Lem'a Kadua Puluh Opat
Ngeunaan nutupan aurat
Tadina Pasualan Kadua sareng Katilu dina Nota Kalima Belas, lantaran pentingna parantos janten Lem'a Kadua Puluh Opat.
Ayat ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﻳَﺎ ﺍَﻳُّﻬَﺎ ﺍﻟﻨَّﺒِﻰُّ ﻗُﻞْ لِاَزْوَاجِكَ ﻭَﺑَﻨَﺎﺗِﻚَ ﻭَﻧِﺴَٓﺎﺀِ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻨ۪ﻴﻦَ ﻳُﺪْﻧ۪ﻴﻦَ ﻋَﻠَﻴْﻬِﻦَّ ﻣِﻦْ جَلَاب۪يبِهِنَّ ﺍِﻟٰﻰ ﺍٰﺧِﺮِ maréntahkeun nutupan aurat. Peradaban nu hirup nurutkeun nikmat goréng mah ngalawan kaputusan Al-Qur'an ieu. Henteu ningali nutupan aurat fitri, nyarios "Hiji kaayaan ditawan." {(): Hiji bagian tina surat banding pikeun ngabéla, nu ngalawan pangadilan sareng ngajantenkeun pangadilan cicing: "Abdi ogé nyarios ka pangadilan yén: kaputusan nu teu adil, nu ngahukum hiji jalma nu, ku ngandelkeun pangukuhan sareng kasapukan tilu ratus lima puluh rébu tafsir, sareng nuturkeun kayakinan karuhun urang nu parantos kalangkung salami sarébu tilu ratus lima puluh taun, ngajelaskeun hiji kaidah Ilahi nu pangsucina, sajati sareng ngagaduhan hakékat dina hirup masarakat tilu ratus lima puluh juta manusa, salami sarébu tilu ratus lima puluh taun sareng dina unggal abad; tangtos upami aya adil dina beungeut bumi, adil éta bakal nampik kaputusan sareng ngabatalkeun hukuman ieu!"} ~Waleran:
Tina seueur hikmah nu némbongkeun yén kaputusan Al-Qur'an Al-Hakîm ieu sapinuhna fitri sareng nu ngalawanna henteu fitri, urang ngan ngajelaskeun opat hikmah.
HIKMAH KAHIJI
Nutupan aurat téh fitri pikeun awéwé, sareng ditungtut ku fitrahna. Margi awéwé tina panyiptaanana lemah tur hipu, peryogi panyalindungan sareng pitulung hiji lalaki nu bakal ngajaga dirina sareng murangkalihna, nu dipikaasihna langkung tibatan hirupna sorangan, ku kituna ngagaduhan kacondongan fitri pikeun ngajantenkeun dirina dipikaasih, henteu dipikangewa sareng henteu dianggap ngabeuratkeun. Ogé tina sapuluh awéwé, genep tujuh boh parantos sepuh boh awon, nu henteu hoyong némbongkeun sepuh sareng awonna ka sadayana. Boh sirik, supados henteu katingal awon dibandingkeun sareng nu langkung geulis, atanapi sieun kana serangan sareng tuduhan; sangkan henteu katarajang serangan sareng henteu dituduh hianat dina paningal salakina, ku fitrahna hoyong nutupan aurat. Malah upami dititenan, nu pangseueur nyumputkeun diri nyaéta nu sepuh. Tina sapuluh ngan tiasa mendakan dua tilu nu ngora, geulis, sareng henteu isin némbongkeun diri. Kauninga yén manusa keuheul sareng katarajang rasa ku paningal jalma nu henteu dipikaresepna sareng dianggap ngabeuratkeun. Tangtos hiji awéwé geulis nu nganggo pakéan kabuka, upami aya dua tilu tina sapuluh lalaki nu sanés mahram nu ku anjeunna dipikaresep ningalina, anjeunna ngaraos beurat ku tujuh dalapan nu sanés. Ogé hiji awéwé geulis nu henteu ngalakukeun lampah cabul sareng henteu ruksak, lantaran hipu sareng gancang katarajang rasa, tangtos keuheul ku paningal kotor nu pangaruh lahirna parantos diuji, panginten malah ngaracun. Malah urang ngadangu yén di Éropa, tempat pakéan kabuka, seueur awéwé keuheul ku perhatosan panon nu taliti ieu, kukulutus ka pulisi ku nyarios, "Jalma-jalma handap ieu nahan urang ku panonna, ngajantenkeun urang keuheul." Hartina, peradaban ngaleungitkeun nutupan aurat téh ngalawan fitrah. Paréntah Al-Qur'an pikeun nutupan aurat, salian fitri, ku nutupan aurat nyalametkeun awéwé, nu mangrupikeun tambang welas sareng tiasa janten masing-masing hiji batur hirup langgeng nu luhur ajénna, tina murag, hina, kaayaan ditawan sacara maknawi sareng