DALIL IMAN KASALAPAN

DALIL IMAN KASALAPAN

(BUBUKA HASYR TINA ŞUÂ KASALAPAN)

ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﻓَﺴُﺒْﺤَﺎﻥَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺣ۪ﻴﻦَ ﺗُﻤْﺴُﻮﻥَ ﻭَﺣ۪ﻴﻦَ ﺗُﺼْﺒِﺤُﻮﻥَ ٭ ﻭَﻟَﻪُ ﺍﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻓِﻰ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ وَالْاَرْضِ ﻭَﻋَﺸِﻴًّﺎ ﻭَﺣ۪ﻴﻦَ ﺗُﻈْﻬِﺮُﻭﻥَ ٭ ﻳُﺨْﺮِﺝُ ﺍﻟْﺤَﻰَّ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻤَﻴِّﺖِ ﻭَﻳُﺨْﺮِﺝُ ﺍﻟْﻤَﻴِّﺖَ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺤَﻰِّ ﻭَﻳُﺤْﻴِﻰ الْاَرْضَ ﺑَﻌْﺪَ ﻣَﻮْﺗِﻬَﺎ ﻭَﻛَﺬٰﻟِﻚَ ﺗُﺨْﺮَﺟُﻮﻥَ ٭ ﻭَﻣِﻦْ ﺍٰﻳَﺎﺗِﻪ۪ٓ ﺍَﻥْ ﺧَﻠَﻘَﻜُﻢْ ﻣِﻦْ ﺗُﺮَﺍﺏٍ ﺛُﻢَّ ﺍِﺫَٓﺍ ﺍَﻧْﺘُﻢْ ﺑَﺸَﺮٌ ﺗَﻨْﺘَﺸِﺮُﻭﻥَ ٭ ﻭَ ﻣِﻦْ ﺍٰﻳَﺎﺗِﻪ۪ٓ ﺍَﻥْ ﺧَﻠَﻖَ ﻟَﻜُﻢْ ﻣِﻦْ ﺍَﻧْﻔُﺴِﻜُﻢْ ﺍَﺯْﻭَﺍﺟًﺎ ﻟِﺘَﺴْﻜُﻨُٓﻮﺍ ﺍِﻟَﻴْﻬَﺎ ﻭَ ﺟَﻌَﻞَ ﺑَﻴْﻨَﻜُﻢْ ﻣَﻮَﺩَّﺓً ﻭَ ﺭَﺣْﻤَﺔً ﺍِﻥَّ ﻓ۪ﻰ ﺫٰﻟِﻚَ لَاٰيَاتٍ ﻟِﻘَﻮْﻡٍ ﻳَﺘَﻔَﻜَّﺮُﻭﻥَ ٭ ﻭَﻣِﻦْ ﺍٰﻳَﺎﺗِﻪ۪ ﺧَﻠْﻖُ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافُ ﺍَﻟْﺴِﻨَﺘِﻜُﻢْ ﻭَ ﺍَﻟْﻮَﺍﻧِﻜُﻢْ ﺍِﻥَّ ﻓ۪ﻰ ﺫٰﻟِﻚَ لَاٰيَاتٍ ﻟِﻠْﻌَﺎﻟِﻤ۪ﻴﻦَ ٭ ﻭَ ﻣِﻦْ ﺍٰﻳَﺎﺗِﻪ۪ ﻣَﻨَﺎﻣُﻜُﻢْ ﺑِﺎﻟَّﻴْﻞِ ﻭَ ﺍﻟﻨَّﻬَﺎﺭِ ﻭَﺍﺑْﺘِﻐَﺎﺅُﻛُﻢْ ﻣِﻦْ ﻓَﻀْﻠِﻪ۪ ﺍِﻥَّ ﻓ۪ﻰ ﺫٰﻟِﻚَ لَاٰيَاتٍ ﻟِﻘَﻮْﻡٍ ﻳَﺴْﻤَﻌُﻮﻥَ ٭ ﻭَ ﻣِﻦْ ﺍٰﻳَﺎﺗِﻪ۪ ﻳُﺮ۪ﻳﻜُﻢُ ﺍﻟْﺒَﺮْﻕَ ﺧَﻮْﻓًﺎ ﻭَ ﻃَﻤَﻌًﺎ ﻭَ ﻳُﻨَﺰِّﻝُ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺴَّﻤَٓﺎﺀِ ﻣَٓﺎﺀً ﻓَﻴُﺤْﻴ۪ﻰ ﺑِﻪِ الْاَرْضَ ﺑَﻌْﺪَ ﻣَﻮْﺗِﻬَٓﺎ ﺍِﻥَّ ﻓ۪ﻰ ﺫٰﻟِﻚَ لَاٰيَاتٍ ﻟِﻘَﻮْﻡٍ ﻳَﻌْﻘِﻠُﻮﻥَ ٭ ﻭَﻣِﻦْ ﺍٰﻳَﺎﺗِﻪ۪ٓ ﺍَﻥْ ﺗَﻘُﻮﻡَ ﺍﻟﺴَّﻤَٓﺎﺀُ وَالْاَرْضُ ﺑِﺎَﻣْﺮِﻩ۪ ﺛُﻢَّ ﺍِﺫَﺍ ﺩَﻋَﺎﻛُﻢْ ﺩَﻋْﻮَﺓً ﻣِﻦَ الْاَرْضِ ﺍِﺫَٓﺍ ﺍَﻧْﺘُﻢْ ﺗَﺨْﺮُﺟُﻮﻥَ ٭ ﻭَ ﻟَﻪُ ﻣَﻦْ ﻓِﻰ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ ﻭَ الْاَرْضِ ﻛُﻞٌّ ﻟَﻪُ ﻗَﺎﻧِﺘُﻮﻥَ ٭ ﻭَ ﻫُﻮَ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﻳَﺒْﺪَﺅُ ﺍﻟْﺨَﻠْﻖَ ﺛُﻢَّ ﻳُﻌ۪ﻴﺪُﻩُ ﻭَ ﻫُﻮَ ﺍَﻫْﻮَﻥُ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻭَﻟَﻪُ ﺍﻟْﻤَﺜَﻞُ الْاَعْلٰى ﻓِﻰ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ وَالْاَرْضِ ﻭَﻫُﻮَ ﺍﻟْﻌَﺰ۪ﻳﺰُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ ٭ Hiji pangajaran lemes anu panggedéna jeung hiji dalil anu pangagungna tina ayat-ayat agung ti langit ieu, anu némbongkeun hiji kutub iman, sarta tina dalil-dalil suci anu kacida agungna ieu, anu ngabuktikeun hudang deui, bakal dijelaskeun dina Şuâ Kasalapan ieu. Ieu mangrupa hiji pitulung Gusti anu lemes: Tilu puluh taun ka tukang, Said Baheula dina tungtung karyana anu dingaranan Muhakemat, bubuka tafsir anu diseratna, nyarios, “Tujuan Kadua: Dua ayat Al-Qur'an anu nuduhkeun hudang deui bakal ditafsirkeun jeung dijelaskeun. ﻧَﺨُﻮ ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ” tuluy eureun, teu tiasa neraskeun nyeratna. Mugi sukur jeung puji, saloba dalil jeung tanda hudang deui, dihaturkeun ka Gusti Khâliq Rahîm abdi, anu tilu puluh taun ti harita maparin pitulung pikeun hasil ngalaksanakeunana. Leres, salapan atawa sapuluh taun ka tukang, Mantenna maparin Kalimah Kasapuluh jeung Kalimah Kadua Puluh Salapan, anu mangrupa dua dalil anu caang tur kacida kuatna sarta tafsir tina titah Alloh anu jadi ayat kahiji tina dua ayat éta, nyaéta ﻓَﺎﻧْﻈُﺮْ ﺍِﻟٰٓﻰ ﺍٰﺛَﺎﺭِ ﺭَﺣْﻤَﺖِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻛَﻴْﻒَ ﻳُﺤْﻴِﻰ الْاَرْضَ ﺑَﻌْﺪَ ﻣَﻮْﺗِﻬَﺎ ﺍِﻥَّ ﺫٰﻟِﻚَ ﻟَﻤُﺤْﻴِﻰ ﺍﻟْﻤَﻮْﺗٰﻰ ﻭَﻫُﻮَ ﻋَﻠٰﻰ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْﺀٍ ﻗَﺪ۪ﻳﺮٌ, sarta ngaheningkeun jalma-jalma anu mungkir. Ogé, salapan jeung sapuluh taun sanggeus dua bénténg iman kana hudang deui anu kukuh tur teu bisa diserang éta, Mantenna maparin karunia ku ieu risalah, nyaéta tafsir ayat kadua, ayat-ayat agung anu disebut di awal. Tah, Şuâ Kasalapan ieu diwangun ku salapan Tingkat luhur jeung hiji bubuka penting, anu dituduhkeun ku ayat-ayat anu disebut éta.

BUBUKA

