Şuâ Kaopat
ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ
Sacara rohani jeung darajat, Lem'a Kalima
sarta sacara wangun jeung tempatna, Şuâ Kaopat anu ajén tina Lem'a Katilu Puluh Hiji Mektup Katilu Puluh Hiji
sarta mangrupikeun hiji pangajaran lemes anu penting tina Ayat Hasbiyah.
~Pépéling:
Béda sareng kitab-kitab séjén, Risale-i Nur dina awalna lumangsung dina balik panghalang; beuki lila beuki kabuka. Utamana dina ieu risalah, "Tingkat Kahiji", bari mangrupikeun hiji hakékat anu kacida ajénna, ogé kacida halus jeung jerona. Sarta tingkat kahiji ieu parantos témbong minangka pangobatan pikeun kasusah-kasusah abdi anu rupa-rupa tur jero, dina wangun nimbang rarasaan anu kacida pentingna, ngalaksanakeun urusan iman anu pinuh sumanget, sarta paguneman haté anu kacida nyumputna, anu husus kanggo abdi. Anu leres-leres saluyu sareng abdi tiasa ngaraosan sapinuhna; upami henteu, moal tiasa ngaraosan kanikmatanana sapinuhna.
Dina hiji waktos, lantaran jalma-jalma anu ngutamakeun dunya misahkeun abdi tina sagala hal, abdi katarajang lima rupa kaayaan ngumbara jauh ti lembur. Sarta dina sepuh abdi, abdi kajiret ku lima rupa panyakit anu sabagéan sumping tina kasedih. Ku lalawora anu sumping tina kasusah, abdi henteu niténan cahya-cahya Risale-i Nur anu ngalilipur jeung nulungan, tapi langsung niténan haté abdi sarta milarian roh abdi. Abdi ningali yén kanyaah anu kacida kuatna pikeun tetep aya salawasna, kanyaah anu kuat kana ayana, kahayang anu ageung kana kahirupan, henteu mampuh tanpa wates, sarta henteu miboga nanaon tanpa tungtung, ngawasa abdi. Padahal sirna anu matak pikasieuneun mareuman hirup anu langgeng éta. Dina éta kaayaan, abdi nyarios saperti anu diucapkeun ku hiji panyajak anu haténa kabeuleum: Haté hoyong awak abdi langgeng, Gusti Haqq hoyong éta sirna.
Abdi kajiret ku kasangsaraan anu teu aya ubarna, aduh, Lokman henteu terang.
Abdi tungkul kalayan asa peupeus. Ujug-ujug ayat ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ sumping nulungan abdi sarta nyarios, "Baca abdi kalayan taliti." Abdi macana lima ratus kali sadinten. Abdi nyerat sacara ringkes sabagéan cahyana anu kacida ajénna anu kabuka kanggo abdi dina cara 'ainul yaqin, sarta ukur salapan cahya jeung tingkatna. Ari katerangan rincina, anu baheula dipikanyaho ku 'ilmul yaqin, sanés ku 'ainul yaqin, abdi pasrahkeun ka Risale-i Nur.
TINGKAT KAHIJI CAHYA HASBIYAH
Kanyaah pikeun tetep aya salawasna anu aya dina abdi sanés museur kana langgengna abdi sorangan. Tapi lantaran dina hakékat diri abdi aya hiji kalangkang tajalli hiji Asma Zat Dzul-Kamâl sareng Dzul-Jamâl, anu kagungan kasampurnaan mutlak sarta anu dipikanyaah lantaran Zat-Na sorangan, tanpa sabab, kanyaah fitrah anu aya dina fitrah abdi, anu museur kana ayana, kasampurnaan, sareng langgengna Gusti Kâmil Mutlak salawasna éta, salah jalan lantaran lalawora, nyangkut kana kalangkang, sarta mikanyaah eunteung tetep aya salawasna. ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ sumping sarta ngangkat panghalang. Abdi ningali, ngaraosan, sarta ngarasakeun kalayan haqqul yaqin yén nikmat jeung bagja tina langgengna abdi aya sacara sami, malah kalayan cara anu langkung sampurna, dina iman, pangakuan anu yakin, sarta kayakinan pasti abdi kana Gusti Bâqî Dzul-Kamâl tetep langgeng salawasna, sarta yén Mantenna Gusti Rabb sareng Ilâh abdi. Sabab ku langgengna Mantenna salawasna, hiji hakékat anu moal maot janten nyata kanggo abdi. Lantaran hakékat diri abdi janten kalangkang hiji Asma anu langgeng sarta abadi, ku kasadaran iman éta pasti henteu maot deui. Sarta ku kasadaran iman éta, ayana kasampurnaan mutlak anu dipikanyaah sacara mutlak dipikanyaho, sahingga kanyaah kana Zat anu kuat tur fitrah dicumponan. Sarta ku kasadaran iman anu patali sareng Gusti Bâqî Sarmadî tetep langgeng salawasna jeung aya, kasampurnaan-kasampurnaan alam semesta jeung jenis manusa