Şuâ Katilu Belas
Ieu serat-serat anu kacida gaduh ajén sareng caangna, anu dikintunkeun ku Kangjeng Üstad ka murid-muridna. Serat-serat anu tulus ieu némbongkeun perjuangan Risale-i Nur anu caang kalayan kacida caangna.
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sadérék-sadérék abdi anu mulya sareng satia! Kalayan sakabéh diri, abdi ngucapkeun wilujeng pikeun Lailatul Qadar anu parantos ngalangkung sareng dinten raya anu bakal sumping, sareng masrahkeun aranjeun kana kaésaan sareng rohmat Gusti Arhamur-Râhimîn. Ku rusiah ﻣَﻦْ ﺍٰﻣَﻦَ ﺑِﺎﻟْﻘَﺪَﺭِ ﺍَﻣِﻦَ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻜَﺪَﺭِ, sanajan abdi henteu ningali aranjeun peryogi panglipur, abdi nyarios: Abdi parantos ningali sagemblengna panglipur anu dipasihan ku harti isyarat ayat ﻭَﺍﺻْﺒِﺮْ ﻟِﺤُﻜْﻢِ ﺭَﺑِّﻚَ ﻓَﺎِﻧَّﻚَ ﺑِﺎَﻋْﻴُﻨِﻨَﺎ ﻭَﺳَﺒِّﺢْ ﺑِﺤَﻤْﺪِ ﺭَﺑِّﻚَ, kieu: Nalika abdi mikiran mopohokeun dunya sareng ngalangkungan Ramadan kalayan tengtrem, abdi nyaksian yén kajadian anu matak pikagét, anu henteu kaémut sareng sagemblengna ngalangkungan kamampuh nanggung ieu, saéstuna pitulung pikeun abdi, Risale-i Nur, aranjeun, Ramadan urang, sareng duduluran urang. Tina seueur mangpaat anu patali sareng abdi, abdi ngan medarkeun dua atanapi tilu. ANU KAHIJI: Dina Ramadan, éta ngajantenkeun abdi damel kalayan sumanget anu kacida tegasna, kasungguhan, panyuhun panangtayungan, sareng doa, dugi ka ngéléhkeun panyakit anu dahsyat. ANU KADUA: Taun ieu, kahoyong abdi pikeun pendak sareng unggal saurang aranjeun sareng cicing caket aranjeun kuat pisan. Abdi bakal nampi kasusah anu ditanggung ieu pikeun ngan ningali hiji saurang aranjeun sareng sumping ka Isparta. ANU KATILU: Boh di Kastamonu, boh di jalan, boh di dieu, kalayan cara anu luar biasa sakabéh kaayaan anu nyeri dumadakan robih, sareng sabalikna tina harepan sareng kahoyong abdi, katingali panangan pitulung Gusti, anu ngajantenkeun abdi ngucapkeun ﺍَﻟْﺨَﻴْﺮُ ﻓ۪ﻰ ﻣَﺎ ﺍﺧْﺘَﺎﺭَﻩُ ﺍﻟﻠّٰﻪُ. Risale-i Nur, anu panglangkungna janten pikiran abdi, ayeuna dijantenkeun dibaca kalayan taliti pisan malah ku jalma-jalma anu panglalaworana sareng anu gaduh kalungguhan ageung di dunya, dugi ka muka jalan kameunangan dina wewengkon anu sanés. Kasusah unggal saurang aranjeun, salian ti nyeri abdi sorangan, ngahimpun sakabéh kanyeri sareng kasedih kana mastaka abdi, sareng paling nyentuh rasa welas abdi. Nanging, dina Ramadan, éta sasih anu diberkahan anu ngajantenkeun hiji jam sapertos saratus jam, ieu musibah ogé ngajantenkeun unggal jam ibadah sapuluh jam, dugi ka ngangkat saratus pahala éta janten sarébu. Ku sabab éta, rasa karunya sareng ceurik lantaran welas ka jalma-jalma ihlas sapertos aranjeun—anu nyandak pangajaran Risale-i Nur kalayan gembleng, uninga yén dunya bakal sirna sareng tempat dagang, ngorbankeun sadayana pikeun iman sareng aherat, sareng iman yén kasusah samentawis di tempat diajar Yusufiyah ieu bakal masihan nikmat sareng mangpaat anu teras-terasan—robih janten rasa ngucapkeun wilujeng sareng kacida muji sareng ngahargaan katetepan aranjeun. Abdi ogé ngucapkeun ﺍَﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻋَﻠٰﻰ ﻛُﻞِّ ﺣَﺎﻝٍ ﺳِﻮَﻯ ﺍﻟْﻜُﻔْﺮِ ﻭَ الضَّلَالِ. Sapertos mangpaat anu patali sareng abdi ieu, dina sisi ieu aya mangpaat pikeun duduluran urang, Risale-i Nur, Ramadan urang, sareng aranjeun, anu abdi yakin, upami tiraina dibuka, bakal ngajantenkeun ngucapkeun: "Duh, Gusti Rabb abdi sadaya! Sukur. Ieu qada sareng takdir Gusti téh hiji pitulung pikeun abdi sadaya." Ulah nyalahkeun jalma-jalma anu janten sabab kajadian. Rencana ieu musibah anu lega sareng matak pikagét parantos lami disusun; nanging sacara rohani parantos janten hampang pisan. Insyaalloh éta gancang ngaliwat. Ku rusiah ﻋَﺴٰٓﻰ ﺍَﻥْ ﺗَﻜْﺮَﻫُﻮﺍ ﺷَﻴْﺌًﺎ ﻭَﻫُﻮَ ﺧَﻴْﺮٌ ﻟَﻜُﻢْ, ulah nalangsa.
Bedîüzzaman Said Nursî
Sadérék-sadérék abdi anu mulya! Abdi kacida bagjana tiasa cicing caket aranjeun. Sakapeung abdi nyarios sareng gambaran aranjeun dina émutan sareng nampi panglipur. Sing kauninga: upami tiasa, abdi bakal nanggung sakabéh kasusah aranjeun kalayan rasa reueus sareng kabagjaan anu sampurna. Lantaran aranjeun, abdi mikanyaah Isparta sareng sabudeureunana, kalebet batu sareng taneuhna. Malah abdi nyarios, sareng bakal nyarios sacara resmi: Upami pamaréntahan Isparta masihan hukuman ka abdi, sareng propinsi anu sanés ngabébaskeun abdi, abdi tetep milih di dieu. Leres, tina tilu sisi abdi jalma Isparta. Sanajan henteu tiasa ngabuktikeun ku sajarah, abdi yakin yén asal-usul Said anu lahir di distrik İsparit téh parantos angkat ti dieu. Ogé, propinsi Isparta parantos masihan sadérék-sadérék saéstuna ka abdi, dugi ka sanés ngan Abdülmecid sareng Abdurrahman, malah Said ogé bakal abdi korbankeun pikeun unggal saurang maranéhna kalayan rido. Abdi nyangka, ayeuna di bumi henteu aya anu ngalaman kasusah langkung sakedik—dina haté, roh, sareng pikiran—tibatan murid-murid Risale-i Nur. Sabab haté, roh, sareng akalna henteu sangsara ku cahya iman tahkik. Sedengkeun kasusah jasmani, ku pangajaran Risale-i Nur maranéhna uninga yén éta samentawis, ngahasilkeun pahala, henteu penting, sareng janten jalan mekarkeun pangabdian iman dina saluran anu sanés; ku kituna maranéhna ngawaler éta kalayan sukur sareng sabar. Ku kaayaanana, maranéhna ngabuktikeun yén iman tahkik téh sumber kabagjaan di dunya ogé. Leres, ku nyarios, "Hayu urang tingali naon anu Gusti Maulâ lampahkeun; naon waé anu Mantenna lampahkeun téh saé", kalayan pageuh maranéhna narékahan ngarobah kasusah anu bakal sirna ieu janten rohmat anu langgeng. Mugia Gusti Arhamur-Râhimîn ngalobakeun jalma-jalma sapertos maranéhna, ngajantenkeun maranéhna sumber kahormatan sareng kabagjaan pikeun lemah cai ieu, sareng masihan ka maranéhna kabagjaan salawasna di Jannatul-Firdaus. Amin!
Bedîüzzaman Said Nursî
Sadérék-sadérék abdi anu mulya sareng satia! Tina sisi kaadilan takdir dina ieu qada Ilahi, sawaréh murid anyar ogé hoyong kauntungan dunya ku Risale-i Nur, anu henteu saluyu sareng rusiah ihlas, dugi ka mendakan sababaraha saingan anu ngudag kapentingan di payuneunana. "Şuâ Kalima", anu asalna ditulis dua puluh lima taun ka pengker, sareng anu dina dalapan taun ngan hiji atanapi dua kali dugi ka panangan abdi sareng dina waktos anu sami dijantenkeun leungit, kapendak di hiji tempat anu jauh ti abdi. Jalma-jalma dengki sapertos guru agama anu henteu pantes éta masihan sangkaan kana lembaga kaadilan ku éta. Dina waktos anu sami, dicitakna "Âyetü'l-Kübra" tanpa idin abdi, sareng datangna salinan-salinanana, parantos dugi ka pamaréntahan, padahal anu dipikahoyong ku abdi nyaéta kumpulan "Miftahu'l-İman" dina hurup anyar. Dua pasualan éta dicampurkeun. Saolah-olah "Şuâ Kalima" éta dicitak ngalawan "Kanun-u Medeniye", jalma-jalma anu gaduh niat goréng ngajantenkeun hiji sisikian janten saratus kubah, sareng sacara zalim ngalebetkeun abdi sadaya kana tempat nahan kasusah ieu. Nanging, takdir Ilahi nganteurkeun abdi sadaya ka dieu pikeun kapentingan abdi sadaya. Ku rusiah ngajantenkeun ieu jauh langkung ngahasilkeun pahala tibatan tempat nahan kasusah anu dipilih sorangan dina jaman baheula, éta nyauran deui abdi sadaya ka Madrasah Yusufiyah, pikeun nampi pangajaran ihlas kalayan gembleng sareng nyaluyukeun hubungan abdi sadaya sareng urusan dunya anu saéstuna henteu gaduh ajén. Pikeun ngawaler sangkaan jalma-jalma anu ngudag dunya, abdi sadaya nyarios: "Şuâ Katujuh" ti mimiti dugi ka tungtung sadayana iman; aranjeun parantos katipu. "Şuâ Kalima", anu kacida dirusiahkeun, henteu kapendak dina panangan abdi sadaya sanajan aya dipariksa kalayan tegas, sareng anu asalna ditulis dua puluh taun ka pengker, sagemblengna béda. Abdi sadaya henteu rido, sanés ngan kana dicitakna, malah kana ditingalikeunana ka saha waé dina jaman ieu. Sanajan kitu, di dinya aya hiji béja gaib anu parantos kabuktian leres; éta henteu tarung.
