Lem'a Katilu
Dina Lem'a ieu, rasa sareng nikmat batin parantos campur dina hiji darajat. Ku sabab gejolak rasa sareng nikmat batin henteu seueur nguping sareng ngémutan aturan akal katut timbangan pikiran, Lem'a Katilu ieu henteu kedah ditimbang ku timbangan logika.
Ayat ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﻛُﻞُّ ﺷَﻰْﺀٍ ﻫَﺎﻟِﻚٌ اِلَّا ﻭَﺟْﻬَﻪُ ﻟَﻪُ ﺍﻟْﺤُﻜْﻢُ ﻭَﺍِﻟَﻴْﻪِ ﺗُﺮْﺟَﻌُﻮﻥَ hartina dikedalkeun ku dua kalimah ﻳَﺎ ﺑَﺎﻗ۪ﻰ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ ٭ ﻳَﺎ ﺑَﺎﻗ۪ﻰ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ, anu ngedalkeun dua hakékat anu penting. Ku sabab éta, sabagian pamingpin tarekat Naqsyi ngadamel hiji khatam khusus pikeun dirina ku dua kalimah ieu sareng nganggap éta sarupa khatam Naqsyi anu ringkes. Kusabab dua kalimah ieu ngedalkeun harti ayat anu agung éta, urang baris medar sababaraha poko anu lemes tina dua hakékat penting anu dikedalkeun ku dua kalimah ieu.
PANGAJARAN LEMES KAHIJI
Ucapan ﻳَﺎ ﺑَﺎﻗ۪ﻰ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ anu kahiji, sarupa hiji operasi bedah, misahkeun sareng megatkeun haté tina sagala anu salian ti Alloh. Kieu: Manusa, lantaran hakékatna anu nyakup seueur perkara, gaduh patalian sareng ampir sabagéan ageung mahluk anu aya. Dina hakékat manusa anu nyakup seueur perkara ogé ditempatkeun kamampuh mikanyaah anu teu kawates. Ku sabab éta, manusa mikanyaah sakabéh mahluk. Anjeunna mikanyaah dunya anu lega sapertos bumina, sareng mikanyaah sawarga anu langgeng sapertos kebonna. Nanging, mahluk anu dipikanyaahna henteu tetep; aranjeunna angkat. Anjeunna salawasna nyeri lantaran pisah. Kanyaahna anu teu kawates janten sabab azab rohani anu teu kawates. Kasalahan sareng kakurangan dina ngalaman azab éta mangrupikeun tanggung jawabna sorangan. Sabab, kamampuh mikanyaah anu teu kawates dina haténa dipaparin supaya ditujukeun ka hiji Zat anu kagungan kaéndahan langgeng anu teu kawates. Manusa éta nyalahgunakeunana, ngagunakeun kanyaah éta kana mahluk fana, sahingga anjeunna ngalakukeun kasalahan, sareng nampi hukuman kasalahanana ku azab pisah. Ku kituna, kalimah kahiji ﻳَﺎ ﺑَﺎﻗ۪ﻰ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ, anu ngedalkeun museurkeun kanyaah ngan ka Nu dipikanyaah anu Langgeng ku ngabébaskeun diri tina kasalahan ieu, megatkeun patalian sareng anu dipikanyaah anu fana, sareng ngantunkeun aranjeunna sateuacan aranjeunna ngantunkeun anjeunna, ngedalkeun harti: «Ngan Anjeun Nu Langgeng anu Sajati. Sagala salian ti Anjeun fana. Anu fana tangtos moal tiasa janten dasar kanyaah anu langgeng, cinta ti azal dugi ka abadi, sareng patalian haté anu diciptakeun pikeun langgeng.» Hartina: «Kusabab anu dipikanyaah anu teu kawates éta fana sareng angkat ngantunkeun abdi, sateuacan aranjeunna ngantunkeun abdi, abdi ngantunkeun aranjeunna ku ngucapkeun ﻳَﺎ ﺑَﺎﻗ۪ﻰ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ. Ngan Anjeun anu langgeng, sareng abdi terang tur yakin yén mahluk tiasa tetep langgeng ku Anjeun anu ngalanggengkeunana. Ku kituna, aranjeunna dipikanyaah kalayan kanyaah ka Anjeun. Upami henteu kitu, aranjeunna henteu pantes kana patalian haté.» Dina kaayaan ieu, haté ngantunkeun sakabéh