupan sawarga éta ogé henteu sabanding sareng sajam ningali kaéndahan-Na. Aranjeun nuju ka wengkuan hadir payuneun Gusti Ma'bûd Nu teu kantos sirna, Gusti Nu Dipikaasih Nu teu kantos ical; nu éndah sareng kaéndahan dina para kakasih majasi nu dipikaasih, matak kasengsem sareng dipikaresep ku aranjeun, sareng dina sadaya nu aya di dunya, nyaéta hiji rupa kalangkang tina tajalli kaéndahan sareng éndahna Asma-Na; sareng sakabéh sawarga kalayan sadaya lemesna nyaéta hiji tajalli rohmat-Na; sareng sadaya kahayang, kanyaah, kasengsem sareng daya narik nyaéta sakilat cahya kanyaah-Na; sareng aranjeun disaur ka sawarga nu janten tempat susuguh langgeng-Na. Ku kituna, lebet ka lawang kubur kalayan seuri, sanés kalayan nangis. Sareng ieu kecap maparin wartos gumbira kieu, nyarios: Hé manusa! Ulah nyangka sareng mikiran yén aranjeun nuju fana, teu aya, euweuh pisan, poék, dipopohokeun, buruk, paburencay sareng titeuleum dina kasrah. Aranjeun sanés nuju fana, nanging nuju langgeng. Aranjeun sanés diantarkeun kana teu aya, nanging kana wujud nu langgeng. Aranjeun sanés lebet ka poék, nanging ka alam cahya. Aranjeun nuju ka Nu Kagungan sareng Nu Ngawasaan Sajati, sareng mulih ka puseur dayeuh karajaan Gusti Sultan Azali. Aranjeun sanés bakal titeuleum dina kasrah, nanging bakal narik napas dina wengkuan katunggalan. Aranjeun sanés nuju paturay, nanging nuju patepang.
DALIL IMAN KASABELAS
(TINGKAT KAHIJI TINA KALIMAH KADUA PULUH DUA)
ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﻭَﻳَﻀْﺮِﺏُ ﺍﻟﻠّٰﻪُ الْاَمْثَالَ ﻟِﻠﻨَّﺎﺱِ ﻟَﻌَﻠَّﻬُﻢْ ﻳَﺘَﺬَﻛَّﺮُﻭﻥَ ٭ ﻭَ ﺗِﻠْﻚَ الْاَمْثَالُ ﻧَﻀْﺮِﺑُﻬَﺎ ﻟِﻠﻨَّﺎﺱِ ﻟَﻌَﻠَّﻬُﻢْ ﻳَﺘَﻔَﻜَّﺮُﻭﻥَ Dina hiji waktos, dua jalma mandi di hiji balong. Ku pangaruh anu luar biasa, duanana kaleungitan eling. Nalika muka panon, duanana ningali yén aranjeunna parantos dibawa ka hiji alam anu anéh. Hiji alam anu, ku tartibna anu sampurna, siga hiji nagara, malah siga hiji kota, malah siga hiji karaton. Kalayan kacida héranna, duanana ningali ka sabudeureunana. Aranjeunna ningali yén lamun ditingali tina hiji jihat, katingali hiji alam anu kacida ageungna. Lamun ditingali tina hiji jihat, éta hiji nagara anu tartib; tina hiji jihat, hiji kota anu sampurna; tina jihat séjén, hiji karaton anu ngawengku alam anu kacida megahna. Duanana leumpang-leumpang bari nengetan di alam anu anéh ieu. Aranjeunna ningali aya sababaraha mahluk anu nyarita ku hiji cara, nanging duanana henteu terang kana basana. Ngan tina isyarat-isyaratna kahartos yén maranéhna ngalaksanakeun padamelan anu penting sarta ngajalankeun pancén anu penting. Salah sahiji tina dua jalma éta nyarios ka rerencanganna, “Alam anu anéh ieu tangtos miboga anu ngatur; nagara anu tartib ieu miboga anu ngawasaan; kota anu sampurna ieu miboga anu kagungan; karaton anu didamel kalayan