Şuâ Kadua Belas
Tina Ngabéla Diri di Pangadilan Denizli
... Leres, abdi sadaya hiji pakumpulan. Perkumpulan abdi sadaya sapertos kieu: dina unggal abad aya tilu ratus lima puluh juta anggotana. Unggal dinten, lima kali ku solat, maranéhna némbongkeun hubungan sareng pangabdian kana prinsip-prinsip éta pakumpulan anu suci kalayan hormat anu sampurna. Ku tuntunan suci ﺍِﻧَّﻤَﺎ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻨُﻮﻥَ ﺍِﺧْﻮَﺓٌ, maranéhna silih bantosan kalayan doa sareng hasil rohanina. Abdi sadaya anggota éta pakumpulan anu suci sareng kacida ageungna. Pancén khusus abdi sadaya nyaéta ngawartosan hakékat-hakékat iman Al-Qur'an ka jalma-jalma nu iman kalayan cara tahkik, sareng nyalametkeun maranéhna sareng diri abdi sadaya tina dipupus salawasna sareng kurungan nyalira anu teras-terasan di barzakh. Abdi sadaya henteu gaduh hubungan naon waé sareng pakumpulan atanapi komité dunya, pulitik, atanapi pinuh ku intrik anu sanés, atanapi sareng pakumpulan rusiah anu teu gaduh dasar sareng teu gaduh harti, anu janten alesan tuduhan ngalawan abdi sadaya. Abdi sadaya henteu ngarendahkeun diri kana éta. ... Upami abdi sadaya gaduh kahoyong pikeun campur dina urusan dunya, sorana sareng bituna bakal sapertos pelor mariem, sanés sapertos dengung laleur kieu. Jalma anu nuduh yén saurang anu ngabéla diri kalayan tegas sareng nyeureud di Divan-ı Harb-i Örfî sareng di divan-ı riyaset ngalawan amarah Mustafa Kemal, parantos ngalakukeun intrik dunya salila dalapan belas taun tanpa kanyahoan ku saha waé, tangtu ngalakukeun éta kalayan niat goréng. Dina ieu pasualan, Risale-i Nur henteu tiasa diserang lantaran kakurangan pribadi abdi atanapi sababaraha sadérék abdi. Éta langsung nyambung ka Al-Qur'an, sareng Al-Qur'an ogé nyambung ka arsy anu pangageungna. Saha anu sanggup ngulurkeun panangan ka dinya sareng ngaleupaskeun tali-tali anu kuat éta?
Ogé, berkah jasmani sareng rohani sareng pangabdian luar biasa Risale-i Nur ka ieu nagri parantos kabuktian ku isyarat tilu puluh tilu ayat Al-Qur'an, tilu karamat gaib İmam-ı Ali raḍiyallâhu ‘anhu, sareng béja pasti Gavs-ı A'zam. Ku kituna, Risale-i Nur henteu nanggung, henteu tiasa nanggung, sareng henteu kedah nanggung tanggung jawab pikeun kakurangan biasa sareng pribadi abdi sadaya. Upami henteu kitu, ieu nagri bakal ngalaman karugian jasmani sareng rohani anu teu tiasa diganti. {(Catetan handap): Ieu surat panyuhun ditulis dua puluh dinten sateuacan lini Kastamonu. Ku berkah Risale-i Nur, éta propinsi langkung kajaga tina musibah tibatan unggal propinsi anu sanés. Ayeuna musibah parantos mimiti sareng ngabenerkeun perkara abdi sadaya.} Insyaalloh, rencana sareng serangan ngalawan Risale-i Nur anu dilakukeun ku kalakuan sétan sababaraha zindik bakal gagal. Murid-muridna henteu tiasa dibandingkeun sareng anu sanés, henteu tiasa dipencarkeun, henteu tiasa dipaksa mundur, sareng ku pitulung Gusti Nu Haq henteu tiasa diéléhkeun. Upami Al-Qur'an henteu ngalarang ngabéla diri ku cara jasmani, éta murid-murid, anu parantos nampi perhatian sadaya jalma salaku urat kahirupan bangsa ieu sareng aya di unggal tempat, moal aub dina kajadian-kajadian leutik sareng teu ngahasilkeun nanaon sapertos kajadian Şeyh Said sareng Menemen. Mugia Alloh nyegah; upami maranéhna dikaniaya dugi ka tingkat kapaksa, sareng Risale-i Nur diserang, tangtu zindik sareng munafik anu nipu pamaréntahan bakal kaduhung sarébu kali. ~Cindekna:
Ku sabab abdi sadaya henteu ngaganggu dunya jalma-jalma anu ngudag dunya, maranéhna ogé ulah ngaganggu aherat sareng pangabdian iman abdi sadaya.
Tahanan
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Hé para jungjunan! Abdi ngawartosan ka aranjeun kalayan pasti: Sajaba ti jalma-jalma di dieu anu henteu gaduh, atanapi ngan sakedik gaduh, hubungan sareng abdi sadaya sareng Risale-i Nur, abdi gaduh saloba anu aranjeun hoyongkeun sadérék saéstuna sareng babaturan anu satia dina jalan hakékat. Ku hal anu pasti dibuka ku Risale-i Nur, abdi sadaya parantos uninga kalayan kayakinan anu teu tiasa oyag, sakumaha dua kali dua téh opat, yén ku rusiah Al-Qur'an, maot pikeun abdi sadaya parantos dirobih tina dipupus salawasna janten surat dibébaskeun tina pancén. Sedengkeun pikeun jalma-jalma anu ngalawan abdi sadaya sareng ngalangkungan jalan sasar, maot anu pasti éta boh dipupus salawasna—upami henteu gaduh iman anu pasti kana aherat—boh kurungan nyalira anu langgeng sareng poék—upami iman kana aherat nanging hirup nurut kana hawa nafsu sareng ngalangkungan jalan sasar. Naha di dunya aya pasualan manusa anu langkung ageung sareng langkung penting tibatan ieu, dugi ka ieu janten alat pikeun éta? Abdi naroskeun ka aranjeun! Ku sabab henteu aya sareng henteu tiasa aya, naha aranjeun ngaganggu abdi sadaya? Pikeun nyanghareupan hukuman aranjeun anu pangbeuratna, abdi sadaya ngantosan kalayan katabahan anu sampurna, ku nyarios ka diri sorangan yén abdi sadaya bakal nampi surat dibébaskeun tina pancén pikeun angkat ka alam cahya. Nanging, jalma-jalma anu nampik abdi sadaya sareng ngahukum pikeun kapentingan jalan sasar, sakumaha abdi sadaya ningali aranjeun dina ieu majelis, abdi sadaya uninga dugi ka tingkat ningali langsung, malah ningali, yén maranéhna dihukum dipupus salawasna sareng dikurung nyalira, sareng dina waktos anu caket pisan bakal ngalaman éta hukuman anu matak pikagét. Ku rasa kamanusaan, abdi sadaya leres-leres karunya ka maranéhna. Abdi siap ngabuktikeun ieu hakékat anu pasti sareng penting, sareng ngajantenkeun jalma-jalma anu pangngabangkangna ogé teu tiasa mungkir! Sanés ngan ngalawan ahli-ahli anu henteu uninga, gaduh niat goréng, sareng teu gaduh bagian tina rohani; malah ngalawan ulama sareng filsuf aranjeun anu pangageungna, upami abdi henteu tiasa ngabuktikeun éta kalayan caang sapertos beurang, abdi rido kana hukuman naon waé! Salaku hiji conto waé, abdi ngahaturkeun Risalah Bubuahan anu disusun pikeun para tahanan dina dua dinten Jumaah. Ku medarkeun poko, ringkesan, sareng dasar Risale-i Nur, éta parantos janten sapertos serat pikeun ngabéla Risale-i Nur. Dina kasusah, abdi sadaya narékahan sacara rusiah pikeun ngajantenkeun éta ditulis dina hurup anyar, kanggo dihaturkeun ka aparat Ankara. Pék baca éta sareng perhatoskeun kalayan gembleng. Upami haté aranjeun—abdi henteu campur kana nafsu aranjeun—henteu ngabenerkeun abdi, sanajan aranjeun ngalakukeun sagala hinaan sareng panyiksaan dina kaayaan abdi anu ayeuna diasingkeun sagemblengna, abdi bakal cicing! ~Cindekna:
Boh bébaskeun Risale-i Nur sagemblengna, boh pegatkeun ieu hakékat anu kuat sareng teu tiasa ruksak, upami aranjeun sanggup! Dugi ka ayeuna abdi henteu mikirkeun aranjeun sareng dunya aranjeun, sareng moal mikirkeunana. Nanging, aranjeun parantos maksa; meureun aranjeun kedah diélingkeun, dugi ka takdir Ilahi nganteurkeun abdi sadaya kana ieu jalan. Abdi sadaya ogé parantos nyieun tekad pikeun ngajantenkeun prinsip suci ﻣَﻦْ ﺍٰﻣَﻦَ ﺑِﺎﻟْﻘَﺪَﺭِ ﺍَﻣِﻦَ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻜَﺪَﺭِ minangka pituduh, sareng ngawaler unggal kasusah anu aranjeun pasihkeun kalayan sabar.
