TINGKAT KALIMA CAHYA HASBIYAH
Dina hiji waktos deui, kahirupan abdi digoyangkeun ku kaayaan anu kacida beuratna. Éta ngajadikeun paningal taliti abdi museur kana umur jeung kahirupan. Abdi ningali: umur abdi lumpat angkat, sarta kahirupan abdi anu parantos caket kana tungtung ogé ampir pareum dina tekanan. Padahal abdi mikir kalayan nyeri yén pancén-pancén kahirupan anu penting, kaunggulan-kaunggulanana anu ageung, sarta mangpaatna anu ajén, anu dijelaskeun dina risalah ngeunaan Asma "Hayy", pantes hirup kacida lila, sanés pareum sakitu gancangna. Abdi mulih milari pitulung tina ayat ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ, anu janten guru abdi. Ayat éta nyarios, "Titénan kahirupan nurutkeun Zat Hayy Qayyûm anu masihan kahirupan ka anjeun!" Abdi ogé niténan sarta ningali yén: upami kahirupan abdi museur ka abdi hiji, éta museur ka Zat Hayy sareng Muhyî saratus. Upami hasilna kanggo abdi hiji, kanggo Gusti Khâliq abdi sarébu. Éta segi henteu ngabutuhkeun waktos anu panjang, malah henteu ngabutuhkeun waktos; hirup sakedapan cekap. Lantaran hakékat ieu parantos dijelaskeun ku bukti-bukti dina risalah-risalah Risale-i Nur, di dieu bakal dipedar ringkesan anu pondok dina opat pasualan. PASUALAN KAHIJI: Abdi niténan hakékat jeung kanyataan kahirupan tina segi museurna ka Gusti Hayy Qayyûm. Abdi ningali sarta ngartos yén hakékat kahirupan abdi mangrupikeun gudang konci-konci anu muka harta Asma Ilahi, hiji peta leutik corak-corakna, hiji daptar tajallina, hiji ukuran jeung timbangan anu halus pikeun hakékat-hakékat ageung alam semesta, sarta hiji kecap hikmah anu ditulis, anu terang jeung ngenalkeun, ngartos sarta masihan pangartos ngeunaan Asma-Asma Gusti Hayy Qayyûm anu pinuh harti tur ajén. Ku cara ieu, hakékat kahirupan kéngingkeun ajén sarébu tingkat, sarta neraskeunana sajam kéngingkeun pentingna saukuran hiji umur. Tina segi hubunganana sareng Zat Azali anu henteu kagungan waktos, henteu ditingali panjang atawa pondokna. PASUALAN KADUA: Abdi niténan hak-hak sajati kahirupan. Abdi ningali yén: kahirupan abdi mangrupikeun hiji serat Rabbani; éta masihan dirina dibaca ku mahluk-mahluk sadar anu janten sadulur abdi, sarta hiji tempat maca anu ngenalkeun Anu Nyiptakeunana. Sarta éta mangrupikeun hiji béwara anu némbongkeun kasampurnaan-kasampurnaan Gusti Khâliq abdi. Sarta nyaéta ngahias diri kalayan sadar ku hadiah jeung tanda-tanda anu ajén, anu dipasihkeun ku Anu Nyiptakeun kahirupan sareng kahirupan, tuluy dina upacara muka anu diulang unggal dinten, ngahaturkeunana ka paningal Gusti Sultan Nu Taya Tanding, kalayan iman, sadar, sukur, sarta ngahaturkeun nuhun. Sarta nyaéta ngartos, nyaksian langsung, sarta ngumumkeun kalayan kasaksian, panghormatan mahluk-mahluk hirup anu taya watesna, anu ngagambarkeun sipat Gusti Khâliqna, sarta hadiah-hadiah tasbihna anu pinuh sukur. Sarta nyaéta némbongkeun éndahna rububiyah Gusti Hayy Qayyûm ku basa kaayaan, basa ucapan, sarta basa ibadah. Ku 'ilmul yaqin abdi terang yén hak-hak luhur kahirupan saperti ieu henteu ngabutuhkeun waktos anu panjang, sarta ogé ngangkat kahirupan sarébu tingkat, sarta saratus tingkat langkung ajén tibatan hak-hak kahirupan anu dunya. Abdi ngucapkeun, Subhânalloh! Kacida ajén jeung hirupna iman: kana hal naon ogé éta asup, éta ngahirupkeunana. Hiji pancaranana ngahirupkeun kahirupan anu bakal sirna sapertos kieu kalayan cara anu langgeng, sarta mupus sirna tina luhurna. PASUALAN KATILU: Abdi niténan pancén-pancén fitrah jeung mangpaat-mangpaat rohani kahirupan abdi anu museur ka Gusti Khâliq abdi. Abdi ningali yén: kahirupan abdi janten eunteung pikeun Gusti Khâliq kahirupan tina tilu segi. Segi Kahiji: Ku henteu mampuh jeung lemahna, henteu miboga nanaon jeung kabutuhna, kahirupan abdi janten eunteung kakawasaan sareng kakuatan, sarta henteu butuh sareng rohmat Gusti Khâliq kahirupan. Leres, sakumaha tingkat-tingkat nikmat kadaharan dipikanyaho ku darajat lapar, tingkat-tingkat cahya ku tingkat-tingkat poék, sarta darajat ukuran panas ku ukuran tiis, kitu deui dina nyumponan kabutuh abdi anu taya watesna sarta ngusir musuh-musuh abdi anu taya watesna, bari kahirupan abdi henteu mampuh sarta henteu miboga nanaon tanpa wates, abdi terang kakawasaan sareng rohmat Gusti Khâliq abdi anu taya watesna. Abdi ngartos sarta nampi pancén nyuhunkeun, ngado'a, nyalindung, ngarendahkeun diri, sarta ibadah. Segi Kadua: Ku harti-harti anu sabagéan dina kahirupan abdi, saperti élmu, kahayang, nguping, jeung ningali, kahirupan abdi janten eunteung sipat-sipat sareng padamelan-padamelan Gusti Khâliq abdi anu umum tur ngawengku sagalana. Leres, ku seueur harti dina kahirupan abdi sorangan jeung lampah-lampah abdi anu sadar, saperti terang, nguping, ningali, nyarios, sarta hoyong, abdi terang jeung ngartos élmu Gusti Khâliq abdi anu ngawengku sagalana, pangersa-Na, sipat-sipat-Na saperti nguping, ningali, kakawasaan, sareng kahirupan, sarta syuunat-Na saperti kanyaah, bendu, sareng ngasih, dina ukuran anu langkung ageung saimbang sareng ageungna alam semesta dibandingkeun diri abdi. Abdi ngabenerkeun ku iman, sarta ku ngaku abdi mendakan deui hiji jalan makrifat. Segi Katilu: Kahirupan abdi janten eunteung Asma Ilahi anu corak jeung tajallina aya di jerona. Leres, nalika abdi niténan kahirupan jeung awak abdi sorangan, salian ningali karya, corak, jeung seni anu luar biasa dina ratusan cara, abdi nyaksian langsung yén abdi dipasihan tuang kalayan kacida dipikanyaahna. Ku kituna, ku cahya iman abdi terang yén Zat anu nyiptakeun jeung ngahirupkeun abdi kagungan sipat béréhan, kanyaah, karya seni, sarta welas anu luar biasa; sarta kagungan kamampuh anu sakitu matak héranna — mugi henteu lepat dina ungkapan — ahli, waspada, sarta rajin dina padamelan. Abdi terang naon pancén-pancén fitrah, tujuan-tujuan ciptaan, sarta hasil-hasil kahirupan, saperti tasbih, nyucikeun, hamd, sukur, takbir, ngahormat, tauhid, sarta tahlil. Sarta ku 'ilmul yaqin abdi ngartos sabab kahirupan mangrupikeun mahluk anu pangajénna di alam semesta, rusiah sagala hal tunduk kana kahirupan, hikmah ayana kahayang fitrah kana kahirupan dina unggal jalma, sarta yén kahirupan pikeun kahirupan nyaéta iman. PASUALAN KAOPAT: Pikeun terang naon nikmat jeung bagja sajati kahirupan abdi di dunya ieu, abdi mulih niténan ayat ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ ieu. Abdi ningali yén: nikmat anu pangjernihna sarta bagja anu pangikhlasna kahirupan abdi aya dina iman. Nyaéta, iman pasti abdi yén abdi mahluk, ciptaan, anu dipiboga, anu diaping, sarta anu aya dina paningal Gusti Rabb Rahîm anu nyiptakeun jeung ngahirupkeun abdi; yén abdi unggal waktos butuh ka Mantenna; sarta yén Mantenna Gusti Rabb sareng Ilâh abdi, sareng kacida ngasih jeung nyaah ka abdi. Iman ieu mangrupikeun nikmat jeung bagja anu cekap sapinuhna, tanpa nyeri, sarta neraskeun, anu teu tiasa dijelaskeun. Sarta tina ayat éta abdi ngartos kacida merenahna ﺍَﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻋَﻠٰﻰ ﻧِﻌْﻤَﺔِ الْا۪يمَانِ. Ku kituna, opat pasualan anu patali sareng hakékat, hak-hak, pancén-pancén, sarta nikmat rohani kahirupan ieu némbongkeun yén: salami kahirupan museur ka Gusti Zat Bâqî Hayy Qayyûm, sarta iman janten kahirupan jeung roh pikeun kahirupan, kahirupan bakal langgeng sarta ngahasilkeun buah-buah anu langgeng. Sarta kahirupan naék sakitu luhurna nepi ka nampi tajalli langgeng salawasna, sarta henteu deui niténan pondok atawa panjangna umur. Abdi nyandak palajaran ieu tina ayat éta, sarta ku niat, bayangan dina pikiran, jeung imajinasi, abdi ngucapkeun ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ bari ngawakilan sakabéh kahirupan jeung mahluk hirup.