anu dipikanyaahna anu teu kawates. Anjeunna ningali cap fana dina kasaéan sareng kaéndahanana, tuluy megatkeun patalian haté. Upami henteu megatkeunana, bakal aya raheut rohani saloba anu dipikanyaahna. Kalimah kadua ﻳَﺎ ﺑَﺎﻗ۪ﻰ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ janten salep sareng panawar pikeun raheut anu teu kawates éta. Hartina, ﻳَﺎ ﺑَﺎﻗ۪ﻰ: «Kusabab Anjeun langgeng, éta cekap; Anjeun ngagentos sadayana. Kusabab Anjeun aya, sadayana aya.» Leres, kaéndahan, paparin, sareng kasampurnaan anu janten sabab kanyaah dina mahluk, sacara umum mangrupa tanda-tanda sareng kalangkang anu lemah tina kaéndahan, paparin, sareng kasampurnaan Gusti Bâqî Nu Sajati, anu parantos ngalangkungan seueur tabir; malah mangrupa kalangkang tina kalangkang tajalli Asmaul-Husna.
PANGAJARAN LEMES KADUA
Dina fitrah manusa aya cinta anu kacida kuatna kana langgeng. Malah, dina unggal perkara anu dipikanyaahna, ku daya sangkaan anjeunna ngabayangkeun hiji jinis langgeng, teras mikanyaahna. Nalika ngémutan atanapi ningali leungitna, anjeunna ngajerit tina jero haténa. Sakabéh jeritan anu asalna tina pisah mangrupikeun juru basa tangisan anu asalna tina cinta kana langgeng. Upami henteu ngabayangkeun langgeng, anjeunna henteu tiasa mikanyaah. Malah tiasa disebatkeun yén hiji sabab ayana alam anu langgeng sareng sawarga anu abadi nyaéta kahayang pikeun langgeng anu kacida kuatna, anu muncul tina cinta kana langgeng anu kacida kuatna dina hakékat manusa, sareng doa fitri anu umum pikeun langgeng. Gusti Bâqî Nu Maha Agung parantos nampi kahayang fitri anu kuat sareng teu oyag éta, sareng doa anu boga pangaruh, kuat, sareng umum éta, sahingga Mantenna nyiptakeun hiji alam anu langgeng pikeun manusa anu fana. Naha mungkin Gusti Fâthir Nu Maha Mulya, Gusti Khâliq Nu Rahîm, nampi kahayang alit tina lambung anu alit sareng doana ku basa kaayaan pikeun tetep hirup samentara, ku nyiptakeun rupa-rupa tuangeun anu ngeunah anu teu kawates, tapi henteu nampi kahayang anu kacida kuatna ti sakabéh manusa, anu asalna tina kabutuhan fitri anu kacida gedéna, sareng doa pikeun langgeng anu nyakup sadayana, terus-terusan, bener, sajati, kacida kuatna, diucapkeun ku létah sareng ku kaayaan? Hâsyâ, saratus rébu kali hâsyâ! Mustahil henteu nampi éta. Éta ogé henteu cocog tina segi naon waé sareng hikmah, kaadilan, rohmat, sareng kudrat-Na. Kusabab manusa mikacinta langgeng, tangtos sakabéh kasampurnaan sareng nikmatna gumantung kana langgeng. Kusabab langgeng ngan milik Gusti Bâqî Nu Maha Agung, sareng Asma Gusti Bâqî langgeng, sarta kaca-kaca Gusti Bâqî nampi warna sareng sipat Gusti Bâqî sareng janten tempat némbongkeun hiji jinis langgeng, tangtos perkara anu paling diperyogikeun sareng tugas anu paling penting pikeun manusa nyaéta ngawangun patalian sareng Gusti Bâqî éta sareng nyekel Asma-Na. Sabab sagala anu dianggo dina jalan Gusti Bâqî janten tempat némbongkeun hiji jinis langgeng. Kalimah ﻳَﺎ ﺑَﺎﻗ۪ﻰ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ anu kadua ngedalkeun hakékat ieu. Salian ti ngubaran raheut rohani manusa anu teu kawates, ku éta kalimah anjeunna ogé nyugemakeun kahayang pikeun langgeng anu kacida kuatna dina fitrahna.