Tahanan
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Nurutkeun hiji kabiasaan Islam anu lumangsung ti jaman kabagjaan dugi ka ayeuna, abdi sadaya nyusun ratusan ayat anu mashur, anu janten sumber khusus Risale-i Nur, janten hizib Al-Qur'an sapertos hiji En'am anu ageung. Maranéhna nyalahkeun éta ku nyarios: "Anjeunna ngaruksak agama." Ogé, maranéhna hoyong nuduh abdi sadaya ku Tesettür Risalesi, anu hukumanana salami sataun parantos abdi jalankeun, sareng anu dirusiahkeun sarta dikaluarkeun tina handapeun tumpukan kai, sakumaha kacatet dina catetan resmi, saolah-olah éta ditulis sareng disebarkeun taun ieu. Ogé, hiji jalma anu mingpin pamaréntahan di Ankara, Mustafa Kemal, henteu ngawaler bantahan sareng ucapan abdi anu tegas ka anjeunna, nanging cicing. Saatos anjeunna maot, kritik abdi anu fitri, perlu, sareng dirusiahkeun, dina medarkeun hiji hakékat hadis anu némbongkeun kasalahan anjeunna, parantos dijantenkeun alesan pikeun nungtut tanggung jawab. Di mana tempatna ngahargaan saurang anu parantos maot sareng teu gaduh hubungan deui sareng pamaréntahan? Sareng di mana tempatna kaadilan sareng hukum pamaréntahan sareng bangsa, anu janten salah sahiji kamulyaanana sareng tajalli kakawasaan Gusti Nu Haq? Ogé, prinsip kabébasan nurani, anu panglangkungna abdi sadaya jadikeun tempat nyangga tina pamaréntahan républik sareng dasar-dasarna pikeun ngabéla diri, parantos dijantenkeun alesan nungtut tanggung jawab ngalawan abdi sadaya, saolah-olah abdi sadaya ngalawan prinsip kabébasan nurani. Ogé, lantaran abdi ngritik kajahatan sareng kakurangan peradaban, catetan resmi nyebatkeun hiji hal anu teu kantos kaémut atanapi kabayang ku abdi. Saolah-olah abdi henteu nampi pamakéan radio, {(Catetan handap): Pikeun ngahaturkeun sukur anu ageung kana nikmat Ilahi anu ageung sapertos radio, abdi parantos nyarios: "Radio maca Al-Qur'an sareng ngajantenkeun sakabéh manusa di sakuliah bumi ngadangukeunana, dugi ka lapisan hawa janten hiji hâfiz Al-Qur'an."} kapal terbang, sareng karéta api, maranéhna nungtut tanggung jawab abdi ku tuduhan ngalawan kamajuan jaman ayeuna. Insyaalloh, ku ngabandingkeun sareng conto-conto ieu, Jaksa sareng Pangadilan Denizli anu adil sareng jujur bakal némbongkeun sakumaha perlakuan ieu ngalawan kaadilan, sareng moal merhatoskeun sangkaan-sangkaan dina catetan resmi éta. Anu paling ahéng nyaéta jaksa pangadilan anu sanés naros ka abdi: "Dina Şuâ Kalima anu rusiah, anjeun parantos nyarios: ‘Tentara bakal ngaleupaskeun tali kendalina tina panangan éta jalma anu matak pikagét.’ Maksud anjeun ngadorong tentara pikeun henteu taat ka pamaréntahan." Abdi ngawaler: "Maksud abdi, éta panglima bakal maot atanapi diganti, sareng tentara bakal leupas tina kakawasaan paksana. Kumaha hiji risalah anu kacida rusiahna, anu salila dalapan taun ngan dua kali dugi ka panangan abdi sareng dina waktos anu sami leungit; anu medarkeun kalayan gembleng harti hiji hadis ngeunaan ahir jaman; anu asalna disusun ti baheula; sareng anu henteu katingali ku saurang prajurit ogé, tiasa janten alesan tuduhan?" Hanjakal, tuduhan ahéng jalma-jalma anu henteu adil éta parantos asup kana surat dakwaan. Anu langkung ahéng deui: di hiji tempat abdi parantos nyarios, "Manusa henteu ngawaler kapal terbang, karéta api, sareng radio, anu janten nikmat-nikmat ageung Gusti Nu Haq, ku sukur anu ageung sakumaha kedahna. Ku kituna, bom ngahujanan sirah maranéhna tina kapal terbang. Radio ogé nikmat Ilahi anu kacida ageungna; sukur pikeun éta nyaéta ngajantenkeun radio hiji hâfiz Al-Qur'an anu gembleng sareng gaduh jutaan létah, anu ngajantenkeun sakabéh jalma di sakuliah bumi ngadangukeun Al-Qur'an." Dina Kalimah Kadua Puluh, nalika medarkeun yén Al-Qur'an masihan béja gaib ngeunaan kaajaiban peradaban, salaku isyarat hiji ayat abdi nyarios: "Jalma-jalma kafir bakal ngéléhkeun alam Islam ku karéta api." Sanajan abdi ngadorong Islam kana ieu kaajaiban, dina tungtung surat dakwaan, jaksa nuduh abdi, dumasar kana niat goréng jaksa anu sateuacanna, kalayan alesan: "Anjeunna ngalawan kamajuan jaman ayeuna, sapertos karéta api, kapal terbang, sareng radio." Ogé, tanpa hubungan naon waé, saurang jalma nyarios tina istilah Risaletü'n-Nur, nami kadua Risale-i Nur: "Éta hiji amanat, hiji ilham tina cahya Al-Qur'an." Ku harti anu salah anu dipasihan ku tempat anu sanés, dina surat dakwaan dijantenkeun alesan tuduhan ka abdi, saolah-olah "Risale-i Nur téh hiji rosul." Ogé, nalika abdi ngabéla diri, dina dua puluh tempat abdi sadaya parantos ngabuktikeun kalayan pasti ku hujjah yén sanajan ngalawan sakabéh dunya, abdi sadaya henteu tiasa sareng henteu kénging ngajantenkeun agama, Al-Qur'an, sareng Risale-i Nur minangka alat. Abdi sadaya henteu ngaganti hiji hakékatna ku kakawasaan dunya, sareng saéstuna lampah abdi sadaya sapertos kitu. Dina dua puluh taun, tanda-tanda pikeun pernyataan ieu aya rébuan. Ku sabab kitu, abdi sareng abdi sadaya nyarios kalayan sakabéh tanaga: ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَ ﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Tambihan surat bantahan ngalawan surat dakwaan
Dina ieu bantahan, anu dituju ku abdi sanés Pangadilan sareng Jaksa Denizli, nanging aparat anu gaduh niat goréng sareng pinuh ku sangkaan, utamana jaksa-jaksa Isparta sareng İnebolu, anu ku catetan resmi anu salah sareng henteu lengkep ngajantenkeun surat dakwaan ahéng di dieu dipasihan ngalawan abdi sadaya. KAHIJI: Maranéhna masangkeun nami hiji pakumpulan pulitik, anu teu gaduh dasar sareng teu kantos kaémut ku abdi, ka murid-murid Risale-i Nur anu henteu lepat sareng teu gaduh hubungan naon waé sareng pulitik. Jalma-jalma teu walakaya anu asup kana éta lingkungan, anu henteu gaduh tujuan salian ti iman sareng aheratna, dianggap salah sareng diajukeun ka pangadilan kalayan alesan yén maranéhna nyebarkeun éta pakumpulan, atanapi janten tihang aktifna, atanapi anggotana, atanapi parantos maca, ngajarkeun, atanapi nyerat Risale-i Nur. Hiji hujjah pasti yén ieu jauh pisan tina hakékat kaadilan nyaéta: Ku prinsip kabébasan pikiran sareng kabébasan élmu, henteu dianggap salah maca karya-karya anu ngarugikeun, anu ditulis ngalawan Al-Qur'an ku Doktor Duzi sareng zindik-zindik anu sanés. Nanging, maca sareng nyerat Risale-i