LAMBANG KAGENEP
Ku margi Imam Ali (ra), dumasar kana palajaran anu ditampi ti guruna anu suci, ngawartosan kajadian-kajadian nu bakal datang anu patali sareng Al-Qur'an, sareng ku nyarios “Taroskeun ka abdi!” anjeunna parantos masihan sababaraha béja anu leres, sarta ku karomah sapertos kitu ngabuktikeun yén anjeunna raja dina kawalian; sareng ku margi dina abad ieu, nalika jalma-jalma Éropa anu henteu ngagem agama sareng munafik anu sasar nyerang Al-Qur'an kalayan pikasieuneun, Risale-i Nur ngalawan caah kasasaran éta, muka rusiah-rusiah Al-Qur'an sareng ngajaga hakékatna; sareng ku margi ku ungkara ﺍَﻗِﺪْ ﻛَﻮْﻛَﺒ۪ﻰ بِالْاِسْمِ ﻧُﻮﺭًﺍ ﻭَ ﺑَﻬْﺠَﺔً ﻣَﺪَﻯ ﺍﻟﺪَّﻫْﺮِ ﻭَ الْاَيَّامِ ﻳَﺎ ﻧُﻮﺭُ ﺟَﻠْﺠَﻠَﺖْ, sakumaha dibuktikeun dina Lem’a Kadua Puluh Dalapan, éta ngisyaratkeun Risale-i Nur kalayan cara anu ampir écés, bari ogé ngisyaratkeun yén Ayat Nur dina Surah Nur ngisyaratkeun Risale-i Nur; sareng ku margi ﺍَﻗِﺪْ ﻛَﻮْﻛَﺒ۪ﻰ بِالْاِسْمِ ﻧُﻮﺭًﺍ pas pisan sareng Risale-i Nur, boh tina harti boh tina cifir, tangtos urang tiasa nyarios kieu. Sanggeus ungkara ieu, ku ungkara ﺑِﺎٰﺝٍ ﺍَﻫُﻮﺝٍ ﺟَﻠْﻤَﻬُﻮﺝٍ جَلَالَةٍ ٭ ﺟَﻠ۪ﻴﻞٍ ﺟَﻠْﺠَﻠَﻴُّﻮﺕٍ ﺟَﻤَﺎﻩٍ ﺗَﻤَﻬْﺮَﺟَﺖْ ﺑِﺘَﻌْﺪَﺍﺩِ ﺍَﺑْﺮُﻭﻡٍ ﻭَ ﺳِﻤْﺮَﺍﺯِ ﺍَﺑْﺮَﻡٍ ٭ ﻭَ ﺑَﻬْﺮَﺓِ ﺗِﺒْﺮ۪ﻳﺰٍ ﻭَ ﺍُﻡٍّ ﺗَﺒَﺮَّﻛَﺖْ sareng tanda ﺍَﻗِﺪْ ﻛَﻮْﻛَﺒ۪ﻰ, dua belas kecap Suryani dina ungkara ieu masing-masing janten isyarat kana dua belas risalah leutik Risale-i Nur, anu di awal kawentar sareng sumebar ku nami On İki Söz. Leres, naskah Celcelutiye anu aya di abdi mangrupikeun anu pangsahihna sareng pangpantesna dipercaya. Seueur imam sapertos Imam Gazalî (ra) parantos ngajelaskeun Celcelutiye. Nanging, ku margi abdi henteu terang sapinuhna harti kecap-kecap Suryani ieu, aya bédana antara naskah-naskah, sareng kanggo ayeuna abdi henteu terang sisi isyarat sareng hubungan masing-masing, abdi ngantepkeunana. Cindekna: Ku ungkara ﺍَﻗِﺪْ ﻛَﻮْﻛَﺒ۪ﻰ, Imam Ali (ra) sakali nyuhunkeun sareng ngadoakeun Risale-i Nur ka Alloh pikeun ahir jaman. Ku margi di awal éta mung diwangun ku dua belas risalah, anjeunna mung ngisyaratkeun dua belas risalahna. Dina kadua kalina, ku ungkara ﺗُﻘَﺎﺩُ ﺳِﺮَﺍﺝُ ﺍﻟﻨُّﻮﺭِ, anjeunna nunjukkeun Risale-i Nur kalayan langkung écés ku pujian, sareng ku ngisyaratkeun sampurnana, anjeunna ngawartosan sakumna Sözler, Mektûbat sareng Lem’alar ku lambang. Risalah-risalah leutik anu sumebar lega ku nami On İki Söz éta, sakumaha kecap-kecap dina ungkara ieu, silih sarupa dina nami sareng wangunna. Luyu sareng kecap Celcelutiye anu hartina luar biasa éndah, masing-masing, ku cara anu kacida éndahna sareng hiji ibarat anu saé, ngajelaskeun sareng ngabuktikeun hiji hakékat Al-Qur'an anu agung sareng jero. Upami saurang anu tetep ngabangkang nyarios: “Imam Ali (ra) henteu maksudkeun sakumna harti kiasan ieu?” Urang ogé ngawaler: Upami diandaikeun Imam Ali (ra) henteu maksudkeunana, nanging kecap-kecapna nunjukkeun éta, sareng ku kuatna tanda-tandana, harti-harti éta kalebet di jerona ku pituduh anu diisyaratkeun sareng anu nyumput dina kecapna. Ku margi harti-harti kiasan sareng pamahaman-pamahaman isyarat éta hak, leres, saluyu sareng kajadian nyata, pantes nampi perhatian ieu, sareng tanda-tandana kuat, tangtos sanajan diandaikeun Imam Ali (ra) henteu ngagaduhan perhatian anu ngawengku sadayana pikeun maksudkeun sakumna harti isyarat éta, ku margi Celcelutiye mangrupikeun wahyu, anu saéstuna kagunganana nyaéta Kangjeng nabi Muhammad ﷺ, guru Imam Ali (ra). Perhatian anjeunna anu ngawengku sadayana, sareng élmu anu ngawengku sadayana ti Gusti Dzul-Jalâl, anu janten Guru tina guru Imam Ali, ningali éta sadayana sareng ngalebetkeunana kana widang kersa-Na. Hiji sabab kayakinan abdi anu husus, pasti sareng nepi ka tingkat yakin dina perkara ieu nyaéta kieu. Dina kasusah anu kacida ageungna, abdi seueur nyorang beuratna nalika nyerat Şuâ Katujuh, anu mangrupikeun tafsir pangagungna tina El-Âyetü'l-Kübra. Ku kituna, abdi kacida meryogikeun panglipur sareng pangrojong anu suci. Nepi ka ayeuna, dina kaayaan abdi sapertos kitu, pitulung Alloh parantos sumping nulungan abdi, sakumaha pangalaman anu sababaraha kali kajadian. Dina waktos anu pas pisan sareng réngséna risalah, padahal henteu kapikir ku abdi, ujug-ujug karomah Ali ieu mucunghul. Éta henteu nyésakeun mamang dina diri abdi yén ieu ogé mangrupikeun pitulung Gusti Rabb Rahîm, sapertos pitulung Alloh sanés anu parantos sumping nulungan abdi. Ari pitulung Mantenna henteu nipu sareng henteu tanpa hakékat.