seni ieu miboga ahli anu ngadamelna. Urang kedah narékahan, kedah wanoh ka anjeunna. Sabab kahartos yén anjeunna anu parantos nyandak urang ka dieu. Upami urang henteu wanoh ka anjeunna, saha anu bakal nulungan urang? Naon anu tiasa urang harepkeun ti mahluk-mahluk lemah ieu, anu basana teu urang terang sarta anu henteu ngadangukeun urang? Malah, hiji zat anu ngajantenkeun alam anu sakitu ageungna dina wangun hiji nagara, dina cara hiji kota, dina rupa hiji karaton, anu ngeusi ti tungtung ka tungtung ku hal-hal anu luar biasa, anu ngahias ku rupa-rupa hiasan, sarta anu ngalengkepan ku mujijat-mujijat anu mintonkeun pangajaran, tangtos ngagaduhan anu dipikahoyong ti urang sareng ti anu datang ka dieu. Urang kedah wanoh ka anjeunna. Malah, urang kedah terang naon anu dipikahoyongna.” Jalma anu hiji deui nyarios, “Abdi henteu percanten yén aya hiji zat sapertos anu anjeun carioskeun, sarta anjeunna nyalira ngatur sakabéh alam ieu.” Rerencanganna ngawaler, “Upami urang henteu wanoh ka anjeunna sarta teu maliré, teu aya mangpaatna pisan; upami aya karugianana, kacida ageungna. Upami urang narékahan pikeun wanoh ka anjeunna, kasusahna kacida hampangna; upami aya mangpaatna, kacida ageungna. Ku sabab éta, teu maliré ka anjeunna téh sanés padamelan anu asup akal.” Jalma anu teu puguh tujuan éta nyarios, “Abdi ningali sakabéh katengtreman sareng kasenangan abdi dina henteu mikiran anjeunna. Malah, abdi moal ngurus hal-hal anu henteu kahontal ku akal abdi sapertos kieu. Sakabéh padamelan ieu téh padamelan kabeneran sarta pabaliut, ngider sorangan; naon patalina sareng abdi?” Rerencanganna anu gaduh akal nyarios ka anjeunna, “Kakeukeuhan ngalawan anjeun ieu bakal nyilakakeun abdi ogé, malah panginten loba jalma. Sakapeung ku lantaran hiji jalma anu henteu sopan, hiji nagara janten ancur.” Jalma anu teu puguh tujuan éta malik deui nyarios, “Buktikeun kalayan pasti ka abdi yén nagara anu sakitu ageungna ieu ngan ngagaduhan hiji anu ngawasaan, hiji anu ngadamel. Atawa ulah ngaganggu abdi.” Rerencanganna ngawaler, “Ku margi kakeukeuhan anjeun parantos naék nepi ka kadar gélo, ku kakeukeuhan éta anjeun bakal ngajantenkeun urang, malah panginten nagara ieu, katarajang ku hukuman anu ngancurkeun. Abdi ogé bakal némbongkeun ka anjeun ku dua belas bukti yén alam ieu anu sapertos hiji karaton, nagara ieu anu sapertos hiji kota, ngan ngagaduhan hiji ahli anu ngadamelna, sarta ahli anu ngadamel éta nyalira anu ngatur sagala hal. Anjeunna henteu ngagaduhan kakurangan tina segi naon waé. Ahli anu ngadamel, anu henteu katingali ku urang éta, ningali urang sareng sagala hal sarta nguping kana cariosanana. Sakabéh padamelanana mangrupa mujijat sareng hal anu luar biasa. Sakabéh mahluk anu urang tingali ieu, anu basana teu urang terang, téh para pagawéna.”
