BAGÉAN KALIMA TINA TAMBIHAN
Leres, sakumaha saratus dua puluh opat rébu nabi, anu dumasar kana nash hadis mangrupa pribadi-pribadi umat manusa anu pangpilihanna, kalayan ijma' sareng tawatur, sawaréh ngandelkeun paningal langsung sareng sawaréh haqqul-yaqîn, kalayan sapuk ngawartosan ayana aherat sareng yén manusa baris dikintunkeun ka dinya, sareng yén Gusti Khâliq jagat raya ieu baris ngadatangkeun aherat anu parantos dijangjikeun ku Mantenna kalayan pasti; sareng kalayan kasaksian saratus dua puluh opat juta wali kana ayana aherat éta, anu ku paningal batin sareng paningal langsung ngabenerkeun wartos anu dipasihkeun ku para nabi dina wangun 'ilmul-yaqîn; sareng ku pituduh sadaya Asma Gusti Shâni' jagat raya ieu Nu Hakîm kana ayana aherat deui, kumargi ku tajalli-tajallina anu dipintonkeun di dunya ieu, kalayan écés nungtut hiji alam anu tetep aya; sareng ku kakawasaan azali anu teu aya watesna sareng hikmah langgeng anu teu kaétang sareng tanpa pamubaziran, anu unggal taun dina usum semi ngahuripkeun ku paréntah kun fayakûn layon-layon tangkal anu maot anu nangtung dina beungeut bumi, anu teu aya wates sareng teu kaétang, sareng ngajantenkeunana tempat némbongan hirup deui saatos maot, sareng ngahudangkeun sareng nyebarkeun tilu ratus rébu jinis tina golongan-golongan tutuwuhan sareng bangsa-bangsa sato salaku ratusan rébu conto hasyr sareng nyebarkeun deui; sareng ku rohmat anu tetep aya sareng inayah anu terus aya, anu Maréntahkeun sadaya mahluk anu gaduh roh anu peryogi rezeki dipaparin bekel dina cara anu kacida luar biasana kalayan kanyaah anu sampurna, sareng dina unggal usum semi némbongkeun rupa-rupa hiasan sareng kaéndahan anu teu aya wates sareng teu kaétang dina waktos anu pondok, mastikeun ayana aherat kalayan écés; sareng ku isyarat sareng pituduh anu écés tina "kanyaah kana tetep aya", "kangen kana hirup langgeng" sareng "harepan-harepan kana langgeng salawasna" anu kuat, henteu tiasa digeterkeun sareng tetep aya dina manusa, anu mangrupa buah jagat raya ieu anu pangsampurnana, sareng karya anu pangdipikaasihna ku Gusti Khâliq jagat raya, sareng anu pangraketna patalina sareng mahluk-mahluk jagat raya; sadayana ngabuktikeun dina cara anu sakitu pastina yén saatos alam fana ieu aya hiji alam anu tetep aya, hiji nagri aherat sareng hiji nagri kabagjaan; dugi ka kalayan écés mastikeun nampi ayana aherat sakumaha ayana dunya. {(Catetan handap): Leres, gampilna ngawartosan hiji perkara anu aya, sareng kacida héséna mungkir sareng nolak, katingali tina ibarat ieu. Nyaéta kieu: upami hiji nyarios, aya hiji kebon anu kacida luar biasana dina bola bumi, anu buahna mangrupa susu kaléng. Anu sanés nyarios, teu aya. Anu negeskeun, ku mung némbongkeun tempatna atanapi sawaréh buahna, kalayan gampil ngabuktikeun pernyataanna. Jalma anu mungkir, pikeun ngabuktikeun panolakanna, tiasa ngabuktikeun pernyataanna ku ningali sareng némbongkeun sadaya bola bumi. Kitu pisan ogé, salian ti jalma-jalma anu ngawartosan sawarga némbongkeun ratusan rébu rembesan, buah sareng karya-karyana, sanaos kasaksian dua saksi anu leres kana ayana parantos cekap; anu mungkirna mung tiasa ngabuktikeun pamungkirna sareng némbongkeun teu ayana saatos nalungtik, ningali sareng ngayak jagat raya anu teu aya watesna sareng waktos langgeng anu teu aya watesna. Tah, hé Sadérék-Sadérék sepuh, sing ngartos sabaraha kuatna iman kana aherat. Said Nursî} Kumargi hiji pangajaran anu pangpentingna anu dipasihkeun ku Al-Qur'an Al-Hakîm ka urang nyaéta iman kana aherat, sareng éta iman ogé sakitu kuatna, sareng dina éta iman aya harepan sareng panglipur anu sapertos kitu, dugi ka upami saratus rébu mangsa sepuh sumping ka hiji pribadi, panglipur anu sumping tina iman ieu tiasa ngalawanana. Urang para sepuh kedah nyarios "Alhamdulillâhi alâ kamâlil îmân" sareng bingah kana mangsa sepuh urang.