DUA CATETAN HANDAP SALAKU PANUTUP PASUALAN KASAPULUH IEU
Kahiji: Dua belas taun sateuacan ieu abdi nguping yén saurang zindik anu kacida matak sieunna sareng keukeuh parantos mimiti ngalakukeun niat goréngna ka Al-Qur'an ngaliwatan tarjamahanana, sareng nyarios: ‘Al-Qur'an kedah ditarjamahkeun, supados katémbong naon eusina.’ Hartina, anjeunna nyusun rarancang anu matak sieun supados unggal jalma ningali pangulanganana anu dianggap henteu perlu, sareng tarjamahanana dibaca pikeun ngagantikeun Al-Qur'an. Nanging dalil-dalil Risale-i Nur anu henteu tiasa dibantah parantos ngabuktikeun kalayan pasti yén tarjamahan Al-Qur'an anu saéstuna henteu mungkin. Basa sanés henteu tiasa ngajaga kaistiméwaan sareng pangajaran lemes Al-Qur'an pikeun ngagantikeun basa Arab, anu mangrupa basa anu dumasar kana tata basa. Tarjamahan manusa anu biasa sareng husus henteu tiasa ngagantikeun ungkara kalimah-kalimah Al-Qur'an anu mangrupa mukjizat sareng ngawengku seueur harti, anu unggal aksarana maparin ti sapuluh dugi ka sarébu pahala, sareng henteu tiasa dibaca di masjid pikeun ngagantikeunana. Ku nyebarna ka sadaya tempat, Risale-i Nur ngajantenkeun rarancang anu matak sieun éta henteu ngahasilkeun nanaon. Nanging jalma-jalma munafik anu diajar tina éta zindik tetep, ngawakilan sétan, narékahan kalayan bodo sareng gélo saperti budak anu bodo pikeun mareuman panonpoé Al-Qur'an ku niup. Numutkeun tinimbangan abdi, kusabab éta hikmah, abdi dijantenkeun nyerat Pasualan Kasapuluh ieu dina kaayaan anu kacida heureutna, ngabeungkeut, sareng nyusahkeun. Kumargi abdi henteu tiasa patepang sareng batur, abdi henteu terang kaayaan anu saéstuna. Catetan Handap Kadua: Saatos urang dibébaskeun tina Panjara Denizli, abdi cicing di lanté luhur Şehir Oteli anu kasohor. Di payuneun abdi, dina kebon-kebon anu éndah, seueur tangkal poplar, masing-masing sapertos bunderan zikir, kalayan cara anu kacida lemesna sareng amisna, dirina, dahan-dahanna, sareng daun-daunna, nalika keuna ku hawa, gerak sareng ngigel kalayan rasa kataji tur matak kataji. Ieu neunggeul haté abdi anu sedih sareng susah lantaran papisah sareng sadérék-sadérék abdi sareng cicing nyalira. Ngadadak usum gugur sareng usum tiis kaémut, sareng abdi janten lalawora. Abdi kacida karunya ka tangkal poplar anu lemes sareng mahluk-mahluk hirup anu ngaguligah kalayan kabingahan anu sampurna éta, dugi ka panon abdi pinuh ku cimata. Ku ngingetan sareng ngajantenkeun abdi ngaraos yén aya anu sirna pisan sareng papisah di handapeun tabir jagat raya anu dihias, kasusah lantaran papisah sareng sirna, anu minuhan jagat raya, ngumpul kana sirah abdi. Sakaligus, cahya anu dibawa ku hakékat Muhammad ﷺ datang pikeun ngabantosan. Éta ngarobah kasedih sareng kanalangsaan anu henteu kaétang janten kabungah. Malah pikeun bantosan sareng panglipur tina cahya éta, anu tina jutaan limpahanana ngeunaan sim kuring sapertos pikeun sadayana sareng unggal ahli iman, ngan nyabak kaayaan éta dina waktu éta, sim kuring janten ngahutang budi salawasna ka pribadi Muhammad ﷺ. Kieu: Pandangan lalawora éta némbongkeun yén mahluk-mahluk lemes anu diberkahan éta tanpa pancén sareng hasil, muncul dina hiji usum, sarta gerakanana sanés tina kabungah, nanging siga ngageter ku henteu aya sareng papisah, tur murag kana kosong. Ku éta, sapertos dina sadayana, éta nyabak urat-urat sim kuring anu janten dasar mikacinta langgeng, mikacinta kaéndahan, mikacinta aya, welas ka sasama golongan, sareng hubungan kahirupan, nepi ka nalika éta ngarobah dunya janten naraka maknawi sarta akal janten alat nyiksa, cahya anu dibawa ku Kangjeng Nabi Muhammad 'alaihis-salâtu was-salâm salaku hadiah pikeun manusa muka tabir. Éta némbongkeun yén ngagentos dipupus tina ayana, henteu aya, kosong, tanpa pancén, sia-sia, papisah, sareng fana, masing-masing