Urang Sadaya Lebet kana Jam'iyah Muhammadi ti Jaman Qâlû Balâ
Riwayat Hirup · hlm. 54
Sisi katunggalan tina ngahijina urang téh nyaéta tauhid. Jangji sareng sumpah urang téh iman. Ku margi urang téh jalma-jalma nu ngaesakeun Alloh, tangtos urang téh ngahiji. Unggal ahli iman diwajibkeun ngaluhurkeun kalimah Alloh. Dina jaman ieu, sabab nu pangageungna pikeun éta nyaéta maju sacara lahiriah. Sabab bangsa deungeun ngagencét urang di handapeun panindesan maknawi maranéhna ku pakarang élmu sareng industri. Urang ogé bakal jihad ku pakarang élmu sareng seni ngalawan kabodoan, kamalaratan, sareng béda pamadegan, nu jadi musuh pangpikasieuneunana pikeun ngaluhurkeun kalimah Alloh. Ari jihad ka luar mah bakal urang pasrahkeun ka pedang-pedang inten tina bukti-bukti nu pasti ti syariat nu gilang-gumilang. Sabab ngéléhkeun jalma-jalma nu maju peradabanana téh ku cara ngayakinkeun, sanés ku cara maksa sapertos ka jalma-jalma bengis nu teu ngartos cariosan. Urang téh jalma-jalma nu ngorbankeun diri pikeun kanyaah; urang teu gaduh waktos kanggo mumusuhan.
Meşrutiyet téh nyaéta kaadilan, musawarah, sareng ngawatesanan kakawasaan ngan dina hukum. Ku margi syariat nu gilang-gumilang parantos ngadeg tilu belas abad ka pengker, ngemis hukum ka Éropa téh hiji jinayah nu kacida ageungna ka agama Islam. Sareng éta téh sapertos solat bari nyanghareup ka kalér.
Kakawasaan kedah aya dina hukum. Upami henteu, panindesan téh ngan saukur dibagi-bagi. اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْقَوِىُّ الْمَت۪ينُ kedah jadi hakim sareng nu maréntah dina jero haté nurani. Sareng éta kedah ku jalan makrifat nu sampurna sareng peradaban nu nyakup sadayana, atanapi kalayan nami agama Islam. Upami henteu, panindesan bakal salawasna nyekel kakawasaan. Kasapukan téh aya dina pituduh Alloh, sanés dina hawa nafsu sareng kahoyong. Manusa parantos bébas, nanging maranéhna angger jadi abdi Alloh. Sagala rupa parantos bébas. Kasalahan batur moal tiasa jadi bukti atanapi alesan pikeun kasalahan sorangan. Rasa pegat harepan téh halangan pikeun sagala kasampurnaan. "Naon urusan kuring, sina batur nu mikiran." — éta téh titinggal tina panindesan…
Bedîüzzaman
Dina hiji paguneman antara Karasso — urang Yahudi Kapala Rabi Istanbul — sareng Bedîüzzaman nu lumangsung di Selanik, Karasso ngeureunkeun paguneman satengah jalan tuluy kaluar ngagidig, sarta nyarios ka réncang-réncangna: "Upami kuring cicing sakedap deui di gigireun anjeunna, meh baé kuring diislamkeun ku anjeunna." — kalayan hémeng tur salempang manéhna némbongkeun yén manéhna éléh. Karasso téh anggota hiji organisasi rahasia nu obah kalayan licik tur tarapti pikeun ngabéngkahkeun Kakaisaran Utsmani, sareng manéhna maénkeun peran nu kacida pentingna dina waktos éta. Maksad Karasso nganjang ka Bedîüzzaman téh pikeun ngabalikkeun anjeunna kana pamikiran manéhna sareng ngajadikeun anjeunna alat pikeun tujuanana nu cilaka. Nanging, jauh panggang ti seuneu!..
Antukna, Kajadian 31 Maret nu matak cilaka téh kajantenan. Kira-kira lima welas ulama nu ménta syariat sareng nu namina kabawa dina éta kajadian téh dihukum pati. Bedîüzzaman disidangkeun dina kaayaan aranjeunna ngagantung di taman gedong pangadilan, sareng anjeunna nyalira ningali aranjeunna tina jandéla. Kapala pangadilan, Hurşid Paşa, naros:
—Anjeun ogé ménta syariat?
Bedîüzzaman ngawaler:
—Pikeun hiji hakékat tina syariat, upami abdi gaduh sarébu nyawa, abdi sayaga ngorbankeun sadayana! Sabab syariat téh sabab kabagjaan, kaadilan nu murni, sareng fadilah. Nanging sanés sapertos nu dipénta ku para pambrontak.
Pembélaan Bedîüzzaman nu kacida wanina di Pangadilan Militér téh harita dicitak dua kali sareng disebarkeun. Nalika anjeunna ngantosan hukuman pati ti pangadilan nu pikasieuneun éta, anjeunna dinyatakeun bébas; anjeunna henteu ngahaturkeun nuhun ka pangadilan, malah angkat ti Bayezid dugi ka Sultanahmed bari di pengkereunana ngabring jalma réa, kalayan ngageroan: "Hirup naraka pikeun jalma-jalma dolim! Hirup naraka pikeun jalma-jalma dolim!"
Sabagéan tina pembélaan anjeunna di Pangadilan Militér téh diseratkeun dina Tarihçe-i Hayat (Riwayat Hirup) ieu. Supados eusi saleresna tina Kajadian 31 Maret sareng pembélaan Bedîüzzaman nu wani téh tiasa kaharti dugi ka tahap nu tangtu.
Sababaraha bagéan tina buku nu judulna "İki Mekteb-i Musibet Şehadetnamesi yahut Divan-ı Harb-i Örfî ve Said Nursî" (Ijazah Dua Sakola Musibah atawa Pangadilan Militér sareng Said Nursî):