dipikanyaho sarta kapanggih; kataji sacara fitrah kana kasampurnaan salamet tina kanyeri anu taya watesna sarta nampi nikmat jeung kanikmatanana. Sarta ku kasadaran iman éta, timbul hiji patali ka Gusti Bâqî Sarmadî; ku patali iman éta, timbul hubungan ka sakabéh karajaan kagungan-Na. Ku hubungan lantaran éta patali, manusa niténan ku panon iman saolah-olah miboga sabangsa hak pikeun kagungan karajaan anu taya watesna, sarta nyandak mangpaat sacara rohani. Sarta ku kasadaran iman, patali, jeung hubungan éta, timbul hiji iketan sarta sabangsa sambungan ka sakabéh anu aya. Dina kaayaan éta, dina tingkat kadua, salian ayana dirina, aya hiji ayana anu taya watesna, anu ku kasadaran iman, patali, hubungan, iketan, sarta sambungan éta saolah-olah janten sabangsa ayana dirina. Kanyaah fitrah kana ayana janten tenang. Sarta ku kasadaran iman, patali, hubungan, sarta iketan éta, timbul hiji ukhuwah ka sakabéh jalma anu sampurna. Dina kaayaan éta, terang yén jalma-jalma anu sampurna anu taya watesna henteu musna sarta henteu leungit ku ayana sareng langgengna Gusti Bâqî Sarmadî salawasna, langgengna réréncangan anu taya watesna, anu diiket jeung dijantenkeun réréncangan ku ngahargaan jeung muji, sarta neraskeunana kasampurnaan maranéhna, masihan kanikmatan luhur ka anu kagungan éta kasadaran iman. Sarta ku kasadaran iman, patali, hubungan, iketan, sarta ukhuwah éta, abdi ningali yén abdi tiasa ngaraosan kabagjaan anu taya watesna dina diri abdi ku bagjana sakabéh réréncangan abdi — anu kanggo kabagjaan maranéhna abdi kalayan rido ngorbankeun kahirupan jeung langgengna abdi. Sabab ku bagjana hiji réréncangan anu tulus, réréncanganana anu nyaah ogé bagja sarta ngaraosan nikmat. Ku kituna, ku kasadaran iman éta, abdi ngaraosan yén ku langgengna sareng ayana Gusti Bâqî Dzul-Kamâl, sakabéh para nabi, para wali, sarta jalma-jalma pilihan anu janten junjunan jeung réréncangan abdi, kalayan rasul anu mulya ﷺ, kulawarga, sareng para sahabatna di payun, sarta sakabéh réréncangan abdi séjén anu taya watesna, salamet tina dibasmi salalanggengna sarta nampi kabagjaan abadi. Ku rusiah hubungan, iketan, ukhuwah, jeung silaturahmi, abdi ngarasakeun kabagjaan maranéhna mantul ka abdi sarta ngajadikeun abdi bagja. Sarta ku kasadaran iman éta, abdi salamet tina kanyeri anu taya watesna anu sumping tina lemesna rarasaan ka sasama manusa jeung kanyaah ka baraya, sarta ngaraosan kanikmatan rohani anu taya watesna. Sabab sacara fitrah abdi hoyong kalayan reueus ngorbankeun kahirupan jeung langgengna abdi supados maranéhna salamet tina bahaya, utamana para bapa sareng ibu abdi, sarta sakabéh baraya turunan, nasab, jeung rohani abdi. Ku kasadaran iman abdi ngaraosan yén ku langgengna sareng ayana Gusti Bâqî Nu Sajati, maranéhna salamet tina musna, euweuh, dibasmi salalanggengna, sarta kanyeri anu taya watesna, sarta nampi rohmat-Na anu taya watesna. Sarta abdi terang jeung ngaraosan yén minangka gaganti kanyaah abdi anu sabagéan tur henteu gaduh pangaruh, anu janten dasar kasedih jeung kanyeri, aya rohmat anu tanpa tungtung anu niténan jeung ngajaga maranéhna. Saperti hiji indung ngaraosan nikmat ku nikmat, kasenangan, jeung tengtremna anakna, abdi ogé ngaraosan nikmat sarta bungah ku salamet jeung tengtremna sakabéh pribadi anu dipikanyaah ku abdi dina pangaping éta rohmat, sarta sukur kalayan kacida jerona. Sarta ku kasadaran iman éta, ku patali iman éta, abdi terang, ngaraosan, sarta yakin yén Resailü'n-Nur, anu janten hasil kahirupan abdi, sabab kabagjaan abdi, sarta pancén fitrah abdi, ogé salamet tina leungit, musna, tanpa mangpaat, sarta garing sacara rohani, sarta tetep langgeng bari ngahasilkeun buah. Abdi ngaraosan kanikmatan rohani anu langkung ageung pisan tibatan nikmat tina abdi tetep aya salawasna, sarta leres-leres ngaraosan éta. Sabab abdi iman yén ku langgengna sareng ayana Gusti Bâqî Dzul-Kamâl, Resailü'n-Nur henteu ukur