NUN GUSTI RABB NU KAGUNGAN DARAT SARENG LAUT!

Munajat · hlm. 8

Ku palajaran Al-Qur'an sareng ku pangajaran Rosul Nu Mulya 'alaihis-salâtu was-salâm, abdi ngartos yén: sakumaha langit, awang-awang, sareng bumi nyaksian kana katunggalan sareng ayana Salira Gusti, kitu ogé sagara-sagara, walungan-walungan, cinyusu-cinyusu, sareng susukan-susukan nyaksian kana wajibna ayana Salira Gusti sareng kana kaésaan Salira Gusti dina tingkat nu écés pisan.

Leres, di sagara-sagara — nu di dunya urang ieu janten sumber nu pikahélokeun tur katel-katel uap — teu aya hiji mahluk ogé, malah teu aya hiji titik cai ogé, nu ku ayana, ku katartibanana, ku mangpaatna, sareng ku kaayaanana henteu ngawartoskeun Khâliq-na.

Sareng ti antara mahluk-mahluk anéh nu rejekina dipaparinkeun kalayan sampurna dina keusik nu basajan sareng dina cai nu basajan, ti antara sato-sato laut nu wangun ciptaanana kacida tartibna, pangpangna ti antara lauk — nu hiji waé ku sajuta endog leutikna ngaramékeun sagara — teu aya hiji ogé nu ku wangun ciptaanana, ku tugasna, ku diurus tur dipaparinanana tuangeun, sareng ku diatur tur diriksana, henteu méré isyarat ka Nu nyiptakeunana sareng henteu nyaksian ka Gusti Razzâq-na.

Sareng ti antara permata-permata nu aya hargana, nu gaduh khasiat, tur nu éndah di jero sagara, teu aya hiji ogé nu ku wangun ciptaanana nu éndah, ku fitrahna nu pikaresepeun, sareng ku khasiatna nu mangpaat, henteu wanoh ka Salira Gusti tur henteu ngawartoskeun Salira Gusti.

Leres, sakumaha éta sadayana nyaksian hiji-hiji, kitu ogé sacara sagemblengna — tina sisi babarengan sareng silih campur, tina sisi hijina cap ciptaan, tina sisi kacida gampilna diayakeun, sareng tina sisi kacida seueurna anggotana — éta sadayana nyaksian kana kaésaan Salira Gusti; sareng tina sisi ditahanna bumi katut sagara-sagara nu ngurilingan bulatan bumi ieu dina kaayaan ngagantung, dibawana ngurilingan panonpoé tanpa cur-cor tur tanpa paburencay, henteu diantepkeunana cai nyerep kana taneuh, diciptakeunana sato-sato katut permata-permata nu rupa-rupa tur tartib tina keusik sareng cai nu basajan, diurusna rejeki katut sagala urusanana kalayan gembleng tur sampurna, sareng teu ayana hiji layon ogé ti antara layon nu teu kaétang nu sakuduna ngambang di beungeutna — tina sadaya sisi éta, éta sadayana méré isyarat saloba mahluk nu aya tur nyaksian kana ayana Salira Gusti sareng yén Salira Gusti téh Wâjibul Wujûd.

Sareng sakumaha éta sadayana nuduhkeun kalayan kacida nyatana kana kaagungan karajaan rububiyah Salira Gusti sareng kana agungna kudrat Salira Gusti nu ngawengku sagala rupa, kitu ogé éta sadayana nuduhkeun kana legana nu teu aya watesna tina rohmat sareng kakawasaan Salira Gusti — nu dugi ka sagala rupa tur ngahukuman kana sagala rupa, ti béntang-béntang nu kacida ageung tur tartib di luhureun langit, dugi ka lauk-lauk nu kacida alitna nu dipaparinan tuangeun kalayan tartib di dasar sagara — sarta ku katartibanana, ku mangpaat-mangpaatna, ku hikmah-hikmahna, katut ku timbangan tur saimbangna, méré isyarat kana élmu Salira Gusti nu ngawengku sagala rupa sareng kana hikmah Salira Gusti nu nyakup sadayana.

Sareng ayana kulah-kulah rohmat Salira Gusti nu sapertos kitu kanggo para nu ngumbara di panginepan dunya ieu, sareng tundukna éta sadayana kana lalampahan manusa, kana kapalna, katut kana mangpaatna, méré isyarat yén Zat nu nyuguhan sémah-sémah-Na ku sakitu seueurna hadiah laut dina hiji peuting waé di hiji panginepan sisi jalan, tangtos parantos nyayogikeun sagara-sagara rohmat nu langgeng di puseur karajaan-Na nu langgeng; sarta sagara di dieu téh ngan conto nu leutik tur bakal sirna tina éta sadayana.

Ayeuna, ayana sagara-sagara dina kaayaan nu sakitu pikahélokeunana di sakuriling bumi sareng diurusna katut diriksana mahluk-mahluk sagara kalayan kacida tartibna, kalayan écés pisan némbongkeun yén éta sadayana tunduk kana paréntah Salira Gusti di jero karajaan Salira Gusti, ngan ku kakuatan sareng kudrat Salira Gusti, sareng ku kersa katut pangatur Salira Gusti. Sarta ku basa kaayaanana éta sadayana nyucikeun Khâliq-na bari nyebat: “Allohu akbar.”