Lem'a Kaopat
«Minhacü's-Sünne» parantos dianggap cocog janten nami risalah ieu.
Sanaos «masalah imamah» mangrupa masalah cabang, lantaran dipasihan pentingna anu ageung, éta parantos diasupkeun kana runtuyan masalah iman sareng janten perkara anu ditalungtik dina élmu kalam sareng usuluddin. Kusabab éta gaduh patalian sareng khidmah dasar urang pikeun Al-Qur'an sareng iman, éta dibahas sakedik. ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﻟَﻘَﺪْ ﺟَٓﺎﺀَﻛُﻢْ ﺭَﺳُﻮﻝٌ ﻣِﻦْ ﺍَﻧْﻔُﺴِﻜُﻢْ ﻋَﺰ۪ﻳﺰٌ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻣَﺎ ﻋَﻨِﺘُّﻢْ ﺣَﺮ۪ﻳﺺٌ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﺑِﺎﻟْﻤُﺆْﻣِﻨ۪ﻴﻦَ ﺭَﺅُﻑٌ ﺭَﺣ۪ﻴﻢٌ ٭ ﻓَﺎِﻥْ ﺗَﻮَﻟَّﻮْﺍ ﻓَﻘُﻞْ ﺣَﺴْﺒِﻰَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ لَٓا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﻫُﻮَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺗَﻮَﻛَّﻠْﺖُ ﻭَﻫُﻮَ ﺭَﺏُّ ﺍﻟْﻌَﺮْﺵِ ﺍﻟْﻌَﻈ۪ﻴﻢِ ٭ ﻗُﻞْ لَٓا ﺍَﺳْﺌَﻠُﻜُﻢْ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺍَﺟْﺮًﺍ اِلَّا ﺍﻟْﻤَﻮَﺩَّﺓَ ﻓِﻰ ﺍﻟْﻘُﺮْﺑٰﻰ Tina seueur hakékat agung ayat anu agung ieu, urang baris nunjukkeun hiji-dua hakékat ku dua tingkat.
TINGKAT KAHIJI
Aya opat pangajaran anu lemes.
PANGAJARAN LEMES KAHIJI
Éta ngedalkeun kanyaah sareng welas asih anu sampurna ti Rosul anu Mulya ﷺ ka umatna. Leres, numutkeun riwayat anu sahih, nalika sadayana, malah para nabi ogé, ngucapkeun «nafsî, nafsî» lantaran kasieunan mahsyar, Rosul anu Mulya ﷺ bakal némbongkeun welas asih sareng kanyaahna ku ngucapkeun «ummatî, ummatî». Kitu ogé, nalika anjeunna nembé lahir ka dunya, numutkeun pangukuhan jalma anu gaduh paningal batin, ibuna parantos nguping «ummatî, ummatî» tina munajatna. Sakumaha sakabéh riwayat hirupna sareng ahlak mulya anu pinuh ku kanyaah anu disebarkeun ku anjeunna némbongkeun kanyaah sareng welas asihna anu sampurna, anjeunna ogé némbongkeun kanyaahna anu teu kawates ku némbongkeun kabutuhan anu teu kawates kana solawat umatna anu teu kawates, sarta ku némbongkeun yén, tina kanyaahna anu sampurna, anjeunna gaduh patalian sareng sakabéh kabagjaan umatna. Ku kituna, timbangkeun sabaraha gedéna henteu terang nuhun sareng henteu gaduh nurani nalika henteu ngajaga Sunnah anu Luhur ti hiji pituduh anu sakitu nyaah sareng welas asih.
