NUN GUSTI WÂJIBUL WUJÛD! NUN GUSTI WÂHID TUR AHAD!

Munajat · hlm. 3

Béntang-béntang nu pikahélokeun ieu, panonpoé sareng bulan-bulan nu ahéng ieu, di jero karajaan Salira Gusti, di langit Salira Gusti, ku paréntah Salira Gusti, ku kakuatan sareng kudrat Salira Gusti, sareng ku pangatur katut pangurus Salira Gusti, dijantenkeun tunduk, diatur kalayan tartib, tur dipaparinan tugas. Sakumna bénda langit nu luhur éta nyucikeun tur ngagungkeun hiji-hijina Khâliq nu nyiptakeun, muterkeun, sareng ngurus éta sadayana; ku basa kaayaanana éta téh nyebat: “Subhanalloh, Allohu akbar.”

Abdi ogé, sasarengan sareng sakumna tasbih éta, nyucikeun Salira Gusti — duh Gusti Qadîr Dzul-Jalâl, Nu buni ku margi kacida nyatana tajalli-Na sareng Nu teu kahontal ku paningal ku margi kacida agungna kaagungan-Na!