بِاسْمِه۪ سُبْحَانَهُ

Riwayat Hirup · hlm. 297

Hé para sadérék abdi nu dipikaasih tur satia!

Kali ieu, minangka gaganti serat, abdi sadaya ngintunkeun buah ieu. Salah sahiji anggota tina lingkup umum harti isyarat hiji ayat téh nyaéta mangsa ti Hürriyet dugi ka ayeuna. Dina tanggal tilu puluh Teşrin-i sânî, taun sarébu tilu ratus lima puluh dalapan (1358), abdi nuju unggah ka puncak Karadağ. Sumping kana émutan: "Karuksakan sareng karugian manusa — pangpangna umat Islam — nu ngaranté ieu téh ti iraha mimitina sareng dugi ka iraha?" Ujug-ujug Al-Qur'an Mu'jizul-Bayân, nu ngabéréskeun unggal pasualan abdi nu sesah, midangkeun Surat Wal-'Ashr di payuneun abdi. "Tingali!" saurna.

Abdi ningali: dina ayat وَ الْعَصْرِ ٭ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَف۪ى خُسْرٍ — nu sakumaha nyaur unggal abad, langkung-langkung nilik kana abad urang ieu — kalungguhan jifir اِنَّ الْاِنْسَانَ لَف۪ى خُسْرٍ téh janten sarébu tilu ratus dua puluh opat (1324); teras ku musibah-musibah ti langit sareng ti bumi katut ku karugian umat manusa — sapertos gantina kasultanan nu dimimitian ku Inkilab Hürriyet, Perang Balkan sareng Perang Italia, kawon katut perjangjian-perjangjian dina Perang Dunya Kahiji, oyagna syiar-syiar Islam, lini sareng kahuruan di nagri ieu, sareng angin ribut Perang Dunya Kadua di beungeut bumi — ayat اِنَّ الْاِنْسَانَ لَف۪ى خُسْرٍ nembongkeun hiji hakékatna dina abad ieu ogé kalayan tarikh nu sami sacara nyata, sarta nembongkeun hiji sakilat i'jaz-na.

Ari اِلَّا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ — upami ه di tungtungna diitung ت sarta syaddah diitung — kalungguhan jifirna janten sarébu tilu ratus lima puluh dalapan sareng salapan, nyaéta tarikh nu sami sareng taun ieu katut taun payun; ku kitu ayat éta nembongkeun yén hiji-hijina jalan kaluar tina karugian-karugian éta — pangpangna karugian maknawi — nyaéta iman sareng amal soléh; sareng ku mafhum mukhalafah-na, ayat éta nembongkeun yén hiji-hijina sabab karugian éta nyaéta kufur sareng kufur ni'mat, henteu sukuran, nyaéta teu gaduh iman, fasik, sareng hirup ngalantrah.

Abdi sadaya ngaenyakeun kaagungan sareng sucina Surat وَ الْعَصْرِ katut yén surat éta — sanaos pondok — mangrupa gudang hakékat nu kacida legana tur panjangna; teras abdi sadaya sukuran ka Gusti Alloh.

Leres, sabab luputna alam Islam tina Perang Dunya Kadua nu pikasieuneun — nu jadi karugian abad ieu — nyaéta iman sareng amal soléh nu medal tina Al-Qur'an; kitu deui sabab lapar nu pait sareng paila nu tumiba ka jalma-jalma miskin nyaéta ku margi maranéhna henteu ngalakonan lapar nu amis tina saum, sareng sabab karugian katut leungitna harta jalma-jalma beunghar nyaéta ku margi maranéhna ngalakonan ihtikar (nimbun barang) di tempat nu sakuduna zakat. Sareng yén sabab Anadolu henteu janten médan perang téh nyaéta Risale-i Nur — nu kalayan cara nu luar biasa masihan pelajaran hakékat kalimah suci اِلَّا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا sacara tahqiqi kana haté saratus rébu manusa — éta dibuktikeun ku seueur pisan tanda sareng ku kayakinan rébuan ahli hakékat katut para nu taliti ti kalangan para muridna.