Nur, anu ngawartosan hakékat Al-Qur'an sareng iman kalayan caang sapertos panonpoé ka jalma-jalma anu kacida peryogi sareng mikahayang diajarna, dianggap salah. Ogé, maranéhna nuduh kalayan ngan ngajantenkeun sababaraha kalimah tina dua atanapi tilu risalah salaku alesan. Di antara ratusan risalah, abdi sadaya ngarusiahkeun éta sareng henteu masihan idin nyebarkeunana sangkan henteu dipasihan harti anu salah. Padahal, Pangadilan Eskişehir parantos mariksa éta risalah-risalah—sajaba ti hiji—sareng ngalaksanakeun anu diperlukeun. Pikeun anu hiji éta, waleran anu kacida pastina parantos dipasihan dina surat panyuhun sareng surat bantahan abdi. Sanajan di Pangadilan Eskişehir parantos dibuktikeun kalayan pasti dina dua puluh sisi yén "Dina panangan abdi sadaya aya cahya, henteu aya gada pulitik", para panuduh anu henteu adil éta, saolah-olah ngalegaan tilu atanapi opat kalimah tina tilu risalah rusiah anu henteu disebarkeun kana sakabéh Risale-i Nur, nuduh jalma anu maca sareng nyerat Risale-i Nur minangka jalma salah, sareng abdi minangka jalma anu tarung ngalawan pamaréntahan. Ku ngajantenkeun babaturan anu caket sareng abdi sareng anu pendak sareng abdi minangka saksi, sareng ku sumpah, abdi ngayakinkeun: Salila langkung ti sapuluh taun ieu, sajaba ti dua pamingpin, hiji anggota parlemén, sareng Gubernur Kastamonu, abdi leres-leres henteu uninga saha tokoh pamaréntahan, menteri, panglima, aparat, sareng anggota parlemén, sareng abdi henteu panasaran pikeun uninga. Naha mungkin saurang jalma henteu wawuh sareng jalma-jalma anu dilawanna, henteu panasaran pikeun uninga, sareng henteu merhatoskeun pikeun uninga naha jalma di payuneunana téh babaturan atanapi musuh? Tina ieu kaayaan katingali yén maranéhna ngahaja nyiptakeun alesan anu kacida teu gaduh dasarna pikeun ngahukum abdi dina sagala kaayaan. Ku sabab kaayaanana kitu, abdi nyarios sanés ka pangadilan di dieu, nanging ka jalma-jalma anu henteu adil éta: Hukuman anu pangbeuratna anu aranjeun tiasa pasihkeun ka abdi ogé henteu abdi hargaan sakedik ogé, sareng henteu penting nanaon. Sabab abdi parantos aya di panto kubur, yuswa tujuh puluh taun. Ngaganti kahirupan hiji atanapi dua taun dina kaayaan dikaniaya sareng henteu lepat ieu ku tingkat syahid mangrupakeun kabagjaan anu ageung pikeun abdi. Ku rébuan hujjah Risale-i Nur, abdi gaduh iman anu pasti yén maot pikeun abdi sadaya téh surat dibébaskeun tina pancén. Sanajan dihukum pati, pikeun abdi sadaya hiji jam kasusah janten konci kabagjaan sareng rohmat anu langgeng. Nanging, aranjeun, jalma-jalma anu henteu adil, anu nyasabkeun lembaga kaadilan pikeun kapentingan zindik, sareng ngajantenkeun pamaréntahan sibuk sareng abdi sadaya tanpa alesan! Sing kauninga kalayan pasti sareng sing ngageter: aranjeun dihukum dipupus salawasna sareng dikurung nyalira salawasna. Abdi sadaya ningali yén pamalesan pikeun abdi sadaya dicandak ti aranjeun kalayan kacida loba sareng ngalipet. Malah abdi sadaya karunya ka aranjeun. Leres, hakékat maot anu parantos ngosongkeun ieu kota ka pakuburan saratus kali, tangtu gaduh hiji paménta anu langkung ti kahirupan. Jalan pikeun leupas tina dipupus ku éta nyaéta kabutuhan pasti, perlu, pangageungna, pangpentingna, sareng pangdiperyogikeunna, ngalangkungan unggal pasualan manusa. Jalma gélo ogé tiasa ngartos sakumaha jalma-jalma anu nuduh murid-murid Risale-i Nur anu parantos mendakan éta jalan pikeun dirina, sareng Risale-i Nur anu ngajantenkeun jalan éta kapendak ku rébuan hujjah, kalayan alesan biasa, saéstuna nyalira janten anu dituduh dina paningal hakékat sareng kaadilan. Aya tilu hal anu nipu jalma-jalma anu henteu adil ieu sareng masihan sangkaan ngeunaan hiji pakumpulan pulitik anu teu gaduh hubungan naon waé: Kahiji: Ti baheula, hubungan murid-murid abdi sareng abdi anu pageuh sapertos sadérék parantos masihan sangkaan hiji pakumpulan. Kadua: Sababaraha murid Risale-i Nur milampah sapertos golongan jamaah Islam, anu aya di unggal tempat sareng diidinan sarta henteu diganggu ku hukum républik, dugi ka disangka hiji pakumpulan. Padahal, tujuan tilu atanapi opat murid anu kawates éta sanés pakumpulan atanapi anu sapertos kitu, nanging murni duduluran anu ihlas sareng silih rojong pikeun aherat dina pangabdian iman. Katilu: Jalma-jalma anu henteu adil éta uninga yén dirina aya dina jalan sasar sareng muja dunya, sareng mendakan sababaraha hukum pamaréntahan cocog pikeun dirina. Ku kituna, dina pikiran maranéhna nyarios: "Tangtu Said sareng babaturanana ngalawan abdi sadaya sareng hukum pamaréntahan anu cocog pikeun kahoyong abdi sadaya anu disebut boga tata krama nanging henteu sah. Janten maranéhna hiji pakumpulan pulitik anu ngalawan." Abdi ogé nyarios: Hé, jalma-jalma cilaka! Upami dunya langgeng, manusa teras aya di jerona, sareng pancén manusa ngan pulitik, meureun fitnah aranjeun ieu tiasa gaduh harti. Ogé, upami abdi asup kana urusan kalayan pulitik, dina saratus risalah aranjeun bakal mendakan sanés sapuluh kalimah, nanging sarébu kalimah anu siga pulitik sareng pinuh ku tarung. Ogé, sanajan diasumsikeun hal anu mustahil yén abdi sadaya, sapertos aranjeun, narékahan kalayan sakabéh tanaga pikeun tujuan, kasenangan, sareng pulitik dunya—anu sétan ogé henteu tiasa narékahan ngajantenkeun éta dipercaya sareng henteu tiasa ngajantenkeun saha waé nampi éta—hayu, sanajan kitu, ku sabab dina dua puluh taun ieu henteu ditingalikeun hiji kajadian anu dilakukeun ku abdi sadaya, sareng pamaréntahan ningali kana panangan, henteu tiasa ningali kana haté, sareng dina unggal pamaréntahan aya jalma-jalma anu ngalawan kalayan tegas, tangtu aranjeun tetep henteu tiasa nungtut tanggung jawab abdi sadaya ku hukum kaadilan. Ucapan abdi anu pamungkas: ﺣَﺴْﺒِﻰَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ لَٓا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﻫُﻮَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺗَﻮَﻛَّﻠْﺖُ ﻭَﻫُﻮَ ﺭَﺏُّ ﺍﻟْﻌَﺮْﺵِ ﺍﻟْﻌَﻈ۪ﻴﻢِ
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Abdi medarkeun sakumaha ayana hiji panineungan baheula sareng hiji kajadian ngabéla diri anu lemes, anu tetep dirusiahkeun di Pangadilan Eskişehir, henteu resmi kacatet dina catetan resmi, sareng henteu ditulis ogé dina serat pikeun ngabéla diri anu abdi susun.