LAMBANG KATUJUH
Sakumaha Imam Ali (ra), ku ungkara kahiji ﻭَ بِالْاٰيَةِ ﺍﻟْﻜُﺒْﺮٰﻯ ﺍَﻣِﻨّ۪ﻰ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻔَﺠَﺖْ ﻭَ ﺑِﺤَﻖِّ ﻓَﻘَﺞٍ ﻣَﻊَ ﻣَﺨْﻤَﺔٍ ﻳَﺎ ﺍِﻟٰﻬَﻨَﺎ ﻭَ ﺑِﺎَﺳْﻤَﺎﺋِﻚَ ﺍﻟْﺤُﺴْﻨٰﻰ ﺍَﺟِﺮْﻧ۪ﻰ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺸَّﺘَﺖْ ﺣُﺮُﻭﻑٌ ﻟِﺒَﻬْﺮَﺍﻡٍ ﻋَﻠَﺖْ ﻭَ ﺗَﺸَﺎﻣَﺨَﺖْ ﻭَ ﺍﺳْﻢُ ﻋَﺼَﺎ ﻣُﻮﺳٰﻰ ﺑِﻪِ ﺍﻟﻈُّﻠْﻤَﺖُ ﺍﻧْﺠَﻠَﺖْ, ngisyaratkeun Şuâ Katujuh, kitu deui ku ungkara anu sami anjeunna ngisyaratkeun Lem’a Kadua Puluh Salapan dina basa Arab, anu mangrupikeun tulisan tafakur anu luhur sareng tulisan makrifat anu luhur ngeunaan tauhid. Ku ungkara kadua, kalayan kalimah ﺑِﺎَﺳْﻤَﺎﺋِﻚَ ﺍﻟْﺤُﺴْﻨٰﻰ ﺍَﺟِﺮْﻧ۪ﻰ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺸَّﺘَﺖْ, anjeunna ngisyaratkeun Altı Nükte-i Esma Risalesi anu nami bagianna Lem’a Katilu Puluh, anu nuturkeun Lem’a Kadua Puluh Salapan sareng ngajelaskeun sarta ngabuktikeun hakékat Ismul A'zham sareng genep Asma anu kawentar anu disebat Sekine, kalayan cara anu kacida luhur. Sanggeus éta, ku kecap ﺣُﺮُﻭﻑٌ ﻟِﺒَﻬْﺮَﺍﻡٍ ﻋَﻠَﺖْ ﻭَ ﺗَﺸَﺎﻣَﺨَﺖْ, anjeunna ngisyaratkeun risalah anu nuturkeun Risale-i Esma, salaku Şuâ Kahiji tina Lem’a Katilu Puluh Hiji. Éta nyatet isyarat tilu puluh tilu ayat Al-Qur'an kana Risale-i Nur, sareng lantaran patalina sareng itungan cifir, ti awal nepi ka ahir siga risalah élmu hurup sareng sapertos hiji mukjizat Al-Qur'an. Langsung sanggeus éta, ku ungkara ﻭَ ﺍﺳْﻢُ ﻋَﺼَﺎ ﻣُﻮﺳٰﻰ ﺑِﻪِ ﺍﻟﻈُّﻠْﻤَﺖُ ﺍﻧْﺠَﻠَﺖْ, anjeunna ngisyaratkeun risalah Risale-i Nur anu ayeuna paling ahir sareng pamungkas, anu nuturkeun risalah élmu hurup, diwangun ku El-Âyetü'l-Kübra sareng risalah Nur sanés, sareng dibéré nami Asa-yı Musa. Sapertos iteuk Musa, éta ngabolaykeun sihir kasasaran sareng syirik. Bari ngisyaratkeun ku nami Asa-yı Musa, anjeunna ogé masihan béja bungah yén éta bakal ngabubarkeun poék rohani. Leres, sakumaha isyarat kecap ﻭَ بِالْاٰيَةِ ﺍﻟْﻜُﺒْﺮٰﻯ kana Şuâ Katujuh parantos dibuktikeun ku tanda-tanda anu kuat, kecap anu sami, dina harti sanés, ogé ngarah kana Lem’a Kadua Puluh Salapan dina basa Arab. Éta saéstuna sapertos Âyetü'l-Kübra tina Risale-i Nur sareng ngahimpun roh kalolobaan risalah. Numutkeun kaédah “müstetbeatü't-terakib”, ungkara ieu ningali éta sareng ngalebetkeunana kana hal-hal anu dicakupna. Ku kituna urang tiasa nyarios yén Imam Ali (ra) ogé ningali sareng ngisyaratkeun éta ku ungkara ieu. Ku tanda tina isyarat-isyarat sanés, sareng ku ngisyaratkeun Lem’alar sanggeus Mektûbat kalayan ungkara anu béda, nalika salah sahiji Lem’a anu pangcaangna disusun dina waktos anu pikasieuneun, pikeun salamet tina panjara sareng hukuman pati sarta kéngingkeun kaamanan sareng kasalametan, Imam Ali (ra), dina harti kiasan sareng pamahaman isyarat, nganggo lisanna pikeun ngawakilan pangarang anu aya dina bahaya ageung. Anjeunna ngadoa ﻭَ بِالْاٰيَةِ ﺍﻟْﻜُﺒْﺮٰﻯ ﺍَﻣِﻨّ۪ﻰ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻔَﺠَﺖْ, nyaéta “Duh Gusti Rabb! Salametkeun abdi; paparin panyalindungan sareng kaamanan ka abdi.” Ku tanda yén éta pas pisan sareng kaayaan Lem’a Kadua Puluh Salapan sareng pangarangna, anu nyusun éta di Panjara Eskişehir dina bahaya hukuman pati sareng panjara anu lami, ungkara éta nunjukkeunana sacara nyumput sareng ku isyarat. Ku kituna urang tiasa nyarios yén Imam Ali (ra) ogé ngisyaratkeun éta ku ieu. Kitu deui, bari ningali risalah Asma anu diwangun ku genep pangajaran lemes sareng anu nami bagianna Lem’a Katilu Puluh, anjeunna nyarios ﻭَ ﺑِﺎَﺳْﻤَﺎﺋِﻚَ ﺍﻟْﺤُﺴْﻨٰﻰ. Aya tanda tina isyarat-isyarat sanés, tanda yén éta nuturkeun Lem’a Kadua Puluh Salapan, tanda yén duanana cocog dina nami sareng kecap Asma, sareng tanda yén pangarang, anu kaayaanana paburencay, nyorang kahirupan di pangumbaraan anu susah sareng karandapan kasusah, kéngingkeun panglipur sareng kasabaran ku berkah nyusun éta. Dina harti kiasan, ungkara ﻭَ ﺑِﺎَﺳْﻤَﺎﺋِﻚَ ﺍﻟْﺤُﺴْﻨٰﻰ ﺍَﺟِﺮْﻧ۪ﻰ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺸَّﺘَﺖْ mangrupikeun doa pikeun dirina ku lisan Imam Ali (ra), nyaéta “Duh Gusti Rabb abdi! Ku berkah Esma Risalesi anu mangrupikeun Ismul A'zham éta, jaga abdi tina kaayaan paburencay sareng kasusah!” Ku tanda yén harti ieu pas pisan sareng risalah éta sareng kaayaan pangarangna, urang tiasa nyarios yén ungkara éta nunjukkeun harti kiasan sareng Imam Ali (ra) masihan isyarat gaib. Sareng ku margi asal Celcelutiye nyaéta wahyu, ngandung rusiah-rusiah, ningali waktos nu bakal datang sareng ngawartosan perkara-perkara gaib dina mangsa payun; sareng ku margi, tina sisi Al-Qur'an, abad ieu pikasieuneun, sareng Risale-i Nur mangrupikeun kajadian penting pikeun Al-Qur'an dina abad anu poék ieu; sareng ku margi, ku seueur tanda sareng bukti anu nepi ka tingkat écés, Risale-i Nur parantos kalebet dina Celcelutiye sareng nyicingan tempat anu pangpentingna; sareng ku margi Risale-i Nur sareng bagéan-bagéanna pantes kana tempat ieu, sarta ngagaduhan ajén sareng kapantesan pikeun nampi pangajén sareng pujian Imam Ali (ra) sareng janten hal anu anjeunna wartoskeun; sareng ku margi, sanggeus Imam Ali (ra) ngawartosan Siracünnur kalayan écés, dina tingkat kadua anjeunna ngisyaratkeun kalayan disumputkeun kana Sözler, teras Mektûbat, teras Lem’alar, dina urutan, tempat sareng nomer anu sami sareng risalah-risalah éta—ku dorongan tanda-tanda anu kuat, parantos kabuktian yén ungkarana nunjukkeun éta sareng Imam Ali (ra) ngisyaratkeun éta; sareng ku margi di awal, ﺑَﺪَﺋْﺖُ ﺑِﺒِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺭُﻭﺣ۪ﻰ ﺑِﻪِ ﺍﻫْﺘَﺪَﺕْ ﺍِﻟٰﻰ ﻛَﺸْﻒِ ﺍَﺳْﺮَﺍﺭٍ ﺑِﺒَﺎﻃِﻨِﻪِ ﺍﻧْﻄَﻮَﺕْ ngarah kana Bismillah Risalesi anu mangrupikeun Kalimah Kahiji sareng bubuka risalah-risalah, kitu deui dina ahir sumpah anu agung tur ngawengku sadayana, katingali hiji cara ungkara anu