Nuktah Kahiji
Risalah Bubuahan · hlm. 48
Iman ka Alloh (Imân bil-Lâh), ku hujjah-hujjahna sorangan, ngabuktikeun boh rukun-rukun sanésna boh iman ka aherat — hal ieu parantos ditembongkeun kalayan saé dina Pasualan Katujuh tina Risalah Bubuahan. Enya, hiji saltanat rububiyah anu azali tur langgeng, sareng hiji hakimiyah uluhiyah anu abadi tur teu petot — anu ngatur ieu jagat raya anu teu aya watesna kalayan sagala pakakasna sapertos hiji karaton, hiji dayeuh, hiji nagara; anu muterkeunana dina lingkup timbangan sareng katartiban; anu ngarobih kalayan pinuh hikmah; anu ngalengkepan tur ngatur atom-atom, planét-planét, laleur-laleur, sareng béntang-béntang babarengan sapertos wadya balad anu tartib; anu terus-terusan mawa maranéhna kana kagiatan, kana lalampahan sareng ideran, sareng kana hiji upacara pambukaan tur lalampahan anu pinuh ubudiyah, dina hiji manuver anu luhur, kalayan latihan sareng pancén, dina lingkup paréntah sareng kersa-Na — naha aya kamungkinan ti sagi mana waé, naha akal narima, naha aya kajadian sanajan saeutik, yén nagri aherat — anu jadi tempat matuh anu langgeng, puser anu teu petot, tur mazhar anu abadi tina éta saltanat anu abadi, sermadi, langgeng, tur teu eureun — téh moal aya? Sarébu kali hâsyâ (mustahil pisan)!
Hartosna, saltanat rububiyah Gusti Nu Maha Haq, sareng — sakumaha anu dijelaskeun dina Pasualan Katujuh — lolobana asma-Na katut hujjah-hujjah tina wajibna wujud-Na, sadayana nyaksian tur nungtut ayana aherat. Sarta ieu kutub iman téh gaduh titik sandaran anu kacida kuatna… tingali, uninga, sareng percanten sapertos anu ningali langsung.
Sarta sakumaha iman ka Alloh moal jadi lamun euweuh aherat, kitu deui — sakumaha anu dijelaskeun kalayan isyarat-isyarat ringkes dina Kalimah Kasapuluh — naha aya kamungkinan ti sagi mana waé, naha akal narima, yén: kanggo nembongkeun uluhiyah sareng mabudiyah, hiji Alloh, hiji Ma'bûd anu haq — anu nyiptakeun ieu jagat raya jadi hiji kitab Samadani anu ngajanggélék (mujassam), anu unggal kacana nembongkeun harti sagede hiji kitab sareng unggal jajaranana sagede hiji kaca; sarta jadi hiji Al-Qur'an Subhani anu jasmani, anu unggal ayat takwinina sareng unggal kecapna, malah unggal titikna, unggal hurupna, mangrupi mu'jizat; sarta jadi hiji masjid Rohmani anu agréng tur dihias ku ayat-ayat anu teu kaétang sareng ukiran-ukiran anu pinuh harti, anu di unggal juruna hiji golongan ngalampahkeun hiji rupa ibadah fitri — naha Mantenna moal ngutus para ustad anu bakal ngawulang harti-harti tina éta kitab anu ageung, sareng para mufassir anu bakal nafsirkeun ayat-ayat tina éta Al-Qur'an Samadani, salaku utusan?..
…sarta di jero masjid nu pangagungna éta moal netepkeun para imam pikeun jalma-jalma anu ibadah kalawan rupa-rupa cara nu teu kaétang.. tur moal maparin firman ka para ustad, para mufassir, katut para imam éta? Hâsyâ, saratus rébu Hâsyâ!
Sarta pikeun ngébréhkeun kaéndahan rohmat-Na, éndahna kaasih-Na, katut kasampurnaan rububiyah-Na ka mahluk-mahluk nu gaduh kasadaran, sarta pikeun ngajurung maranéhna kana sukur sareng puji, Gusti Sâni' Rahîm tur Karîm anu nyiptakeun ieu jagat jadi hiji tempat susuguh, hiji tempat paméran, sareng hiji tempat paningalian nu sakieu ayana — nu dieusi ku rupa-rupa ni'mat nu raos tur teu kaétang, ditata di jero karya-karya seni nu kacida antikna sareng ajaib nu taya watesna — naha mungkin sareng naha katampi ku akal, yén Mantenna moal nyarios sareng mahluk-mahluk nu gaduh kasadaran di jero tempat susuguh éta, tur moal ngawartoskeun ka maranéhna, ngaliwatan para utusan-Na, pancén nganuhunkeun minangka wawales kana ni'mat-ni'mat éta, sareng pancén ubudiyah minangka wawales kana tajalli rohmat-Na katut kana kersa-Na sangkan dipikacinta? Hâsyâ, rébuan Hâsyâ!