kacatet dina ingetan jeung haté manusa; tapi ogé janten tempat maca pikeun mahluk anu sadar tur mahluk rohani anu taya watesna. Sarta upami ditampi ku rido Ilahi, éta kagambar dina Lauh Mahfuz jeung papan-papan anu dijaga, sarta dihias ku buah-buah pahala. Utamana lantaran patalina ka Al-Qur'an, ditampi ku nabi, sarta insyaalloh diridoan ku Ilahi, abdi terang yén ayana sakedapan sarta ditingali ku paningal Rabbani langkung ajén tibatan panghargaan sakabéh jalma anu ngutamakeun dunya. Ku kituna, abdi terang yén abdi salawasna siap ngorbankeun kahirupan jeung langgengna abdi pikeun langgeng, neraskeun, nepikeun harti, sarta ditampina unggal risalah dina éta kumpulan risalah, anu ngabuktikeun hakékat-hakékat iman; sarta kabagjaan abdi aya dina ngalayanan Al-Qur'an ku éta risalah-risalah. Dina kaayaan éta, ku patali iman éta, abdi ngartos yén ku Gusti tetep aya salawasna, éta risalah nampi panghargaan saratus tingkat langkung luhur tibatan pujian manusa. Ku sakabéh kakuatan abdi, abdi ngucapkeun ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ. Sarta ku kasadaran iman éta, abdi terang yén iman kana langgengna sareng ayana Gusti Bâqî Dzul-Jalâl, anu maparin langgeng salawasna sarta hirup anu terus aya, sarta hasil-hasil iman saperti amal shalih, mangrupikeun buah-buah langgeng kahirupan anu bakal sirna ieu sarta sarana pikeun tetep aya salawasna. Saperti hiji siki anu ninggalkeun cangkangna pikeun robah janten tangkal anu ngahasilkeun buah, abdi ogé ngayakinkeun nafsu abdi pikeun ninggalkeun cangkang langgengna di dunya ieu pikeun ngahasilkeun buah-buah langgeng éta. Sareng nafsu abdi, abdi ngucapkeun ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ, langgengna Mantenna salawasna cekap kanggo urang. Sarta ku kasadaran iman sareng patali ibadah, abdi terang kalayan 'ilmul yaqin yén balik panghalang taneuh janten caang, lapisan taneuh anu beurat ogé diangkat tina luhureun jalma maot, sarta jero bumi anu diasupan ngaliwatan panto kubur sanés poék anu kacampuran euweuh. Ku sakabéh kakuatan abdi, abdi ngucapkeun ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ. Sarta abdi ngaraosan kalayan kacida pastina, sarta ku kasadaran iman éta terang kalayan haqqul yaqin yén: kanyaah pikeun tetep aya salawasna anu kacida kuatna dina fitrah abdi, anu museur kana langgengna sareng ayana Gusti Bâqî Dzul-Kamâl tina dua segi, ku kaakuan anu masang panghalang, parantos kaleungitan Anu Dipikanyaahna. Abdi ningali éta parantos janten jalma bingung anu nyembah eunteungna. Sarta abdi ngaraosan yén kanyaah pikeun tetep aya salawasna anu kacida jero jeung kuat éta parantos ngawasa hakékat diri abdi ngaliwatan kalangkang hiji Asma kasampurnaan mutlak, anu ku fitrah dipikanyaah sarta dipuja lantaran Zat-Na sorangan, tanpa sabab, sarta masihan éta kanyaah pikeun tetep aya salawasna. Bari kasampurnaan Zat-Na, anu henteu ngabutuhkeun alesan, tujuan, atawa sabab naon ogé pikeun dipikanyaah salian ti Zat-Na, parantos cekap sapinuhna kanggo dipuja; ku masihan ogé buah-buah langgeng anu tadi urang pedar, anu masing-masing pantes dikorbankeun sanés ukur hiji kahirupan jeung langgengna éta, tapi upami tiasa, rébuan kahirupan dunya jeung langgengna éta, Mantenna langkung nguatkeun éta kanyaah fitrah. Upami abdi tiasa, abdi bakal ngucapkeun ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ ku sakabéh zarah awak abdi, sarta abdi parantos ngucapkeun ku éta niat. Sarta kasadaran iman anu milarian langgengna dirina sarta mendakan yén Gusti tetep aya salawasna — anu sabagéan buahna tadi abdi isyaratkeun ku "Sarta... Sarta... Sarta..." — masihan kanikmatan jeung sumanget anu sakitu ageungna ka abdi, nepi ka ku sakabéh roh abdi, ku sakabéh kakuatan abdi, di jero haté abdi anu pangjerona, sareng nafsu abdi, abdi ngucapkeun: ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺒَﻘَﺎﺀِ ﻟَﺬَّﺓً ﻭَ ﺳَﻌَﺎﺩَﺓً ﺍ۪ﻳﻤَﺎﻧ۪ﻰ ﻭَ ﺷُﻌُﻮﺭ۪ﻯ ﻭَ ﺍِﺫْﻋَﺎﻧ۪ﻰ ﺑِﺎَﻧَّﻪُ ﻫُﻮَ ﺍِﻟٰﻬِﻰَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ
TINGKAT KADUA CAHYA HASBIYAH
Salian henteu mampuh tanpa wates dina fitrah abdi, dina kaayaan sepuh, jauh ti lembur, nyorangan, sarta dipisahkeun tina sasama, nalika jalma-jalma anu ngutamakeun dunya nyerang abdi ku tipu daya jeung mata-matana, abdi nyarios dina haté: "Tentara-tentara nyerang hiji jalma anu leungeunna dibeungkeut, lemah, sarta gering. Naha jalma anu sangsara éta (hartina abdi) henteu gaduh hiji tempat pikeun ngandelkeun diri?" Tuluy abdi milari pitulung tina ayat ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ. Ayat éta ngajarkeun ka abdi yén ku surat bukti patali iman, anjeun ngandelkeun diri ka Gusti Qadîr Mutlak, hiji Sultan anu unggal usum semi dina beungeut bumi masihan sakabéh parabot tentara tutuwuhan jeung sasatoan anu diwangun ku opat ratus rébu bangsa, kalayan teratur pisan. Sarta unggal taun Mantenna ngabarukeun pakéan dua tentara-Na anu kacida ageungna anu disebat tangkal jeung manuk, ngagemkeun pakéan anyar, sarta ngaganti baju jeung seragamna. Sakumaha Mantenna ngabarukeun gaun jeung lawon panutup hayam jeung manuk, Mantenna ogé ngaganti pakéan gunung jeung tudung beungeut dataran. Sarta sakabéh bekel tentara sasatoan anu kacida ageungna, kalayan manusa di payun, Mantenna lebetkeun kana inti-inti Rahmani anu disebat siki jeung inti siki, tina unggal jenis sakabéh kadaharan. Éta sanés saperti inti daging, gula, jeung kadaharan séjén anu kakara kapendak ku manusa anu beradab, tapi saratus tingkat langkung sampurna tibatan inti-inti hasil peradaban éta. Mantenna ogé ngabungkus inti-inti éta dina pedaran qadar ngeunaan masak jeung mekarna, sarta kanggo ngajagana Mantenna lebetkeun jeung nyimpenna dina peti-peti anu leutik pisan. Peti-peti leutik éta diciptakeun tina pabrik "kâf-nun" kalayan sakitu gancang, gampang, sarta seueur, nepi ka Al-Qur'an ngadawuh, "Didamel ku hiji paréntah." Sarta bari sakabéh inti éta henteu ngeusian hiji kota, silih sarupa, sarta bahanna sami, kadaharan anu kacida rupa-rupana tur ngeunah anu dimasak ku Gusti Razzâq Nu Maha Mulya tina éta dina hiji usum panas, tina hiji segi tiasa ngeusian sakabéh kota di bumi. Ku kituna, lantaran anjeun tiasa mendakan tempat ngandelkeun diri saperti kitu ku surat bukti patali iman, anjeun tiasa ngandelkeun diri ka kakuatan sareng kakawasaan anu taya watesna. Abdi ogé, nalika nyandak ieu palajaran tina ayat éta, mendakan kakuatan batin anu sakitu ageungna, nepi ka ngaraosan kamampuh iman anu tiasa ngajadikeun abdi nangtang sanés ukur musuh-musuh abdi ayeuna, tapi sakuliah dunya. Ku sakabéh roh abdi, abdi ngucapkeun ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ. Sarta tina segi henteu miboga nanaon sarta kabutuh abdi anu taya watesna, abdi ogé mulih milari pitulung tina ayat éta pikeun hiji tempat nyuhunkeun pitulung. Ayat éta nyarios ka abdi: "Ku patali janten anu dipiboga sareng hamba, anjeun patali ka Gusti Mâlik Karîm sarta kadaptar dina buku bekel-Na. Dina unggal usum semi jeung usum panas, tina gaib, tina euweuh, ti tempat anu teu disangka, sarta tina taneuh anu garing, Mantenna ngahias jeung ngagelar méja bumi saratus kali kalayan kadaharan anu béda-béda, ku cara saolah-olah diangkat tuluy diturunkeun deui. Saolah-olah taun-taun dina waktos sarta dinten-dinten dina unggal taun mangrupikeun wadah pikeun buah-buah karunia jeung kadaharan rohmat anu sumping silih susul, sarta paméran pikeun tingkat-tingkat karunia umum jeung husus Gusti Razzâq Rahîm. Ku kituna anjeun hamba Gusti Ghaniyy Mutlak sapertos kitu. Upami anjeun sadar kana kaayaan anjeun salaku hamba, henteu miboga nanaon anu nyeri pikeun anjeun bakal janten napsu dahar anu nikmat." Abdi ogé nyandak éta palajaran. Sareng nafsu abdi, abdi nyarios, "Leres, leres, leres pisan," sarta bari tawakal ngucapkeun ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ.