sangsara. Awéwé ogé ku fitrahna ngagaduhan sieun sareng hariwang ka lalaki asing. Sieun éta ku fitrahna meryogikeun nutupan aurat. Margi, sareng beban murangkalih nu beurat salami dalapan salapan sasih, nu dipanggul kalayan susah, nu bakal ngajantenkeun hiji nikmat dalapan salapan menit janten pait pisan, aya kamungkinan anjeunna kedah nanggung musibah nikmat nu henteu sah dalapan salapan menit éta salami dalapan salapan taun ku ngasuh murangkalih tanpa nu ngalindungan. Lantaran seueur kajadian, fitrahna saéstuna sieun pisan ka nu sanés mahram sareng sipat bawaanana hoyong nyingkah. Panyiptaanana nu lemah maréntahkeun sareng maparin pépéling kuat pikeun ku nutupan aurat henteu ngahudangkeun napsu nu sanés mahram sareng henteu maparin kasempetan kana seranganna. Némbongkeun yén pakéan panutupna hiji taméng sareng bénténgna. Numutkeun nu ku abdi kadangu, di puseur sareng ibu kota pamaréntah, di pasar, dina beurang, di payuneun panon rahayat, hiji tukang ngagosok sapatu nu kacida biasana nyata-nyata ngaganggu pamajikan hiji jalma nu luhur pangkatna dina dunya, nu sukuna kabuka; ieu maparin hiji tamparan kana beungeut nu henteu gaduh isin jalma-jalma nu ngalawan nutupan aurat!
HIKMAH KADUA
Hubungan, kanyaah, jeung patalina anu kacida dasarna tur kuatna antara awéwé jeung lalaki téh lain ngan timbul tina kabutuhan hirup dunya. Enya, hiji awéwé lain ngan saukur batur hirup salakina anu husus pikeun hirup dunya. Malah, dina hirup langgeng ogé manéhna mangrupa batur hirup. Lantaran dina hirup langgeng ogé manéhna jadi batur hirup salakina, tangtu manéhna kudu henteu narik panon batur kana kaéndahan dirina, salian ti panon salakina anu jadi batur jeung sobatna anu langgeng; ogé kudu henteu nyieun salakina ambek jeung timburu.
Lantaran salakina anu mukmin, dumasar kana rusiah iman, miboga hubungan jeung manéhna anu henteu diwatesan ku hirup dunya, sarta lain saukur kanyaah samentara anu sipatna kawas sasatoan tur ngan husus pikeun mangsa geulis, malah miboga kanyaah anu dasar jeung daria, dibarengan ku panghormat, tina segi manéhna jadi batur hirup dina hirup langgeng ogé. Salakina ogé mawa panghormat jeung kanyaah anu daria éta lain ngan dina mangsa pamajikanana ngora tur geulis, tapi dina mangsa geus kolot tur henteu geulis ogé. Tangtu minangka balesanana, manéhna ogé kudu ngahususkeun kaéndahan dirina pikeun panon salakina, sarta ngarahkeun kanyaahna ngan ka salakina; ieu téh sarat kamanusaan. Lamun henteu kitu, manéhna meunang kacida saeutikna, tapi kaleungitan kacida lobana.
Nurutkeun syariat, salaki kudu saimbang jeung pamajikan, hartina kudu silih cocog. Dina hal saimbang jeung sarua ieu, anu pangpentingna nyaéta dina segi ngagem agama.
Bagja pisan salaki anu ningali kumaha pamajikanana ngagem agama tuluy nuturkeunana, sarta jadi jalma anu taat kana agama supaya henteu kaleungitan batur hirupna dina hirup langgeng.
Bagja awéwé anu ningali kumaha salakina ngagem agama tuluy ngalaksanakeun takwa bari nyebut, "Supaya abdi henteu kaleungitan batur abdi anu langgeng."
Cilaka lalaki anu ancrub kana lampah maksiat jeung ngumbar hawa nafsu, anu bakal nyababkeun manéhna kaleungitan pamajikanana anu saléh salalanggengna. Kacida henteu bagjana awéwé anu henteu nuturkeun salakina anu takwa, tuluy kaleungitan batur langgeng anu pinuh ku kaberkahan éta.
Rébuan kacilakaan pikeun salaki jeung pamajikan anu henteu bagja éta, anu silih nuturkeun dina lampah fasik jeung lampah maksiatna. Maranéhna silih tulungan dina ngalungkeun diri kana seuneu.