TINGKAT KAGENEP CAHYA HASBIYAH
Dina kajadian-kajadian ahir jaman anu ngabéjakeun ruksakna dunya, anu janten waktos papisah umum, aya sepuh anu ngingetan papisah husus abdi. Dina tungtung umur abdi, nalika rarasaan fitrah abdi anu muja kaéndahan, mikanyaah anu éndah, sarta kataji kana kasampurnaan mekar kalayan peka anu luar biasa, abdi ningali kalayan kasadaran jeung kasedih anu luar biasa yén leungit jeung sirna anu langgeng tur ngaruksak, sarta maot jeung euweuh anu neraskeun tur misahkeun, nyiksa dunya anu éndah jeung mahluk-mahluk anu éndah ieu kalayan matak pikasieuneun, ngarecahna sarta ngaruksak kaéndahanana. Nalika kanyaah majazi dina fitrah abdi ngagolak sarta ngalawan kacida kuatna kana ieu kaayaan, kanggo mendakan hiji dasar panglipur, abdi mulih milari pitulung tina Ayat Hasbiyah ieu. Ayat éta nyarios, "Baca abdi sarta perhatikeun harti abdi kalayan taliti!" Abdi ogé asup ka observatorium Ayat Nur dina surat Nur, tuluy niténan lapisan-lapisan pangjauhna Ayat Hasbiyah ku taropong iman, sarta rusiah-rusiahna anu panghalusna ku mikroskop kasadaran iman. Abdi ningali: sakumaha eunteung, kaca, hal-hal anu tembus cahya, malah gelembung-gelembung, némbongkeun kaéndahan cahya panonpoé anu nyumput tur rupa-rupa, sarta rupa-rupa kaéndahan tujuh warna cahya éta anu disebat tujuh warna; sarta ku silih ganti, gerak, rupa-rupa kamampuh, sarta réfraksi, éta ngabarukeun kaéndahan jeung éndahna éta; sarta ku réfraksi éta némbongkeun kaéndahan panonpoé, cahyana, jeung tujuh warnana anu nyumput; kitu deui, kanggo janten eunteung kaéndahan suci Gusti Jamîl Dzul-Jalâl, anu janten Panonpoé azali jeung abadi, sareng kaéndahan abadi Asmaul Husna-Na anu éndah tanpa tungtung, sarta ngabarukeun tajallina, ciptaan-ciptaan anu éndah ieu, mahluk-mahluk anu pikaresepeun ieu, sarta hal-hal anu ayana éndah ieu, sumping jeung angkat tanpa eureun. Dina Risale-i Nur parantos dijelaskeun kalayan rinci ku seueur dalil anu kuat yén kaéndahan jeung éndahna rupa anu katingal dina éta sanés milikna sorangan, tapi tanda, isyarat, pancaran, sarta tajalli hiji kaéndahan abadi tur suci anu hoyong témbong, sarta hiji kaéndahan anu leupas tina bahan tur suci, anu salawasna tajalli sarta hoyong katingal. Di dieu bakal dipasihan isyarat pondok ka tilu tina éta bukti: BUKTI KAHIJI: Sakumaha éndahna hiji karya anu digarap jelas nunjukkeun kalayan pasti pisan éndahna lampah ngagarapna; éndahna lampah ngagarap nunjukkeun éndahna gelar kaahlian anu sumping tina seni éta; éndahna gelar ahli seni dina tukang nunjukkeun éndahna sipat tukang éta anu patali jeung éta seni; éndahna sipatna nunjukkeun éndahna kamampuh jeung bakatna; sarta éndahna kamampuhna nunjukkeun éndahna diri jeung hakékatna... Kitu deui, kaéndahan jeung éndahna rupa sakabéh mahluk anu éndah sarta sakabéh ciptaan anu éndah wangunana di sakuliah alam semesta ieu pasti nyaksian kaéndahan sareng éndahna padamelan Gusti Anu Ngadamel Karya Seni anu Dzul-Jalâl. Kaéndahan sareng éndahna padamelan-Na tanpa ragu nunjukkeun kaéndahan sareng éndahna gelar-gelar, nyaéta Asma-Asma, anu museur kana padamelan-padamelan éta. Kaéndahan sareng éndahna Asma-Asma pasti nyaksian kaéndahan sareng éndahna sipat-sipat suci anu janten asal Asma-Asma. Kaéndahan sareng éndahna sipat-sipat pasti nyaksian kaéndahan sareng éndahna syuunat Zat anu janten awal sipat-sipat. Sarta kaéndahan sareng éndahna syuunat Zat nyaksian kalayan écés tur pasti kaéndahan sareng éndahna Zat-Na, anu ngalaksanakeun padamelan, anu gaduh Asma, sarta anu kagungan sipat, sareng kasampurnaan suci hakékat diri-Na sarta kaéndahan suci hakékat-Na. Hartina, Gusti Nu Ngadamel anu Dzul-Jamâl kagungan kaéndahan sareng éndahna rupa anu taya watesna tur pantes pikeun Zat-Na Anu Mahasuci, anu hiji kalangkangna parantos ngéndahkeun sakabéh anu aya ti awal dugi ka tungtung. Mantenna kagungan kaéndahan anu sakitu suci tur tebihna tina kakurangan, anu hiji tajallina parantos ngéndahkeun sakuliah alam semesta, sarta ngahias jeung nyaangan sakabéh lingkup hal-hal anu mungkin aya ku pancaran kaéndahan sareng éndahna rupa. Leres, sakumaha karya anu digarap henteu tiasa aya tanpa lampah, lampah ogé henteu tiasa aya tanpa anu ngalakukeunana. Sarta sakumaha mustahil Asma aya tanpa Zat anu kagungan éta Asma, sipat ogé teu mungkin aya tanpa Zat anu kagungan éta sipat. Lantaran ayana hiji seni jeung karya jelas nunjukkeun lampah anu ngagarap éta karya, sarta ayana lampah éta nunjukkeun ayana anu ngalakukeunana, gelarna, sipat anu ngahasilkeun karya, sarta namina, tangtu kasampurnaan jeung kaéndahan hiji karya ogé nunjukkeun kasampurnaan jeung kaéndahan anu husus pikeun lampahna. Éta nunjukkeun kaéndahan anu pantes tur saluyu pikeun Asma; sarta éta, kalayan 'ilmul yaqin jeung écés, nunjukkeun kasampurnaan jeung kaéndahan Zat sareng hakékat — tapi anu pantes tur saluyu pikeun Zat sareng hakékat. Kitu deui, sakumaha mustahil padamelan anu terus lumangsung dina balik panghalang karya-karya ieu henteu kagungan Anu Ngalaksanakeun, Asma-Asma anu tajalli jeung corakna katingal ku panon dina ciptaan-ciptaan ieu ogé teu mungkin pisan tanpa Zat anu kagungan Asma-Asma éta. Sipat-sipat saperti kakawasaan sareng pangersa, anu karasa dugi ka tingkat nyaksian langsung, ogé mustahil tanpa Zat anu kagungan éta sipat. Ku kituna, sakabéh karya, mahluk, sarta ciptaan dina alam semesta ieu, ku ayana anu taya watesna, pasti nunjukkeun ayana padamelan Anu Nyiptakeun, Anu Ngadamel, sareng Anu Ngalaksanakeunana; ayana Asma-Na, ayana sipat-sipat-Na, ayana syuunat Zat-Na, sarta wajib ayana Zat-Na Anu Mahasuci. Kitu deui, rupa-rupa kasampurnaan, kaéndahan anu béda-béda, sarta rupa-rupa éndahna anu katingal dina sakabéh ciptaan éta, kacida écésna nyaksian sarta kacida pastina nunjukkeun kasampurnaan tanpa wates sareng kaéndahan tanpa tungtung padamelan, Asma, sipat, syuun, sareng Zat Gusti Nu Ngadamel anu Dzul-Jalâl. Éta masing-masing husus, pantes, sarta luyu sareng wajib ayana sareng suci-Na, kalayan kaéndahan anu béda-béda sarta langkung luhur tibatan sakabéh alam semesta. BUKTI KADUA boga lima pokok: Pokok Kahiji: Sakabéh pamingpin jalma-jalma anu kagungan hakékat, anu béda jeung jauh dina tabéat jalan jeung métodena, dumasar nikmat batin sarta kabukana hakékat, ku ijma jeung kasapukan iman sarta mutuskeun yén kaéndahan jeung éndahna rupa dina sakabéh anu aya mangrupikeun kalangkang, pancaran, sarta tajalli dina balik panghalang, tina kaéndahan jeung éndahna suci anu aya dina Zat Wâjibul Wujûd. Pokok Kadua: Sakabéh mahluk anu éndah sumping jeung angkat tanpa eureun, rombongan silih susul; asup kana sirna sarta leungit. Tapi hiji kaéndahan anu luhur tur henteu robah, anu némbongkeun diri sarta tajalli dina eunteung-eunteung éta, neraskeun tajallina. Ieu pasti némbongkeun yén kaéndahan éta sanés milik hal-hal anu éndah éta sarta sanés kaéndahan eunteung-eunteung éta. Malah éta cahya-cahya hiji kaéndahan abadi, saperti kaéndahan pancaran panonpoé anu katingal dina gelembung-gelembung di luhur cai anu ngalir. Pokok Katilu: Sakumaha jelas yén sumpingna cahya tangtu tina anu pinuh cahya, masihan ayana pasti tina anu aya, karunia tina anu beunghar, sipat béréhan tina harta, sarta pangajaran tina élmu, masihan kaéndahan ogé mung