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Bari deui ngucapkeun wilujeng dinten raya, ulah sedih lantaran urang henteu tiasa pendak sacara lahir. Saéstuna urang salawasna sasarengan, sareng insyaalloh ieu sasarengan bakal teras dina jalan ka hirup langgeng salawasna. Abdi yakin pahala langgeng, kautamaan roh sareng haté, sareng kabagjaan anu aranjeun hasilkeun dina pangabdian iman, ngajantenkeun kasedih sareng kasusah ayeuna anu samentawis henteu gaduh ajén nanaon. Dugi ka ayeuna henteu aya anu nanggung sakedik kasusah dina pangabdian anu kacida sucina sapertos murid Risale-i Nur. Leres, sawarga henteu murah. Dina jaman ieu, nyalametkeun tina kufur mutlak anu ngancurkeun dua kahirupan kacida pentingna. Sanajan aya sakedik kasusah, kedah diwaler kalayan sumanget, sukur, sareng sabar. Ku sabab Gusti Khâliq urang anu ngajantenkeun urang damel téh Rahîm sareng Hakîm, urang kedah ngawaler sagala anu tumiba kalayan rido sareng kabagjaan, bari percanten kana rohmat sareng hikmah-Na. Hiji sadérék urang anu pahlawan nyandak sakabéh tanggung jawab kana dirina dina pasualan "Âyetü'l-Kübra", sareng leres-leres némbongkeun hakna kana kahormatan sareng kautamaan aherat luar biasa anu dihontal ku Hizb-i Kur'an, Hizb-i Nur, sareng kalamna. Anjeunna ngajantenkeun abdi ceurik ku kabagjaan anu jero. Sitaan samentawis anu tumiba ka "Âyetü'l-Kübra", anu janten "Şuâ Katujuh", kalayan hikmah ngajantenkeun jalmi merhatoskeun kalayan gembleng sareng nyiapkeun kameunangan anu pantes pikeun éta di mangsa payun, moal ngajantenkeun pangabdian sareng biaya éta sadérék sareng babaturanana sia-sia. Insyaalloh, éta malah bakal langkung nyaanganana; ieu anu abdi ngarepkeun tina rohmat Gusti. Anu ngalebetkeun aranjeun dina sakabéh doa, dina unggal bentuk jalma kahiji jamak sapertos ﺍَﺟِﺮْﻧَﺎ ﻭَﺍﺭْﺣَﻤْﻨَﺎ ﻭَﺍﺣْﻔَﻈْﻨَﺎ, tanpa iwal; anu damel ku prinsip-prinsip gawé bareng rohani urang, anu sapertos seueur awak sareng hiji roh; anu langkung merhatoskeun kasusah aranjeun tibatan aranjeun sorangan; sareng anu ngarepkeun usaha, pitulung, katetepan, katabahan, sareng syafaat tina pribadi rohani aranjeun,
Sadérék aranjeun
Bedîüzzaman Said Nursî
Ku pangaruh kajadian ieu, nalika abdi kalayan rido haté nyieun tekad sareng kaputusan anu pasti pikeun ngorbankeun diri ka sadérék-sadérék anu henteu lepat, sareng milarian jalanna dina pikiran, abdi maca Celcelutiye. Dumadakan kaémut yén İmam-ı Ali raḍiyallâhu ‘anhu parantos ngadoa: "Duh, Gusti Rabb! Mugia Gusti maparin panangtayungan!" Insyaalloh, ku rusiah éta doa aranjeun bakal leupas kalayan salamet. Leres, sakumaha Kangjeng Ali raḍiyallâhu ‘anhu masihan béja ngeunaan Risale-i Nur ku dua cara dina Kaside-i Celcelutiye, anjeunna ogé ngucapkeun ﻭَ بِالْاٰيَةِ ﺍﻟْﻜُﺒْﺮٰﻯ ﺍَﻣِﻨّ۪ﻰ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻔَﺠَﺖْ minangka isyarat ka Âyetü'l-Kübra Risalesi. Dina ieu isyarat aya harti yén hiji musibah penting bakal tumiba ka murid-murid Risale-i Nur lantaran Âyetü'l-Kübra. Anjeunna nyuhunkeun sangkan ku hak Âyetü'l-Kübra, murid-muridna dipasihan panangtayungan tina éta bencana sareng musibah, sareng ngajantenkeun éta risalah sareng sumberna minangka nu masihan syafaat. Leres, musibah anu sumping kalayan alesan dicitakna Âyetü'l-Kübra Risalesi parantos ngabenerkeun persis éta isyarat gaib. Ogé, dina tungtung isyarat-isyarat ka bagéan-bagéan penting Risale-i Nur nurutkeun urutanana, dina halaman anu nyanghareupan, éta kasidah ngucapkeun: ﻭَ ﺗِﻠْﻚَ ﺣُﺮُﻭﻑُ ﺍﻟﻨُّﻮﺭِ ﻓَﺎﺟْﻤَﻊْ ﺧَﻮَﺍﺻَّﻬَﺎ ٭ ﻭَ ﺣَﻘِّﻖْ ﻣَﻌَﺎﻧ۪ﻴﻬَﺎ ﺑِﻬَﺎ ﺍﻟْﺨَﻴْﺮُ ﺗُﻤِّﻤَﺖْ Nyaéta: "Ieu kecap-kecap sareng hurup-hurup Risale-i Nur anu parantos urang pasihan isyarat. Kumpulkeun kaistiméwaanana sareng talungtik hartina. Sakabéh kahadéan sareng kabagjaan janten gembleng ku éta." Ku tanda dina ucapan "Talungtik harti hurup-hurup", anu dimaksud sanés hurup-hurup éjahan anu henteu ngedalkeun harti, nanging risalah-risalah anu namina "Sözler", dina harti "kecap-kecap". لَا ﻳَﻌْﻠَﻢُ ﺍﻟْﻐَﻴْﺐَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺭَﺑَّﻨَﺎ لَا ﺗُﺆَﺍﺧِﺬْﻧَٓﺎ ﺍِﻥْ ﻧَﺴ۪ﻴﻨَٓﺎ ﺍَﻭْ ﺍَﺧْﻄَﺎْﻧَﺎ
Bedîüzzaman Said Nursî
Sadérék abdi Re'fet Bey anu mulya sareng satia! Patarosan-patarosan anjeun anu ilmiah janten konci hakékat-hakékat anu kacida pentingna dina bagéan "Mektûbat" Risale-i Nur. Ku sabab éta, abdi henteu tiasa teu merhatoskeun patarosan anjeun. Waleran pondokna nyaéta: Ku sabab Al-Qur'an hiji khutbah azali, anu ngadawuh ka sakabéh lapisan manusa sareng sakabéh golongan jalma anu ibadah, tangtu éta gaduh sababaraha harti saluyu sareng maranéhna, sareng loba tingkat tina hartina anu gembleng. Sababaraha ahli tafsir ngan milih harti anu paling umum, paling écés, atanapi anu ngedalkeun wajib atanapi hiji sunah muakad. Contona, dina ieu ayat, tina ﻭَﻣِﻦَ ﺍﻟَّﻴْﻞِ ﻓَﺴَﺒِّﺤْﻪُ anjeunna nyebatkeun dua rakaat solat tahajud anu janten sunah penting, sareng tina ﺍِﺩْﺑَﺎﺭَ ﺍﻟﻨُّﺠُﻮﻡِ anjeunna nyebatkeun sunah fajar isuk anu janten sunah muakad. Upami sanés kitu, harti anu sateuacanna masih gaduh seueur conto. Sadérék abdi, paguneman sareng anjeun henteu pegat.
Sadérék-sadérék abdi anu mulya sareng satia! Ayeuna abdi parantos solat zuhur. Dina tasbih, aranjeun kaémut ku abdi: unggal saurang sedih bari mikiran dirina sareng kulawargana di bumi. Dumadakan sumping kana haté: Upami jalma-jalma baheula anu langkung milih aherat tibatan dunya, anu ngalangkungan hirupna ku riyadah dina guha sareng tempat nahan kasusah, kalayan niat leupas tina dosa kahirupan sosial sareng damel pikeun aherat kalayan ihlas, aya dina jaman ieu, maranéhna bakal janten murid Risale-i Nur. Tangtu ayeuna, dina ieu kaayaan, ieu murid-murid sapuluh kali langkung peryogi tibatan maranéhna, kénging kautamaan sapuluh kali langkung seueur, sareng sapuluh kali langkung tengtrem.
Sadérék-sadérék abdi anu mulya sareng diberkahan! Seueur salam... Di nagri abdi, baheula dina dinten sateuacan dinten raya abdi sadaya maca sarébu Surat Ihlas anu mulya. Ayeuna abdi tiasa maca lima ratus sapoé sateuacanna sareng lima ratus dina dinten sateuacan dinten raya. Jalma anu percanten kana kamampuhna tiasa maca sakaligus. Sanajan abdi henteu tiasa ningali aranjeun sareng henteu pendak khusus sareng unggal saurang, dina seueur waktos, dina doa abdi nyarios sareng unggal saurang aranjeun, sakapeung kalayan namina.
Sadérék-sadérék abdi anu mulya sareng satia! Dugi ka ayeuna abdi nyangka yén dua tihang penting tina Mübarekler Heyeti di lingkungan Nur Fabrikası parantos salamet. Saéstuna, éta lingkungan sareng éta badan dina genep atanapi tujuh taun parantos ngalaksanakeun padamelan pinuh ku kameunangan anu saimbang sareng dua puluh atanapi tilu puluh taun. Sapertos titinggal kalam-kalamna anu caang, pangabdian maranéhna tetep henteu eureun; éta ngagantikeun maranéhna sareng ngajantenkeun kahadéan ditulis dina buku amalna. Malah Hizb-i Nurî gaduh kameunangan anu kacida kuatna sareng parantos lebet ka tempat-tempat anu kacida pentingna, dugi ka jalma-jalma anu nyebarkeunana sapertos teras damel. Abdi ogé nyangka Hâfız Mustafa, anu rajin sareng parantos damel seueur pisan, aya di luar sapertos jalma anu sateuacanna. Ngan sakali abdi ngadangu, "Anjeunna ogé aya di dieu"; meureun éta Mustafa anu sanés, sareng ku éta abdi nampi panglipur.
Sadérék-sadérék abdi anu mulya! Isuk ieu, dina tasbih, abdi karunya ka Hâfız Tevfik. Abdi émut yén ieu kadua kalina anjeunna nanggung kasusah. Dumadakan kaémut: Ucapkeun wilujeng ka anjeunna! Ku hiji ati-ati anu henteu mangpaat, anjeunna hoyong sakedik mundur tina kalungguhanana anu kacida pentingna sareng bagéanana anu ageung dina Risale-i Nur. Nanging, kasucian sareng kaagungan pangabdianana ngajantenkeun anjeunna ngahontal deui éta bagian anu ageung sareng pahala anu kacida ageungna. Kalayan sakedik kasusah sareng beban leutik anu samentawis, henteu kedah mundur tina kahormatan rohani sapertos kitu. Leres, sadérék-sadérék abdi! Ku sabab sadayana ngaliwat, sareng saatos ngaliwat, upami éta nikmat sareng kasenangan, éta angkat sia-sia sareng nyésakeun sono; sedengkeun upami éta kasusah sareng beban, tina sisi dunya sareng aherat, ogé tina sisi pangabdian anu suci sapertos kieu, aya mangpaat anu kacida nikmatna, dugi ka ngajantenkeun éta kasusah henteu gaduh ajén nanaon. Sajaba ti hiji saurang di antara aranjeun, abdi anu pangsepuhna sareng anu panglangkungna katibanan kasusah. Abdi ngayakinkeun aranjeun: kalayan sabar, sukur, sareng katabahan anu gembleng, abdi rido kana kaayaan abdi. Sukur pikeun musibah téh lantaran pahala sareng mangpaat aherat sareng dunya anu aya dina musibah éta.
