بِاسْمِه۪ سُبْحَانَهُ

Riwayat Hirup · hlm. 615

Hé para sadérék abdi nu dipikaasih tur satia!

Kahiji: Abdi kénging pépéling pikeun nerangkeun hiji perlakuan ka diri abdi dina dua kali abdi janten tawanan, nu pantes dijadikeun pieunteungeun tur pikahélokeun. Kieu:

Di Rusia, di Kosturma, abdi sadaya aya dina hiji rohangan sasarengan sareng salapan puluh perwira abdi sadaya nu janten tawanan. Abdi sakapeung masihan pangajaran ka para perwira éta.

Hiji dinten Komandan Rusia datang, ningali, teras nyarios: "Ieu urang Kurdi téh Komandan Résimén Sukaréla, seueur prajurit urang nu ditelasan ku manéhna. Ayeuna di dieu manéhna masihan pangajaran pulitik. Kaula ngalarang, manéhna ulah masihan pangajaran."

Dua dinten ti harita manéhna datang deui, teras nyarios: "Ku margi pangajaran anjeun téh sanés pulitik, tapi agama sareng ahlak, mangga teraskeun pangajaran anjeun." Kitu manéhna masihan idin.

Dina abdi janten tawanan nu kadua: Sabot abdi aya di panjara ieu, hiji sadérék husus abdi — nu parantos dua puluh taun ngadangukeun pangajaran abdi sarta masihan pangajaran nu langkung saé tibatan abdi — katut para juru ladén abdi nu ngalakonan khidmah nu peryogi kanggo abdi, dilarang ku pagawé lembaga hukum sumping ka abdi, supados aranjeunna ulah nampi pangajaran ti abdi. Padahal Risalah-Risalah Nur téh henteu ngantunkeun kabutuh kana pangajaran anu sanés; teu aya hiji pangajaran abdi sadaya ogé nu tinggaleun, sareng teu aya hiji rusiah abdi sadaya ogé nu tetep buni. Kumaha waé ogé…

Hiji kaayaan janten cukang pikeun mondokkeun carita nu panjang ieu.