saolah-olah ningali Lem’a sareng Şuâ anu pamungkas, nyaéta bagéan-bagéan ahir risalah-risalah. Hususna, éta ningali Lem’a Kadua Puluh Salapan dina basa Arab anu luar biasa, anu mangrupikeun hiji ayat tauhid anu pangagungna, Risale-i Esma-i Sitte, Risale-i İşarat-ı Huruf-u Kur'aniye, sareng utamina risalah luar biasa anu pikeun ayeuna mangrupikeun Şuâ pamungkas, anu sapertos iteuk Musa sanggup ngabolaykeun sakumna sihir rohani kasasaran sareng anu dina hiji harti dibéré nami Âyetü'l-Kübra; sareng ku margi tanda-tanda sareng bukti anu aya dina hiji perkara, lantaran perkarana hiji, silih nguatkeun, malah tetesan ku hubungan anu lemah ogé tiasa dihubungkeun kana sumberna, tangtos dumasar kana tujuh dasar ieu urang nyarios: Sakumaha Imam Ali (ra) ngisyaratkeun Sözler anu kawentar nurutkeun urutanana, sareng ningali sabagian Mektûbat sareng bagéan Lem’alar anu pangpentingna nurutkeun urutanana, kitu deui ku kalimah ﺑِﺎَﺳْﻤَﺎﺋِﻚَ ﺍﻟْﺤُﺴْﻨٰﻰ ﺍَﺟِﺮْﻧ۪ﻰ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺸَّﺘَﺖْ, anjeunna ningali Lem’a Katilu Puluh kalayan pujian, nyaéta Esma-i Sitte Risalesi anu pamungkas tina Lem’a anu mandiri. Ku ungkara ﺣُﺮُﻭﻑٌ ﻟِﺒَﻬْﺮَﺍﻡٍ ﻋَﻠَﺖْ ﻭَ ﺗَﺸَﺎﻣَﺨَﺖْ, anjeunna ogé masihan pangajén ka İşarat-ı Huruf-u Kur'aniye Risalesi, anu nuturkeun Lem’a Katilu Puluh, sareng ngukuhkeunana ku isyarat. Ku kecap ﻭَ ﺍﺳْﻢُ ﻋَﺼَﺎ ﻣُﻮﺳٰﻰ ﺑِﻪِ ﺍﻟﻈُّﻠْﻤَﺖُ ﺍﻧْﺠَﻠَﺖْ, tina cara ungkara anu saolah-olah nunjukkeun kalayan pujian ku lambang risalah kumpulan anu ayeuna pangahirna, anu sapertos iteuk Musa dina panangan tauhid sareng iman sareng mangrupikeun dalil anu paling kuat tur luar biasa, urang nyimpulkeun tanpa sieun yén: Imam Ali (ra) ngawartosan Risale-i Nur sareng risalah-risalahna anu kacida pentingna, boh dina harti asli boh dina harti kiasan, ku isyarat, lambang, tanda halus sareng pituduh anu henteu langsung. Saha waé anu ragu, mangga sakali ningali kalayan taliti risalah-risalah anu diisyaratkeun. Abdi nyangka, upami anjeunna adil dina nimbang, henteu bakal aya deui mamangna. Tanda anu pangsaéna sareng panglemesna pikeun harti isyarat sareng maksud kiasan di dieu nyaéta hubungan nami-nami anu dipasihkeun bari ngajaga urutan anu sami. Contona, dina tingkat itungan dua puluh salapan, tilu puluh, tilu puluh hiji sareng tilu puluh dua, anjeunna ngisyaratkeun Kalimah Kadua Puluh Salapan, Katilu Puluh, Katilu Puluh Hiji sareng Katilu Puluh Dua ku nami-nami anu kacida luyu. Di awal anjeunna ngisyaratkeun Kalimah Kahiji, bubuka Sözler, ku rusiah Basmalah anu sami; sareng di ahir anjeunna masihan nami anu pantes sareng némbongkeun hakékat risalah-risalah anu pikeun ayeuna pangahirna. Sanajan isyaratna nyumput, éta kacida saé sareng lemesna. Abdi ngaku yén abdi henteu pantes pisan kana tingkat janten tempat némbongna hiji karya anu ditampi sapertos kitu. Nanging, nyiptakeun tangkal anu ageung sapertos gunung tina hiji siki anu leutik tur henteu penting, mangrupikeun sya'n sareng kabiasaan kakawasaan Alloh, sarta dalil kaagungan Mantenna. Abdi ngajamin kalayan sumpah yén maksud abdi muji Risale-i Nur nyaéta pikeun nguatkeun, ngabuktikeun sareng nyebarkeun hakékat-hakékat Al-Qur'an sareng rukun-rukun iman. Ratusan rébu sukur ka Gusti Khâliq Rahîm abdi, sabab Mantenna henteu ngantepkeun abdi resep tur sugema kana diri abdi sorangan, sareng parantos némbongkeun aib sareng kakurangan nafsu abdi ka abdi. Teu aya deui kahayang pikeun nyieun nafsu anu maréntahkeun kajahatan éta dipikaresep ku batur. Jalma anu nungguan di lawang kubur, upami ningali dunya anu bakal sirna di tukangeunana kalayan riya, éta mangrupikeun kabodoan anu matak karunya sareng karugian anu pikasieuneun. Kalayan kaayaan roh ieu, abdi mung badé nepikeun hiji hubungan anu lemes ngeunaan leres sareng hakna Risale-i Nur, anu mangrupikeun juru basa hakékat-hakékat iman. Kieu: Celcelutiye dina basa Suryani hartina bedî’, nyaéta luar biasa éndah. Risale-i Nur, anu ungkara-ungkarana luar biasa éndah, nyicingan tempat anu penting dina Celcelutiye, sareng tetesan-tetesanana katingali di seueur tempat. Ku kituna, nami kasidah éta saolah-olah dipasihkeun bari ningali éta. Ayeuna abdi ogé ngartos yén landihan Bedîüzzaman, anu ti kapungkur dipasihkeun ka abdi padahal abdi henteu pantes, saéstuna sanés milik abdi, nanging mangrupikeun nami rohani Risale-i Nur. Éta dipasangkeun ka juru basana anu katémbong sacara injeuman sareng amanah. Ayeuna nami amanah éta parantos dipulangkeun ka anu saéstuna ngagaduhanana. Hartina, nami Celcelutiye, anu dina basa Suryani hartina luar biasa éndah sareng dipasihkeun ka kasidah lantaran kecapna diulang dina kasidah, ku cara isyarat ngébréhkeun hubunganana sareng Risale-i Nur anu mucunghul dina jaman bid‘ah, anu luar biasa éndah ungkarana sareng luar biasa dina jamanna, boh tina sisi ungkara, harti sareng nami. Abdi nyangka yén Risale-i Nur ngagaduhan hak kana nami ieu ogé sawaréh ngarah ka éta, lantaran Risale-i Nur nyicingan seueur tempat dina anu dingaranan ku nami ieu. ﺭَﺑَّﻨَﺎ لَا ﺗُﺆَﺍﺧِﺬْﻧَٓﺎ ﺍِﻥْ ﻧَﺴ۪ﻴﻨَٓﺎ ﺍَﻭْ ﺍَﺧْﻄَﺎْﻧَﺎ
LAMBANG KADALAPAN