Di dinya maranéhna naros ka abdi: "Naon pamikiran anjeun ngeunaan républik?" Abdi ngawaler: "Sajaba ti Pupuhu Pangadilan Eskişehir, sateuacan aranjeun sadaya lahir, abdi parantos janten jalma républikan anu taat agama. Riwayat hirup abdi anu aya dina panangan aranjeun ngabuktikeun éta. Ringkesanana kieu: Harita, sapertos ayeuna, abdi ngasingkeun diri dina kubah makam anu kosong. Sop dikintunkeun ka abdi. Abdi masihan eusi sop ka sireum, sareng tuang roti kalayan kuahna. Jalma-jalma anu ngadangu naros ka abdi, sareng abdi ngawaler: ‘Bangsa sireum sareng nyiruan téh républikan. Pikeun ngahormat kana sipat resep républikna, abdi masihan eusi sop ka sireum.’ Teras maranéhna nyarios: ‘Anjeun ngalawan para salaf anu saleh?’ Abdi ngawaler: ‘Khulafâ'ur-Râsyidîn, unggal saurang boh khalifah boh présidén républik. Tangtu Sıddık-ı Ekber raḍiyallâhu ‘anhu pikeun Aşere-i Mübeşşere sareng para sahabat anu mulya sapertos présidén républik. Nanging, aranjeunna sanés pamingpin républik anu ngan nami sareng gambaran tanpa harti, nanging pamingpin républik anu taat agama, anu ngandung hakékat kaadilan sareng kabébasan syariat.’ Duh, jaksa sareng anggota pangadilan! Aranjeun nuduh abdi ku hal anu sabalikna tina hiji pamikiran anu parantos aya dina diri abdi salila lima puluh taun. Upami anu ditaroskeun républik sékuler, abdi uninga yén harti sékuler nyaéta henteu mihak. Nyaéta, nurutkeun prinsip kabébasan nurani, abdi nganggap éta pamaréntahan anu henteu ngaganggu jalma-jalma taat agama sareng takwa, sakumaha henteu ngaganggu jalma-jalma anu henteu gaduh agama sareng jalma-jalma anu nurut kana hawa nafsu. Sapuluh taun—ayeuna janten dua puluh taun—abdi parantos mundur tina kahirupan pulitik sareng masarakat. Abdi henteu uninga kaayaan anu dihontal ku pamaréntahan républik. Al-‘iyâdzu billâh, upami éta parantos asup kana bentuk anu matak pikagét, anu nyieun sareng nampi hukum-hukum pikeun nungtut tanggung jawab jalma-jalma anu damel pikeun iman sareng aheratna, pikeun kapentingan henteu gaduh agama, abdi ngumumkeun sareng ngélingkeun ieu ka aranjeun tanpa kasieun: Upami abdi gaduh sarébu nyawa, abdi siap ngorbankeunana pikeun iman sareng aherat abdi. Lakukeun naon waé anu aranjeun hoyongkeun! Ucapan abdi anu pamungkas nyaéta ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَ ﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ. Pikeun ngawaler aranjeun anu sacara zalim ngahukum pati atanapi hukuman beurat ka abdi, abdi nyarios: Ku hal anu pasti dibuka ku Risale-i Nur, abdi henteu dipaéhan; sabalikna, abdi dibébaskeun tina pancén sareng angkat ka alam cahya sareng alam kabagjaan. Sareng aranjeun, jalma-jalma cilaka anu nganiaya abdi sadaya pikeun kapentingan jalan sasar! Ku sabab abdi uninga sareng ningali aranjeun dihukum dipupus salawasna sareng dikurung nyalira salawasna, abdi siap masrahkeun roh kalayan haté anu tengtrem sampurna, kalayan nyandak pamalesan abdi tina aranjeun sagemblengna!"
Tahanan
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Hé para jungjunan! Ku seueur tanda, abdi parantos gaduh kayakinan anu pasti yén abdi sadaya henteu diserang pikeun kapentingan pamaréntahan ku alesan "ngajantenkeun rasa agama minangka alat pikeun ngaruksak kaamanan jero nagri". Sabalikna, di handapeun tirai bohong ieu, abdi sadaya diserang pikeun kapentingan zindik, lantaran iman abdi sadaya sareng pangabdian kana iman sareng kaamanan. Hiji hujjah tina seueur hujjah nyaéta: Salila dua puluh taun, sanajan dua puluh rébu jalma maca sareng nampi dua puluh rébu salinan sareng bagéan Risale-i Nur, henteu aya hiji kajadian ngaruksak kaamanan anu dilakukeun ku murid-murid Risale-i Nur. Pamaréntahan henteu nyatet, sareng dua pangadilan, anu lami sareng anu anyar, henteu mendakanana. Padahal, propaganda anu seueur sareng kuat sapertos kitu bakal némbongkeun dirina ku kajadian-kajadian dina dua puluh dinten. Hartina, pasal ka-163 tina hiji hukum anu tiasa diulur-ulur, anu sabalikna tina prinsip kabébasan nurani sareng ngawengku sakabéh jalma taat agama anu masihan naséhat, téh hiji topéng palsu. Zindik-zindik, ku nipu sababaraha tokoh pamaréntahan sareng nyasabkeun lembaga kaadilan, hoyong nganiaya abdi sadaya dina sagala kaayaan. Ku sabab ieu hakékatna, abdi sadaya ogé nyarios kalayan sakabéh tanaga: Hé, jalma-jalma cilaka anu ngajual agama pikeun dunya sareng ragrag kana kufur mutlak! Lakukeun sagala anu aranjeun sanggup. Mugia dunya aranjeun ngadahar sirah aranjeun, sareng bakal ngadaharana! Mugia sirah abdi sadaya ogé dikorbankeun pikeun hiji hakékat suci anu parantos janten tempat pangorbanan ratusan juta mastaka pahlawan! Abdi sadaya siap pikeun unggal hukuman sareng hukuman pati aranjeun! Dina ieu kaayaan, di luar panjara saratus kali langkung goréng tibatan di jerona. Di handapeun kakawasaan paksaan mutlak anu nyanghareupan abdi sadaya sapertos kieu, henteu aya kabébasan naon waé—boh kabébasan élmu, kabébasan nurani, atanapi kabébasan agama. Ku kituna, pikeun jalma-jalma anu ngajaga kahormatan, taat agama, sareng ngadukung kabébasan, henteu aya jalan sanés salian ti maot atanapi asup panjara. Abdi sadaya ogé nyarios ﺍِﻧَّﺎ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻭَﺍِﻧَّٓﺎ ﺍِﻟَﻴْﻪِ ﺭَﺍﺟِﻌُﻮﻥَ sareng nyangga ka Gusti Rabb abdi sadaya.
Tahanan
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Jungjunan Ali Rıza, Pupuhu Pangadilan! Pikeun ngabéla hak-hak abdi, abdi gaduh hiji paménta penting sareng hiji panyuhun. Abdi henteu uninga hurup anyar, sareng tulisan abdi dina hurup lami ogé kacida kurangna. Abdi ogé henteu diidinan pendak sareng jalma-jalma anu sanés; saolah-olah abdi diasingkeun sagemblengna. Malah surat dakwaan dicandak deui ti abdi saatos lima belas menit. Abdi ogé henteu sanggup ngupah pangacara. Malah, tina serat pikeun ngabéla diri anu abdi haturkeun ka anjeun, kalayan kasusah anu seueur, abdi ngan tiasa kénging hiji salinan sawaréhna dina hurup anyar sacara rusiah. Abdi ogé parantos ngajantenkeun hiji salinan Risalah Bubuahan ditulis, pikeun dipasihkeun ka jaksa, sareng hiji atanapi dua salinan pikeun dikintunkeun ka aparat Ankara. Éta risalah mangrupikeun hiji jinis serat pikeun ngabéla Risale-i Nur sareng ringkesan jalanna. Dumadakan, maranéhna nyandak éta tina panangan abdi, sareng dugi ka ayeuna teu acan masihanana deui. Padahal, lembaga kaadilan Eskişehir ngintunkeun hiji mesin ka panjara kanggo abdi sadaya. Abdi sadaya nyerat hiji atanapi dua salinan serat pikeun ngabéla diri dina hurup anyar ku mesin éta, sareng pangadilan éta ogé nyerat. Ieu paménta penting abdi: Boh pasihan abdi sadaya hiji mesin, boh idinan abdi sadaya pikeun ngadatangkeunana. Sangkan abdi sadaya tiasa nyieun dua atanapi tilu salinan dina hurup anyar, boh serat abdi pikeun ngabéla diri boh risalah anu janten serat pikeun ngabéla Risale-i Nur, teras ngintunkeunana ka Adliye Vekaleti, Heyet-i Vekile, Meclis-i Mebusan, sareng Şûra-yı Devlet. Sabab sakabéh dasar surat dakwaan nyaéta Risale-i Nur. Perkara sareng bantahan anu patali sareng Risale-i Nur sanés kajadian leutik sareng pasualan pribadi anu tiasa dianggap henteu penting. Sabalikna, ieu sapertos hiji kajadian anu gembleng sareng hiji pasualan umum, anu bakal leres-leres patali sareng bangsa, nagri, sareng pamaréntahan ieu, sareng ku kituna bakal narik perhatian alam Islam kalayan penting. Leres, jalma-jalma anu nyerang Risale-i Nur di handapeun tirai nyaéta jalma-jalma anu, ku campur tangan asing, ngajantenkeun pulitik minangka alat pikeun henteu gaduh agama, sareng nyelapkeun kufur mutlak di handapeun tirai. Tujuanana pikeun ngaruksak perhatian, kanyaah, sareng duduluran alam Islam, anu janten kakuatan pangageungna bangsa di ieu lemah cai, sareng ngajantenkeun alam Islam mikangéwa. Maranéhna nipu pamaréntahan sareng dua kali nyasabkeun lembaga kaadilan ku nyarios: "Risale-i Nur sareng murid-muridna ngajantenkeun agama minangka alat pulitik, sareng aya kamungkinan ngarugikeun kaamanan." Hé, jalma-jalma cilaka! Sanajan Risale-i Nur henteu gaduh hubungan sareng pulitik, lantaran éta ngancurkeun kufur mutlak, éta ogé ngaruksak sareng nampik ti dasarna anarki anu aya di handapeun kufur mutlak, sareng kakawasaan paksaan mutlak anu aya di luhurna. Hiji tina ratusan hujjah yén éta ngajamin kaamanan, katengtreman umum, kabébasan, sareng kaadilan nyaéta Risalah Bubuahan ieu, anu janten serat pikeun ngabélana. Hayu hiji badan élmu sareng sosial anu luhur mariksa éta. Upami maranéhna henteu ngabenerkeun abdi, abdi rido kana hukuman naon waé sareng hukuman pati kalayan panyiksaan!