Sadérék-sadérék abdi anu mulya! Insyaalloh, saatos halangan-halangan anu henteu masihan kasempetan pikeun ngaréngsékeun pasualan-pasualan "Bubuahan" leungit, éta bakal dimimitian deui. Hiji halangan nyaéta tiis; hiji deui nyaéta kaum mason sieun kana kakuatanana. Dina ieu musibah, abdi mikiran sisi takdir Gusti; kasusah abdi robih janten rohmat. Leres, sakumaha dipedar dina Risalah Papasten, dina unggal kajadian aya dua sabab. Hiji lahiriah: manusa mutuskeun nurutkeun éta, sareng sering nganiaya. Hiji deui saéstuna: takdir Gusti mutuskeun nurutkeun éta, sareng dina kajadian anu sami ngalaksanakeun kaadilan di handapeun aniaya manusa. Contona, saurang jalma sacara zalim diasupkeun ka panjara lantaran hiji maling anu henteu dilakukeunana. Nanging, lantaran hiji kajahatan rusiahna, takdir ogé mutuskeun anjeunna dipanjara, sareng ngalaksanakeun kaadilan dina aniaya manusa anu sami. Dina ieu perkara urang, aya dua sabab abdi sadaya asup kana ujian anu tegas ieu, pikeun misahkeun inten tina kaca, jalma-jalma satia anu daék ngorbankeun diri tina jalma-jalma anu ragu sareng henteu tetep, sareng jalma-jalma anu ihlas sagemblengna tina jalma-jalma anu henteu ninggalkeun égo sareng kapentinganna. Kahiji: Pangabdian agama anu luar biasa kalayan silih rojong anu kuat sareng ihlas, anu nyabak sangkaan jalma-jalma anu ngudag dunya sareng pulitik. Aniaya manusa ningali ieu. Kadua: Ku sabab unggal saurang abdi sadaya henteu némbongkeun kapantesan anu gembleng pikeun ieu pangabdian suci, kalayan ihlas sareng silih rojong anu gembleng, takdir ogé ningali ieu. Ayeuna takdir Gusti, dina kaadilan anu saéstuna, téh welas asih anu saéstuna pikeun abdi sadaya. Éta ngumpulkeun sadérék-sadérék anu silih sono dina hiji majelis, ngarobah kasusah janten ibadah sareng karugian janten sedekah. Éta ogé welas asih anu saéstuna tina seueur sisi: ngajantenkeun risalah-risalah anu ditulis ngajantenkeun jalmi merhatoskeun ti unggal tempat; henteu ngaruksak aherat lantaran harta, anak, sareng reureuh dunya anu kacida samentawis sareng gancang ngalangkungan, anu dina hiji dinten pasti ditinggalkeun nalika asup kana taneuh; ngabiasakeun sabar sareng katabahan; sareng janten conto pahlawan pikeun jalma-jalma nu iman di mangsa payun, malah janten imam-imamna. Nanging, ngan aya hiji sisi anu janten pikiran abdi. Sakumaha upami hiji ramo tatu, panon, akal, sareng haté ninggalkeun pancén pentingna sareng sibuk kana éta, kitu deui kahirupan urang anu susah sareng sakieu asup kana kaayaan darurat, ku tatuna ngajantenkeun haté sareng roh urang sibuk kana dirina. Malah dina hiji waktos abdi kedah mopohokeun dunya, éta kaayaan nganteurkeun abdi ka majelis kaum mason sareng ngajantenkeun abdi sibuk nampar maranéhna. Abdi nampi panglipur ku kamungkinan Gusti Nu Haq ogé nampi ieu kaayaan lalawora minangka hiji jinis perjuangan pikiran. Abdi parantos nampi salam Ali Gül, sadérék Hâfız Mehmed, guru Risale-i Nur anu gaduh ajén. Abdi ngahaturkeun rébuan salam sareng doa ka anjeunna, ka sakabéh jalma sa-nagrina, sareng ka sakabéh jalma anu hirup sareng anu parantos maot di Sava.
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sadérék-sadérék abdi anu mulya sareng satia! Katetepan sareng katabahan aranjeun ngagagalkeun sakabéh rencana kaum mason sareng munafik. Leres, sadérék-sadérék abdi, henteu peryogi nyumputkeun: zindik-zindik éta ngabandingkeun Risale-i Nur sareng murid-muridna sareng tarekat, khususna tarekat Naqsyi. Kalayan pikiran ngaruksak sareng mencarkeun abdi sadaya, maranéhna ngalakukeun ieu serangan ku rencana-rencana anu parantos dianggo ngéléhkeun jalma-jalma tarekat. Kahiji: ngajadikeun reuwas sareng sieun, sareng némbongkeun cara éta jalan dianggo pikeun hal anu salah. Kadua: ngungkabkeun kakurangan tokoh sareng pangikutna. Katilu: ngaruksak ku hirup nurut hawa nafsu anu narik, sareng racun nikmat anu matak saré, tina filsafat sareng peradaban materialis; megatkeun silih rojong di antara maranéhna; ngaruksak guru-guruna ku panghianatan; sareng ngajantenkeun jalanna ragrag tina pandangan maranéhna ku sababaraha prinsip élmu sareng filsafat. Ku pakarang anu sami anu dianggo ngalawan kaum Naqsyi sareng jalma-jalma tarekat, maranéhna nyerang abdi sadaya, nanging katipu. Sabab jalan dasar Risale-i Nur nyaéta ihlas anu gembleng sareng ninggalkeun égo; ngaraosan sareng milarian rohmat dina kasusah sareng nikmat anu langgeng dina kanyeri; némbongkeun kanyeri anu nyiksa dina nikmat anu bakal sirna anu nurut hawa nafsu; sareng ngajarkeun yén iman janten sumber nikmat anu teu aya watesna di dunya ieu ogé, sareng ngajarkeun titik sareng hakékat anu henteu kahontal ku filsafat mana waé. Ku kituna, insyaalloh éta bakal ngagagalkeun rencana maranéhna sagemblengna sareng ngajempékeun maranéhna, kalayan némbongkeun yén jalan Risale-i Nur henteu tiasa dibandingkeun sareng tarekat. Hiji Carita Lemes: Isuk ieu, saurang ti barak gendarme di gigireun abdi nyauran abdi. Abdi sumping ka jandéla. Anjeunna nyarios: "Panto abdi sadaya nutup sorangan; naon waé anu dilakukeun, éta henteu muka." Abdi ngawaler: "Ieu isyarat pikeun aranjeun: di antara jalma-jalma anu aranjeun jaga sareng aranjeun tutup pantona, aya jalma-jalma anu henteu lepat sapertos aranjeun. Malah, ku alesan abdi pendak hiji menit sareng hiji sadérék anu teu acan katingali ku abdi salila sapuluh taun, maranéhna ngahina abdi, sareng ku alesan anu sanés nutup ogé panto luar abdi sadaya anu kadua. Minangka hukumanana, panto aranjeun ogé nutup."
Bedîüzzaman Said Nursî
Sadérék-sadérék abdi anu mulya sareng satia! Carita lemes anu kamari abdi tulis ka aranjeun gaduh tilu kaistiméwaan. Kahiji: Lantaran anjeunna wakil pribadi rohani hiji badan anu diberkahan anu bakal sumping di mangsa payun, ku rusiah sareng berkah éta pribadi rohani, panto anu dipalang muka sorangan. Kitu deui, sapuluh taun ti harita, lantaran hiji wakil éta badan anu diberkahan anu parantos ngawujud pendak sareng abdi salila satengah menit, abdi diamarahkeun. Abdi ogé ambek sareng sababaraha kali nyarios, "Mugia panto-pantona nutup!" Isuk saatos wengi dinten anu sami, panto-panto nu ngajaga nutup sorangan—anu henteu kantos lumangsung—sareng henteu tiasa dibuka salila dua jam. Kaistiméwaan Kadua: Abdi parantos ngintunkeun hiji catetan ka jaksa ngaliwatan diréktur. Di jerona abdi nyarios: "Abdi diasingkeun, henteu tiasa pendak sareng saha waé. Sanajan pendak, abdi henteu wawuh sareng saha waé di ieu kota. Pamaréntah kota di dieu sareng hiji jalma, sareng saterasna..." Teras jaksa naros: "Naha anjeunna diasingkeun?" Diréktur ngawaler: "Henteu." Duanana ngabantah abdi. Dina dinten anu sami, lantaran saurang anu satengah gélo sareng satengah kulawarga pendak sareng abdi salila satengah menit, ditingalikeun hiji kaayaan anu henteu kantos aya dina pangasingan mana waé. Bantahan maranéhna ka abdi nabrak deui kana beungeutna. Katilu: Sora ribut di panto ti nonoman-nonoman bangor di gigireun abdi ngarugikeun abdi antara magrib sareng isa, nanging sakedik. Dina dinten anu sami, ku hiji alesan maranéhna nutup ogé éta panto. Boh bau goréng di tempat abdi nambahan, boh sora ribut jalma-jalma bangor éta anu caket ka panto abdi langkung ngarugikeun abdi. Abdi deui nyarios: "Mugia panto-pantona nutup; naha maranéhna ngalakukeun sapertos kieu?" Dina isuk anu sami éta kajadian lumangsung.
Sadérék-sadérék abdi! Dua Pasualan anu aranjeun tulis dina hurup anyar leres-leres némbongkeun pangaruhna. Hadé pisan upami Pasualan Kahiji, Kadua, sareng Katilu ogé ditulis. Nanging, lantaran kalam jalma-jalma sapertos Hüsrev sareng Tahirî khusus sareng dipasihan pancén pikeun Al-Qur'an sareng tulisan Al-Qur'an, ieu ngajantenkeun abdi hariwang. Langkung pantes upami jalma-jalma anu sanés anu nyerat.
Sadérék-sadérék abdi anu mulya! Salila sataun abdi nganggo tina sakedik bekel, nyaéta sakitar hiji kilo pasta leutik sareng béas. Teu aya deui sangsi yén di jerona aya berkah anu ageung. Ayeuna aranjeun henteu ngantepkeun abdi masak. Ku kituna, abdi masihan éta ka aranjeun minangka teberuk sareng hadiah anu diberkahan. Sakali abdi ningali berkah anu luar biasa dina pasta leutik wangun béntang éta. Saatos dimasak, abdi ngagaringkeun siki-sikina. Abdi sareng jalma-jalma anu sanés ningali yén hiji siki janten ageung langkung ti sapuluh kali lipet.
