TINGKAT KADUA
Dalil-dalil anu kalayan pasti meryogikeun, ngalantarankeun sareng nungtut tauhid, kaésaan sareng katunggalan, sareng henteu narima sareng henteu ngidinan syirik sareng babagi, henteu aya watesna. Margi ratusan, malah rébuan dalil éta parantos dibuktikeun kalayan rinci dina Risale-i Nur, di dieu bakal dipasihan isyarat ringkes kana tilu saratna.
KAHIJI: Ku kasaksian lampah anu pinuh hikmah sareng pangaturan anu pinuh paningal, anu katingali ku panon dina alam ieu, anu didamel ieu dijieun sareng diciptakeun ku sipat sareng Asma anu henteu aya watesna, sareng élmu sareng kakawasaan anu mutlak sareng henteu aya tungtungna, tina Gusti Hâkim Hakîm, Gusti Kabîr Kâmil.
Leres, ku hiji rasa uninga anu pasti tina karya-karya ieu, kahartos sareng kauninga kalayan pasti, malah katingali, yén Gusti Nu Ngadamel éta ngawasa sareng maréntah dina darajat pangriksa salaku Rabb anu umum; kagungan Kamulyaan sareng Kaagungan dina darajat kakawasaan mutlak anu henteu tiasa dilawan; kagungan Kasampurnaan sareng henteu peryogi nanaon dina darajat kailahian mutlak; sarta kagungan Padamelan sareng Karajaan anu henteu asup ka handapeun wates naon waé sareng henteu ngagaduhan wates sareng tungtungna. Ngawasa, Kamulyaan, Kasampurnaan, henteu peryogi nanaon, henteu diwatesan, ngaliputan sadayana, henteu aya tungtungna sareng henteu aya watesna, meryogikeun katunggalan sareng patukang tonggong sareng babagi.
Sedengkeun kasaksian ngawasa sareng maréntah kana katunggalan parantos dibuktikeun kalayan kacida pastina dina seueur tempat Risale-i Nur. Sari tina sarina kieu:
Sipat sareng sarat ngawasa nyaéta mandiri, nyalira sareng nampik campur anu sanés. Malah manusa anu sacara fitrah peryogi pitulung margi henteu mampuh, tina sisi hiji kalangkang ngawasa éta, pikeun nampik campur anu sanés sareng ngajaga mandirina, henteu aya dua Sultan dina hiji nagri, dua gubernur dina hiji propinsi, dua kapala dina hiji kacamatan, malah dua kapala lingkungan dina hiji lingkungan. Upami aya, bakal pabaliut, kaributan dimimitian sareng katartiban ruksak. Margi hiji kalangkang ngawasa, dina manusa anu henteu mampuh sareng peryogi pitulung, nampik sareng henteu narima campur anu sanés sareng babagi dina darajat ieu, tangtos dina Gusti Qadîr Mutlak anu Suci tina henteu mampuh, ngawasa dina bentuk pangriksa salaku Rabb henteu narima babagi sareng campur anu sanés tina sisi mana waé. Malah nampik kalayan kacida kuatna, sareng kalayan kacida benduna ngusir ti payuneun-Na jalma-jalma anu ngabayangkeun sareng ngayakinkeun syirik. Dawuhan Al-Qur'an Al-Hakîm anu kacida tegas sareng pinuh benduna ka golongan syirik timbul tina hakékat anu tadi disebatkeun ieu.
Sedengkeun kasaksian Kamulyaan, Kaagungan sareng Kaluhuran kana katunggalan ogé parantos dijelaskeun ku dalil-dalil anu caang dina Risale-i Nur. Di dieu bakal dipasihan isyarat kana hartos anu kacida ringkesna.
Contona, saperti ageungna cahaya sareng agungna pancaran panonpoé henteu ngantep kabutuhan atanapi pangaruh tina cahaya-cahaya anu lemah anu sanés, anu aya tanpa tirai sareng caket kana panonpoé, kitu ogé Kaagungan sareng Kamulyaan kakawasaan Ilahi henteu ngantep kabutuhan kakuatan atanapi kakawasaan anu misah, sareng henteu maparin ka éta nyiptakeun atanapi pangaruh anu sajati. Hususna, henteu tiasa masrahkeun ka anu sanés mahluk hirup sareng mahluk sadar, anu mangrupikeun tempat sareng pangsi sadaya tujuan Gusti dina alam ngumpul.
Ogé, henteu aya jalan anu mungkin pikeun masrahkeun ka panangan anu sanés kaayaan, buah sareng hasil dina hal-hal leutik mahluk hirup, anu mangrupikeun tempat sareng sumber némbongan tujuan-tujuan dina diciptakeunana manusa sareng ni'mat anu henteu aya wates rupana. Contona, hiji mahluk hirup ngahaturkeun nuhun anu sajati ka salian Alloh kanggo damang, rezeki atanapi pituduh anu leutik, sareng muji sareng ngajungjung anu sanés kalayan muja, ngusik Kaagungan pangriksa salaku Rabb, nyerang Kamulyaan kailahian, ngusik Kahormatan hak mutlak pikeun disembah, sareng mangaruhan Kaluhuran-Na. Sedengkeun isyarat Kasampurnaan kana rusiah katunggalan ogé parantos dijelaskeun deui ku dalil-dalil anu kacida caangna dina Risale-i Nur. Hartos anu kacida ringkesna kieu:
Diciptakeunana langit sareng bumi kalayan écés meryogikeun kakawasaan mutlak dina kasampurnaan anu pangluhurna. Malah pakakas unggal mahluk hirup anu matak héran ogé meryogikeun kakawasaan anu sampurna sagemblengna. Kasampurnaan dina kakawasaan mutlak, anu suci tina henteu mampuh sareng bébas tina wates, tangtos meryogikeun katunggalan. Upami henteu, kedah aya kakurangan dina Kasampurnaan-Na, wates dina henteu diwatesanana, tungtung dina henteu aya tungtungna, nurunkeun kakawasaan anu pangkuatna kana henteu mampuh anu panglemahna, sareng masihan tungtung ku anu aya tungtungna kana kakawasaan anu henteu aya tungtungna, padahal éta henteu aya tungtungna. Ieu mustahil dina mustahil tina lima sisi.