Tahanan
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Jungjunan Pupuhu! Dina surat kaputusan, tilu hal dijantenkeun dasar. ANU KAHIJI: Pakumpulan. Abdi ngajantenkeun sakabéh murid Risale-i Nur di dieu, jalma-jalma anu pendak sareng abdi, atanapi anu maca sareng nyeratna, minangka saksi anu saéstuna. Pék naros ka maranéhna: Abdi henteu kantos nyarios ka saurang ogé, "Urang bakal ngadegkeun hiji pakumpulan pulitik atanapi pakumpulan Naqsyiyah." Anu salawasna abdi nyarioskeun nyaéta: Urang bakal narékahan nyalametkeun iman urang. Henteu aya anu dibahas di antara abdi sadaya salian ti hiji jamaah Islam anu suci, anu ngandung sakabéh jalma nu iman sareng gaduh langkung ti tilu ratus juta anggota. Al-Qur'an masihan nami "hizbullah" ka éta. Tina sisi duduluran sakabéh jalma nu iman, abdi sadaya mendakan diri, lantaran pangabdian ka Al-Qur'an, dina lingkungan hizib Al-Qur'an sareng hizbullah. Upami dina surat kaputusan ieu harti anu dimaksud, abdi sadaya ngaku kalayan sakabéh roh sareng rasa reueus anu sampurna. Upami harti-harti sanés anu dimaksud, abdi sadaya henteu uninga ngeunaan éta! HAL KADUA: Sakumaha diaku dina surat kaputusan, kalayan laporan sareng pangakuan aparat Kastamonu, buku-buku sapertos Tesettür Risalesi sareng Hujumat Sittah sareng Tambihanana kapendak dina kaayaan moal disebarkeun, di handapeun tumpukan kai sareng batu bara, sareng dina peti anu dipaku. Éta parantos ngaliwatan pamariksaan sareng kritik Pangadilan Eskişehir, parantos ngajantenkeun abdi ngalaksanakeun hukuman anu hampang, sareng parantos dirusiahkeun kalayan pasti. Ku masihan harti anu salah kana sababaraha kalimah tina éta buku, maranéhna hoyong nyandak abdi sadaya deui ka jaman salapan taun ka pengker sareng nungtut tanggung jawab pikeun kalepatan anu hukumanana parantos dijalankeun. HAL KATILU: Di sababaraha tempat dina surat kaputusan, kamungkinan dipaké minangka kajadian anu parantos lumangsung, ku ungkapan sapertos "Tiasa ngaruksak kaamanan nagara atanapi tiasa ngalakukeunana." Unggal jalma tiasa waé ngalakukeun rajapati. Naha ku kamungkinan ieu anjeunna tiasa ditungtut tanggung jawab?
Tahanan
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Jungjunan Pupuhu! Abdi ngahaturkeun kalayan lampiran serat pikeun ngabéla diri anu dikintunkeun salaku serat panyuhun ka aparat Ankara sareng Présidén Républik, sareng serat waleran Başvekalet anu némbongkeun yén aranjeunna nampi éta kalayan merhatoskeunana. Dina ieu serat pikeun ngabéla diri aya waleran pasti kana sangkaan-sangkaan anu teu gaduh dasar sareng pinuh ku tuduhan, anu dipedar ku pihak panuduh ngalawan abdi sadaya. Dina laporan ahli di dieu, anu dumasar kana catetan resmi ti tempat-tempat sanés anu pinuh ku niat goréng sareng deet, aya seueur ucapan anu henteu saluyu sareng kanyataan sareng teu asup akal. Surat bantahan abdi ieu ogé parantos dihaturkeun pikeun ngawaler éta. Di antarana: Sakumaha anu parantos abdi haturkeun ka anjeun, nalika Pangadilan Eskişehir hoyong ngahukum abdi ku pasal ka-163, abdi parantos nyarios: Di antara dua ratus anggota parlemén pamaréntahan républik, ku tanda tangan 163 anggota—angka anu sami—parantos ditampi alokasi saratus lima puluh rébu duit kertas pikeun dârülfünun, madrasah abdi di Van. Sipat merhatoskeun abdi ti pamaréntahan républik anu katingali ku ieu, ngaleungitkeun kakuatan pasal ka-163 pikeun ngahukum abdi. Sanajan abdi nyarios kitu, ahli éta ngarobah hartina janten: "163 anggota parlemén parantos nalungtik Said dina perkara hukum." Pihak panuduh nungtut tanggung jawab abdi sadaya dumasar kana tuduhan ahli anu kacida teu gaduh dasarna sapertos kieu. Padahal, ku kaputusan majelis anjeun, sakabéh bagéan Risale-i Nur dirujuk pikeun dipariksa sareng ditalungtik ku badan élmu sareng sains anu pangluhurna. Saatos pamariksaan, dina kaputusan ngeunaan abdi sadaya, maranéhna sapuk: "Dina tulisan Said sareng murid-murid Risale-i Nur henteu aya pernyataan écés atanapi tanda anu némbongkeun tujuan ngajantenkeun agama sareng hal-hal suci minangka alat pikeun ngadorong ngaruksak kaamanan nagara, ngadegkeun pakumpulan, atanapi gaduh tujuan goréng ngalawan pamaréntahan. Tina serat-serat murid Said, kahartos yén maranéhna henteu milampah kalayan pikiran nyimpen tujuan goréng ngalawan pamaréntahan, ngadegkeun pakumpulan, atanapi ngalaksanakeun tarekat." Ogé, para ahli parantos sapuk: "Salapan puluh persén risalah Bedîüzzaman Said Nursî duanana tulus sareng tanpa pamrih, sareng henteu dina sisi mana waé nyimpang tina dasar élmu, hakékat, sareng agama. Dina ieu risalah-risalah écés henteu aya lampah ngajantenkeun agama minangka alat atanapi ngaruksak kaamanan ku ngadegkeun pakumpulan. Serat-serat paguneman murid sareng sasamana sareng Bedîüzzaman Said Nursî ogé sapertos kitu. Sajaba ti lima atanapi sapuluh risalah anu rusiah, ngandung kaluh, sareng sanés bahasan élmu, unggal risalah ditulis minangka tafsir hiji ayat sareng hakékat hiji hadis anu mulya. Risalah-risalah anu ngawangun salapan puluh persén tina karya anu aya ditulis kalayan babandingan pikeun ngajelaskeun sacara écés ajaran sareng ungkapan ngeunaan agama, iman, Alloh, nabi, sareng aherat. Éta ngandung pandangan élmu, naséhat ahlak pikeun sepuh sareng nonoman, kajadian anu masihan pangajaran tina pangalaman hirup, sareng carita anu mangpaat. Henteu aya sisi naon waé anu ngaganggu pamaréntahan, administrasi, sareng katengtreman umum." Saéstuna, abdi sadaya kacida nalangsana, ngalangkungan wates, lantaran pihak panuduh henteu merhatoskeun laporan ahli anu luhur ieu, sareng nuduh abdi sadaya ku cara-cara anu ahéng dumasar kana laporan anu lami, kacau, sareng henteu lengkep. Tangtu, abdi sadaya henteu nganggap ieu pantes sareng kaadilan anu parantos diaku tina pangadilan anu jujur ieu. Malah, mugia teu aya kalepatan dina babandingan: hiji Bektaşî ditaros, "Naha anjeun henteu solat?" Anjeunna ngawaler, "Dina Al-Qur'an aya لَا ﺗَﻘْﺮَﺑُﻮﺍ ﺍﻟﺼَّﻠٰﻮﺓَ." Anjeunna dibéjaan, "Baca ogé sambunganana, nyaéta ﻭَ ﺍَﻧْﺘُﻢْ ﺳُﻜَﺎﺭٰﻯ." Anjeunna ngawaler, "Abdi sanés hâfiz." Sapertos kitu, hiji kalimah Risale-i Nur dicandak, tanpa nyandak tungtung anu nyaluyukeun kalimah sareng ngajelaskeun hasilna, teras dipasihkeun ngalawan abdi sadaya. Nalika serat pikeun ngabéla diri anu bakal abdi haturkeun dibandingkeun sareng surat dakwaan, bakal katingali tilu puluh atanapi opat puluh conto ieu. Tina conto-conto ieu, abdi medarkeun hiji kajadian anu lemes: Di Pangadilan Eskişehir, kumaha waé lantaran hiji kasalahan, pihak