Sadérék-sadérék abdi anu mulya! Wengi ieu, nalika abdi ngalaksanakeun wirid, jalma-jalma anu ngajaga sareng jalma-jalma anu sanés ngadangukeun. Sumping kana haté abdi, sareng abdi hariwang: "Naha némbongkeun ieu henteu ngirangan pahala?" Kaémut hiji ucapan mashur Hüccetü'l-İslâm İmam-ı Gazalî. Anjeunna nyarios: "Sakapeung némbongkeun sacara écés jauh langkung utama tibatan nyumputkeun." Nyaéta, ku ngalakukeun sacara écés, jalma-jalma anu sanés tiasa nampi mangpaat, nuturkeun, atanapi hudang tina lalawora. Upami maranéhna keukeuh dina jalan sasar sareng hirup nurut hawa nafsu, némbongkeun di payuneun maranéhna salaku hiji jinis syiar Islam sareng némbongkeun kamulyaan agama ogé tiasa ngahasilkeun pahala anu langkung seueur tina seueur sisi. Khususna dina jaman ieu sareng pikeun jalma-jalma anu parantos nampi pangajaran ihlas kalayan gembleng, kalayan syarat henteu dicampuran riya, malah henteu dicampuran kalakuan anu dijieun-jieun sacara rusiah. Ku ieu abdi nampi panglipur.
Dua dinten ka pengker, nalika hakim pamariksa nyauran abdi, bari mikiran kumaha ngabéla sadérék-sadérék abdi, abdi muka "Hizbü'l-Masûn" İmam-ı Gazalî. Dumadakan ieu ayat-ayat katingali ku abdi: ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻳُﺪَﺍﻓِﻊُ ﻋَﻦِ ﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﺍٰﻣَﻨُﻮﺍ ٭ ﻳَﺴْﻌٰﻰ ﻧُﻮﺭُﻫُﻢْ ﺑَﻴْﻦَ ﺍَﻳْﺪ۪ﻳﻬِﻢْ ﻭَﺑِﺎَﻳْﻤَﺎﻧِﻬِﻢْ ٭ ﺍَﻟﻠّٰﻪُ ﺣَﻔ۪ﻴﻆٌ ﻋَﻠَﻴْﻬِﻢْ ٭ ﻃُﻮﺑٰﻰ ﻟَﻬُﻢْ Abdi ningali yén ayat kahiji—upami syaddah diitung sareng madd henteu diitung; wâw dina ﺍٰﻣَﻨُﻮﺍ ogé madd—ngahasilkeun sarébu tilu ratus genep puluh dua (1362) ku itungan cifir sareng ebced. Boh harti boh itunganana leres-leres saluyu sareng tanggal anu sami dina taun ieu sareng waktos urang nyieun tekad pikeun ngabéla sadérék-sadérék urang nu iman. Abdi ngucapkeun Alhamdulillâh; éta henteu ngantepkeun kabutuhan abdi pikeun ngabéla diri. Teras kaémut, sareng abdi panasaran: "Naon hasilna engké?" Abdi ningali yén dua kalimah dina ﺍَﻟﻠّٰﻪُ ﺣَﻔ۪ﻴﻆٌ ﻋَﻠَﻴْﻬِﻢْ ٭ ﻃُﻮﺑٰﻰ ﻟَﻬُﻢْ, kalayan syarat tanwin diitung, itungan cifirna persis sarébu tilu ratus genep puluh dua—upami hiji madd henteu diitung, tungtungna dua; upami diitung, tungtungna tilu. Éta leres-leres saluyu sareng tanggal anu sami dina waktos ieu, taun ieu, sareng taun payun, nalika urang kacida peryogi panangtayungan ti Gusti. Éta masihan panglipur kalayan jaminan panangtayungan urang pikeun nyanghareupan hiji serangan anu matak pikagét, anu salila sataun disiapkeun ngalawan urang dina lingkungan anu ageung sareng wewengkon anu lega. Ku sabab dina ieu kajadian Risale-i Nur ngahontal kameunangan anu langkung caang dina kalangan anu ngawasa, eureunna samentawis ayeuna henteu sareng henteu kedah ngajantenkeun urang putus harepan. Abdi nganggap sitaan Âyetü'l-Kübra lantaran dicitakna minangka béwara anu ngajantenkeun jalmi merhatoskeun ti unggal sisi kana kalungguhanana anu caang. Ayeuna abdi maca ayat ﺭَﺑَّﻨَٓﺎ ﺍَﺗْﻤِﻢْ ﻟَﻨَﺎ ﻧُﻮﺭَﻧَﺎ ﻭَﺍﻏْﻔِﺮْﻟَﻨَﺎ. Kalimah ﺍِﻏْﻔِﺮْﻟَﻨَﺎ ngahasilkeun persis sarébu tilu ratus genep puluh dua. Éta saluyu sareng tanggal anu sami taun ieu, sareng ngajak sareng maréntahkeun urang seueur istigfar, sangkan cahya aranjeun janten gembleng sareng Risale-i Nur henteu tetep kurang.
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sadérék-sadérék abdi anu mulya sareng satia! Abdi yakin yén, sakumaha jalma-jalma hakékat sareng generasi payun bakal maparin keprok ka jalma-jalma anu henteu oyag dina ujian tegas dina dua Madrasah Yusufiyah anu lami sareng anyar ieu, henteu ninggalkeun pangajaran, henteu ninggalkeun kamuridanna sanajan bahamna kaduruk ku sop anu panas, sareng kakuatan rohanina henteu pegat dina sakieu seueur serangan, malaikat sareng mahluk rohani ogé maparin keprok ka maranéhna. Nanging, lantaran di antara aranjeun aya anu gering, lemah, sareng miskin, kasusah jasmani langkung seueur. Pikeun nyanghareupan éta, unggal saurang aranjeun janten panglipur pikeun anu sanés, conto dina ahlak sareng sabar, sadérék anu mikawelas dina silih rojong sareng ngahargaan, jalma anu pinter diajak nyarios sareng ngawaler dina ngabahas pangajaran, sareng eunteung anu mantulkeun sipat-sipat anu saé. Abdi mikir yén ieu ngajantenkeun kasusah jasmani henteu gaduh ajén nanaon, sareng nampi panglipur ngeunaan aranjeun, anu langkung dipikaasih ku abdi tibatan roh abdi. Dina hiji dinten abdi bakal ngintunkeun ka aranjeun jubah anu parantos umurna saratus dua puluh taun, kagungan Mevlana Hâlid quddisa sirruh. Sakumaha anjeunna ngajantenkeun abdi nganggo éta, abdi ogé bakal ngintunkeun iraha waé aranjeun hoyong, pikeun ngajantenkeun unggal saurang aranjeun nganggo éta pikeun ngawakilan anjeunna, minangka teberuk. Nalika urang nembé sumping, dokter vaksin cacar masihan vaksin ka abdi. Panangan abdi éta janten bisul sareng bareuh. Bareuhna turun ka handap, henteu ngantepkeun abdi ngagolér, sareng masihan kasusah dina wudu. Naha awak abdi henteu cocog sareng vaksin, atanapi aya harti anu sanés? Dua puluh taun ka pengker, di Ankara abdi dipasihan vaksin. Dugi ka ayeuna tempat vaksin éta sakapeung masih ngaluarkeun cairan sareng ngaganggu. Kaémut ku abdi sangkan ieu henteu sapertos kitu ogé. Kumaha kaayaan aranjeun?
Bedîüzzaman Said Nursî
Sadérék-sadérék abdi anu mulya sareng satia! Hiji hikmah kaadilan takdir Ilahi nganteurkeun urang ka Madrasah Yusufiyah Denizli nyaéta boh tahanan boh nu nyicingan éta tempat, malah aparat sareng lembaga kaadilanna, langkung peryogi Risale-i Nur sareng murid-muridna tibatan unggal tempat anu sanés. Ku dasar ieu, urang asup kana ujian anu susah ieu kalayan hiji pancén iman sareng aherat. Leres, di antara tahanan anu tina dua puluh atanapi tilu puluh jalma ngan hiji atanapi dua anu ngalaksanakeun solat kalayan gerak anu tenang, dumadakan opat puluh atanapi lima puluh murid Risale-i Nur sadayana, tanpa iwal, ngalaksanakeun solat kalayan sampurna. Ku basa kaayaan sareng lampah, ieu pangajaran sareng pituduh anu ngajantenkeun kasusah sareng beban ieu henteu gaduh ajén nanaon, malah dipikaresep. Sakumaha murid-murid masihan ieu pangajaran ku lampahna, ku iman tahkik anu kuat dina haténa, abdi sadaya ngarepkeun tina rohmat sareng pitulung Gusti yén maranéhna bakal janten sapertos bénténg waja, anu janten jalan nyalametkeun jalma-jalma nu iman di dieu tina sangkaan sareng mamang jalma-jalma anu sasar. Jalma-jalma anu ngudag dunya di dieu ngalarang urang nyarios sareng silih tepang; éta henteu ngarugikeun. Basa kaayaan nyarios langkung kuat sareng langkung mangaruhan tibatan basa ucapan. Ku sabab asup panjara téh pikeun ngadidik, upami maranéhna mikanyaah bangsa, hayu tahanan dipasihan kasempetan pendak sareng murid Risale-i Nur, sangkan dina sasih, malah dina sapoé, maranéhna diajar langkung seueur tibatan dina sataun. Sangkan maranéhna janten jalma anu mangpaat boh pikeun bangsa sareng lemah cai, boh pikeun mangsa payun sareng aheratna sorangan. Upami aya Tuntunan Nonoman, éta bakal mangpaat pisan. Insyaalloh hiji waktos éta bakal lebet.
Bedîüzzaman Said Nursî
Sadérék-sadérék abdi anu mulya sareng satia! Dinten ieu abdi émut kana paguneman anu parantos aranjeun uninga sareng sadérék abdi anu langkung sepuh sareng almarhum, Molla Abdullah, ngeunaan Kangjeng Ziyaeddin. Teras abdi mikiran aranjeun. Dina haté abdi mutuskeun: Upami tirai gaib dibuka, sareng unggal saurang jalma taat agama anu tulus sareng Muslim anu soson-soson ieu, anu némbongkeun katetepan dina jaman anu henteu tetep sareng henteu oyag dina kaayaan panas sareng ngaduruk ieu, katingali minangka wali, malah kutub, dina paningal abdi éta ngan bakal ngajantenkeun abdi sakedik langkung ngajénan sareng merhatoskeun tibatan ayeuna. Upami unggal saurang katingali minangka jalma awam sareng biasa, éta moal ngirangan sakedik ogé ajén anu ayeuna abdi pasihkeun. Sabab pangabdian nyalametkeun iman dina kaayaan anu kacida beuratna sapertos ieu ngalangkungan sadayana. Kalungguhan pribadi sareng kaistiméwaan anu ditambihkeun ku sangka hadé, dina kaayaan anu ribut sareng oyag sapertos ieu, tiasa megatkeun sangka hadé, dugi ka kanyaahna ngirangan. Jalma anu gaduh kaistiméwaan ogé ngarasa kapaksa ngalakukeun hal anu dijieun-jieun, nyusahkeun diri, sareng némbongkeun wibawa anu beurat pikeun ngajaga kalungguhanana dina paningal maranéhna. Mugia sukur anu teu aya watesna dihaturkeun: urang henteu peryogi kalakuan maksa diri anu tiis sapertos kitu.
