HIJI RINGKESAN PASUALAN KADALAPAN

Dina Pasualan Katujuh, urang badé naroskeun hudang deui ka seueur sumber. Nanging waleran anu dipaparinkeun ku Gusti Khâliq urang ku Asma-Na maparin kayakinan sareng kapercayaan anu sakitu kuatna, nepi ka teu nyésakeun kabutuhan pikeun patarosan séjén, ku kituna di dinya ku urang disinggetkeun. Ayeuna dina ieu pasualan, hiji tina saratus mangpaat sareng hasil anu dijamin ku iman kana aherat, ngeunaan kabagjaan aherat sareng dunya, bakal diringkeskeun. Dina bagéan anu patali sareng kabagjaan aherat, katerangan Al-Qur'an anu kateranganana mujijat henteu nyésakeun kabutuhan pikeun katerangan séjén. Ku masrahkeun éta ka Al-Qur'an sarta ninggalkeun katerangan bagéan anu patali sareng kabagjaan dunya ka Risale-i Nur, urang ngan bakal ngajelaskeun tilu atawa opat tina ratusan hasil pikeun kahirupan pribadi sareng sosial manusa, ku hiji ringkesan singget. KAHIJI: Béda sareng sato séjén, manusa patali sareng dunya sakumaha anjeunna patali sareng imahna, sarta gaduh hubungan soson-soson sareng fitri sareng umat manusa, sakumaha patali sareng barayana. Sakumaha anjeunna mikahayang tetep aya samentara di dunya, anjeunna mikahayang langgengna di hiji tempat salawasna nepi ka darajat cinta anu jero. Sakumaha anjeunna narékahan nyumponan kabutuhan kadaharan burihna, ku fitrah anjeunna ogé wajib sarta narékahan nyadiakeun méja jamuan sareng kadaharan anu lega sabumi, malah manjang nepi ka salawasna, pikeun burih akal, haté, roh sareng martabat manusana. Anjeunna gaduh kahayang sareng paménta anu teu tiasa dicumponan ku naon baé iwal kabagjaan langgeng. Malah, sakumaha dituduhkeun dina Kalimah Kasapuluh, dina hiji waktu nalika abdi alit, abdi naros ka daya ngabayangkeun abdi, “Naha anjeun hoyong dipaparin umur sajuta taun sareng kakawasaan dunya, nanging sanggeusna ragrag kana taya sarta sirna pisan? Atawa anjeun hoyong hiji ayana anu langgeng, nanging biasa sareng susah?” Abdi ningali yén éta mikahayang anu kadua sarta ngarintih “Ah!” kana anu kahiji. Éta nyebut, “Sanajan naraka, abdi hoyong langgeng salawasna.” Tah, ku sabab kanikmatan dunya ieu teu nyumponan daya ngabayangkeun, anu mangrupa hiji palayan hakékat manusa, tangtu hakékat manusa anu kacida lengkepna, ku fitrah patali sareng hirup anu langgeng salawasna. Pikeun manusa anu bari numbu kana kahayang sareng harepan anu teu kaitung ieu, modalna ngan kahoyong bébas manusa anu kawates pisan sareng kakurangan mutlak, iman kana aherat mangrupa gudang anu sakitu kuatna, cekap sarta nyumponanana, sumber kabagjaan sareng kanikmatan, sarana ménta pitulung, tempat mulang sarta sumber panglipur pikeun nyanghareupan kasedih dunya anu teu kaitung. Éta mangrupa buah sareng mangpaat anu sanajan anjeunna ngorbankeun kahirupan dunya pikeun meunangkeunana, tetep murah. BUAH KADUA SARTA HIJI MANGPAATNA ANU PATALI JEUNG KAHIRUPAN PRIBADI: Ieu mangrupa hasil anu kacida pentingna, anu dijelaskeun dina Pasualan Katilu sarta jadi catetan handap dina Tuntunan Nonoman. Leres, kahariwang anu pangpentingna anu unggal manusa pikirkeun dina unggal waktu nyaéta asup ka tempat pamupusan, saperti sobat sareng barayana anu asup ka makam. Nalika ka manusa anu teu daya, anu ngorbankeun rohna pikeun hiji sobat baé, katingali kanyeri anu leuwih parna tibatan siksaan naraka, tina mikiran sarta nyangka yén rébuan, malah jutaan sareng milyaran sobatna dipupus tina ayana dina papisah salawasna, iman kana aherat datang, muka panonna sarta ngangkat tabir. “Tingali,” saurna. Anjeunna ningali ku éta iman. Ku niténan yén sobat-sobat éta parantos salamet tina maot salawasna sareng buruk, sarta kalayan bungah ogé nungguan dirina dina hiji alam pinuh ku cahya, anjeunna ngarasakeun kanikmatan rohani anu ngawartakeun kanikmatan sawarga. Urang nyukupan ku katerangan hasil ieu kalayan dalil-dalilna dina Risale-i Nur, sarta nyinggetkeunana. Mangpaat Katilu Pikeun Kahirupan Pribadi: Kaunggulan sareng darajat manusa saluhureun mahluk hirup séjén téh lantaran sipat-sipatna anu luhur, kamampuhna anu nyakup seueur hal, ubudiyahna anu nyakup sadayana, sareng lingkup ayana anu lega. Padahal manusa éta nyandak sipat-sipat sapertos sumanget ngabéla, kanyaah, duduluran, sareng rasa kamanusaan ku ukuran waktu kiwari anu pondok, anu kakurung di antara waktu kapungkur sareng waktu nu bakal datang, anu duanana teu aya, maot, sareng poék. Upamana, anjeunna nyaah sareng ngaladénan bapana, dulurna, pamajikanana, bangsana, sareng lemah caina, anu saméméhna teu acan anjeunna pikawanoh sareng anu sanggeus papisah moal kantos anjeunna tepang deui. Anjeunna jarang pisan tiasa ngahontal kasatiaan anu sampurna sareng ihlas; ku kituna, sipat-sipat sampurna sareng watekna anu luhur ogé ngaleutikan sakitu ukuranana. Nalika anjeunna rék murag kana kaayaan tibalik, dugi ka tina sisi akal janten anu pangteu walakaya sareng panghandapna, tibatan janten anu pangluhurna di antara sato, iman kana aherat datang nulungan. Iman éta ngarobih waktuna anu heureut kawas kuburan