BUKTI KAHIJI
Hayu, tingali ka unggal arah, perhatoskeun unggal hal! Di jero sakabéh padamelan ieu, hiji leungeun anu nyumput nuju damel. Sabab tingali, hiji hal anu alitna saukuran siki, anu henteu ngagaduhan kakuatan sakadar hiji dirham {(Catetan handap): Ieu isyarat kana siki-siki anu mawa tangkal dina sirahna.}, ngangkat beban rébuan batman. Anu henteu ngagaduhan kasadaran sakadar zarah {(Catetan handap): Ieu isyarat kana tutuwuhan anu lemes, sapertos dahan anggur anu henteu tiasa naék sorangan sarta henteu tiasa nahan beurat buahna, anu manjangkeun leungeun-leungeun lemesna ka tangkal séjén, ngabungkusna sarta nyandarkeun bebanana kana éta tangkal.}, ngalaksanakeun padamelan kalayan hikmah anu kacida luhurna. Hartosna, ieu sadayana henteu damel ku sorangan. Aya anu kagungan kakawasaan anu nyumput, anu ngajantenkeun éta sadayana damel. Upami éta damel ku sorangan, unggal padamelan di sakuliah nagara anu urang tingali ieu kedah mangrupa mujijat, unggal hal kedah mangrupa hal luar biasa anu ngadamel mujijat. Ieu téh pikiran anu palsu.
BUKTI KADUA
Hayu, perhatoskeun hal-hal anu ngahias sakabéh dataran, médan, sareng tempat-tempat ieu! Dina unggal-unggalna aya padamelan anu masihan béja ngeunaan zat anu nyumput éta. Saolah-olah unggal-unggalna, sapertos hiji tanda karajaan, hiji cap, masihan béja ngeunaan zat anu teu katingali éta. Ieu, tingali di payuneun panon anjeun; naon anu anjeunna damel tina hiji dirham kapas {(Catetan handap): Ieu isyarat kana siki. Upamana, kumaha siki tangkal candu anu sapertos zarah, siki aprikot anu sapertos hiji dirham, siki melon, nyandak tina khazanah rohmat daun-daun anu ditenun langkung éndah tibatan kaén wol, kembang-kembang anu langkung bodas sareng konéng tibatan kaén katun, bubuahan anu langkung amis tibatan permén sarta langkung lemes, langkung ngeunah, langkung amis tibatan buleudan daging sareng tuangeun kaléng, tuluy ngahaturkeunana ka urang.}. Tingali, sabaraha gulung kaén wol, kaén katun, sareng kaén kembangan anu kaluar. Tingali, sakumaha seueur permén, buleudan amis anu buleud didamel tina éta, nepi ka cekap upami rébuan jalma sapertos urang nganggo sareng ngatuangna. Malah tingali ogé, beusi, taneuh, cai, batu bara, tambaga, pérak, sareng emas ieu dicandak kana dampal leungeunna anu teu katingali, tuluy didamel janten sapotong daging {(Catetan handap): Ieu isyarat kana nyiptakeun awak sato tina unsur-unsur sarta ngayakeun mahluk hirup tina nutfah.}; tingali, perhatoskeun. Tah, hé jalma anu teu boga akal! Padamelan-padamelan ieu husus kagungan hiji zat anu sakabéh nagara ieu, kalayan sakabéh bagianana, aya di handapeun mujijat kakuatanana sarta tunduk kana unggal kahoyongna.
BUKTI KATILU
Hayu, tingali karya-karya seni anu unik anu obah ieu {(Catetan handap): Ieu isyarat kana sato-sato sareng manusa. Sabab sato téh hiji daptar alit tina alam ieu, sarta hakékat manusa téh conto alit tina jagat ieu; saolah-olah naon waé anu aya dina alam, contona aya dina manusa.}! Unggal-unggalna didamel ku cara anu saolah-olah mangrupa salinan alit tina karaton anu sakitu ageungna ieu. Naon waé anu aya dina sakabéh karaton ieu, kapanggih dina mesin-mesin alit anu obah éta. Naha mungkin pisan yén aya anu sanés ahli anu ngadamel karaton ieu sumping tuluy ngalebetkeun karaton anu anéh ieu kana hiji mesin alit? Malah, naha mungkin pisan yén hiji mesin saukuran kotak, bari ngawengku sakabéh hiji alam, aya dina hiji padamelan kabeneran atawa tanpa tujuan? Hartosna, sakabéh mesin unik anu katingali ku panon téh masing-masing siga hiji cap tina zat anu nyumput éta. Malah, masing-masing siga hiji juru béwara, hiji surat béwara. Ku basa kaayaanana, sadayana nyarios, “Urang téh karya seni hiji zat anu tiasa ngadamel sakabéh alam urang ieu kalayan gampil, sakumaha anjeunna parantos ngadamel urang sareng ngayakeun urang kalayan gampil.”