Sedengkeun kasaksian henteu diwatesan, ngaliputan sadayana sareng henteu aya tungtungna kana katunggalan ogé parantos disebatkeun kalayan rinci dina risalah-risalah Siracünnur. Hartos anu ringkes kieu:
Margi unggal lampah dina alam, ku karya sorangan anu sumebar ngawasa sabudeureun, némbongkeun yén unggal lampah ngaliputan, henteu diwatesan, henteu aya watesna sareng henteu kaiket; sareng margi babagi sareng syirik ngurung ngaliputan éta, ngawatesan henteu diwatesan éta sareng masihan wates kana henteu aya watesna, ngarusak hakékat henteu diwatesan sareng hakékat ngaliputan, tangtos babagi dina lampah-lampah anu mutlak sareng ngaliputan éta mustahil, henteu mungkin.
Leres, hakékat henteu diwatesan patukang tonggong sareng babagi. Margi hartos henteu diwatesan, sanajan dina hiji hal anu aya tungtungna, jasmani sareng kawates, tetep sumebar ka sabudeureun sareng unggal tempat kalayan ngawasa sareng mandiri. Contona, hawa, pancaran cahya, cahya sareng panas, malah cai, upami henteu diwatesan, sumebar ka unggal arah. Margi sisi henteu diwatesan, sanajan dina hal leutik, ngajantenkeun anu jasmani sareng kawates ngawasa sapertos kitu, tangtos henteu diwatesan anu sajati sareng ngawengku sadayana maparin ngawasa sareng ngaliputan anu sapertos kitu ka sipat-sipat anu henteu aya tungtungna, suci tina matéri, henteu aya watesna sareng bébas tina cacad, dugi ka henteu aya jalan anu mungkin atanapi kamungkinan syirik sareng babagi. Cindekna,
ngawasa, Kamulyaan, Kasampurnaan, ngaliputan, henteu diwatesan sareng henteu aya tungtungna tina unggal rébuan lampah umum anu katingali dina alam, sareng tina unggal ratusan Asma Ilahi anu tajalli-na katingali, masing-masing hiji dalil katunggalan sareng tauhid anu kacida kuatna.
Ogé, saperti hiji kakuatan anu luar biasa hoyong ngawasa pikeun ngamimitian padamelan sareng ngabubarkeun kakuatan anu sanés, kitu ogé dina karya unggal lampah pangriksa salaku Rabb sareng unggal tajalli Asma kailahian katingali kakuatan anu luar biasa dina darajat anu sapertos kitu, dugi ka upami henteu aya pangaturan pinuh hikmah anu umum sareng kaadilan mutlak, anu nahan éta, masing-masing bakal ngawasa sadaya anu aya. Contona, naha mungkin hiji kakuatan anu nyiptakeun sareng ngurus tangkal poplar dina sakumna bumi, henteu nyandak kana handapeun kakuatan sareng pangaturan anu ngawengku, anu ngawasa sakumna rupa poplar éta sakaligus, individu leutik tangkal-tangkal sapertos walnut, apel sareng aprikot liar anu aya caket sareng nempel kana poplar, sumebar sareng campur di antara individuna; henteu ngawasana sareng ngantep direbut ku kakuatan anu sanés?
Leres, karasa hiji kakuatan sareng kakawasaan anu ngatur unggal rupa mahluk, malah unggal individu, anu katingali tiasa ngawasa sakumna alam, nyepeng sadaya hal sareng nyandak sadaya anu aya kana handapeun hukum-Na. Tangtos kakuatan sapertos ieu henteu tiasa narima babagi tina sisi mana waé sareng henteu maparin jalan ka syirik. Ogé, saperti sisi sareng perkara anu paling dipentingkeun sareng diperhatoskeun ku nu kagungan hiji tangkal anu ngahasilkeun buah nyaéta buah-buah tangkal éta, hasil dina tungtung dahan-dahanna, sareng siki pikeun bibit anu aya di jero haté buah éta sareng anu mangrupikeun haténa sorangan; sareng upami nu kagunganana ngagaduhan akal, anjeunna henteu masrahkeun buah-buah dina dahan éta salawasna ka anu sanés sareng sia-sia ngarusak kagunganana;
sarua pisan, Gusti Nu Kagungan tangkal anu disebut alam ieu henteu masrahkeun tina sisi mana waé ka kakuatan anu sanés: unsur-unsur anu mangrupikeun dahan tangkal éta; tutuwuhan sareng sato dina tungtung unsur-unsur anu sapertos kembang sareng daun-daunna; manusa anu mangrupikeun buah pangluhurna dina daun sareng kembang éta; ubudiyah sareng sukurna, anu mangrupikeun buah-buah, hasil sareng hasil diciptakeun buah-buah éta anu paling penting; hususna haténa, anu mangrupikeun siki anu ngawengku sadayana tina buah-buah éta, sareng daya ingetanna anu disebut zahrul qalb. Ku masrahkeunana, Mantenna henteu ngarusak karajaan pangriksa-Na salaku Rabb, sareng ku ngarusak éta, henteu ngarusak hak-Na pikeun disembah.
