Lem'a Kadua Puluh Hiji

Ngeunaan ihlas

(Tadina Pasualan Kaopat tina tujuh pasualan Nota Katujuh Belas dina Lem'a Katujuh Belas; lantaran patali sareng ihlas, janten Titik Kadua dina Lem'a Kadua Puluh. Lantaran caangna, asup kana Lemaat salaku Lem'a Kadua Puluh Hiji.)

Lem'a ieu kedah dibaca sahenteuna sakali unggal lima belas dinten.

ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ وَلَا ﺗَﻨَﺎﺯَﻋُﻮﺍ ﻓَﺘَﻔْﺸَﻠُﻮﺍ ﻭَﺗَﺬْﻫَﺐَ ﺭ۪ﻳﺤُﻜُﻢْ ٭ ﻭَ ﻗُﻮﻣُﻮﺍ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻗَﺎﻧِﺘ۪ﻴﻦَ ٭ ﻗَﺪْ ﺍَﻓْﻠَﺢَ ﻣَﻦْ ﺯَﻛّٰﻴﻬَﺎ ﻭَ ﻗَﺪْ ﺧَﺎﺏَ ﻣَﻦْ ﺩَﺳّٰﻴﻬَﺎ ٭ وَلَا ﺗَﺸْﺘَﺮُﻭﺍ ﺑِﺎٰﻳَﺎﺗ۪ﻰ ﺛَﻤَﻨًﺎ قَل۪يلًا Hé dulur-dulur abdi kanggo aherat sareng hé réréncangan abdi dina khidmah Al-Qur'an! Aranjeun uninga, sareng sing kauninga: di dunya ieu, utamina dina khidmah kanggo aherat, dasar nu pangpentingna, kakuatan nu pangageungna, nu maparin syafaat nu pangditampina, titik pananggeuhan nu pangpageuhna, jalan hakékat nu pangpondokna, doa maknawi nu pangditampina, jalan ngahontal tujuan nu panggedé karomahna, sipat nu pangluhurna, ubudiyah nu pangmurnina: nyaéta ihlas. Ku margi dina ihlas aya seueur cahya sareng seueur kakuatan sapertos sipat-sipat nu parantos disebat. Sareng ku margi dina jaman nu pikasieuneun ieu, nyanghareupan musuh-musuh nu pikasieuneun sareng tekenan nu sengit, di tengah bid'ah sareng kasasaran nu nyerang, sanajan urang saeutik pisan, lemah, miskin sareng teu ngagaduhan kakuatan, paparin Ilahi parantos nempatkeun dina taktak urang hiji tugas iman sareng khidmah Al-Qur'an nu kacida beuratna, ageung, umum tur suci. Tangtos langkung tibatan saha waé, ku sadaya kakuatan urang, urang kapaksa sareng diwajibkeun ngahontal ihlas. Sareng urang kacida peryogina pikeun netepkeun rusiah ihlas dina diri urang. Upami henteu kitu, khidmah suci nu dugi ka ayeuna parantos ku urang kahontal sabagian bakal leungit, moal teras; urang ogé bakal ngagaduhan tanggung jawab nu beurat. Urang katarajang larangan Ilahi nu teges tur ngancam dina ayat وَلَا ﺗَﺸْﺘَﺮُﻭﺍ ﺑِﺎٰﻳَﺎﺗ۪ﻰ ﺛَﻤَﻨًﺎ قَل۪يلًا; ku ngaruksak ihlas demi sababaraha rasa nu handap sareng mangpaat sakedik nu teu aya hartina, teu diperyogikeun, ngabahayakeun, pikasediheun, némbongkeun diri, ngabeuratkeun tur riya, nu ngarugikeun kabagjaan langgeng, urang bakal ngalanggar hak sadaya dulur urang dina khidmah ieu, nyerang khidmah Al-Qur'an sareng henteu ngahormat kasucian hakékat-hakékat iman. Hé dulur-dulur abdi! Urusan kasaéan nu penting tur ageung seueur panghalang nu ngabahayakeun pisan. Setan-setan kacida ngaganggu palayan khidmah éta. Ngalawan panghalang sareng setan-setan ieu, kedah ngandelkeun kakuatan ihlas. Sing nyingkah tina sabab-sabab nu ngaruksak ihlas sapertos aranjeun nyingkah tina oray sareng kalajengking. Ku dawuhan Kangjeng Nabi Yusuf 'alaihis-salâm ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻨَّﻔْﺲَ لَاَمَّارَةٌ ﺑِﺎﻟﺴُّٓﻮﺀِ اِلَّا ﻣَﺎ ﺭَﺣِﻢَ ﺭَﺑّ۪ﻰ, nafsu ammarah henteu tiasa dipercaya. Ulah dugi ananiyah sareng