Bedîüzzaman Said Nursî
Sadérék-sadérék abdi anu mulya sareng satia! Kalayan sakabéh roh, haté, sareng akal, abdi sadaya ngucapkeun wilujeng sapuluh wengi aranjeun. Abdi sadaya nyuhunkeun ka rohmat Gusti sangkan éta masihan kauntungan anu ageung pikeun gawé bareng rohani urang. Wengi ieu, dina impian, abdi sumping ka aranjeun, sareng hudang nalika badé solat salaku imam. Nurutkeun pangalaman abdi, dina waktos tafsir impian badé ngawujud, dua sadérék urang ti para pahlawan Sava sareng Homa sumping pikeun ngawakilan aranjeun sadaya pikeun nafsirkeun impian éta. Abdi ogé bagja sapertos ningali aranjeun sadaya. Sadérék-sadérék abdi! Sanajan ieu kaayaan masihan rasa nyingkahan sareng reuwas kana Risale-i Nur ka para pangrojong sareng sawaréh aparat, éta ngajantenkeun jalmi merhatoskeun sareng ngahudangkeun kahoyong dina sakabéh lawan, jalma taat agama, sareng aparat anu patali. Ulah hariwang; éta cahya-cahya bakal caang. {(Catetan handap): Duh, sadérék! Perhatoskeun. Di panjara Denizli, nalika sakabéh sabab di alam sacara lahir ngalawan Kangjeng Üstad sareng anjeunna diajukeun ka pangadilan pikeun dihukum pati, Kangjeng Üstad nyarios: "Ulah hariwang, sadérék-sadérék abdi; éta Nur-Nur bakal caang." Tingali kumaha ieu ucapan parantos ngawujud. Murid-muridna}
Bedîüzzaman Said Nursî
Nurutkeun tafsir sareng hal anu dicindekkeun ku Sabri, saluyu sareng isyarat Surah Al-‘Asr, sateuacan ieu musibah abdi sababaraha kali nyarios yén Risale-i Nur janten jalan panangtayungan Anadolu sapertos kapal di Cebel-i Cûdi, sareng Isparta sareng Kastamonu tina musibah langit sareng bumi; sareng, "Ulah ngaganggu Risale-i Nur. Upami henteu, sing kauninga yén musibah anu ngantosan caket bakal sumping; sing mulangkeun akalna." Serat-serat éta ogé parantos dikintunkeun ka aranjeun. Ayeuna béja anu abdi tampi: Kastamonu, sabudeureunana, sareng bénténgna parantos ceurik saolah-olah ngaraos kasedih lantaran Risale-i Nur, sareng katibanan muriang ku lini. Insyaalloh, éta bakal pendak deui sareng Risale-i Nur, seuri, sareng sukur. Dinten kapengker abdi parantos nyerat dua kauntungan urang anu gaduh ajén ka aranjeun. Dina anu kadua abdi nyarios, "Doa sareng tasbih ku ratusan létah, sareng saterasna." Aya anu kurang. Anu leres: "Unggal saurang urang, saluyu sareng tingkatna, ku ratusan létah, sareng saterasna..." Ogé, sumpingna abdi sareng hiji sepuh anu kacida dipihormatna ti désa Sava, anu kacida diperhatoskeun ku abdi, kalayan panangan abdi sadaya diborgol sasarengan, ngajantenkeun abdi kacida rido. Ku ieu abdi ngartos hubungan anu kuat éta désa anu diberkahan sareng abdi. Abdi masihan salam khusus ka éta sadérék.
Sadérék abdi anu mulya! ﻭَﺧَﺴِﺮَ ﻫُﻨَﺎﻟِﻚَ ﺍﻟْﻜَﺎﻓِﺮُﻭﻥَ Ayat ieu ogé nunjuk kana isyarat ﻭَ ﺍﻟْﻌَﺼْﺮِ ﺍِﻥَّ الْاِنْسَانَ ﻟَﻔ۪ﻰ ﺧُﺴْﺮٍ, yén sakieu seueur karuksakan sareng perang jalma-jalma kafir parantos henteu mangpaat sareng, dina karugian, janten karugian saéstuna. Ku isyarat yén dina isyarat ﻭَ ﺍﻟْﻌَﺼْﺮِ aya hiji isyarat kana Risale-i Nur, ayat ieu ogé tiasa gaduh hiji isyarat rusiah: dina taun ieu, anu tanggal Rumî-na sarébu tilu ratus genep puluh (1360), munafik sareng jalma-jalma anu ragrag kana kufur bakal ngaganggu Risale-i Nur, nanging bakal ngalaman karugian. Sabab Risale-i Nur hiji sabab dicegahna musibah sapertos lini sareng perang. Ngeureunkeunana bakal narik musibah.
Bedîüzzaman Said Nursî
Sadérék-sadérék abdi anu mulya! Abdi parantos nyangka yén serat urang pikeun ngabéla diri anu saéstuna sareng pamungkas bakal janten risalah leutik anu janten buah panjara Denizli. Sabab rencana-rencana anu salila sataun dilakukeun sacara lega ngalawan urang lantaran sababaraha sangkaan nyaéta: Maranéhna nyerang urang kalayan alesan anu teu gaduh dasar sapertos "ngalaksanakeun tarekat, ngawangun komité, janten alat arus asing, ngajantenkeun rasa agama minangka alat pulitik, damel ngalawan républik, sareng ngaganggu administrasi sareng katengtreman umum". Mugia sukur anu teu aya watesna dihaturkeun ka Gusti Nu Haq: rencana maranéhna gagal. Dina wewengkon anu kacida legana, dina ratusan murid, ratusan risalah, sareng serat sareng buku salila dalapan belas taun, maranéhna henteu mendakan nanaon salian ti hakékat iman sareng Al-Qur'an, nalungtik aherat, sareng narékahan pikeun kabagjaan salawasna. Pikeun nyumputkeun rencana, maranéhna mimiti milarian alesan anu kacida basajanna. Nanging, abdi nyangka Risalah Bubuahan, anu écés sapertos panonpoé sareng henteu nyésakeun sangsi, sareng pageuh sapertos gunung anu henteu oyag, dijantenkeun ditulis ku urang pikeun ngabéla urang kalayan pangkuatna sareng ngajempékeun maranéhna, pikeun nyanghareupan kamungkinan hiji komité zindik anu matak pikagét sareng rusiah, anu nipu sababaraha tokoh pamaréntahan sareng ngadorong maranéhna ngalawan urang, ayeuna langsung nyerang urang pikeun kapentingan kufur mutlak. Sadérék-sadérék abdi! Sanajan tempat aranjeun heureut pisan, lega haté aranjeun henteu merhatoskeun kasusah éta, sareng dibandingkeun sareng tempat abdi sadaya, éta langkung bébas. Sing kauninga: kakuatan sareng tempat nyangga urang anu pangdasarna nyaéta silih rojong. Ati-ati pisan: ulah ningali kakurangan sasama lantaran gugup anu ditimbulkeun ku ieu kasusah. Ulah silih ngambek ku kaluh anu sapertos bantahan kana bagéan sareng takdir, sareng ku nyarios, "Upami henteu kieu, moal kitu." Abdi ngartos yén henteu aya jalan pikeun leupas tina serangan maranéhna. Naon waé anu dilakukeun ku urang, maranéhna bakal ngalakukeun ieu serangan. Ku ngawaler kalayan sabar, sukur, rido kana qada, sareng pasrah kana takdir, dugi ka pitulung Gusti sumping ngabantosan urang, urang kedah narékahan ngahontal loba pahala sareng kahadéan dina waktos pondok sareng amal sakedik. Abdi sadaya ngahaturkeun seueur salam ka sadérék-sadérék di dinya sareng ngadoakeun kasalametanana.
Bedîüzzaman Said Nursî
Sadérék-sadérék abdi anu mulya sareng satia! Hiji panglipur penting pikeun nyanghareupan kahirupan dunya ieu anu kacida gancang robih sareng musnana, nikmat-nikmatna anu goréng, bakal sirna, sareng teu gaduh tungtung anu saé, sareng tamparan pisah sareng papisah, nyaéta pendak sareng babaturan anu tulus. Leres, sakapeung pikeun ningali hiji babaturan salila hiji atanapi dua jam, saurang jalma ngalangkungan jalan salila dua puluh dinten sareng nyéépkeun saratus lira. Ayeuna, dina jaman anu ahéng sareng teu gaduh babaturan ieu, tiasa ningali opat puluh atanapi lima puluh babaturan tulus sakaligus salila hiji atanapi dua sasih, nyarios kanggo Alloh, sareng silih masihan sareng nampi panglipur saéstuna, tangtu ngajantenkeun kasusah sareng karugian harta anu tumiba ka urang murah pisan dibandingkeun sareng éta, dugi ka henteu penting. Pikeun diri abdi, saatos sapuluh taun pisah, abdi bakal nampi ieu kasusah pikeun ningali ngan hiji saurang sadérék abdi di dieu. Ngaluh téh ngritik takdir; ngahaturkeun nuhun téh pasrah kana takdir.
Abdi ngayakinkeun aranjeun: upami ayeuna ajal sumping sareng abdi maot, abdi bakal nyanghareupan éta kalayan haté anu tengtrem sampurna. Sabab abdi janten yakin yén di antara aranjeun aya seueur Said anu kuat, pageuh, sareng ngora, anu bakal langkung ngajaga, janten ahli waris, sareng nangtayungan Risale-i Nur tibatan Said anu teu walakaya, sepuh, gering, sareng lemah ieu. Abdi kacida ngahaturkeun nuhun sareng bagja ka jalma-jalma anu namina ditulis dina catetan Nazif, anu nguatkeun kakuatan rohani kalayan mangaruhan. Saéstuna, abdi parantos nyangka yén maranéhna bakal sapertos kitu. Mugia Gusti Nu Haq ngajantenkeun maranéhna hasil sareng janten conto anu saé pikeun anu sanés. Amin!
Sadérék-sadérék abdi anu mulya sareng satia! Ku sabab aranjeun parantos kabeungkeut ka Risale-i Nur pikeun aherat, kahadéan, ibadah sareng pahala, iman sareng Al-Qur'an, tangtu dina ieu kaayaan anu beurat unggal jam sapertos dua puluh jam ibadah. Dua puluh jam éta, tina sisi perjuangan rohani dina pangabdian Al-Qur'an sareng iman, gaduh ajén sakitar saratus jam. Saratus jam éta ogé pikeun pendak sareng sadérék-sadérék pejuang saéstuna, anu unggal saurang penting sapertos saratus jalma; ngawangun duduluran; silih masihan sareng nampi kakuatan; silih ngalipur sareng nampi panglipur; neraskeun pangabdian suci kalayan tetep sareng silih rojong saéstuna; nampi mangpaat tina sipat-sipatna anu saé; sareng kénging kapantesan janten murid Medresetü'z-Zehra. Ku kituna, aranjeun kedah sukur parantos sumping ka ieu Madrasah Yusufiyah, hiji majelis ujian anu dibuka pikeun éta, pikeun nampi bekel sareng bagian anu parantos ditangtukeun ku takdir, tuang rejeki anu parantos dipastikeun, sareng ngahontal pahala dina éta tuang. Pikeun nyanghareupan sakabéh kasusah, kedah mikiran mangpaat-mangpaat anu parantos disebatkeun sareng ngawaler kalayan sabar sareng katabahan. Sadérék-sadérék abdi! Dina haté, abdi hoyong di dieu ogé katingali pahlawan-pahlawan ti pihak Kastamonu anu pageuh, sapertos jalma Isparta sareng sabudeureunana anu tetep sapertos waja sareng beusi—Hüsrev-Hüsrev sareng Hâfız Ali-Hâfız Ali. Abdi ngahaturkeun sukur anu teu aya watesna: propinsi Kastamonu parantos minuhan kahoyong abdi kalayan gembleng, sareng ngintunkeun sababaraha pahlawan pikeun ngabantosan urang. Ka sadérék-sadérék anu ngorbankeun diri di gigireun aranjeun, anu salawasna aya dina gambaran émutan abdi nanging teu tiasa abdi tulis namina, abdi ngahaturkeun salam hiji-hiji sareng ngadoakeun kasalametanana.