PANGAJARAN LEMES KADUA
Dina tugas kanabian anu nyakup sadayana sareng umum, Rosul anu Mulya ﷺ parantos némbongkeun kanyaah anu agung kana sababaraha perkara anu khusus sareng alit. Numutkeun kaayaan lahir, ngagunakeun kanyaah anu agung kana perkara anu khusus sareng alit éta sigana henteu cocog sareng pentingna tugas kanabian anu luar biasa. Nanging, dina hakékatna, perkara alit éta mangrupa tungtung sareng wawakil hiji runtuyan anu tiasa janten dasar tugas kanabian anu nyakup sadayana sareng umum. Ku sabab éta, pentingna anu luar biasa dipasihkeun ka wawakil éta pikeun runtuyan anu agung éta. Upamana, kanyaah anu luar biasa sareng perhatian anu agung anu ditémbongkeun ku Rosul anu Mulya ﷺ ka Hazrat Hasan sareng Hüseyin nalika aranjeunna alit, sanés ngan kanyaah alamiah sareng cinta anu asalna tina rasa duduluran. Éta ogé lantaran aranjeunna mangrupa tungtung hiji benang cahya tina tugas kanabian, sareng asal, wawakil, katut daptar ringkes hiji jamaah nu nampi warisan Nabi anu kacida pentingna. Leres, ku Rosul anu Mulya ﷺ ngarangkul Hazrat Hasan radiyallahu anhu kalayan kanyaah anu sampurna sareng nyium sirahna, anjeunna nyium sirah Hazrat Hasan radiyallahu anhu pikeun jalma-jalma sapertos Şah-ı Geylanî, Gavs-ı A'zam, sareng seueur nu nampi warisan kanabian anu sarupa Mahdi katut pamikul syariat Ahmadi ﷺ anu muncul tina turunan Hazrat Hasan radiyallahu anhu anu pinuh ku cahya sareng diberkahan. Ku paningal kanabian, anjeunna ningali khidmah suci anu bakal dilaksanakeun ku jalma-jalma éta dina mangsa nu bakal datang, ngahargaan sareng nyatujuan éta, sareng nyium sirah Hazrat Hasan radiyallahu anhu minangka tanda ngahargaan sareng ngadorong. Kanyaah sareng perhatian luar biasa anu ditémbongkeun ku anjeunna ka Hazrat Hüseyin ogé nyaéta ku nyium beuheungna pikeun imam-imam anu mulya sapertos Zeynelâbidîn sareng Cafer-i Sadık, sareng seueur jalma pinuh ku cahya anu sarupa Mahdi, sapertos nu nampi warisan Nabi anu sajati, anu muncul tina runtuyan pinuh ku cahya Hazrat Hüseyin radiyallahu anhu. Kanggo agama Islam sareng tugas karosulan, anjeunna némbongkeun kanyaah sareng perhatianna anu sampurna. Leres, kalayan haténa anu terang perkara gaib, paningal Ahmadi ﷺ anu pinuh ku cahya sareng socana anu ningali mangsa nu bakal datang parantos nyaksian médan hasyr anu aya ka arah abadi ti jaman kabagjaan di dunya, ningali sawarga ti bumi, nyaksian malaikat di langit ti bumi, sareng ningali kajadian anu disumputkeun dina tabir poék mangsa kaliwat ti jaman Adam. Malah, paningal éta parantos nampi kasempetan ningali Zat Nu Maha Agung. Tangtos éta parantos ningali para quthub, imam anu nampi warisan, sareng Mahdi anu runtuy muncul di tukangeun Hazrat Hasan sareng Hüseyin, sareng nyium sirah aranjeunna pikeun sadayana. Leres, dina nyium sirah Hazrat Hasan radiyallahu anhu, aya bagian anu kacida gedéna pikeun Şah-ı Geylanî.