nafsu ammarah nipu aranjeun. Pikeun ngahontal sareng miara ihlas sarta ngusir panghalang-panghalangna, kaidah-kaidah nu bakal sumping janten panungtun aranjeun. KAIDAH ARANJEUN NU KAHIJI: Dina amal aranjeun kedah aya rido Ilahi. Upami Mantenna rido, sanajan sakumna dunya henteu resep, henteu penting. Upami Mantenna nampi, sanajan sadaya jalma nampik, henteu gaduh pangaruh. Sanggeus Mantenna rido sareng nampi, upami Mantenna kersa sareng hikmah-Na meryogikeun, sanajan aranjeun henteu dina pamundut pikeun nyuhunkeun, Mantenna ngajantenkeun jalma-jalma ogé nampi, ngajantenkeun aranjeunna ogé rido. Ku kituna, dina khidmah ieu kedah langsung ngajantenkeun ngan rido Gusti Alloh salaku tujuan nu utama. KAIDAH ARANJEUN NU KADUA: Henteu ngiritik dulur-dulur aranjeun nu aya dina khidmah Al-Qur'an ieu, sareng henteu ngagerakkeun urat hoyong ngagaduhan kaunggulan nu sami ku hiji rupa némbongkeun kaunggulan di luhureun aranjeunna. Margi sakumaha hiji leungeun manusa henteu silih tanding sareng leungeun séjénna, hiji panonna henteu ngiritik panon séjénna, létahna henteu ngabantah ceulina, manahna henteu ningali aib roh. Nanging silih ngalengkepan kakurangan, nutupan cacad, nulungan kabutuhan sareng ngarojong tugas. Upami henteu kitu, hirup awak manusa éta pareum, rohna angkat, awakna ogé paburencay. Kitu deui, sakumaha roda-roda hiji pabrik henteu silih tanding, henteu maju ka payuneun nu séjén teras ngawasaan, henteu ningali kakurangan nu sanés teras ngiritik, ngaruksak sumanget usaha dugi ka janten teu damel. Nanging ku sadaya kamampuhna, silih tulungan pikeun ngarahkeun gerak masing-masing kana tujuan umum, lumampah kana tujuan panyiptaanana ku silih rojong sareng kasapukan nu sajati. Upami aya serangan atanapi ngawasaan sanajan sakadar zarah; éta bakal ngaco pabrik, ngantepkeunana tanpa hasil, henteu ngahasilkeun. Nu kagungan pabrik ogé bakal ngaruksak sareng ngaburencaykeun pabrik éta sagemblengna. Hé murid-murid Risale-i Nur sareng palayan Al-Qur'an! Aranjeun sareng urang téh anggota hiji pribadi maknawi nu pantes disebat manusa nu sampurna sapertos kitu. Urang ogé sapertos roda-roda hiji pabrik nu ngahasilkeun kabagjaan langgeng dina hirup langgeng. Urang ogé palayan nu damel dina hiji kapal Rabbani nu ngangkut umat Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ ka Dârussalâm, basisir kasalametan. Tangtos ku ngahontal rusiah ihlas nu ngahasilkeun kakuatan maknawi sarébu saratus sabelas tina opat pribadi, urang peryogi sareng kedah silih rojong tur ngahiji kalawan sajati. Leres, upami tilu alif henteu ngahiji, ajénna tilu. Upami ngahiji ku rusiah angka, ajénna saratus sabelas. Upami opat kali opat misah-misah, ajénna genep belas. Upami ku rusiah duduluran, ngahiji tujuan sareng sapuk tugas, aranjeunna cocog, dina hiji garis silih padeukeut taktak, harita kakuatan sareng ajénna opat rébu opat ratus opat puluh opat; seueur kajadian sajarah nyaksian yén, sapertos kitu, ku rusiah ihlas nu sajati, ajén sareng