Sateuacan medar lambang ieu, badé diserat waleran kana dua patarosan anu pangpentingna. Patarosan Kahiji: Di antara sakumna kitab anu ajénna luhur, naon kaistiméwaan Risale-i Nur anu nyababkeun éta nampi isyarat sareng perhatian Al-Qur'an, pangajén sareng pujian Imam Ali (ra), sarta perhatian sareng béja bungah Gavs-ı A‘zam? Naon hikmahna dua tokoh éta masihan ajén sareng perhatian anu sakitu ageungna ka Risale-i Nur ku karomah? Waleran: Dipikanyaho yén aya waktos nalika samenit tiasa ngahasilkeun akibat sareng gaduh pentingna sajam, malahan sapoé, malahan mangtaun-taun; sareng sajam tiasa sapertos sataun, malahan saumur hirup. Contona, jalma anu syahid dina samenit kéngingkeun kawalian; sareng ngajaga sajam nalika tiris anu kacida nepi ka ngabekukeun, atanapi nalika serangan musuh pikasieuneun, tiasa sami nilaina sareng ibadah sataun. Kitu pisan ogé, pentingna anu dipasihkeun ka Risale-i Nur asalna tina pentingna waktos ieu, tina pikasieuneunana karuksakan anu dilakukeun abad ieu kana syariat Kangjeng nabi Muhammad ﷺ sareng tanda-tanda agama anu dicontoan ku Kangjeng nabi Muhammad ﷺ, tina kanyataan yén ti jaman baheula sakumna umat nyuhunkeun panyalindungan tina fitnah ahir jaman ieu, sareng tina sisi nyalametkeun iman para mu’min tina serangan fitnah-fitnah éta. Risale-i Nur kéngingkeun pentingna anu sakitu ageungna nepi ka Al-Qur'an merhatoskeunana ku isyarat anu kuat; Imam Ali (ra) masihan béja bungah kana éta ku tilu karomah; sareng Gavs-ı A‘zam (ra) ngawartosan éta ku karomah sareng nguatkeun sumanget juru basana. Leres, nyanghareupan pikasieuneunana abad ieu, bénténg-bénténg pangrojong kayakinan anu ngan saukur nurutan parantos oyag, ngajauh sareng katutupan. Ku kituna, pikeun tiasa tahan, unggal mu’min peryogi iman anu dumasar kana pangaweruh sareng bukti anu kacida kuatna, anu ngamampuhkeun anjeunna nyorangan ngalawan serangan kasasaran anu dilakukeun babarengan. Dina waktos anu paling pikasieuneun, pangdiperyogikeunana sareng paling genting, Risale-i Nur ngalaksanakeun tugas ieu ku ngabuktikeun hakékat-hakékat Al-Qur'an sareng iman anu pangjerona sareng pangnyumputna kalayan dalil anu kacida kuatna, ku cara anu tiasa kahartos ku saha waé. Murid-muridna anu ihlas sareng satia, anu nyangking iman anu dumasar kana pangaweruh sareng bukti éta, ogé, dina kota leutik, kampung sareng kota tempat aranjeunna cicing, tina sisi ngalayanan iman, saolah-olah masing-masing janten kutub anu nyumput sareng titik pangrojong rohani para mu’min. Sanajan henteu dipikawanoh, henteu katingali sareng henteu patepung, kakuatan rohani kayakinan aranjeunna, sapertos perwira anu wani, masihan kakuatan rohani kana manah jalma-jalma anu iman, sareng masihan daya tahan sareng kawani rohani ka para mu’min. Patarosan Kadua: Padahal langkung saé upami karomah henteu dipintonkeun, naha anjeun ngumumkeunana? Waleran: Ieu sanés karomah anu milik abdi. Nanging, éta mangrupikeun paparin Gusti Rabb sareng nikmat Alloh pikeun urang sareng jalma-jalma anu iman, anu ngalir tina i‘caz rohani Al-Qur'an sareng mucunghul tina tafsirna anu husus dina wangun karomah. Tangtos mukjizat Al-Qur'an sareng pancaran cahayana dipintonkeun. Ari ngumumkeun nikmat kalayan niat sukur mangrupikeun nyaritakeun nikmat anu ditampi. Ayat ﻭَ ﺍَﻣَّﺎ ﺑِﻨِﻌْﻤَﺔِ ﺭَﺑِّﻚَ ﻓَﺤَﺪِّﺙْ maréntahkeun supaya éta dipintonkeun. Abdi ngaku kalayan sumpah yén abdi henteu gaduh kapantesan atanapi hak anu tiasa janten alesan pikeun abdi sombong sareng reueus. Abdi parantos buruk sareng garing sapertos siki. Abdi terang yén sakumna ajén, hirup sareng kahormatan parantos ngalih ka tangkal Risale-i Nur anu tumuwuh tina siki éta sareng ka mukjizat rohani Al-Qur'an. Ku margi abdi yakin kitu, abdi mintonkeunana pikeun i‘caz Al-Qur'an. Sakumna ajén aya dina Risale-i Nur, anu mangrupikeun hiji mukjizat Al-Qur'an. Malah nami Bedîüzzaman anu parantos lami abdi anggo saéstuna milik éta, sareng parantos dipulangkeun deui ka éta. Ari Risale-i Nur mangrupikeun milik sareng harti Al-Qur'an. Dina lambang ieu aya seueur tanda sareng bukti anu husus pikeun abdi, anu nguatkeun kayakinan pribadi abdi. Nanging, ku margi abdi henteu tiasa ngabuktikeunana ka batur, abdi henteu tiasa nyeratna. Mung ayeuna aya kasempetan pikeun ngisyaratkeun dua atanapi tilu di antarana. Kahiji: Nalika abdi maca Celcelutiye, béda sareng munajat-munajat sanés, abdi ngaraos yén abdi sorangan munajat kalayan rarasaan abdi. Éta henteu sapertos ngan nurutan ngagunakeun lisan batur. Kanggo abdi, éta kacida luyu sareng fitrah abdi, patali sareng kasusah abdi, sareng janten tempat anu pikaresepeun pikeun tafakur rohani abdi. Sababaraha taun sanggeusna, abdi ningali karomahna sareng hubunganana sareng Risale-i Nur, sarta ngartos yén kaayaan éta timbul tina hubungan ieu. Kadua: Imam Ali (ra), di awal ku ﺭُﻭﺣ۪ﻰ ﺑِﻪِ ﺍﻫْﺘَﺪَﺕْ ﺍِﻟٰﻰ ﻛَﺸْﻒِ ﺍَﺳْﺮَﺍﺭٍ ﺑِﺒَﺎﻃِﻨِﻪِ ﺍﻧْﻄَﻮَﺕْ, di tengah ku ﻭَﺍَﻣْﻨِﺤْﻨ۪ﻰ ﻳَﺎ ﺫَﺍ الْجَلَالِ ﻛَﺮَﺍﻣَﺔً ٭ ﺑِﺎَﺳْﺮَﺍﺭِ ﻋِﻠْﻢٍ ﻳَﺎ ﺣَﻠ۪ﻴﻢُ ﺑِﻚَ ﺍﻧْﺠَﻠَﺖْ, sareng di ahir ku ﻣَﻘَﺎﻝُ ﻋَﻠِﻰٍّ ﻭَ ﺍﺑْﻦِ ﻋَﻢِّ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ ٭ ﻭَ ﺳِﺮُّ ﻋُﻠُﻮﻡٍ لِلْخَلَائِقِ ﺟُﻤِّﻌَﺖْ, némbongkeun éta minangka gudang élmu. Padahal tina anu katémbong, éta mung munajat. Malah henteu katémbong hubungan anu lengkep sareng rusiah-rusiah élmu sapertos kasidah Imam Ali (ra) sanés anu nyebarkeun hakékat sareng munajatna anu sanés anu ngandung élmu. Kayakinan pribadi abdi nyaéta kieu: Ku margi Celcelutiye parantos ngalebetkeun Risale-i Nur di jerona, nangkeupna sareng nampi éta sapertos putra rohani, tangtos ku ungkara ﻭَ ﺳِﺮُّ ﻋُﻠُﻮﻡٍ لِلْخَلَائِقِ ﺟُﻤِّﻌَﺖْ éta tiasa nunjukkeun Risale-i Nur minangka saksi, anu dina ahir jaman nyebarkeun sabagian inten tina gudangna, sareng kalayan leres muji Celcelutiye minangka gudang sareng simpenan élmu. Katilu: Dipikanyaho yén sakapeung, dina kaayaan nu tangtu, hiji tanda anu kacida leutikna janten dalil anu kacida kuatna, sareng ngahasilkeun kayakinan nepi ka tingkat yakin. Tina seueur conto anu masihan kayakinan sapertos kitu ka abdi, hiji conto anu parantos abdi terangkeun sateuacanna waé parantos cekap kanggo abdi. Kieu: Sanggeus Imam Ali (ra), ku ungkara ﺗُﻘَﺎﺩُ ﺳِﺮَﺍﺝُ ﺍﻟﻨُّﻮﺭِ, nunjukkeun Risale-i Nur kalayan tanggalna, namina, hakékatna, dasar-dasarna, palayanan sareng tugasna, anjeunna munajat bari ngitung nami-nami dina basa Suryani. Dina tilu puluh dua atanapi tilu puluh tilu nami, anjeunna ngulang kecap ﺑَﻌْﺪَﻫَﺎ dua kali. Anu kahiji dina