PANUTUP

PANUTUP

Ngeunaan ghibah

ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﻭَ ﺍِﻥْ ﻣِﻦْ ﺷَﻰْﺀٍ اِلَّا ﻳُﺴَﺒِّﺢُ ﺑِﺤَﻤْﺪِﻩ۪ Dina Titik Kalima tina Sorot Cahya Kahiji dina Sorot Cahya Kahiji Kalimah Kadua Puluh Lima, salah sahiji conto tempat nyempad sareng ngalarang nyaéta hiji ayat anu ngajauhkeun jalma tina ghibah ku genep cara anu mangrupa mu'jizat. Ieu némbongkeun kalayan lengkep sakumaha hina ghibah dina paningal Al-Qur'an, dugi ka henteu nyésakeun kabutuhan kana katerangan sanés. Leres, saatos katerangan Al-Qur'an, henteu aya katerangan anu tiasa ngalangkunganana, sareng teu peryogi deui. Dina ayat ﺍَﻳُﺤِﺐُّ ﺍَﺣَﺪُﻛُﻢْ ﺍَﻥْ ﻳَﺎْﻛُﻞَ ﻟَﺤْﻢَ ﺍَﺧ۪ﻴﻪِ ﻣَﻴْﺘًﺎ, éta nyempad lampah nyempad ku genep darajat. Éta ngalarang ghibah ku genep tingkat anu kuat. Nalika ayat ieu ditujukeun ka jalma anu leres-leres ngalakukeun ghibah, hartina sapertos kieu: Parantos dipikaterang: hamzah dina awal ayat ngandung harti nanya, "naha?" Harti nanya éta asup sapertos cai kana sadaya kecap ayat. Dina unggal kecap aya hiji katangtuan anu teu diucapkeun sacara écés. Kahiji, ku hamzah éta nyarios: naha anjeun henteu gaduh akal, anu janten tempat patarosan sareng waleran, dugi ka henteu ngartos hal anu sakitu awon? Kadua, ku lafaz ﻳُﺤِﺐُّ, éta nyarios: naha manah anjeun, anu janten tempat mikaresep sareng mikangéwa, parantos ruksak, dugi ka mikaresep lampah anu pangdipikangéwana? Katilu, ku kecap ﺍَﺣَﺪُﻛُﻢْ, éta nyarios: naon anu kajantenan kana hirup masarakat sareng peradaban anjeun, anu nyandak hirupna tina jamaah, dugi ka nampi lampah anu ngaracun hirup anjeun sapertos kieu? Kaopat, ku ungkara ﺍَﻥْ ﻳَﺎْﻛُﻞَ ﻟَﺤْﻢَ, éta nyarios: naon anu kajantenan kana kamanusaan anjeun, dugi ka nyabék-nyabék réréncangan ku huntu sapertos sato galak? Kalima, ku kecap ﺍَﺧ۪ﻴﻪِ, éta nyarios: naha anjeun henteu gaduh rasa karunya ka sasama manusa, atanapi henteu gaduh silaturahmi pisan, dugi ka ngégél diri batin hiji jalma anu ditindes, anu janten sadérék anjeun tina seueur sisi, kalayan henteu adil? Sareng naha anjeun henteu gaduh akal pisan, dugi ka ngégél anggota awak anjeun sorangan ku huntu anjeun sorangan sapertos jalma gélo? Kagenep, ku ungkara ﻣَﻴْﺘًﺎ, éta nyarios: di mana nurani anjeun? Naha fitrah anjeun parantos ruksak, dugi ka nalika sadérék anjeun aya dina kaayaan anu pangkedahna dihormat, anjeun ngalakukeun lampah anu pangmatak geuleuhna ka anjeunna, sapertos ngadahar dagingna? Hartina, ku ungkara ayat ieu sareng ku harti anu dituduhkeun ku unggal kecapna, nyempad sareng ghibah téh dicela numutkeun akal, manah, kamanusaan, nurani, fitrah, sareng patalian bangsa. Ayeuna tingali kumaha ayat ieu, ku ringkesna kecap, nyempad lampah nyempad dina genep tingkat, sareng ku cara anu mangrupa mu'jizat ngalarang kajahatan éta ku genep darajat. Ghibah téh pakarang hina anu pangseringna digunakeun ku jalma anu miara mumusuhan, dengki, sareng bengal. Jalma anu gaduh martabat diri henteu ngahinakeun dirina pikeun ngagunakeun pakarang kotor ieu. Sakumaha saur saurang tokoh anu kasohor: ﺍُﻛَﺒِّﺮُ ﻧَﻔْﺴ۪ﻰ ﻋَﻦْ ﺟَﺰَﺍﺀٍ ﺑِﻐِﻴْﺒَﺔٍ ٭ ﻓَﻜُﻞُّ ﺍِﻏْﺘِﻴَﺎﺏٍ ﺟَﻬْﺪُ ﻣَﻦْ لَا ﻟَﻪُ ﺟَﻬْﺪٌ Hartina: "Abdi ngajaga martabat diri langkung luhur tibatan ngahukum musuh ku ghibah, sareng henteu daék ngarendahkeun diri. Sabab ghibah téh pakarang jalma anu lemah, hina, sareng handap." ~Ghibah téh nyaéta:

Upami jalma anu dighibah aya di dinya sareng ngadangu, anjeunna bakal henteu resep sareng ambek. Upami anu dicarioskeun leres, éta mémang ghibah. Upami bohong, éta boh ghibah boh fitnah. Éta dosa anu dua kali awon. Ghibah tiasa diidinan dina sababaraha perkara husus: Hiji: anjeunna nyarios dina wangun pangaduan ka hiji patugas, supados patugas éta ngabantosan ngaleungitkeun kamungkaran sareng kalepatan éta ti anjeunna, sareng nyandak hakna tina éta jalma. Hiji deui: saurang jalma hoyong damel babarengan sareng éta jalma. Anjeunna musyawarah sareng anjeun. Ku anjeun, ngan pikeun mangpaat sareng tanpa maksud goréng, demi ngalaksanakeun hak musyawarah, dicarioskeun: "Ulah damel babarengan sareng anjeunna. Sabab anjeun bakal kénging karugian." Hiji deui: tujuanana sanés ngahina sareng ngalaan; nanging pikeun ngajelaskeun sareng ngawanohkeun anjeunna, anjeunna nyarios: "Éta jalma anu pincang sareng ngumbara teu tangtu parantos angkat ka tempat anu kitu." Hiji deui: jalma anu dighibah téh fasik anu terang-terangan. Hartina, anjeunna henteu isin ku kagorénganana; malah reueus ku kajahatan anu dilakukeunana, ngaraos nikmat ku kazalimanana, sareng ngalaksanakeunana sacara terang-terangan bari henteu isin. Dina perkara-perkara husus ieu, tanpa maksud goréng sareng ngan demi anu leres sareng mangpaat, ghibah tiasa diidinan. Upami henteu, sakumaha seuneu ngahakan kai dugi ka béak, ghibah ogé ngahakan amal soléh dugi ka béak. Upami anjeunna parantos ngalakukeun ghibah atanapi ngahaja ngadangukeunana, mangka kedah nyarios ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺍﻏْﻔِﺮْﻟَﻨَﺎ ﻭَ ﻟِﻤَﻦِ ﺍﻏْﺘَﺒْﻨَﺎﻩُ; teras iraha waé tepang sareng jalma anu dighibah, anjeunna kedah nyarios, "Mangga ngahampura abdi." ﺍَﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ

Said Nursî