tangkal poplar éta gaduh hikmah sareng harti sakabéh jumlah daunna, sarta hasil sareng pancén anu dibagi kana tilu golongan sakumaha dibuktikeun dina Risale-i Nur: Golongan kahiji hasilna: Ningal kana Asma-Asma Gusti Shâni' Dzul-Jalâl. Upamana, sakumaha upami saurang ahli ngadamel hiji mesin luar biasa, sadaya anu ngahargaanana muji anjeunna ku nyarios “Mâsyâ'allâh, bârakallâh”, kitu ogé mesin éta, ku némbongkeun hasil-hasil anu dipiharep tina éta kalayan lengkep, ku basa kaayaanana masihan ucapan wilujeng sareng muji ahli anu ngadamelna. Unggal mahluk hirup sareng unggal perkara téh mesin sapertos kitu, muji ahli anu ngadamelna kalayan ucapan wilujeng. Ari Hikmah Golongan Kadua: Aya patalina sareng paningal mahluk anu hirup sareng anu sadar. Éta janten tempat maca anu amis sareng kitab makrifat pikeun aranjeunna. Éta nyésakeun hartina dina pikiran mahluk anu sadar, sareng rupana dina daya émutna, dina papan-papan alam misal, sareng dina buku-buku catetan alam gaib, dina lingkup ayana, teras ngantunkeun alam anu témbong sareng mundur ka alam gaib. Hartina, éta ngantunkeun hiji wujud lahiriah sareng kénging seueur wujud batin, gaib, sareng dina élmu. Leres, ku sabab Gusti Alloh aya sareng Élmu-Na ngalingkup sadayana, tangtos henteu aya, dipupus tina ayana, kosong, musnah, sareng fana, tina jihat hakékat, henteu aya dina dunya ahli iman. Sedengkeun dunya jalma-jalma kafir anu mungkir pinuh ku henteu aya, papisah, kosong, sareng fana. Tah paribasa anu sumebar dina létah sadayana ieu ngajarkeun hakékat ieu sarta nyarios: “Pikeun saha anu Gusti Alloh aya, sadaya perkara aya pikeun anjeunna; sarta pikeun saha anu Gusti Alloh henteu aya, sadaya perkara henteu aya pikeun anjeunna, kosong.” Cindekna, sakumaha iman nyalametkeun manusa tina dipupus tina ayana salawasna nalika maot, kitu ogé nyalametkeun dunya pribadi unggal jalmi tina pamupusan tina ayana sareng poék kosong. Sedengkeun kufur, hususna upami kufur mutlak, éta mupus tina ayana boh jalma éta, boh dunya pribadina ku maot, sarta ngalungkeun kana poék naraka maknawi. Éta ngarobah nikmat-nikmat hirupna janten racun anu pait. Mugia ngagerentes ceuli jalma-jalma anu langkung milih kahirupan dunya tibatan aheratna. Mangga sumping, boh milarian hiji ubar pikeun ieu, boh lebet kana iman. Mugia aranjeunna salamet tina karugian anu pikasieuneun ieu. ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ لَا ﻋِﻠْﻢَ ﻟَﻨَٓﺎ اِلَّا ﻣَﺎ ﻋَﻠَّﻤْﺘَﻨَٓﺎ ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﻌَﻠ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ
Sadérék aranjeun anu kacida meryogikeun doa aranjeun sareng kacida sono ka aranjeun
Bedîüzzaman Said Nursî
SERAT ANU DITULIS KU HÜSREV KA KANGJENG ÜSTADNA NGEUNAAN PASUALAN KASAPULUH
Kangjeng Üstad abdi, jungjunan anu kacida dipikanyaah! Mugia sukur anu teu aya watesna dihaturkeun ka Gusti Alloh Nu Mahaleres. Urang parantos nampi ‘Kembang Emirdağı’, anu namina Pasualan Kasapuluh tina Bubuahan Denizli. Éta ngaringankeun kasedih papisahan salami dua bulan sareng kanyeri lantaran henteu silih béja, maparin kahirupan énggal ka haté urang, sareng nyangking angin ngahiliwir anu énggal tur beresih ka roh urang. Éta ngitung kaéndahan pangulangan dina ayat-ayat Al-Qur'an anu agung, dipikahormat, pinuh rohmat, sareng pinuh welas asih; ngajelaskeun kabutuhan sareng pentingna hikmah pangulanganana; sareng ngabéla Risale-i Nur kalayan cara anu luar biasa. Saéstuna, unggal ngambeu kembang anu pantes pisan dihargaan sareng dipuji ieu, kahoyong dina roh urang ngaluhur. Sakumaha Salapan Pasualan tina Bubuahan parantos némbongkeun kaéndahanana ku janten jalan anu ageung pikeun urang dibébaskeun tina tuduhan, salaku waleran kana kasusah panjara salami salapan bulan, kitu deui kembang anu mangrupa Pasualan Kasapuluhna némbongkeun