kakuatan maknawi genep belas dulur nu pinuh pangorbanan ngalangkungan opat rébu. Rusiah tina rusiah ieu nyaéta: dina kasapukan nu sajati tur ihlas, unggal pribadi tiasa ningali ogé ku panon dulur-dulur sanésna, tiasa ngadangu ogé ku ceulina. Saolah-olah masing-masing tina sapuluh jalma nu saéstuna ngahiji ngagaduhan ajén sareng kakuatan maknawi ku cara ningali ku dua puluh panon, mikir ku sapuluh akal, ngadangu ku dua puluh ceuli, damel ku dua puluh leungeun. {(Catetan handap): Leres, sakumaha silih rojong sareng ngahiji kalayan ihlas ku rusiah ihlas jadi jalan mangpaat nu teu kaétang; éta ogé taméng sareng titik pananggeuhan nu pangpentingna ngalawan kasieun, malah maot. Margi upami maot sumping, nyandak hiji roh. Ku rusiah duduluran nu sajati, dina jalan rido Ilahi sareng urusan nu patali sareng aherat, anjeunna ngagaduhan roh sakadar jumlah dulurna; ku kituna upami hiji maot, anjeunna nyarios, "Mugia roh-roh abdi nu sanés tetep séhat, margi roh-roh éta unggal waktos ngahasilkeun pahala ka abdi, neraskeun hiji hirup maknawi, ku kituna abdi henteu maot," nyanghareupan maot bari seuri. Anjeunna nyarios, "Sareng ku roh-roh éta abdi hirup tina jihat pahala, ngan maot tina jihat dosa," teras ngagolér kalayan tengtrem.} KAIDAH ARANJEUN NU KATILU: Aranjeun kedah uninga yén sadaya kakuatan aranjeun aya dina ihlas sareng haq. Leres, kakuatan aya dina haq sareng ihlas. Malah nu henteu leres ogé kénging kakuatan ku ihlas sareng satia nu ditémbongkeun dina kateuadilanana. Leres, hiji bukti yén kakuatan aya dina haq sareng ihlas nyaéta khidmah urang ieu. Saeutik ihlas dina khidmah urang ieu ngabuktikeun pamadegan ieu sareng ku dirina sorangan jadi bukti. Margi dibandingkeun sareng khidmah élmu sareng agama nu ku urang dilaksanakeun langkung ti dua puluh taun di nagri abdi sareng di Istanbul, di dieu sareng aranjeun dina tujuh dalapan taun dilaksanakeun saratus kali langkung seueur. Padahal di nagri abdi sareng di Istanbul, abdi ngagaduhan nu nulungan saratus, malah sarébu kali langkung seueur tibatan dulur-dulur nu damel sareng abdi di dieu; di dieu abdi nyalira, teu gaduh sasaha, asing, satengah ummi, dina pangawasan sareng tekenan pagawé pamaréntah nu henteu adil. Dina khidmah nu dilaksanakeun sareng aranjeun salami tujuh dalapan taun, kakuatan maknawi nu némbongkeun hasil saratus kali langkung seueur tibatan khidmah baheula sumping tina ihlas aranjeun; ieu pasti henteu aya deui mamang dina abdi. Abdi ogé ngaku yén ku ihlas aranjeun nu sajati, aranjeun parantos rada nyalametkeun abdi tina riya nu ngusap nafsu abdi dina tabir kawéntar sareng kahormatan. Insyâ'allâh aranjeun ngahontal ihlas nu sampurna, sareng ngasupkeun abdi ogé kana ihlas nu sampurna. Aranjeun uninga yén Hazret-i Ali (ra), ku karomahna nu sapertos mujijat, sareng Hazret-i Gavs-ı A'zam (ks), ku karomah gaibna nu luar biasa, maparin perhatian ka aranjeun lantaran rusiah ihlas ieu, ngalipur kalayan ngajaga sareng muji khidmah aranjeun sacara maknawi.