janten waktu anu lega pisan, anu ngawengku mangsa kapungkur sareng mangsa nu bakal datang. Sarta némbongkeun lingkup ayana anu salega dunya, malah ti azali dugi ka abadi. Anjeunna nyaah, ngahormat, mikawelas, sareng nulungan bapana lantaran patalina salaku bapa tetep aya di nagri kabagjaan sareng alam roh; dulurna lantaran ngémut yén duduluranana lumangsung dugi ka salawasna; sareng pamajikanana lantaran uninga yén di sawarga ogé anjeunna téh réréncangan hirup anu pangéndahna. Khidmah anu penting pikeun patalian-patalian dina lingkup hirup sareng ayana anu ageung tur lega éta henteu anjeunna jadikeun alat pikeun urusan dunya anu teu aya hargana, maksud pribadi anu alit, sareng kapentinganana. Ku tiasa ngahontal kasatiaan anu sajati sareng ihlas anu tulus, sipat-sipat sampurna sareng watekna mimiti naék saluyu sareng darajatna. Rasa kamanusaanana beuki luhur. Manusa éta, anu dina ngararasakeun nikmat hirup teu tiasa ngahontal manuk pipit, janten tamu jagat raya anu pangpilihanna sareng pangbagjana, sarta abdi anu pangdipikaasih sareng pangditampina ku Gusti Nu Kagungan Jagat Raya, saluhureun sadaya sasatoan. Ngeunaan hasil ieu ogé, urang cekapkeun ku katerangan anu parantos dibarengan ku dalil-dalil dina Risale-i Nur, janten diringkes di dieu. Mangpaat Kaopat, Anu Patatalina Sareng Kahirupan Sosial Manusa: Ringkesan hasil anu dipedar dina Şuâ Kasalapan tina Risale-i Nur nyaéta kieu: Barudak, anu jumlahna saparapat umat manusa, tiasa hirup sacara manusa sareng mawa kamampuh-kamampuh kamanusaan ku iman kana aherat. Upami henteu, aranjeunna bakal hirup dina kahariwang anu nyeri, ku cocooan budak sareng kahirupan anu bangor, pikeun nyarékeun dirina sareng ngajantenkeun dirina poho. Margi barudak sapertos anjeunna anu unggal waktu pupus di sakurilingna mangaruhan uteukna anu hipu, haténa anu lemah anu mawa harepan panjang pikeun mangsa nu bakal datang, sareng rohna anu teu kuat nahan, dugi ka hirup sareng akal janten alat panyiksaan sareng azab pikeun budak anu teu walakaya éta. Dina waktos kitu, ku palajaran iman kana aherat, anjeunna ngaraos bagja sareng lega gaganti kahariwang anu anjeunna hindarkeun ku cocooan supados henteu ningali éta. Anjeunna nyarios: “Dulur atanapi réréncangan abdi ieu parantos pupus, janten manuk di sawarga. Anjeunna langkung raos ngararasakeun pikabungaheun sareng jalan-jalan tibatan urang. Pun biang parantos pupus, nanging parantos angkat kana rohmat Alloh; di sawarga anjeunna bakal mangkon sareng mikanyaah abdi deui, sareng abdi ogé bakal ningali pun biang anu kacida nyaahna.” Ku kitu anjeunna tiasa hirup dina cara anu pantes pikeun manusa. Kitu deui para sepuh, anu jumlahna saparapat umat manusa, mung tiasa mendakan panglipur dina iman kana aherat pikeun nyanghareupan hirupna anu sakedap deui pareum, lebet kana taneuh, sareng dunyana anu éndah tur dipikaasih anu bakal nutup. Upami henteu, bapa-bapa anu mikawelas tur dipihormat, sareng ibu-ibu anu rela ngorbankeun diri tur nyaah éta bakal ngalaman jerit dina roh sareng geunjleung dina haté, dugi ka dunya janten panjara anu pinuh ku pegat harepan sareng hirup janten azab anu nyiksa pikeun aranjeunna. Nanging iman kana aherat nyarios ka aranjeunna: “Ulah hariwang. Aranjeun gaduh mangsa ngora anu langgeng, anu bakal datang. Kahirupan anu caang sareng umur anu teu aya tungtungna ngantosan aranjeun. Aranjeun bakal tepang kalayan bagja sareng putra-putri katut baraya anu parantos leungit ti aranjeun. Sadaya kasaéan anu parantos aranjeun lakukeun dijaga; aranjeun bakal ningali ganjaranana.” Ku kitu iman kana aherat masihan panglipur sareng haté anu lega, dugi ka upami saratus kaayaan sepuh numpuk sakaligus kana unggal jalma éta, moal ngajadikeun aranjeunna pegat harepan. Nonoman, anu jumlahna sapertilu umat manusa, anu kahoyongna ngagolak, kasered ku rasa, wani ngalakukeun, sareng henteu salawasna ngagunakeun akalna kalayan wijaksana, upami kaleungitan iman kana aherat sareng henteu ngémut azab naraka, bakal ngajadikeun harta sareng kahormatan jalma-jalma anu ngajaga kasucian, ogé katengtreman sareng martabat jalma lemah sareng para sepuh, aya dina bahaya dina kahirupan sosial. Sakapeung pikeun pikabungaheun samenit, aranjeunna ngaruksak kabagjaan hiji rumah tangga anu bagja, lajeng ngalaman azab opat nepi ka lima taun dina panjara sapertos ieu, sarta janten kawas sato galak. Upami iman kana aherat datang nulungan anjeunna, anjeunna gancang sadar deui: “Sanaos juru ngintip pamaréntah henteu ningali abdi, sareng abdi tiasa nyumput ti aranjeunna, malaikat-malaikat Gusti Sultan Dzul-Jalâl, anu kagungan panjara sapertos naraka, ningali abdi sareng nyatet lampah goréng abdi. Abdi henteu hirup sakarepna tanpa tanggung jawab; abdi téh musafir anu gaduh pancén. Abdi ogé bakal janten sepuh sareng lemah sapertos aranjeunna.” Ku kitu, ujug-ujug anjeunna mimiti ngaraos kanyaah sareng hormat ka jalma-jalma anu tadina anjeunna badé langgar hakna sacara zalim. Ngeunaan harti ieu ogé urang cekapkeun ku