PANGAJARAN LEMES KATILU
Numutkeun hiji pamadegan, harti ayat اِلَّا ﺍﻟْﻤَﻮَﺩَّﺓَ ﻓِﻰ ﺍﻟْﻘُﺮْﺑٰﻰ nyaéta: «Rosul anu Mulya ﷺ henteu nyuhunkeun upah minangka balesan pikeun ngalaksanakeun tugas karosulan; anjeunna ngan nyuhunkeun kanyaah ka Ahlul-Baitna.» ~Upami aya anu nyarios:
Numutkeun harti ieu, sigana aya mangpaat anu dipaluruh tina segi hubungan turunan. Padahal, dumasar kana rusiah ﺍِﻥَّ ﺍَﻛْﺮَﻣَﻜُﻢْ ﻋِﻨْﺪَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍَﺗْﻘٰﻴﻜُﻢْ, tugas karosulan lumangsung tina segi deukeut ka Alloh, sanés hubungan turunan? ~Waleran:
Ku paningalna anu terang perkara gaib, Rosul anu Mulya ﷺ parantos ningali yén Ahlul-Baitna bakal janten sarupa tangkal pinuh ku cahya dina alam Islam. Jalma-jalma anu baris ngalaksanakeun tugas méré pituduh sareng janten mursyid dina pangajaran kasampurnaan manusa di sakabéh lapisan alam Islam, dina sabagéan ageung pisan, bakal muncul ti Ahlul-Bait. Anjeunna parantos ningali yén doa umat ngeunaan «Âl» dina tasyahud, nyaéta ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺻَﻞِّ ﻋَﻠٰﻰ ﺳَﻴِّﺪِﻧَﺎ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ ﻭَ ﻋَﻠٰﻰ ﺍٰﻝِ ﺳَﻴِّﺪِﻧَﺎ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ ﻛَﻤَﺎ ﺻَﻠَّﻴْﺖَ ﻋَﻠٰﻰ ﺍِﺑْﺮَﺍﻫ۪ﻴﻢَ ﻭَ ﻋَﻠٰﻰ ﺍٰﻝِ ﺍِﺑْﺮَﺍﻫ۪ﻴﻢَ ﺍِﻧَّﻚَ ﺣَﻤ۪ﻴﺪٌ ﻣَﺠ۪ﻴﺪٌ, bakal dikabulkeun. Hartina, sakumaha dina umat Ibrahim, sabagéan ageung pisan pituduh anu pinuh ku cahya nyaéta para nabi tina kulawarga sareng turunan Hazrat Ibrahim aleyhisselâm, anjeunna ogé ningali dina umat Muhammad ﷺ para quthub Ahlul-Bait Muhammadi ﷺ, anu sarupa para nabi Bani Israil, dina tugas-tugas Islam anu agung sareng dina sabagéan ageung tarekat katut jalan-jalanna. Ku sabab éta, anjeunna diparéntahkeun ngucapkeun لَٓا ﺍَﺳْﺌَﻠُﻜُﻢْ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺍَﺟْﺮًﺍ اِلَّا ﺍﻟْﻤَﻮَﺩَّﺓَ ﻓِﻰ ﺍﻟْﻘُﺮْﺑٰﻰ, sareng nyuhunkeun kanyaah umat ka Ahlul-Bait. Dina riwayat séjén anu nguatkeun hakékat ieu, anjeunna ngadawuh: «Abdi ngantunkeun dua perkara pikeun aranjeun. Upami aranjeun nyekel éta, aranjeun bakal salamet. Hiji: Kitab Alloh; hiji deui: Ahlul-Bait abdi.» Sabab Ahlul-Bait nyaéta sumber sareng pangjaga Sunnah anu Luhur, sareng anu ditugaskeun pikeun nyekel éta tina unggal segi. Dumasar kana rusiah ieu, hakékat hadits ieu parantos ditepikeun kalayan sebutan nuturkeun Kitab sareng Sunnah. Hartina, tina segi tugas karosulan, maksad anjeunna ngeunaan Ahlul-Bait nyaéta Sunnahna anu Luhur. Anu ngantunkeun nuturkeun Sunnah anu Luhur, sakumaha henteu kaasup Ahlul-Bait anu sajati, ogé henteu tiasa janten sobat sajati Ahlul-Bait. Rusiah kahayangna pikeun ngumpulkeun umatna di sabudeureun Ahlul-Bait nyaéta: Kalayan idin Alloh, anjeunna parantos uninga yén ku lumampahna waktos, Ahlul-Bait bakal kacida seueur turunanana, sareng ngartos yén Islam bakal lemah. Dina kaayaan éta, diperyogikeun jamaah anu kacida kuatna, seueur, sareng silih rojong, supaya tiasa