Ari Ngeunaan Risale-i Nur sareng Juru Basana:

Riwayat Hirup · hlm. 619

Ku margi dina karya nu agung ieu aya hiji limpahan berkah nu luhung sareng hiji kasampurnaan nu teu aya watesna nu dugi ka ayeuna teu acan kapendak tandinganana, sareng ku margi nyata katingal yén karya ieu ngawaris limpahan-limpahan berkah Al-Qur'an Nu Mulya — nu janten obor Ilahi, panonpoé hidayah, sareng béntang kabagjaan — dina hiji wangun nu teu kahontal ku karya mana waé ogé — tangtos hiji hakékat nu caang siga panonpoé yén dasarna téh cahya Al-Qur'an nu murni pisan, yén karya ieu mawa limpahan cahya-cahya Muhammadiyah langkung ti karya-karya para waliyullah, yén bagian, patalian, katut tasarruf nu suci ti Zat Risalah Nu Suci di jero karya ieu langkung ageung batan dina karya-karya para waliyullah, sareng yén jalmi maknawi nu janten tempat tajalli tur juru basana téh — dina ukuran nu sami — luhur tur teu aya tandinganana dina naon nu ditampina katut dina kasampurnaanana.

Leres, éta jalmi téh, nalika masih kénéh dina mangsa budak sareng tanpa nyuprih élmu naon-naon — iwal ti tilu sasih lilana diajar ngan pikeun nyalametkeun sisi lahirna — parantos dijantenkeun ahli waris élmu-élmu jalma baheula katut jalma nu ahir, élmu ladunni, hakékat-hakékat sagala perkara, rasiah-rasiah alam, sareng hikmah Ilahi; dugi ka ayeuna teu aya saurang ogé nu kantos nampi limpahan nu sakitu luhungna. Kaajaiban élmu nu sapertos kieu téh pisan-pisan teu aya babandinganana dina jaman-jaman nu kapungkur. Teu tiasa diragukeun deui yén Juru Basa Nur, kalayan kaayaan anjeunna nu sapertos kitu — kalayan ahlakna nu pageuh luar biasa nu ti tungtung ka tungtung ngawujudkeun iffah nu nyata, kawanian nu luar biasa, sareng istighnâ mutlak — téh saenyana hiji mu'jizat fitrah, hiji inayah nu ngawujud, sareng hiji paparin nu mutlak.

Éta jalmi nu kacida ahéngna téh, saméméh dugi ka umur balig, dina kaayaan hiji allamah nu teu aya tandinganana, parantos nangtang sakumna dunya élmu, ngéléhkeun tur ngabungkem para ahli élmu nu diajak munazarah, ngawaler sadaya patarosan nu ditepikeun di mana waé kalayan luyu pisan tanpa asa-asa saeutik ogé, nyandak darajat üstad ti umur opat belas taun, sarta terus-terusan nyebarkeun limpahan élmu katut cahya hikmah ka sakurilingna; sarta kaalusan katut jerona katerangan anjeunna, luhur tur pageuhna pedaran anjeunna, katut ketakna firasat, basirah, sareng cahya hikmah dina panuduh anjeunna, parantos ngajenghokkeun para ahli makrifat sarta ngalantarankeun anjeunna kalayan pantes dipaparin gelar nu agung "Bedîüzzaman".

Hiji jalmi nu sapertos kitu — nu ku kaunggulan anjeunna nu luhung katut kautamaan élmuna parantos némbongan dina kaayaan sampurna pisan dina nyebarkeun sareng ngabuktikeun agama Muhammadiyah — tangtos nampi paniten nu pangluhungna ti Sayyidul-Anbiya Hazretleri sarta kénging pangraksa katut pitulung anjeunna nu pangagungna. Sareng teu aya ragu deui yén anjeunna téh hiji jalmi nu sipatna mulya, nu lumampah ku paréntah katut timbalan Nabi Nu Pangsucina éta, nu gerak ku tasarruf anjeunna, sarta nu janten ahli waris tur pantulan cahya-cahya katut hakékat-hakékat anjeunna.

Ku margi anjeunna nyaangkeun cahya-cahya Muhammadiyah, pangaweruh Ahmadiyah, katut limpahan-limpahan berkah lilin Ilahi dina wangun nu pangcemerlangna; ku margi isyarat-isyarat étungan nu asalna ti Al-Qur'an katut hadits téh eureun dina diri anjeunna; sareng ku margi pedaran-pedaran étungan tina ayat-ayat nu agung nu ngedalkeun pangandika Nabawiyah téh ngumpul dina diri anjeunna — tina sagala tanda éta teu aya ragu deui yén anjeunna, dina titik khidmah iman, téh hiji eunteung risalah nu cemerlang, hiji buah panungtungan nu caang tina tangkal risalah, hiji baham hakékat nu panungtungan tina létah risalah dina sisi warisan, sareng hiji nu mawa lilin Ilahi nu panungtungan tur bagja dina sisi khidmah iman.

Kalayan nami para murid Nur nu ngadangukeun

hiji-hijina pangajaran Madrasah Yusufiyah Katilu,

nyaéta El-Hüccetü'z-Zehra sareng Zühretü'n-Nur

Ahmed Feyzi, Ahmed Nazif, Zübeyr,

Salahaddin, Ceylan, Sungur

Sanaos aranjeunna maparin bagian abdi saratus darajat langkung ti wates abdi, abdi teu wani nyeuweu manah para nu nandatanganan ieu. Kalayan jempé, éta pamujian téh ku abdi ditampi kalayan nami pribadi maknawi para murid Risale-i Nur.

Said Nursî