Sadérék-sadérék abdi anu mulya, satia, tetep, sareng satuhu! Abdi medarkeun hiji kaayaan abdi, pikeun langkung nampi mangpaat tina gawé bareng rohani doa aranjeun, sareng supados aranjeun ogé langkung ngajaga haté anu tenang, ati-ati, sabar, katabahan, sareng silih rojong anu kuat, sanés pikeun ngajantenkeun aranjeun sedih atanapi ngalakukeun hiji pangaturan jasmani. Kasusah sareng siksaan anu abdi tanggung di dieu dina sapoé henteu abdi tanggung di Eskişehir dina sasih. Kaum mason anu matak pikagét parantos ngajantenkeun hiji mason anu henteu adil terus ngaganggu abdi, sangkan tina amarah abdi sareng ucapan "Parantos cekap!" ngalawan panyiksaanana, maranéhna mendakan alesan, sareng ku masihan sabab pikeun serangan zalimna, nyumputkeun bohongna. Minangka pangaruh hiji kurnia ti Gusti anu luar biasa, abdi sabar kalayan sukur, sareng parantos mutuskeun teras kitu. Ku sabab urang pasrah kana takdir sareng, ku rusiah ﺧَﻴْﺮُ الْاُمُورِ ﺍَﺣْﻤَﺰُﻫَﺎ, nganggap ieu kasusah hiji nikmat rohani tina sisi ngahontal pahala anu langkung seueur; ku sabab tungtung musibah dunya anu samentawis biasana lega sareng hadé; sareng ku sabab urang gaduh kayakinan anu pasti dugi ka tingkat haqqul-yaqin yén urang parantos ngabaktikeun kahirupan pikeun hiji hakékat anu langkung caang tibatan panonpoé, éndah sapertos sawarga, sareng amis sapertos kabagjaan salawasna, tangtu urang kedah henteu kaluh, kalayan nyarios yén dina kaayaan susah ieu urang ngalakukeun hiji perjuangan rohani kalayan reueus sareng sukur. Sadérék-sadérék abdi anu mulya! Naséhat urang ti mimiti dugi ka tungtung nyaéta: jaga silih rojong; nyingkahan égo, ngagungkeun diri, sareng silih saingan; jaga haté anu tenang sareng ati-ati.
Bedîüzzaman Said Nursî
Sadérék-sadérék abdi anu mulya sareng satia! Tina surat dakwaan jaksa ieu kahartos yén rencana zindik-zindik rusiah, anu nipu sababaraha tokoh pamaréntahan sareng ngadorong maranéhna ngalawan urang, parantos gagal sareng kabuktian bohong. Ayeuna maranéhna narékahan nyumputkeun bohongna ku alesan tuduhan ngawangun pakumpulan sareng komité. Salah sahiji pangaruhna, maranéhna henteu ngantepkeun saha waé tepang sareng abdi, saolah-olah jalma anu tepang dumadakan janten anggota urang. Malah aparat-aparat luhur kacida nyingkahan, sareng ku ngajantenkeun abdi susah, maranéhna ngajantenkeun pamingpinna resep ka dirina. Khususna, di tungtung surat bantahan, abdi badé nyarioskeun alinéa ieu, nanging hiji pikiran ngahalangan. Alinéana nyaéta: Leres, urang hiji pakumpulan, sareng pakumpulan urang sapertos kieu: dina unggal abad aya tilu ratus juta anggotana. Unggal dinten lima kali maranéhna némbongkeun hubungan sareng pangabdian kana prinsip-prinsip éta pakumpulan anu suci kalayan hormat anu sampurna, sareng ku tuntunan suci ﺍِﻧَّﻤَﺎ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻨُﻮﻥَ ﺍِﺧْﻮَﺓٌ, maranéhna silih bantosan ku doa sareng hasil rohanina. Urang anggota éta pakumpulan anu suci sareng kacida ageungna. Pancén khusus urang ogé ngawartosan hakékat-hakékat iman Al-Qur'an ka jalma-jalma nu iman kalayan cara tahkik, sareng nyalametkeun maranéhna sareng diri urang tina dipupus salawasna sareng kurungan nyalira anu teras-terasan. Urang henteu gaduh hubungan sareng pakumpulan sareng komité dunya, pulitik, sareng intrik anu sanés, sareng henteu ngarendahkeun diri kana éta.
Sadérék-sadérék abdi anu mulya sareng satia! Dina fajar ieu abdi ngaraosan welas anu gembleng ka unggal saurang aranjeun. Dumadakan Hastalar Risalesi kaémut sareng masihan panglipur. Leres, ieu musibah ogé hiji jinis panyakit sosial. Kaseueuran panawar iman dina éta risalah aya dina ieu ogé. Khususna, sakumaha abdi nyarios ka jalma gering anu diberkahan di Erzurum, kanyeri tina sakabéh waktos musibah sateuacan jam ieu parantos leungit. Pahala, kahadéan, sareng mangpaat dunya, aherat, iman, sareng Al-Qur'an tetep aya. Hartina, hiji musibah anu samentawis éta parantos robih janten sababaraha nikmat anu teras-terasan. Mangsa payun ayeuna henteu aya; ku kituna musibah anu bakal teras di dinya ayeuna henteu gaduh kanyeri. Nampi kanyeri tina anu henteu aya ku sangkaan téh henteu percanten kana rohmat sareng takdir Gusti. Kadua: Ayeuna di sakuliah bumi, kaseueuran manusa katibanan musibah jasmani sareng rohani, dina haté, roh, sareng pikiran. Dibandingkeun sareng maranéhna, musibah urang duanana kacida hampangna sareng nguntungkeun. Aya nikmat iman, kasalametan, sareng kaséhatan pikeun haté sareng roh. Katilu: Upami urang henteu asup ka dieu dina ieu angin ribut, ieu musibah anu hampang bakal janten beurat dina hubungan sareng aparat anu pinuh ku sangkaan, sareng bakal aya musibah kapaksa ngalakukeun hal anu dijieun-jieun sareng muji pikeun nyenangkeun maranéhna. Kaopat: Dina ieu usum tiris anu pangangguran, sareng ngalipet boh jasmani boh rohani, di Madrasah Yusufiyah ieu, salah sahiji tempat diajar Medresetü'z-Zehra, tiasa ningali sareng nganjang ka seueur babaturan saéstuna anu langkung mikawelas tibatan sadérék kandung, sareng sadérék-sadérék aherat anu sapertos mursyid, kalayan murah pisan sareng biaya sakedik; nampi mangpaat tina kaistiméwaan khususna; sareng nyandak kakuatan tina kahadéan, pitulung rohani, kabungahan, sareng panglipurna, sapertos cahya sareng anu caang sumebar dina barang anu hérang. Tina sisi ieu, musibah robih bentukna sareng janten sapertos hiji tirai pitulung. Leres, hiji kaistiméwaan anu lemes tina pitulung rusiah ieu nyaéta sakabéh murid Risale-i Nur anu sumping ka dieu dipasihan nami "Guru-guru". Dina létah unggal jalma, maranéhna disebat kalayan hormat, "Guru-guru, guru-guru." Dina kaistiméwaan ieu aya hiji isyarat anu lemes: sakumaha ieu panjara robih janten madrasah, murid-murid Risale-i Nur ogé masing-masing janten pangajar sareng guru, sareng ku ayana para guru ieu, insyaalloh panjara-panjara anu sanés ogé bakal janten sapertos sakola.
Sadérék-sadérék abdi! Upami serat-serat pondok ngeunaan panglipur anu parantos ditulis sateuacanna, sapertos ieu, sakapeung dibaca; Bubuahan, khususna tungtung-tungtungna, ditalungtik sasarengan; sareng pasualan Risale-i Nur anu kaémut dibahas, insyaalloh éta masihan kahormatan salaku murid élmu. Jalma-jalma ageung sapertos İmam-ı Şafiî quddisa sirruh parantos kacida merhatoskeun ku nyarios: "Malah saré murid élmu ogé dianggap ibadah." Dina jaman anu teu gaduh madrasah sapertos ieu, di tempat-tempat siksaan sapertos kieu, lantaran kamuridan anu luhur sapertos kitu, sanajan aya saratus kasusah, urang henteu kedah merhatoskeunana, atanapi kedah ngucapkeun ﺧَﻴْﺮُ الْاُمُورِ ﺍَﺣْﻤَﺰُﻫَﺎ sareng seuri kalayan kabungahan lantaran kasusah-kasusah éta. Sedengkeun urusan kulawarga, anak-anak, sareng nafkah babaturan anu miskin, dumasar kana aturan Al-Qur'an, iman, sareng Nur yén dina musibah kedah ningali jalma anu langkung katibanan musibah tibatan diri, sareng dina nikmat ningali jalma anu langkung kakurangan, maranéhna langkung tengtrem tibatan dalapan puluh persén jalma. Sakumaha henteu gaduh hak pikeun kaluh, dina éta ogé aya hak pikeun sukur dalapan puluh tingkat. Ogé, takdir Gusti parantos netepkeun sangkan urang nampi sareng tuang bagian urang di dieu. Kaadilan rohmat ngumpulkeun urang. Kulawarga sareng anak-anak dipasrahkeun ka Gusti Razzâq anu saéstuna, sareng urang dipasihan cuti samentawis tina pancén ngawasan éta, sakumaha hiji dinten Mantenna bakal nyabut sagemblengna panangan urang sareng ngabébaskeun tina pancén. Ku sabab ieu hakékatna, urang kedah ngucapkeun ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ, pasrah, sareng sukur.