Ogé, margi tujuan pangriksa salaku Rabb ngumpul dina hal-hal leutik di tungtung lingkungan kamungkinan sareng kasrah, malah dina kaayaan sareng sipat leutikna; sareng margi éta sumber rasa nuhun, sukur sareng muja anu manjangan kana nyembah sareng patali sareng Gusti Ma'bûd, tangtos Mantenna henteu masrahkeun éta ka panangan anu sanés, sareng ku masrahkeunana, henteu ngabatalkeun hikmah-Na. Ku ngabatalkeun hikmah-Na, Mantenna henteu ngaleungitkeun kailahian-Na. Margi tujuan Gusti anu paling penting dina nyiptakeun anu aya nyaéta ngawanohkeun sareng ngajantenkeun Diri-Na dipikanyaah ku mahluk sadar, ngajantenkeun Mantenna dipuji sareng dijungjung, sareng narik rasa nuhun maranéhanana ka Diri-Na. Margi rusiah anu lemes ieu, pikeun némbongkeun yén lampah sareng paparin anu leutik sareng ngawengku sadayana sapertos rezeki, damang, hususna pituduh sareng iman, anu ngahasilkeun sukur, muja, rasa nuhun, cinta, pujian sareng ubudiyah dina tungtung lingkungan kasrah, langsung mangrupikeun karya, kahadéan, paparin, hadiah sareng lampah Gusti Khâliq alam sareng Sultan sadaya anu aya, Al-Qur'an anu ngajelaskeun kalayan pikahélokeun, ku ayat-ayat sapertos ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻫُﻮَ ﺍﻟﺮَّﺯَّﺍﻕُ ﺫُﻭ ﺍﻟْﻘُﻮَّﺓِ ﺍﻟْﻤَﺘ۪ﻴﻦُ ٭ ﻭَﺍِﺫَﺍ ﻣَﺮِﺿْﺖُ ﻓَﻬُﻮَ ﻳَﺸْﻔ۪ﻴﻦِ ٭ ﺍِﻧَّﻚَ لَا ﺗَﻬْﺪ۪ﻯ ﻣَﻦْ ﺍَﺣْﺒَﺒْﺖَ ﻭَﻟٰﻜِﻦَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻳَﻬْﺪ۪ﻯ ﻣَﻦْ ﻳَﺸَٓﺎﺀُ, sababaraha kali masrahkeun rezeki, pituduh sareng damang ka Zat Wâjibul Wujûd. Éta ngadawuh yén maparin éta husus sareng ngan kagungan Mantenna, sareng kalayan kacida kuatna nampik campur anu sanés. Leres, ni'mat iman anu maparin tempat kabagjaan anu langgeng salawasna, tangtos sareng pasti ngan tiasa ni'mat Zat Dzul-Jalâl anu nyiptakeun tempat kabagjaan éta sareng ngajantenkeun iman koncina. Anu sanés henteu tiasa janten nu maparin ni'mat anu ageung dina darajat ieu, teras nutup jandéla pangageungna sareng jalan pangpentingna pikeun disembah, sareng henteu tiasa maok éta.
~Cindekna:
Kaayaan sareng buah anu pangleutikna dina tungtung tangkal ciptaan masihan isyarat sareng nyaksian tauhid sareng katunggalan tina dua sisi:
Kahiji: Margi tujuan-tujuan pangriksa salaku Rabb dina alam ngumpul dina éta, tujuan ahirna ngumpul dina éta, sareng tajalli, némbongan sareng ta'ayyun seueurna Asma anu éndah, sareng hasil sareng mangpaat diciptakeun anu aya ngariung dina éta, masing-masing tina sisi ngumpul ieu nyarios: “Abdi téh kagungan, lampah sareng karya Zat anu nyiptakeun sakumna alam.”
Sisi kadua: Haté buah leutik éta, sareng ingetan manusa anu dina hadits disebut zahrul qalb, mangrupikeun hiji rupa daptar eusi ringkes seueurna rupa, hiji peta conto anu leutik, hiji siki rohani tangkal alam, sareng eunteung anu kacida lemesna tina seueurna Asma Ilahi. Ogé, sumebarna kalayan ngawasa dina beungeut alam sadaya haté sareng ingetan, anu conto sareng capna dina hiji cara, tangtos patali sareng Zat anu nahan sakumna alam dina genggaman pangaturan-Na, sareng ngan nyarios, “Abdi karya sareng seni Mantenna.” Cindekna,
saperti hiji buah, tina sisi mangpaatna, patali sareng nu kagungan sakumna tangkalna; tina sisi sikina, ningali sadaya bagian, anggota sareng hakékat tangkal éta; sareng tina sisi cap dina beungeutna, anu sami dina sadaya anu sarupana, nyaksian sadaya buah tangkal éta sareng nyarios, “Urang hiji sareng sumping tina hiji panangan, kagungan hiji pribadi. Anu ngadamel hiji di antara urang, tangtos anjeunna anu ngadamel sadayana”; kitu ogé mahluk hirup di tungtung lingkungan kasrah, tina sisi cap dina raray mahluk hirup, hususna manusa, daptar eusi dina haténa, sareng janten hasil sareng buah dina hakékatna, langsung patali sareng Zat anu nahan sakumna alam dina genggaman pangriksa-Na salaku Rabb, sareng nyaksian katunggalan-Na.