panuduh ngagunakeun ungkapan ngeunaan pangajaran iman Risale-i Nur sapertos, "Ngaruksak jalma-jalma." Sanajan engké pihak panuduh parantos mundur tina éta ungkapan, sataun saatos pangadilan, hiji murid Risale-i Nur anu namina Abdürrezzak nyarios: "Hé, jalma cilaka! Risale-i Nur nampi pangajén tina isyarat tilu puluh tilu ayat Al-Qur'an. Ajén agamana kabuktian ku béja gaib tilu karamat İmam-ı Ali raḍiyallâhu ‘anhu sareng béja Gavs-ı A'zam quddisa sirruh anu kuat. Salila dua puluh taun ieu, éta henteu ngarugikeun administrasi sareng henteu masihan karugian naon waé ka saha waé; sabalikna, nyaangan sareng ngaping rébuan putra lemah cai, nguatkeun imanna, sareng ngabenerkeun ahlakna. Anjeun nyebut pituduh Risale-i Nur ‘ngaruksak’. Anjeun henteu sieun ka Alloh; mugia létah anjeun garing!" Ayeuna, sanajan pihak panuduh parantos ningali ucapan murid anu leres ieu, anjeunna nganggo ungkapan, "Said parantos nyebarkeun karuksakan di sabudeureunana." Abdi masrahkeun éta ka kaadilan sareng nurani aranjeun. Pihak panuduh, kalayan pikiran ngaganggu pangajaran sosial Risale-i Nur, nyarios: "Tahta sareng tempat agama nyaéta nurani; éta henteu kabeungkeut kana putusan atanapi hukum. Baheula, ku kabeungkeutna éta, parantos aya karusuhan sosial." Abdi ngawaler: "Agama sanés ngan iman; amal saleh ogé bagéan kadua agama. Naha ngan sieun panjara sareng sangkaan yén hiji mata-mata pamaréntahan bakal ningali, cekap pikeun nyegah jalma-jalma anu ngalakukeun seueur dosa ageung anu ngaracun kahirupan sosial, sapertos rajapati, zina, maling, judi, sareng nginum arak anggur? Upami kitu, di unggal bumi, malah di gigireun unggal jalma, kedah salawasna aya hiji pulisi sareng hiji mata-mata, supados nafsu anu ngabangkang ngajauhan éta kokotor. Dina sisi amal saleh, tina sisi iman, Risale-i Nur ngajantenkeun salawasna aya hiji pangawas rohani di luhur unggal jalma. Ku ngélingkeun panjara naraka sareng murka Ilahi, éta kalayan gampang nyalametkeun tina kajahatan." Ogé, pihak panuduh medarkeun hiji tanda anu teu gaduh harti: lantaran saluyuna hiji risalah anu éndah sareng luar biasa pinuh ku karamat parantos ditandatanganan, anjeunna nyarios, "Anggota hiji pakumpulan." Naha tanda tangan sapertos ieu dina buku catetan padagang sareng pamilik panginepan tiasa dipasihan nami pakumpulan? Di Eskişehir ogé aya sangkaan anu sami. Nalika abdi ngawaler sareng némbongkeun Mu'cizat-ı Ahmediye Risalesi, maranéhna nampi kalayan héran. Upami di antara abdi sadaya aya hiji pakumpulan dunya, jalma-jalma anu ngalaman karugian sakieu lantaran abdi tangtu bakal ngajauhan abdi kalayan rasa ngéwa anu sampurna. Sakumaha abdi sareng abdi sadaya gaduh hubungan sareng İmam-ı Gazalî anu henteu pegat, lantaran éta pikeun aherat sareng henteu ningali dunya, kitu deui, jalma-jalma taat agama anu henteu lepat, murni, sareng ihlas ieu parantos némbongkeun hubungan anu kuat sareng saurang anu teu walakaya sapertos abdi, pikeun ngahargaan pangajaran iman. Tina ieu dipasihan sangkaan ngeunaan hiji pakumpulan pulitik anu teu gaduh dasar sareng ngan dibayangkeun. Ucapan abdi anu pamungkas: ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ
Tahanan, dina kurungan nyalira
Bedîüzzaman Said Nursî
Bagéan anu salajengna ieu kacida pentingna
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Hiji Bagéan Penting tina Ucapan Pamungkas
Hé para jungjunan, Jungjunan Pupuhu, perhatoskeun! Ngahukum Risale-i Nur sareng murid-muridna janten sapertos langsung ngahukum hakékat Al-Qur'an sareng hakékat-hakékat iman pikeun kapentingan kufur mutlak. Ieu narékahan nutup jalan raya anu ageung anu nganteurkeun kana hakékat sareng kabagjaan dunya sareng aherat, anu salila sarébu tilu ratus taun dilangkungan ku tilu ratus juta jalma unggal taun, sareng ku tilu ratus milyar Muslim. Ieu narik rasa ngéwa sareng bantahan maranéhna ka aranjeun. Sabab jalma-jalma anu sumping sareng angkat dina éta jalan ngabantosan jalma-jalma anu parantos sumping sareng ngaliwat ku doa sareng kahadéanana. Ogé, ieu janten jalan bituna hiji kiamat ka lemah cai anu diberkahan ieu. Dina pangadilan anu pangageungna, di payuneun tilu ratus milyar jalma anu nungtut, upami aranjeun ditaros: "Naha aranjeun henteu ngaganggu karya sareng buku zindik-zindik di perpustakaan aranjeun sareng kabébasan macana, sapertos karya Doktor Duzi dina basa Perancis anu namina ‘Tarih-i İslâm’, anu ti mimiti dugi ka tungtung sagemblengna ngalawan Islam, lemah cai, sareng agama aranjeun? Sanajan murid-murid éta buku ngawangun pakumpulan nurutkeun hukum aranjeun, naha aranjeun henteu ngaganggu pakumpulan maranéhna anu ngalawan pulitik aranjeun, sapertos henteu gaduh agama, komunisme, anarkisme, komité pangruksak anu kacida lami, atanapi Turanisme anu négatif? Naha aranjeun ngaganggu jalma-jalma anu henteu gaduh hubungan naon waé sareng pulitik, anu ngan ngalangkungan jalan raya iman sareng Al-Qur'an, sareng maca hiji karya anu kacida haq sareng saéstuna sapertos Risale-i Nur, tafsir Al-Qur'an anu saéstuna, pikeun nyalametkeun diri sareng sasama warga tina dipupus salawasna sareng kurungan nyalira? Naha aranjeun masihan nami pakumpulan kana sosobatan sareng duduluran aherat di antara jalma-jalma taat agama anu ihlas éta, anu teu gaduh hubungan sareng pakumpulan pulitik naon waé, teras ngaganggu maranéhna? Aranjeun parantos ngahukum sareng hoyong ngahukum maranéhna ku hiji hukum anu kacida ahéngna." Nalika kitu, naon waleran aranjeun? Abdi sadaya ogé naros ka aranjeun. Sareng zindik sareng munafik anu janten lawan abdi sadaya, anu nipu aranjeun, nyasabkeun lembaga kaadilan, sareng ngajantenkeun pamaréntahan sibuk sareng abdi sadaya ku cara anu ngarugikeun lemah cai sareng bangsa, masihan nami "républik" kana kakawasaan paksaan mutlak, ngajantenkeun murtad mutlak dina panyalindungan "rézim", masihan nami "peradaban" kana hirup nurut hawa nafsu sagemblengna, sareng masang nami "hukum" kana paksaan kufur anu sawenang-wenang. Ku nipu aranjeun, nyibukkeun pamaréntahan, sareng ngajantenkeun abdi sadaya sangsara, maranéhna nyerang kakawasaan Islam, bangsa, sareng lemah cai kanggo kapentingan asing. Hé para jungjunan! Salila opat taun, opat kali lini anu matak pikagét leres-leres saluyu sareng opat waktos serangan sareng aniaya anu tegas ka murid-murid Risale-i Nur. Unggal lini sumping pas dina waktos serangan; sareng ku isyarat yén lini eureun nalika serangan eureun, aranjeun tanggung jawab pikeun musibah langit sareng bumi anu sumping sareng hukuman abdi sadaya ayeuna!