Sadérék-sadérék abdi anu mulya sareng satia! Sanajan abdi henteu tiasa pendak sareng aranjeun sacara lahir, abdi kacida bagja sareng ngahaturkeun nuhun lantaran caket aranjeun sareng aya dina gedong anu sami. Tanpa kahoyong abdi, sakapeung pangaturan anu perlu diélingkeun ka abdi. Salah sahijina: Ku pihak mason, hiji tahanan anu duanana tukang bohong sareng mata-mata dikintunkeun ka barak di gigireun abdi. Ku sabab ngaruksak gampang, khususna dina nonoman bangor sapertos ieu, sareng ku sabab éta jalma masihan seueur kasusah ka abdi sareng ngaruksak éta nonoman, abdi uninga yén, pikeun nyanghareupan pituduh sareng usaha aranjeun ngabenerkeun lampah, kaum zindik narékahan ngaruksak sareng ngaruksak ahlak. Pikeun nyanghareupan kaayaan ieu, kacida perlu sareng wajibna urang ati-ati pisan; sabisa-bisa henteu ngambek ka tahanan anu lami sareng henteu ngajantenkeun maranéhna ngambek; henteu masihan jalan kana papisah; ngajaga haté anu tenang sareng katabahan; sareng sabisa-bisa babaturan urang nguatkeun duduluran sareng silih rojong ku handap asor, henteu némbongkeun diri, sareng ninggalkeun égo. Sibuk kana urusan dunya nganyenyeri abdi. Ku percanten kana kapinteran aranjeun, abdi henteu tiasa ningali éta upami henteu darurat. Sadérék-sadérék abdi! Pikeun nyanghareupan unggal kamungkinan, perlu medarkeun hiji pasualan anu diélingkeun isuk ieu. Salila dua puluh taun, nafsu sareng sétan abdi parantos seueur nalungtik hakékat-hakékat anu urang tampi tina Al-Qur'an, anu henteu nampi sangsi, mamang, atanapi ragu, sakumaha panonpoé sareng beurang, kalayan naros: "Naon anu bakal diucapkeun filsuf-filsuf zindik pikeun ngalawan ieu, sareng naon anu janten tempat nyangga maranéhna?" Ku sabab henteu mendakan hiji kakurangan dina juru mana waé, maranéhna cicing. Abdi nyangka hiji hakékat anu ngajempékeun nafsu sareng sétan abdi anu kacida sénsitipna sareng aub dina ieu perkara, ogé bakal ngajempékeun jalma-jalma anu pangngabangkangna. Ku sabab urang damel demi sareng dina jalan hiji hakékat anu sapertos kitu—anu henteu oyag, pangluhurna, pangageungna, pangpentingna, sareng gaduh ajén dugi ka hargana henteu tiasa ditangtukeun, anu sanajan dipasihan ku harga sakabéh dunya, nyawa, sareng anu dipikaasih, tetep murah—tangtu urang kedah ngawaler sakabéh musibah, kasusah, sareng musuh kalayan katabahan anu sampurna. Ogé, meureun sababaraha guru agama sareng syekh anu katipu atanapi ditipu, sareng jalma-jalma anu sacara lahir takwa, bakal diajukeun ngalawan urang. Pikeun nyanghareupan maranéhna, urang kedah ngajaga sangkan tetep ngahiji sareng silih rojong, henteu ribut sareng maranéhna, sareng henteu debat.
Bedîüzzaman Said Nursî
Hé Sadérék-sadérék abdi nu dipikaasih tur satia! Dina subuh ieu, ku hiji pépéling batin, abdi ngarasa yén sabab sajati tina serangan sareng panyerobotan anu lega tur penting ieu ka urang téh sanés Şuâ Kalima, nanging Hizbü'n-Nurî sareng Miftahu'l-İman Hüccetü'l-Bâliğa. Abdi maca sawaréh Hizbü'n-Nurî kalayan taliti, ogé mikiran Miftah, teras uninga yén: Para zindik henteu tiasa ngajaga jalan kufurna anu mutlak tina teunggeulan dua pedang inten anu seukeut ieu; ku kituna aranjeunna ngajadikeun Şuâ Kalima, anu rada aya patalina sakedik sareng pulitik, minangka sabab lahiriah, nipu pamaréntah sareng ngadorongna ngalawan urang. Pas sareng éta pépéling, kapikir ku abdi: "Upami sawaréh sadérék urang anu lemah samentawis mundur, panginten aranjeunna tiasa disalametkeun tina balai ieu," ku kituna abdi badé masihan idin. Geuwat dipépélingkeun yén: Jalma anu patalina masih sakitu kuatna sareng parantos dua kali asup kana ujian ieu, sanggeus nandangan sakitu seueur kasusah minangka gantina, henteu meunang mundur dina manah, anu teu aya mangpaatna tur ngabahayakeun; nanging tiasa ngan némbongkeun sikep nyingkah sacara lahiriah, saukur kanggo ngabobodo aranjeunna. Upami henteu, éta bakal ngarugikeun dirina, urang sareng jalan urang anu suci; minangka hukumanana, anjeunna bakal kateunggeul kalayan hasil anu sabalikna tina maksudna.
Hé Sadérék-sadérék abdi nu dipikaasih tur satia! Jalma anu nandangan kasusah sareng kapayahan panjara ieu, anu pangbeuratna tur pangtiisna dibandingkeun sareng tempat-tempat sanés, tangtos bakal condong nyingkahan sabab asup ka panjara ieu, nurutkeun darajatna. Nanging Risale-i Nur, anu janten sabab lahiriahna, maparin ka jalma anu nandangan kasusah éta iman anu ditalungtik tur diyakinkeun, sareng ku iman éta Husnul Khatimah, ogé ku gawé bareng sacara maknawi amal-amal saléh sasami ratusan jalma; ku sabab éta sadayana ngarobih kasusah anu pait janten rohmat anu amis, harga dua hasil ieu nyaéta satia sareng pengkuh anu teu tiasa digoncangkeun. Ku kituna hanjakal sareng mundur téh karugian anu ageung. Kanggo murid-murid anu henteu, atanapi ngan sakedik pisan, aya patalina sareng dunya, panjara ieu langkung saé; tina hiji jihat, éta tempat anu bébas. Kanggo anu aya patalina sareng dunya tur kaayaan panghirupanna cekap, ku sabab artos anu dikaluarkeun janten sadakah anu ngalipet sareng jam-jam umur anu kaliwat janten ibadah anu ngalipet, aranjeunna kedah sukur minangka gaganti kaluh. Ari golongan anu miskin sareng lemah, ku sabab di luar panjara ogé geus nandangan kapayahan anu henteu aya mangpaatna, henteu aya pahalanana tur nanggung tanggung jawab, ieu kapayahan anu hadé, seueur pahalanana, henteu nanggung tanggung jawab, sareng diringankeun ku silih ngalilipur sareng réncang-réncangna, janten alesan kanggo aranjeunna sukur.
Hé Sadérék-sadérék abdi nu dipikaasih tur satia! Di Kastamonu, hiji jalma anu takwa nyarios bari ngakaluh: "Abdi parantos murag. Abdi parantos kaleungitan kaayaan, kanikmatan sareng cahya anu kapungkur." Abdi ogé nyarios: Panginten anjeun parantos maju; ninggalkeun kanikmatan sareng paningal batin anu ngusap nafsu, ngaraoskeun buah aheratna di dunya sareng masihan rasa ngan ningali diri sorangan, teras ngapung ka maqam anu langkung luhur kalayan ngarendahkeun diri, ninggalkeun ananiyah sareng henteu milarian kanikmatan anu bakal sirna. Leres, salah sahiji paparin Alloh anu penting nyaéta henteu ngaraoskeun paparin-Na ka jalma anu henteu ninggalkeun ananiyahna, sangkan anjeunna henteu asup kana ujub sareng sombong. Sadérék-sadérék abdi! Dumasar kana hakékat ieu, jalma anu mikir sapertos jalma éta atanapi anu ngémutan maqam-maqam caang anu dibéré ku sangka saé, ningali ka aranjeun sareng nganggap murid-murid di antara aranjeun anu témbong maké pakean handap asor, tawadu sareng ngalayanan, minangka jalma biasa tur awam, teras nyarios: "Ieu anu janten pahlawan hakékat sareng nangtang dunya? Aduh, jauh pisan! Dimana maranéhna ieu, dimana para pajoang khidmah suci ieu anu dina jaman ayeuna ngajadikeun para wali teu sanggup?" Ku nyarios kitu, upami anjeunna sobat, harepanana pegat; upami lawan, anjeunna nganggap yén panentanganana leres.
Bedîüzzaman Said Nursî
Hé Sadérék-sadérék abdi nu dipikaasih tur satia! Buah-buah panjara aranjeun, dina paningal abdi, saé sareng ajénna luhur sapertos buah firdaus. Salian ti ngabenerkeun sareng mastikeun harepan sareng pamadegan abdi anu ageung ngeunaan aranjeun, éta ogé némbongkeun pisan hadéna kakuatan silih rojong. Nalika kalam-kalam anu berkah éta ngahiji, sapertos tilu opat alif anu ngahiji, aranjeunna némbongkeun ajén tilu opat ratus dina ieu tekanan anu sakitu beuratna. Kaayaan jiwa anu ngajaga aranjeun tetep ngahiji dina ieu sarat-sarat anu kacau ogé ngabuktikeun pamadegan abdi kamari. Leres—henteu lepat dina ibarat—sakumaha hiji wali agung henteu kénging kalungguhan dina khidmah Islam, nurutkeun Ahli Sunnah, sasami hiji sahabat anu leutik, kitu deui abdi parantos yakin yén: "Dina jaman ayeuna, salah sahiji sadérék urang anu ihlas, anu ninggalkeun bagian kanikmatan nafsuna dina khidmah iman, sarta kalayan handap asor ngajaga silih rojong sareng ngahiji, kénging kalungguhan anu langkung ti hiji wali." Aranjeun salawasna nguatkeun ieu kayakinan abdi. Mugia Alloh salawasna ridho ka aranjeun, amin!
Hé Sadérék-sadérék abdi nu dipikaasih tur satia! Risalah Bubuahan penting pisan sareng ajénna luhur pisan. Abdi ngarep yén dina hiji mangsa éta bakal ngahontal hasil-hasil anu ageung. Aranjeun parantos ngartos ajénna sacara gembleng, janten henteu ngantep ieu tempat diajar kosong tina pangajaran. Kanggo diri abdi, abdi nyarios: Sanaos buah tina sakitu seueur kasusah sareng waragad urang ngan ieu risalah, Müdafaa Risalesi sareng tiasa aya di hiji tempat sareng aranjeun, éta bakal ngajadikeun waragad sareng kasusah éta teu aya hartina; sanaos abdi nandangan sapuluh kali ieu musibah, éta tetep mirah. Ku seueur pangalaman, utamina dina panjara anu ketat tur pinuh kasusah ieu, abdi parantos yakin pisan yén maca sareng nyerat Risale-i Nur kacida ngaringankeun kasusahna sareng maparin rasa bungah. Nalika abdi henteu ngalakukeunana, éta musibah beuki ngalipet sareng nyusahkeun abdi ku hal-hal anu henteu perlu. Ku sawatara sabab, sanaos abdi nyangka Hüsrev, Hâfız Ali sareng Tahirî anu pangnandangan kasusahna, abdi ningali aranjeunna sareng jalma anu aya sareng aranjeunna minangka anu pangtenangna, pangpasrahna sareng pangtengtremna manahna. Abdi kantos nyarios: "Naha kitu?" Ayeuna abdi ngartos yén aranjeunna ngalakukeun kawajiban sajatina, henteu sibuk ku perkara anu teu aya mangpaatna, henteu campur kana kawajiban kada sareng kadar, sarta henteu ngagungkeun diri, ngiritik atanapi gugup lantaran ananiyah; ku sikep tenang, pengkuh sareng manah anu tengtrem, aranjeunna parantos ngamulyakeun murid-murid Risale-i Nur, sareng némbongkeun kakuatan maknawi Risale-i Nur ngalawan zindik. Mugia Alloh ngalimpahkeun ka sadaya sadérék urang sipat pinuh wibawa sareng kapahlawanan anu aya dina tawadu sareng handap asor aranjeunna anu sakitu jerona, amin! Sadérék-sadérék abdi! Dina jaman ayeuna, ananiyah anu pikasieuneun, anu kaluar tina lalawora sareng muja dunya, keur ngawasaan. Ku kituna ahli hakékat kedah ninggalkeun ananiyah sareng némbong-némbong diri—sanaos dina cara anu diidinan—sarta ku sabab murid-murid sajati Risale-i Nur ngalebur ananiyahna anu mangrupa sapotong és dina pribadi maknawi sareng balong babarengan, insyaalloh aranjeunna moal kagoncang dina ieu badai. Leres, salah sahiji rancangan para munafik anu penting tur parantos diuji nyaéta ngumpulkeun jalma-jalma anu masing-masing sapertos hiji perwira atanapi hiji hakim, dina hiji pasualan babarengan, di tempat-tempat anu pinuh kasusah anu nyababkeun aranjeunna condong nyingkah sareng silih kritik lantaran tegang; aranjeunna dipadukeun sangkan silih tarung, teras kakuatan maknawina dipaburencaykeun. Sanggeus kitu, anu parantos kaleungitan kakuatanana gampang diteunggeul sareng digebug. Ku sabab murid-murid Risale-i Nur ngalangkungan jalan silih pikanyaah, duduluran sareng fana fi'l-ikhwan, insyaalloh aranjeunna ogé bakal ngajadikeun ieu rancangan anu parantos diuji tur munafik téh gagal.