Ieu mangrupa dua titik, anu eusina mung ngedalkeun sacara ringkes hiji hasil anu jembar tina seueur pisan mangpaat rohani sareng hasil anu patali sareng kahirupan tina akidah hasyr, sareng némbongkeun sabaraha diperyogikeun sareng kedah aya pikeun kahirupan manusa, utamina kahirupan masarakatna; sareng némbongkeun sacara ringkes hiji hujjah anu jembar tina seueur pisan hujjah tina akidah iman kana hasyr ieu, sareng ngedalkeun sabaraha écésna sareng pastina éta akidah hasyr. TITIK KAHIJI: urang baris nunjuk mung opat dalil, salaku hiji ukuran tina ratusan dalil, yén akidah aherat mangrupa dasar sadaya dasar kahirupan masarakat sareng pribadi manusa, sareng dasar kabagjaan sareng kasampurnaanna. Anu kahiji: murangkalih, anu ampir ngabentuk satengah umat manusa, mung ku pikiran sawarga tiasa tabah nyanghareupan maot sareng wafat anu katingalina matak sieun sareng matak ceurik pikeun aranjeunna. Sareng aranjeunna tiasa mendakan hiji kakuatan batin dina awakna anu kacida lemah sareng lemesna. Sareng dina sipat rohanina anu kacida teu tabahna, anu gancang ceurik ku unggal hal, ku éta sawarga aranjeunna tiasa mendakan hiji harepan sareng hirup kalayan gumbira. Sapertos ku pikiran sawarga, anjeunna nyarios, "Adi alit abdi atanapi réréncangan abdi parantos maot, anjeunna janten hiji manuk sawarga. Anjeunna jalan-jalan di sawarga sareng hirup langkung saé tibatan urang." Upami henteu, unggal waktos maotna murangkalih sapertos aranjeunna sareng jalma-jalma sawawa di sabudeureunana tumiba kana paningal anu hariwang tina anu lemah sareng malang éta; ku ngancurkeun katabahan sareng kakuatan batinna, éta baris ngajantenkeun sadaya daya lemesna sapertos roh, manah sareng akal, babarengan sareng panonna, ceurik anu sakitu, dugi ka boh musnah, boh janten sato anu gélo sareng sangsara. Dalil Kadua: jalma-jalma sepuh, anu dina hiji sisi mangrupa satengah umat manusa, mung ku kahirupan aherat tiasa tabah nyanghareupan kubur anu aya caket ka aranjeunna. Sareng aranjeunna tiasa mendakan hiji panglipur pikeun hirupna anu dipikacinta pisan anu moal lami deui pareum, sareng dunyana anu éndah anu baris katutup; sareng dina roh sareng sipatna anu gancang kapangaruhan, anu parantos sapertos murangkalih, aranjeunna mung tiasa ngalawan pegat harepan anu nyeri sareng matak sieun anu kaluar tina maot sareng sirna ku harepan kahirupan anu tetep aya. Upama henteu, jalma-jalma anu dipihormat anu pantes dipikawelas éta, bapa-bapa jeung indung-indung anu hariwang sarta kacida merlukeunana katengtreman jeung reureuh haté, bakal ngarasa raungan rohani jeung guligahna haté anu sakitu gedéna, nepi ka ieu dunya jadi panjara poék pikeun maranéhna, sarta hirup jadi siksaan anu pinuh ku kasedih. Dalil Katilu: Nonoman jeung lalaki ngora, anu mangrupa pangrojong anu pangkuatna pikeun kahirupan masarakat manusa, ngan ku pamikiran ngeunaan naraka bisa nahan rasa anu keur ngagolak kacida tarikna, napsu jeung kahayang anu kaleuleuwihi, tina ngalanggar hak, ngalakukeun kajaliman jeung karuksakan, sarta ngajamin lumangsungna kahirupan masarakat kalayan hadé. Upama henteu, upama teu aya rasa sieun kana naraka, ku aturan “Kakawasaan aya dina anu meunang”, éta lalaki-lalaki ngora anu mabok bakal nuturkeun kahayangna, ngarobah dunya jadi naraka pikeun jalma lemah jeung teu daya, sarta ngarobah martabat manusa anu luhur jadi sipat sato anu kacida hinana. Dalil Kaopat: Dina kahirupan dunya umat manusa, puseur anu panglengkepna, pér anu pangpokona, sarta hiji sawarga, tempat panyalindungan jeung bénténg pikeun kabagjaan dunya, nyaéta kahirupan kulawarga. Imah unggal jalma téh dunya leutikna. Hirup jeung kabagjaan dina éta imah jeung kahirupan kulawarga ngan bisa aya ku hormat anu tulus, soson-soson jeung satia, sarta ku welas asih anu sajati, pinuh ku nyaah jeung réla ngorbankeun diri. Hormat sajati jeung welas asih tulus éta ngan bisa aya ku pamikiran jeung akidah ngeunaan silih jadi babaturan anu langgeng, silihmarengan anu terus-terusan, babarengan salawasna, sarta hubungan silih jadi bapa, anak, dulur jeung babaturan dina waktu anu teu kaitung jeung kahirupan anu teu aya tungtungna. Contona, saurang nyebut, “Pamajikan abdi ieu mangrupa sobat hirup abdi anu terus marengan dina alam anu langgeng jeung kahirupan anu langgeng. Ayeuna manéhna geus sepuh jeung teu geulis ogé teu matak nanaon. Sabab manéhna miboga kaéndahan langgeng anu bakal datang. Demi silih jadi babaturan anu terus-terusan ieu, abdi bakal ngalakukeun unggal pangorbanan jeung welas asih.” Ku nyebut kitu, anjeunna bisa ngawalon pamajikanana anu sepuh éta kalayan kanyaah, nyaah jeung welas asih, saperti ka hiji bidadari anu geulis. Upami henteu, silih réréncangan anu saatos silih dampingan anu lahir salami sajam dua jam anu kacida pondokna, tumiba kana papisah sareng jauh anu langgeng, tangtos tiasa masihan mung hiji welas asih majasi sareng hiji hormat anu jieunan, anu kacida lahirna, samentawis sareng teu aya dasarna, dina harti rasa asih antara jinis sapertos sato. Sareng sapertos anu aya dina sato-sato, kapentingan-kapentingan anu sanés sareng rarasaan-rarasaan anu sanés anu langkung kuat ngéléhkeun éta hormat sareng welas asih, teras ngarobah sawarga dunya éta janten naraka. Tah, hiji tina ratusan hasil iman kana hasyr patali sareng kahirupan masarakat manusa. Sareng upami sisi sareng mangpaat anu sanés tina ratusan sisi sareng mangpaat tina ieu hiji hasil dibandingkeun sareng opat dalil anu disebatkeun, tiasa dipikaharti yén nyatana sareng lumangsungna hakékat hasyr pasti dina tingkat hakékat kamanusaan anu luhur sareng kabutuhanna anu jembar. Malah éta langkung écés sareng langkung seueur ngawartosan nyatana tibatan ayana kabutuhan dina beuteung manusa anu nunjukkeun sareng nyaksian ayana kadaharan. Sareng éta ngabuktikeun yén upami hasil-hasil hakékat hasyr ieu kaluar tina kamanusaan, hakékat kamanusaan anu kacida pentingna, luhur sareng hirup éta baris murag janten ibarat bangké anu kotor sareng sayang mikroba. Mugia ceuli ahli masarakat, ahli pulitik sareng ahli ahlak, anu kacida patalina sareng pangaturan, ahlak sareng kahirupan masarakat manusa, nguping ieu! Hayu aranjeunna sumping; ku naon aranjeunna tiasa ngeusian lolongkrang ieu, sareng ku naon aranjeunna tiasa ngubaran tatu-tatu anu jero ieu? TITIK KADUA: ieu ngedalkeun kalayan kacida ringkesna hiji bukti tina bukti-bukti hakékat hasyr anu teu aya watesna, anu kaluar tina ringkesan kasaksian tina rukun-rukun iman anu sanés. Nyaéta kieu: Sadaya mujijat sareng sadaya dalil kanabian sareng sadaya bukti leresna anjeunna, anu nunjukkeun karosulan Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ, mugia solawat sareng salam ka anjeunna, babarengan nyaksian sareng ngabuktikeun nyatana hakékat hasyr. Margi dina sakabéh hirupna, sadaya anu ditegeskeun ku anjeunna, saatos kaésaan, museur kana hasyr. Ogé sadaya mujijat sareng hujjah anu ngabenerkeun sareng ngajantenkeun sadaya nabi dibenerkeun, nyaksian hakékat anu sami. Ogé kasaksian anu sumping tina kecap ﻭَ ﺑِﺮُﺳُﻠِﻪ۪ dijantenkeun écés pisan ku kasaksian ﻭَ ﻛُﺘُﺒِﻪ۪, anu ogé nyaksian hakékat anu sami. Nyaéta kieu: Utamina sadaya mujijat, hujjah sareng hakékat anu ngabuktikeun leresna Al-Qur'an anu kateranganana mangrupa mujijat, babarengan nyaksian sareng ngabuktikeun nyatana sareng lumangsungna hakékat hasyr. Margi ampir sapertilu Al-Qur'an nyaéta hasyr, sareng di awal seuseueurna surat-suratna anu pondok aya ayat-ayat hasyr anu kacida kuatna. Ku rébuan ayatna, boh kalayan écés boh ku isyarat, éta ngawartosan, ngabuktikeun sareng némbongkeun hakékat anu sami. Sapertos ﺍِﺫَﺍ ﺍﻟﺸَّﻤْﺲُ ﻛُﻮِّﺭَﺕْ ٭ ﻳَٓﺎ ﺍَﻳُّﻬَﺎ ﺍﻟﻨَّﺎﺱُ ﺍﺗَّﻘُﻮﺍ ﺭَﺑَّﻜُﻢْ ﺍِﻥَّ ﺯَﻟْﺰَﻟَﺔَ ﺍﻟﺴَّﺎﻋَﺔِ ﺷَﻰْﺀٌ ﻋَﻈ۪ﻴﻢٌ ٭ ﺍِﺫَﺍ ﺯُﻟْﺰِﻟَﺖِ الْاَرْضُ ﺯِﻟْﺰَﺍﻟَﻬَﺎ ٭ ﺍِﺫَﺍ ﺍﻟﺴَّﻤَٓﺎﺀُ ﺍﻧْﻔَﻄَﺮَﺕْ ٭ ﺍِﺫَﺍ ﺍﻟﺴَّﻤَٓﺎﺀُ ﺍﻧْﺸَﻘَّﺖْ ٭ ﻋَﻢَّ ﻳَﺘَﺴَٓﺎﺀَﻟُﻮﻥَ ٭ ﻫَﻞْ ﺍَﺗٰﻴﻚَ ﺣَﺪ۪ﻳﺚُ ﺍﻟْﻐَﺎﺷِﻴَﺔِ di awal tilu puluh opat puluh surat sapertos kitu, kalayan sakabéh kapastian, némbongkeun hakékat hasyr salaku hakékat jagat anu pangpentingna sareng anu pasti bakal kajadian; bari ayat-ayat anu sanés ogé ngedalkeun rupa-rupa dalil éta hakékat sareng ngayakinkeun. Naha aya sisi kamungkinan naon waé yén iman kana hasyr anu némbongan sapertos panonpoé, kalayan rébuan kasaksian sareng pernyataan anu sapertos kitu ti hiji kitab anu hiji isyarat tina hiji ayatna waé ngahasilkeun sababaraha hakékat élmiah sareng alam dina élmu-élmu Islam di payuneun panon urang, henteu gaduh hakékat; sapertos mungkir panonpoé, malah sapertos teu ayana jagat? Sareng naha éta sanés saratus tingkat mustahil sareng batil? Sanaos kadang hiji pasukan gerak sareng tarung sangkan hiji isyarat ti hiji sultan henteu janten bohong, naha dina sisi naon waé mungkin yén rébuan pangandika, jangji sareng ancaman éta sultan anu kacida daria sareng mulyana dijantenkeun bohong, sareng naha mungkin henteu gaduh hakékat? Naha, padahal hiji isarat ti Raja rohani anu agung ieu, anu salila tilu belas abad tanpa eureun maréntah, ngadidik jeung ngatur roh, akal, haté jeung napsu anu teu kaitung dina lingkungan kabeneran jeung hakékat, cekap pikeun ngabuktikeun hakékat sapertos ieu; sanggeus anjeunna némbongkeun jeung ngabuktikeun hakékat hudang deui ieu ku rébuan katerangan anu écés, siksaan naraka henteu diperlukeun pikeun hiji jalma anu pohara bodo tur teu ngaku éta hakékat, sarta henteu mangrupa kaadilan anu sampurna? Sakabéh suhuf ti langit jeung kitab suci anu masing-masing ngawasa hiji jaman jeung hiji mangsa ogé, bari narima kalayan pasti hakékat hudang deui éta luyu jeung abad jeung jamanna, ngajelaskeun éta hakékat kalayan singget, katutupan jeung tanpa rinci, tapi negeskeun jeung ngabuktikeunana kalayan kuat. Ku kitu, maranéhna ngabenerkeun perkara anu ditepikeun Al-Qur'an ku rébuan tandatangan, nyaéta hakékat hudang deui anu dijelaskeun jeung dibuktikeun ku Al-Qur'an, anu ngawasa sakabéh mangsa datang jeung sakabéh jaman, kalayan rinci, katerangan jeung pangulangan. Patali jeung ieu bahasan, hiji dalil hudang deui anu kacida kuatna, ringkes sarta ngaleungitkeun sakabéh sangkaan, anu dina tungtung Risale-i Münâcat disebutkeun dina wangun munajat, ngeunaan kasaksian rukun-rukun séjén, utamana “para rasul” jeung “kitab-kitab”, kana rukun “iman kana poé ahir”, diasupkeun ka dieu sakumaha ayana. Kieu anu disebatkeun dina Münâcat: Duh Gusti Rabb Rahîm abdi! Ku pangajaran Kangjeng Rosul anu mulya ﷺ kagungan Salira Gusti, sarta ku palajaran Al-Qur'an Al-Hakîm, abdi ngartos yén: Utamana Al-Qur'an jeung Kangjeng Rosul anu mulya ﷺ kagungan Salira Gusti, sakabéh kitab suci jeung nabi, ku ijmak jeung kasapukan, jadi saksi, nuduhkeun jeung méré isarat yén tajalli Asma kagungan Salira Gusti anu agung tur éndah, anu conto-contona katingali di ieu dunya jeung di unggal tempat, bakal terus lumangsung leuwih caang salawasna; yén karunia-karunia kagungan Salira Gusti, anu tajalli jeung conto-contona anu pinuh ku rohmat katingali dina alam fana ieu, bakal terus lumangsung sarta langgeng di tempat kabagjaan dina wangun anu leuwih sumorot; sarta yén jalma-jalma anu kacida mikahayangna, anu ningali éta kalayan resep sarta marengan kalayan asih dina kahirupan dunya anu pondok ieu, bakal marengan jeung babarengan ogé salawasna tanpa tungtung. Ogé dumasar kana ratusan mujijatna anu écés sareng ayat-ayatna anu pasti, utamina Kangjeng Rosul anu Mulya ﷺ sareng Al-Qur'an Al-Hakîm, sareng para nabi anu mangrupa anu ngagaduhan sadaya roh anu caang, sareng para wali anu mangrupa quthub sadaya manah anu dicaangan, sareng para siddiq anu mangrupa sumber sadaya akal anu seukeut sareng caang; dumasar kana rébuan jangji sareng ancaman anu Gusti remen maparin dina sadaya suhuf samawi sareng kitab suci; sareng kalayan percanten kana sipat-sipat sareng Syuun Gusti anu suci, anu nungtut aherat, sapertos kakawasaan, rohmat, inayah, hikmah, kaagungan sareng kaéndahan Gusti, sareng kana kamulyaan kaagungan Gusti sareng karajaan rububiyah Gusti; sareng dumasar kana paningal batin sareng paningal langsungna anu teu kaétang, anu ngawartosan tapak sareng rembesan aherat, sareng kana kayakinan sareng imanna anu aya dina tingkat 'ilmul-yaqîn sareng 'ainul-yaqîn; aranjeunna ngawartosan wartos gumbira kabagjaan langgeng ka manusa. Aranjeunna ngawartosan sareng ngumumkeun yén aya naraka pikeun ahli kasasaran sareng sawarga pikeun ahli hidayah. Aranjeunna iman kalayan kuat sareng nyaksian. Duh Gusti Qadîr Nu Hakîm! Duh Gusti Rahmân Nu Rahîm! Duh Gusti Shâdiqul Wa'd Nu Karîm! Duh Gusti Qahhâr Dzul-Jalâl, Nu Kagungan Kamulyaan, Kaagungan sareng Kaluhuran! Gusti suci ratusan rébu tingkat sareng bébas sareng luhur tanpa wates tina ngajantenkeun sakitu seueur sobat Gusti anu leres, sakitu seueur jangji Gusti sareng sakitu seueur sipat sareng Syuunat Gusti janten bohong, sareng ngabohongkeunana; sareng tina ngabohongkeun sareng henteu ngalaksanakeun tungtutan-tungtutan pasti karajaan rububiyah Gusti; sareng tina nolak sareng henteu Ngadangu du'a-du'a sareng pangakuan-pangakuan anu teu kaétang anu nuju ka aherat ti abdi-abdi Gusti anu ditampi anu teu aya watesna, anu dipikaasih ku Gusti, sareng anu ogé ngajantenkeun dirina dipikaasih ku Gusti ku ngabenerkeun sareng nurut ka Gusti; sareng tina ngabenerkeun ahli kasasaran sareng ahli kakafiran dina pamungkir hasyrna, anu ku kakafiran sareng ngabantah, sareng ku ngabohongkeun Gusti dina jangji Gusti, nyabak kaagungan kabesaran Gusti, sareng ngaganggu kamulyaan kaagungan Gusti, sareng nyabak kahormatan kailahian Gusti, sareng nganyenyeri kanyaah rububiyah Gusti. Tina kajaliman anu teu aya watesna sareng awon anu teu aya watesna sapertos kitu, urang nyucikeun kaadilan Gusti anu teu aya watesna, kaéndahan Gusti anu teu aya watesna sareng rohmat Gusti anu teu aya watesna, dina tingkat anu teu aya watesna. Kalayan sakabéh kakuatan urang, urang ngimani yén: Kasaksian ratusan rébu utusan satia kagungan Salira Gusti, sarta pangembarkeun karajaan kagungan Salira Gusti anu bener tur teu kaitung éta, nyaéta para nabi, asfiya jeung wali, dina wangun haqqulyaqin, ainulyaqin jeung ilmulyaqin, kana gudang rohmat aherat kagungan Salira Gusti, kana harta karunia kagungan Salira Gusti di alam anu langgeng, sarta kana tajalli Asma kagungan Salira Gusti anu éndah luar biasa, anu témbong sagemblengna di tempat kabagjaan, téh bener jeung hakékat. Isarat maranéhna bener tur luyu, sarta béja gumbira maranéhna bener tur nyata. Maranéhna ngimani yén hakékat hudang deui anu pangagungna ieu mangrupa hiji pancaran cahya anu panggedéna tina Asma Gusti Haqq, anu jadi tempat mulang, panonpoé jeung panangtayungan sakabéh hakékat. Ku paréntah Salira Gusti, maranéhna ngajarkeunana ka abdi-abdi kagungan Salira Gusti dina lingkungan kabeneran, sarta ngalatih maranéhna yén éta mangrupa hakékat anu sampurna. Duh Gusti Rabb! Demi hak jeung kamulyaan palajaran jeung pangajaran maranéhna ieu, mugi Salira Gusti maparin iman anu sampurna jeung ahir hirup anu hadé ka urang jeung murid-murid Risale-i Nur, sarta ngajadikeun urang meunang syafaat maranéhna, amin! Ogé, sakumaha sakabéh bukti jeung dalil anu ngabuktikeun benerna Al-Qur'an, malah sakabéh kitab ti langit, sarta sakabéh mujijat jeung bukti anu ngabuktikeun kanabian Habibullah, malah sakabéh nabi, ku kituna nuduhkeun yén aherat téh nyata, anu jadi perkara panggedéna anu ditepikeun ku maranéhna; kitu deui, kalolobaan bukti jeung dalil anu jadi saksi kana ayana jeung katunggalan Gusti Wâjibul Wujûd, ku kituna jadi saksi kana ayana jeung dibukana tempat kabagjaan jeung alam anu langgeng, anu mangrupa pangrojong jeung tempat némbongna rububiyah jeung kailahian anu panggedéna. Sabab, sakumaha bakal dijelaskeun jeung dibuktikeun dina Tingkat-Tingkat salajengna, ayana Zat Gusti Wâjibul Wujûd, sakabéh sipat-Na, kalolobaan Asma-Na, sarta sipat jeung Syuun-Na saperti rububiyah, kailahian, rohmat, pitulung, hikmah jeung kaadilan, nungtut aherat dina darajat anu diperlukeun, merlukeun alam anu langgeng dina darajat wujûb, sarta nungtut hudang deui jeung hirup deui dina darajat anu teu bisa ditinggalkeun pikeun ganjaran jeung hukuman. Leres, ku sabab aya Alloh anu azali jeung langgeng, tangtu aya aherat anu mangrupa pangrojong salawasna pikeun karajaan kailahian-Na. Ku sabab dina ieu jagat jeung mahluk hirup aya, sarta katingali, rububiyah mutlak anu kacida megahna, pinuh ku hikmah jeung welas asih, tangtu bakal aya hiji tempat kabagjaan anu langgeng sarta bakal diasupan, anu nyalametkeun kaagungan éta rububiyah tina ragrag, hikmahna tina sia-sia, sarta welas asihna tina nganiaya. Ogé, ku sabab ni'mat, karunia, kahadéan, béréhan, pitulung jeung rohmat anu teu kaitung ieu, anu katingali ku panon, némbongkeun ka akal anu can pareum jeung haté anu can