PANGAJARAN LEMES KATILU
Di dunya ieu, pangaruh waktos kana sirna sareng leungitna perkara kacida rupa-rupana. Mahluk anu aya, sanaos aya dina jero hiji-hiji sapertos bunderan anu silih asupan, gaduh katangtuan anu béda-béda dina hal leungitna. Sakumaha bunderan jam anu ngitung detik, menit, jam, sareng dinten sacara lahiriah sarimbag, tapi béda dina gancangna, bunderan awak, nafsu, haté, sareng roh dina manusa ogé béda sapertos kitu. Upamana, sanaos tetepna, hirupna, sareng ayana awak ngan hiji dinten, atanapi malah hiji jam anu ditempatanana, sedengkeun mangsa kaliwat sareng mangsa nu bakal datangna teu aya sareng paéh, bunderan ayana sareng hirupna haté lega dugi ka seueur dinten sateuacan sareng saatos dinten ayeuna. Hiji bunderan anu agung, anu ngawengku mangtaun-taun sateuacan sareng saatos dinten ayeuna, kaasup kana bunderan hirup sareng ayana roh. Dumasar kana kamampuh ieu, ku makrifat Ilahi, kanyaah Rabbani, ubudiyah ka Gusti Subhân, sareng perkara anu diridhoi ku Gusti Rahmân, anu janten dasar hirup haté sareng roh, umur fana di dunya ieu ngandung umur anu langgeng, ngahasilkeun umur anu abadi sareng langgeng, sareng janten sarupa umur anu langgeng sareng henteu maot. Leres, dina jalan kanyaah, makrifat, sareng ridho Gusti Bâqî Nu Sajati, hiji detik nyaéta hiji taun. Upami henteu dina jalan-Na, hiji taun nyaéta hiji detik. Malah, hiji detik dina jalan-Na henteu maot sareng mangrupa seueur taun. Sedengkeun tina segi dunya, saratus taun jalma anu lalawora janten sarupa hiji detik. Aya ungkara anu kawentar: ﺳِﻨَﺔُ ﺍﻟْﻔِﺮَﺍﻕِ ﺳَﻨَﺔٌ ﻭَ ﺳَﻨَﺔُ ﺍﻟْﻮِﺻَﺎﻝِ ﺳِﻨَﺔٌ, hartina: «Hiji detik pisah panjangna sarupa hiji taun, sareng hiji taun patemon pondokna sarupa hiji detik.» Abdi nyarios sabalikna pisan tina ungkara ieu: Patemon, nyaéta hiji detik patemon anu ngan kanggo Alloh dina lingkungan ridho Gusti Bâqî Nu Maha Agung, sanés ngan saukur sarupa hiji taun kitu, tapi malah mangrupa jandéla patemon anu langgeng. Dina pisah ku lalawora sareng sasar, sanés hiji taun, malah sarebu taun janten sarupa hiji detik. Ungkara ieu, anu langkung kawentar tibatan ungkara tadi, nguatkeun putusan urang: ﺍَﺭْﺽُ الْفَلَاتِ ﻣَﻊَ الْاَعْدَاءِ ﻓِﻨْﺠَﺎﻥٌ ﺳَﻢُّ ﺍﻟْﺨِﻴَﺎﻁِ ﻣَﻊَ الْاَحْبَابِ ﻣَﻴْﺪَﺍﻥٌ. Harti anu leres tina ungkara kahiji anu kawentar éta nyaéta: Kusabab patemon sareng mahluk fana ogé fana, sanaos panjang kumaha waé, tetep dianggap pondok. Sataunna liwat