HIKMAH KATILU
Kabagjaan hirup hiji kulawarga terus lumangsung ku ayana silih percaya, panghormat, jeung kanyaah anu tulus antara salaki jeung pamajikan. Henteu nutupan aurat sarta némbongkeun awak téh ngaruksak kapercayaan éta, ogé meupeuskeun panghormat jeung kanyaah anu silih bales éta. Sabab, tina sapuluh awéwé anu maké papakéan anu némbongkeun awak, ngan hiji anu henteu usaha supaya dipikanyaah ku lalaki séjén lantaran manéhna henteu kungsi ningali lalaki anu leuwih kasép tibatan salakina. Anu salapan mah ningali anu leuwih hadé tibatan salakina. Sarta tina dua puluh lalaki, ngan hiji anu henteu ningali awéwé anu leuwih geulis tibatan pamajikanana. Dina kaayaan kitu, salian ti leungitna kanyaah anu tulus jeung panghormat anu silih bales éta, hal ieu bisa nyababkeun hudangna hiji rasa anu kacida goréngna tur kacida hinana. Kieu kateranganana:
Manusa, nurutkeun fitrahna, henteu bisa miboga rasa birahi ka mahramna saperti dulur awéwé. Sabab, raray mahram téh némbongkeun welas asih jeung kanyaah anu sah tina segi duduluran jeung hubungan mahram, ku kituna megatkeun kacondongan nafsu jeung birahi. Tapi ngantepkeun bagian awak saperti suku, anu nurutkeun syariat henteu meunang ditémbongkeun sanajan ka mahram ogé, kabuka, bisa nyababkeun hudangna hiji rasa anu kacida goréngna dina nafsu anu hina. Sabab, raray mahram némbongkeun hubungan mahramna sarta henteu sarua jeung anu lain mahram. Tapi, upamana, suku anu kabuka téh sarua jeung suku jalma anu lain mahram. Lantaran henteu aya ciri anu ngabédakeun pikeun némbongkeun hubungan mahramna, hal éta bisa ngahudangkeun paningal hawa nafsu kawas sasatoan dina sawatara mahram anu hina. Paningal saperti kitu téh ragragna kamanusaan anu ngajadikeun bulu punduk nangtung!
HIKMAH KAOPAT
Dipikanyaho yén lobana turunan dipikahayang ku saréréa. Teu aya hiji bangsa jeung pamaréntah ogé anu henteu ngarojong lobana baranahan. Malah Rosul anu Mulya, solawat sareng salam mugia dilimpahkeun ka anjeunna, ngadawuh: ﺗَﻨَﺎﻛَﺤُﻮﺍ ﺗَﻜَﺎﺛَﺮُﻭﺍ ﻓَﺎِﻧّ۪ﻰ ﺍُﺑَﺎﻫ۪ﻰ ﺑِﻜُﻢُ الْاُمَمَ -ﺍَﻭْ ﻛَﻤَﺎ ﻗَﺎﻝَ — Hartina, "Geura nikah, geura baranahan. Abdi bakal reueus ku lobana aranjeun dina poé kiamat."
Padahal, ngaleungitkeun panutupan aurat téh henteu ngalobakeun perkawinan, malah kacida nguranganana. Sabab, sanajan nonoman anu pangliarna tur modéren pisan ogé hayang batur hirupna anu ngajaga kahormatan. Lantaran manéhna henteu hayang pamajikanana modéren saperti dirina, nyaéta némbongkeun awak, manéhna tetep bujangan, malah meureun ancrub kana lampah jinah.
Awéwé henteu kitu; manéhna henteu bisa ngahususkeun salakina ngan pikeun dirina nepi ka darajat éta. Sabab, salaku anu ngatur urusan jero dina hirup kulawarga, awéwé jadi anu ngajaga sakumna harta, anak, jeung sagala rupa milik salakina; ku kituna sipatna anu pangdasarna nyaéta kasatiaan jeung bisa dipercaya. Némbongkeun awak téh meupeuskeun kasatiaan ieu, ngaleungitkeun kapercayaan dina panon salakina, sarta ngajadikeun salakina ngarasa disiksa ku haté nuranina. Malah dua sipat hadé dina lalaki, nyaéta kawani jeung sipat béréhan, lamun aya dina awéwé, kaasup ahlak anu goréng sarta diitung minangka sipat anu goréng lantaran ngarugikeun kapercayaan jeung kasatiaan ieu. Tapi pancén salakina lain jadi pangurus harta jeung satia ka manéhna, malah ngajaga, mikaasih, jeung ngahormat. Ku kituna lalaki éta henteu diwatesan ngan pikeun manéhna; ogé bisa nikah jeung awéwé séjén.
Nagara urang henteu bisa dibandingkeun jeung Éropa. Sabab, di ditu, ku sarana anu kacida teuasna saperti tanding duel, kahormatan bisa dijaga nepi ka hiji darajat di tengah kaayaan némbongkeun awak. Jalma anu neuteup pamajikan hiji jalma anu boga harga diri ku paningal kotor kudu ngagantungkeun kafan dina beuheungna heula, kakara neuteup. Salian ti éta, sipat jalma-jalma di Éropa, anu kaasup nagara-nagara tiis, téh tiis jeung henteu gampang kagugah saperti nagarana. Asia ieu, nyaéta buana dunya Islam, dibandingkeun jeung éta mah kaasup nagara-nagara panas. Dipikanyaho yén lingkungan mangaruhan ahlak manusa. Di nagara anu tiis éta, dina jalma anu tiis, némbongkeun awak pikeun ngagugah hawa nafsu kawas sasatoan jeung ngahudangkeun kahayang meureun henteu jadi cukang lantaran loba panyalahgunaan jeung ngaleuleuwihkeun. Tapi némbongkeun awak, anu terus-terusan bakal ngagugah hawa nafsu jalma-jalma di nagara-nagara panas anu gampang kapangaruhan tur sénsitip, tangtu jadi sabab loba panyalahgunaan, ngaleuleuwihkeun, lemahna turunan, jeung ragragna kakuatan. Pikeun nyumponan kabutuhan fitri anu sakali sabulan atawa dua puluh poé, manéhna nyangka dirina kudu ngalakukeun kalakuan anu kaleuleuwihi unggal sababaraha poé. Dina waktu kitu, lantaran kudu nyingkahan pamajikan salila kurang leuwih lima belas poé unggal bulan ku sabab kaayaan saperti haid, lamun manéhna éléh ku nafsuna, manéhna ogé condong kana lampah jinah.
Jalma kota henteu bisa ningali jalma désa jeung Badui tuluy ngaleungitkeun panutupan aurat. Sabab, di désa jeung di kalangan Badui, lantaran sibuk mikiran pangupa jiwa sarta digawé jeung capé sacara jasmani, awéwé pagawé anu polos tur nepi ka hiji darajat kasar, anu kurang narik perhatosan dibandingkeun jeung awéwé kota, sanajan sabagian awakna kabuka, henteu jadi cukang lantaran ngagugah hawa nafsu. Kitu deui, lantaran lalaki anu liar jeung nganggur téh saeutik, karuksakan anu aya di kalangan maranéhna henteu nepi ka sapersapuluh karuksakan di kota. Ku kituna henteu bisa dibandingkeun jeung maranéhna.
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
HIJI PAGUNEMAN JEUNG GOLONGAN AWÉWÉ MUKMIN ANU JADI DULUR-DULUR AWÉWÉ ABDI DI AHERAT
Nalika di sawatara propinsi abdi ningali kumaha golongan awéwé miboga minat anu tulus tur sumanget kana Nur, sarta terang yén kapercayaan maranéhna kana pangajaran abdi ngeunaan Nur téh jauh ngaleuwihan kamampuh abdi, waktu abdi katilu kalina sumping ka Isparta anu pinuh ku kaberkahan jeung ka Medresetü’z-Zehra sacara maknawi, abdi ngadangu yén golongan awéwé anu jadi dulur-dulur awéwé abdi di aherat anu pinuh ku kaberkahan éta keur ngantosan hiji pangajaran ti abdi. Saolah-olah abdi bakal méré pangajaran ka maranéhna di masjid dina wangun ceramah. Padahal abdi gering tina opat lima segi, ogé kacida sangsarana, malah teu mampuh nyarita jeung mikir. Dina kaayaan kitu, peuting ieu aya hiji pépéling anu kuat asup kana haté abdi: Lantaran lima belas taun katukang, ku paménta para nonoman, anjeun geus nulis Tuntunan Nonoman pikeun maranéhna, sarta loba pisan anu meunang mangpaatna; padahal dina mangsa ayeuna golongan awéwé leuwih ngabutuhkeun tuntunan saperti éta tibatan para nonoman. Minangka tanggapan kana pépéling ieu, sanajan kacida sangsara, lemah, jeung teu mampuhna, ku tilu pangajaran lemes abdi medar sawatara hal anu diperlukeun sacara kacida ringkesna pikeun dulur-dulur awéwé anu pinuh ku kaberkahan éta jeung anak-anak nonoman abdi sacara maknawi.
Pangajaran Lemes Kahiji: Lantaran salah sahiji dasar anu pangpentingna dina Risale-i Nur nyaéta welas asih, golongan awéwé, salaku pahlawan welas asih, sacara fitri leuwih raket patalina jeung Risale-i Nur. Sarta sagala puji kagungan Alloh, patalina sacara fitri ieu karasa di loba tempat. Pangorbanan dina welas asih ieu némbongkeun ihlas anu sajati jeung harti pangorbanan tanpa ngarep balesan, ku kituna dina mangsa ayeuna kacida pentingna.