TINGKAT KATILU CAHYA HASBIYAH
Ku tekanan kaayaan jauh ti lembur, panyakit, jeung ditindes éta, abdi mendakan hubungan abdi sareng dunya parantos pegat. Nalika iman ngajarkeun yén abdi janten calon pikeun kabagjaan anu langgeng di dunya anu abadi sarta nagri anu langgeng, abdi ngeureunkeun "Aduh, aduh!" sarta nyarios "Ah, ah!" kalayan lega. Tapi abdi mikir yén ieu tujuan cita-cita, sasaran roh, sarta hasil fitrah mung tiasa kajadian ku kakawasaan tanpa wates Gusti Qadîr Mutlak, anu uninga jeung nyatet sakabéh gerak, cicing, kaayaan, sarta amal sakabéh mahluk, dina ucapan jeung lampah; anu ngajadikeun manusa anu leutik pisan sarta henteu mampuh sacara mutlak ieu réréncangan sareng anu diajak nyarios; sarta anu masihan kalungguhan di luhureun sakabéh mahluk. Éta ogé mung tiasa kajadian ku masihan pitulung jeung perhatian anu tanpa tungtung ka manusa. Ku kituna abdi hoyong katerangan anu muka iman sarta nyenangkeun haté ngeunaan dua pokok ieu, nyaéta padamelan kakawasaan saperti kitu sarta pentingna manusa anu leres-leres penting, bari dina lahirna témbong henteu penting. Abdi mulih milari pitulung tina ayat éta. Ayat éta ngadawuh, "Dina ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ, perhatikeun ﻧَﺎ, sarta déngékeun saha anu sareng anjeun ngucapkeun ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ku basa kaayaan jeung basa ucapan!" Éta masihan paréntah. Ujug-ujug abdi ningali yén manuk jeung manuk-manuk leutik anu taya watesna, laleur, sato jeung sato-sato leutik anu teu kaétang, tutuwuhan jeung pepelakan leutik anu tanpa tungtung, sarta tangkal jeung tangkal-tangkal leutik anu tanpa tungtung, ogé ngémut jeung ngingetkeun harti ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ ku basa kaayaan, saperti abdi. Éta kagungan hiji Anu Dipasrahan anu ngajamin sakabéh sarat kahirupanana: tina endog anu silih sarupa sarta bahanna sami, tétés-tétés anu saperti silih sarua, sisikian anu saperti persis sami, sarta siki-siki anu silih sarupa, Mantenna nyiptakeun jeung ngadamel saratus rébu rupa manuk, saratus rébu rupa sato, saratus rébu jenis tutuwuhan, sarta saratus rébu golongan tangkal, tanpa salah, tanpa kakurangan, tanpa pacorok, kalayan éndah, saimbang, teratur, silih misah, sarta boga ciri anu béda, di payuneun panon urang, utamana unggal usum semi, kalayan kacida gancang, gampang, lega lingkupna, sarta seueur. Abdi terang yén babarengan, silih sarupa, ayana dina hiji jeung nu séjén, sarta didamel ku hiji cara, dina agung jeung megahna kakawasaan-Na, némbongkeun katunggalan sareng ehadiyah-Na ka urang. Sarta éta ngabéjakeun yén teu mungkin aya anu pipilueun atawa ngabagi dina padamelan rububiyah sareng pangaturan nyiptakeun anu némbongkeun mu'jizat anu taya watesna saperti kitu. Tuluy abdi niténan "abdi", nyaéta nafsu abdi, anu aya dina ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ, dina ﻧَﺎ-na. Abdi ningali yén Anu Nyiptakeun parantos nyiptakeun abdi ogé di antara sasatoan tina hiji tétés cai anu janten asal abdi, ngadamel abdi kalayan luar biasa, muka ceuli abdi sarta masang panon abdi. Mantenna parantos nempatkeun uteuk dina sirah abdi, haté dina dada abdi, sarta létah dina sungut abdi, anu dina uteuk, haté, jeung létah éta Mantenna parantos nyiptakeun, ngadamel, sarta nyerat ratusan timbangan jeung ukuran leutik pikeun nimbang sarta terang sakabéh hadiah jeung karunia Rahmani anu disimpen dina khazanah-khazanah umum