Sarta naha mungkin, yén hiji Sâni' anu mikacinta karya-Na sareng hoyong karya-Na dipikaresep — malah, ku bukti yén Mantenna ngagalih rébu rupa rasa dina létah-létah, Mantenna hoyong dipapag ku pangajén sareng pamuji, tur ku unggal karya-Na Mantenna hoyong ngawanohkeun diri-Na, ngajantenkeun diri-Na dipikacinta, sareng nembongkeun sarupaning kaéndahan maknawi-Na — dina waktos Mantenna ngahias ieu jagat ku karya-karya seni nu antik, naha Mantenna moal nyarios sareng sabagian ti nu ageung-ageung di antara manusa, anu jadi para pamingpin sakabéh mahluk hirup di jagat, tur ngutus aranjeunna jadi utusan? Naha karya-karya-Na nu éndah bakal tetep teu diajénan, kaéndahan asma-Na nu luar biasa bakal tetep teu dipuji, sarta pangwanoh sareng pangasih diri-Na bakal tetep teu diwales? Hâsyâ, saratus rébu Hâsyâ!
Sarta hiji Gusti Mutakallim Alîm anu — pikeun sagala pangabutuh fitrah sakabéh mahluk hirup — sacara nyata boh ku laku boh ku kaayaan, kalawan cara nu écés, ngawaler du'a-du'ana katut sagala panyambat sareng paménta nu diucapkeun ku basa kaayaan, dina waktos nu pas, kalawan cara nu nembongkeun ayana maksad, pilihan, sareng kersa, ngaliwatan ni'mat-ni'mat-Na nu teu kaétang sareng kurnia-Na nu taya watesna: naha mungkin, naha katampi ku akal, yén Mantenna nyarios sacara nyata boh ku laku boh ku kaayaan sareng mahluk hirup nu pangleutikna, tur ngadangukeun kasusahna kalawan kurnia-Na anu nedunan ubar pikeun sagala kabalangsakna, sarta ningali tur uninga kana pangabutuhna — namung Mantenna moal patepang sareng para pamingpin maknawi manusa, anu jadi hasil nu pangpinilihna tina sakabéh jagat, khalifah di bumi, sareng para pamingpin lolobana mahluk bumi? Naha Mantenna moal nyarios sareng aranjeunna sacara kecap sareng ucapan, sakumaha Mantenna nyarios sacara nyata boh ku laku boh ku kaayaan sareng unggal mahluk hirup, tur moal ngintunkeun firman, suhuf, katut kitab-kitab ka aranjeunna? Hâsyâ, Hâsyâ nu taya watesna!
Hartosna, iman ka Alloh, kalawan kapastianana sareng bukti-buktina nu teu kaétang, ngabuktikeun "wa bikutubihî wa rusulihî", nya éta iman ka para nabi sareng kitab-kitab suci.
Sarta naha aya kamungkinan ti hiji jihat ogé, sareng naha ditampi ku akal, yén — minangka wawales ka Mantenna anu ngawanohkeun sareng ngasihkeun diri-Na ka sakabéh mahluk ku sadaya karya-Na sarta anu miwarang sukur sacara nyata boh ku laku boh ku kaayaan — Muhammad 'alaihis-salâtu was-salâm, anu ku hakékat Qur'aniyah nu ngaguruh ngageterkeun jagat parantos wanoh sareng ngawanohkeun, mikacinta sareng ngajantenkeun dipikacinta, nganuhunkeun sareng ngajantenkeun jalmi nganuhunkeun ka éta Nu Maha Réka Dzul-Jalâl kalawan cara nu pangsampurnana; sarta parantos ngajantenkeun jagat nyoara ku "Subhânallâh", "Alhamdulillâh", "Allâhu Akbar" dugi ka tingkat ngajantenkeun bumi kadangu ku langit, kalawan kaayaan nu narik daratan sareng lautan kana rasa cinta nu jero; anu dina jero sarébu tilu ratus taun parantos mawa saperlima umat manusa sacara jumlah sareng satengahna sacara kualitas katut kamanusaan ka pengkerna; anu ngabales sakabéh tajalli rububiyah Gusti Khâliq éta ku ubudiyah nu jembar tur kullî; anu ngagorowok ka jagat sareng ka jaman-jaman ku surat-surat Qur'an pikeun sakabéh maksad Ilahiyah, ngawulang, ngalakonan tugas dallâl (juru uar), sarta nembongkeun kamulyaan, ajén, katut pancén umat manusa; sarta anu dibuktoskeun ku sarébu mu'jizat — moal jadi mahluk-Na nu pangpinilihna, utusan-Na nu pangsampurnana, sareng rosul-Na nu pangagungna? Hâsyâ wa kallâ! Saratus rébu kali Hâsyâ!
Hartosna, hakékat "Asyhadu an lâ ilâha illallâh", kalawan sadaya buktina, ngabuktikeun hakékat "Asyhadu anna Muhammadar-rasûlullâh".