Enya, hiji indung ngorbankeun rohna pikeun nyalametkeun anakna tina bahaya tanpa ménta ganjaran naon waé, sarta ku ihlas anu sajati ngorbankeun dirina pikeun anakna minangka pancén fitrina. Ieu némbongkeun yén dina para awéwé aya kapahlawanan anu kacida luhurna. Ku mekarna kapahlawanan ieu, manéhna bisa nyalametkeun boh hirup dunyana boh hirup langgengna ku éta. Tapi ku sawatara aliran anu goréng, sipat anu kuat tur luhur ajénna ieu henteu mekar, atawa disalahgunakeun. Salah sahiji conto leutik tina ratusan contona nyaéta kieu: Indung anu miboga welas asih éta siap ngalakukeun sagala pangorbanan supaya anakna henteu nyanghareupan bahaya dina hirup dunya, sarta meunang mangpaat jeung kauntungan; tuluy ngadidik anakna kitu. Bari nyebut, "Mugia putra abdi janten paşa," manéhna masrahkeun sakabéh hartana; nyokot anakna ti sakola pangapal Al-Qur’an, tuluy ngirimkeunana ka Éropa. Tapi manéhna henteu mikir yén hirup langgeng anakna éta keur nyanghareupan bahaya; manéhna usaha ngaluarkeun anakna tina panjara dunya, tapi henteu nganggap ragragna anakna kana panjara naraka. Sabalikna pisan tina welas asih fitri, manéhna ngajadikeun anakna anu polos éta, anu kuduna jadi anu méré syafaat di aherat, malah jadi anu ngagugat. Anak éta bakal ngawadul, "Naha anjeun nyababkeun abdi binasa kieu tanpa nguatkeun iman abdi heula?" Di dunya ogé, lantaran henteu meunang atikan Islam anu sampurna, manéhna henteu bisa ngabales hak welas asih indungna anu luar biasa sakumaha kuduna; malah meureun loba ngalakukeun kalepatan.
Lamun welas asih anu sajati henteu disalahgunakeun, sarta ku rusiah welas asih éta indungna usaha nyalametkeun anakna anu malang tina naraka anu mangrupa panjara langgeng, sarta tina maot dina kasasaran anu mangrupa kabinasaan langgeng, lantaran hiji salinan sakumna kahadéan anu dipigawé ku anak éta bakal asup kana buku catetan amal indungna, sanggeus indungna maot anakna bakal terus ngirimkeun cahya kana roh indungna ku kahadéanana. Kitu deui, di aherat manéhna henteu jadi anu ngagugat, malah ku sakabéh roh jeung jiwana jadi anu méré syafaat, sarta jadi anak anu pinuh ku kaberkahan pikeun indungna dina hirup langgeng.
Enya, guru pangheulana jeung pangajar anu pangmangaruhanana pikeun manusa téh indungna. Dina hubungan ieu, abdi medar harti anu abdi rasakeun kalayan pasti tur terus-terusan dina diri abdi sorangan:
Dina dalapan puluh taun umur abdi ieu, sanajan abdi geus meunang pangajaran ti dalapan puluh rébu jalma, abdi sumpah yén anu pangdasarna, henteu bisa digoyahkeun, sarta saolah-olah unggal waktu nganyarkeun pangajaranana pikeun abdi nyaéta pituduh jeung pangajaran maknawi anu abdi tampi ti almarhumah indung abdi. Pangajaran éta geus cicing dina fitrah abdi, malah saolah-olah dina awak jasmani abdi, minangka siki-siki. Abdi ningali kalayan écés yén pangajaran-pangajaran abdi anu séjén diwangun dina éta siki-siki. Hartina, pituduh jeung pangajaran almarhumah indung abdi pikeun fitrah jeung roh abdi dina umur sataun, ayeuna dina umur dalapan puluh taun abdi ieu, katingali minangka siki-siki dasar di jero hakékat-hakékat gedé anu abdi tingali. Di antarana: Abdi ningali kalayan yakin yén mikawelas asih, anu mangrupa anu pangpentingna tina opat dasar jalan jeung kacondongan abdi, sarta mikakarunya jeung mikawelas, anu ogé mangrupa hakékat panggedéna dina Risale-i Nur, abdi tampi tina lampah jeung kaayaan indung abdi anu pinuh ku welas asih, sarta tina pangajaran maknawina éta. Enya, welas asih hiji indung anu mawa ihlas anu sajati jeung pangorbanan anu sajati ieu, lamun disalahgunakeun ku henteu mikiran aherat anakna anu polos, anu ibarat harta karun intan, tuluy malikkeun raray anakna anu polos éta ka dunya anu ibarat botol-botol samentara anu fana, sarta némbongkeun welas asih ka anakna ku cara kitu, éta téh nyalahgunakeun welas asih éta.
Enya, hiji hayam, anu mawa conto kacida leutikna tina welas asih éta, narajang singa sarta ngorbankeun nyawana pikeun nyalametkeun anakna, ngabuktikeun yén awéwé ngorbankeun nyawana dina kapahlawanan welas asih ieu tanpa ménta ganjaran jeung balesan naon waé, tanpa maksud kauntungan pribadi naon waé, sarta tanpa maksud pamér naon waé.
Ayeuna, dasar anu pangluhur ajénna tur pangdiperlukeunana dina atikan Islam jeung amal-amal pikeun aherat nyaéta ihlas. Dina kapahlawanan welas asih saperti ieu aya ihlas anu sajati éta.
Lamun dua hal ieu mimiti mekar dina golongan anu pinuh ku kaberkahan éta, bakal jadi cukang lantaran kabagjaan anu kacida gedéna di lingkungan Islam. Padahal kapahlawanan lalaki henteu bisa tanpa balesan; malah maranéhna hayang balesan tina saratus segi. Sahenteuna maranéhna hayang kasohor jeung kahormatan. Tapi hanjakalna, pikeun leupas tina kagoréngan jeung pangawasaan lalaki maranéhna anu zalim, golongan awéwé anu malang tur pinuh ku kaberkahan ieu ancrub kana rupa riya séjén, dina cara anu béda, anu asalna tina kalemahan jeung teu mampuhna. Pangajaran Lemes Kadua: Taun ieu, nalika keur nyepi sarta geus mundur tina hirup sosial, demi ngahargaan sawatara dulur lalaki jeung dulur awéwé abdi anu nuturkeun Nur, abdi ningali dunya. Ti kalolobaan sobat anu tepang sareng abdi, abdi ngadangu kaluh ngeunaan hirup kulawarga maranéhna sorangan. "Aduh!" ceuk abdi. Hirup kulawarga téh benteng tempat panyalindungan manusa, utamana Muslim, sarta mangrupa hiji rupa sawarga jeung dunya anu leutik. Naha ieu ogé geus mimiti ruksak, ceuk abdi. Abdi néangan sababna. Abdi terang yén sakumaha hiji dua komité digawé pikeun ngaruksak hirup sosial Islam, sarta ku kituna ngaruksak agama Islam, ku nyasabkeun nonoman jeung ngadorong maranéhna kana lampah maksiat ku kahayang mangsa nonoman; kitu deui abdi ngarasa aya hiji dua komité anu digawé kalayan pangaruh anu kuat di tukangeun layar pikeun ngarahkeun bagian anu lalawora tina golongan awéwé anu malang kana jalan anu salah. Sarta abdi terang yén tina segi éta aya hiji pukulan anu pikasieuneun datang ka umat Islam ieu.
Ku kituna, ka aranjeun dulur-dulur awéwé abdi jeung anak-anak maknawi abdi anu jadi nonoman aranjeun, abdi medar kalayan pasti yén: Henteu aya jalan séjén pikeun nyalametkeun kabagjaan dunya awéwé, sakumaha kabagjaan aheratna, sarta sipat luhur dina fitrahna tina karuksakan, salian ti atikan agama dina lingkungan Islam! Aranjeun ngadangu kumaha kaayaan golongan anu malang éta di Rusia.
Dina hiji bagian Risale-i Nur geus dicaritakeun yén: Jalma anu boga akal séhat henteu ngadasarkeun kanyaah jeung kacintana ka pamajikanana kana kaéndahan lahiriahna anu fana salila lima sapuluh taun. Malah manéhna kudu ngadasarkeun kacintana kana anu pangéndahna tur panglanggengna tina kaéndahan awéwé, nyaéta welas asihna jeung kaéndahan ahlak anu husus pikeun awéwé. Supaya beuki kolot awéwé anu malang éta, kanyaah salakina ka manéhna tetep lumangsung. Sabab pamajikanana téh lain ngan batur anu ngabantu samentara dina hirup dunya, malah mangrupa batur hirup anu langgeng tur dipikanyaah dina hirup langgeng; ku kituna beuki kolot, kudu beuki silih pikanyaah ku panghormat jeung welas asih anu leuwih gedé. Hirup kulawarga anu ayeuna, di handapeun kedok atikan peradaban, sanggeus sosobatan samentara kawas sasatoan tuluy nyanghareupan pipisahan salalanggengna, geus ruksak ti dasarna. Dina hiji bagian Risale-i Nur ogé geus dicaritakeun yén: Bagja lalaki anu nuturkeun pamajikanana anu saléh supaya henteu kaleungitan batur hirupna anu langgeng, sarta manéhna ogé jadi saléh. Bagja ogé awéwé anu ningali salakina taat kana agama, tuluy manéhna ogé jadi taat kana agama kalayan sampurna supaya henteu kaleungitan sobat jeung batur hirupna anu langgeng; di jero kabagjaan dunyana, manéhna meunang kabagjaan aheratna. Henteu bagja lalaki anu nuturkeun pamajikanana anu geus ancrub kana lampah maksiat; manéhna henteu usaha nyegah pamajikanana, malah dirina ogé milu. Henteu bagja awéwé anu ningali lampah fasik salakina tuluy nuturkeunana dina wangun anu séjén. Cilaka salaki jeung pamajikan anu silih tulungan dina ngalungkeun diri kana seuneu. Hartina, maranéhna silih ngadorong kana angan-angan peradaban.