dua puluh tujuh anjeunna nyarios ﻭَ ﺫَﻳْﻤُﻮﺥٍ ﺑَﻌْﺪَﻫَﺎ; anu sanés dina tilu puluh hiji anjeunna nyarios ﻭَ ﺑَﺎﺯُﻭﺥٍ ﺑَﻌْﺪَﻫَﺎ. Sözler tina Risale-i Nur aya tilu puluh tilu, sareng dina hiji sisi tilu puluh dua. Risalah-risalah anu nami kumpulanana Mektûbat ogé dina hiji sisi tilu puluh dua sareng dina sisi sanés tilu puluh tilu, saluyu sareng munajat ieu. Éta mung gaduh dua tambahan dina wangun risalah: hiji tambahan penting Kalimah Kadua Puluh Tujuh, sareng anu sanés tambahan anu ajénna luhur Kalimah Katilu Puluh Hiji. Dua risalah tambahan éta henteu gaduh tingkat sareng nomer anu mandiri. Kecap ﺑَﻌْﺪَﻫَﺎ ogé pas dina tempat sareng harti anu sami. Ieu masihan kayakinan ka abdi sapertos dua kali dua nyaéta opat, yén Imam Ali (ra) ngalakukeun kitu pikeun ningali Risale-i Nur, malah tambahan-tambahanna, dina harti anu ngiring sareng pamahaman anu diisyaratkeun. Aya seueur deui tanda sareng hubungan anu ngisyaratkeun masing-masing Kalimah. Nanging, lantaran nyumput sareng lemes, éta henteu disebatkeun. {(Catetan handap): Contona, dina tingkat kadua puluh dalapan, ku kecap ﻭَ ﺑِﺴُﻮﺭَﺓِ ﺍﻟﺘَّﻬْﻤ۪ﻴﺰِ, anjeunna ngisyaratkeun dalil anu kacida kuatna ngeunaan naraka, anu mangrupikeun ahir Kalimah Kadua Puluh Dalapan. Ari pedaran sawarga di awal, anu mung ngeunaan dua atanapi tilu patarosan sareng waleran, parantos diisyaratkeun di tempat sanés, ku kituna hubunganana nyumput. Conto sanés, dina tingkat kadua, ku kecap ﻳٰﺲٓ, anjeunna ningali Kalimah Kadua, Mektup Kadua, Lem’a Kadua sareng Şuâ Kadua. Lantaran hubunganana janten lega, éta nyumput. Conto sanés, ﻭَ ﻛَﺎﻑٍ ﻭَ ﻫَﺎ ﻳَﺎﺀٍ ﻭَ ﻋَﻴْﻦٍ ﻭَ ﺻَﺎﺩِﻫَﺎ, nyaéta ﻛٓﻬٰﻴٰﻌٓﺺٓ, aya dina tingkat kalima sareng ngarah kana Kalimah Kalima, Mektup Kalima, Lem’a Kalima, Âyet-i Hasbiye Risalesi anu mangrupikeun Şuâ Kaopat, sareng Münâcat anu mangrupikeun Şuâ Katilu. Ku margi hubunganana janten lega, éta nyumput. Anu sanés kedah ditimbang ku conto-conto ieu.} لَا ﻳَﻌْﻠَﻢُ ﺍﻟْﻐَﻴْﺐَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ ٭ ﻭَﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺍَﻋْﻠَﻢُ ﺑِﺎﻟﺼَّﻮَﺍﺏِ ﺍَﺳْﺘَﻐْﻔِﺮُ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻣِﻦْ ﺧَﻄَﺎﺋ۪ﻰ ﻭَﺧَﻄ۪ﻴﺌَﺎﺗ۪ﻰ ﻭَ ﻣِﻦْ ﺳَﻬْﻮ۪ﻯ ﻭَﻏَﻠَﻄَﺎﺗ۪ﻰ ﻭَﺍﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻋَﻠٰﻰ ﻧِﻌْﻤَﺔِ الْا۪يمَانِ ﻭَ ﺍﻟْﻘُﺮْﺍٰﻥِ ﺑِﻌَﺪَﺩِ ﺣَﺎﺻِﻞِ ﺿَﺮْﺏِ ﺣُﺮُﻭﻑِ ﺭَﺳَﺎﺋِﻞِ ﺍﻟﻨُّﻮﺭِ ﺍﻟْﻤَﻘْﺮُﻭﺋَﺔِ ﻭَ ﺍﻟْﻤَﻜْﺘُﻮﺑَﺔِ ﻭَ ﺍﻟْﻤُﺘَﻤَﺜِّﻠَﺔِ ﻓِﻰ ﺍﻟْﻬَﻮَﺍﺀِ ﻓ۪ﻰ ﻋَﺎﺷِﺮَﺍﺕِ ﺩَﻗَﺎﺋِﻖِ ﺣَﻴَﺎﺗ۪ﻰ ﻓِﻰ ﺍﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ ﻭَ ﺍﻟْﺒَﺮْﺯَﺥِ ﻭَ الْاٰخِرَةِ ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺻَﻞِّ ﻭَ ﺳَﻠِّﻢْ ﻋَﻠٰﻰ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ ﻭَ ﻋَﻠٰﻰ ﺍٰﻟِﻪ۪ ﻭَ ﺍَﺻْﺤَﺎﺑِﻪ۪ ﺑِﻌَﺪَﺩِﻫَﺎ ﻭَﺍﺭْﺣَﻤْﻨَﺎ ﻭَ ﺍﺭْﺣَﻢْ ﻃَﻠَﺒَﺔَ ﺭَﺳَﺎﺋِﻞِ ﺍﻟﻨُّﻮﺭِ ﺑِﻌَﺪَﺩِﻫَﺎ ﺍٰﻣ۪ﻴﻦَ ﻭَ ﺍﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ ﺭَﺏِّ ﺍﻟْﻌَﺎﻟَﻤ۪ﻴﻦَ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ لَا ﻋِﻠْﻢَ ﻟَﻨَٓﺎ اِلَّا ﻣَﺎ ﻋَﻠَّﻤْﺘَﻨَٓﺎ ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﻌَﻠ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ
BAB KADUA TINA LEM’A KADUA PULUH SALAPAN
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Bab Kadua ieu ngeunaan “Alhamdulillâh”. Dina risalah leutik ieu anu disebat Bab Kadua, mung salapan tina mangpaat sareng cahaya iman anu teu aya watesna, anu ngajantenkeun manusa ngucapkeun “Alhamdulillâh”, badé diterangkeun. ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ Titik Kahiji: Mimitina dua perkara badé dipépélingkeun. 1- Filsafat nyaéta kacamata hideung anu némbongkeun sagala hal goréng sareng pikasieuneun. Ari iman nyaéta kacamata hérang, écés sareng pinuh ku cahaya anu némbongkeun sagala hal saé sareng raket. 2- Manusa patali sareng sakumna mahluk sareng gaduh hiji jinis hubungan silih tukeur sareng sagala hal. Numutkeun fitrahna, anjeunna kedah patepung, nyarios sareng hirup tatangga, boh ku kecap boh ku harti, sareng hal-hal anu ngurilingan anjeunna. Anjeunna gaduh genep arah: katuhu, kénca, payun, tukang, handap sareng luhur. Ku nganggo dua kacamata anu tadi, manusa tiasa ningali mahluk-mahluk sareng kaayaan dina arah-arah éta. Arah Katuhu: Anu dimaksud ku arah ieu nyaéta waktos kapungkur. Ku kituna, nalika ningali ka katuhu ku kacamata filsafat, nagri kapungkur bakal katingali siga parantos kajadian kiamat, tibalik, poék, pikasieuneun, sareng sapertos kuburan anu ageung. Teu aya mamang yén ku paningal ieu, manusa bakal nyorang kagét anu ageung, kasieunan sareng pegat harepan. Nanging, nalika ningali arah éta ku kacamata iman, sanajan nagri éta saéstuna katingali tibalik, henteu aya nyawa anu musnah. Kahartos yén para pagawé sareng pangeusina parantos dipindahkeun ka alam anu langkung saé sareng pinuh ku cahaya. Kuburan sareng liang-liang éta ogé bakal dianggap torowongan di handapeun taneuh anu digali pikeun asup ka alam anu pinuh ku cahaya. Hartina, kabungah, lega, katengtreman sareng kabuka manah anu dipasihkeun iman ka manusa mangrupikeun nikmat anu ngajantenkeun aranjeunna ngucapkeun “Alhamdulillâh” rébuan kali. Arah Kénca: Nyaéta nalika ningali waktos nu bakal datang ku kacamata filsafat, éta bakal katingali sapertos kuburan anu ageung, poék sareng pikasieuneun, anu bakal ngabusukkeun urang, nyieun urang didahar ku oray sareng kalajengking, teras mupuskeun urang. Nanging, upami ditingali ku kacamata iman, éta bakal katingali sapertos méja sareng hamparan sasuguh ti Gusti Rahmân, anu ngandung rupa-rupa tuangeun sareng leueuteun anu saé tur ngeunah, anu parantos disayagikeun pikeun manusa ku Gusti Haqq, Gusti Khâliq Rahmân Rahîm. Éta bakal ngajantenkeun urang ngucapkeun sareng ngulang “Alhamdulillâh” rébuan kali. Arah Luhur: Nyaéta jalma anu ningali arah langit ku filsafat bakal nyorang