rohmat; sarta rébuan parabot pikeun muka sarta ngartos harta tajalli Asmaul Husna anu tanpa tungtung. Mantenna masihan pedaran sajumlah seungit, rasa, jeung warna, salaku pitulung pikeun éta parabot. Sarta bari nempatkeun sakitu seueur indra jeung rarasaan anu kacida peka, unsur-unsur rohani anu kacida teraturna, sarta kamampuh batin dina awak abdi kalayan teratur pisan, Mantenna nyiptakeun perlengkapan jeung anggota-anggota anu endah karyana ieu, sarta sakitu seueur anggota jeung parabot anu kacida diperlukeun tur sampurna pikeun kahirupan manusa, dina awak abdi kalayan hikmah anu sampurna. Supados Mantenna masihan abdi ngicipan jeung ngaraosan sakabéh jenis jeung rupa ni'mat-Na; sarta ku indra, rarasaan, jeung peka éta, ngenalkeun sarta masihan abdi ngarasakeun rupa-rupa témbongna tajalli Asma-Na anu taya watesna. Sarta Mantenna nyiptakeun diri abdi anu hina tur henteu miboga nanaon sarta témbong teu penting ieu — saperti diri unggal mukmin — minangka hiji pananggalan jeung buku poéan anu éndah pikeun alam semesta; hiji salinan ringkes anu kacida caangna tina alam anu pangageungna; hiji conto anu dileutikan tina dunya ieu; hiji mu'jizat anu kacida écésna tina ciptaan-Na; hiji nu mésér anu hoyong nampi unggal jenis ni'mat-Na sarta janten dasar pikeun éta; hiji tempat témbongna hukum-hukum rububiyah sareng kabel-kabel padamelan-Na, saperti hiji puseur sambungan; hiji daptar jeung pedaran, saperti kebon conto, kanggo karunia jeung kembang hikmah sareng rohmat-Na; sarta hiji anu diajak ku panyaur-panyaur Gusti Nu Maha Suci kalayan ngartos. Salian ti éta, Mantenna masihan kahirupan kanggo ngagedékeun jeung ngalobaan ni'mat panggedéna, nyaéta ayana, dina diri abdi ieu. Ku kahirupan éta, ni'mat ayana abdi tiasa ngalegaan dugi ka saukuran alam anu katingal. Sarta Mantenna masihan kamanusaan. Ku kamanusaan éta, ni'mat ayana mekar dina alam-alam rohani jeung jasmani, sarta muka jalan nyandak mangpaat tina méja-méja anu lega éta ku indra husus manusa. Sarta Mantenna masihan Islam ka abdi. Ku Islam éta, ni'mat ayana ngalegaan saukuran alam gaib jeung alam anu katingal. Sarta Mantenna masihan iman anu ditalungtik kalayan pasti. Ku iman éta, ni'mat ayana nyakup dunya jeung aherat. Sarta dina iman éta Mantenna masihan makrifat sareng kanyaah ka diri-Na. Ku makrifat sareng kanyaah éta, dina ni'mat ayana, Mantenna masihan abdi hiji tingkat supados abdi tiasa manjangkeun leungeun abdi pikeun nyandak mangpaat kalayan hamd jeung pujian, ti lingkup hal-hal anu mungkin aya dugi ka alam wujûb sareng lingkup Asma Ilahi. Sarta sacara husus Mantenna masihan élmu Al-Qur'an sareng hikmah iman. Ku karunia éta, Mantenna masihan kaunggulan di luhureun seueur mahluk. Sarta ku seueur segi, saperti pokok-pokok anu tadi, Mantenna masihan kamampuh ngawengku anu sakitu lega, nepi ka janten eunteung anu lengkep pikeun ehadiyah sareng shamadaniyah-Na, sarta masihan kamampuh pikeun ngawaler rububiyah-Na anu umum tur suci ku ubudiyah anu lega tur umum. Sarta ku ijma sakabéh kitab suci, suhuf, jeung titah anu dikirim ku Mantenna ka manusa ngaliwatan para nabi, sarta ku kasapukan sakabéh para nabi, para wali, jeung jalma-jalma pilihan, abdi ngartos ku 'ilmul yaqin sarta iman anu lengkep yén Mantenna mésér ti abdi, dumasar nash ayat Al-Qur'an, diri, kahirupan, jeung nafsu abdi anu aya dina abdi, anu mangrupikeun amanah, hadiah, jeung karunia-Na. Supados henteu leungit tanpa mangpaat dina