Ieu harti kalimah-kalimah Risale-i Nur anu eusina kitu: Dina mangsa ayeuna, cukang lantaran mekarna hirup kulawarga, kabagjaan dunya jeung aherat, sarta sipat luhur dina awéwé, ngan bisa aya ku adab Islam di jero lingkungan syariat.
Ayeuna, hal anu pangpentingna dina hirup kulawarga nyaéta: Lamun awéwé ningali kagoréngan jeung henteu satiana salakina, tuluy pikeun ngalawan salakina manéhna ogé ngaruksak kasatiaan jeung kapercayaan anu jadi pancénna dina kulawarga, pabrik hirup kulawarga éta bakal tibalik jeung ancur, persis saperti ruksakna kataatan dina tentara. Malah awéwé éta kudu usaha ngalereskeun kalepatan salakina sabisa-bisana, supaya bisa nyalametkeun batur hirupna anu langgeng. Lamun henteu kitu, sarta manéhna ogé usaha némbongkeun dirina ku muka aurat jeung némbongkeun awak, sarta supaya dipikanyaah ku batur, manéhna bakal rugi tina sagala segi. Sabab jalma anu ninggalkeun kasatiaan anu sajati ogé narima hukumanna di dunya. Sabab fitrahna sieun, ngarasa kaganggu, sarta ngajauhan paningal jalma anu lain mahram. Manéhna ngarasa kaganggu ku paningal dalapan belas tina dua puluh lalaki anu lain mahram. Ari lalaki mah ngan ngarasa kaganggu ku hiji tina saratus awéwé anu lain mahram; manéhna kaganggu ku paningal hiji éta. Salian ti ngarasa disiksa tina segi éta, awéwé ogé dituduh henteu satia; dibarengan ku kalemahanana, manéhna henteu bisa ngajaga hak-hakna.
~Cindekna:
Sakumaha dina kapahlawanan jeung ihlas tina segi welas asih awéwé henteu sarua jeung lalaki, sarta lalaki ogé henteu bisa nyusul maranéhna dina kapahlawanan éta, kitu deui para awéwé anu polos éta henteu bisa nyusul lalaki dina lampah maksiat tina segi naon waé. Ku kituna, ku fitrah jeung kaayaan ciptaanana anu lemah, maranéhna kacida sieunna ka jalma anu lain mahram, sarta ngarasa kudu nyumput di handapeun kaén panutup. Sabab, lamun lalaki ancrub kana lampah maksiat pikeun dalapan menit kanikmatan jeung kangeunahan, manéhna ngan rugi hiji hal anu kurang leuwih dalapan lira. Tapi awéwé, minangka hukuman pikeun dalapan menit kanikmatan dina lampah maksiat éta, sanajan di dunya ogé mawa beban anu beurat dina beuteungna salila dalapan bulan, sarta salila dalapan taun nyanghareupan kasusah ngadidik anak anu henteu boga pangreksa éta. Ku kituna manéhna henteu bisa nyusul lalaki dina lampah maksiat; manéhna narima hukuman anu saratus darajat leuwih gedé. Kajadian saperti ieu, anu henteu saeutik, ogé némbongkeun yén golongan awéwé anu pinuh ku kaberkahan, sakumaha sacara fitri jadi sumber ahlak anu luhur, kamampuhna pikeun ngudag kanikmatan dunya dina lampah fasik jeung lampah maksiat téh ampir euweuh.
Hartina, maranéhna téh hiji rupa mahluk anu pinuh ku kaberkahan, anu husus pikeun ngalakonan hirup kulawarga anu bagja di jero lingkungan atikan Islam. Mugia komité-komité anu ngaruksak jalma-jalma anu pinuh ku kaberkahan ieu binasa! Mugia Alloh ngajaga dulur-dulur awéwé abdi ieu tina kagoréngan jalma-jalma liar éta, amin!