tiasa tina anu éndah, ngéndahkeun tina anu éndah, sarta masihan éndahna rupa tina anu éndah, moal tiasa sanésna. Dumasar ieu hakékat, urang iman yén: sakabéh kaéndahan anu katingal dina alam semesta ieu sumping ti Anu Éndah, anu sakabéh alam semesta anu terus robah jeung dianyarkeun ieu, sareng sakabéh anu aya di jerona, ku basa salaku eunteung, ngagambarkeun sarta ngajelaskeun kaéndahan-Na. Pokok Kaopat: Sakumaha awak ngandelkeun roh, nangtung, sarta hirup; lafadz museur kana harti sarta caang nurutkeun éta; sarta wangun ngandelkeun hakékat sarta nyandak ajén ti dinya, kitu deui alam anu katingal ieu, anu tina bahan sarta jasmani, mangrupikeun hiji awak, hiji lafadz, sarta hiji wangun. Éta ngandelkeun Asma Ilahi dina balik panghalang alam gaib, hirup, nyandak dasar, nampi nyawa, museur ka éta, sarta janten éndah. Sakabéh kaéndahan lahiriah sumping tina kaéndahan rohani hakékat jeung hartina sorangan. Ari hakékatna nampi limpahan tina Asma Ilahi sarta mangrupikeun sabangsa kalangkangna. Ieu hakékat parantos dibuktikeun kalayan pasti dina Risale-i Nur. Hartina, sakabéh jenis jeung rupa kaéndahan anu aya dina alam semesta ieu mangrupikeun tajalli, isyarat, sarta tanda ngaliwatan Asma, tina hiji kaéndahan anu témbong dina balik alam gaib, anu suci tina cacad sarta leupas tina bahan. Tapi, sakumaha Zat Anu Mahasuci Wâjibul Wujûd henteu sarupa jeung anu sanés dina segi naon waé, sarta sipat-sipat-Na tanpa wates langkung luhur tibatan sipat hal-hal anu mungkin aya, kitu deui kaéndahan suci-Na henteu sarupa jeung kaéndahan hal-hal anu mungkin aya sarta mahluk-mahluk, tapi tanpa wates langkung luhur. Leres, hiji kaéndahan abadi, anu sakabéh sawarga sareng sakabéh kaéndahan jeung éndahna mangrupa hiji tajallina, sarta anu nyaksianana salami sajam ngajadikeun pangeusi sawarga mopohokeun sawarga, tangtu moal kagungan tungtung, anu sarupa, tandingan, atawa anu sami. Dipikanyaho yén kaéndahan unggal hal nurutkeun dirina sorangan, sarta aya dina rébuan cara. Saperti béda jenis-jenisna, kaéndahanana ogé béda-béda. Contona, sakumaha kaéndahan anu karasa ku panon henteu sami jeung kaéndahan anu karasa ku ceuli, sarta kaéndahan akal anu kaharti ku akal henteu sami jeung nikmat kadaharan anu dirasakeun ku sungut, kitu deui kaéndahan anu dianggap éndah sarta dirasakeun éndah ku haté, roh, sarta indra-indra lahir jeung batin séjén béda-béda, sakumaha bédana indra-indra éta. Contona, sakumaha kaéndahan iman, kaéndahan hakékat, éndahna cahya, éndahna kembang, kaéndahan roh, kaéndahan wangun, kaéndahan kanyaah, kaéndahan kaadilan, éndahna welas, sarta éndahna hikmah masing-masing béda, kaéndahan Asmaul Husna Gusti Jamîl Dzul-Jalâl anu kacida éndahna ogé béda-béda. Ku kituna, kaéndahan dina sakabéh anu aya janten béda-béda. Upami anjeun hoyong nyaksian langsung hiji tajalli kaéndahan Asma Gusti Jamîl Dzul-Jalâl dina eunteung-eunteung anu aya, mangga titénan ku hiji panon imajinasi anu lega, anu tiasa niténan beungeut bumi saperti hiji kebon leutik. Sarta kedah terang yén ungkapan-ungkapan saperti sipat Rahmani, sipat Rahimi, hikmah, jeung kaadilan ngisyaratkeun Asma, padamelan, sipat, sarta syuun Gusti Nu Maha Leres. Ku kituna, titénan bekel sakabéh sasatoan, kalayan manusa di payun, anu sumping kalayan teratur tina balik panghalang gaib, sarta tingali kaéndahan sipat Rahmani Ilahi. Sarta titénan kumaha sakabéh anak-anak dipasihan bekel kalayan luar biasa, sarta dua pompa leutik susu anu amis, murni, saperti cai Kautsar, anu ngagantung di luhur sirahna sarta dina dada indungna; tingali kaéndahan sipat Rahimi Rabbani anu matak kataji. Sarta titénan kaéndahan hikmah Ilahi anu taya tandingan, anu ngajadikeun sakabéh alam semesta sareng jenis-jenisna hiji kitab ageung hikmah: hiji kitab anu unggal aksarana saperti saratus kecap, unggal kecapna ratusan padalisan, unggal padalisanna sarébu bab, sarta unggal babna rébuan kitab leutik. Sarta titénan kaéndahan kaadilan anu megah, anu nempatkeun alam semesta sareng sakabéh anu aya di jerona dina ukuranana, anu ngajaga kasaimbangan sakabéh banda luhur jeung handap, anu masihan proporsi anu janten salah sahiji dasar kaéndahan anu pangpentingna, anu masihan kaayaan pangéndahna ka unggal hal, anu masihan hak hirup ka unggal mahluk hirup sarta nyumponan hak, sarta anu ngeureunkeun jeung ngahukum jalma-jalma anu ngalanggar. Sarta titénan riwayat kahirupan kaliwat manusa anu ditulis dina daya ingetanana anu saukuran sisikian gandum, sarta riwayat kahirupan kadua kahareup unggal tutuwuhan jeung tangkal anu ditulis dina sikina. Titénan ogé parabot jeung perlengkapan anu diperlukeun pikeun ngajaga unggal mahluk hirup, contona jangjang-jangjang leutik lebah jeung sengatna anu racun, tumbak-tumbak leutik kembang anu cucukan, sarta cangkang siki anu teuas. Tingali kaéndahan anu lemes tina nyimpen sareng ngajaga ku rububiyah. Sarta titénan seungit anu béda-béda tur éndah, warna anu rupa-rupa tur éndah, sarta rasa anu rupa-rupa tur ngeunah tina kadaharan anu taya watesna anu disayagikeun ku rohmat pikeun tamu-tamu Gusti Rahmân Rahîm, anu Karîm Mutlak, dina méja bumi. Titénan parabot anu nulungan unggal mahluk hirup pikeun ngaraosan nikmat jeung kasenangan. Tingali kaéndahan anu kacida pikaresepeunana sarta éndahna anu kacida nikmatna tina panghormatan sareng sipat Karîm Rabbani. Sarta ku tajalli Asma Gusti Fattâh sareng Gusti Mushawwir, titénan seueur wangun anu pinuh harti sakabéh sasatoan, kalayan manusa di payun, anu dibuka tina tétés-tétés cai, sarta rupa-rupa anu kacida matak katajina tina kembang-kembang usum semi anu dibuka tina sisikian jeung zarah-zarah leutikna. Tingali kaéndahan anu ngahasilkeun mu'jizat tina sipat Fattâh sareng Mushawwir Ilahi. Ku ngabandingkeun jeung conto-conto anu tadi disebat ieu, unggal Asmaul Husna kagungan kaéndahan suci anu husus, anu hiji tajallina ngéndahkeun hiji alam anu ageung sarta hiji jenis anu taya watesna. Saperti anjeun ningali tajalli kaéndahan hiji Asma dina hiji kembang, usum semi ogé hiji kembang, sarta sawarga ogé hiji kembang anu tacan pernah katingal. Upami anjeun tiasa niténan sakabéh usum semi sarta tiasa ningali sawarga ku panon iman, mangga titénan. Ngartos tingkat megahna Kaéndahan Abadi. Upami anjeun ngawaler éta kaéndahan ku kaéndahan iman sarta éndahna ibadah, anjeun bakal janten mahluk anu kacida éndahna. Upami anjeun ngawaler jeung nyanghareupanana ku kagoréngan kasasaran anu taya watesna sarta goréngna ngalawan anu dipikangéwa, anjeun bakal janten mahluk anu panggoréngna, sarta ogé anu dipikangéwa sacara rohani ku sakabéh anu aya anu éndah. Pokok Kalima: Hiji pribadi anu boga ratusan kaahlian, seni, kasampurnaan, sarta kaéndahan, dumasar kaidah yén unggal kaahlian hoyong dipamérkeun, unggal seni anu éndah hoyong dihargaan, unggal kasampurnaan hoyong diébréhkeun, sarta unggal kaéndahan hoyong ditémbongkeun, parantos ngadamel hiji karaton anu luar biasa anu bakal ngajelaskeun, mamérkeun, sarta némbongkeun sakabéh kaahlian, seni, kasampurnaan, jeung kaéndahanana anu nyumput. Saha waé anu niténan karaton anu pinuh kaajaiban éta bakal langsung ngartos kaahlian, kahadéan, jeung kasampurnaan tukang sareng anu kagunganana, sarta percanten jeung ngabenerkeun saolah-olah ningali ku