kagét anu ageung, kasieunan sareng rasa sieun, lantaran rupa-rupa gerakan anu kacida gancangna tina milyaran béntang sareng buleudan di rohangan anu teu aya watesna ieu, sapertos balap kuda atanapi latihan tentara. Nanging, nalika jalma anu iman ningali, anjeunna bakal ningali yén, sakumaha gerakan anu anéh sareng luar biasa éta dilakukeun ku paréntah sareng pangawasan saurang komandan, béntang-béntang anu ngahias alam langit ogé sapertos lampu anu caang kanggo urang. Dina balap kuda éta anjeunna bakal ngaraos raket sareng kanyaah, sanés sieun sareng kagét. Tangtos ngucapkeun “Alhamdulillâh” rébuan kali téh masih sakedik kanggo nikmat iman anu ngagambarkeun alam langit sapertos kitu. Arah Handap: Nyaéta manusa anu ningali alam bumi ku paningal filsafat bakal ningali buleudan bumi sapertos sato anu leupas, henteu nganggo tali kadali sareng ngumbara tanpa arah ngurilingan panonpoé; atanapi sapertos parahu anu papanna pegat sareng henteu gaduh kaptén. Anjeunna bakal kagét sareng hariwang. Nanging, upami ningali ku iman, anjeunna ningali bumi salaku kapal ti Gusti Rahmân, anu dina paréntah Alloh, kalayan sakumna tuangeun, leueuteun sareng pakéanana, ngajak umat manusa ngurilingan panonpoé pikeun pelesir. Anjeunna ngamimitian ngucapkeun “Alhamdulillâh” anu ageung pisan pikeun nikmat agung ieu anu timbul tina iman. Arah Payun: Upami jalma anu nganut filsafat ningali arah ieu, anjeunna ningali yén sakumna mahluk hirup, boh manusa boh sato, angkat rombongan sanggeus rombongan kalayan gancang pisan ka arah éta sareng ngaleungit. Hartina, aranjeunna nuju ka sirna pisan sareng henteu aya deui. Ku margi anjeunna terang yén anjeunna ogé anu ngalalana dina jalan éta, kasedihna nyababkeun anjeunna ampir gélo. Nanging, mu’min anu ningali ku paningal iman nyanghareupan arah ieu kalayan sugema. Anjeunna nyarios yén angkat sareng lalampahan manusa ka arah éta sanés ka alam sirna pisan, nanging sapertos jalma-jalma anu sok ngalih, pindah ti hiji dataran luhur ka dataran luhur sanés. Éta mangrupikeun pindah ti tempat anu bakal sirna ka tempat anu langgeng salawasna, ti kebon palayanan ka tempat ganjaran, ti nagri kasusah ka nagri rohmat; sanés angkat ka alam sirna pisan. Kasusah anu katingali dina lalampahan, sapertos maot sareng kubur, dina ahirna mangrupikeun kabagjaan. Sabab jalan ka alam-alam anu pinuh ku cahaya ngaliwat kubur, sareng kabagjaan anu pangagungna mangrupikeun hasil tina musibah anu ageung sareng nyeri. Contona, Kangjeng nabi Yusuf mung kéngingkeun kabagjaan sapertos janten pangawasa Mesir ngaliwatan sumur tempat anjeunna dialungkeun ku dulur-dulurna sareng panjara tempat anjeunna diasupkeun lantaran fitnah Zeliha. Kitu deui, murangkalih anu lahir ka dunya ti kandungan indungna kéngingkeun kabagjaan dunya sanggeus nyorang kasusah anu nyesek sareng mencét dina torowongan anu dipikawanoh éta. Arah Tukang: Nyaéta upami ningali jalma-jalma anu datang di tukang ku paningal filsafat, moal aya waleran kana patarosan “Héy, ti mana aranjeunna, nuju ka mana sareng pikeun naon aranjeunna datang ka nagri dunya?” Ku kituna, tangtos, manusa bakal tetep nyorang siksa héran sareng mamang. Nanging, upami ningali ku kacamata cahaya iman, anjeunna ngartos yén manusa mangrupikeun nu nalungtik anu dikintun ku Gusti Sultan Azali pikeun ningali sareng nalungtik mukjizat-mukjizat kakawasaan anu anéh tur luar biasa anu dipintonkeun dina paméran jagat raya. Anjeunna ogé ngartos yén, saluyu sareng pangaweruh aranjeunna ngeunaan tingkat ajén sareng kaagungan mukjizat éta sareng tingkat pituduhna kana kaagungan Gusti Sultan Azali, aranjeunna kéngingkeun tingkat sareng nomer, teras mulih deui ka nagri Gusti Sultan Azali. Anjeunna bakal ngucapkeun “Alhamdulillâh” kana nikmat iman anu masihan nikmat pamahaman ieu ka anjeunna. Pépéling: Ku margi pujian anu diucapkeun ku “Alhamdulillâh” kana nikmat iman anu ngaleungitkeun poék tadi ogé mangrupikeun nikmat, pikeun éta ogé kedah aya hiji pujian. Pujian kadua ieu ogé peryogi pujian katilu, sareng anu katilu peryogi pujian kaopat. ﻭَﻫَﻠُﻢَّ ﺟَﺮًّﺍ Hartina, tina hiji pujian lahir runtuyan pujian anu teu aya watesna, anu diwangun ku pujian-pujian anu lahir tina éta. Titik Kadua: Anjeunna ogé kedah ngucapkeun “Alhamdulillâh” kana nikmat iman anu nyaangan genep arah. Sabab, ku ngaleungitkeun poék genep arah, iman dianggap nikmat agung dina golongan nampik musibah. Kitu deui, ku nyaangan genep arah éta, tangtos éta dianggap nikmat kadua dina golongan ngadatangkeun mangpaat. Manusa ku fitrahna gaduh sipat hirup babarengan, ku kituna anjeunna patali sareng mahluk-mahluk dina genep arah. Ku nikmat iman, manusa tiasa kéngingkeun mangpaat tina sakumna genep arah. Ku kituna, dumasar kana rusiah ayat anu mulya ﺍَﻳْﻨَﻤَﺎ ﺗُﻮَﻟُّﻮﺍ ﻓَﺜَﻢَّ ﻭَﺟْﻪُ ﺍﻟﻠّٰﻪِ, manusa kéngingkeun cahaya tina arah mana waé dina genep arah éta. Malah manusa anu iman gaduh umur rohani anu manjang ti mimiti dunya diadegkeun nepi ka ahirna. Umur rohani manusa ieu nampi pitulung sareng pangrojong tina cahaya hiji kahirupan anu manjang ti azali nepi ka salawasna. Kitu deui, ku iman anu nyaangan genep arah, waktos sareng tempat manusa anu sempit ieu robih janten alam anu lega sareng merenah. Alam anu ageung ieu janten sapertos bumi cicing hiji manusa. Waktos kapungkur sareng mangsa payun janten sapertos waktos ayeuna kanggo roh sareng manahna. Jarak antara aranjeunna leungit. Titik Katilu: Ku margi iman ngandung tempat nyangga sareng tempat nyuhunkeun pitulung, éta ogé ngabutuhkeun anjeunna ngucapkeun “Alhamdulillâh”. Leres, lantaran teu walakaya sareng seueur musuh, umat manusa peryogi tempat nyangga, supados anjeunna tiasa ngungsi ka éta pikeun nampik musuh-musuhna. Kitu deui, lantaran seueur kabutuhan sareng kacida merlukeunana, anjeunna