Tahanan di Panjara Denizli, diasingkeun sagemblengna sareng dikurung nyalira
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Hiji Bagéan tina Ucapan Pamungkas Hé para jungjunan! Ku sabab abdi henteu uninga kahirupan sosial ayeuna, bari kacida héranna kana aranjeun anu sakieu keukeuh dina hiji hal, ieu harti sumping kana haté abdi. Tina lampah pihak panuduh, tuduhan ngawangun pakumpulan anu aranjeun ajukeun kalayan kacida keukeuhna janten alesan pikeun hukuman anu parantos aranjeun putuskeun ka abdi sadaya. Padahal, seueur waleran abdi sadaya anu pasti kana tuduhan éta parantos dikuatkeun ogé ku para ahli Ankara kalayan sapuk. Sosobatan, jamaah sareng kumpul salaku sadérék, pakumpulan aherat anu tulus, sareng duduluran téh batu dasar kahirupan sosial sareng kabutuhan anu perlu pikeun fitrah manusa; hubungan anu pangdiperyogikeunna sareng pangkuatna, ti kahirupan kulawarga dugi ka suku, bangsa, Islam, sareng umat manusa; sareng tempat nyangga sareng panglipur pikeun nyanghareupan serangan sabab-sabab jasmani sareng rohani anu unggal jalma tingali dina jagat sareng henteu tiasa dilawan nyalira, anu nyababkeun karugian sareng kahéran, sareng ngahalangan ngalaksanakeun pancén manusa sareng Islam. Ieu henteu gaduh sisi pulitik. Khususna, kumpulna murid Risale-i Nur dina pangajaran iman anu kacida pantesna dipuji sareng diajénan, ngandung sosobatan anu ihlas dina pangajaran iman sareng Al-Qur'an, sosobatan dina jalan hakékat, sareng silih rojong ngalawan hal-hal anu ngarugikeun lemah cai sareng bangsa, salaku jalan pasti pikeun kabagjaan dunya, agama, sareng aherat. Jalma-jalma anu masihan nami "pakumpulan pulitik" kana éta, tangtu sareng dina sagala kaayaan, boh katipu kalayan kacida goréngna, boh hiji anarkis anu kacida kejemna. Anjeunna sacara biadab ngamusuhan kamanusaan, sapertos Namrud ngamusuhan Islam, sareng ku cara anarki anu pangruksakna sareng pangragragna ngamusuhan kahirupan sosial; ogé tarung kalayan murtad, ngabangkang, sareng keukeuh ngalawan lemah cai, bangsa, kakawasaan Islam, sareng hal-hal suci agama ieu. Atanapi, anjeunna hiji zindik anu nyumput sapertos al-khannâs, anu damel pikeun kapentingan asing pikeun motong sareng ngaruksak urat kahirupan bangsa ieu. Anjeunna nipu pamaréntahan sareng nyasabkeun lembaga kaadilan, sangkan pakarang rohani anu dugi ka ayeuna abdi sadaya anggo ngalawan sétan, firaun, sareng anarkis, dialihkeun ka sadérék sareng lemah cai abdi sadaya, atanapi dijantenkeun dipatahkeun.
Tahanan
Bedîüzzaman Said Nursî
Hé para jungjunan! Salila tilu puluh atanapi opat puluh taun, hiji komité pangruksak anu rusiah, pikeun kapentingan asing sareng kanggo kufur sareng ingkar, kalayan pikiran ngaruksak ieu bangsa sareng mecah ieu lemah cai, parantos nyerang hakékat Al-Qur'an sareng hakékat iman ku unggal jalan, bari robih kana seueur bentuk. Dina perkara ieu, maranéhna ngajantenkeun aparat anu henteu adil sareng henteu taliti minangka tirai, sareng para propagandisna anu nyamar salaku Muslim nyasabkeun ieu pangadilan. Pikeun ngawaler komité éta, idinan abdi nyarios sababaraha kecap anu dituju ka éta aparat sareng propagandis, nanging di payuneun aranjeun sareng sacara lahir nyarios sareng aranjeun. (Nanging, putusan bébas dina dinten kadua ngajantenkeun paguneman anu matak pikagét éta ditunda.)
Dina pangasingan sagemblengna sareng kurungan nyalira
Tahanan
Bedîüzzaman Said Nursî
Waleran anu Saéstuna kana Hiji Patarosan Penting
Sababaraha aparat luhur naros ka abdi: "Naha anjeun henteu nampi tawaran Mustafa Kemal pikeun masihan gaji tilu ratus lira sareng ngajantenkeun anjeun juru naséhat umum di Kürdistan sareng Vilayat-ı Şarkiye, ngagentos Şeyh Sünûsî? Upami anjeun nampi, anjeun bakal janten jalan nyalametkeun kahirupan saratus rébu jalma anu dipaéhan lantaran ngabangkang!" Abdi ngawaler: Sanajan abdi henteu nyalametkeun kahirupan dunya éta jalma-jalma salila dua puluh atanapi tilu puluh taun unggal saurang, Risale-i Nur, anu janten jalan ratusan rébu warga ngahontal kahirupan aherat salila jutaan taun unggal saurang, parantos ngalaksanakeun padamelan rébuan kali langkung ageung pikeun ngagentos éta karugian. Upami abdi nampi éta tawaran, Risale-i Nur, anu henteu tiasa dijantenkeun alat nanaon, henteu tunduk kana nanaon, sareng ngandung rusiah ihlas, moal medal. Malah, di panjara abdi parantos nyarios ka sadérék-sadérék anu dipihormat: Upami jalma-jalma anu ngahukum pati abdi lantaran tamparan tegas Risale-i Nur anu dikintunkeun ka Ankara, tiasa nyalametkeun imanna ku Risale-i Nur sareng leupas tina dipupus salawasna, sing janten saksi: abdi ngahampura maranéhna ogé kalayan sakabéh roh sareng nyawa! Saatos putusan bébas, di Denizli abdi nyarios ka jalma-jalma anu ngaganggu ku ngawaskeun abdi, ka pamingpin-pamingpinna, sareng ka kapala pulisi sareng para inspektur: Ieu karamat Risale-i Nur anu henteu tiasa dipungkir, yén dina salapan bulan pamariksaan, dina kahirupan abdi anu dikaniaya salila dua puluh taun, dina ratusan risalah sareng serat abdi, sareng dina rébuan murid, henteu kapendak hiji bukti atanapi hubungan naon waé sareng arus, pakumpulan, atanapi komité jero atanapi luar nagri naon waé. Naha aya pikiran atanapi pangaturan anu sanggup ngahasilkeun kaayaan anu luar biasa ieu? Upami rusiah pribadi saurang jalma salila sababaraha taun dikaluarkeun, tangtu bakal kapendak dua puluh hal anu ngajantenkeun anjeunna ditungtut tanggung jawab sareng isin. Ku sabab ieu hakékatna, boh aranjeun kedah nyarios: "Hiji kapinteran anu kacida luar biasana sareng teu tiasa diéléhkeun anu ngajalankeun ieu padamelan", boh nyarios: "Ieu panangtayungan ti Gusti anu kacida pinuh ku pitulung." Tangtu, tarung ngalawan kapinteran sapertos kitu téh kasalahan sareng karugian ageung pikeun bangsa sareng lemah cai. Ngalawan panangtayungan ti Gusti sareng pitulung Gusti Rabb sapertos kitu téh ngabangkang sapertos firaun. Upami aranjeun nyarios: "Upami anjeun dibébaskeun sareng henteu diawaskeun sareng dijaga, anjeun tiasa ngaganggu kahirupan sosial abdi sadaya ku pangajaran sareng rusiah anjeun", abdi ngawaler: Sadaya pangajaran abdi, tanpa iwal, parantos aya dina panangan pamaréntahan sareng lembaga kaadilan. Henteu kapendak hiji hal anu meryogikeun hukuman sapoé ogé. Sanajan opat puluh atanapi lima puluh rébu salinan risalah tina éta pangajaran sumebar dina panangan bangsa sareng dibaca kalayan taliti sareng panasaran, éta henteu masihan karugian ka