maot yén di tukangeun tabir gaib aya Zat Gusti Rahmân Rahîm, tangtu aya sarta bakal aya kahirupan anu langgeng dina alam anu langgeng, anu nyalametkeun maparin ni'mat tina olok-olok, karunia tina nipu, pitulung tina mumusuhan, rohmat tina siksaan, sarta kahadéan jeung béréhan tina ngahina, sarta ngajadikeun karunia tetep karunia jeung ni'mat tetep ni'mat. Ogé, ku sabab dina usum semi hiji kalam kakawasaan, anu nulis saratus rébu kitab silih tumpang tindih dina kaca bumi anu heureut tanpa kasalahan, damel di hareupeun panon urang tanpa capé; sarta Nu Kagungan kalam éta geus saratus rébu kali ngucapkeun ikrar jeung jangji, “Langkung gampil tibatan kitab usum semi anu ditulis di tempat heureut ieu dina kaayaan campur jeung silih tumpang tindih, Kami bakal nyerat hiji kitab anu éndah tur teu maot di tempat anu lega, sarta bakal ngajadikeun aranjeun maca éta kitab,” sarta dina sakabéh titah-Na ngadawuh ngeunaan éta kitab, tangtu dina sagala kaayaan kitab aslina geus ditulis, catetan handapna ogé bakal ditulis ku hudang deui jeung hirup deui, sarta catetan amal sakabéh jalma bakal dirékam dina éta kitab. Ogé, ku sabab bumi ieu, ku lobana mahluk sarta ku jadi tempat cicing, sumber, pabrik, paméran jeung tempat ngumpulna ratusan rébu rupa mahluk hirup jeung mahluk anu miboga roh anu terus-terusan robah, salaku haté, puseur, sari, hasil jeung sabab diciptakeunana ieu jagat, miboga pentingna anu kacida gedéna nepi ka, sanajan leutik, dipadukeun kalayan saimbang jeung langit anu kacida gedéna. Dina titah-titah ti langit salawasna didawuhkeun ﺭَﺏُّ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ ﻭَ الْاَرْضِ. Ku sabab aya turunan Adam anu ngawasa unggal sisi bumi anu sipatna sapertos ieu, ngatur kalolobaan mahlukna, nalukkeun kalolobaan mahluk hirupna sarta ngumpulkeunana di sabudeureun dirina, sarta ngatur, mintonkeun jeung ngahias kalolobaan karya ciptana kalayan hadé, nurutkeun ukuran kahayang jeung aturan kabutuhanana; sarta ngumpulkeun loba jinis karya anu antik di tempat masing-masing kawas hiji daptar, tuluy ngahiasna, nepi ka lain ngan ukur narik paningal manusa jeung jin, tapi ogé narik paningal anu merhatikeun jeung pangajén pangeusi langit jeung jagat, sarta paningal Nu Kagungan jagat anu mikaresepna, ku kituna meunang pentingna jeung ajén anu kacida gedéna. Dina hal ieu, ku élmu jeung senina, turunan Adam némbongkeun yén manéhna mangrupa hikmah diciptakeunana ieu jagat, hasilna anu ageung, buahna anu ajénna luhur, sarta khalifah bumi. Ku sabab manéhna mintonkeun jeung ngatur kalayan kacida hadéna seni anu mujijat ti Gusti Nu Ngadamel sakumna alam dina urusan dunya, sanajan manéhna doraka jeung kufur, manéhna diantep di dunya, siksaanna ditunda, sarta ku ieu khidmah manéhna dipaparin waktos tambahan jeung hasil. Ogé, ku sabab turunan Adam anu sipatna sapertos ieu, dina sipat jeung ciptaanana kacida lemah jeung teu dayana, sarta bari kacida teu daya jeung malaratna ogé miboga kabutuhan jeung kanyeri anu teu kaitung; aya hiji Nu Ngatur anu kacida kuatna, pinuh ku hikmah jeung welas asih, anu, kalayan sagemblengna ngaluhuran kakuatan jeung pilihan manusa, ngarobah buleud bumi anu kacida gedéna jadi gudang unggal rupa bahan tambang anu diperlukeun ku umat manusa, jadi gudang unggal rupa kadaharan, sarta jadi toko sagala rupa barang anu dipikaresep ku umat manusa. Nu Ngatur éta miara umat manusa sapertos kitu, maparin kadaharan jeung naon anu dipénta ku maranéhna. Ku sabab Gusti Rabb anu hakékatna sapertos ieu mikaasih manusa, ngajadikeun Diri-Na dipikaasih ku manusa, langgeng salawasna, Kagungan alam-alam anu langgeng, ngalaksanakeun unggal urusan kalayan adil sarta ngadamel unggal hal kalayan hikmah; sarta kaagungan karajaan jeung langgengna kakawasaan Gusti Hâkim Azalî éta teu bisa napak dina kahirupan dunya anu pondok ieu, umur manusa anu kacida pondokna ieu, sarta bumi anu samentara tur fana ieu; sarta kajaliman jeung doraka anu kacida gedéna dina umat manusa, anu patukang tonggong jeung ngalawan tartib, kaadilan, kasaimbangan jeung kaéndahan jagat, sarta panghianatan, panolakan