leungeun abdi, Mantenna ngajaga éta kanggo dipulangkeun deui, sarta sababaraha kali parantos masihan jangji jeung ikrar kalayan pasti yén Mantenna bakal masihan kabagjaan abadi jeung sawarga minangka harga jualna. Sarta tina Ayat Hasbiyah ieu abdi nyandak palajaran yén abdi kagungan Gusti Rabb, Zat Dzul-Jalâl wal-Ikrâm, anu ku Asma Gusti "Fattâh" muka wangun-wangun ratusan rébu jenis jeung rupa sasatoan jeung tutuwuhan anu taya watesna tina tétés jeung sisikian anu kawates tur silih sarupa, kalayan kacida gampang, gancang, sarta sampurna; anu masihan sakitu pentingna perhatian ka manusa anu matak héran, sakumaha anu tadi urang pedar, sarta anu ngajadikeun manusa dasar pikeun padamelan-padamelan rububiyah anu penting. Sarta Mantenna bakal nyiptakeun hudang deui, masihan sawarga, sarta nyiptakeun kabagjaan abadi, kalayan sakitu gampang, pasti, sarta teu diragukeun, saperti nyiptakeun usum semi anu badé sumping. Upami abdi tiasa, ku lampah langsung; lantaran henteu tiasa, ku niat, bayangan dina pikiran, sarta imajinasi, abdi ngucapkeun ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ ku basa sakabéh mahluk, sarta abdi hoyong salawasna ngulang éta salalanggengna.
TINGKAT KAOPAT CAHYA HASBIYAH
Dina hiji waktos, kaayaan-kaayaan saperti sepuh, jauh ti lembur, panyakit, jeung éléh anu ngoyagkeun diri abdi, tepung sareng waktos abdi lalawora. Éta masihan karesahan anu nyeri, lantaran diri abdi anu kacida dipikaresep jeung dipikanyaah ku abdi, malah ayana mahluk-mahluk, angkat kana euweuh. Abdi mulih milari pitulung tina Ayat Hasbiyah. Ayat éta nyarios, "Perhatikeun harti abdi sarta titénan ku taropong iman!" Abdi ogé niténan, sarta ku panon iman ningali. Ku 'ilmul yaqin, abdi terang yén diri abdi anu saukuran zarah ieu mangrupikeun eunteung hiji ayana anu taya watesna; hiji sarana pikeun nampi ayana anu taya watesna ku mekar tanpa tungtung; sarta hiji kecap hikmah anu ngahasilkeun buah rupa-rupa ayana anu langgeng tur langkung ajén tibatan dirina. Sarta tina segi patalina, hirup sakedapan sakitu ajénna saperti ayana abadi. Sabab ku kasadaran iman, abdi ngartos yén diri abdi ieu mangrupikeun karya, hasil seni, sarta tajalli Wâjibul Wujûd. Abdi salamet tina poék anu taya watesna tina sangkaan-sangkaan anu liar, sarta tina kanyeri papisah jeung pangpisahan anu taya watesna. Sarta abdi terang yén aya tepung anu langgeng dina papisah anu saheulaanan sareng sakabéh anu dipikanyaah ku abdi, anu parantos dihubungkeun ku abdi ngaliwatan iketan ukhuwah sajumlah Asma Ilahi dina padamelan-padamelan anu patali sareng sakabéh anu aya, utamana mahluk hirup. Dipikanyaho yén jalma-jalma anu kagungan iketan anu sami, saperti lembur, kota, nagri, batalyon, panglima, atawa guruna, ngaraosan ukhuwah anu pikaresepeun sarta babarengan salaku réréncangan. Jalma-jalma anu teu kagungan iketan sapertos kitu ngalaman siksa dina poék anu langgeng tur nyeri. Sarta buah-buah hiji tangkal, upami sadar, bakal ngaraosan yén éta silih sadulur, silih ngagentos, silih marengan, sarta silih niténan. Upami tangkalna henteu aya atawa dipetik ti dinya, unggal-unggalna bakal ngaraosan papisah sajumlah éta buah-buah. Ku kituna, ku iman sareng patali dina iman, diri abdi ieu ogé, saperti unggal mukmin, nampi cahya-cahya ayana anu taya watesna tanpa papisah. Sanaos dirina angkat, lantaran éta sadayana tetep di tukang, dirina bungah saolah-olah tetep aya. Salian ti éta, sakumaha dibuktikeun kalayan pasti tur rinci dina Mektup Kadua Puluh Opat, ayana unggal mahluk hirup, utamana anu boga roh, saperti hiji kecap. Éta diucapkeun jeung diserat, tuluy leungit. Tapi minangka gaganti ayana sorangan, éta ninggalkeun seueur ayana anu diitung salaku ayana dina tingkat kadua, saperti hartina; jati diri dina alam misal jeung wangunna; hasilna; pahala lamun diberkahan; sarta hakékatna, tuluy asup ka balik panghalang. Kitu deui, abdi terang kalayan 'ilmul yaqin yén diri abdi ieu sarta ayana unggal mahluk hirup, nalika angkat tina ayana anu témbong, upami boga roh, ninggalkeun dina tempatna roh, harti, hakékat, gambaran misal, hasil-hasil dunya sarta buah-buah aherat hakékat pribadina, sarta jati diri jeung wangunna dina ingetan, dina papan-papan anu dijaga, dina pita pilem pintonan anu abadi, sarta dina paméran élmu azali. Éta ogé ninggalkeun tasbih fitrahna anu ngawakilan sarta ngajantenkeun dirina tetep aya, dina buku amalna; jawaban-jawaban fitrahna kana tajalli sareng sarat Asma Ilahi, sarta ayana salaku eunteung, dina lingkup Asma; sarta seueur ayana rohani séjén saperti ieu anu langkung ajén tibatan ayana anu témbong, tuluy angkat. Ku kituna, ku iman sarta kasadaran jeung patali dina iman, ayana rohani anu langgeng anu tadi disebat ieu tiasa dipiboga. Upami henteu aya iman, salian henteu kabagéan sakabéh ayana éta, ayana anu témbong ogé leungit, saolah-olah angkat kana euweuh jeung tanpa nanaon kanggo anjeunna. Dina hiji waktos, abdi kacida hanjakalna kana gancangna kembang-kembang usum semi musna, malah abdi karunya ka anu lemes éta. Hakékat iman anu dipedar di dieu némbongkeun yén kembang-kembang éta mangrupikeun siki dina alam harti. Minangka tangkal sarta bulir sisikian anu ngahasilkeun sakabéh ayana anu tadi urang pedar, salian roh, kauntunganna tina segi cahya ayana nyaéta hiji janten saratus. Ayana anu témbong henteu musna, tapi disimpen. Éta ogé mangrupikeun wangun-wangun anu dianyarkeun tina hakékat jenisna anu langgeng. Abdi terang yén anu aya dina usum semi kaliwat, saperti daun, kembang, jeung buah, sarua jeung anu aya dina usum semi ieu. Bédana mung tina segi anu dianggap. Bédana anu dianggap éta ogé kanggo ngajadikeun kecap-kecap hikmah, ungkapan-ungkapan rohmat, sarta aksara-aksara kakawasaan ieu masihan harti anu béda-béda tur seueur. Minangka gaganti hanjakal, abdi ngucapkeun, "Mâsyâalloh, bârakalloh." Ku kituna, ku kasadaran iman jeung iketan iman, tina segi patali ka Anu Ngadamel karya seni bumi jeung langit, abdi ngaraosan ti kajauhan: kacida endah jeung ajénna janten hasil karya seni Anu Ngadamel anu nyiptakeun jeung ngahias langit ku béntang, sarta bumi ku kembang jeung mahluk anu éndah, anu dina unggal karya némbongkeun ratusan mu'jizat; sarta janten ciptaan ahli anu kagungan kaajaiban anu taya watesna saperti kitu. Upami sadar, kacida reueus jeung mulya éta! Utamana, upami ahli anu ngahasilkeun mu'jizat tanpa tungtung éta nyerat kitab ageung langit jeung bumi dina salinan leutik saperti manusa, malah ngajadikeun manusa hiji ringkesan anu dipilih tur sampurna tina éta kitab, tina ieu ayat abdi diajar kacida ageungna martabat, kasampurnaan, jeung ajén anu tiasa janten dasar manusa; ku iman manusa tiasa nampina, sarta ku kasadaran sareng patali tiasa kagungan éta martabat. Ku kituna, tina segi niat jeung bayangan dina pikiran, abdi ngucapkeun ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ ku basa sakabéh anu aya.