panonna sorangan. Anjeunna nyarios jeung mutuskeun yén, "Hiji pribadi anu henteu éndah sarta ahli dina unggal segi moal tiasa janten asal, anu nyiptakeun, sarta anu ngadamel tanpa niron, hiji karya anu éndah dina unggal segi saperti ieu. Malah kaéndahan rohani sareng kasampurnaan anjeunna saolah-olah ngawujud ku ieu karaton." Kitu deui, saha anu ningali kaéndahan paméran hal-hal matak héran jeung karaton megah anu disebat alam semesta ieu, sarta akalna henteu ruksak jeung haténa henteu goréng, tangtu bakal ngartos yén ieu karaton hiji eunteung, dihias sapertos kieu kanggo némbongkeun kaéndahan sareng kasampurnaan Anu Séjén. Leres, lantaran euweuh conto séjén pikeun ieu karaton alam, anu kaéndahanana tiasa dicandak jeung ditiron, tangtu sarta pasti Anu Ngadamelna kagungan kaéndahan anu pantes dina Zat sareng Asma-Na, anu dicandak ku alam semesta ti Mantenna. Alam semesta didamel nurutkeun éta sarta ditulis saperti hiji kitab kanggo ngébréhkeun éta. BUKTI KATILU boga tilu pangajaran lemes: Pangajaran Lemes Kahiji: Ieu hiji hakékat anu dipedar kalayan katerangan anu kacida éndahna jeung bukti-bukti anu kuat dina Bagéan Katilu Kalimah Katilu Puluh Dua. Bari masrahkeun rincina ka dinya, di dieu urang bakal niténan éta ku hiji isyarat anu pondok, kieu: urang niténan ciptaan-ciptaan ieu, utamana sasatoan jeung tutuwuhan, sarta ningali yén aya ngahias anu terus lumangsung, anu némbongkeun maksud jeung pangersa sarta ngabéjakeun élmu jeung hikmah; sarta aya ngatur jeung ngéndahkeun anu mustahil dipasrahkeun ka kabeneran, anu ngawasa. Sarta dina unggal hal katingal karya anu lemes, hikmah anu halus, hiasan anu luhur, susunan anu pinuh kanyaah, sarta kaayaan anu pikaresepeun, pikeun ngajadikeun karya-Na dipikaresep, narik paningal taliti, sarta nyenangkeun ciptaan sareng anu niténanana. Kaharti kalayan écés yén dina balik panghalang gaib aya hiji Anu Ngadamel Karya Seni, anu hoyong masihan diri-Na dipikanyaho jeung dikenal ku mahluk-mahluk anu sadar. Ku unggal karya-Na, Mantenna mamérkeun seueur kaahlian sareng kasampurnaan-Na, sarta hoyong ngajadikeun diri-Na dipikanyaah sarta dipuji. Sarta pikeun ngajadikeun mahluk-mahluk sadar ngahaturkeun nuhun, bungah, sarta janten réréncangan-Na, Mantenna masihan unggal jenis ni'mat anu nikmat ka aranjeunna, ti tempat-tempat anu teu disangka sarta anu mustahil dipasrahkeun ka kabeneran. Sarta katingal perlakuan rohani tur béréhan sarta silih wawuh anu ngajadikeun kanyaah jero sareng welas luhur karasa; paguneman réréncangan ku basa kaayaan; sarta waleran kana do'a-do'ana kalayan kanyaah. Hartina, panghormatan masihan nikmat jeung ni'mat, anu katingal dina balik ngenalkeun jeung ngajadikeun diri-Na dipikanyaah anu écés saperti panonpoé ieu, sumping tina pangersa kanyaah anu kacida dasarna sarta kahoyong welas anu kacida kuatna. Sarta ayana pangersa kanyaah sareng rohmat anu kuat saperti kitu dina Gusti Mustaghnî Mutlak, anu henteu butuh dina segi naon waé, tangtu sarta pasti némbongkeun ayana hiji kaéndahan anu taya tandingan sarta sampurna pisan, hiji kaéndahan azali anu moal sirna, sarta hiji éndah anu abadi. Éta hoyong ningali jeung némbongkeun diri dina eunteung-eunteung; témbong mangrupikeun sarat hakékat dirina, sarta muncul écés mangrupikeun ciri hakékatna. Pikeun ningali jeung némbongkeun diri dina rupa-rupa eunteung, kaéndahan éta nyandak wangun welas sareng kanyaah, tuluy nyandak kaayaan masihan ni'mat sareng karunia dina eunteung-eunteung anu sadar, tuluy ngagem kaayaan ngajadikeun diri dipikanyaah sareng dikenal — nyaéta ngenalkeun sareng masihan diri dipikanyaho — tuluy masihan cahya ngahias jeung ngéndahkeun ciptaan-ciptaan. Pangajaran Lemes Kadua: Dina jenis manusa, utamana lapisan anu luhur, dina pribadi-pribadi anu taya watesna kalayan jalan anu béda-béda, aya kanyaah ilahi anu kuat sarta kanyaah Rabbani anu kacida dasarna. Ieu jelas ngisyaratkeun, malah nyaksian, hiji kaéndahan anu taya tandingan. Leres, kanyaah sapertos kitu museur sarta merlukeun kaéndahan sapertos kitu. Kanyaah sapertos kitu hoyong éndah sapertos kieu. Malah sakabéh hamd jeung pujian anu dihaturkeun dina sakabéh anu aya, ku basa kaayaan jeung basa ucapan, museur sarta angkat ka kaéndahan azali éta. Malah dina paningal sabagéan anu mikanyaah saperti Şems-i Tebrizî, sakabéh katarik, kataji, daya tarik, sarta hakékat anu matak kataji dina sakabéh alam semesta mangrupikeun isyarat ka hiji hakékat anu matak kataji, anu azali jeung abadi. Gerak jeung puteran anu pinuh kataji, anu ngajadikeun banda-banda jeung sakabéh anu aya nari jeung ngalakukeun sama saperti ngengat, saperti para Mevlevi, mangrupikeun jawaban kalayan kanyaah jeung pancén kana témbongna kaéndahan suci éta hakékat anu matak kataji, kalayan kawasa minangka raja. Pangajaran Lemes Katilu: Ku ijma sakabéh jalma anu nalungtik kalayan pasti, ayana mangrupikeun kahadéan murni sarta cahya; euweuh mangrupikeun kajahatan murni sarta poék. Para pangutamana jalma anu boga akal jeung haté parantos sapuk yén, hasil tina analisis, sakabéh kahadéan, kasaéan, kaéndahan, sarta nikmat asalna tina ayana; sarta sakabéh anu goréng, kajahatan, musibah, kanyeri, malah dosa-dosa, mulang ka euweuh. ~Upami anjeun nyarios:
Lantaran sumber sakabéh kaéndahan nyaéta ayana, naha dina ayana ogé aya kakafiran sarta kaakuan nafsu? ~Waleran:
Ari kakafiran, lantaran mungkir jeung nampik hakékat-hakékat iman, nyaéta euweuh. Ari ayana kaakuan, lantaran sumping tina nganggap kagungan tanpa hak, henteu terang yén dirina eunteung, sarta nganggap anu ukur dina sangkaan minangka anu pasti, mangrupikeun euweuh anu nyandak warna jeung wangun ayana. Lantaran sumber sakabéh kaéndahan nyaéta ayana sarta tambang sakabéh kagoréngan nyaéta euweuh, tangtu ayana anu pangkuatna, pangluhurna, pangcaangna, sarta pangjauhna tina euweuh, nyaéta hiji ayana anu wajib sarta anu azali jeung abadi, merlukeun kaéndahan anu pangkuatna, pangluhurna, pangcaangna, sarta pangjauhna tina cacad. Malah éta ngébréhkeun kaéndahan sapertos kitu, malah janten kaéndahan sapertos kitu. Saperti panonpoé merlukeun cahya anu ngawengku, Wâjibul Wujûd ogé merlukeun kaéndahan abadi, sarta masihan cahya ku éta. ﺍَﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻋَﻠٰﻰ ﻧِﻌْﻤَﺔِ الْا۪يمَانِ ٭ ﺭَﺑَّﻨَﺎ لَا ﺗُﺆَﺍﺧِﺬْﻧَٓﺎ ﺍِﻥْ ﻧَﺴ۪ﻴﻨَٓﺎ ﺍَﻭْ ﺍَﺧْﻄَﺎْﻧَﺎ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ لَا ﻋِﻠْﻢَ ﻟَﻨَٓﺎ اِلَّا ﻣَﺎ ﻋَﻠَّﻤْﺘَﻨَٓﺎ ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﻌَﻠ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ ~Pépéling:
Salapan tingkat tina tingkat-tingkat cahya Ayat Hasbiyah badé ditulis, tapi lantaran sababaraha sabab, pikeun ayeuna tilu tingkat ditunda. ~Pépéling:
Lantaran Risale-i Nur mangrupikeun tafsir anu nganggo bukti, milik Al-Qur'an sarta kaluar tina Al-Qur'an, éta ogé miboga pangulangan anu perlu, pinuh hikmah, malah kedah sarta mangpaat, saperti pangulangan Al-Qur'an anu ngandung pangajaran lemes, pinuh hikmah, perlu, sarta henteu ngabosenkeun. Sarta lantaran Risale-i Nur mangrupikeun dalil-dalil kalimah tauhid anu salawasna diulang dina biwir kalayan nikmat jeung sumanget sarta henteu ngabosenkeun, pangulanganana anu kedah sanés cacad; henteu ngabosenkeun sarta henteu kedah ngabosenkeun.