janten dasar sareng puseur kamajuan rohani alam Islam. Kalayan idin Alloh, anjeunna ngémutan éta sareng mikahayang ngumpulkeun umatna di sabudeureun Ahlul-Baitna. Leres, sanaos anggota Ahlul-Bait henteu jauh langkung unggul tibatan batur dina akidah sareng iman, aranjeunna tetep jauh langkung unggul dina pasrah, nyekel kalayan pageuh, sareng ngadukung. Sabab aranjeunna ngadukung Islam ku fitrah, turunan, sareng sipat alamiahna. Dukungan alamiah henteu ditinggalkeun, sanaos lemah, henteu kasohor, atanapi malah henteu bener. Sumawona dukungan kana hakékat anu kacida kuatna, sajatina, sareng mulyana, anu dicekel ku sakabéh runtuyan karuhunna, anu ku éta aranjeunna kénging kamulyaan sareng ngorbankeun nyawana. Naha jalma anu jelas-jelas ngarasa sabaraha dasarna sareng fitrina dukungan éta bakal ngantunkeun dukunganana? Ku pageuhna nyekel sareng Islam fitri ieu, Ahlul-Bait nampi tanda anu pangleutikna pikeun agama Islam sapertos bukti anu kuat. Sabab aranjeunna pangrojong ku fitrah. Sedengkeun jalma séjén nembé nyekel éta saatos aya bukti anu kuat.
PANGAJARAN LEMES KAOPAT
Patali sareng Pangajaran Lemes Katilu, urang baris masihan hiji isyarat ringkes kana masalah anu janten dasar pasulayan antara kaum Syiah sareng Ahlus-Sunnah wal-Jamaah, anu parantos digedékeun dugi ka diasupkeun kana kitab-kitab akidah iman sareng runtuyan dasar-dasar iman. ~Pasualanana nyaéta:
Ahlus-Sunnah wal-Jamaah nyarios: «Hazrat Ali radiyallahu anhu nyaéta anu kaopat tina opat khalifah. Hazrat Sıddık radiyallahu anhu langkung utama sareng langkung pantes kana khilafah, ku kituna anjeunna anu mimiti nyekel éta.» Kaum Syiah nyarios: «Hak éta milik Hazrat Ali radiyallahu anhu. Anjeunna diperlakukeun henteu adil. Hazrat Ali radiyallahu anhu nyaéta anu paling utama di antara sadayana.» Ringkesan dalil anu aranjeunna bawa pikeun klaimna nyaéta: Aranjeunna nyarios: «Hadits-hadits Nabi ngeunaan Hazrat Ali radiyallahu anhu, anjeunna kalayan gelar “Şah-ı Velayet” janten rujukan sabagéan ageung pisan para wali sareng tarekat, sipat-sipatna anu luar biasa dina élmu, kawani, sareng ibadah, sareng patalian anu kacida kuatna ti Hazrat Nabi ﷺ ka anjeunna sareng Ahlul-Bait anu runtuy tina anjeunna, némbongkeun yén anjeunna anu paling utama, khilafah salawasna hakna, sareng éta parantos dirampas ti anjeunna.» ~Waleran:
Pangakuan Hazrat Ali radiyallahu anhu sorangan anu sababaraha kali, sareng anjeunna nuturkeun tilu khalifah éta salami langkung ti dua puluh taun bari aya dina kalungguhan syaikhul-Islam maranéhna, ngabantah klaim kaum Syiah ieu. Kajadian panaklukan Islam sareng perjuangan ngalawan musuh dina mangsa khilafah tilu khalifah éta, sareng kajadian dina mangsa Hazrat Ali radiyallahu anhu, ogé ngabantah klaim kaum Syiah tina segi khilafah Islam. Ku kituna, klaim Ahlus-Sunnah wal-Jamaah téh bener. ~Upami aya anu nyarios:
