NUN GUSTI QADÎR MUTLAK!

Munajat · hlm. 3

Ku palajaran Al-Qur'an Al-Hakîm Salira Gusti sareng ku pangajaran Rosul Nu Mulya 'alaihis-salâtu was-salâm, abdi ngartos: sakumaha langit sareng béntang-béntang nyaksian kana ayana sareng kaésaan Salira Gusti, kitu ogé rohangan langit — ku méga-mégana, ku kilat-kilatna, ku guludugna, ku angin-anginna, sareng ku hujan-hujanna — nyaksian kana wajibna ayana Salira Gusti sareng kana kaésaan Salira Gusti.

Leres, dikintunkeunana hujan — cai kahirupan — ku méga nu teu hirup tur teu ngarti nanaon pikeun nulungan mahluk-mahluk hirup nu butuh, éta téh ngan ku rohmat sareng hikmah Salira Gusti; kabeneran nu pabaliut mah teu tiasa milu campur.

Sareng deui, kilat — nu janten listrik nu pangageungna sareng nu méré isyarat kana mangpaat-mangpaat nyaangan tur ngajurung manusa sangkan ngamangpaatkeunana — nyaangan kalayan éndah kudrat Salira Gusti di awang-awang.

Sareng deui, guludug nu maparin wartos gumbira ngeunaan datangna hujan, nu ngajadikeun awang-awang nu lega ieu nyarios, sareng nu ngeueumkeun langit ku sora tasbihna, ogé nyarios ku basa ucapan; ku kitu éta nyucikeun Salira Gusti sareng nyaksian kana rububiyah Salira Gusti.

Sareng deui, angin — nu dipaparinan seueur tugas, sapertos maparin rejeki nu pangperluna sareng nu panggampilna dianggo pikeun hirupna mahluk-mahluk hirup, maparin napas, sareng ngayemkeun jiwa — ku ngarobih rohangan langit, saolah-olah dumasar kana hiji hikmah, jadi “lauh mahwu wa itsbat” sareng jadi “papan nu nulis, nu ngedalkeun, teras mupus deui”, méré isyarat kana pagawéan kudrat Salira Gusti sareng nyaksian kana ayana Salira Gusti; kitu ogé rohmat nu ku welas asih Salira Gusti diperes tina méga tur dikintunkeun ka mahluk-mahluk hirup, ku titik-titikna nu saimbang tur tartib — nu janten kecap-kecapna — nyaksian kana legana rohmat Salira Gusti sareng kana welas asih Salira Gusti nu lega.