peryogi tempat nyuhunkeun pitulung, supados ku pitulungna kabutuhanana tiasa dicumponan. Duh manusa! Tempat nyangga anjeun mung iman ka Alloh wungkul. Ari tempat nyuhunkeun pitulung kanggo roh sareng nurani anjeun mung iman kana aherat. Ku kituna, manah sareng roh jalma anu henteu terang kana dua tempat ieu ngarasa sieun sareng henteu raket; nuranina teras-terasan kasiksa. Nanging, jalma anu nyangga kana anu kahiji sareng nyuhunkeun pitulung tina anu kadua ngarasa seueur kabungah, kanikmatan sareng karaketan dina manah sareng rohna; anjeunna kéngingkeun panglipur sareng nuranina tengtrem. Titik Kaopat: Cahaya iman ngaleungitkeun kanyeri anu timbul nalika kanikmatan anu diidinan syariat mimiti sirna, ku nunjukkeun yén anu sarupa bakal sumping sareng parantos nuju datang. Kitu deui, ku nunjukkeun sumber nikmat-nikmat, éta ngajamin yén nikmat bakal teras aya sareng henteu ngirangan. Ku nunjukkeun kanikmatan tina anu sarupa anu dianyarkeun deui, éta ogé ngaleungitkeun kanyeri papisah. Hartina, pamikiran ngeunaan sirna nyababkeun seueur kanyeri dina hiji kanikmatan. Iman ngingetkeun yén anu sarupa dianyarkeun deui sareng ku éta ngaleungitkeun kanyeri-kanyeri éta. Salian ti éta, dina dianyarkeunana kanikmatan ogé aya kanikmatan sanés. Leres, upami hiji buah henteu gaduh tangkal, kanikmatan anu mung aya dina buah éta bakal sirna nalika buah didahar, sareng sirnana bakal nyababkeun sedih. Nanging, upami tangkal buah éta dipikawanoh, sirnana buah henteu nyababkeun kanyeri, sabab aya anu sumping ngagantikeunana. Dina waktos anu sami, dianyarkeunana éta, dina dirina sorangan, mangrupikeun kanikmatan. Kitu deui, anu paling nyesekkeun roh manusa nyaéta kanyeri anu timbul tina papisah. Cahaya iman ngaleungitkeun kanyeri éta ku harepan anu sarupa bakal dianyarkeun deui sareng patepung bakal kajadian deui. Titik Kalima: Hal-hal tina mahluk anu ku manusa disangka musuh sareng asing kanggo anjeunna, atanapi disangka henteu hirup sareng henteu kaurus sapertos jalma maot sareng yatim, ku cahaya iman dipintonkeun salaku sobat sareng dulur, sareng ditingalikeun salaku anu hirup tur muji ku tasbih. Hartina, jalma anu ningali kalayan lalawora ngarasa sieun, sabab nganggap mahluk-mahluk alam ngarugikeun sapertos musuh. Anjeunna ningali hal-hal sapertos anu asing. Sabab dina paningal kasasaran, henteu aya hubungan sareng beungkeutan duduluran antara hal-hal dina waktos kapungkur sareng mangsa payun. Mung dina waktos ayeuna aya hubungan anu leutik sareng sawaréh antara hal-hal. Ku kituna, duduluran antara jalma-jalma anu sasasar sapertos samenit dina waktos anu lami mangrébu-rébu taun. Kitu deui, paningal iman ningali sakumna buleudan sareng banda jagat raya hirup sareng silih raket. Éta ogé némbongkeun yén masing-masing muji Gusti Khâliqna, ku tasbih dina basa kaayaanana. Tina sisi ieu, sakumna banda éta gaduh hiji jinis hirup sareng roh numutkeun kaayaan masing-masing. Ku kituna, numutkeun paningal iman ieu, henteu aya kagét sareng rasa sieun dina banda-banda éta. Aya karaketan sareng kanyaah. Paningal kasasaran nganggap manusa, anu henteu sanggup ngahontal anu dipikahayangna, henteu gaduh anu ngurus sareng ngajaga. Éta nyangka aranjeunna sapertos yatim anu ceurik lantaran kasedih, kabingung sareng teu walakaya. Ari paningal iman ningali mahluk hirup salaku pagawé anu dibéré tanggung jawab, hamba anu dipasihan tugas pikeun zikir sareng tasbih. Titik Kagenep: Cahaya iman ngagambarkeun alam dunya sareng aherat salaku dua hamparan sasuguh anu ngandung rupa-rupa nikmat. Jalma anu iman kéngingkeun mangpaat tina dua sasuguh éta ku panangan iman, ku indera lahir sareng batinna, sareng ku kamampuh lemes rohani sareng rohna. Ari dina paningal kasasaran, widang mangpaat anu ditampi ku mahluk hirup ngaleutikan sareng mung ngawates kana kanikmatan jasmani. Dina paningal iman, widang éta ngalegaan nepi ka sapertos bunderan anu ngawengku langit sareng bumi. Leres, hiji mu’min tiasa nganggap panonpoé salaku lampu petromaks anu digantungkeun dina hateup bumina, sareng bulan salaku lampu minyak leutik. Tina sisi ieu, panonpoé sareng bulan masing-masing janten nikmat kanggo anjeunna. Ku kituna, widang mangpaat anu ditampi ku mu’min janten langkung lega ti langit. Leres, Al-Qur'an anu ngajelaskeun kalayan pikahélokeun, ku balaghah ayat-ayat ﻭَ ﺳَﺨَّﺮَ ﻟَﻜُﻢُ ﺍﻟﺸَّﻤْﺲَ ﻭَ ﺍﻟْﻘَﻤَﺮَ ٭ ﻭَ ﺳَﺨَّﺮَ ﻟَﻜُﻢْ ﻣَﺎ ﻓِﻰ ﺍﻟْﺒَﺮِّ ﻭَﺍﻟْﺒَﺤْﺮِ, ngisyaratkeun kahadéan sareng nikmat luar biasa ieu anu timbul tina iman. Titik Katujuh: Ku cahaya iman dipikanyaho yén ayana Alloh mangrupikeun nikmat anu sakitu agungna sareng ngungkulan sakumna nikmat, sabab éta mangrupikeun sumber sareng asal anu ngandung jinis-jinis nikmat anu teu aya watesna, rupa-rupa kahadéan anu teu aya tungtungna sareng golongan paparin anu henteu kaitung. Ku kituna, muji sareng ngamulyakeun nikmat iman sajajarna sareng jumlah partikel jagat raya mangrupikeun kawajiban. Dina bagéan-bagéan Risale-i Nur, parantos aya isyarat kana sabagian perkara ieu. Salian ti éta, bagéan-bagéan Risale-i Nur anu ngabahas iman ka Alloh muka panghalang sareng némbongkeun nikmat ieu. ﺍَﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ, ku lâm anu ngawengku sadayana, ngisyaratkeun sakumna pujian. Salah sahiji nikmat anu kedah dipuji ku sakumna pujian éta nyaéta nikmat sipat Rahmân. Leres, sipat Rahmân ngandung nikmat sajajarna sareng jumlah mahluk hirup anu nampi rohmat. Sabab hususna manusa patali sareng unggal mahluk hirup. Tina sisi ieu, manusa bungah ku kabagjaan unggal mahluk hirup sareng sedih ku kanyerina. Ku kituna, nikmat anu aya dina hiji mahluk ogé janten nikmat kanggo sobat-sobatna. Kitu deui, salah sahiji anu ngandung nikmat sajajarna sareng jumlah murangkalih anu nampi nikmat ku asih indungna, sareng ku éta