Syiah aya dua: Hiji nyaéta Syiah kawalian, hiji deui Syiah khilafah. Anggap waé bagian kadua ieu henteu bener lantaran nyampurkeun pamrih sareng pulitik. Nanging, dina bagian kahiji henteu aya pamrih sareng pulitik. Padahal, Syiah kawalian parantos ngagabung sareng Syiah khilafah; nyaéta sabagian wali dina tarekat nganggap Hazrat Ali radiyallahu anhu langkung utama sareng ngabenerkeun klaim Syiah khilafah anu aya dina segi pulitik. ~Waleran:
Hazrat Ali radiyallahu anhu kedah ditingali tina dua segi. Hiji segi nyaéta kasampurnaan sareng darajat pribadina. Segi kadua nyaéta anjeunna ngawakilan kapribadian rohani Ahlul-Bait. Sedengkeun kapribadian rohani Ahlul-Bait némbongkeun hiji jinis hakékat Rosul anu Mulya ﷺ. Tina segi anu kahiji, sakabéh ahli hakékat, anu dipayunan ku Hazrat Ali radiyallahu anhu sorangan, miheulakeun Hazrat Ebubekir sareng Hazrat Ömer radiyallahu anhuma. Aranjeunna ningali kalungguhan maranéhna langkung luhur dina khidmah Islam sareng deukeut ka Alloh. Tina segi anu kadua, Hazrat Ali radiyallahu anhu ngawakilan kapribadian rohani Ahlul-Bait, sareng ku sabab kapribadian rohani Ahlul-Bait ngawakilan hiji hakékat Muhammadi ﷺ, éta henteu tiasa dibandingkeun. Hadits-hadits Nabi anu luar biasa muji Hazrat Ali radiyallahu anhu nuju kana segi anu kadua ieu. Aya riwayat sahih anu nguatkeun hakékat ieu: Rosul anu Mulya ﷺ ngadawuh: «Turunan unggal nabi asalna ti anjeunna sorangan. Turunan abdi nyaéta turunan Ali radiyallahu anhu.» Rusiah seueur sumebarna hadits anu langkung muji pribadi Hazrat Ali radiyallahu anhu tibatan khalifah séjén nyaéta: Sabalikna tina serangan sareng pangurangan darajatna anu henteu adil ku kaum Umawi sareng Khawarij, jalma anu nyekel haq, nyaéta Ahlus-Sunnah wal-Jamaah, seueur nyebarkeun riwayat ngeunaan anjeunna. Ku sabab para Khulafa Rasyidin séjén henteu seueur ngalaman panyempadan sareng pangurangan darajat sapertos kitu, nyebarkeun hadits ngeunaan aranjeunna henteu dianggap diperyogikeun. Ku paningal kanabian, anjeunna ogé parantos ningali yén dina mangsa nu bakal datang Hazrat Ali radiyallahu anhu bakal nyanghareupan kajadian anu nyeri sareng fitnah di jero. Kanggo nyalametkeun Hazrat Ali radiyallahu anhu tina putus harepan sareng umatna tina suuzan ngeunaan anjeunna, anjeunna parantos ngahibur Ali radiyallahu anhu sareng maparin pituduh ka umat ku hadits-hadits penting sapertos ﻣَﻦْ ﻛُﻨْﺖُ مَوْلَاهُ ﻓَﻌَﻠِﻰٌّ مَوْلَاهُ. Kanyaah Syiah kawalian anu kaleuleuwihan ka Hazrat Ali radiyallahu anhu sareng nganggap anjeunna langkung utama tina segi tarekat henteu ngajadikeun aranjeunna tanggung jawab dina darajat anu sami sareng Syiah khilafah. Sabab ahli kawalian, numutkeun jalanna, ningali mursyidna kalayan kanyaah. Sipat kanyaah téh kaleuleuwihan. Jalma hoyong ningali anu dipikanyaahna langkung luhur tibatan kalungguhanana, sareng ningalina sapertos kitu. Dina gejolak kanyaah, jalma anu gaduh pangalaman batin tiasa dihampura. Nanging, pangutamaan aranjeunna anu asalna tina