Leres, ulah aya mamang pisan yén perhatian ieu sumping lantaran ihlas. Upami aranjeun ngahaja ngaruksak ihlas ieu, aranjeun bakal nampi tamparan aranjeunna. Émut tamparan welas dina Lem'a Kasapuluh. Upami aranjeun hoyong mendakan pahlawan maknawi sapertos kitu salaku pangrojong di tukangeun aranjeun sareng guru di luhureun aranjeun, ku rusiah ﻭَ ﻳُﺆْﺛِﺮُﻭﻥَ ﻋَﻠٰﻰ ﺍَﻧْﻔُﺴِﻬِﻢْ, geura ngahontal ihlas nu sampurna. Langkung ngutamakeun diri dulur-dulur aranjeun tibatan diri sorangan; dina kahormatan, kalungguhan, perhatian, malah perkara nu dipikaresep ku nafsu sapertos mangpaat harta.

Malah ngawartosan hakékat iman nu panglemesna sareng pangéndahna ka hiji mukmin nu peryogi, nu mangrupa mangpaat nu pangpolosna tur henteu ngabahayakeun: upami mungkin, sangkan henteu sumping sikep ngan mentingkeun diri kana nafsu aranjeun, langkung resep upami éta dilaksanakeun ku hiji réréncangan nu henteu mikahayangna. Upami aranjeun ngagaduhan kahoyong, "Abdi kedah kénging pahala, abdi kedah nyarioskeun pasualan nu éndah ieu," sanaos henteu aya dosa atanapi rugi dina éta, nanging rusiah ihlas di antara aranjeun tiasa katarajang. KAIDAH ARANJEUN NU KAOPAT: Ngabayangkeun kaunggulan dulur-dulur aranjeun dina pribadi aranjeun sareng kautamaan aranjeunna dina diri aranjeun, teras reueus ku kahormatan aranjeunna bari sukur. Di antara ahli tasawuf aya istilah "fanâ fisy-syaikh, fanâ fir-rasûl". Abdi sanés sufi. Nanging kaidah aranjeunna ieu, dina jalan urang, hiji kaidah nu saé dina wangun "fanâ fil-ikhwân". Di antara dulur-dulur ieu disebat "tafânî". Nyaéta, silih fana dina nu sanés. Nyaéta, mopohokeun rasa nafsuna sorangan, hirup dina pamikiran ku kaunggulan sareng rasa dulur-dulurna. Dasar jalan urang ti awal nyaéta duduluran. Sanés patalian antara bapa sareng putra, antara syaikh sareng murid. Nanging patalian duduluran nu sajati. Pangpangna aya hubungan guru. Margi jalan urang "Khaliliyah", pamadegan urang "khullah". Khullah meryogikeun janten sobat nu pangcaketna, réréncangan nu panggedé pangorbananna, batur lalampahan nu pangsaéna ngajénan sareng dulur nu pangbéréhanana. Dasar nu pangdasarna khullah ieu nyaéta ihlas nu sajati. Jalma nu ngaruksak ihlas nu sajati murag ti puncak munara khullah nu kacida luhurna ieu. Aya kamungkinan murag kana liang nu kacida jerona. Di tengah-tengah henteu mendakan tempat nyekel. Leres, katingal dua jalan. Nu ayeuna pisah tina jalan urang nu mangrupikeun jalan ageung Al-Qur'an, aya kamungkinan tanpa uninga nulungan kakuatan henteu ngagem agama nu mumusuhan urang. Insyâ'allâh, nu