ﺍَﻟْﺒَﺎﺏُ ﺍﻟْﺨَﺎﻣِﺲُ ﻓ۪ﻰ ﻣَﺮَﺍﺗِﺐِ (ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَ ﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ) ﻭَ ﻫُﻮَ ﺧَﻤْﺲُ ﻧُﻜَﺖٍ ﺍَﻟﻨُّﻜْﺘَﺔُ الْاُولٰى: ﻓَﻬٰﺬَﺍ الْكَلَامُ ﺩَﻭَﺍﺀٌ ﻣُﺠَﺮَّﺏٌ ﻟِﻤَﺮَﺽِ ﺍﻟْﻌَﺠْﺰِ ﺍﻟْﺒَﺸَﺮِﻯِّ ﻭَ ﺳَﻘَﻢِ ﺍﻟْﻔَﻘْﺮِ الْاِنْسَانِىِّ ٠ ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَ ﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ ﺍِﺫْ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﻤُﻮﺟِﺪُ ﺍﻟْﻤَﻮْﺟُﻮﺩُ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ فَلَا ﺑَﺎْﺱَ ﺑِﺰَﻭَﺍﻝِ ﺍﻟْﻤَﻮْﺟُﻮﺩَﺍﺕِ ﻟِﺪَﻭَﺍﻡِ ﺍﻟْﻮُﺟُﻮﺩِ ﺍﻟْﻤَﺤْﺒُﻮﺏِ ﺑِﺒَﻘَﺎﺀِ ﻣُﻮﺟِﺪِﻩِ ﺍﻟْﻮَﺍﺟِﺐِ ﺍﻟْﻮُﺟُﻮﺩِ ﻭَ ﻫُﻮَ ﺍﻟﺼَّﺎﻧِﻊُ ﺍﻟْﻔَﺎﻃِﺮُ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ فَلَا ﺣُﺰْﻥَ ﻋَﻠٰﻰ ﺯَﻭَﺍﻝِ ﺍﻟْﻤَﺼْﻨُﻮﻉِ ﻟِﺒَﻘَﺎﺀِ ﻣَﺪَﺍﺭِ ﺍﻟْﻤَﺤَﺒَّﺔِ ﻓ۪ﻰ ﺻَﺎﻧِﻌِﻪ۪ ﻭَ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﻤَﻠِﻚُ ﺍﻟْﻤَﺎﻟِﻚُ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ ٠ فَلَا ﺗَﺎَﺳُّﻒَ ﻋَﻠٰﻰ ﺯَﻭَﺍﻝِ ﺍﻟْﻤُﻠْﻚِ ﺍﻟْﻤُﺘَﺠَﺪِّﺩِ ﻓ۪ﻰ ﺯَﻭَﺍﻝٍ ﻭَ ﺫَﻫَﺎﺏٍ ٠ ﻭَ ﻫُﻮَ ﺍﻟﺸَّﺎﻫِﺪُ ﺍﻟْﻌَﺎﻟِﻢُ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ فَلَا ﺗَﺤَﺴُّﺮَ ﻋَﻠٰﻰ ﻏَﻴْﺒُﻮﺑَﺔِ ﺍﻟْﻤَﺤْﺒُﻮﺑَﺎﺕِ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ ﻟِﺒَﻘَﺎﺋِﻬَﺎ ﻓ۪ﻰ ﺩَﺍﺋِﺮَﺓِ ﻋِﻠْﻢِ ﺷَﺎﻫِﺪِﻫَﺎ ﻭَ ﻓ۪ﻰ ﻧَﻈَﺮِﻩ۪ ٠ ﻭَ ﻫُﻮَ ﺍﻟﺼَّﺎﺣِﺐُ ﺍﻟْﻔَﺎﻃِﺮُ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ فَلَا ﻛَﺪَﺭَ ﻋَﻠٰﻰ ﺯَﻭَﺍﻝِ ﺍﻟْﻤُﺴْﺘَﺤْﺴَﻨَﺎﺕِ ﻟِﺪَﻭَﺍﻡِ ﻣَﻨْﺸَﺎﺀِ ﻣَﺤَﺎﺳِﻨِﻬَﺎ ﻓ۪ﻰ ﺍَﺳْﻤَﺎﺀِ ﻓَﺎﻃِﺮِﻫَﺎ ٠ ﻭَ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﻮَﺍﺭِﺙُ ﺍﻟْﺒَﺎﻋِﺚُ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ فَلَا ﺗَﻠَﻬُّﻒَ ﻋَﻠٰﻰ ﻓِﺮَﺍﻕِ الْاَحْبَابِ ﻟِﺒَﻘَﺎﺀِ ﻣَﻦْ ﻳَﺮِﺛُﻬُﻢْ ﻭَ ﻳَﺒْﻌَﺜُﻬُﻢْ ﻭَ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﺠَﻤ۪ﻴﻞُ ﺍﻟْﺠَﻠ۪ﻴﻞُ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ فَلَا ﺗَﺤَﺰُّﻥَ ﻋَﻠٰﻰ ﺯَﻭَﺍﻝِ الْجَم۪يلَاتِ ﺍﻟَّﺘ۪ﻰ ﻫِﻰَ ﻣَﺮَﺍﻳَﺎ لِلْاَسْمَاءِ الْجَم۪يلَاتِ ﻟِﺒَﻘَﺎﺀِ الْاَسْمَاءِ ﺑِﺠَﻤَﺎﻟِﻬَﺎ ﺑَﻌْﺪَ ﺯَﻭَﺍﻝِ ﺍﻟْﻤَﺮَﺍﻳَﺎ ٠ ﻭَ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﻤَﻌْﺒُﻮﺩُ ﺍﻟْﻤَﺤْﺒُﻮﺏُ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ فَلَا ﺗَﺎَﻟُّﻢَ ﻣِﻦْ ﺯَﻭَﺍﻝِ ﺍﻟْﻤَﺤْﺒُﻮﺑَﺎﺕِ ﺍﻟْﻤَﺠَﺎﺯِﻳَّﺔِ ﻟِﺒَﻘَﺎﺀِ ﺍﻟْﻤَﺤْﺒُﻮﺏِ ﺍﻟْﺤَﻘ۪ﻴﻘِﻰِّ ٠ ﻭَ ﻫُﻮَ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦُ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﻮَﺩُﻭﺩُ ﺍﻟﺮَّﺅُﻑُ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ فَلَا ﻏَﻢَّ ﻭَ لَا ﻣَﺎْﻳُﻮﺳِﻴَّﺔَ ﻭَ لَا ﺍَﻫَﻤِّﻴَّﺔَ ﻣِﻦْ ﺯَﻭَﺍﻝِ ﺍﻟْﻤُﻨْﻌِﻤ۪ﻴﻦَ ﺍﻟْﻤُﺸْﻔِﻘ۪ﻴﻦَ ﺍﻟﻈَّﺎﻫِﺮ۪ﻳﻦَ ﻟِﺒَﻘَﺎﺀِ ﻣَﻦْ ﻭَﺳِﻌَﺖْ ﺭَﺣْﻤَﺘُﻪُ ﻭَ ﺷَﻔْﻘَﺘُﻪُ ﻛُﻞَّ ﺷَﻰْﺀٍ ٠ ﻭَ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﺠَﻤ۪ﻴﻞُ ﺍﻟﻠَّﻄ۪ﻴﻒُ ﺍﻟْﻌَﻄُﻮﻑُ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ فَلَا ﺣِﺮْﻗَﺔَ ﻭَ لَا ﻋِﺒْﺮَﺓَ ﺑِﺰَﻭَﺍﻝِ ﺍﻟﻠَّﻄ۪ﻴﻔَﺎﺕِ ﺍﻟْﻤُﺸْﻔِﻘَﺎﺕِ ﻟِﺒَﻘَﺎﺀِ ﻣَﻦْ ﻳَﻘُﻮﻡُ ﻣَﻘَﺎﻡَ ﻛُﻠِّﻬَﺎ ﻭَ لَا ﻳَﻘُﻮﻡُ ﺍﻟْﻜُﻞُّ ﻣَﻘَﺎﻡَ ﺗَﺠَﻞٍّ ﻭَﺍﺣِﺪٍ ﻣِﻦْ ﺗَﺠَﻠِّﻴَﺎﺗِﻪ۪ ﻓَﺒَﻘَﺎﺋُﻪُ ﺑِﻬٰﺬِﻩِ الْاَوْصَافِ ﻳَﻘُﻮﻡُ ﻣَﻘَﺎﻡَ ﻛُﻞِّ ﻣَﺎ ﻓَﻨٰﻰ ﻭَ ﺯَﺍﻝَ ﻣِﻦْ ﺍَﻧْﻮَﺍﻉِ ﻣَﺤْﺒُﻮﺑَﺎﺕِ ﻛُﻞِّ ﺍَﺣَﺪٍ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَ ﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ ﻧَﻌَﻤْﺤَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣِﻨْﺒَﻘَﺎﺀِﺍﻟﺪُّﻧْﻴَﺎﻭَﻣَﺎﻓ۪ﻴﻬَﺎﺑَﻘَﺎﺀُﻣَﺎﻟِﻜِﻬَﺎﻭَﺻَﺎﻧِﻌِﻬَﺎﻭَﻓَﺎﻃِﺮِﻫَﺎ ﺍَﻟﻨُّﻜْﺘَﺔُﺍﻟﺜَّﺎﻧِﻴَﺔُ: ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺒَﻘَﺎﺀِ ﺍَﻥَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻫُﻮَ ﺍِﻟٰﻬِﻰَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ ﻭَ ﺧَﺎﻟِﻘِﻰَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ ﻭَ ﻣُﻮﺟِﺪِﻯَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ ﻭَ ﻓَﺎﻃِﺮِﻯَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ ﻭَ ﻣَﺎﻟِﻜِﻰَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ ﻭَ ﺷَﺎﻫِﺪِﻯَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ ﻭَ ﻣَﻌْﺒُﻮﺩِﻯَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ ﻭَ ﺑَﺎﻋِﺜِﻰَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ فَلَا ﺑَﺎْﺱَ ﻭَ لَا ﺣُﺰْﻥَ ﻭَ لَا ﺗَﺎَﺳُّﻒَ ﻭَ لَا ﺗَﺤَﺴُّﺮَ ﻋَﻠٰﻰ ﺯَﻭَﺍﻝِ ﻭُﺟُﻮﺩ۪ﻯ ﻟِﺒَﻘَﺎﺀِ ﻣُﻮﺟِﺪ۪ﻯ ﻭَ ﺍ۪ﻳﺠَﺎﺩِﻩ۪ ﺑِﺎَﺳْﻤَﺎﺋِﻪ۪ ﻭَ ﻣَﺎ ﻓ۪ﻰ ﺷَﺨْﺼ۪ﻰ ﻣِﻦْ ﺻِﻔَﺔٍ اِلَّا ﻭَ ﻫِﻰَ ﻣِﻦْ ﺷُﻌَﺎﻉِ ﺍِﺳْﻢٍ ﻣِﻦْ ﺍَﺳْﻤَﺎﺋِﻪِ ﺍﻟْﺒَﺎﻗِﻴَﺔِ ﻓَﺰَﻭَﺍﻝُ ﺗِﻠْﻚَ ﺍﻟﺼِّﻔَﺔِ ﻭَ ﻓَﻨَﺎﺋُﻬَﺎ ﻟَﻴْﺲَ ﺍِﻋْﺪَﺍﻣًﺎ ﻟَﻬَﺎ لِاَنَّهَا ﻣَﻮْﺟُﻮﺩَﺓٌ ﻓ۪ﻰ ﺩَﺍﺋِﺮَﺓِ ﺍﻟْﻌِﻠْﻢِ ﻭَ ﺑَﺎﻗِﻴَﺔٌ ﻭَ ﻣَﺸْﻬُﻮﺩَﺓٌ ﻟِﺨَﺎﻟِﻘِﻬَﺎ ٠ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺒَﻘَﺎﺀِ ﻭَ ﻟَﺬَّﺗِﻪ۪ ﻋِﻠْﻤ۪ﻰ ﻭَ ﺍِﺫْﻋَﺎﻧ۪ﻰ ﻭَ ﺷُﻌُﻮﺭ۪ﻯ ﻭَ ﺍ۪ﻳﻤَﺎﻧ۪ﻰ ﺑِﺎَﻧَّﻪُ ﺍِﻟٰﻬِﻰَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗِﻰ ﺍﻟْﻤُﺘَﻤَﺜِّﻞُ ﺷُﻌَﺎﻉُ ﺍِﺳْﻤِﻪِ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ ﻓ۪ﻰ ﻣِﺮْﺍٰﺓِ ﻣَﺎ ﻫِﻴَّﺘ۪ﻰ ﻭَ ﻣَﺎ ﺣَﻘ۪ﻴﻘَﺔُ ﻣَﺎ ﻫِﻴَّﺘ۪ﻰ اِلَّا ﻇِﻞٌّ ﻟِﺬٰﻟِﻚَ الْاِسْمِ ﻓَﺒِﺴِﺮِّ ﺗَﻤَﺜُّﻠِﻪ۪ ﻓ۪ﻰ ﻣِﺮْﺍٰﺓِ ﺣَﻘ۪ﻴﻘَﺘ۪ﻰ ﺻَﺎﺭَﺕْ ﻧَﻔْﺲُ ﺣَﻘ۪ﻴﻘَﺘ۪ﻰ ﻣَﺤْﺒُﻮﺑَﺔً لَا ﻟِﺬَﺍﺗِﻬَﺎ ﺑَﻞْ ﺑِﺴِﺮِّ ﻣَﺎ ﻓ۪ﻴﻬَﺎ ﻭَ ﺑَﻘَﺎﺀُ ﻣَﺎ ﺗَﻤَﺜَّﻞَ ﻓ۪ﻴﻬَﺎ ﺍَﻧْﻮَﺍﻉُ ﺑَﻘَﺎﺀٍ ﻟَﻬَﺎ ﺍَﻟﻨُّﻜْﺘَﺔُ ﺍﻟﺜَّﺎﻟِﺜَﺔُ: ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَ ﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ: ﺍِﺫْ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﻮَﺍﺟِﺐُ ﺍﻟْﻮُﺟُﻮﺩِ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﻣَﺎ ﻫٰﺬِﻩِ ﺍﻟْﻤَﻮْﺟُﻮﺩَﺍﺕُ ﺍﻟﺴَّﻴَّﺎﻟَﺔُ اِلَّا ﻣَﻈَﺎﻫِﺮَ ﻟِﺘَﺠَﺪُّﺩِ ﺗَﺠَﻠِّﻴَﺎﺕِ ﺍ۪ﻳﺠَﺎﺩِﻩ۪ ﻭَ ﻭُﺟُﻮﺩِﻩ۪ ﺑِﻪ۪ ﻭَ بِالْاِنْتِسَابِ ﺍِﻟَﻴْﻪِ ﻭَ ﺑِﻤَﻌْﺮِﻓَﺘِﻪ۪ ﺍَﻧْﻮَﺍﺭُ ﺍﻟْﻮُﺟُﻮﺩِ بِلَا ﺣَﺪٍّ ﻭَ ﺑِﺪُﻭﻧِﻪ۪ ﻇُﻠُﻤَﺎﺕُ ﺍﻟْﻌَﺪَﻣَﺎﺕِ ﻭَ اٰلَامُ ﺍﻟْﻔِﺮَﺍﻗَﺎﺕِ ﺍﻟْﻐَﻴْﺮِ ﺍﻟْﻤَﺤْﺪُﻭﺩَﺍﺕِ ﻭَ ﻣَﺎ ﻫٰﺬِﻩِ ﺍﻟْﻤَﻮْﺟُﻮﺩَﺍﺕُ ﺍﻟﺴَّﻴَّﺎﻟَﺔُ اِلَّا ﻭَ ﻫِﻰَ ﻣَﺮَﺍﻳَﺎ ﻭَ ﻫِﻰَ ﻣُﺘَﺠَﺪِّﺩَﺓٌ ﺑِﺘَﺒَﺪُّﻝِ ﺍﻟﺘَّﻌَﻴُّﻨَﺎﺕِ الْاِعْتِبَارِيَّةِ ﻓ۪ﻰ ﻓَﻨَﺎﺋِﻬَﺎ ﻭَ ﺯَﻭَﺍﻟِﻬَﺎ ﻭَ ﺑَﻘَﺎﺋِﻬَﺎ ﺑِﺴِﺘَّﺔِ ﻭُﺟُﻮﻩٍ اَلْاَوَّلُ: ﺑَﻘَﺎﺀُ ﻣَﻌَﺎﻧ۪ﻴﻬَﺎ ﺍﻟْﺠَﻤ۪ﻴﻠَﺔِ ﻭَ ﻫُﻮِﻳَّﺎﺗِﻬَﺎ ﺍﻟْﻤِﺜَﺎﻟِﻴَّﺔِ ﻭَ ﺍﻟﺜَّﺎﻧ۪ﻰ: ﺑَﻘَﺎﺀُ ﺻُﻮَﺭِﻫَﺎ ﻓِﻰ الْاَلْوَاحِ ﺍﻟْﻤِﺜَﺎﻟِﻴَّﺔِ ﻭَﺍﻟﺜَّﺎﻟِﺚُ: ﺑَﻘَﺎﺀُ ﺛَﻤَﺮَﺍﺗِﻬَﺎ الْاُخْرَوِيَّةِ ﻭَ ﺍﻟﺮَّﺍﺑِﻊُ: ﺑَﻘَﺎﺀُ ﺗَﺴْﺒ۪ﻴﺤَﺎﺗِﻬَﺎ ﺍﻟﺮَّﺑَّﺎﻧِﻴَّﺔِ ﺍﻟْﻤُﺘَﻤَﺜِّﻠَﺔِ ﻟَﻬَﺎ ﺍﻟَّﺘ۪ﻰ ﻫِﻰَ ﻧَﻮْﻉُ ﻭُﺟُﻮﺩٍ ﻟَﻬَﺎ ﻭَ ﺍﻟْﺨَﺎﻣِﺲُ: ﺑَﻘَﺎﺋُﻬَﺎ ﻓِﻰ ﺍﻟْﻤَﺸَﺎﻫِﺪِ ﺍﻟْﻌِﻠْﻤِﻴَّﺔِ ﻭَ ﺍﻟْﻤَﻨَﺎﻇِﺮِ ﺍﻟﺴَّﺮْﻣَﺪِﻳَّﺔِ ﻭَ ﺍﻟﺴَّﺎﺩِﺱُ: ﺑَﻘَﺎﺀُ ﺍَﺭْﻭَﺍﺣِﻬَﺎ ﺍِﻥْ ﻛَﺎﻧَﺖْ ﻣِﻦْ ﺫَﻭِﻯ الْاَرْوَاحِ ٠ ﻭَ ﻣَﺎ ﻭَﻇ۪ﻴﻔَﺘُﻬَﺎ ﻓ۪ﻰ ﻛَﻴْﻔِﻴَّﺎﺗِﻬَﺎ ﺍﻟْﻤُﺘَﺨَﺎﻟِﻔَﺔِ ﻓ۪ﻰ ﻣَﻮْﺗِﻬَﺎ ﻭَ ﻓَﻨَﺎﺋِﻬَﺎ ﻭَ ﺯَﻭَﺍﻟِﻬَﺎ ﻭَ ﻋَﺪَﻣِﻬَﺎ ﻭَ ﻇُﻬُﻮﺭِﻫَﺎ ﻭَ ﺍِﻧْﻄِﻔَﺎﺋِﻬَﺎ اِلَّا ﺍِﻇْﻬَﺎﺭُ ﺍﻟْﻤُﻘْﺘَﻀِﻴَﺎﺕِ لِاَسْمَاءٍ ﺍِﻟٰﻬِﻴَّﺔٍ ﻓَﻤِﻦْ ﺳِﺮِّ ﻫٰﺬِﻩِ ﺍﻟْﻮَﻇ۪ﻴﻔَﺔِ ﺻَﺎﺭَﺕِ ﺍﻟْﻤَﻮْﺟُﻮﺩَﺍﺕُ ﻛَﺴَﻴْﻞٍ ﻓ۪ﻰ ﻏَﺎﻳَﺔِ ﺍﻟﺴُّﺮْﻋَﺔِ ﺗَﺘَﻤَﻮَّﺝُ ﻣَﻮْﺗًﺎ ﻭَ ﺣَﻴَﺎﺓً ﻭَ ﻭُﺟُﻮﺩًﺍ ﻭَ ﻋَﺪَﻣًﺎ ٠ ﻭَ ﻣِﻦْ ﻫٰﺬِﻩِ ﺍﻟْﻮَﻇ۪ﻴﻔَﺔِ ﺗَﺘَﻈَﺎﻫَﺮُ ﺍﻟْﻔَﻌَّﺎﻟِﻴَّﺔُ ﺍﻟﺪَّﺍﺋِﻤَﺔُ ﻭَ الْخَلَّاقِيَّةُ ﺍﻟْﻤُﺴْﺘَﻤِﺮَّﺓُ فَلَا ﺑُﺪَّ ﻟ۪ﻰ ﻭَ ﻟِﻜُﻞِّ ﺍَﺣَﺪٍ ﺍَﻥْ ﻳَﻘُﻮﻝَ: (ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَ ﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ) ﻳَﻌْﻨ۪ﻰ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻮُﺟُﻮﺩِ ﺍَﻧّ۪ﻰ ﺍَﺛَﺮٌ ﻣِﻦْ ﺍٰﺛَﺎﺭِ ﻭَﺍﺟِﺐِ ﺍﻟْﻮُﺟُﻮﺩِ ﻛَﻔَﺎﻧ۪ﻰ ﺍٰﻥٌ ﺳَﻴَّﺎﻝٌ ﻣِﻦْ ﻫٰﺬَﺍ ﺍﻟْﻮُﺟُﻮﺩِ ﺍﻟْﻤُﻨَﻮَّﺭِ ﺍﻟْﻤَﻈْﻬَﺮِ ﻣِﻦْ مَلَاي۪ينَ ﺳَﻨَﺔٍ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻮُﺟُﻮﺩِ ﺍﻟْﻤُﺰَﻭَّﺭِ الْاَبْتَرِ ٠ ﻧَﻌَﻢْ ﺑِﺴِﺮِّ الْاِنْتِسَابِ الْا۪يمَانِىِّ ﻳَﻘُﻮﻡُ ﺩَﻗ۪ﻴﻘَﺔٌ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻮُﺟُﻮﺩِ ﻣَﻘَﺎﻡَ ﺍُﻟُﻮﻑِ ﺳَﻨَﺔٍ بِلَا ﺍِﻧْﺘِﺴَﺎﺏٍ ﺍ۪ﻳﻤَﺎﻧِﻰٍّ ﺑَﻞْ ﺗِﻠْﻚَ ﺍﻟﺪَّﻗ۪ﻴﻘَﺔُ ﺍَﺗَﻢُّ ﻭَ ﺍَﻭْﺳَﻊُ ﺑِﻤَﺮَﺍﺗِﺐَ ﻣِﻦْ ﺗِﻠْﻚَ الْاٰلَافِ ﺳَﻨَﺔٍ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻮُﺟُﻮﺩِ ﻭَ ﻗِﻴْﻤَﺘِﻪ۪ ﺍَﻧّ۪ﻰ ﺻَﻨْﻌَﺔُ ﻣَﻦْ ﻫُﻮَ ﻓِﻰ ﺍﻟﺴَّﻤَٓﺎﺀِ ﻋَﻈَﻤَﺘُﻪُ ﻭَ ﻓِﻰ الْاَرْضِ ﺍٰﻳَﺎﺗُﻪُ ﻭَ ﺧَﻠَﻖَ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ ﻭَ الْاَرْضَ ﻓ۪ﻰ ﺳِﺘَّﺔِ ﺍَﻳَّﺎﻡٍ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻮُﺟُﻮﺩِ ﻭَ ﻛَﻤَﺎﻟِﻪ۪ ﺍَﻧّ۪ﻰ ﻣَﺼْﻨُﻮﻉُ ﻣَﻦْ ﺯَﻳَّﻦَ ﻭَ ﻧَﻮَّﺭَ ﺍﻟﺴَّﻤَٓﺎﺀَ ﺑِﻤَﺼَﺎﺑ۪ﻴﺢَ ﻭَ ﺯَﻳَّﻦَ ﻭَ ﺑَﻬَّﺮَ الْاَرْضَ ﺑِﺎَﺯَﺍﻫ۪ﻴﺮَ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻔَﺨْﺮِ ﻭَ ﺍﻟﺸَّﺮَﻑِ ﺍَﻧّ۪ﻰ ﻣَﺨْﻠُﻮﻕٌ ﻭَ ﻣَﻤْﻠُﻮﻙٌ ﻭَ ﻋَﺒْﺪٌ ﻟِﻤَﻦْ ﻫٰﺬِﻩِ ﺍﻟْﻜَﺎﺋِﻨَﺎﺕُ ﺑِﺠَﻤ۪ﻴﻊِ كَمَالَاتِهَا