SARAT KADUA KAÉSAAN: Dina katunggalan aya gampil sareng henteu sesah dina darajat wajib; sareng dina syirik aya sesah sareng kasulitan dina darajat henteu mungkin. Hakékat ieu parantos dibuktikeun sareng dijelaskeun kalayan kacida pasti sareng caangna dina seueur risalah Siracünnur, numutkeun ungkapan Imam Ali radiyallohu anhu, hususna kalayan rinci dina Mektup Kadua Puluh, sareng kalayan ringkes dina Pangajaran Lemes Kaopat Lem'a Katilu Puluh. Ku dalil-dalil anu kacida kuatna, parantos ditémbongkeun yén:
Upami sadaya hal disanggakeun ka hiji Zat waé, nyiptakeun sareng ngurus alam ieu gampil sakadar hiji tangkal; nyiptakeun sareng ngawangun hiji tangkal henteu sesah sakadar hiji buah; ngamimitian sareng ngatur hiji usum semi gampil sakadar hiji kembang; sareng ngariksa sareng ngurus hiji rupa anu ngagaduhan individu anu henteu aya watesna tanpa kasulitan sakadar hiji individu. Upami dina jalan syirik disanggakeun kana sabab sareng tabiat, nyiptakeun hiji individu sesah sakadar hiji rupa, malah rupa-rupa; ngamimitian sareng ngalengkepan hiji kembang anu hirup sakadar hiji usum semi, malah sababaraha usum semi; ngawangun sareng ngahirupkeun hiji buah sakadar hiji tangkal, malah saratus tangkal; sareng nyiptakeun, ngawangun, ngahirupkeun, ngatur, ngariksa sareng ngurus hiji tangkal sesah sakadar alam, malah langkung. Margi dina Siracünnur hakékat kaayaan parantos dibuktikeun sapertos kitu; sareng margi urang ningali ku nyaksian langsung payuneun panon urang yén, salian seni sareng ajén dina darajat anu pangluhurna, aya seueur pisan dina darajat anu henteu aya tungtungna; sareng unggal mahluk hirup, salian masing-masing mesin anu matak héran, kacida pikahélokeun sareng luar biasa, sareng ngagaduhan seueur pakakas, aya dina sipat béréhan mutlak, ku gancang anu luar biasa sapertos ngahurungkeun korék, kalayan kacida gampil, henteu sesah sareng tanpa beban; tangtos éta kalayan kudu sareng écés némbongkeun yén seueur sareng gampil éta timbul tina katunggalan sareng tina janten padamelan hiji Zat waé. Upami henteu, sanés ngan murah, seueur, gancang, gampil sareng ajénna luhur anu henteu aya; malah hiji buah anu ayeuna tiasa dipésér ku lima para moal tiasa dipésér ku lima ratus lira, malah bakal langka dugi ka henteu tiasa dipendakan. Mahluk hirup anu ayeuna gampil aya sareng diciptakeun, sapertos mesin teratur anu damel ku muter pér jam sareng nyabak tombol listrik, bakal sesah sareng pinuh kasulitan dugi ka henteu mungkin; sareng sababaraha sato anu aya sareng sadaya pakakas sareng sarat hirupna dina sapoé, sajam atanapi samenit, moal aya dina sataun, malah dina saabad, malah moal aya pisan.
Dina saratus tempat Siracünnur parantos dibuktikeun kalayan pasti anu tiasa ngajantenkeun anu mungkir anu paling bedegong ogé cicing: Upami sadaya hal disanggakeun ka hiji Zat Wâhid Ahad, éta gampil, gancang sareng murah sapertos hiji hal waé. Upami sabab sareng tabiat ogé dipaparin bagian, nyiptakeun hiji hal waé bakal sesah, lami, henteu penting sareng mahal sakadar sadaya hal. Upami anjeun hoyong ningali dalil-dalil hakékat ieu, tingali Mektup Kadua Puluh sareng Katilu Puluh Tilu, Kalimah Kadua Puluh Dua sareng Katilu Puluh Dua, Lem'a Kadua Puluh Tilu ngeunaan tabiat sareng Lem'a Katilu Puluh ngeunaan Ismul A'zham, hususna Pangajaran Lemes Kaopat sareng Kagenep Lem'a Katilu Puluh ngeunaan Asma Fard sareng Qayyûm. Anjeun bakal ningali yén hakékat ieu parantos dibuktikeun kalayan pasti saperti dua kali dua opat. Di dieu bakal dipasihan isyarat kana hiji dalil tina ratusan dalil éta. Kieu:
Nyiptakeun hal-hal boh tina henteu aya, boh ku nyusun, ngumpulkeun tina unsur-unsur sareng anu aya anu sanés. Upami disanggakeun ka hiji Zat waé, tangtos Zat éta kagungan élmu anu ngaliputan unggal hal sareng kakawasaan anu ngawasa unggal hal. Dina cara ieu, maparin ayana lahir ka hal-hal anu bentuk sareng ayana dina élmu parantos aya dina élmu-Na, sareng ngaluarkeunana tina henteu aya anu lahir, kacida gampilna, sapertos ngahurungkeun korék; atanapi ngusapan sareng ngoleskeun bahan anu némbongkeun di luhureun tulisan anu diserat ku mangsi anu henteu katingali, supados tulisan éta katingali ku panon; atanapi pagawéan anu gampil mindahkeun bentuk dina eunteung fotograf kana kertas. Ku “Paréntah kun fayakûn,” Mantenna ngaluarkeun tina henteu aya anu lahir kana ayana lahir hal-hal anu rarancang, rancangan sareng ukuran rohanina aya dina élmu Gusti Nu Ngadamel.