Sarta naha aya kamungkinan, yén Gusti Sâni' alam jagat ieu, ngajantenkeun mahluk-Na silih nyarios ku saratus rébu basa, tur ngadangu sareng uninga kana paguneman maranéhna, namung Mantenna nyalira teu nyarios? Hâsyâ!
Sarta naha ditampi ku akal, yén Mantenna moal ngawartoskeun maksad-maksad Ilahiyah-Na di jero jagat ku hiji firman? Sarta moal nurunkeun hiji kitab siga Qur'an, anu bakal muka teka-tekina tur masihan waleran nu saleresna kana tilu patarosan umum nu pikagimireun: mahluk ti mana asalna, ka mana bakal arangkatna, sareng ku naon maranéhna datang ka dieu ngabaris-ngabaris silih tukangan, ngan sakedap ngarandeg tuluy ngaliwat? Hâsyâ!
Sarta naha mungkin, yén Qur'an Mu'jizul-Bayân — anu nyaangan tilu belas abad, anu unggal jam dibaca kalawan pinuh hormat dina saratus juta lisan, anu kaserat kalawan kasuciana dina kalbu jutaan hafizh, anu ngatur bagian panggedéna umat manusa sacara kualitas ku hukum-hukumna, anu ngadidik, nyucikeun, ngabersihkeun, sareng ngawulang nafsu, roh, kalbu, katut akal maranéhna, anu opat puluh rupa segi kemu'jizatanana dibuktikeun dina Risale-i Nur, anu nembongkeun sarupaning kemu'jizatan ka opat puluh golongan sareng lapisan manusa katut ka unggal lapisan sakumaha dijelaskeun dina Mektub Kasalapan Belas nu pinuh karomah tur ajaib, sarta anu kabuktian sacara pasti yén éta téh haq kalam Alloh minangka salah sahiji mu'jizat tina sarébu mu'jizat Muhammad 'alaihis-salâtu was-salâm — naha aya kamungkinan ti hiji jihat ogé, yén éta lain kalam sareng firman ti Gusti Mutakallim Azali sareng Gusti Sâni' Sarmadi éta? Hâsyâ, saratus rébu kali Hâsyâ wa kallâ!
Hartosna, iman ka Alloh kalawan sadaya buktina, ngabuktikeun yén Qur'an téh kalam Alloh.
Sarta naha mungkin, yén hiji Gusti Sultan Dzul-Jalâl — anu teras-terasan ngeusian tur ngosongkeun beungeut bumi ku mahluk-mahluk hirup, sarta anu ngarameékeun dunya urang ieu ku mahluk-mahluk nu gaduh kasadaran pikeun ngawanohkeun diri-Na sareng pikeun ngajurung ayana ibadah katut tasbih — bakal ngantunkeun langit sareng béntang-béntang dina kaayaan suwung tur kosong; teu nyiptakeun pangeusi nu pantes pikeun langit éta sarta teu nempatkeunana di karaton-karaton samawi éta; sarta bakal ngantunkeun karajaan rububiyah-Na di nagri-Na nu pangagungna dina kaayaan taya khadam, taya kaagungan, taya pagawé, taya utusan, taya ajudan, taya pangawas, taya nu lalajo, taya nu ibadah, sareng taya rahayat? Hâsyâ, saloba bilangan malaikat, Hâsyâ!
Sarta naha aya kamungkinan ti hiji jihat ogé, yén hiji Gusti Hâkim Hakîm sareng Gusti Alîm Rahîm — anu nyerat ieu jagat dina wangun kitab nu sarupa kieu, nu ngarékam sakabéh sajarah hirup unggal tangkal dina sakabéh siki-sikina, nu nyeratkeun sakabéh pancén hirup unggal jukut sareng kembang dina sakabéh binihna, nu ngajantenkeun kaserat kalawan pohara sampurna sakabéh lalampahan hirup unggal mahluk nu gaduh kasadaran dina kakuatan pangéling-ngélingna nu leutik siga siki sasawi, nu ngarawat unggal amal sareng unggal kajadian di sakuliah karajaan sareng wilayah-wilayah kakawasaan-Na ku cara nyandak sababaraha potrét, sarta nu nyiptakeun sawarga sareng naraka nu agung, katut Sirâth sareng timbangan nu pangagungna, pikeun tajalli-tajalli sareng ngawujudna kaadilan, hikmah, katut rohmat anu jadi dasar rububiyah nu pangpentingna — naha bakal teu ngaserat amal-amal manusa nu aya patalina sareng jagat, tur teu ngarékam laku-lampahna pikeun hukuman sareng ganjaran, sarta teu nyerat kagoréngan katut kahadéan maranéhna dina papan-papan takdir? Hâsyâ, saloba hurup nu kaserat dina Lauhul Mahfudz takdir, Hâsyâ!
Hartosna, hakékat iman ka Alloh, kalawan bukti-buktina, ngabuktikeun ogé sacara pasti hakékat iman kana malaikat sareng iman kana takdir. Sapertos panonpoé nembongkeun beurang sareng beurang nembongkeun panonpoé, rukun-rukun iman téh silih buktikeun.