kaéndahanana saluyu sareng éta, ku némbongkeun hal-hal luar biasa dina i'jaz karingkesan Al-Qur'an. Leres, Kangjeng Üstad anu dipikanyaah, sakumaha kalembutan sareng kaéndahan anu luar biasa dina kembang ros henteu ngantep cucuk dina tangkalna katémbong, kitu deui kembang anu caang ieu ngajantenkeun kasusah urang henteu aya hartina, kalayan cara anu ngajantenkeun urang hilap kana kasusah panjara salami salapan bulan. Kembang anu caang ieu, anu ditulis kalayan cara anu maca éta henteu kantos cukup sareng anu ngajantenkeun akal héran, di antara seueur kaéndahan anu dikandungna, utamina ngawaler panghianatan pikeun ngajantenkeun Al-Qur'an biasa dina paningal manusa ku cara tarjamahanana. Ku némbongkeun sapinuhna ajén éta pangulangan, éta némbongkeun kumaha luhurna Al-Qur'an, anu ajénna sarua sareng sakumna dunya. Al-Qur'an anu ungkarana mangrupa mujijat, anu kaségeranana saolah-olah énggal turun parantos dibuktikeun ku jalma-jalma anu nuturkeunana dina unggal abad, anu nyepengna kalayan katabahan anu luar biasa sareng sapinuhna tumut kana paréntah katut laranganana, gaduh ancaman anu kuat, matak sieun, sareng diulang ka jalma-jalma zalimna dina sakumna abad, sareng panghargaan anu pinuh welas asih sareng rohmat, anu diulang ka anu dikaniaya. Utamina, di antara ancamanana anu nuduhkeun abad urang ieu, éta ngajantenkeun jalma-jalma zalimna teras-terasan ngajerit sareng sasambat salami genep atanapi tujuh taun, ku naraka langit anu saolah-olah hiji conto tina kasieun anu panggedéna, dina kaayaan anu teu kantos katingali. Kitu deui, di antara wujud anu ngawengku sadayana tina jalma anu dikaniaya dina abad ieu, murid-murid Risale-i Nur aya di payun; sarta saéstuna, saperti kasalametan anu dipaparin ka para nabi umat-umat baheula, murid-murid ieu ogé dipaparin kasalametan umum sareng husus anu kacida ageungna, sareng némbongkeun yén jalma-jalma anu henteu gaduh agama anu ngalawanna ditampar ku siksaan saperti naraka. Ditambah deui, kembang éta dilengkepan ku panutup dua catetan handap anu éndah sareng lemes. Ieu sadayana nyangking murid anjeun anu teu walakaya ieu, Hüsrev, kana kabingahan anu kacida gedéna sareng sukur anu teu aya tungtungna, dugi ka sakumaha abdi parantos ngahaturkeun ka Kangjeng Üstad anu dipikanyaah yén abdi henteu kantos ngarasa kabingahan sareng kabagjaan saperti anu dipaparin ku kembang anu éndah ieu salami umur abdi, abdi ogé parantos sababaraha kali nyarios kitu ka sadérék-sadérék abdi. Mugia Gusti Alloh Nu Mahaleres rido salawasna ka anjeun, Kangjeng Üstad urang anu dipikanyaah, anu dina taktakna anu lemah sareng henteu tahan dipaparin beban anu kacida gedéna tur beuratna. Sareng mugia ku ngaringankeun beban anjeun, Mantenna ngajantenkeun raray anjeun seuri dugi ka salamina, amin! Leres, Kangjeng Üstad abdi anu dipikanyaah, urang rido salawasna ka Gusti Alloh, Al-Qur'an, Kangjeng Habîb Nu Mulya, Risale-i Nur, sareng anjeun, Kangjeng Üstad urang anu dipikanyaah, anu ngawartakeun Al-Qur'an. Urang henteu gaduh kaduhung tina jihat naon waé kana patalina urang. Dina haté urang ogé henteu aya niat pikeun ngalakukeun kajahatan sanajan sakedik pisan. Urang mung hoyong Gusti Alloh sareng rido-Na. Ti dinten ka dinten, dina rido-Na, urang nguatkeun dina haté urang kahoyong pikeun wishâl ka Gusti Alloh Nu Mahaleres. Ku nyerahkeun ka Gusti Alloh Nu Mahaleres sadaya anu ngalakukeun kajahatan ka urang, tanpa iwal, sareng ngahampura aranjeunna, malah ngalakukeun kahadéan ka unggal jalma, kaasup jalma-jalma zalim anu nganiaya urang, ieu téh hiji syiar Islam anu parantos nanceb dina haté murid-murid Risale-i Nur. Urang ngahaturkeun sukur anu teu aya watesna sareng henteu aya tungtungna ka Gusti Alloh anu, tanpa kahoyong urang, parantos ngumumkeun ieu.
Murid anjeun anu seueur pisan kakuranganana, Hüsrev
--