Tina Kumpulan Risale-i Nur
Sorot-Sorot Cahya
Panyeratna
Bedîüzzaman
Bedîüzzaman Said Nursî
Şuâ Kadua
Buah Panungtung ti Panjara Eskişehir
Şuâ Kadua tina Lem'a Katilu Puluh Hiji
ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ
Genep belas taun katukang, nalika abdi nyalira di Panjara Eskişehir sanggeus réncang-réncang abdi dibébaskeun, Şuâ ieu disusun kalayan kacida buru-buruna, ku kalam abdi anu kacida kirangna, dina kaayaan susah sareng teu séhat. Ku kituna, sanajan rada henteu teratur, nalika ngalereskeunana dina poé-poé ieu, abdi ningali yén tina sisi iman sareng tauhid, éta kacida ajénna, kuatna sareng pentingna.
Bedîüzzaman Said Nursî
Pangajaran Lemes Pangageungna Katujuh ngeunaan Ismul A'zham ﺍَﻟﻠﻪُ ﺍَﺣَﺪٌ
sareng anu katujuh tina genep pangajaran lemes ngeunaan genep Asma anu pangageungna
Pépéling
Dina paningal abdi, risalah ieu kacida pentingna. Margi di jerona kabuka rusiah-rusiah iman anu kacida penting sareng lemesna. Jalma anu maca risalah ieu kalayan ngartos bakal nyalametkeun imanna, insyâalloh. Hanjakal, margi di dieu abdi henteu tiasa patepang sareng saha waé, abdi henteu tiasa nyuhunkeun supados éta disalin sareng diseratkeun kanggo abdi. Upami anjeun hoyong ngartos ajén risalah ieu, baca heula kalayan taliti Buah Kadua sareng Katilu dina bagian awal, Panutup dina ahir, sareng pasualan dua kaca sateuacan Panutup; teras baca sadayana kalayan henteu rurusuhan.
Ieu Pangajaran Lemes Pangageungna Katujuh ngeunaan “Allohu Ahad,” tina genep pangajaran lemes ngeunaan genep Asma anu pangageungna.
ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﻭَ ﺑِﻪ۪ ﻧَﺴْﺘَﻌ۪ﻴﻦُ ﻓَﺎﻋْﻠَﻢْ ﺍَﻧَّﻪُ لَٓا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ
Ieu hiji pangajaran lemes ngeunaan tilu buah tauhid anu kacida saéna, amisna sareng lemesna, sareng tilu saratna sarta tilu dalilna, anu karasa ku abdi ngaliwatan hiji pangajaran lemes anu agung tina ayat éta, sareng ku isyarat sareng ilham hiji sumpah Nabi anu kawéntar.
Nalika Kangjeng Rosul Nu Mulya ﷺ sumpah, anu pangseringna dianggo sareng diulang, anu salawasna ku anjeunna didawuhkeun, nyaéta sumpah ﻭَﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﻧَﻔْﺲُ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ ﺑِﻴَﺪِﻩ۪ ieu. Sumpah ieu némbongkeun yén lingkungan anu panglegana, tungtung, wates ahir sareng rincian tangkal alam ogé ku kakawasaan sareng kersa Gusti Wâhid Ahad. Margi upami jiwa Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ, anu paling dipilih sareng paling istiméwa di antara mahluk, henteu ngawasa dirina sorangan, henteu bébas dina lampahna, sareng gerakna gumantung kana hiji pilihan anu sanés, tangtos henteu aya hiji hal, hiji urusan, hiji kaayaan atanapi hiji sipat—boh leutik boh ngawengku sadayana—anu tiasa aya di luar lingkungan pangaturan kakawasaan anu ngaliputan sareng pilihan anu ngawengku sadayana éta.
Leres, sumpah Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ anu kacida pinuh hartosna ieu ngedalkeun hiji tauhid rububiyah anu kacida agung sareng ngaliputan sadayana. Margi saratus, malah sarébu dalil anu écés pikeun ngabuktikeun tauhid ieu parantos dijelaskeun dina Risale-i Nur anu janten Siracünnur, rincian sareng bukti hakékat anu luhur ieu urang pasrahkeun ka éta. Dina Şuâ Kadua ieu, dina tilu Tingkat anu ringkes, ku ngajelaskeun kalayan kacida ringkesna tilu buah anu ngawengku sadayana tina buah-buah hakékat iman anu kacida pentingna ieu, anu lemes, amis, kacida ajénna, caang sareng henteu aya watesna, dina Tingkat Kahiji bakal dipasihan isyarat kana nikmat sareng rasa abdi anu nungtun haté abdi kana buah-buah éta. Dina Tingkat Kadua, dijelaskeun tilu sarat anu ngawengku sadayana sareng sabab anu meryogikeun hakékat suci ieu; tilu sarat éta ngagaduhan kakuatan tilu rébu sarat. Dina Tingkat Katilu, bakal disebatkeun tilu tanda hakékat tauhid éta; tilu tanda éta ngagaduhan kakuatan tilu ratus tanda, ciri sareng dalil.
BUAH KAHIJI TINGKAT KAHIJI
Dina tauhid sareng katunggalan, kaéndahan Ilahi sareng kasampurnaan Gusti némbongan. Upami henteu aya katunggalan, khazanah azali éta bakal tetep nyumput. Leres, kaéndahan sareng kasampurnaan Ilahi anu henteu aya watesna, kahadéan sareng kaéndahan Gusti anu henteu aya tungtungna, paparin sareng kaéndahan Gusti Rahmân anu henteu kaétang, sareng kasampurnaan kaéndahan Gusti Shamad anu henteu aya wates ahirna, ngan katingali dina eunteung katunggalan sareng ngaliwatan katunggalan, dina tajalli Asma anu ngumpul dina raray hal-hal leutik di tungtung tangkal ciptaan. Contona,
lampah leutik ngintunkeun cisusu anu bodas, murni sareng beresih pikeun nulungan hiji anak anu henteu ngagaduhan kakawasaan sareng pilihan, tina tempat anu henteu disangka-sangka, nyaéta di antara getih sareng kokotor, nalika ditingali ku paningal tauhid, ujug-ujug némbongkeun kalayan cahaya anu sampurna kaéndahan rohmat Gusti Rahmân anu henteu bakal sirna, ngaliwatan dipaparinna kadaharan ka sadaya anak sacara umum, kalayan seueur kaajaiban sareng kaasih, sareng ditundukkeunana indung-indungna pikeun aranjeunna. Upami henteu ditingali ku paningal tauhid, kaéndahan éta nyumput, sareng dipaparinna kadaharan anu leutik éta ogé dipasrahkeun kana sabab, kajadian anu henteu dihaja sareng tabiat; éta kaleungitan ajénna, malah hakékatna sagemblengna. Ogé, contona,
damang tina hiji panyakit anu pikasieuneun, upami ditingali ku paningal tauhid, ujug-ujug dina raray dipaparinna damang ka sadaya anu kaserang panyakit dina rumah sakit pangageungna anu disebut bumi, ku ubar sareng panawar ti apoték pangageungna anu disebut alam, kaéndahan kaasih sareng kahadéan sipat Rahîm Gusti Rahîm Mutlak katingali kalayan ngaliputan sadayana sareng caang. Upami henteu ditingali ku paningal tauhid, maparin damang anu leutik, nanging pinuh élmu, paningal sareng kasadaran éta ogé disanggakeun kana sipat ubar anu henteu hirup, kakuatan anu buta sareng tabiat anu henteu sadar. Éta kaleungitan hakékat, hikmah sareng ajénna sagemblengna.
Patali sareng bahasan ieu, abdi badé ngajelaskeun hiji pangajaran lemes tina salawat anu kaémut ku abdi. Kieu: Dina ahir tasbih solat, hiji salawat anu kacida sering dianggo sareng kawéntarna di kalangan Syafi'i nyaéta ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺻَﻞِّ ﻋَﻠٰﻰ ﺳَﻴِّﺪِﻧَﺎ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ ﻭَﻋَﻠٰﻰ ﺍٰﻝِ ﺳَﻴِّﺪِﻧَﺎ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ ﺑِﻌَﺪَﺩِ ﻛُﻞِّ ﺩَﺍﺀٍ ﻭَﺩَﻭَﺍﺀٍ ﻭَﺑَﺎﺭِﻙْ ﻭَﺳَﻠِّﻢْ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻭَﻋَﻠَﻴْﻬِﻢْ ﻛَﺜ۪ﻴﺮًﺍ ﻛَﺜ۪ﻴﺮًﺍ. Pentingna salawat ieu kieu: Margi hikmah diciptakeunana manusa sareng rusiah anjeunna tiasa ngawengku sadayana nyaéta unggal waktos, unggal menit nyalindung sareng nyuhunkeun ka Gusti Khâliqna, muji sareng sukur, pangdorong anu paling seukeut sareng mangaruhan pikeun mecut sareng nungtun manusa ka payuneun Ilahi nyaéta panyakit. Kitu ogé, margi ni'mat anu amis anu nungtun manusa kana sukur kalayan sumanget anu sampurna, sareng ngajantenkeun anjeunna ngahaturkeun nuhun sareng muji dina hartos anu lengkep, utamana nyaéta damang, panawar sareng séhat, salawat anu mulya ieu parantos janten kacida mulya sareng pinuh hartosna. Sakapeung, unggal abdi ngucapkeun ﺑِﻌَﺪَﺩِ ﻛُﻞِّ ﺩَﺍﺀٍ ﻭَ ﺩَﻭَﺍﺀٍ, abdi ngaraos bumi sapertos hiji rumah sakit, sareng ayana Gusti Syâfî Nu Sajati anu kacida écésna, kaasih-Na anu ngaliputan sadayana, sareng rohmat-Na anu suci sareng lega, anu maparin panawar kanggo sadaya panyakit sareng kabutuhan jasmani sareng rohani. Ogé, contona,
maparin iman sareng pituduh ka hiji jalma anu ngaraos nyeri rohani tina kasasaran anu kacida pikasieuneunna, upami ditingali ku paningal tauhid, ujug-ujug dina raray sareng wujud paparin anu pangageungna ieu—ngajantenkeun jalma anu leutik, bakal sirna sareng lemah éta hiji hamba anu nampi dawuhan ti Gusti Ma'bûdna, anu mangrupikeun Gusti Khâliq sareng Sultan sakumna alam; ngaliwatan iman éta maparin kabagjaan anu langgeng, hiji karajaan anu tetep aya, pinuh kaagungan, kacida lega sareng caangna, sareng hiji dunya anu langgeng; sarta ngajantenkeun sadaya jalma iman sapertos anjeunna nampi kahadéan éta numutkeun darajatna—katingali kahadéan azali sareng kaéndahan anu henteu bakal sirna tina Gusti Karîm Muhsin anu sapertos kitu, dugi ka ku sakilatna waé, ngajantenkeun sadaya jalma iman janten réncang-Na sareng golongan anu husus janten anu mikacinta Mantenna. Upami henteu ditingali ku paningal tauhid, iman anu leutik éta dipasrahkeun kana diri sorangan, sapertos golongan Mu'tazilah anu maksa pamanggihna sareng mentingkeun diri, atanapi kana sababaraha sabab. Ku kituna, intan Gusti Rahmân anu harga sareng ajénna sajati nyaéta sawarga, turun janten sapotong kaca sareng kaleungitan kilatan Kaéndahan Suci anu dieunteungkeunana.
Ku ngabandingkeun kana tilu conto ieu, dina kaayaan-kaayaan leutik hal-hal leutik di tungtung lingkungan kasrah, rébuan rupa sareng saratus rébu corak kaéndahan Ilahi sareng kasampurnaan Gusti katingali, kahartos, kauninga sareng kabuktian ayana tina sisi ngumpulna dina éta. Margi kaéndahan sareng kasampurnaan Ilahi katingali ku haté sareng karasa ku roh dina tauhid, sadaya wali sareng jalma-jalma suci mendakan nikmat anu pangamisna sareng rezeki rohani anu paling amis dina zikir sareng pangulangan kalimah tauhid, “Lâ ilâha illalloh.” Ogé, margi dina kalimah tauhid nyata kaagungan Nu Maha Agung, kamulyaan Gusti Nu Maha Suci sareng karajaan mutlak rububiyah Gusti Shamad, Kangjeng Rosul Nu Mulya ﷺ parantos ngadawuh: ﺍَﻓْﻀَﻞُ ﻣَﺎ ﻗُﻠْﺖُ ﺍَﻧَﺎ ﻭَﺍﻟﻨَّﺒِﻴُّﻮﻥَ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻠ۪ﻰ لَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ.
Hartosna: “Ucapan abdi sareng nabi-nabi anu sumping sateuacan abdi, anu paling utama sareng ajénna paling luhur, nyaéta kalimah ‘Lâ ilâha illalloh.’”
Leres, paparin, ni'mat atanapi rezeki anu kacida leutikna, sapertos hiji buah, kembang atanapi cahaya, nalika mangrupikeun eunteung leutik, ku rusiah tauhid ujug-ujug ngaraket ka sadaya anu sarupana bari silih ngadukung. Ku kituna, rupa éta janten hiji eunteung ageung, némbongkeun hiji rupa kaéndahan Ilahi anu tajalli husus dina rupa éta. Ku kaéndahan anu bakal sirna sareng samentara, éta némbongkeun hiji rupa kahadéan anu langgeng salawasna. Sareng, sapertos anu disarioskeun ku Mevlana Celaleddin, ku rusiah ﺍٰﻥْ خَيَالَات۪ى ﻛِﻪ ﺩَﺍﻡِ ﺍَﻭْﻟِﻴَﺎﺳْﺖْ ٭ ﻋَﻜْﺲِ ﻣَﻬْﺮُﻭﻳَﺎﻥِ ﺑُﻮﺳْﺘَﺎﻥِ ﺧُﺪَﺍﺳْﺖْ, éta janten hiji eunteung kaéndahan Ilahi. Upami henteu aya rusiah tauhid, buah leutik éta bakal nyalira. Éta henteu némbongkeun Kaéndahan Suci atanapi Kasampurnaan Luhur éta. Sakilat anu leutik di jerona ogé pareum sareng leungit. Saolah-olah tibalik, tina intan robah janten kaca.
Ogé, ku rusiah tauhid, dina mahluk hirup anu mangrupikeun buah tangkal ciptaan, némbongan hiji Pribadi Ilahi, hiji ahadiyah Gusti, hiji raray rohani Gusti Rahmân tina sisi tujuh sipat, ngumpulna Asma, sareng hiji tajalli ta'ayyun sareng tasyakhkhus Zat anu dituju ku dawuhan dina ﺍِﻳَّﺎﻙَ ﻧَﻌْﺒُﺪُ ﻭَﺍِﻳَّﺎﻙَ ﻧَﺴْﺘَﻌ۪ﻴﻦُ. Upami henteu, tajalli Pribadi, ahadiyah, raray sareng ta'ayyun éta sumebar, ngalegaan sakadar alam, paburencay sareng nyumput. Éta ngan katingali ku panon haté anu kacida ageungna sareng ngaliputan sadayana. Margi kaagungan sareng kamulyaan janten tirai, henteu unggal haté tiasa ningali. Ogé, dina mahluk hirup anu leutik éta kahartos kalayan kacida écésna yén Gusti Nu Ngadamelna ningali, uninga, ngadangukeun sareng ngadamelna sakumaha anu dikersakeun. Saolah-olah di balik dijieunna mahluk hirup éta, katingali ku iman hiji tasyakhkhus rohani sareng hiji ta'ayyun Zat anu Kawasa, anu Kagungan pilihan, anu Ngadangu, anu Uninga sareng anu Ningali. Hususna, di balik diciptakeunana manusa di antara mahluk hirup, tasyakhkhus rohani sareng ta'ayyun suci éta kasaksian ku iman kalayan rusiah tauhid dina cara anu kacida écésna. Margi conto-conto hartos sapertos élmu, kakawasaan, hirup, ngadangu sareng ningali, anu mangrupikeun dasar tasyakhkhus ahadiyah éta, aya dina manusa; ku conto-conto éta anjeunna masihan isyarat kana éta. Margi, contona, Zat anu maparin panon ningali boh panon boh hartos anu lemes, nyaéta anu ditingali ku panon, teras maparin panon. Leres, tukang kacamata anu ngadamel kacamata kanggo panon anjeun ningali yén kacamata éta cocog sareng panon, teras ngadamelna. Zat anu maparin ceuli ogé tangtos ngadangu anu didangu ku ceuli éta, teras ngadamel sareng maparinna. Sipat-sipat anu sanés tiasa dibandingkeun kana ieu.
Ogé, hiasan sareng tajalli Asma aya dina manusa; ku éta anjeunna nyaksian hartos-hartos suci éta. Manusa ogé, ku lemahna, henteu mampuna, peryogina sareng henteu uningana, ngeunteungkeun dina cara anu sanés, sareng deui nyaksian kakawasaan, élmu, kersa sareng saterasna sipat-sipat anu sanés tina Zat anu maparin welas asih sareng pitulung kana lemah sareng peryogina. Margi ku rusiah katunggalan, sarébu hiji Asma Ilahi ngumpul dina serat-serat anu kacida leutikna anu disebut mahluk hirup, sareng kabaca kalayan écés, di tungtung sareng bagian-bagian anu paling paburencay dina lingkungan kasrah, Gusti Nu Ngadamel anu Hakîm éta ngagandakeun pisan salinan mahluk hirup. Hususna, Mantenna ngagandakeun salinan golongan-golongan mahluk hirup anu leutik dina seueur pisan cara, sareng nyebarkeun ka unggal tempat. Anu nganteurkeun sareng nungtun abdi kana hakékat buah kahiji ieu nyaéta hiji rasa anu maparin nikmat ka abdi. Kieu:
Dina hiji mangsa, margi haté abdi kacida lemesna, sareng kaasih sareng rasa karunya abdi anu langkung, kaayaan mahluk hirup, hususna anu sadar, utamana manusa, sareng utamana anu dikaniaya sareng anu katarajang musibah, kacida ngusik haté anu lemes, kaasih sareng haté abdi. Dina haté, abdi nyarios: “Saperti hukum-hukum anu sarua ieu, anu ngawasa alam, henteu ngadangukeun kasusah jalma-jalma anu henteu mampuh, lemah sareng taya daya ieu, unsur-unsur sareng kajadian anu ngawasa sareng pireu ogé henteu ngadangu. Naha henteu aya anu maparin welas asih kana kaayaan maranéhanana anu paburencay ieu, sareng campur kana urusan hususna?” Roh abdi sasambat tina jero pisan. Haté abdi ogé sasambat ku sadaya dayana: “Naha hamba-hamba anu kacida saé, harta anu kacida ajénna, sareng réncang anu kacida sono sareng ngahaturkeun nuhun ieu henteu ngagaduhan Gusti Mâlik, Nu Kagunganana sareng Réncang Nu Sajati anu bakal ngurus, ngaping sareng ngajaga aranjeunna?”
Waleran anu nyumponan, cekap, ngalilipur sareng ngayakinkeun kana sasambat roh sareng haté abdi nyaéta ieu: Ku rusiah Qur'an sareng cahaya iman, ngaliwatan rusiah tauhid, abdi uninga yén Zat Dzul-Jalâl anu Rahmân sareng Rahîm maparin paparin husus sareng pitulung husus ka hamba-hamba-Na anu pikaresepeun, anu ceurik sareng ngaraos nyeri di handapeun tekanan hukum-hukum umum sareng serangan kajadian, di luhur hukum-hukum éta. Mantenna langsung maparin pangriksa husus salaku Rabb ka unggal hal, nyalira ngurus unggal hal sareng ngadangukeun kasusah unggal hal, sarta mangrupikeun Gusti Mâlik, Nu Kagungan sareng Nu Ngajaga anu sajati pikeun unggal hal. Gaganti putus harepan anu henteu aya watesna éta, abdi ngaraos kabungah anu henteu aya tungtungna. Ku patali sareng kagungan Gusti Mâlik Dzul-Jalâl anu sapertos kitu, dina paningal abdi, unggal mahluk hirup nampi pentingna sareng ajénna dina rébuan darajat. Margi masing-masing ngarasa reueus ku kamulyaan dununganana sareng kalungguhan sareng kawéntarna pribadi anu dipatalikeun sareng anjeunna, sarta nampi hiji kahormatan, tangtos nalika patalian sareng kagungan ieu kabuka ku cahaya iman, saperti hiji sireum ngéléhkeun hiji Firavun ku kakuatan patalian éta, ku kamulyaan patalian éta ogé anjeunna tiasa ngarasa reueus sakadar sarébu firavun anu lalawora, anu nganggap dirina ngawasa dirina sorangan sareng henteu kaiket, anu reueus ku karuhun sareng karajaan Mesir, sareng anu reueusna pareum di lawang kubur. Hiji laleur ogé, ngalawan reueus Nemrut anu robah janten siksa sareng éra nalika sakratul mautna, tiasa némbongkeun kamulyaan patalianna sareng ngajantenkeun reueus Nemrut henteu aya ajénna.
Ayat ﺍِﻥَّ ﺍﻟﺸِّﺮْﻙَ ﻟَﻈُﻠْﻢٌ ﻋَﻈ۪ﻴﻢٌ ngedalkeun sareng ngawartosan yén dina syirik aya kajaliman anu henteu aya wates sareng kacida ageungna. Syirik hiji kajahatan anu nyerang hak, kamulyaan sareng kahormatan unggal mahluk. Ngan naraka anu tiasa ngaberesihanana.
BUAH KADUA TAUHID: Saperti Buah Kahiji patali sareng Zat Nu Maha Suci, Gusti Khâliq alam, Buah Kadua ogé patali sareng diri sareng hakékat alam. Leres, ku rusiah katunggalan, kasampurnaan alam janten nyata, pancén luhur anu aya kahartos, hasil diciptakeunana mahluk janten ajeg, ajén anu didamel kauninga, tujuan-tujuan Ilahi dina alam ieu aya, sareng hikmah diciptakeun sareng rusiah nyiptakeun mahluk hirup sareng mahluk sadar némbongan. Dina pangrobahan anu matak pikasieuneun ieu, di balik raray anu ambek sareng haseum tina badai anu ngancurkeun, katingali raray rohmat sareng hikmah anu imut sareng saé. Kauninga yén anu aya, anu leungit dina fana sareng sirna, ninggalkeun seueur ayana salaku gagantina dina alam anu katingali, sapertos hasilna, jati dirina, hakékatna, roh sareng tasbihna, teras angkat. Kauninga yén sakumna alam hiji kitab Gusti Shamad anu kacida pinuh hartosna; anu aya ti bumi dugi ka arsy hiji kumpulan serat Gusti Nu Maha Suci anu kacida pikahélokeunana; sadaya golongan mahluk hiji tentara Gusti anu kacida teratur sareng agungna; sareng sadaya kelompok anu didamel, ti mikroba sareng sireum dugi ka badak, dugi ka heulang, dugi ka planét, para patugas Gusti Sultan Azali anu kacida resep ngalaksanakeun pancénna. Unggal hal, tina sisi ngeunteungkeun sareng patali sareng Mantenna, nampi ajén anu rébuan darajat langkung luhur tibatan ajén dirina sorangan. Kabukana hartos patarosan anu pinuh rusiah anu henteu tiasa diréngsékeun, “Ti mana caah anu aya sareng rombongan mahluk sumping, ka mana badé angkat, pikeun naon sumping sareng naon anu dilakukeunana?” ngan sareng ngan ku rusiah tauhid. Upami henteu, kasampurnaan alam anu luhur anu tadi disebatkeun bakal pareum, sareng hakékatna anu luhur sareng suci bakal robah kana sabalikna.
Margi kajahatan syirik sareng kufur nyerang sadaya kasampurnaan, hak anu luhur sareng hakékat suci alam, alam ambek ka golongan syirik sareng kufur, langit sareng bumi bendu, sareng unsur-unsur sapuk pikeun ngancurkeun aranjeunna, neuleumkeun sareng ngalelepkeun golongan syirik sapertos kaum Nabi Nuh alaihis salam, Âd, Semud sareng Firavun. Ku rusiah ayat ﺗَﻜَﺎﺩُ ﺗَﻤَﻴَّﺰُ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻐَﻴْﻆِ, naraka ogé ambek sareng ngagedur ka golongan syirik sareng kufur dugi ka ampir peupeus. Leres, syirik hiji panghinaan anu ageung sareng hiji serangan anu agung ka alam. Ku mungkir pancén suci alam sareng hikmah diciptakeun, éta ngarusak kahormatanana. Salaku conto, urang badé masihan isyarat kana hiji conto waé tina rébuan conto. Contona, ku rusiah katunggalan, alam sapertos hiji malaikat anu kacida ageung sareng jasmanina, anu ngagaduhan ratusan rébu sirah sakadar jumlah rupa anu aya, dina unggal sirah ratusan rébu sungut sakadar jumlah individu dina rupa éta, sareng dina unggal sungut ratusan rébu létah sakadar pakakas, bagian, anggota sareng sél individu éta. Ku létah-létah éta, anjeunna nyucikeun sareng tasbih ka Gusti Nu Ngadamelna, sapertos Israfil; hiji mahluk anu matak héran anu ngagaduhan maqam luhur dina ubudiyah. Ku rusiah tauhid ogé, alam hiji ladang anu ngagedékeun seueur hasil pikeun alam-alam sareng tempat-tempat aherat; hiji pabrik anu nyadiakeun kabutuhan lapisan tempat kabagjaan ku seueur hasil sapertos amal manusa; sareng hiji fotograf kalayan sinéma anu ngagaduhan saratus rébu raray, anu terus damel pikeun némbongkeun tetempoan langgeng anu dicandak ti dunya ka anu nyaksian dina alam anu tetep salawasna, hususna dina sawarga anu luhur.
Sedengkeun syirik ngarobah malaikat anu kacida matak héran, taat sagemblengna, hirup sareng jasmani ieu janten hiji kumpulan anu henteu pageuh sareng paburencay, anu henteu hirup, tanpa roh, bakal sirna, tanpa pancén, binasa sareng tanpa hartos, ngaguluyur dina poékna henteu aya, di handapeun kaributan kajadian sareng dina badai pangrobahan. Syirik ogé ngarobah pabrik anu kacida anéhna, teratur sagemblengna sareng mangpaat ieu janten tanpa hasil, tanpa buah, tanpa pagawéan, teu jalan sareng pabaliut; hiji cocooan kajadian anu henteu dihaja anu henteu sadar, tempat ulin tabiat anu pireu sareng kakuatan anu buta, tempat tunggara sadaya mahluk sadar, sareng tempat meuncit sareng sedih sadaya mahluk hirup. Ku rusiah ﺍِﻥَّ ﺍﻟﺸِّﺮْﻙَ ﻟَﻈُﻠْﻢٌ ﻋَﻈ۪ﻴﻢٌ, sanajan syirik hiji kagoréngan waé, éta janten jalan pikeun seueur pisan kajahatan anu kacida ageungna, dugi ka pantes nampi siksa anu henteu aya watesna dina naraka. Kumaha waé… Margi katerangan sareng dalil Buah Kadua ieu parantos dijelaskeun sababaraha kali dina Siracünnur, urang ngaringkeskeun carita anu panjang éta. Anu nungtun sareng nganteurkeun abdi kana Buah Kadua ieu hiji rasa anu matak héran sareng hiji nikmat anu anéh. Kieu:
Dina hiji mangsa, nalika nyaksian dina usum semi, abdi ningali anu aya sumping sareng angkat, rombongan silih tuturkeun dina hiji perjalanan sareng aliran anu némbongkeun ratusan rébu conto hudang sareng hirup deui anu pangageungna dina beungeut bumi. Hususna mahluk hirup, utamana anu kacida leutikna, némbongan dina waktos anu pondok, teras geuwat leungit. Gambaran maot sareng sirna dina padamelan terus-terusan anu pikasieuneun éta katingali kacida sedihna ku abdi, pisan ngusik haté abdi anu lemes sareng ngajantenkeun abdi ceurik. Unggal ningali pupusna sato-sato leutik anu saé éta, haté abdi nyeri. Ku ngucapkeun “Duh, karunya! Ah, karunya!” abdi ngaraos sasambat roh anu jero pisan di handapeun ah sareng duh éta. Abdi ningali hirup anu nampi tungtung sapertos kitu hiji siksa anu langkung parah tibatan maot. Dina alam tutuwuhan sareng sato, mahluk hirup anu kacida saé, pikaresepeun sareng ajénna luhur dina senina, muka panon dina samenit, ningali tempat nyaksian alam ieu, sareng dina menitna binasa sareng angkat.
Unggal nyaksian kaayaan ieu, jero haté abdi nyeri. Abdi hoyong ceurik sareng kaluh. Haté abdi naroskeun patarosan anu pikasieuneun ka langit: “Naha aranjeunna sumping sareng angkat tanpa eureun?” Mahluk-mahluk leutik anu didamel, anu tanpa mangpaat, tujuan atanapi hasil, sareng geuwat dipaéhan sapertos kitu, saatos diciptakeun payuneun panon urang kalayan kacida dipiara, diperhatoskeun, pinuh seni, pakakas, pangriksa sareng pangaturan, dina cara anu kacida ajénna, teras dirobék sapertos lawon ruksak anu henteu penting sareng dialungkeun kana poékna henteu aya. Unggal ningali éta, sadaya latifah sareng rasa abdi anu resep kana kasampurnaan, kagandrung kana kaéndahan sareng mikacinta hal-hal anu ajénna luhur, sasambat sareng ngagorowok: “Naha henteu dipaparin welas asih? Naha henteu karunya ka aranjeunna? Ti mana fana sareng sirna dina puteran anu ngajantenkeun lieur ieu sumping sareng nyerang mahluk anu taya daya ieu?” Nalika dimimitian bantahan anu pikasieuneun kana takdir ku kaayaan anu nyeri dina sisi lahir takdir-takdir hirup, ujug-ujug ku cahaya Qur'an, rusiah iman sareng kahadéan Gusti Rahmân, tauhid sumping nulungan abdi. Éta nyaangan poék-poék éta, ngarobah sadaya “Ah!” sareng “Duh!” abdi janten “Oh!”, ceurik abdi janten kabungah, sareng ucapan “Karunya!” abdi janten “Mâsyâalloh, bârokalloh.” Éta ngajantenkeun abdi ngucapkeun “Alhamdulillâhi alâ nûril îmân.” Margi ku rusiah katunggalan, abdi ningali kieu: Unggal mahluk, hususna unggal mahluk hirup, ku rusiah tauhid ngagaduhan hasil anu kacida ageungna sareng mangpaat anu umum. Di antarana:
Unggal mahluk hirup, contona kembang anu dihias ieu sareng laleur anu resep kana anu amis ieu, hiji kasidah leutik Ilahi anu disusun, anu kacida pinuh hartosna, dugi ka mahluk sadar anu henteu aya watesna macana kalayan nikmat anu sampurna. Éta hiji kaajaiban kakawasaan anu kacida ajénna sareng béwara hikmah, anu midangkeun seni Gusti Nu Ngadamelna kalayan narik ati ka anu ngahargaan anu henteu aya tungtungna. Némbongan sareng janten anu ditingali ku paningal Gusti Fâthir Dzul-Jalâl, anu kersa nyaksian seni-Na nyalira, ningali kaéndahan ciptaan-Na nyalira, sareng nyaksian kaéndahan tajalli Asma-Na dina eunteung-eunteung leutik nyalira, ogé hiji hasil diciptakeun anu kacida luhurna. Khidmahna tina lima sisi pikeun némbongan pangriksa salaku Rabb sareng écésna kasampurnaan Ilahi, anu meryogikeun padamelan anu henteu aya watesna dina alam, ogé hiji pancén fitrah anu luhur, sapertos anu dijelaskeun dina Mektup Kadua Puluh Opat.
Abdi ningali yén, salian maparin mangpaat sareng hasil sapertos kitu, unggal mahluk hirup ninggalkeun dina tempatna di alam anu katingali ieu: rohna upami ngagaduhan roh; bentuk sareng jati dirina dina ingetan anu henteu aya watesna sareng papan-papan anu dijaga anu sanés; hukum-hukum hakékat sareng hiji rupa hirup payunna dina siki sareng endog-endog leutikna; sareng kasampurnaan sareng kaéndahan anu dieunteungkeunana dina alam gaib sareng lingkungan Asma. Teras ku maot lahir anu hartosna dibébaskeun kalayan bungah, éta lebet ka handapeun tirai sirna; hakékatna ngan nyumput tina panon dunya. Abdi ngucapkeun, “Oh, alhamdulillâh!” Leres, kaéndahan-kaéndahan anu kacida dasarna, kuatna, tanpa cacad sareng caangna, anu katingali ku panon sareng ngakar ka unggal tempat dina sadaya lapisan sareng rupa alam, tangtos némbongkeun yén kaayaan tadi anu kacida goréng, kasar, dipikangéwa sareng paburencayna, anu diperyogikeun ku syirik, mustahil sareng ngan bayangan. Margi kagoréngan anu pikasieuneun sapertos kitu henteu tiasa nyumput sareng aya di handapeun tirai kaéndahan anu kacida dasarna ieu. Upami aya, kaéndahan anu sajati éta bakal tanpa hakékat, tanpa dasar, henteu pageuh sareng ngan bayangan. Hartosna, syirik henteu ngagaduhan hakékat, jalanna katutup, kajebak dina leutak; hukumna mustahil sareng henteu mungkin. Margi hakékat iman anu karasa anu tadi disebatkeun ieu parantos dijelaskeun kalayan rinci sareng dalil-dalil anu pasti dina sababaraha risalah Siracünnur, di dieu urang cekap ku isyarat anu kacida ringkesna ieu.
BUAH KATILU: Patali sareng mahluk sadar, hususna manusa. Leres, ku rusiah katunggalan, manusa tiasa janten anu ngagaduhan kasampurnaan anu ageung di antara sadaya mahluk, buah alam anu ajénna paling luhur, mahluk anu paling dipikaasih sareng sampurna, mahluk hirup anu paling untung sareng bagja, sareng anu dituju ku dawuhan sareng janten réncang Gusti Khâliq alam. Malah sadaya kasampurnaan manusa sareng sadaya tujuan luhurna patali sareng tauhid, sareng aya ku rusiah katunggalan. Upami henteu, upami henteu aya katunggalan, manusa janten mahluk anu pangsangsarana, anu aya anu panghandapna, sato anu paling taya daya, sareng mahluk sadar anu paling sedih, kasiksa sareng prihatin. Margi manusa, salian henteu mampuh sareng gaduh musuh anu henteu aya tungtungna, peryogi sareng ngagaduhan kabutuhan anu henteu aya watesna, hakékatna dilengkepan ku seueur pisan rupa pakakas sareng rasa, dugi ka ngaraos saratus rébu rupa nyeri sareng mikahayang nikmat ku ngasaanana dina ratusan rébu cara. Anjeunna ngagaduhan tujuan sareng kahoyong anu sapertos kitu, dugi ka pribadi anu hukum sareng kakawasaanana henteu tiasa ngawasa sakumna alam sakaligus henteu tiasa ngalaksanakeun kahoyong éta. Contona, dina manusa aya kahoyong anu kacida kuatna pikeun tetep aya. Tujuan manusa ieu ngan tiasa dipaparin ku Zat anu ngawasa sakumna alam sapertos hiji karaton, anu tiasa nutup lawang dunya sareng muka lawang aherat kalayan gampil, sapertos nutup lawang hiji kamar sareng muka lawang tempat anu sanés. Manusa ngagaduhan rébuan kahoyong pikeun ngajauhkeun kagoréngan sareng ngahontal kahadéan, anu sapertos kahoyong tetep aya ieu manjangan ka langgeng salawasna sareng sumebar ka sagala penjuru alam. Zat anu maparin éta sareng ngubaran dua tatu manusa anu pikasieuneun, nyaéta henteu mampuh sareng peryogina, ngan tiasa Zat Ahad anu ku rusiah katunggalan nahan sakumna alam dina genggaman-Na.
Dina manusa ogé aya pamundut anu kacida lemes, nyumput sareng leutikna, patali sareng salamet sareng tengtremna haténa, sareng tujuan anu kacida ageung, ngaliputan sareng ngawengku sadayana, anu janten jalan pikeun tetep aya sareng bagjana rohna. Éta ngan tiasa dipaparin ku Zat anu ningali tirai haté anu paling lemes sareng henteu katingali, anu henteu teu paduli; anu ogé ngadangu sora anu paling nyumput sareng henteu kadangu, anu kacida rusiahna, sareng henteu ngantep tanpa waleran; sareng anu Kawasa dina darajat tiasa nundukkeun langit sareng bumi kana paréntah-Na sapertos dua prajurit anu taat, sareng ngajantenkeun aranjeunna ngalaksanakeun khidmah anu ngawengku sadayana. Sadaya pakakas sareng rasa manusa ogé nampi ajén anu kacida luhurna ku rusiah katunggalan, sareng murag ka handap pisan ku syirik sareng kufur. Contona, pakakas manusa anu ajénna paling luhur nyaéta akal. Upami sareng rusiah tauhid, akal éta janten hiji konci sapertos intan, anu muka harta suci Ilahi sareng rébuan khazanah alam. Upami murag kana syirik sareng kufur, dina kaayaan éta akal janten pakakas musibah anu mawa cilaka sareng gangguan, anu ngumpulkeun kana sirah manusa sedih anu nyeri tina mangsa baheula sareng kasieun anu pikasieuneun tina mangsa payun.
Ogé, contona, kaasih, hiji sipat manusa anu paling lemes sareng amis, upami rusiah tauhid henteu sumping nulunganana, janten rasa kaduruk, paturay, karunya sareng musibah anu kacida pikasieuneunna, dugi ka nurunkeun manusa kana darajat anu pangsangsarana. Hiji indung anu lalawora, anu kaleungitan salawasna hiji anakna anu saé, ngaraos rasa kaduruk ieu kalayan lengkep.
Ogé, contona, cinta, rasa manusa anu paling nikmat, amis sareng ajénna luhur, upami rusiah tauhid nulungan, ngajantenkeun manusa anu kacida leutikna ieu ageung sakadar alam, maparin lega sareng ngajantenkeun anjeunna Sultan mahluk anu dipikaasih. Upami murag kana syirik sareng kufur, el-iyâdzu billâh, éta janten hiji musibah anu terus nyiksikan haté manusa anu taya daya unggal menit, ku paturay salawasna sareng kakasih-kakasihna anu henteu aya watesna, anu terus binasa dina sirna sareng fana. Nanging hiburan anu ngalalaworakeun samentara henteu ngajantenkeun anjeunna ngaraos sacara lahir, ku cara sapertos mareuman rasa.
Upami anjeun ngabandingkeun ratusan pakakas sareng rasa manusa kana tilu conto ieu, anjeun bakal ngartos sabaraha gedéna katunggalan sareng tauhid janten jalan kasampurnaan manusa. Margi Buah Katilu ieu ogé parantos dijelaskeun kalayan rinci anu kacida saé sareng dalil-dalil dina panginten dua puluh risalah Siracünnur, di dieu urang cekap ku hiji isyarat anu ringkes. Rasa anu nungtun sareng nganteurkeun abdi kana buah ieu kieu:
Dina hiji mangsa, abdi aya di puncak gunung anu luhur. Ngaliwatan hudangna roh anu ngaleungitkeun lalawora, kubur dina hartos anu lengkep, maot kalayan sadaya anu écésna, sareng sirna sareng fana kalayan gambaran anu ngajantenkeun ceurik, katingali ku abdi. Saperti unggal jalma, cinta fitrah pikeun tetep aya dina fitrah abdi ujug-ujug ngalawan sirna sareng ngagolak. Nalika jalma-jalma sampurna, nabi-nabi, wali-wali sareng jalma-jalma suci anu kawéntar, anu kacida dipatalikeun sareng abdi ku cinta sareng panghargaan, pareum sareng binasa, haté lemes ka sasama sareng kaasih ka jinis sorangan dina hakékat abdi ogé ngalawan kubur sareng ngagolak. Abdi ningali ka genep arah bari nyuhunkeun pitulung. Abdi henteu ningali panglipur atanapi pitulung. Margi abdi ningali arah mangsa baheula hiji kuburan anu pangageungna, mangsa payun hiji poék, di luhur hiji kasieun, sareng ti handap, katuhu sareng kénca kaayaan-kaayaan anu nyeri sareng sedih, sareng serangan hal-hal anu ngabahayakeun anu henteu aya watesna.
Ujug-ujug rusiah tauhid sumping nulungan abdi, muka tirai sareng némbongkeun raray hakékat kaayaan. Éta nyarios, “Tingali.” Mimiti pisan, abdi ningali raray maot anu kacida nyingsieunan abdi. Abdi ningali sareng ngartos kalayan pasti: Maot kanggo jalma iman téh dibébaskeun tina pancén; ajal téh surat dibébaskeun éta. Hiji pindah tempat, bubuka sareng lawang hirup anu langgeng; kaluar tina panjara dunya sareng hiber ka kebon-kebon sawarga. Hiji giliran lebet ka payuneun Gusti Rahmân pikeun nampi upah khidmahna, sareng hiji uleman angkat ka tempat kabagjaan. Margi kitu, abdi mimiti mikanyaah maot sareng pupus.
Teras abdi ningali sirna sareng fana, sareng uninga kalayan yakin: Saperti layar sinéma sareng gelembung anu ngalir nyanghareup ka panonpoé, éta dibarukeunana anu sarupa, hiji pangbaruan anu maparin nikmat. Éta hiji perjalanan sareng ngumbara pikeun ngalaksanakeun pancén, sumping tina alam gaib ka alam anu katingali pikeun ngabarukeun tajalli Asma anu éndah, anu kacida saé sareng endahna. Éta némbongan kaéndahan pangriksa salaku Rabb kalayan pinuh hikmah, sareng anu aya ngeunteungkeun kahadéan anu langgeng salawasna. Teras abdi ningali ka genep arah sareng ningali yén ku rusiah tauhid, éta kacida caangna dugi ka ngajadikeun panon silau. Abdi ningali yén mangsa baheula sanés hiji kuburan anu pangageungna, nanging rébuan majelis anu caang sareng tempat ngariung para réncang, rébuan tetempoan anu caang, anu robah janten mangsa payun. Sareng saterasna, sapertos dua perkara ieu, abdi ningali raray sajati rébuan perkara, sareng ningali yén éta henteu maparin pangaruh atanapi kaayaan salian kabungah sareng sukur.
Nikmat sareng rasa abdi ngeunaan Buah Katilu ieu parantos abdi jelaskeun ku dalil-dalil anu leutik sareng ngawengku sadayana dina panginten opat puluh risalah Siracünnur. Hususna, dina tilu belas Pangharepan İhtiyarlar Risalesi, anu mangrupikeun Lem'a Kadua Puluh Genep, éta parantos dijelaskeun kalayan pasti sareng saé dina darajat anu henteu tiasa dijelaskeun langkung luhur deui. Ku kituna, dina bahasan ieu, abdi ngaringkeskeun pisan carita anu kacida panjangna ieu.