ku jalan Risale-i Nur asup kana lingkungan suci Al-Qur'an nu kateranganana mujijat, bakal salawasna nguatkeun cahya, ihlas sareng iman, sarta henteu murag kana liang sapertos kitu. Hé réréncangan abdi dina khidmah Al-Qur'an! Hiji sabab nu panggedé pangaruhna pikeun ngahontal sareng miara ihlas nyaéta ngémut maot. Leres, sakumaha panjang harepan ngaruksak ihlas sareng ngadorong kana riya sareng dunya, ngémut maot ngajantenkeun henteu resep riya sareng ngahontal ihlas. Nyaéta, mikiran maotna sorangan, ngémut yén dunya téh fana, teras leupas tina tipu daya nafsu. Leres, ahli tarékat sareng ahli hakékat, ku pangajaran nu dicandak tina ayat-ayat Al-Qur'an Al-Hakîm sapertos ﻛُﻞُّ ﻧَﻔْﺲٍ ﺫَٓﺍﺋِﻘَﺔُ ﺍﻟْﻤَﻮْﺕِ ٭ ﺍِﻧَّﻚَ ﻣَﻴِّﺖٌ ﻭَﺍِﻧَّﻬُﻢْ ﻣَﻴِّﺘُﻮﻥَ, ngajantenkeun ngémut maot minangka dasar dina sulukna; ku ngémut éta aranjeunna ngaleungitkeun sangkaan bakal hirup langgeng salawasna, sumber panjang harepan. Ku anggapan sareng lamunan, aranjeunna ngabayangkeun dirina parantos maot, nganggap nuju dimandian, disimpen dina kubur; ku teras mikiran, nafsu ammarah kapangaruhan ku lamunan sareng gambaran éta, dugi ka rada ninggalkeun harepan panjangna. Mangpaat ngémut maot ieu seueur pisan. Dina hadits ﺍَﻛْﺜِﺮُﻭﺍ ﺫِﻛْﺮَ ﻫَﺎﺩِﻡِ ﺍﻟﻠَّﺬَّﺍﺕِ -aw kamâ qâl-, nyaéta "Seueur-seueur ngémut maot nu ngaruksak sareng ngajantenkeun nikmat janten pait!", ieu diajarkeun. Nanging margi jalan urang sanés tarékat, nanging hakékat, urang henteu kedah ngalaksanakeun ieu ku anggapan sareng lamunan sapertos ahli tarékat. Ogé henteu cocog sareng jalan hakékat. Nanging ku mikiran akibat, sanés mawa mangsa payun kana waktos ayeuna, nanging tina jihat hakékat angkat dina pamikiran ti waktos ayeuna ka mangsa payun, ningali ku paningal. Leres, tanpa peryogi lamunan sareng anggapan pisan, tiasa ningali layonna sorangan, hiji-hijina buah dina tungtung tangkal umur nu pondok ieu. Ku éta, sakumaha ningali ngan maotna pribadina, upami rada langkung jauh ningali maot abadna ogé; upami rada langkung jauh deui ningali maot dunya ogé, muka jalan kana ihlas nu pangsampurnana. Sabab Kadua: ku kakuatan iman nu dipariksa tur diyakinkeun, sareng ku kilatan-kilatan cahya nu asalna tina tafakur iman kana ciciptan, nu ngahasilkeun makrifat Gusti Shâni', ngahontal hiji rupa rasa aya di hadirat-Na; ngémut yén Gusti Khâliq Nu Rahîm hadir sareng ningali, henteu milarian perhatian salian Mantenna; ku ngémut yén di payuneun Mantenna ningali ka batur atanapi neda pitulung téh ngalawan adab di hadirat-Na éta, anjeunna leupas tina riya sareng ngahontal ihlas.

Kumaha ogé, dina ieu aya seueur darajat sareng tingkatan. Masing-masing kénging untung sakumaha tiasa kénging mangpaat luyu sareng bagianna. Margi dina Risale-i Nur parantos disebat seueur hakékat nu tiasa nyalametkeun tina riya sareng ngahontal ihlas, urang nyanggakeun ka dinya, di dieu ngaringkes. Tina seueur pisan sabab nu ngaruksak ihlas sareng ngadorong kana riya, urang bakal ngajelaskeun dua tilu kalayan ringkes: Kahiji: silih tanding nu asalna tina jihat mangpaat harta lalaunan ngaruksak ihlas. Ogé nganyenyeri hasil khidmah. Ogé ngajantenkeun mangpaat harta éta ical. Leres, bangsa ieu salawasna miara pamikiran ngahormat sareng nulungan jalma-jalma nu damel kanggo hakékat sareng aherat. Sareng kalayan niat dina hiji jihat miluan hakékat ihlas sareng khidmah aranjeunna nu satia, nyata-nyata sibuk nyayagikeun kabutuhan hartana, sangkan waktosna henteu sia-sia, nulungan sareng ngahormat ku mangpaat harta sapertos sodakoh sareng hadiah. Nanging pitulung sareng mangpaat ieu henteu dipundut, nanging dipaparin. Ogé, ku miharep dina manah sareng ngantosan, henteu dipundut malah ku basa kaayaan; nanging dipaparin nalika henteu disangka. Upami henteu kitu, ihlasna ruksak.

Ogé ngadeukeutan larangan ayat وَلَا ﺗَﺸْﺘَﺮُﻭﺍ ﺑِﺎٰﻳَﺎﺗ۪ﻰ ﺛَﻤَﻨًﺎ قَل۪يلًا, amalna sabagian kahuruan. Miharep sareng ngantosan mangpaat harta ieu, teras nafsu ammarah, tina jihat ngan mentingkeun dirina, sangkan mangpaat éta henteu kacandak ku batur, ngahudangkeun urat silih tanding ngalawan dulurna nu sajati sareng réréncanganna dina khidmah nu husus éta. Ihlasna ruksak, kasucian dina khidmahna leungit. Dina paningal ahli hakékat, anjeunna janten ngabeuratkeun. Mangpaat harta ogé leungit. Kumaha ogé... Pasualan ieu tiasa dipedar panjang pisan; urang ngaringkes, ngan bakal nyarios dua conto nu nguatkeun rusiah ihlas sareng kasapukan nu ihlas di antara dulur-dulur abdi nu sajati. Conto Kahiji: jalma-jalma nu ngudag dunya, kanggo ngahontal kabeungharan nu ageung sareng kakuatan nu kuat, malah sababaraha ahli pulitik, palaku penting sareng komité-komité dina hirup masarakat manusa, ngajantenkeun kaidah ngahijikeun harta salaku panungtunna. Sanaos aya sadaya panyalahgunaan sareng rugina, aranjeunna kénging kakuatan sareng mangpaat nu luar biasa. Padahal, sareng seueur rugina ngahijikeun harta, hakékat harta henteu robah ku dihijikeun. Masing-masing dianggap kagungan sadayana —sanaos dina hiji jihat sareng pangawasan— nanging henteu tiasa kénging mangpaat. Kumaha ogé... Upami kaidah ngahijikeun harta ieu asup kana amal kanggo aherat, janten jalan mangpaat nu ageung tanpa rugi. Margi ngandung rusiah yén sadaya harta tiasa sapinuhna asup kana leungeun unggal pribadi nu miluan. Margi, sapertos opat lima jalma kalayan niat babarengan, saurang nyandak minyak tanah, saurang sumbu, saurang lampu, saurang kaca, saurang korék, teras ngahurungkeun lampu. Masing-masing kagungan hiji lampu nu lengkep. Upami masing-masing nu miluan ngagaduhan eunteung nu ageung dina hiji témbok, hiji lampu sareng kamar sapinuhna asup kana eunteung masing-masing, tanpa kakurangan sareng tanpa kabagi. Persis sapertos kitu, dina harta kanggo aherat, miluan ku rusiah ihlas, silih rojong ku rusiah duduluran sareng gawé babarengan ku rusiah ngahiji; sadaya jumlah sareng sadaya cahya nu ngahasil tina miluan amal éta bakal sagemblengna asup kana buku catetan amal masing-masing, ieu disaksian sareng nyata di antara ahli hakékat, sarta tuntutan jembarna rohmat sareng kamulyaan paparin Ilahi. Hé dulur-dulur abdi! Insyâ'allâh mangpaat harta moal ngadorong aranjeun kana silih tanding. Nanging dina jihat mangpaat kanggo aherat, sakumaha sababaraha ahli tarékat katipu, aranjeun ogé mungkin katipu. Nanging di mana ajén hiji pahala pribadi nu sakedik; sareng di mana ajén pahala sareng cahya nu témbong dina jihat miluan amal nu sapertos conto tadi? Conto Kadua: para ahli karajinan, pikeun kénging hasil karajinan nu langkung seueur, ngahontal kabeungharan nu penting ku gawé karajinan babarengan. Malah sapuluh jalma nu ngadamel jarum jahit kantos usaha ngadamel masing-masing. Hasil pagawéan pribadi éta, buah karajinan pribadi, ngan tilu jarum unggal dinten. Teras ku kaidah gawé babarengan, sapuluh jalma ngahiji. Saurang nyandak beusi, saurang ngahurungkeun tungku, saurang ngadamel liang, saurang ngasupkeun kana tungku, saurang ngasah tungtungna, sareng saterasna, masing-masing dina karajinan ngadamel jarum ngan sibuk ku hiji pagawéan sakedik; lantaran khidmah nu dilaksanakeunana basajan, waktos henteu sia-sia, sareng ku janten biasa tur mahér dina khidmah éta, anjeunna ngalaksanakeun pagawéanana gancang pisan. Teras aranjeunna ngabagi buah karajinan nu dilakukeun ku kaidah gawé babarengan sareng ngabagi pagawéan éta. Aranjeunna ningali yén masing-masing dina sadinten kénging tilu ratus jarum gaganti tilu jarum. Kajadian ieu parantos janten cariosan nu kawéntar dina létah para ahli karajinan nu ngudag dunya, pikeun ngajurung aranjeunna kana gawé babarengan. Hé dulur-dulur abdi! Ku margi dina urusan dunya sareng bahan nu padet, ngahiji sareng sapuk sapertos kieu ngahasilkeun mangpaat nu jumlahna ageung sakitu; naha aranjeun tiasa ngabandingkeun sakumaha ageung untung dina urusan aherat sareng cahya, tanpa peryogi dipecah atanapi dibagi, sareng ku paparin Ilahi sadaya cahya ngeunteung dina eunteung masing-masing, sarta masing-masing kagungan pahala sakadar nu kahontal ku sadayana? Untung nu ageung ieu ulah dileungitkeun ku silih tanding sareng teu ihlas. Panghalang kadua nu ngaruksak ihlas: ku dorongan muja kawéntar nu asalna tina resep kalungguhan, sareng dina tabir kawéntar tur kahormatan, kénging perhatian umum, narik perhatosan ka dirina, ngusap ananiyah sareng maparin kalungguhan ka nafsu ammarah; ieu, sakumaha hiji panyakit roh nu pangpentingna, ogé muka lawang kana riya sareng némbongkeun diri, nu disebat "syirik khafi", ngaruksak ihlas. Hé dulur-dulur abdi! Jalan urang dina khidmah Al-Qur'an Al-Hakîm nyaéta hakékat sareng duduluran; rusiah duduluran nyaéta ngajantenkeun pribadina fana di antara dulur-dulur {(Catetan handap): Leres, jalma nu bagja téh nu, pikeun ngahontal hiji balong nu amis sareng ageung, nu disaring tina Kautsar Al-Qur'an, ngalungkeun sareng ngalebur pribadina sareng ananiyahna nu sapertos sapotong és dina balong éta.