Hé Sadérék-sadérék abdi nu dipikaasih tur satia! Dina jaman kapungkur, ku sabab hiji syékh ngagaduhan seueur pisan murid, pamaréntah nagri éta hariwang tina jihat pulitik sareng hoyong ngabubarkeun jamaahna. Jalma éta nyarios ka pamaréntah: "Abdi ngan ngagaduhan hiji satengah murid, henteu aya deui. Upami aranjeun hoyong, urang badé nguji." Jalma éta ngadegkeun kémah di hiji tempat sareng ngumpulkeun rébuan muridna ka dinya. Anjeunna ogé maréntahkeun: "Abdi badé ngayakeun hiji ujian. Saha waé anu janten murid abdi sareng nampi paréntah abdi bakal lebet ka sawarga." Anjeunna nyauran hiji-hiji ka kémah. Sacara nyamuni anjeunna meuncit hiji domba; saolah-olah anjeunna meuncit muridna anu husus, teras ngintunkeunana ka sawarga. Rébuan murid anu ningali getih éta henteu aya deui anu ngadangukeun syékh, sarta mimiti nampik. Ngan hiji lalaki nyarios: "Mugia sirah abdi janten pangorbanan." Anjeunna angkat ka syékh éta. Sanggeus kitu hiji awéwé ogé angkat; anu sanés paburencay. Jalma éta nyarios ka pagawé pamaréntah: "Tah, aranjeun parantos ningali yén abdi ngagaduhan hiji satengah murid." Ratusan rébu sukur ka Alloh, sabab dina ujian sareng pangadilan Eskişehir, Risale-i Nur ngan kaleungitan hiji satengah tina murid-muridna. Sabalikna ti syékh kapungkur éta, kalayan tarekah para pahlawan Isparta sareng sabudeureunana, sapuluh rébu nambahan minangka gaganti hiji satengah jalma anu leungit éta. Insyaalloh, dina ujian ieu ogé, ku tarekah para pahlawan wétan sareng kulon, moal seueur anu leungit, sarta minangka gaganti hiji anu angkat, sapuluh bakal asup.
Dina hiji mangsa, hiji jalma anu sanés muslim mendakan cara kanggo kénging khilafah tina tarekat, teras ngamimitian ngabimbing. Nalika murid-murid anu diasuhna mimiti maju, salah sahijina ningali ku paningal batin yén mursyidna murag pisan. Jalma éta uninga ku firasatna, teras nyarios ka murid éta: "Tah, anjeun parantos ngartos abdi." Murid éta ogé nyarios: "Ku sabab ku pituduh anjeun abdi parantos ngahontal maqam ieu, ti ayeuna abdi bakal langkung ngahormat ka anjeun," teras ngadoa ka Alloh sareng nyalametkeun syékhna anu malang; geuwat anjeunna maju tur ngaleuwihan sadaya muridna, sarta tetep janten mursyid sajati kanggo aranjeunna. Hartina, kadang-kadang hiji murid janten syékh pikeun syékhna. Kaahlian anu sajati, nalika ningali sadérékna goréng, sanés ninggalkeun anjeunna, nanging langkung nguatkeun duduluran sareng ngusahakeun sangkan anjeunna langkung saé; ieu sipat jalma-jalma anu satia. Dina kaayaan sapertos kitu, para munafik, kanggo ngaruksak silih rojong sareng sangka saé sadérék-sadérék ka sasamana, nyarios: "Tah, jalma-jalma anu sakitu pentingna kanggo anjeun téh jalma biasa anu lemah." Kumaha waé... Sanaos dina musibah ieu seueur karugian urang, ku sabab éta hiji kaayaan sareng pasualan anu bakal dipikaresep ku sakumna dunya Islam, ajénna ageung pisan kalayan harga anu kacida mirahna. Kajadian-kajadian anu parantos lumangsung anu sarupa sareng ieu, ku sabab pulitik agama atanapi sabab-sabab sanés, henteu tiasa ngawakilan sakumna dunya Islam.
Abdi nyerat tandatangan anu ahéng dina awal "Lemaat" anu dicitak tina Said Kapungkur, ku sabab kalayan sakedik robahan éta cocog pisan sareng kaayaan abdi ayeuna sareng taun katujuh puluh umur abdi. Upami aranjeun nganggap merenah, aranjeun tiasa nyeratna minangka tandatangan dina ahir pangbélaan, Bubuahan sareng serat-serat alit. Ieu tandatangan anu anéh, tilu satengah baris di handap: ﺍَﻟﺪَّﺍﻋ۪ﻰ Abdi hiji kubur anu runtuh, anu di jerona numpuk genep puluh salapan Said anu parantos paéh, mawa dosa
{(): Hartosna dosa-dosa.} sareng kasangsaraan
Anu katujuh puluh parantos janten batu nisan pikeun éta kubur, babarengan ceurik kana karugian Islam
Abdi ngarep yén langit mangsa nu bakal datang sareng bumi Asia, babarengan bakal masrah ka panangan Islam anu bodas caang
Margi éta panangan katuhu anu berkah tina iman, maparin katengtreman, panyalindungan sareng rasa aman ka mahluk.
Hé Sadérék-sadérék abdi nu dipikaasih tur satia! Alesan abdi sakitu pentingna ngémutan silih rojong aranjeun téh sanés ngan kanggo mangpaat urang sareng Risale-i Nur, nanging kanggo ahli iman anu awam, anu henteu aya dina lingkup iman anu ditalungtik tur diyakinkeun, sarta peryogi pisan kana titik pananggeuhan sareng ngandelkeun hiji hakékat anu parantos diyakinkeun ku jamaah anu teu tiasa digoncangkeun; ku sabab éta janten tempat rujukan, pituduh sareng dalil anu henteu éléh sumanget, henteu mundur, henteu rusak sareng henteu ngabobodo dina nyanghareupan arus-arus kasasaran, jalma anu ningali silih rojong aranjeun anu kuat bakal yakin yén aya hiji hakékat anu henteu tiasa dikorbankeun kanggo naon waé, anu henteu tungkul ka jalma-jalma anu sasar sareng henteu éléh; ku kituna kakuatan maknawi sareng imanna beuki kuat, sarta anjeunna salamet tina ngagabung sareng jalma-jalma anu muja dunya sareng hirup nurut kana hawa nafsu.
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Hé para pajabat pangadilan! Abdi ngabéjaan aranjeun kalayan pasti yén: Di antara jalma-jalma di dieu, salian ti anu henteu atanapi ngan sakedik aya patalina sareng urang sareng Risale-i Nur, atanapi anu nampik éta patalina, aya sakumaha seueur anu dipikahoyong ku aranjeun, sadérék-sadérék sajati abdi sareng réncang-réncang abdi anu leres dina jalan hakékat. Ku hal-hal anu disingkabkeun ku Risale-i Nur kalayan pasti, kalayan kayakinan anu teu tiasa digoncangkeun sasami dua kali dua jadi opat, urang parantos uninga yén ku rusiah Al-Qur'an, maot pikeun urang parantos robih tina hukuman maot salawasna janten surat pangbébasan tina tugas. Kanggo anu ngalawan urang sareng ngalangkungan jalan kasasaran, éta maot anu pasti téh boh hukuman maot salawasna (upami henteu ngagaduhan iman anu pasti kana aherat), boh panjara nyorangan anu salawasna tur poék (upami percaya kana aherat sareng parantos hirup nurut kana hawa nafsu sareng ngalangkungan kasasaran). Naha di dunya aya pasualan manusa anu langkung ageung sareng langkung penting tibatan ieu, nepi ka ieu tiasa dijadikeun alat pikeun éta? Abdi naros ka aranjeun! Ku sabab henteu aya sareng moal aya, naha aranjeun terus ngaganggu urang? Urang ngantosan hukuman aranjeun anu pangbeuratna kalayan pinuh pengkuh, bari nyarios ka diri: Urang badé nampi surat pangbébasan tina tugas kanggo angkat ka alam cahya. Nanging, anu nampik sareng ngahukum urang pikeun kapentingan kasasaran! Sakumaha urang ningali aranjeun, urang uninga sareng ningali, dugi ka darajat nyaksian, yén aranjeunna dihukum ku hukuman maot salawasna sareng panjara nyorangan, sarta dina waktos anu caket pisan bakal nandangan hukuman anu pikasieuneun éta; ku rasa kamanusaan, urang kacida karunya ka aranjeunna. Abdi siap ngabuktikeun ieu kalayan pasti sareng maksa ogé anu pangbedegongna nampi éta! Upami abdi henteu tiasa ngabuktikeunana sakumaha jelasna beurang, sanés ngan di payuneun ahli anu henteu ngartos, anu boga maksud jahat tur teu ngagaduhan bagian dina perkara maknawi, nanging ogé di payuneun ulama sareng ahli filsafat aranjeun anu pangageungna, abdi ridho kana unggal hukuman! Tah, minangka hiji conto wungkul, abdi némbongkeun Risalah Bubuahan, anu disusun kanggo tahanan dina dua dinten Jumaah, sareng ku ngajelaskeun tihang-tihang, ringkesan sareng dasar-dasar Risale-i Nur, janten sapertos hiji tulisan pangbélaan Risale-i Nur; sareng kanggo dipasrahkeun ka pajabat-pajabat Ankara, dina kasusah urang ngusahakeun sacara nyamuni sangkan éta diserat ku hurup anyar. Tah, mangga baca éta, perhatikeun kalayan gembleng; upami manah aranjeun (abdi henteu campur kana nafsu aranjeun) henteu ngabenerkeun abdi, sanaos aranjeun ngalakukeun sagala panghina sareng panyiksaan ka abdi dina ieu pangasingan abdi anu mutlak, abdi bakal cicing! Cindekna: