بِاسْمِه۪ سُبْحَانَهُ

Riwayat Hirup · hlm. 293

Hé para sadérék abdi nu dipikaasih!

Ku margi dina tulisan-tulisan aranjeun kali ieu abdi ningali Risalah-Risalah Ihlas, abdi masrahkeun aranjeun kana pelajaran risalah-risalah nu sapertos kitu sarta henteu ningali aya kabutuh kana pelajaran nu langkung ti éta. Ngan ieu waé nu ku abdi dipépélingkeun:

Ku margi jalan urang téh nyandar kana rusiah ihlas sarta mangrupa hakékat-hakékat iman, tina jihat jalan urang téh urang kapaksa henteu campur kana hirup dunya sareng kahirupan masarakat salami henteu aya paksaan, sarta kapaksa nyingkahan diri tina kaayaan-kaayaan nu ngajurung kana pasaingan, kana milih pihak, sareng kana paséa. Rébuan hanjakal, para ahli élmu sareng ahli agama nu balangsak — nu nuju nyanghareupan serangan oray-oray nu pikasieuneun ayeuna — bari ngadamel alesan tina kalepatan-kalepatan leutik nu siga cocokan laleur, silih kritik hiji sareng nu séjén, sarta ku kitu ngabantosan karuksakan nu dilampahkeun ku oray-oray katut ku para munafik zindiq sareng ngabantosan dipaéhanana aranjeunna ku leungeun maranéhna.

Dina serat salah saurang sadérék urang nu kacida ihlasna, aya wartos yén hiji ulama sepuh sareng juru dawah aya dina kaayaan nu bakal ngarugikeun Risale-i Nur; anjeunna hoyong ngarendahkeun pribadi abdi ku alesan yén abdi — hiji jalma balangsak nu gaduh rébuan kalepatan — ngantunkeun hiji sunnah ku margi aya udzur nu penting, teras hoyong ngaganggu Risale-i Nur.

Kahiji: Boh jalmi éta boh aranjeun sadaya, kedah terang yén abdi téh juru ladén Risale-i Nur sareng juru wawar toko éta. Ari Risale-i Nur téh hiji tafsir sajati nu kaiket kana Al-Qur'an Al-'Azhîm nu kaiket kana arsy a'zham. Kalepatan-kalepatan nu aya dina diri abdi téh moal nular kana éta.

Kadua: Haturkeun salam abdi ka juru dawah sareng ulama éta. Kritik sareng bantahan anjeunna kana pribadi abdi téh ku abdi ditampi kalayan hormat sagemblengna. Aranjeun ogé ulah ngajurung jalmi éta sareng nu sapertos anjeunna kana padu pamadegan sareng kana padungdengan. Malah sanaos aya nu ngaganggu, ulah ngawales ku doa awon. Saha waé jalmana, ku margi anjeunna gaduh iman, dina titik éta anjeunna téh sadérék urang. Sanaos anjeunna mumusuhan ka urang, numutkeun jalan urang mah urang teu tiasa ngawales. Sabab aya musuh-musuh sareng oray-oray nu langkung rongkah.

Dina panangan urang aya cahya, teu aya gada. Cahya mah teu nganyerikeun, tapi ngusapan ku sorotna. Sareng pangpangna upami anjeunna ahli élmu, sarta gaduh ananiyah nu medal tina élmu, ulah ngagedurkeun ananiyah aranjeunna. Sakumaha mampuh, jadikeun kaidah وَاِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَامًا minangka pituduh.

Sareng deui, ku margi jalmi éta parantos asup ka Risale-i Nur ti heula sarta ilubiung ogé ku tulisan, anjeunna téh aya di jero lingkaran. Upami anjeunna gaduh kasalahan dina pamikiran, mangga hampura. Sanés ngan ka umat Islam nu ngagem agama sareng anggota tarékat sapertos aranjeunna waé; ayeuna dina jaman nu ahéng ieu, henteu ngaganggu jalma nu gaduh iman sanaos ti golongan nu sasar, sareng henteu ngajadikeun titik-titik nu jadi sabab pacogrégan minangka bahan padu pamadegan sareng jalma nu wanoh ka Alloh tur ngaenyakeun aherat sanaos anjeunna Nasrani — éta téh dipénta ku jaman nu ahéng ieu, ku jalan urang, sareng ku khidmah urang nu suci.

Said Nursî