Upami ku ngawangun sareng nyusun, sanés nyiptakeun tina nanaon sareng henteu aya, nanging ngadamel ku ngumpulkeun tina unsur-unsur sareng sabudeureun, tetep saperti individu-individu hiji batalion anu paburencay ka unggal tempat pikeun istirahat ngariung ku hiji sora tarompét sareng lebet kana kaayaan teratur; sareng dina ngagampilkeun pangiriman sareng ngajaga kaayaan éta, sakumna tentara sapertos kakuatan, hukum sareng panon panglimana; sarua pisan, partikel-partikel di handapeun paréntah Gusti Sultan alam digerakkeun sareng sumping ku aturan takdir sareng élmu-Na sareng hukum kakawasaan-Na anu ngawasa, sedengkeun anu aya anu sanés anu dirampa ku éta ogé ngagampilkeun sapertos kakuatan, hukum sareng patugas Gusti Sultan éta. Pikeun ngawangun awak hiji mahluk hirup, éta lebet sareng tetep dina hiji ukuran anu tangtu, anu sapertos citakan rohani dina élmu sareng takdir. Upami sagala hal dipasrahkeun ka rupa-rupa leungeun jeung sabab, sarta hal-hal saperti tabiat, mangka sakabéh jalma anu boga akal sapuk yén euweuh hiji sabab ogé anu tiasa nyiptakeun tina euweuh, ku cara naon waé. Sabab éta sabab henteu miboga élmu anu ngawengku sagalana sarta kakawasaan anu ngawasa sagalana, éta euweuh sanés ukur euweuh anu témbong jeung anu aya di luar, tapi euweuh sacara mutlak. Ari euweuh sacara mutlak moal tiasa janten asal ayana ku cara naon waé. Ku kituna, dina kaayaan naon waé, éta sabab kedah ngahijikeun bahan-bahan. Padahal, pikeun ngawangun jeung ngahijikeun awak hiji laleur atawa hiji kembang, zarah-zarah anu husus pikeun éta awak kakara tiasa dikumpulkeun tina beungeut bumi sanggeus diayak ku ayakan anu lemes, kalayan rébuan kasusah. Sanggeus zarah-zarah éta sumping ogé, pikeun ngajaga sangkan henteu paburencay tina awak sarta tetep teratur, diperlukeun hiji citakan tina bahan jeung tabiat, malah citakan sajumlah anggota awakna, lantaran henteu aya citakan rohani jeung citakan anu aya dina élmu. Ku cara kitu zarah-zarah anu sumping tiasa ngawangun éta awak anu hirup. Ku kituna, sakumaha masrahkeun sagala hal ka hiji Zat ngahasilkeun gampang anu dugi ka tingkat pasti jeung kedah, sarta masrahkeunana ka rupa-rupa sabab ngahasilkeun kasusah anu dugi ka tingkat mustahil jeung teu mungkin; upami sagala hal dipasrahkeun ka Zat Wâhid Ahad, mangka bari murah pisan, éta hal janten kacida ajénna, endah luar biasa karyana, kacida hartina, sarta kacida kuatna. Upami ngaliwatan jalan syirik dipasrahkeun ka rupa-rupa sabab jeung tabiat, mangka bari kacida mahalna, éta hal janten teu penting pisan, tanpa karya seni, tanpa harti, sarta tanpa kakuatan. Sabab, hiji jalma salaku prajurit ngahubungkeun jeung ngandelkeun dirina ka hiji panglima agung. Ku kituna, anjeunna meunang kakuatan batin lantaran, lamun perlu, hiji tentara tiasa dikumpulkeun di tukangeunana; anjeunna ogé meunang kakawasaan jasmani rébuan kali leuwih gedé tibatan kakuatan pribadina, lantaran kakuatan éta panglima jeung tentara janten kakuatan cadanganana; sarta anjeunna meunang kamampuh ngalakukeun pagawéan luar biasa, lantaran henteu kedah mawa sorangan sumber kakuatan anu penting éta jeung amunisina, sabab tentara anu mawa éta sadayana. Ku sabab kitu, hiji prajurit tunggal tiasa nangkep hiji marsekal musuh, mindahkeun pangeusi hiji kota, sarta nalukkeun hiji bénténg. Karyana janten luar biasa tur kacida ajénna. Upami anjeunna ninggalkeun kalungguhanana salaku prajurit sarta nyorangan, anjeunna sakaligus kaleungitan kakuatan batin anu luar biasa, kakawasaan anu luar biasa, jeung kamampuh anu ngahasilkeun kaajaiban éta. Saperti jalma biasa anu henteu kauger ku disiplin tentara, anjeunna ukur tiasa ngalakukeun pagawéan anu leutik, teu ajén, sarta teu penting nurutkeun kakuatan pribadina, sarta karyana ogé ngaleutikan saimbang jeung éta. Kitu deui, dina jalan tauhid, lantaran unggal hal ngahubungkeun jeung ngandelkeun dirina ka Gusti Qadîr Dzul-Jalâl, hiji sireum tiasa ngéléhkeun hiji Firavun, hiji laleur hiji Nemrut, sarta hiji mikroba hiji jalma zalim anu perkasa. Hiji siki saukuran kuku nanggung tangkal saukuran gunung dina taktakna, sarta janten bengkel anu janten asal jeung gudang sakabéh parabot jeung perlengkapan éta tangkal. Unggal zarah ogé, ku ngahubungkeun jeung ngandelkeun dirina kitu, tiasa ngalaksanakeun pancén anu taya watesna, nyaéta ngalayanan pikeun ngawangun awak jeung wangun anu boga saratus rébu rupa karya seni jeung corak. Karya-karya anu témbong ngaliwatan patugas-patugas leutik jeung prajurit-prajurit anu halus éta kacida sampurnana, endah karyana, sarta kacida ajénna. Sabab Zat anu ngadamel éta karya nyaéta Gusti Qadîr Dzul-Jalâl. Mantenna masrahkeun éta karya kana leungeun maranéhna sarta ngajadikeun maranéhna panghalang. Upami ngaliwatan jalan syirik dipasrahkeun ka sabab-sabab, karya sireum janten teu penting saperti sireum, sarta ajén karya hiji zarah henteu langkung ti hiji zarah. Sakumaha sagala hal ragrag ajénna sacara rohani, sacara lahiriah ogé bakal ragrag sakitu handapna nepi ka moal aya anu hoyong mésér sakuliah dunya ku lima para. Lantaran hakékatna kitu. Sarta lantaran urang ningali ku panon yén sagala hal témbong kacida ajénna, endah karyana, pinuh harti, sarta kuat pisan, tangtu euweuh jalan salian ti jalan tauhid, sarta moal mungkin aya. Upami aya, kedah ngarobah sakabéh anu aya, ngosongkeun dunya kana euweuh, tuluy ngeusian deui ku barang-barang palsu anu teu penting, supados jalan syirik tiasa dibuka. Ku kituna, anjeun parantos nguping ringkesan hiji bukti tina ratusan bukti ngeunaan tauhid anu dipedar jeung dijelaskeun dina Resaili'n-Nur, anu ku ungkapan imam Ali (ra) disebut Siracünnur jeung Siracüssürc. Anjeun tiasa ngabandingkeun bukti-bukti séjénna jeung éta. SARAT KATILU TAUHID: Dina unggal hal, utamana mahluk hirup anu didamel, ciptaanana kacida endahna. Salian ti éta, hiji siki mangrupikeun conto leutik hiji buah; hiji buah conto leutik hiji tangkal; hiji tangkal conto leutik hiji jenis; sarta hiji jenis conto leutik hiji alam semesta. Unggal-unggalna mangrupikeun gambaran anu diperkecil, daptar anu diringkes, peta singget, siki rohani, titik anu ngawengku rupa-rupa hal, sarta tétés anu janten inti, anu disaring, diperes, jeung dikumpulkeun tina alam semesta ku kaidah élmu jeung ukuran hikmah. Ku kituna, Zat anu nyiptakeun salah sahijina pasti Zat anu sami anu nyiptakeun sakabéh alam semesta. Leres, Zat anu nyiptakeun siki melon jelas nyaéta anu nyiptakeun melon. Moal tiasa sanés Mantenna; éta mustahil sarta teu mungkin. Leres, urang niténan sarta ningali yén unggal zarah dina getih ngalaksanakeun seueur pancén kalayan teratur nepi ka henteu éléh ku béntang-béntang. Sarta unggal sél getih beureum jeung bodas anu aya dina getih ngalaksanakeun pagawéan ngajaga jeung nyumponan kabutuh awak kalayan kacida sadar, nepi ka langkung sampurna tibatan patugas bekel jeung prajurit penjaga anu pangsampurnana. Sarta unggal sél dina awak ngalaman transaksi, panghasilan, jeung pangaluaran anu kacida teraturna, nepi ka diurus langkung sampurna tibatan awak anu pangsampurnana atawa hiji karaton. Unggal individu sasatoan jeung tutuwuhan mawa hiji cap dina beungeutna sarta hiji mesin dina jero jeung dadana, anu ngan tiasa didamel ku Zat anu nyiptakeun sakabéh sasatoan jeung tutuwuhan: cap dina éta beungeut sarta mesin dina éta dada. Unggal jenis mahluk hirup sumebar dina beungeut bumi kalayan kacida teraturna sarta pacampur kalayan silih pakait jeung jenis-jenis séjén. Ku kituna, anu henteu nyiptakeun, ngurus, ngatur, jeung ngamumulé sakabéh jenis éta sakaligus, sarta henteu tiasa ninun jeung nyiptakeun karpét hirup anu kacida pinuhna ku corak jeung karya seni, anu nutupan beungeut bumi sarta ditinun ku opat ratus rébu benang pakan tina tutuwuhan jeung sasatoan, moal tiasa nyiptakeun jeung ngurus hiji jenis éta. Upami hal-hal séjén dibandingkeun jeung ieu, bakal kaharti yén sakabéh alam semesta, tina segi nyiptakeun jeung ngadamel, mangrupikeun hiji sakabéh anu henteu nampi dipecah-pecah; sarta tina segi ngatur jeung ngaping ku rububiyah, mangrupikeun hiji sakabéh anu teu mungkin dibagi. Sarat katilu ieu parantos dijelaskeun jeung dibuktikeun kalayan kacida pastina tur caangna dina seueur risalah Siracünnur, utamana dina Bagéan Kahiji Kalimah Katilu Puluh Dua, nepi ka dina eunteung unggal hal hiji bukti katunggalan ngawujud sarta hiji dalil tauhid mantul, saperti pantulan panonpoé. Ku nganggap éta katerangan cekap, di dieu urang ngaringkeskeun carita anu panjang éta.
TINGKAT KATILU
Tingkat ieu bakal medar sacara ringkes tilu tanda tauhid anu ngawengku sagalana. Dalil-dalil, tanda-tanda, jeung bukti-bukti anu nunjukkeun yén katunggalan leres-leres aya taya watesna sarta teu kaétang. Lantaran rébuan bukti tina éta parantos dipedar kalayan rinci dina Siracünnur, dina Tingkat Katilu ieu cekap dipedar sacara ringkes ukur tilu bukti anu ngawengku sagalana. TANDA JEUNG BUKTI KAHIJI, anu kecap ﻭَﺣْﺪَﻩُ mangrupikeun hasilna. Dina unggal hal aya katunggalan. Ari katunggalan nunjukkeun jeung ngisyaratkeun ka hiji anu tunggal. Leres, hiji karya anu tunggal jelas kaluar ti hiji anu ngadamel anu tunggal. Hiji tangtu asalna tina hiji. Lantaran dina unggal hal aya hiji katunggalan, tangtu éta nunjukkeun yén hal éta karya jeung hasil seni hiji Zat. Leres, alam semesta ieu saperti kuncup ros anu dibungkus ku rébuan lapisan katunggalan. Malah mangrupikeun hiji manusa panggedéna anu ngagem katunggalan sajumlah Asma sareng padamelan Ilahi anu ngawengku sagalana. Malah mangrupikeun tangkal tuba ciptaan, anu dina dahan-dahanna ngagantung katunggalan sajumlah jenis mahluk. Leres, alam semesta ieu boga hiji pangurusan, hiji pangaturan, hiji kakawasaan karajaan, sarta hiji cap: hiji, hiji, hiji, nepi ka sarébu hiji... Sarta Asma sareng padamelan anu ngagerakkeun alam semesta ieu masing-masing tunggal, bari unggal-unggalna ngawengku alam semesta atawa sabagéan ageungna. Hartina, hikmah anu lumangsung di jerona hiji, pitulungna hiji, pangaturanana hiji, bekelna hiji, rohmat anu rurusuhan nulungan anu butuh hiji, hujan anu janten salah sahiji juru ngaladénan inuman éta rohmat hiji, sarta kitu deui: hiji, hiji, hiji, nepi ka rébuan hiji... Sarta panonpoé anu janten tungku alam semesta ieu hiji, bulan anu janten lampuna hiji, seuneu anu janten juru masakna hiji, gunung anu janten gudang perlengkapan sarta tihang anu ngandung harta hiji, juru mawa jeung nyadiakeun caina hiji, bolu anu nyiraman kebon-kebonna hiji, sarta kitu deui: hiji, hiji, hiji, nepi ka sarébu hiji... Ku kituna, seueur katunggalan jeung kaayaan ngahiji alam ieu mangrupikeun bukti anu jelas, anu nunjukkeun jeung ngisyaratkeun ka Gusti Wâhid Ahad anu hiji, sakitu écésna saperti panonpoé. Sarta unggal unsur jeung jenis dina alam semesta, bari tunggal, ngawengku beungeut bumi, asup kana hiji jeung nu séjén, sarta ngahiji kalayan silih pakait, malah silih tulungan. Ieu tangtu mangrupikeun tanda anu jelas yén Anu Kagungan, Anu Ngawasa, sareng Anu Ngadamelna hiji. TANDA JEUNG BUKTI KADUA, anu ngahasilkeun kecap لَا ﺷَﺮ۪ﻳﻚَ ﻟَﻪُ. Nyaéta: dina unggal hal di sakabéh alam semesta, ti zarah dugi ka béntang, aya susunan anu sampurna pisan tanpa cacad, sagalana silih saluyu kalayan éndah pisan tanpa kakurangan, sarta aya ukuran anu adil tanpa kazaliman. Leres, susunan anu sampurna jeung ukuran anu saluyu mung tiasa aya ku katunggalan. Upami rupa-rupa leungeun pipilueun dina hiji pagawéan, bakal ngacowkeunana. Mangga titénan kaagungan ieu susunan: éta parantos ngajadikeun alam semesta hiji karaton anu kacida sampurnana, anu unggal batuna boga karya seni sakumaha hiji karaton. Éta parantos ngajadikeunana hiji kota anu kacida megahna, anu panghasilan jeung pangaluaranana taya watesna, sarta barang-barang jeung bekelna anu teu aya tungtungna tur kacida ajénna sumping tina balik panghalang gaib kalayan teratur pisan, dina waktosna, ti tempat-tempat anu teu disangka. Sarta éta parantos ngarobahna janten hiji kitab anu pinuh harti sarta luar biasa: unggal aksarana ngébréhkeun harti sajumlah saratus padalisan, unggal padalisanna saratus kaca, unggal kacana saratus bab, sarta unggal babna saratus kitab. Sakabéh bab, kaca, padalisan, kecap, jeung aksarana ogé silih ningali sarta silih ngisyaratkeun. Sarta mangga titénan sampurnana pangaturan dina ieu susunan anu matak héran: éta parantos ngajadikeun alam semesta anu ageung ieu beresih saperti kota anu beradab, malah saperti karaton anu éndah anu kacida diperhatikeun kabersihanana; malah saperti bidadari anu ngagem tujuh puluh pakéan hias dina saluhureun hiji jeung nu séjén; malah saperti kuncup ros anu dibungkus ku tujuh puluh lapisan anu lemes tur éndah, suci sarta beresih. Sarta mangga titénan sampurnana kaadilan ieu ukuran dina susunan jeung kabersihan éta: mahluk-mahluk sarta sato-sato anu leutik pisan tur halus, anu kakara tiasa katingal sanggeus digedékeun sarébu kali, sarta béntang-béntang jeung panonpoé-panonpoé anu sarébu kali langkung ageung tibatan bumi, ditimbang ku beurat jeung ukuran éta timbangan. Sagala kabutuhna dipasihan tanpa kakurangan. Mahluk-mahluk anu leutik éta, sareng ciptaan anu luar biasa ageung, sarua nangtung taktak padeukeut di payuneun ukuran kaadilan éta. Padahal, di antara anu ageung éta aya anu, upami kaleungitan kasaimbanganana salami sadetik waé, tiasa ngaruksak kasaimbangan alam sarta ngahasilkeun pangaruh anu tiasa nimbulkeun kiamat. Sarta mangga titénan kaéndahan anu luar biasa matak kataji dina susunan, kabersihan, jeung ukuran ieu: éta parantos masihan wangun ka alam semesta anu ageung ieu saperti hiji pésta anu kacida éndahna, hiji paméran anu kacida dihiasna, sarta hiji usum semi anu kembang-kembangna kakara mekar. Sarta parantos ngajadikeun usum semi anu ageung hiji pot kembang anu kacida éndahna sarta hiji beungkeut ros, bari masihan wangun ka unggal usum semi saperti hiji kembang anu megah, anu boga ratusan rébu corak sarta mekar ti usum ka usum dina beungeut bumi. Dina usum semi éta unggal kembang dihias ku rupa-rupa hiasan. Leres, ku tajalli anu éndah tina Asmaul Husna anu boga kaéndahan tanpa tungtung, unggal jenis dina alam semesta, malah unggal individuna, parantos nampi kaéndahan nurutkeun kamampuhna, nepi ka Hujjatul Islâm imam Gazalî nyarios: ﻟَﻴْﺲَ ﻓِﻰ الْاِمْكَانِ ﺍَﺑْﺪَﻉُ ﻣِﻤَّﺎ ﻛَﺎﻥَ Hartina, "Dina lingkup anu mungkin aya, euweuh anu langkung endah jeung langkung éndah tibatan alam anu aya ieu." Ku kituna, kaéndahan anu ngawengku sagalana tur matak kataji ieu, kabersihan anu umum tur luar biasa ieu, ukuran anu ngawasa sarta ngawengku sagalana tur kacida talitina ieu, sarta susunan anu ngawengku sagalana, silih saluyu, tur luar biasa dina unggal segi ieu, janten bukti jeung tanda katunggalan sarta tauhid anu langkung caang tibatan cahya dina tengah beurang anu nunjukkeun panonpoé. Ieu mangrupikeun waleran anu kacida singgetna tur kuatna kana hiji patarosan anu kacida pentingna anu boga dua bagéan, patali jeung tingkat ieu. ~Bagéan kahiji patarosan:
Dina tingkat ieu anjeun nyarios yén alam semesta diliputan ku kaéndahan, éndahna rupa, kapunjulan rupa, sarta kaadilan. Padahal, naon anu anjeun badé carioskeun ngeunaan sakitu seueur kagoréngan, musibah, panyakit, balai, jeung maot anu aya di payuneun panon urang? ~Waleran:
Kagoréngan anu ngahasilkeun atawa némbongkeun seueur kaéndahan ogé, sacara henteu langsung, mangrupikeun hiji kaéndahan. Sarta musnana atawa henteu katingalna kagoréngan anu janten sabab seueur kaéndahan henteu katingal sarta tetep nyumput, sanés ukur sakali goréngna, tapi mangkali-kali. Contona, upami henteu aya kagoréngan minangka hiji ukuran babandingan, hakékat kaéndahan bakal ukur hiji jenis, sarta seueur tingkatna tetep nyumput. Ku asupna kagoréngan, tingkat-tingkatna kabuka. Saperti ayana tiis némbongkeun tingkat-tingkat panas, sarta ayana poék némbongkeun tingkat-tingkat cahya. Kitu deui, ku ayana kajahatan, karugian, musibah, jeung kagoréngan anu sabagéan, kahadéan, mangpaat, ni'mat, jeung kaéndahan anu ngawengku sagalana janten témbong. Hartina, nyiptakeun anu goréng sanés goréng, tapi éndah. Sabab lolobana hasilna éndah. Leres, hiji jalma kedul anu dirugikeun ku hujan henteu tiasa ngabatalkeun hasil-hasil hujan anu hadé, anu ngajadikeun hujan disebat rohmat, sarta henteu tiasa ngarobah rohmat janten kasusah. Ari sirna, leungit, jeung maot, parantos dibuktikeun dina Mektup Kadua Puluh Opat ku bukti-bukti anu kacida kuatna tur pastina yén éta henteu patukang tonggong jeung rohmat anu umum, kaéndahan anu ngawengku sagalana, sarta kahadéan anu ngawengku sagalana; malah mangrupikeun saratna. Malah, lantaran sétan ogé janten sabab ayana pasanggiri jeung bajoang, anu janten pegas pikeun manusa maju sacara rohani, nyiptakeun éta jenis ogé hadé sarta, tina éta segi, éndah. Malah masihan siksa naraka ka jalma kafir ogé éndah, lantaran ku kakafiranana anjeunna ngalanggar hak sakabéh alam semesta sarta ngahina martabatna. Lantaran dua pokok ieu parantos dipedar kalayan lengkep tur rinci dina risalah-risalah séjén, di dieu urang cekap masihan isyarat anu pondok. ~Bagéan kadua patarosan:
{(Catetan handap): Waleran kana bagéan kadua ieu kacida pentingna, sarta ngaleungitkeun seueur sangkaan anu salah.} Hayu urang nampi waleran ngeunaan sétan jeung jalma kafir ieu tina segi umumna. Tapi kumaha Gusti Jamîl Mutlak sareng Gusti Rahîm Mutlak, anu kagungan kahadéan mutlak, nyaéta Zat Ghaniyy Mutlak, tiasa nyababkeun individu-individu jeung jalma-jalma anu lemah tur sabagéan katarajang musibah, kajahatan, jeung kagoréngan? ~Waleran:
Sagala kahadéan, kaéndahan, jeung ni'mat langsung sumping tina khazanah rohmat sareng karunia husus Gusti Jamîl sareng Gusti Rahîm Mutlak éta. Ari musibah jeung kajahatan mangrupa hiji-dua hasil sabagéan tina seueur hasil hukum-hukum umum anu ngawengku sagalana, anu ngagambarkeun pangersa umum sarta lumangsung dina kakawasaan rububiyah kalayan nami adatullah. Lantaran éta mangrupikeun sarat sabagéan tina lumangsungna hukum-hukum éta, tangtu Mantenna ogé nyiptakeun hasil-hasil sabagéan anu goréng éta pikeun miara jeung ngajaga hukum-hukum anu janten dasar pikeun kamaslahatan umum. Tapi, pikeun nyanghareupan hasil-hasil sabagéan anu nyeri éta, Mantenna masihan pitulung husus anu sipatna Rahmani sarta karunia husus anu sipatna Rabbani, pikeun ngawaler jeritan individu anu katarajang musibah jeung paménta pitulung jalma-jalma anu kajiret ku balai. Ku némbongkeun yén Mantenna ngalaksanakeun padamelan ku pilihan-Na, yén unggal pagawéan unggal hal gumantung kana pangersa-Na, yén hukum-hukum umum ogé salawasna tunduk kana pangersa sareng pilihan-Na, sarta yén Gusti Rabb Rahîm ngadangukeun individu-individu anu ngajerit lantaran tekanan hukum-hukum éta sarta nulungan aranjeunna kalayan karunia-Na; Mantenna muka panto tajalli husus ku pangecualian tina kaidah-kaidah adatullah anu umum sarta hukum-hukum anu umum éta, jeung ogé ku hasil-hasil sabagéan anu goréng, ngaliwatan karunia husus sarta dipikanyaahkeun sacara husus, nyaéta ngajadikeun Mantenna dipikanyaah. Ku cara kitu Mantenna muka hiji lapangan tanpa wates jeung tanpa kaiket pikeun tajalli Asmaul Husna anu tanpa wates jeung tanpa kaiket. Lantaran tanda kadua tauhid ieu parantos dipedar di tempat-tempat Siracünnur anu panginten dugi ka saratus, di dieu urang cekap masihan isyarat anu ringkes.