Dulur-dulur awéwé abdi! Sacara pribadi abdi nyarioskeun ieu ka aranjeun: Tibatan asup ka handapeun pangawasaan salaki anu liar, henteu boga ahlak, sarta miboga kabiasaan cara urang Frank, lantaran kasusah pangupa jiwa, ku hémat jeung qanaah anu aya dina fitrah aranjeun, usaha ngurus diri aranjeun sorangan saperti awéwé désa anu polos digawé pikeun meunang nafkahna sorangan; ulah usaha ngajual diri aranjeun. Lamun lalaki anu henteu cocog pikeun aranjeun jadi jodo aranjeun, tarima jodo aranjeun kalayan ridho sarta qanaah. Insya Alloh, ku ridho jeung qanaah aranjeun, manéhna ogé bakal jadi hadé. Lamun henteu kitu, aranjeun bakal ngajukeun paménta cerai ka pangadilan, saperti anu ayeuna abdi ngadangu. Ieu ogé henteu luyu jeung martabat Islam sarta kahormatan bangsa urang!
Pangajaran Lemes Katilu: Dulur-dulur awéwé abdi anu dipikanyaah! Terang kalayan pasti yén Risale-i Nur geus ngabuktikeun ku ratusan dalil anu kuat jeung kajadian yén dina kanikmatan jeung kangeunahan di luar lingkungan anu sah aya kanyeri jeung kasusah anu sapuluh darajat leuwih loba tibatan éta. Aranjeun bisa manggihan katerangan panjangna dina Risale-i Nur.
Di antarana,
Kalimah Kagenep, Katujuh, jeung Kadalapan tina Küçük Sözler, sarta Tuntunan Nonoman, bakal némbongkeun hakékat ieu kalayan sampurna ka aranjeun minangka gaganti abdi. Ku kituna cukupkeun diri ku kasenangan anu aya dina lingkungan anu sah sarta qanaah. Paguneman anu polos jeung anak-anak aranjeun anu polos di imah aranjeun téh leuwih pikaresepeun tibatan ratusan bioskop.
Ogé terang kalayan pasti yén kanikmatan anu sajati dina hirup dunya ieu aya dina lingkungan iman jeung dina iman. Sarta dina unggal amal saléh aya kanikmatan maknawi. Risale-i Nur geus ngabuktikeun ku ratusan dalil anu pasti yén dina kasasaran jeung hirup nurut kana hawa nafsu aya kanyeri anu kacida paitna tur goréngna, sanajan di dunya ieu ogé. Saolah-olah dina iman aya siki sawarga, sarta dina kasasaran jeung hirup nurut kana hawa nafsu aya siki naraka; ku loba pangalaman jeung kajadian, abdi sorangan geus ningali éta kalayan yakin ku panon sorangan, sarta dina Risale-i Nur hakékat ieu geus ditulis sababaraha kali. Sanggeus nepi kana leungeun jalma-jalma anu pangkerasna ngabantah tur nyangkal, ogé para ahli resmi jeung pangadilan, maranéhna henteu bisa ngagugurkeun hakékat éta. Ayeuna, pikeun dulur-dulur awéwé abdi anu pinuh ku kaberkahan tur polos saperti aranjeun, sarta barudak aranjeun anu leutik, anu ibarat anak-anak abdi, mugia utamana Tesettür Risalesi, Tuntunan Nonoman, jeung Küçük Sözler méré pangajaran ka aranjeun minangka gaganti abdi.
Abdi ngadangu yén aranjeun miharep abdi méré pangajaran ka aranjeun di masjid. Tapi salian ti kasangsaraan abdi, panyakit abdi jeung loba sabab séjén henteu ngamungkinkeun kaayaan éta. Ku kituna, abdi mutuskeun pikeun ngasupkeun sakabéh dulur awéwé abdi anu maca jeung narima pangajaran anu abdi tulis pikeun aranjeun ieu kana sakabéh kauntungan maknawi jeung doa abdi, saperti murid-murid Nur. Lamun minangka gaganti abdi aranjeun meunang sabagian Risale-i Nur tuluy maca atawa ngadangukeunana, dina waktu éta, nurutkeun aturan urang, aranjeun ogé meunang bagian tina kauntungan maknawi jeung doa sakabéh murid Nur anu jadi dulur-dulur aranjeun.
Ayeuna abdi tadina badé nulis leuwih loba, tapi lantaran kacida geringna, kacida lemahna, kacida kolotna, sarta loba pancén abdi saperti ngalereskeun tulisan, pikeun ayeuna abdi cukupkeun ku ieu waé. ﺍَﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ
Dulur aranjeun anu peryogi doa aranjeun
Said Nursî