sapertos hiji detik; janten lamunan anu pinuh ku karinduan sareng impian anu matak kaduhung. Haté manusa anu mikahayang langgeng, dina patemon sataun, ngan tiasa ngaraos nikmat anu saalit zarah dina hiji detik anu pondok. Sedengkeun pisah, sadetikna sanés hiji taun, tapi mangtaun-taun. Sabab médan pisah téh lega. Sanaos pisah ngan sadetik, pikeun haté anu mikahayang langgeng, éta ngarusak sarupa mangtaun-taun. Sabab éta ngingetkeun kana pisah anu teu kawates. Pikeun kanyaah jasmani sareng handap, sakabéh mangsa kaliwat sareng mangsa nu bakal datang pinuh ku pisah. Patali sareng masalah ieu, urang nyarios: Wahai manusa! Naha aranjeun hoyong ngajadikeun umur aranjeun anu fana, pondok, sareng teu aya mangpaatna janten langgeng, panjang, mangpaat, sareng ngahasilkeun buah? Kusabab mikahayang éta mangrupikeun sarat hakékat manusa, anggo éta dina jalan Gusti Bâqî Nu Sajati. Sabab perkara anu nyanghareup ka Gusti Bâqî janten tempat némbongkeun tajalli tina langgeng. Kusabab unggal manusa mikahayang umur panjang kalayan kacida kuatna sareng mikacinta langgeng, sareng kusabab aya jalan pikeun ngarobih umur fana ieu janten umur langgeng, sarta mungkin ngajadikeunana dina batin sarupa umur anu kacida panjangna, tangtos manusa anu hakékat kamanusaanana tacan gugur bakal milarian jalan éta, narékahan pikeun ngajadikeun kamungkinan éta kanyataan, sareng ngaluyukeun lampahna sareng éta. Jalan éta nyaéta: Lampahkeun kanggo Alloh, patepang kanggo Alloh, damel kanggo Alloh. «Lillâh, liwajhillâh, li-ajlillâh», lampahkeun dina lingkungan ridho-Na. Dina waktos éta, menit-menit umur aranjeun janten sarupa taun-taun. Kalayan nunjukkeun hakékat ieu, nash Al-Qur'an némbongkeun yén hiji peuting sapertos Lailatul-Qadar janten sarupa sarebu bulan, anu ngawengku langkung ti dalapan puluh taun. Waktos mi'raj anu sababaraha menit, anu janten sarupa seueur taun ku rusiah «basthuz-zamân», anu mangrupa aturan anu pasti di antara para wali sareng ahli hakékat sarta nunjukkeun hakékat ieu, ogé ngabuktikeun ayana hakékat ieu sareng némbongkeun yén éta parantos nyata lumangsung. Sababaraha jam mi'raj gaduh lega, ambahan, sareng panjang anu sarupa rébuan taun. Sabab ku jalan mi'raj éta, anjeunna lebet ka alam anu langgeng. Sababaraha menit di alam anu langgeng parantos ngandung rébuan taun di dunya ieu. Dumasar kana hakékat ieu ogé, kajadian «basthuz-zamân» seueur lumangsung di antara