NUN GUSTI KHÂLIQ SAGALA RUPA!

Munajat · hlm. 8

Sakumna mahluk bumi téh diurus tur tunduk di jero karajaan Salira Gusti, di bumi Salira Gusti, ku daya sareng kakuatan Salira Gusti, ku kudrat sareng kersa Salira Gusti, katut ku élmu sareng hikmah Salira Gusti. Sareng hiji rububiyah nu padamelanana katingal langsung di beungeut bumi némbongkeun ngawengku sareng nyakup nu sakitu legana. Sareng ngurus, ngatur, katut miara-Na téh sakitu sampurnana sareng sakitu talitina. Sareng padamelan-Na di unggal juru téh aya dina ngahiji, babarengan, tur sarua, dugi ka ngawartoskeun yén éta téh hiji tasarruf sareng hiji rububiyah nu mangrupa hiji gembleng nu teu tiasa dibagi-bagi sareng hiji wujud nu nyakup sadayana nu mustahil dipisah-pisah.

Sareng bumi sasarengan sareng sakumna pangeusina, ku basa nu teu kaétang nu langkung nyata tibatan basa ucapan, nyucikeun tur maca tasbih kanggo Khâliq-na, sarta ku basa kaayaan ni'mat-ni'matna nu teu aya watesna, muji tur ngagungkeun Gusti Razzâq Dzul-Jalâl-na.

Duh Zat Nu Maha Suci, Nu buni ku margi kacida nyatana tajalli-Na sareng Nu nyumput ku margi kacida agungna kaagungan-Na!

Ku sakumna tasbih sareng ucapan nu nyucikeun ti bumi, abdi nyucikeun Salira Gusti tina sagala cacad, tina kalemahan, sareng tina sarékat; sareng ku sakumna puji katut sanjung ti bumi, abdi muji tur sukur ka Salira Gusti.