kanyaah tiasa dihampura kalayan sarat henteu nuju kana nyempad sareng mumusuhan para Khulafa Rasyidin, sareng henteu kaluar tina dasar-dasar Islam. Sedengkeun Syiah khilafah, ku sabab pamrih pulitik lebet ka dinya, henteu tiasa leupas tina pamrih sareng ngalanggar wates, sahingga kaleungitan hak pikeun masihan alesan. Malah, salaku anu luyu sareng kalimah لَا ﻟِﺤُﺐِّ ﻋَﻠِﻰٍّ ﺑَﻞْ ﻟِﺒُﻐْﺾِ ﻋُﻤَﺮَ, ku sabab kabangsaan Iran parantos tatu ku panangan Hazrat Ömer radiyallahu anhu, aranjeunna némbongkeun males dendamna dina wangun cinta ka Ali. Kitu ogé, Amr Ibnu'l-Âs ngalawan Hazrat Ali radiyallahu anhu sareng perang Ömer İbn-i Sa'd anu pikasieuneun ngalawan Hazrat Hüseyin radiyallahu anhu parantos nimbulkeun amarah sareng mumusuhan anu kuat dina kaum Syiah ka nami Ömer. Syiah kawalian henteu gaduh hak pikeun nyempad Ahlus-Sunnah wal-Jamaah. Sabab Ahlus-Sunnah, salian ti henteu ngirangan darajat Hazrat Ali radiyallahu anhu, ogé mikanyaah anjeunna kalayan serius. Nanging, aranjeunna nyingkahan kaleuleuwihan kanyaah anu dianggap bahaya numutkeun hadits. Pamuji Nabi dina hadits ngeunaan Syiah Hazrat Ali radiyallahu anhu nuju ka Ahlus-Sunnah. Sabab Syiah Hazrat Ali radiyallahu anhu kalayan kanyaah anu lempeng nyaéta jalma anu nyekel haq, Ahlus-Sunnah wal-Jamaah. Sakumaha kaleuleuwihan kanyaah ka Hazrat Isa aleyhisselâm ngabahayakeun pikeun kaum Nasrani, ngeunaan Hazrat Ali radiyallahu anhu ogé, dina hadits sahih parantos dijelaskeun yén kanyaah kaleuleuwihan ku cara kitu ngabahayakeun. ~Upami Syiah kawalian nyarios:
Saatos kasampurnaan luar biasa Hazrat Ali radiyallahu anhu ditarima, henteu mungkin nganggap Hazrat Sıddık radiyallahu anhu langkung utama tibatan anjeunna. ~Waleran:
Upami kasampurnaan pribadi Hazrat Sıddık-ı Ekber sareng Faruk-u A'zam radiyallahu anhuma, sareng kasampurnaan maranéhna dina mangsa khilafah kalayan tugas warisan kanabian, disimpen dina hiji sisi timbangan, sedengkeun kasampurnaan pribadi Hazrat Ali radiyallahu anhu anu luar biasa, sareng perjuangan khilafahna anu janten sasaran suuzan, asalna tina kajadian di jero anu nyeri anu anjeunna kapaksa lebet nalika khilafahna, disimpen babarengan dina sisi séjén timbangan, tangtos Ahlus-Sunnah parantos ningali sareng milih yén sisi Hazrat Sıddık, Faruk, atanapi Zinnureyn radiyallahu anhum langkung beurat. Sakumaha dibuktikeun dina Kalimah Kadua Belas sareng Kadua Puluh Opat, darajat kanabian sakitu luhurna dibandingkeun sareng kawalian, dugi ka tajalli kanabian saukuran hiji dirham langkung diutamakeun tibatan tajalli kawalian saukuran hiji batman. Tina sudut paningal ieu, kasuksésan Hazrat Sıddık-ı Ekber sareng Faruk-u A'zam radiyallahu anhuma dina mangsa khilafahna janten dalil pikeun Ahlus-Sunnah wal-Jamaah yén bagian maranéhna dina warisan kanabian sareng ngadegkeun hukum karosulan langkung seueur dipaparin ti pihak Alloh. Kusabab kasampurnaan pribadi Hazrat Ali radiyallahu anhu