katerangan sareng dalil-dalilna dina Risale-i Nur, janten diringkes di dieu. Kitu deui hiji bagéan penting umat manusa: jalma anu teu damang, jalma anu dikaniaya, jalma anu ditimpa musibah sapertos urang, jalma miskin, sareng tahanan anu nampi hukuman beurat. Upami iman kana aherat henteu datang nulungan aranjeunna, maot anu unggal waktos aya di payuneun panonna ku pépéling panyakit, panghina anu adigung ti jalma zalim anu henteu tiasa anjeunna males sarta tina pananganana henteu tiasa anjeunna nyalametkeun kahormatanana, pegat harepan anu nyeri tina kaleungitan harta sareng putra-putri sacara sia-sia dina musibah ageung, sarta rasa sesek anu pinuh ku kasedih lantaran ngalaman azab panjara sapertos ieu salami lima nepi ka sapuluh taun pikeun pikabungaheun hiji atanapi dua menit, atanapi hiji atanapi dua jam, tangtos bakal ngarobih dunya janten panjara sareng hirup janten azab anu nyiksa pikeun jalma-jalma anu teu walakaya éta. Upami iman kana aherat datang nulungan, ujug-ujug aranjeunna tiasa ngambekan lega; rasa sesek, pegat harepan, kahariwang, sareng amarah pikeun males dendam, sabagian, sareng sakapeung sadayana, sirna saluyu sareng darajat imanna. Malah abdi tiasa nyarios yén dina hukuman panjara urang anu tanpa alesan sareng musibah anu pikasieuneun ieu, upami iman kana aherat henteu nulungan abdi sareng sababaraha sadérék abdi, nahan sapoé waé bakal mangaruhan kawas maot sarta ngadorong urang mundur tina kahirupan. Nanging, sukur anu teu aya watesna! Sanaos abdi ogé ngalaman kanyeri seueur sadérék anu abdi pikaasih kawas nyawa abdi tina musibah ieu, sareng ngaraos kasedih tina leungit sareng ceurikna rébuan risalah Risale-i Nur anu abdi pikaasih kawas panon abdi, katut buku-buku abdi anu disepuh emas, dipapaés, sareng kacida luhur ajénna, sarta sanaos ti baheula abdi teu tahan kana panghina sareng paksaan sakedik waé, abdi mastikeun ka aranjeun kalayan sumpah yén: Cahya sareng kakuatan iman kana aherat masihan abdi kasabaran, daya tahan, panglipur, sareng katéguhan; malah sumanget bajoang dina palajaran ujian anu nguntungkeun pikeun nampi ganjaran anu langkung ageung. Ku kituna, sapertos anu abdi nyarioskeun dina awal risalah ieu, abdi ngaraos aya dina madrasah anu saé sareng mawa kasaéan, anu pantes disebat Madrasah Yusufiyah. Upami henteu aya panyakit anu sakapeung datang sareng rasa gampang kaganggu lantaran sepuh, abdi bakal langkung seueur diajar kalayan sampurna sareng haté anu tengtrem. Kumaha waé... Pedaran ieu kaluar tina poko bahasan lantaran patalina sareng bahasan ieu; mugia dihampura. Kitu deui, dunya alit unggal jalma, malah sawarga alitna, nyaéta imahna sorangan. Upami iman kana aherat henteu ngawasaan kabagjaan imah éta, unggal anggota kulawarga bakal ngalaman kahariwang sareng azab anu nyeri, saluyu sareng ukuran kanyaah, asih, sareng rasa padulina. Sawargana robih janten naraka. Atanapi anjeunna nyirep sareng nyarékeun akalna ku pikabungaheun samentara sareng hirup nurut kana hawa nafsu. (Kawas manuk onta anu ningali tukang moro, nanging henteu tiasa kabur atanapi hiber; éta ngasupkeun sirahna kana keusik supados henteu katingali.) Anjeunna ngasupkeun sirahna kana lalawora supados maot, sirna, sareng papisah henteu ningali anjeunna. Anjeunna mendakan cara anu gélo, samentara, pikeun mareuman rasa. Margi, upamana, ibu anu rela ngorbankeun nyawana pikeun putrana bakal ngageter nalika teras ningali putrana nyanghareupan bahaya. Putra-putri anu henteu tiasa nyalametkeun bapana sareng dulurna tina bala anu teu eureun, salawasna ngaraos sedih sareng sieun. Ku ngabandingkeun kana ieu, dina kahirupan dunya anu pinuh ku geunjleung tur henteu tetep, kahirupan kulawarga anu disangka bagja éta kaleungitan kabagjaanana tina seueur sisi. Patalian sareng duduluran dina kahirupan anu pondok pisan ogé henteu tiasa masihan kasatiaan anu sajati, ihlas anu tulus, khidmah sareng kanyaah anu henteu mawa maksud pribadi. Akhlak ngaleutikan sakitu ukuranana, malah murag. Upami iman kana aherat lebet ka imah éta, ujug-ujug bakal nyaanganana. Akhlak sapertos hormat anu tulus, nyaah, mikawelas, satia, sareng henteu ningali kakurangan, naék, lantaran patalian, kanyaah, duduluran, sareng asih di antara aranjeunna diukur ku patalian anu terus lumangsung dina kabagjaan langgeng di nagri aherat ogé, tibatan ku ukuran waktu anu pondok pisan. Kabagjaan kamanusaan anu sajati mimiti mekar di imah éta. Harti ieu ogé dipedar kalayan dalil-dalil dina Risale-i Nur, janten diringkes di dieu. Unggal dayeuh ogé téh imah anu lega pikeun padumukna. Upami iman kana aherat henteu ngawasaan anggota kulawarga ageung éta, kaayaan sapertos maksud pribadi, kapentingan, palsu, mentingkeun diri sorangan, pura-pura, riya, sogokan, sareng nipu bakal ngagantikeun ihlas, tulus, kautamaan, sumanget ngabéla, rela ngorbankeun diri, rido Gusti Alloh, sareng pahala aherat anu janten dasar akhlak anu saé. Dina kaamanan sareng kamanusaan anu katingali di luar, anarki sareng lampah galak bakal