jeung kufurna ka Nu Maparin ni'mat jeung Nu Maparin kadaharan kalayan welas asih, diantep tanpa hukuman di ieu dunya, nepi ka jalma zalim anu telenges ngalakonan hirupna kalayan tengtrem, sedengkeun jalma dikaniaya anu teu daya ngalakonan umurna dina kasusah; padahal hakékat kaadilan mutlak ieu, anu pangaruhna katingali dina sakabéh jagat, sagemblengna patukang tonggong jeung saruana jalma zalim anu telenges jeung jalma dikaniaya anu pegat harepan dina maot ku teu dihirupkeun deui, sarta henteu nahan atawa ngidinanana! Ogé, ku sabab sakumaha Nu Kagungan jagat milih bumi tina jagat sarta umat manusa tina bumi, tuluy maparin kalungguhan jeung pentingna anu kacida gedéna; kitu deui Mantenna milih tina umat manusa para nabi, wali jeung asfiya, anu mangrupa manusa sajati, anu luyu jeung tujuan rububiyah-Na sarta ngajadikeun dirina dipikaasih ku Mantenna ngaliwatan iman jeung pasrah. Mantenna ngajadikeun maranéhna sobat jeung nu diajak nyarios, ngamulyakeun maranéhna ku mujijat jeung pitulung pikeun hasil, sarta nyiksa musuh-musuh maranéhna ku tamparan ti langit. Tina sobat-sobat-Na anu ajénna luhur tur dipikanyaah ieu, Mantenna ogé milih Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ, anu jadi imam jeung kareueus maranéhna, sarta salila abad-abad anu panjang nyaangan satengah buleud bumi anu penting jeung saperlima umat manusa anu penting ku cahyana. Saolah-olah ieu jagat diciptakeun pikeun anjeunna, sakabéh tujuanana témbong ku anjeunna, ku agamana jeung ku Al-Qur'an anu dibawana. Padahal anjeunna ngagaduhan hak sarta pantes narima upah dina waktu anu teu kaitung pikeun khidmah-khidmahna anu kacida ajénna sarta teu kaitung, anu cukup pikeun ngajadikeun anjeunna hirup jutaan taun, anjeunna dipaparin umur anu kacida pondokna, saperti genep puluh tilu taun, dina kasusah jeung perjuangan anu kacida gedéna. Naha dina sagala hal aya hiji jalan anu mungkin, hiji kamungkinan atawa hiji kasanggupan yén anjeunna, babarengan jeung sakabéh jalma anu sarupa jeung sobat-sobatna, henteu dihirupkeun deui, sarta ayeuna ogé henteu hirup dina rohani? Naha maranéhna bakal binasa ku dipupus salawasna? Mustahil, saratus rébu kali mustahil jeung teu kitu! Leres, sakabéh jagat jeung hakékat alam nungtut anjeunna dihirupkeun deui, sarta ménta hirupna ka Nu Kagungan jagat. Ku sabab dina Âyetü'l-Kübra, nyaéta Şuâ Katujuh, tilu puluh tilu ijmak agung, anu masing-masing kuat kawas gunung, geus ngabuktikeun yén ieu jagat medal tina hiji leungeun sarta mangrupa milik hiji Zat; sarta geus némbongkeun kalayan écés katunggalan jeung kaésaan-Na dina unggal hal, anu jadi pangrojong kasampurnaan Alloh. Ku katunggalan jeung kaésaan dina unggal hal, sakabéh jagat jadi saperti prajurit anu taat kana paréntah jeung patugas anu tunduk ka Zat Gusti Wâhid éta. Ku datangna aherat, kasampurnaan-Na disalametkeun tina ragrag, kaadilan mutlak-Na tina panganiayaan mutlak anu ngolok-olok, hikmah-Na anu ngawengku sakabéhna tina sia-sia anu teu boga akal, rohmat-Na anu lega tina nyiksa bari ulin, sarta kamulyaan kakawasaan-Na tina teu daya anu hina; sadayana tetep suci. Tangtu, tangtu, sarta dina sagala kaayaan, nurutkeun tuntutan hakékat-hakékat dina genep “ku sabab” ieu, anu mangrupa sababaraha tina ratusan pangajaran lemes iman ka Alloh, kiamat bakal kajadian, hudang deui jeung hirup deui bakal lumangsung, sarta tempat hukuman jeung ganjaran bakal dibuka. Sangkan pentingna jeung jadi puseurna bumi, sarta pentingna jeung ajén manusa anu geus disebut, bisa nyata. Sangkan kaadilan, hikmah, rohmat jeung karajaan Gusti Mutasharrif Hakîm, anu mangrupa Gusti Khâliq jeung Rabb bumi sarta manusa, bisa netep. Sangkan sobat-sobat sajati jeung jalma-jalma anu kacida mikahayangna ka Gusti Rabb anu langgeng salawasna éta, salamet tina dipupus salawasna. Sangkan anu panggedéna jeung pangajénna tina sobat-sobat éta meunang ganjaran tina khidmah-khidmahna anu suci, anu ngajadikeun sakabéh jagat sugema jeung ngahaturkeun nuhun. Sangkan kasampurnaan Gusti Sulthân Sarmadî tetep murni, suci jeung bébas tina kakurangan jeung cacad, kakawasaan-Na tina