Nyebarna Cahya-Cahya

Riwayat Hirup · hlm. 697

Bari khidmah ka Cahya-Cahya terus lumangsung di seueur tempat di Anatolia, pangpangna madrasah-madrasah Nur di Ankara, İstanbul, Diyarbakır, sareng Urfa ngalaksanakeun khidmah iman sanés ngan di lingkungan tempatna waé, tapi di hiji lapangan nu kacida legana. Khidmah ieu dilaksanakeun sanés ku hiji jalmi waé, sanés ku hiji puseur waé, sanés ku jalmi-jalmi nu kauninga waé; ku margi ieu téh khidmah Qur'ani, mangka dilaksanakeun dina kacida seueurna sisi, ku kacida seueurna jalmi. Sabaraha réa murid nu ihlas sareng mu'min nu satia nu naminna henteu kauninga, parantos damel dina khidmah nu suci ieu sarta ihtiar nyebarkeun cahya Muhammadi.

Di Ankara, para murid universitas sareng para jalmi nu mulya tur pinuh sumanget nyaah ihtiar nyitak kumpulan-kumpulan Risale-i Nur di percétakan-percétakan supados sumebar ka mana-mana, pangpangna supados dugi kana leungeun golongan nu ngantosan mangpaatna dina aksara anyar. Ari lampah para nonoman katut para budak sakola nu mikul tanggung jawab nyebarkeun Risale-i Nur sacara nyeluruh sarta némbongkeun pangorbanan nu ageung dina hal ieu, éta janten hiji kabagjaan nu ageung pikeun bangsa sareng lemah cai ieu. Margi lampah aranjeunna gerak tanpa nyuhunkeun hiji kauntungan pribadi ogé sarta ngan demi rido Alloh, némbongkeun yén aranjeunna téh putra-putra sajati bangsa nu mulya ieu.