ngawasa; kahirupan dayeuh éta karacunan. Barudak mimiti bangor, nonoman mimiti mabok, jalma kuat mimiti ngalakukeun zalim, sareng para sepuh mimiti ceurik. Ku ngabandingkeun kana ieu, nagri ogé téh hiji imah, sareng lemah cai téh imah hiji kulawarga bangsa. Upami iman kana aherat ngawasaan imah-imah anu lega ieu, ujug-ujug mimiti mekar hormat anu tulus, welas asih anu sajati, kanyaah sareng tulung-tinulung tanpa sogokan, khidmah sareng hirup babarengan tanpa tipu daya, ihsan sareng kautamaan tanpa riya, sarta kaagungan sareng kaunggulan tanpa ananiyah dina kahirupan éta. Ka barudak iman éta nyarios: “Aya sawarga; tinggalkeun kabangoran.” Ku palajaran Al-Qur'an, iman éta masihan katéguhan. Ka nonoman iman éta nyarios: “Aya naraka; tinggalkeun mabok.” Iman éta mulangkeun kasadaranana. Ka jalma zalim iman éta nyarios: “Aya azab anu beurat; anjeun bakal nampi tabokan.” Iman éta ngajantenkeun anjeunna tunduk kana kaadilan. Ka para sepuh iman éta nyarios: “Kabagjaan aherat anu langkung luhur pisan sareng terus lumangsung tibatan sadaya kabagjaan anu parantos leupas tina anjeun, katut mangsa ngora anu seger tur langgeng, ngantosan anjeun. Usahakeun pikeun nampi éta.”

Iman éta ngarobih ceurikna janten seuri. Ku ngabandingkeun kana ieu, éta némbongkeun pangaruhna anu saé sareng nyaangan unggal golongan, boh alit boh ageung. Mugia kecap ieu kadéngé ku para ahli kahirupan sosial sareng akhlak anu patatalina sareng kahirupan sosial umat manusa! Ku ngabandingkeun mangpaat-mangpaat séjén kana lima nepi ka genep conto anu urang isyaratkeun tina rébuan mangpaat iman kana aherat, tangtos bakal kauninga yén mung iman anu janten dasar kabagjaan dua dunya sareng dua kahirupan. Urang cekapkeun ku waleran anu kuat pikeun mamang anu lemah ngeunaan hasyr sacara jasmani, anu aya dina Kalimah Kadua Puluh Dalapan sareng risalah-risalah séjén tina Risale-i Nur; di dieu urang mung masihan isyarat anu pondok: Eunteung Asma Gusti Alloh anu pangnyakupna aya dina jasmani. Puseur maksud-maksud Gusti Alloh anu pangbeungharna sareng pangaktifna dina nyiptakeun jagat raya aya dina jasmani. Rupa-rupa sareng warna-warni paparin Gusti Rabb anu pangseueurna aya dina jasmani. Siki-siki do'a sareng sukur manusa ka Gusti Khâliq ku basa kabutuhan anu pangseueurna ogé aya dina jasmani. Siki-siki alam batin sareng alam roh anu pangrupa-rupana ogé aya dina jasmani. Ku ngabandingkeun kana ieu, ratusan hakékat anu nyakup sadayana museur dina jasmani. Ku kituna, pikeun ngalobakeun jasmani dina beungeut bumi sareng ngajantenkeunana tempat némbongan hakékat-hakékat anu parantos disebat, Gusti Khâliq Nu Hakîm, ku kagiatan anu kacida gancangna tur dahsyat, nganggeankeun wujud ka mahluk sacara rombongan demi rombongan teras ngintunkeun aranjeunna ka tempat pintonan éta. Lajeng Mantenna ngabébaskeun aranjeunna tina pancén, sareng ngintunkeun anu sanés. Mantenna teras ngajalankeun pabrik jagat raya. Ku ninun hasil-hasil jasmani, Mantenna ngajadikeun bumi kawas kebon bibit pikeun aherat sareng sawarga. Malah, pikeun nyugemakeun lambung jasmani manusa, Mantenna ngaregepkeun sareng nampi do'a lambung éta ngeunaan hirup anu terus lumangsung, anu disaurkeun ku basa kaayaanana, kalayan nganggap éta kacida pentingna. Pikeun ngawaler ku lampah, Mantenna nyayagikeun kadaharan anu kacida éndahna didamel sareng ni'mat anu kacida ajénna pikeun jasmani, dina rupa-rupa anu teu aya watesna sareng teu kaétang, ratusan rébu cara, sareng rébuan rupa rasa. Ieu sacara écés sareng tanpa mamang némbongkeun yén di nagri aherat, nikmat sawarga anu pangseueurna sareng pangrupa-rupana téh jasmani; sarta ni'mat anu pangpentingna dina kabagjaan langgeng, anu dipikahoyong sareng dalit ku sadayana, téh jasmani. Naha aya kamungkinan tina segi naon waé yén Gusti Qadîr Nu Rahîm sareng Gusti Alîm Nu Karîm, anu nampi do'a lambung anu biasa ieu ku basa kaayaanana pikeun hirup anu terus lumangsung, ngajantenkeun éta ngarasa hutang budi ku kadaharan jasmani anu teu aya tungtungna sareng pinuh ku mujijat, sarta unggal waktos ngahaja ngawaler ku lampah tanpa kabeneran, henteu nampi do'a-do'a umum anu teu aya watesna tina umat manusa, anu janten hasil jagat raya anu pangpentingna, khalifah bumi, sareng mahluk pilihan anu nyembah ka Gusti Khâliq? Naha do'a ngaliwatan lambung ageung kamanusaanana, pikeun dipaparin nikmat jasmani anu nyakup sadayana sareng luhur, anu salawasna dipikahoyong, dipikadalit, sareng dipénta ku fitrahna, di nagri anu langgeng, henteu diwaler ku lampah ngaliwatan hasyr jasmani, sarta henteu ngajantenkeun manusa salawasna ngarasa hutang budi? Saolah-olah Mantenna ngadangu sora laleur, nanging henteu ngadangu sora guludug; atanapi merhatikeun pisan pakakas hiji prajurit biasa, nanging henteu merhatikeun sareng henteu nganggap penting hiji pasukan? Ieu mustahil sareng batil saratus kali. Leres, ku katerangan anu écés tur pasti tina ayat ﻭَ ﻓ۪ﻴﻬَﺎ ﻣَﺎ ﺗَﺸْﺘَﻬ۪ﻴﻪِ الْاَنْفُسُ ﻭَ ﺗَﻠَﺬُّ الْاَعْيُنُ, manusa bakal ningali sareng ngararasakeun