pantes kana pujian anu saluyu, nyaéta sipat Rahîm. Leres, jalma anu gaduh nurani, anu sedih sareng karunya nalika murangkalih lapar tanpa indung ceurik, tangtos ngarasa bungah, sugema sareng pikaresepeun tina asih para indung ka murangkalihna. Kabungah sapertos kitu masing-masing mangrupikeun nikmat sareng peryogi pujian sareng sukur. Kitu deui, salah sahiji anu ngabutuhkeun pujian sareng sukur sajajarna sareng sakumna jinis sareng masing-masing hikmah anu dikandung jagat raya nyaéta sipat Hakîm. Sabab sakumaha diri manusa nampi nikmat ku pancaran sipat Rahmân sareng manahna ku tajalli sipat Rahîm, akal manusa ogé nampi kabungah sareng kanikmatan ku kalembutan hikmah tina sipat Hakîm. Tina sisi ieu, éta ngabutuhkeun pujian kalayan ngucapkeun “Alhamdulillâh” kalayan sapinuhna. Kitu deui, aya nikmat pangjagaan Mantenna anu kedah dipuji ku “Alhamdulillâh” anu sakitu ageungna nepi ka sorana ngeusi rohangan ieu: sajajarna sareng tajalli Asma “Gusti Wâris” tina Asmaul Husna, sareng jumlah turunan anu tetep aya sanggeus luluhur sapertos para bapa sirna, sareng jumlah mahluk alam aherat, sareng jumlah amal manusa anu dijaga pikeun janten dasar nampi ganjaran aherat. Sabab teras ayana nikmat langkung ajén tibatan nikmat éta sorangan. Langgengna kanikmatan langkung nikmat tibatan kanikmatan éta. Teras aya di sawarga langkung luhur tibatan sawarga éta sorangan, sareng kitu saterasna. Ku kituna, nikmat anu dikandung pangjagaan Gusti Haqq langkung seueur sareng langkung luhur tibatan sakumna nikmat anu aya dina jagat raya. Tina sisi ieu, éta peryogi hiji “Alhamdulillâh” anu diucapkeun kalayan sapinuhna. Bandingkeun Asmaul Husna anu sanés sareng opat Asma anu parantos disebatkeun ieu. Ku margi dina masing-masing Asma aya nikmat anu teu aya watesna, éta ngabutuhkeun pujian sareng sukur anu teu aya watesna. Kitu deui, Kangjeng nabi Muhammad ﷺ, anu janten jalan pikeun nampi nikmat iman anu sanggup muka sakumna gudang nikmat, ogé mangrupikeun nikmat anu kacida agungna, nepi ka umat manusa salawasna ngagaduhan kawajiban muji sareng ngamulyakeun anjeunna ﷺ. Kitu deui, nikmat Islam sareng Al-Qur'an, anu mangrupikeun daptar sareng sumber sakumna jinis nikmat jasmani sareng rohani, ogé kalayan pantes ngabutuhkeun pujian anu teu aya watesna. Titik Kadalapan: Sagala puji ka Alloh, Nu, numutkeun pedaran kitab agung anu disebat jagat raya ieu sareng tafsirna, Al-Qur'an anu kacida mulya, dipuji sareng diagungkeun ku sakumna bab sareng bagéanna, sakumna kaca sareng padalisanna, sarta sakumna kecap sareng hurupna, ku némbongkeun sipat kaéndahan sareng kasampurnaan Zat Mantenna Nu Maha Suci. Kieu: Unggal hiasan kitab agung éta, boh leutik boh ageung, numutkeun kamampuhna, muji sareng ngamulyakeun Nu Ngahiasna, Gusti Wâhid sareng Gusti Shamad, ku némbongkeun sipat kamulyaan Mantenna. Kitu deui, unggal tulisan kitab éta muji Nu Nyeratna, Gusti Rahmân sareng Gusti Rahîm, ku némbongkeun sipat kaéndahan Mantenna. Kitu deui, unggal sajak sareng kasidah kitab éta nyucikeun sareng muji Nu Nyusunna, Gusti Qadîr sareng Gusti Alîm. Kitu deui, sakumna tulisan, titik sareng hiasan kitab éta, ku janten tempat pantulan sareng némbongna tajalli sareng pancaran Asmaul Husna, muji Zat Mantenna Nu Maha Suci ku nyucikeun, muji sareng ngamulyakeun. Titik Kasalapan: {Abdi henteu gaduh konci kode-kode sapertos ieu pikeun mukakeunana. Salian ti éta, pikiran anu keur saum henteu tiasa muka kode-kode éta sareng henteu tiasa ngalakukeun itungan perkalian éta. Mangga dihapunten. Malah ieu ogé mung tiasa abdi lakukeun ku pitulung rohani pangarangna, ku berkah Laylatul Qadr sareng ku ngamangpaatkeun cicing padeukeut sareng Mevlana. Panarjamah, Abdülmecid Nursî} ﺍَﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻟِﻠّٰﻪِ
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺍَﻟﺪَّﺍﻋ۪ﻰ {(): Bait ieu mangrupikeun tandatangan anjeunna.}
Abdi kubur anu rubuh; di jerona numpuk
Tujuh puluh salapan Said anu maot, {(): Ku margi raga dianyarkeun dua kali unggal taun, hartina dua Said parantos maot. Salian ti éta, taun ieu Said dina umur tujuh puluh salapan taun. Hartina, unggal taun hiji Said parantos maot, sareng Said bakal hirup nepi ka tanggal ieu.} kalayan dosa sareng kanyeri.
Anu kadalapan puluh parantos janten batu nisan kubur,
Sareng babarengan ceurik {(): Anjeunna parantos ngaraos kaayaan anu ayeuna ieu, dua puluh taun sanggeusna, ku rarasaan sateuacan kajadian.} kana karugian Islam.
Kalayan batu nisan abdi sareng kubur abdi anu ngeusi jalma-jalma maot tur ngagerentes,
Abdi nuju ka lapang aherat abdi dina mangsa payun.
Abdi yakin yén langit mangsa payun sareng bumi Asia
Bakal babarengan nyerah ka panangan Islam anu bodas caang.
Sabab éta panangan katuhu iman anu berkah,
Masihan kaamanan sareng katengtreman ka sakumna mahluk...
ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﻳَﺎ ﺍَﻟﻠّٰﻪُ ﻳَﺎ ﺭَﺣْﻤٰﻦُ ﻳَﺎ ﺭَﺣ۪ﻴﻢُ ﻳَﺎ ﻓَﺮْﺩُ ﻳَﺎ ﺣَﻰُّ ﻳَﺎ ﻗَﻴُّﻮﻡُ ﻳَﺎ ﺣَﻜَﻢُ ﻳَﺎ ﻋَﺪْﻝُ ﻳَﺎ ﻗُﺪُّﻭﺱُ Ku hak Ismul A'zham, ku kahormatan Al-Qur'an anu ungkarana mukjizat, sareng ku kamulyaan Kangjeng rosul nu mulya ﷺ, paparin kabagjaan anu langgeng salawasna di sawarga Firdaus ka anu nyitak kumpulan ieu sareng para panulungna anu berkah, amin! Sareng salawasna paparin hasil dina ngalayanan iman sareng Al-Qur'an, amin! Kanggo unggal hurup kumpulan Şualar, catetkeun sarébu kahadéan dina buku amal saé aranjeunna, amin! Sareng paparin kategeran, katerusan sareng ihlas dina nyebarkeun Nurlar, amin! Duh Gusti Arhamar-Râhimîn! Paparin kabagjaan ka sakumna murid Risale-i Nur dina dua alam, amin! Jaga aranjeunna tina kajahatan sétan ti golongan manusa sareng jin, amin! Sareng hapunten kakurangan Said anu teu walakaya sareng taya daya ieu, amin!
Ngawakilan sakumna murid Nur
Bedîüzzaman Said Nursî