saha waé salian ti mangpaat. Boh pangadilan lami boh pangadilan anyar henteu tiasa mendakan hiji hal anu ngajantenkeun tanggung jawab hukum. Ku sabab éta, pangadilan anyar sapuk mutuskeun abdi sadaya bébas. Pangadilan lami, pikeun ngahargaan saurang anu ageung dina urusan dunya, ngan ngajantenkeun lima atanapi sapuluh kecap tina saratus tilu puluh risalah minangka alesan, sareng ngan ku kayakinan nurani masihan hukuman genep bulan unggal saurang ka lima belas jalma tina saratus dua puluh sadérék abdi anu ditahan. Ieu hujjah pasti yén ngaganggu abdi sareng Risale-i Nur téh aniaya anu goréng, dumasar kana sangkaan anu teu gaduh harti. Ogé, henteu aya pangajaran anyar atanapi hiji rusiah abdi anu tetep disumputkeun, anu tiasa aranjeun saluyukeun ku pangawasan. Ayeuna abdi kacida peryogi kabébasan. Pangawasan anu henteu perlu, henteu adil, sareng henteu mangpaat salila dua puluh taun parantos cekap! Kasabaran abdi parantos béak. Ku kalemahan sepuh, aya kamungkinan abdi ngalakukeun doa goréng anu dugi ka ayeuna henteu kantos abdi lakukeun. Hiji hakékat anu kuat nyaéta: "Gerentes jalma anu dikaniaya ngahontal dugi ka arsy." Teras jalma-jalma cilaka anu zalim, anu gaduh kalungguhan ageung dina urusan dunya, nyarios: "Salila dua puluh taun anjeun henteu sakali ogé masang kopéah abdi sadaya dina sirah anjeun. Di payuneun pangadilan lami sareng anyar anjeun henteu muka tutup sirah, sareng tetep nganggo papakéan lami. Padahal tujuh belas juta jalma parantos nganggo ieu papakéan." Abdi ngawaler: "Sanés tujuh belas juta, malah sanés tujuh juta; ku rido sareng nampi dina haté, ngan tujuh rébu jalma mabok anu muja Éropa. Tinimbang nganggo papakéan maranéhna ku kalonggaran syariat sareng paksaan hukum, abdi langkung milih nganggo papakéan tujuh milyar jalma tina sisi azimah syariat sareng takwa. Ka saurang sapertos abdi anu parantos ninggalkeun kahirupan sosial salila dua puluh lima taun, henteu tiasa disebat: ‘Anjeunna keukeuh, ngalawan abdi sadaya.’ Hayu, sanajan keukeuh, ku sabab Mustafa Kemal henteu tiasa megatkeun éta kakeukeuh, dua pangadilan henteu megatkeunana, sareng pamaréntahan tilu propinsi henteu ngaruksak éta, saha aranjeun dugi ka narékahan sia-sia pikeun megatkeun éta kakeukeuh, anu ngarugikeun bangsa sareng pamaréntahan? Hayu, sanajan anjeunna lawan pulitik, ku pangakuan aranjeun anjeunna saurang anu salila dua puluh taun parantos megatkeun hubungan sareng dunya, sareng sacara rohani parantos maot salila dua puluh taun. Anjeunna moal hirup deui, asup kana kahirupan pulitik anu henteu mangpaat sareng kacida ngarugikeun dirina, teras ribut sareng aranjeun. Dina ieu kaayaan, gaduh sangkaan ngeunaan ngalawanna téh kagéloan. Nyarios serius sareng jalma gélo ogé hiji kagéloan; ku kituna, abdi ngeureunkeun nyarios sareng jalma-jalma sapertos aranjeun. Lakukeun naon waé anu aranjeun hoyongkeun, abdi moal ngemis budi!" Ucapan abdi ieu duanana ngajantenkeun maranéhna ambek sareng cicing. Ucapan abdi anu pamungkas: ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ ٭ ﺣَﺴْﺒِﻰَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ لَٓا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﻫُﻮَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺗَﻮَﻛَّﻠْﺖُ ﻭَﻫُﻮَ ﺭَﺏُّ ﺍﻟْﻌَﺮْﺵِ ﺍﻟْﻌَﻈ۪ﻴﻢِ
Nalika abdi ngabéla diri sakeudeung ayeuna, abdi parantos nyarios: Welas asih, nurani, hakékat, sareng anu haq dina Risale-i Nur parantos ngalarang abdi sadaya tina pulitik. Sabab jalma-jalma anu henteu lepat bakal katibanan musibah, sareng abdi sadaya janten nganiaya maranéhna. Sababaraha jalma nyuhunkeun katerangan ngeunaan ieu. Abdi ngawaler: Dina abad anu ribut ayeuna, lantaran ngan mikirkeun diri sareng mihak kaleuleuwihi ka ras anu asalna tina peradaban anu kejem, kakawasaan paksaan militér anu asalna tina perang umum, sareng teu gaduh welas asih anu asalna tina jalan sasar, parantos sumebar aniaya sareng kakawasaan paksaan anu kacida parahna. Upami jalma-jalma anu haq ngabéla hakna ku kakuatan jasmani, boh ku aniaya anu kacida parahna, kalayan alesan mihak, maranéhna bakal ngaduruk seueur jalma anu teu walakaya—dina kaayaan éta maranéhna ogé janten langkung zalim—boh bakal éléh. Sabab jalma-jalma anu milampah sareng nyerang ku rasa-rasa anu disebatkeun tadi, pikeun kalepatan hiji atanapi dua jalma, kalayan alesan biasa nyerang sareng ngancurkeun dua puluh atanapi tilu puluh jalma. Upami jalma-jalma anu haq, dina jalan haq sareng kaadilan, ngan nyerang jalma anu nyerang, pikeun tilu puluh karugian ngan meunang hiji, sareng tetep dina kaayaan éléh. Upami ku aturan zalim ngawaler kalayan anu sami, jalma-jalma anu haq éta ogé nganiaya dua puluh atanapi tilu puluh jalma anu teu walakaya pikeun kalepatan hiji atanapi dua jalma, harita maranéhna ngalakukeun hiji kalakuan anu teu adil sareng matak pikagét kanggo anu haq. Ieu hikmah sareng sabab saéstuna, ku paréntah Al-Qur'an, abdi sadaya kacida tegasna sareng kalayan rasa ngéwa ngajauhan pulitik sareng campur dina pamaréntahan. Upami sanés kitu, dina diri abdi sadaya aya kakuatan anu haq, dugi ka tiasa ngabéla hak kalayan gembleng sareng sampurna. Ogé, ku sabab sadayana samentawis sareng bakal sirna, maot henteu maot, panto kubur henteu nutup, sareng kasusah robih janten rohmat, tangtu abdi sadaya tawakal kalayan sabar sareng sukur, teras cicing. Maksa ku tanaga sareng paksaan pikeun ngaruksak cicingna abdi sadaya téh sagemblengna sabalikna sareng ngalawan kajujuran, kaadilan, usaha pikeun lemah cai, sareng sumanget pikeun bangsa. ~Ringkesna:
Jalma-jalma dina pamaréntahan, pulitik, ngatur urusan sareng ngajaga tata tertib, lembaga kaadilan sareng aparat kaamanan henteu gaduh urusan naon waé pikeun ngaganggu abdi sadaya. Upami aya, ngan sababaraha zindik anu rusiah, ku kalakuan sétanna, nipu sababaraha aparat resmi, masihan sangkaan-sangkaan, sareng ngadorong maranéhna ngalawan abdi sadaya. Ieu tina fanatisme zindik anu asalna tina materialisme, hiji wabah manusa anu matak pikagét, sareng kufur mutlak anu henteu tiasa dibéla ku pamaréntahan mana waé di dunya sareng henteu dipikaresep ku saurang ogé anu akalna séhat. Abdi sadaya ogé nyarios: Sanés ngan sababaraha jalma anu pinuh ku sangkaan kieu; sanajan maranéhna ngadorong sakabéh dunya ngalawan abdi sadaya, ku kakuatan Al-Qur'an sareng pitulung Alloh, abdi sadaya moal kabur. Abdi sadaya moal nyerahkeun pakarang ka kufur mutlak anu murtad sareng ka éta zindik!
Bedîüzzaman Said Nursî