teu daya, hikmah-Na tina lampah teu boga akal, sarta kaadilan-Na tina kajaliman. Cindekna: Ku sabab Alloh aya, tangtu aherat aya. Ogé, sakumaha tilu rukun iman anu disebut éta, kalayan sakabéh dalil anu ngabuktikeunana, jadi saksi jeung nuduhkeun hudang deui; kitu deui dua rukun iman, nyaéta ﻭَ ﺑِﻤَﻠٰﺌِﻜَﺘِﻪ۪ ﻭَ ﺑِﺎﻟْﻘَﺪَﺭِ ﺧَﻴْﺮِﻩ۪ ﻭَ ﺷَﺮِّﻩ۪ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺗَﻌَﺎﻟٰﻰ, merlukeun hudang deui sarta kalayan kuat jadi saksi jeung nuduhkeun alam anu langgeng. Kieu: Sakabéh dalil jeung paningal langsung sarta paguneman anu teu kaitung, anu ngabuktikeun ayana malaikat jeung pancén ubudiyah maranéhna, ku kituna nuduhkeun ayana alam roh, alam gaib, alam anu langgeng, alam aherat, tempat kabagjaan anu engké bakal diramekeun ku jin jeung manusa, sarta sawarga jeung naraka. Sabab ku idin Alloh, malaikat bisa ningali sarta asup ka alam-alam ieu. Sakabéh malaikat anu deukeut ka Alloh, anu patepang jeung manusa, saperti Malaikat Jibril, kalawan sapuk ngawartakeun ayana alam-alam anu disebut éta jeung yén maranéhna ngumbara di dinya. Sakumaha urang nyaho kalayan écés ayana buana Amerika anu can kungsi urang tingali, ku béja jalma-jalma anu datang ti dinya, kitu deui ku béja malaikat anu kuatna sarua jeung saratus tawatur, urang kudu ngimani ayana alam anu langgeng, tempat aherat, sawarga jeung naraka kalayan kapastian anu sarua; sarta memang kitu urang ngimanina. Ogé, sakabéh dalil anu ngabuktikeun rukun “iman kana papasten” dina Risalah Papasten, nyaéta Kalimah Kadua Puluh Genep, ku kituna nuduhkeun hudang deui, dipedarna suhuf jeung ditimbangna amal dina timbangan anu panggedéna. Sabab ngarékam papasten unggal hal di hareupeun panon urang dina papan tartib jeung kasaimbangan, nulis lalampahan hirup unggal mahluk hirup dina daya inget, siki jeung papan gambaran séjénna, sarta netepkeun jeung ngarékam catetan amal unggal mahluk anu miboga roh, utamana manusa, dina papan-papan anu dijaga; tangtu papasten anu ngawengku sakabéhna sapertos kitu, nangtukeun kalayan hikmah, ngarékam kalayan taliti sarta nyerat bari ngajaga, ngan bisa aya pikeun ganjaran jeung hukuman anu terus-terusan salaku hasil tina hiji pangadilan umum di pangadilan anu pangagungna. Upama henteu, éta catetan jeung pangjagaan anu ngawengku sakabéhna sarta kacida talitina bakal sagemblengna teu miboga harti jeung mangpaat, sarta patukang tonggong jeung hikmah jeung hakékat. Ogé, upama hudang deui teu datang, sakabéh harti pasti tina kitab jagat anu ditulis ku kalam papasten ieu bakal ruksak; éta mustahil dina sagala hal, sarta kamungkinan éta mangrupa hal mustahil kawas mungkir ayana ieu jagat, malah mangrupa ucapan anu teu puguh. Cindekna: Lima rukun iman, kalayan sakabéh dalilna, nuduhkeun sarta nungtut kajadian jeung ayana hudang deui jeung hirup deui, sarta ayana jeung dibukana tempat aherat; jadi saksi sarta méntana. Tah, lantaran hakékat hudang deui miboga tihang jeung bukti anu sakitu agungna tur teu bisa digoyangkeun, anu kacida luyuna jeung kaagunganana, ampir sapertilu Al-Qur'an anu ngajelaskeun kalayan pikahélokeun téh ngeunaan hudang deui jeung aherat. Al-Qur'an ngajadikeunana batu pondasi jeung dasar anu pangpokona pikeun sakabéh hakékatna, sarta ngawangun sagala hal dina éta dasar. (Bubuka parantos réngsé.) Tina salapan tingkat anu patali sareng salapan lapisan bukti hasyr anu ditunjukkeun kalayan mujijat ku ayat di awal, "Tingkat Kahiji": bukti anu écés sareng hujjah anu pasti anu dipintonkeun di dieu, anu patali sareng firman hasyr dina bagian ﻓَﺴُﺒْﺤَﺎﻥَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺣ۪ﻴﻦَ ﺗُﻤْﺴُﻮﻥَ ﻭَﺣ۪ﻴﻦَ ﺗُﺼْﺒِﺤُﻮﻥَ ٭ ﻭَﻟَﻪُ ﺍﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻓِﻰ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ وَالْاَرْضِ ﻭَﻋَﺸِﻴًّﺎ ﻭَﺣ۪ﻴﻦَ ﺗُﻈْﻬِﺮُﻭﻥَ ٭ ﻳُﺨْﺮِﺝُ ﺍﻟْﺤَﻰَّ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻤَﻴِّﺖِ ﻭَﻳُﺨْﺮِﺝُ ﺍﻟْﻤَﻴِّﺖَ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺤَﻰِّ ﻭَﻳُﺤْﻴِﻰ الْاَرْضَ ﺑَﻌْﺪَ ﻣَﻮْﺗِﻬَﺎ ﻭَﻛَﺬٰﻟِﻚَ ﺗُﺨْﺮَﺟُﻮﻥَ ٭, baris dijéntrékeun sareng dipedar. Insya Alloh Nu Rahmân.