henteu tiasa ngabatalkeun bagian anu langkung seueur anu asalna tina warisan kanabian éta, Hazrat Ali radiyallahu anhu janten syaikhul-Islam pikeun dua syaikh anu dimulyakeun éta dina mangsa khilafahna, sareng ngahormat aranjeunna. Naha jalma anu nyekel haq sareng Sunnah, anu mikanyaah sareng ngahormat Hazrat Ali radiyallahu anhu, tiasa henteu mikanyaah sareng ngahormat dua syaikh anu dipikanyaah sareng dihormat kalayan serius ku Hazrat Ali radiyallahu anhu? Urang jelaskeun hakékat ieu ku hiji conto. Upamana, tina warisan hiji jalma anu kacida beungharna, salah sahiji putrana dipasihan dua puluh batman pérak sareng opat batman emas. Anu sanés dipasihan lima batman pérak sareng lima batman emas. Upami anu sanés deui dipasihan tilu batman pérak sareng lima batman emas, tangtos dua anu pamungkas, sanaos nampi langkung sakedik dina jumlah, nampi langkung seueur dina ajén. Sakumaha conto ieu, kaunggulan alit tina bagian dua syaikh dina emas hakékat caketna Alloh ka mahluk-Na, anu tajalli tina warisan kanabian sareng ngadegkeun hukum karosulan, ngéléhkeun seueur deukeut ka Alloh sareng kasampurnaan kawalian katut deukeutna, anu muncul tina permata kasampurnaan pribadi sareng kawalian. Dina ngabandingkeun, poko-poko ieu kedah diémutan. Upami henteu, upami aranjeunna dibandingkeun tina segi kawani pribadi, élmu, sareng kawalian, wangun hakékat bakal robih. Aranjeunna ogé henteu tiasa dibandingkeun tina segi kapribadian rohani Ahlul-Bait anu ngawujud dina pribadi Hazrat Ali radiyallahu anhu, sareng hakékat Muhammadi ﷺ anu tajalli dina kapribadian rohani éta tina segi warisan anu mutlak. Sabab di dinya aya rusiah agung Nabi ﷺ. Sedengkeun Syiah khilafah, aranjeunna henteu gaduh hak nanaon ka Ahlus-Sunnah wal-Jamaah salian ti kedah éra. Sabab, sanaos aranjeunna ngaku mikanyaah Hazrat Ali radiyallahu anhu kalayan luar biasa, aranjeunna ngirangan darajatna, sareng mazhabna merlukeun yén anjeunna gaduh ahlak anu goréng. Sabab aranjeunna nyarios: «Sanaos Hazrat Sıddık sareng Hazrat Ömer radiyallahu anhuma henteu bener, Hazrat Ali radiyallahu anhu parantos ngiringan aranjeunna; numutkeun istilah Syiah, anjeunna parantos taqiyah, nyaéta sieun ka aranjeunna sareng ngalakukeun riya.» Nganggap hiji jalma anu mangrupa pahlawan Islam, anu parantos kénging gelar «Esedullah», sareng panglima katut pituduh para siddiq, gaduh sipat riya, sieun, némbongkeun kanyaah anu dijieun-jieun ka jalma anu henteu dipikanyaahna, ngiringan aranjeunna dina kasieunan salami langkung ti dua puluh taun, sareng nampi nuturkeun jalma anu henteu bener, sanés kanyaah ka anjeunna. Hazrat Ali radiyallahu anhu ngabébaskeun dirina tina kanyaah sapertos kitu. Mazhab jalma anu nyekel haq henteu ngirangan darajat Hazrat Ali radiyallahu anhu tina segi naon waé, henteu nuduh anjeunna gaduh ahlak anu goréng, sareng henteu masihan sipat sieun ka jalma anu sakitu luar biasa wani. Aranjeunna nyarios: «Upami Hazrat Ali radiyallahu anhu henteu ningali para Khulafa Rasyidin salaku anu bener, anjeunna moal ngaku sareng taat ka aranjeunna sanajan samenit. Hartina, ku sabab anjeunna ningali aranjeunna bener sareng langkung diutamakeun, anjeunna parantos masrahkeun sumanget sareng kawanina kana jalan nyekel haq.» ~Cindekna:
Kaleuleuwihan sareng kakurangan dina unggal perkara henteu saé. Anu lempeng téh wates tengah, anu dipilih ku Ahlus-Sunnah wal-Jamaah. Nanging, hanjakal, sakumaha pamikiran Wahhabi sareng Khawarij sawaréh lebet di handapeun tabir Ahlus-Sunnah wal-Jamaah, jalma anu kapincut ku pulitik sareng sabagian jalma anu mungkir ogé nyempad Hazrat Ali radiyallahu anhu. Aranjeunna nyarios, hâsyâ, yén ku sabab anjeunna henteu uninga pulitik, anjeunna henteu némbongkeun pantesna anu sampurna pikeun khilafah sareng henteu tiasa ngatur. Tina tuduhan anu henteu adil ieu, kaum Alevi janten bendu ka Ahlus-Sunnah. Padahal, aturan Ahlus-Sunnah sareng dasar-dasar mazhabna henteu merlukeun pamikiran ieu; malah ngabuktikeun sabalikna. Ahlus-Sunnah henteu tiasa dihukum ku pamikiran sapertos kitu anu asalna ti Khawarij sareng jalma anu mungkir. Malah, Ahlus-Sunnah langkung ngadukung Hazrat Ali radiyallahu anhu tibatan kaum Alevi. Dina sakabéh khutbah sareng doana, aranjeunna nyebat Hazrat Ali radiyallahu anhu kalayan pamuji anu pantes pikeun anjeunna. Hususna para wali sareng asfiya, anu sabagéan ageung pisan aya dina mazhab Ahlus-Sunnah wal-Jamaah, nganggap anjeunna mursyid sareng raja kawalian. Kaum Alevi ulah ngantunkeun Khawarij sareng jalma anu mungkir, anu pantes nampi mumusuhan boh ti kaum Alevi boh ti Ahlus-Sunnah, tuluy ngawangun barisan ngalawan jalma anu nyekel haq. Malah, sabagian kaum Alevi ngantunkeun Sunnah pikeun ngalawan Ahlus-Sunnah. Kumaha waé, urang parantos seueur nyarios dina masalah ieu, lantaran éta parantos seueur dibahas di antara ulama. Hé Ahlus-Sunnah wal-Jamaah anu nyekel haq! Sareng hé kaum Alevi anu ngajadikeun kanyaah ka Ahlul-Bait minangka jalan! Gancang nyingkirkeun pasulayan di antara aranjeun anu henteu aya hartina, henteu sajati, henteu bener, sareng ngarugikeun ieu. Upami henteu, arus zindiq anu ayeuna ngawasa kalayan kuat bakal ngagunakeun salah sahiji ti aranjeun pikeun ngancurkeun anu sanés. Saatos ngéléhkeun anu éta, éta bakal meupeuskeun ogé pakakasna. Kusabab aranjeun ahli tauhid, sareng di antara aranjeun aya ratusan patalian suci anu dasar sareng maréntahkeun duduluran katut ngahiji, kacida diperyogikeun ngantunkeun masalah alit anu merlukeun papisah.
TINGKAT KADUA
Baris ngeunaan hakékat kadua tina ayat ﻓَﺎِﻥْ ﺗَﻮَﻟَّﻮْﺍ ﻓَﻘُﻞْ ﺣَﺴْﺒِﻰَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ لَٓا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﻫُﻮَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺗَﻮَﻛَّﻠْﺖُ ﻭَﻫُﻮَ ﺭَﺏُّ ﺍﻟْﻌَﺮْﺵِ ﺍﻟْﻌَﻈ۪ﻴﻢِ. {[(): Tingkat Kadua ieu parantos disusun minangka Lem'a Kasabelas.]}