Tahap-Tahap Pangadilan

Riwayat Hirup · hlm. 695

Saméméh buku-buku dibébaskeun ku Pangadilan Afyon, ku margi Kajadian Malatya, di sawatara propinsi sareng kota diayakeun panggerebegan, sarta pangadilan-pangadilan dibuka.

Upamina: di Mersin, di Rize, di Diyarbakır dibuka perkara ngalawan Cahya-Cahya sareng para Nurcu; ahirna pangadilan-pangadilan maparin putusan bébas. Kalayan panggerebegan katut pamariksaan nu dilaksanakeun di seueur propinsi, Kantor Jaksa Isparta ngalih pikeun muka hiji perkara umum ngalawan para Nurcu. Surat tuduhan disusun ngeunaan langkung ti dalapan puluh murid Nur, sarta berkasna diserenkeun ka hakim pamariksa.

Seueur pisan anggota rusiah patugas kaamanan ngawitan ngider di antara para murid Nur sarta ngawaskeun unggal-unggal gerakna. Di tempat-tempat sapertos Ankara, İstanbul, Adapazarı, Safranbolu, Karabük, Dinar, İnebolu, Van, dilaksanakeun pamilarian sareng pamariksaan. Hasil tina sadaya nu ditalungtik sareng nu digerebeg téh:

Ku margi kaharti yén teu aya hiji gerak ogé sanajan sagedé zarah nu ngalawan lemah cai sareng bangsa — anggur maranéhna gerak ku khidmah élmu, khidmah iman, sareng khidmah ka lemah cai, katut ku ihtiar sareng kagiatan ahlak nu ngajantenkeun dada unggal warga ngembang ku rasa reueus — sarta ku margi kaharti yén maranéhna henteu gaduh tujuan atanapi maksad séjén salian ti maos Risale-i Nur, ngawulangkeunana, sareng ihtiar nyebarkeunana, sacara umum timbul kayakinan: "Abdi sadaya henteu mendakan kasalahan dina diri para Nurcu; henteu katingal hiji gerak atanapi kagiatan ogé nu tiasa dipénta tanggung jawabna." Pamariksaan-pamariksaan ieu janten lantaran kahartina kabeneran Risale-i Nur. Ahirna diputuskeun bébasna Cahya-Cahya.

Para murid Nur nu giat di Urfa sareng di Diyarbakır ngadegkeun madrasah Nur séwang-séwangan. Aranjeunna ngawitan pangajaran élmu ku cara maoskeun Risale-i Nur ka jamaah nu sumping ti sadaya golongan rahayat, pangpangna ti para murid sareng para nonoman. Aranjeunna ngahirupkeun deui kamulyaan para panuntut élmu, nu dina jaman ieu kacida pentingna. Di daérah Wétan dilaksanakeun khidmah iman nu ageung. Hiji waktos, di Diyarbakır dibuka perkara ngalawan hiji murid Nur nu giat, nu di dinya khidmah kana iman sareng kana Al-Qur'an ku Cahya-Cahya; perkara éta réngsé ku putusan bébas, sarta janten lantaran kabungah katut rasa nuhun para mu'min.

Sidang nu terus lumangsung di Afyon ogé réngsé. Dina taun 1956, Déwan Musyawarah Diyanet nu nalungtik Risale-i Nur ngumumkeun — ku hiji laporan nu dikaluarkeunana — sipat Risale-i Nur dina hal khidmahna kana iman sareng kana sampurnana ahlak. Pangadilan Afyon ogé, dumasar kana laporan éta, mutuskeun bébas tur merdékana karya-karya Risale-i Nur; putusan éta janten tetep.

Saparantos putusan bébas ti Pangadilan Afyon, Hakim Pamariksa Isparta ogé maparin putusan eureun pamariksaan. Ku kituna Risale-i Nur, saparantos ngaliwatan seueur saringan hukum, janten merdéka sacara umum tur nyakup sadayana sarta ditampi kalayan saé.