nikmat jasmani anu pangdalitna ku anjeunna sareng anu conto-contona parantos anjeunna raoskeun di dunya, dina cara anu pantes pikeun sawarga. Ganjaran pikeun sukur anu murni sareng ibadah husus anu dilakukeun ku anggota badan sapertos létah, panon, sareng ceuli bakal dipasihkeun ku nikmat jasmani anu husus pikeun unggal anggota éta. Al-Qur'an anu kateranganana mujijat ngajelaskeun nikmat jasmani kalayan kacida écésna, dugi ka teu mungkin nampik harti anu écés ku takwil anu sanés. Bubuahan sareng hasil iman kana aherat némbongkeun kieu: hakékat sareng kabutuhan lambung, di antara anggota badan manusa, nuduhkeun kalayan pasti yén kadaharan aya. Kitu deui, hakékat sareng sipat-sipat sampurna manusa, kabutuhan fitrahna, kahoyongna anu langgeng, katut hakékat sareng kamampuhna anu meryogikeun hasil sareng mangpaat iman kana aherat anu parantos disebat, kalayan langkung pasti nuduhkeun aherat, sawarga, sareng nikmat jasmani anu terus lumangsung, sarta nyaksian yén éta sadayana nyata. Kitu deui, hakékat sipat-sipat sampurna jagat raya, ayat-ayat panyiptaanana anu pinuh ku harti, sareng sadaya hakékat kamanusaan anu patatalina sareng hakékat-hakékat anu parantos disebat, nuduhkeun sareng nyaksian ayana sareng nyatana nagri aherat, datangna hasyr, sareng dibukana sawarga katut naraka. Bagian-bagian Risale-i Nur, utamina Kalimah Kasapuluh, Kalimah Kadua Puluh Dalapan anu gaduh dua Tingkat, Kalimah Kadua Puluh Salapan, Şuâ Kasalapan, sareng risalah-risalah Münâcat, parantos ngabuktikeun ieu ku dalil-dalil anu caang sareng henteu nyésakeun mamang. Ku ngarujuk ka dinya, urang ringkeskeun carita anu panjang ieu. Katerangan Al-Qur'an ngeunaan naraka kacida écésna sareng tetelana, dugi ka henteu meryogikeun katerangan séjén. Urang mung bakal masihan ringkesan anu pondok pisan tina dua atanapi tilu pangajaran anu lemes pikeun ngaleungitkeun hiji atanapi dua mamang anu lemah, bari ngarujuk kana Risale-i Nur pikeun pedaran lengkepna. PANGAJARAN LEMES KAHIJI: Pikiran ngeunaan naraka henteu ngusir nikmat tina bubuahan iman anu parantos dipedar ku rasa sieunna. Margi rohmat Gusti Rabb anu teu aya watesna ngadawuh ka jalma anu sieun éta: “Sumping ka Kami; lebet ngaliwatan panto tobat, supados ayana naraka, tibatan matak sieun, ngajantenkeun anjeun uninga pisan kana nikmat sawarga sareng males pikeun anjeun katut mahluk-mahluk anu teu aya watesna anu hakna parantos dilanggar, sarta masihan aranjeun kabagjaan.” Upami anjeun titeuleum dina kasasaran sareng henteu tiasa kaluar, ayana naraka ogé sarébu kali langkung saé tibatan dipupus tina ayana salawasna; sareng pikeun jalma kafir ogé mangrupa hiji rupa welas asih. Margi manusa, malah sasatoan anu gaduh anak ogé, ngaraos nikmat ku nikmat sareng kabagjaan baraya, anak, sareng nu dipikaasihna, sarta dina hiji segi janten bagja. Ku kituna, hé mulhid! Lantaran kasasaran anjeun, anjeun bakal janten teu aya ku dipupus tina ayana salawasna, atanapi bakal lebet kana naraka! Teu aya, anu mangrupa kagoréngan murni, hartina sadaya anu anjeun dipikaasih, sadaya baraya, karuhun, sareng turunan anu kabagjaanana ngajantenkeun anjeun raos sareng sabagian bagja, dipupus tina ayana babarengan sareng anjeun. Ieu ngaduruk roh, haté, sareng hakékat kamanusaan anjeun rébuan kali langkung beurat tibatan naraka. Margi upami teu aya naraka, teu aya sawarga ogé. Ku kakafiran anjeun, sadayana janten teu aya. Upami anjeun lebet kana naraka sareng tetep aya dina lingkup ayana, anu anjeun dipikaasih sareng baraya anjeun bakal bagja di sawarga atanapi, dina lingkup ayana, dipaparin welas asih dina hiji segi. Hartina, dina sagala kaayaan, anjeun kedah ngarojong ayana naraka. Ngalawan naraka téh ngarojong kaayaan teu aya; ieu hartina ngarojong sirnana kabagjaan anu teu aya watesna tina réréncangan anjeun. Leres, naraka téh hiji wewengkon anu aya, anu dahsyat tur agung, anu ngalaksanakeun pancén salaku panjara anu pinuh ku hikmah sareng kaadilan ti Gusti Hâkim Dzul-Jalâl, Nu Ngawasaan lingkup ayana anu mangrupa kasaéan murni. Salian ti pancén panjara, naraka gaduh seueur pisan pancén anu sanés, seueur hikmah, sareng khidmah pikeun alam anu langgeng. Sarta janten padumukan anu agung tur matak ajrih pikeun seueur mahluk hirup sapertos para zabani. PANGAJARAN LEMES KADUA: Ayana naraka sareng siksaanana anu kacida beuratna henteu patukang tonggong sareng rohmat anu teu aya watesna, kaadilan anu saéstuna, sareng hikmah anu saimbang tur henteu mubadzir. Malah rohmat, kaadilan, sareng hikmah meryogikeun ayana naraka. Sabab ngahukum saurang jalma zalim anu nincak hak sarébu jalma anu henteu kalepatan, sareng maéhan sato galak anu ngancurkeun saratus sato anu dikaniaya, téh mangrupa sarébu rohmat ka anu dikaniaya dina kaadilan. Ari ngahampura jalma zalim éta sareng ngantep sato galak éta bébas, demi hiji welas asih anu teu pantes, téh mangrupa lampah anu henteu mikawelas ratusan kali ka ratusan jalma anu teu walakaya.