}, langkung ngutamakeun diri aranjeunna tibatan dirina sorangan"; ku kituna, silih tanding nu asalna tina resep kalungguhan sapertos ieu henteu kedah mangaruhan di antara urang. Margi éta sagemblengna ngalawan jalan urang. Ku margi kahormatan dulur-dulur sacara umum tiasa janten milik unggal pribadi; abdi miharep yén ngorbankeun kahormatan maknawi nu ageung éta pikeun kahormatan sareng kawéntar pribadi nu sakedik, nu némbongkeun diri tur silih tanding, saratus darajat tebih ti murid-murid Risale-i Nur. Leres, manah, akal sareng roh murid-murid Risale-i Nur henteu ngarendahkeun diri kana perkara handap, ngabahayakeun sareng hina sapertos kitu. Nanging masing-masing ngagaduhan nafsu ammarah. Sakapeung rasa nafsu ogé nyangkut kana urat-urat. Rada ngalaksanakeun pangawasaanana ngalawan manah, akal sareng roh. Abdi henteu nuduh manah, roh sareng akal aranjeun. Ku pangaruh nu dipaparin Risale-i Nur, abdi percanten. Nanging nafsu, kahoyong, rasa sareng sangkaan sakapeung nipu. Ku kituna sakapeung aranjeun dipépéling kalayan teges. Ketegesan ieu nuju kana nafsu, kahoyong, rasa sareng sangkaan; sing ati-ati. Leres, upami jalan urang janten syaikh, kalungguhanana ngan hiji, atanapi aya kalungguhan nu kawates. Seueur kamampuh bakal nyalonkeun diri kana kalungguhan éta. Tiasa aya sikep ngan mentingkeun diri bari hoyong kaunggulan nu sami. Nanging jalan urang téh duduluran. Dulur henteu tiasa janten bapa pikeun dulurna, henteu tiasa nyandak sikep mursyid. Kalungguhan dina duduluran jembar. Henteu tiasa janten sabab silih desek ku hoyong kaunggulan nu sami. Pangpangna dulur janten nu nulungan sareng ngarojong dulurna; ngalengkepan khidmahna. Bukti yén tina jihat sarakah kana pahala ku hoyong kaunggulan nu sami sareng luhur cita-cita dina jalan sapertos bapa sareng mursyid ngahasilkeun akibat nu ngabahayakeun sareng picilakaeun pisan, nyaéta akibat beurat nu dihasilkeun ku paséa sareng silih tanding di tengah kasampurnaan sareng mangpaat ahli tarékat nu sakitu penting sareng ageungna; kakuatan aranjeunna nu ageung tur suci éta henteu tiasa nahan angin bid'ah. Panghalang Katilu: kasieun sareng tamak. Margi panghalang ieu sareng sababaraha panghalang sanés parantos dijelaskeun sagemblengna dina Hujumat Sittah, urang nyanggakeun ka dinya, sareng ku ngajantenkeun sadaya asma-Na nu éndah salaku nu maparin syafaat, urang neda ka Gusti Arhamur-Râhimîn: "mugia Mantenna maparin hasil ka urang dina ihlas nu sampurna... Âmîn..." ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺑِﺤَﻖِّ ﺳُﻮﺭَﺓِ الْاِخْلَاصِ ﺍِﺟْﻌَﻠْﻨَﺎ ﻣِﻦْ ﻋِﺒَﺎﺩِﻙَ ﺍﻟْﻤُﺨْﻠِﺼ۪ﻴﻦَ ﺍﻟْﻤُﺨْﻠَﺼ۪ﻴﻦَ ﺍٰﻣ۪ﻴﻦَ ﺍٰﻣ۪ﻴﻦَ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ لَا ﻋِﻠْﻢَ ﻟَﻨَٓﺎ اِلَّا ﻣَﺎ ﻋَﻠَّﻤْﺘَﻨَٓﺎ ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﻌَﻠ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