BUKTI KAOPAT
Hé rerencangan anu keukeuh ngalawan! Hayu, abdi bakal némbongkeun anu langkung anéh ka anjeun. Tingali, di nagara ieu sakabéh padamelan sareng hal-hal ieu parantos robah, nuju robah, henteu cicing dina hiji kaayaan. Perhatoskeun yén barang-barang anu teu hirup, kotak-kotak anu henteu ngagaduhan rasa anu urang tingali ieu, parantos nyandak rupa masing-masing hiji pangawasa mutlak. Saolah-olah unggal hal maréntah ka sakabéh hal. Tah tingali mesin di gigireun urang ieu {(Catetan handap): Mesin téh isyarat kana tangkal-tangkal anu buahan. Sabab saolah-olah mawa ratusan alat tenun sareng pabrik dina dahan-dahanna anu ipis, éta ninun, ngahias, ngasakkeun daun-daun, kembang-kembang, bubuahan anu matak hémeng, tuluy nyodorkeunana ka urang. Padahal tangkal-tangkal anu megah sapertos pinus sareng sidar parantos nempatkeun alat tenunna dina batu garing, tuluy terus damel.}, saolah-olah maréntah. Tah, kabutuhan sareng bahan-bahan anu diperyogikeun pikeun hiasan sarta padamelanana lumpat sumping ti tempat-tempat anu tebih. Tah tingali ka ditu, barang anu teu sadar éta {(Catetan handap): Ieu isyarat kana sisikian, siki-siki, sareng siki-siki alit laleur. Upamana, hiji laleur ngendog dina daun tangkal elm. Sakedapan, tangkal elm anu ageung éta ngarobih daun-daunna janten rahim indung, ayunan, sareng gudang anu pinuh ku kadaharan sapertos madu pikeun endog-endog éta. Saolah-olah tangkal anu henteu buahan éta, ku cara kitu, ngahasilkeun bubuahan anu ngagaduhan roh.}, saolah-olah masihan hiji isyarat, ngajantenkeun barang anu pangageungna janten palayanna, maké éta pikeun damel dina urusan-urusanna. Bandingkeun hal-hal séjén sareng ieu. Saolah-olah unggal hal ngajantenkeun sakabéh nu diciptakeun di alam ieu tunduk ka dirina. Upami anjeun henteu nampi zat anu nyumput éta, anjeun kedah masihan sakabéh kaparigelan, seni, sareng kasampurnaan zat éta, hiji-hiji, ka batu, taneuh, sato, sareng mahluk-mahluk anu sapertos manusa di sakuliah nagara ieu. Tah, minangka gaganti hiji zat anu mintonkeun mujijat, anu dianggap jauh ku akal anjeun, kedah aya milyaran anu sapertos anjeunna anu mintonkeun mujijat, anu silih ngalawan, anu sarua sareng sasamana, sarta anu aya di jero sasamana; tartib ieu ulah ruksak, sadayana ulah ngacaukeun kaayaan. Padahal, upami dua ramo milu campur dina nagara anu sakitu ageungna ieu, bakal ngacaukeunana. Sabab upami aya dua kapala di hiji désa, dua gubernur di hiji kota, dua raja di hiji nagara, bakal ngacaukeunana. Kumaha deui upami pangawasa-pangawasa mutlak anu teu aya watesna aya babarengan!