Kitu pisan, jalma kafir sagemblengna anu lebet kana panjara naraka, ku kakafiranana ngalanggar hak asma-asma Gusti Alloh ku mungkir ka éta asma. Ku nyebut bohong kasaksian sakumna anu aya anu nyaksian asma-asma éta, anjeunna ngalanggar hakna. Ku mungkir kana pancén luhur mahluk anu ngaluhurkeun asma-asma éta ku tasbih, anjeunna ngalanggar hak mahluk. Sareng ku nyebut bohong ubudiyah katut fungsina salaku eunteung pikeun ngabales katémbongna rububiyah Gusti Alloh, anu janten tujuan panyiptaan jagat raya sareng hiji sabab ayana katut terus ayana jagat raya, anjeunna ngalanggar hakna ku hiji cara. Ieu mangrupa kajahatan sareng kalaliman anu kacida gedéna, dugi ka teu nyésakeun kamungkinan pikeun dihampura. Anjeunna pantes nampi ancaman ayat ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ لَا ﻳَﻐْﻔِﺮُ ﺍَﻥْ ﻳُﺸْﺮَﻙَ ﺑِﻪ۪. Henteu ngalebetkeun anjeunna ka naraka, demi hiji welas asih anu teu merenah, bakal janten lampah anu teu mikawelas tanpa wates ka sakumna anu ngagugat, anu jumlahna teu aya watesna, sabab hakna parantos dilanggar. Sakumaha anu ngagugat éta meryogikeun ayana naraka, kawibawaan kamulyaan sareng kaagungan kasampurnaan ogé pasti meryogikeunana. Leres, upami saurang anu liar, ngalawan, sareng ngalanggar hak rahayat nyarios ka pangawasa anu dipikahormat di éta tempat: ‘Anjeun teu tiasa ngalebetkeun abdi ka panjara, sareng teu tiasa ngadamel panjara,’ nepi ka nyinggung kawibawaanana, tangtos sanaos teu acan aya panjara di kota éta, pangawasa bakal ngadamel hiji panjara pikeun jalma anu teu sopan éta, teras ngalebetkeun anjeunna ka dinya. Kitu pisan, jalma kafir sagemblengna, ku kakafiranana, kacida nyinggungna kawibawaan kamulyaan Gusti. Ku mungkir, anjeunna nyinggung kaagungan kakawasaan-Na. Ku ngalanggar, anjeunna ngaganggu kasampurnaan rububiyah-Na. Tangtos, sanaos teu aya seueur alesan anu meryogikeun naraka pikeun seueur pancén, sareng teu aya hikmah-hikmah ayana naraka, nyiptakeun naraka pikeun jalma kafir saperti éta sareng ngalebetkeun aranjeunna ka dinya téh hal anu diperyogikeun ku kawibawaan sareng kamulyaan éta. Hakékat kakafiran sorangan ogé nétélakeun naraka. Leres, upami hakékat iman ngajelma jadi wujud, éta tiasa nyandak rupa sawarga husus kalayan nikmatna; tina jihat ieu, éta ngawartakeun sawarga sacara samar. Kitu pisan, sakumaha parantos dibuktikeun ku dalil-dalilna dina Risale-i Nur sareng parantos dituduhkeun dina pasualan-pasualan di awal, kakafiran, utamina kakafiran sagemblengna, kamunafikan, sareng kamurtadan, gaduh kanyeri anu poék sareng matak sieun katut siksaan batin anu sapertos kieu: upami ngajelma jadi wujud, éta bakal janten naraka husus pikeun jalma murtad éta, sareng tina jihat ieu ngawartakeun naraka gedé sacara samar. Tina jihat yén hakékat-hakékat alit di lahan dunya anu janten tempat ngabibitan ieu bakal ngaluarkeun bulir di aherat, ieu bibit anu ngandung racun nuduhkeun tangkal zakkum. Éta nyarios: ‘Abdi téh hiji bibit tina éta tangkal. Sareng pikeun jalma cilaka anu nyimpen abdi dina haténa, hiji conto husus tina tangkal zakkum éta bakal janten buah abdi.’ Kumargi kakafiran ngalanggar hak anu teu aya watesna, tangtos éta mangrupa kajahatan anu teu aya watesna. Ku kituna, éta ngajantenkeun jalma pantes nampi siksaan anu teu aya watesna. Kumargi kaadilan manusa nampi yén hiji menit maéhan kedah dibales ku siksaan panjara salami lima belas taun, ampir dalapan juta menit, sarta nganggap éta saluyu sareng mangpaat katut hak umum, tangtos, lantaran hiji kakafiran sarua sareng sarébu rajapati, hiji menit kakafiran sagemblengna dibales ku siksaan salami ampir dalapan milyar menit téh saluyu sareng éta hukum kaadilan. Jalma anu ngalangkungan sataun umurna dina kakafiran éta pantes nampi siksaan salami ampir dua triliun dalapan ratus dalapan puluh milyar menit, sareng ka anjeunna nyata rusiah ﺧَﺎﻟِﺪ۪ﻳﻦَ ﻓ۪ﻴﻬَٓﺎ ﺍَﺑَﺪًﺍ. Kumaha waé... Katerangan Al-Qur'an Al-Hakîm ngeunaan sawarga sareng naraka, anu mangrupa mukjizat, sareng dalil-dalil Risale-i Nur, tafsir Al-Qur'an anu asalna tina Al-Qur'an, ngeunaan ayana sawarga sareng naraka, henteu nyésakeun kabutuhan kana pedaran séjén. Seueur ayat saperti ﻭَﻳَﺘَﻔَﻜَّﺮُﻭﻥَ ﻓ۪ﻰ ﺧَﻠْﻖِ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ وَالْاَرْضِ ﺭَﺑَّﻨَﺎ ﻣَﺎ ﺧَﻠَﻘْﺖَ ﻫٰﺬَﺍ بَاطِلًا ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ ﻓَﻘِﻨَﺎ ﻋَﺬَﺍﺏَ ﺍﻟﻨَّﺎﺭِ ٭ ﺭَﺑَّﻨَﺎ ﺍﺻْﺮِﻑْ ﻋَﻨَّﺎ ﻋَﺬَﺍﺏَ ﺟَﻬَﻨَّﻢَ ﺍِﻥَّ ﻋَﺬَﺍﺑَﻬَﺎ ﻛَﺎﻥَ ﻏَﺮَﺍﻣًﺎ ٭ ﺍِﻧَّﻬَﺎ ﺳَٓﺎﺀَﺕْ ﻣُﺴْﺘَﻘَﺮًّﺍ ﻭَﻣُﻘَﺎﻣًﺎ, sareng utamina Kangjeng Rosul Nu Mulya ﷺ, sakumna nabi, sareng ahli hakékat, anu dina doa-doana salawasna pangseringna nyarios ﺍَﺟِﺮْﻧَﺎ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻨَّﺎﺭِ ٭ ﻧَﺠِّﻨَﺎ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻨَّﺎﺭِ ٭ ﺧَﻠِّﺼْﻨَﺎ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻨَّﺎﺭِ sareng ‘Jaga abdi sadaya tina naraka,’ naraka anu ku wahyu sareng nyaksian langsung janten pasti pikeun aranjeunna, némbongkeun yén pasualan panggedéna pikeun umat manusa téh salamet tina naraka. Naraka téh hiji hakékat jagat raya anu kacida pentingna, kacida gedéna, sareng matak sieun, anu katingali langsung ku sabagéan jalma anu nyaksian langsung, ngagaduhan paningal batin, sareng nalungtik hakékat. Sabagéan ningali rembesan sareng kalangkangna; lantaran kasieunana aranjeunna sasambat, ‘Salametkeun abdi sadaya tina éta!’ Leres, kahadéan sareng kajahatan, nikmat sareng kanyeri, cahya sareng poék, panas sareng tiis, kaéndahan sareng kagoréngan, pituduh sareng kasasaran, silih papanggihan sareng silih campur di jagat raya ieu demi hiji hikmah anu kacida gedéna. Sabab upami teu aya kajahatan, kahadéan moal dipikanyaho. Upami teu aya kanyeri, nikmat moal kaharti. Tanpa poék, cahya moal gaduh pentingna. Ku tiis, tingkatan panas janten nyata. Ku kagoréngan, hiji hakékat kaéndahan janten sarébu hakékat, sareng rébuan rupa tingkatan kaéndahan janten aya. Tanpa naraka, seueur pisan nikmat sawarga bakal tetep disumputkeun. Dumasar kana ieu, unggal hal tiasa dipikanyaho tina hiji jihat ku lawanna. Sareng hiji hakékatna ngaluarkeun bulir, janten seueur hakékat. Kumargi sakumna anu aya anu campur ieu ngalir ti nagri anu bakal sirna ka nagri anu terus aya, tangtos sakumaha kahadéan, nikmat, cahya, kaéndahan, sareng iman ngalir ka sawarga, kitu deui bahan-bahan anu ngabahayakeun saperti kajahatan, kanyeri, poék, kagoréngan, sareng kakafiran hujan ka naraka. Caah-caah jagat raya anu teras-terasan ngagulidag ieu lebet kana dua balong éta sareng eureun. Urang ringkeskeun ku ngarujuk kana pangajaran lemes anu ngandung isyarat di tungtung Kalimah Kadua Puluh Salapan anu ngandung karamat. Duh réréncangan abdi dina pangajaran di Madrasah Yusufiyah ieu! Cara sareng jalan anu gampil pikeun salamet tina panjara anu langgeng tur matak sieun ieu nyaéta ngamangpaatkeun panjara dunya urang ieu. Salian urang leupas tina seueur dosa anu ku kapaksa henteu tiasa dihontal ku leungeun urang, urang tobat tina dosa-dosa anu kapengker sareng ngalaksanakeun kawajiban fardu, supados unggal jam hirup urang dina panjara ieu janten sarua sareng sapoé ibadah. Ieu kasempetan pangsaéna pikeun urang salamet tina panjara anu langgeng éta sareng lebet kana sawarga anu caang ku cahya. Upami urang kaleungitan ieu kasempetan, sakumaha dunya urang bakal ceurik, aherat urang ogé bakal ceurik. Urang bakal katampar ku ﺧَﺴِﺮَ ﺍﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ ﻭَ الْاٰخِرَةَ. Nalika bagian ieu ditulis, Idul Adha datang. Ku "Allâhu akbar" "Allâhu akbar" "Allâhu akbar", ngajantenkeun saperlima umat manusa, tilu ratus juta jalma, babarengan nyarios "Allâhu akbar"; saolah-olah bumi anu kacida gedéna, saluyu sareng gedéna, ngajantenkeun kalimah suci "Allâhu akbar" kadangu ku réréncangan planétna di langit. Sareng langkung ti dua puluh rébu jamaah haji di Arafat sareng dina poé raya babarengan nyarios "ALLÂHU AKBAR". Salaku hiji rupa kamandang tina dawuhan "ALLÂHU AKBAR" anu diucapkeun sareng diparéntahkeun ku Kangjeng Rosul Nu Mulya 'alaihis-salâtu was-salâm sareng kulawarga katut para sahabatna sarébu tilu ratus taun kapengker, ieu mangrupa waleran ubudiyah anu lega sareng ngawengku sadayana kana tajalli rububiyah Gusti Alloh anu lega tur ngawengku sadayana kalayan gelar kaagungan "Rabbul-Ardhi wa Rabbul-'Âlamîn". Kitu anu abdi bayangkeun, rasakeun, sareng yakinkeun. Teras abdi émut: naha dawuhan suci ieu ogé aya patalina sareng pasualan urang? Ngadadak kaémut yén utamina dawuhan ieu, sareng seueur kalimah sanés anu mangrupa syiar, saperti "Subhânallâh", "Alhamdulillâh", sareng "Lâ ilâha illallâh", anu nyandang gelar amal-amal hadé anu tetep aya, ngingetan pasualan urang anu husus sareng umum, sarta nuduhkeun yén éta bakal nyata. Contona, hiji jihat harti "Allâhu akbar" nyaéta kakawasaan sareng élmu Gusti Alloh Nu Mahaleres langkung agung tibatan sagala hal. Henteu aya hiji hal ogé anu tiasa kaluar tina lingkup élmu-Na, atanapi tiasa kabur sareng leupas tina pangaturan kakawasaan-Na. Mantenna langkung agung tibatan hal-hal panggedéna anu dipikasieun ku urang. Hartina, Mantenna langkung agung tibatan nyangking hasyr, nyalametkeun urang tina sirna pisan, sareng maparin kabagjaan anu langgeng salawasna. Mantenna langkung agung tibatan unggal hal anu ahéng sareng anu di luar jangkauan akal. Ku katerangan anu pasti sareng écés tina ayat ﻣَﺎ ﺧَﻠْﻘُﻜُﻢْ وَلَا ﺑَﻌْﺜُﻜُﻢْ اِلَّا ﻛَﻨَﻔْﺲٍ ﻭَﺍﺣِﺪَﺓٍ, ngahudangkeun sareng ngahirupkeun deui umat manusa gampil pikeun kakawasaan éta sakumaha nyiptakeun hiji jiwa. Ku harti ieu, parantos janten paribasa nalika nyanghareupan musibah anu gedé sareng tujuan anu gedé, unggal jalma nyarios, ‘Gusti Alloh Mahaagung, Gusti Alloh Mahaagung,’ pikeun janten panglipur, kakuatan, sareng pangandelanana. Leres, sakumaha dina Kalimah Kasalapan, ieu kalimah sareng dua réréncanganna mangrupa bibit sareng ringkesan solat, anu janten daptar sadaya ibadah. Ku diulang dina solat sareng tasbihna pikeun nguatkeun harti solat, "Subhânallâh" "Alhamdulillâh" "Allâhu akbar" masihan waleran anu kacida kuatna