para wali. Sabagian wali parantos ngalaksanakeun padamelan sadinten dina samenit. Sabagian parantos ngalaksanakeun tugas sataun dina sajam. Sabagian ngariwayatkeun sareng ngawartosan yén aranjeunna parantos maos hiji khatam Al-Qur'an dina samenit. Jalma anu nyekel haq sareng kajujuran sapertos kitu tangtos moal daék ngahaja bohong. Teu tiasa diragukeun ogé yén aranjeunna parantos nyaksian langsung hakékat «basthuz-zamân» ku tawatur anu sakitu teu kawates sareng seueur. {(Catetan handap): Sakumaha ayat ﻗَﺎﻝَ ﻗَٓﺎﺋِﻞٌ ﻣِﻨْﻬُﻢْ ﻛَﻢْ ﻟَﺒِﺜْﺘُﻢْ ﻗَﺎﻟُﻮﺍ ﻟَﺒِﺜْﻨَﺎ ﻳَﻮْﻣًﺎ ﺍَﻭْ ﺑَﻌْﺾَ ﻳَﻮْﻡٍ sareng ayat ﻭَﻟَﺒِﺜُﻮﺍ ﻓ۪ﻰ ﻛَﻬْﻔِﻬِﻢْ ثَلَاثَ ﻣِﺎﺋَﺔٍ ﺳِﻨ۪ﻴﻦَ ﻭَﺍﺯْﺩَﺍﺩُﻭﺍ ﺗِﺴْﻌًﺎ némbongkeun «thayyuz-zamân», ayat ﻭَﺍِﻥَّ ﻳَﻮْﻣًﺎ ﻋِﻨْﺪَ ﺭَﺑِّﻚَ ﻛَﺎَﻟْﻒِ ﺳَﻨَﺔٍ ﻣِﻤَّﺎ ﺗَﻌُﺪُّﻭﻥَ ogé némbongkeun «basthuz-zamân».} Hiji jinis «basthuz-zamân» ieu anu dibenerkeun ku sadayana katingali dina impian. Kadang-kadang, pikeun ningali impian anu ditingali ku hiji jalma dina samenit, kaayaan anu dilakonan, ucapan anu diucapkeun, nikmat anu dirasakeun, atanapi nyeri anu ditanggungna, diperyogikeun sadinten, malah sababaraha dinten, dina alam hudang. ~Cindekna:
Sanaos manusa fana, anjeunna diciptakeun pikeun langgeng sareng dijadikeun kaca hiji Zat anu Langgeng. Anjeunna ditugaskeun pikeun ngalaksanakeun lampah anu ngahasilkeun buah-buahan langgeng, sareng dipaparin hiji wangun anu janten tempat némbongkeun tajalli sareng hiasan Asma anu langgeng tina hiji Zat anu Langgeng. Ku kituna, tugas sareng kabagjaan sajati manusa sapertos kitu nyaéta, kalayan sakabéh pakakas sareng kamampuhna, nyekel Asma Gusti Bâqî anu Langgeng Salawasna dina lingkungan perkara anu diridhoi ku Mantenna, sareng maju dina jalan abadi kalayan nyanghareup ka Gusti Bâqî éta. Sakumaha létahna ngucapkeun ﻳَﺎ ﺑَﺎﻗ۪ﻰ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ, haténa, rohna, akalna, sareng sakabéh unsur batinna anu lemes kedah ngucapkeun ﻫُﻮَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ، ﻫُﻮَ الْاَزَلِىُّ الْاَبَدِىُّ، ﻫُﻮَ ﺍﻟﺴَّﺮْﻣَﺪِﻯُّ، ﻫُﻮَ ﺍﻟﺪَّﺍﺋِﻢُ، ﻫُﻮَ ﺍﻟْﻤَﻄْﻠُﻮﺏُ، ﻫُﻮَ ﺍﻟْﻤَﺤْﺒُﻮﺏُ، ﻫُﻮَ ﺍﻟْﻤَﻘْﺼُﻮﺩُ، ﻫُﻮَ ﺍﻟْﻤَﻌْﺒُﻮﺩُ. ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ لَا ﻋِﻠْﻢَ ﻟَﻨَٓﺎ اِلَّا ﻣَﺎ ﻋَﻠَّﻤْﺘَﻨَٓﺎ ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﻌَﻠ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ ﺭَﺑَّﻨَﺎ لَا ﺗُﺆَﺍﺧِﺬْﻧَٓﺎ ﺍِﻥْ ﻧَﺴ۪ﻴﻨَٓﺎ ﺍَﻭْ ﺍَﺧْﻄَﺎْﻧَﺎ