kana tilu hakékat anu kacida gedéna, sareng kana patarosan manusa anu timbul tina rasa héran, nikmat, sareng rasa ajrih anu ditampi tina seueur hal anu ahéng, éndah, gedé, sareng luar biasa di jagat raya, anu janten sabab kahéranan, sukur, sareng némbongkeun sipat agung katut luhur tur mulya. Kitu deui, sakumaha diterangkeun dina tungtung Kalimah Kagenep Belas: Sakumaha saurang prajurit dina poé raya lebet ka payuneun raja sareng saurang marsekal, sedengkeun dina waktos sanés anjeunna mikawanoh raja ngaliwatan kalungguhan perwirana, kitu pisan unggal jalma nalika haji, dina hiji tingkat, mimiti mikawanoh Gusti Alloh Nu Mahaleres kalayan gelar "Rabbul-Ardhi wa Rabbul-'Âlamîn" saperti para wali. Nalika tingkatan-tingkatan anu luhur tur mulya éta kabuka dina haténa, kana patarosan kahéranan anu ngulang tur hurung ngarebut rohna, anjeunna ngawaler sadayana ku ngulang "Allâhu akbar". Sakumaha "Allâhu akbar" anu diterangkeun dina tungtung Lem’a Katilu Belas, ngabasmi tipu daya sétan anu pangpentingna dugi ka akarna sareng masihan waleran anu pasti, sarta masihan waleran anu pondok nanging kuat kana patarosan urang ngeunaan aherat, kitu deui kalimah "Alhamdulillâh" ngingetan sareng meryogikeun hasyr. Éta nyarios ka urang: ‘Harti abdi moal aya tanpa aherat. Margi abdi nétélakeun yén ti azali dugi ka salamina, sadaya puji sareng sukur, saha waé anu masihan sareng ka saha waé ditujukeun, ngan kagungan Mantenna. Ku kituna, anu janten pangutamana sadaya ni'mat, anu ngajantenkeun ni'mat janten ni'mat saéstuna, sareng anu nyalametkeun sakumna mahluk anu sadar tina musibah anu teu aya watesna lantaran sirna pisan, mung tiasa mangrupa kabagjaan anu langgeng salawasna. Éta anu saluyu sareng harti abdi anu ngawengku sadayana.’ Leres, unggal mukmin saatos solat, unggal dinten, nyarios "Alhamdulillâh" "Alhamdulillâh" sahenteuna langkung ti saratus lima puluh kali nurutkeun syariat. Hartina ogé nétélakeun puji sareng sukur anu lega tur teu aya watesna ti azali dugi ka salamina. Ieu mung sareng mung mangrupa harga anu dibayar ti payun sareng pangbayaran langsung pikeun kabagjaan anu langgeng sareng sawarga. Éta henteu diwatesan atanapi dikhususkeun kana ni'mat dunya anu pondok, bakal sirna, sareng kacampuran ku kanyeri. Éta ogé ningali sareng ngedalkeun sukur pikeun ni'mat dunya tina jihat yén éta janten jalan ka ni'mat anu langgeng. Ari kalimah suci "Subhânallâh", kalayan hartina nyucikeun sareng ngaluhurkeun Gusti Alloh Nu Mahaleres tina sekutu, cacad, kakurangan, kalaliman, teu mampuh, henteu mikawelas, kabutuhan, sareng nipu, katut sadaya cacad anu patukang tonggong sareng kasampurnaan, kaéndahan, sareng kamulyaan-Na, ngingetan, nuduhkeun, sareng ngisyaratkeun kabagjaan anu langgeng, nagri aherat anu janten dasar kamégahan kamulyaan, kaéndahan, sareng kasampurnaan karajaan-Na, katut sawarga di dinya. Upami henteu, sakumaha parantos dibuktikeun, upami teu aya kabagjaan anu langgeng, karajaan, kasampurnaan, kamulyaan, kaéndahan, sareng rohmat-Na bakal kotor ku noda cacad sareng kakurangan. Saperti tilu kalimah suci ieu, "Bismillâh", "Lâ ilâha illallâh", sareng kalimah-kalimah anu diberkahan sanés, masing-masing mangrupa bibit tina rukun-rukun iman. Saperti sari daging sareng sari gula anu kapanggih dina jaman ieu, éta mangrupa ringkesan rukun-rukun iman sareng hakékat-hakékat Al-Qur'an. Sakumaha tilu kalimah ieu janten bibit solat, éta ogé bibit Al-Qur'an. Éta katémbong saperti intan dina awal sababaraha surat anu caang, sareng mangrupa tambang saéstuna, dasar-dasar, sareng bibit hakékat Risale-i Nur, anu seueur ilhamna mimiti muncul dina tasbih. Tina jihat kawalian Kangjeng Nabi Ahmad sareng ubudiyah Kangjeng Nabi Muhammad 'alaihis-salâtu was-salâm, dina bunderan zikir saperti éta, kalimah-kalimah ieu mangrupa wirid hiji tarekat Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ dina tasbih saatos solat. Dina unggal waktos solat, langkung ti saratus juta mukmin babarengan dina bunderan zikir anu kacida gedéna éta, kalayan tasbih dina pananganana, ngulang "Subhânallâh" tilu puluh tilu kali, "Alhamdulillâh" tilu puluh tilu kali, sareng "Allâhu akbar" tilu puluh tilu kali. Tangtos parantos kahartos ku aranjeun kumaha ajénna sareng sabaraha pahalana maca tilu kalimah anu diberkahan ieu, masing-masing tilu puluh tilu kali saatos solat, dina bunderan zikir anu kacida megahna saperti ieu. Sakumaha parantos urang terangkeun, tilu kalimah éta mangrupa ringkesan sareng bibit Al-Qur'an, iman, sareng solat. Sakumaha Pasualan Kahiji dina awal ieu risalah mangrupa pangajaran anu éndah ngeunaan solat, tanpa kantos kapikir ku abdi, ampir tanpa dihaja, tungtungna ogé janten pangajaran anu penting ngeunaan tasbih solat. ﺍَﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻋَﻠٰﻰ ﺍِﻧْﻌَﺎﻣِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ لَا ﻋِﻠْﻢَ ﻟَﻨَٓﺎ اِلَّا ﻣَﺎ ﻋَﻠَّﻤْﺘَﻨَٓﺎ ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﻌَﻠ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