ﻭَ ﻣَﺤَﺎﺳِﻨِﻬَﺎ ﻇِﻞٌّ ﺿَﻌ۪ﻴﻒٌ ﺑِﺎﻟﻨِّﺴْﺒَﺔِ ﺍِﻟٰﻰ ﻛَﻤَﺎﻟِﻪ۪ ﻭَ ﺟَﻤَﺎﻟِﻪ۪ ﻭَ ﻣِﻦْ ﺍٰﻳَﺎﺕِ ﻛَﻤَﺎﻟِﻪ۪ ﻭَ ﺍِﺷَﺎﺭَﺍﺕِ ﺟَﻤَﺎﻟِﻪ۪ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣِﻦْ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْﺀٍ ﻣَﻦْ ﻳَﺪَّﺧِﺮُ ﻣَﺎ لَا ﻳُﻌَﺪُّ ﻭَ لَا ﻳُﺤْﺼٰﻰ ﻣِﻦْ ﻧِﻌَﻤِﻪ۪ ﻓ۪ﻰ ﺻُﻨَﻴْﺪِﻗَﺎﺕٍ ﻟَﻄ۪ﻴﻔَﺔٍ ﻫِﻰَ ﺑَﻴْﻦَ ﺍﻟْﻜَﺎﻑِ ﻭَ ﺍﻟﻨُّﻮﻥِ ﻓَﻴَﺪَّﺧِﺮُ ﺑِﻘُﺪْﺭَﺗِﻪ۪ مَلَاي۪ينَ ﻗِﻨْﻄَﺎﺭٍ ﻓ۪ﻰ ﻗَﺒْﻀَﺔٍ ﻭَﺍﺣِﺪَﺓٍ ﻓ۪ﻴﻬَﺎ ﺻُﻨَﻴْﺪِﻗَﺎﺕٌ ﻟَﻄ۪ﻴﻔَﺔٌ ﺗُﺴَﻤّٰﻰ ﺑُﺬُﻭﺭًﺍ ﻭَ ﻧَﻮَﺍﺓً ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣِﻦْ ﻛُﻞِّ ﺫ۪ﻯ ﺟَﻤَﺎﻝٍ ﻭَ ﺫ۪ﻯ ﺍِﺣْﺴَﺎﻥٍ ﺍَﻟْﺠَﻤ۪ﻴﻞُ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢُ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﻣَﺎ ﻫٰﺬِﻩِ ﺍﻟْﻤَﺼْﻨُﻮﻋَﺎﺕُ الْجَم۪يلَاتُ اِلَّا ﻣَﺮَﺍﻳَﺎ ﻣُﺘَﻔَﺎﻧِﻴَﺔٌ ﻟِﺘَﺠَﺪُّﺩِ ﺍَﻧْﻮَﺍﺭِ ﺟَﻤَﺎﻟِﻪ۪ ﺑِﻤَﺮِّ ﺍﻟْﻔُﺼُﻮﻝِ ﻭَ ﺍﻟْﻌُﺼُﻮﺭِ ﻭَ ﺍﻟﺪُّﻫُﻮﺭِ ﻭَ ﻫٰﺬِﻩِ ﺍﻟﻨِّﻌَﻢُ ﺍﻟْﻤُﺘَﻮَﺍﺗِﺮَﺓُ ﻭَ الْاَثْمَارُ ﺍﻟْﻤُﺘَﻌَﺎﻗِﺒَﺔُ ﻓِﻰ ﺍﻟﺮَّﺑ۪ﻴﻊِ ﻭَ ﺍﻟﺼَّﻴْﻒِ ﻣَﻈَﺎﻫِﺮُ ﻟِﺘَﺠَﺪُّﺩِ ﻣَﺮَﺍﺗِﺐِ ﺍِﻧْﻌَﺎﻣِﻪِ ﺍﻟﺪَّﺍﺋِﻢِ ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﺮِّ الْاَنَامِ ﻭَ الْاَيَّامِ ﻭَ الْاَعْوَامِ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺤَﻴَﺎﺓِ ﻭَ ﻣَﺎﻫِﻴَّﺘِﻬَﺎ ﺍَﻧّ۪ﻰ ﺧَﺮ۪ﻳﻄَﺔٌ ﻭَ ﻓِﻬْﺮِﺳْﺘَﺔٌ ﻭَ ﻓَﺬْﻟَﻜَﺔٌ ﻭَ ﻣ۪ﻴﺰَﺍﻥٌ ﻭَ ﻣِﻘْﻴَﺎﺱٌ ﻟِﺠَﻠَﻮَﺍﺕِ ﺍَﺳْﻤَﺎﺀِ ﺧَﺎﻟِﻖِ ﺍﻟْﻤَﻮْﺕِ ﻭَ ﺍﻟْﺤَﻴَﺎﺓِ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺤَﻴَﺎﺓِ ﻭَ ﻭَﻇ۪ﻴﻔَﺘِﻬَﺎ ﻛَﻮْﻧ۪ﻰ ﻛَـﻛَﻠِﻤَﺔٍ ﻣَﻜْﺘُﻮﺑَﺔٍ ﺑِﻘَﻠَﻢِ ﺍﻟْﻘُﺪْﺭَﺓِ ﻭَ ﻣُﻔْﻬِﻤَﺔٍ ﺩَﺍﻟَّﺔٍ ﻋَﻠٰﻰ ﺍَﺳْﻤَﺎﺀِ ﺍﻟْﻘَﺪ۪ﻳﺮِ ﺍﻟْﻤُﻄْﻠَﻖِ ﺍﻟْﺤَﻰِّ ﺍﻟْﻘَﻴُّﻮﻡِ ﺑِﻤَﻈْﻬَﺮِﻳَّﺔِ ﺣَﻴَﺎﺗ۪ﻰ ﻟﻠِﺸُّﺆُﻥِ ﺍﻟﺬَّﺍﺗِﻴَّﺔِ ﻟِﻔَﺎﻃِﺮِﻯَ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﻟَﻪُ الْاَسْمَٓاءُ ﺍﻟْﺤُﺴْﻨٰﻰ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺤَﻴَﺎﺓِ ﻭَ ﺣُﻘُﻮﻗِﻬَﺎ اِعْلَان۪ى ﻭَ ﺗَﺸْﻬ۪ﻴﺮ۪ﻯ ﺑَﻴْﻦَ ﺍِﺧْﻮَﺍﻧِﻰَ ﺍﻟْﻤَﺨْﻠُﻮﻗَﺎﺕِ ﻭَ اِعْلَان۪ى ﻭَ ﺍِﻇْﻬَﺎﺭ۪ﻯ ﻟِﻨَﻈَﺮِ ﺷُﻬُﻮﺩِ ﺧَﺎﻟِﻖِ ﺍﻟْﻜَﺎﺋِﻨَﺎﺕِ ﺑِﺘَﺰَﻳُّﻨ۪ﻰ ﺑِﺠَﻠَﻮَﺍﺕِ ﺍَﺳْﻤَﺎﺀِ ﺧَﺎﻟِﻘِﻰَ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﺯَﻳَّﻨَﻨ۪ﻰ ﺑِﻤُﺮَﺻَّﻌَﺎﺕِ ﺣُﻠَّﺔِ ﻭُﺟُﻮﺩ۪ﻯ ﻭَ ﺧِﻠْﻌَﺔِ ﻓِﻄْﺮَﺗ۪ﻰ ﻭَ قِلَادَةِ ﺣَﻴَﺎﺗِﻰَ ﺍﻟْﻤُﻨْﺘَﻈَﻤَﺔِ ﻓ۪ﻴﻬَﺎ ﻣُﺰَﻳَّﻨَﺎﺕُ ﻫَﺪَﺍﻳَﺎ ﺭَﺣْﻤَﺘِﻪ۪ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﻣِﻦْ ﺣُﻘُﻮﻕِ ﺣَﻴَﺎﺗ۪ﻰ ﻓَﻬْﻤ۪ﻰ ﻟِﺘَﺤِﻴَّﺎﺕِ ﺫَﻭِﻯ ﺍﻟْﺤَﻴَﺎﺓِ ﻟِﻮَﺍﻫِﺐِ ﺍﻟْﺤَﻴَﺎﺓِ ﻭَ ﺷُﻬُﻮﺩ۪ﻯ ﻟَﻬَﺎ ﻭَ ﺷَﻬَﺎﺩَﺍﺗ۪ﻰ ﻋَﻠَﻴْﻬَﺎ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣِﻦْ ﺣُﻘُﻮﻕِ ﺣَﻴَﺎﺗ۪ﻰ ﺗَﺒَﺮُّﺟ۪ﻰ ﻭَ ﺗَﺰَﻳُّﻨ۪ﻰ ﺑِﻤُﺮَﺻَّﻌَﺎﺕِ ﺟَﻮَﺍﻫِﺮِ ﺍِﺣْﺴَﺎﻧِﻪ۪ ﺑِﺸُﻌُﻮﺭٍ ﺍ۪ﻳﻤَﺎﻧِﻰٍّ ﻟِﻠْﻌَﺮْﺽِ ﻟِﻨَﻈَﺮِ ﺷُﻬُﻮﺩِ ﺳُﻠْﻄَﺎﻧِﻰَ الْاَزَلِىِّ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺤَﻴَﺎﺓِ ﻭَ ﻟَﺬَّﺍﺗِﻬَﺎ ﻋِﻠْﻤ۪ﻰ ﻭَ ﺍِﺫْﻋَﺎﻧ۪ﻰ ﻭَ ﺷُﻌُﻮﺭ۪ﻯ ﻭَ ﺍ۪ﻳﻤَﺎﻧ۪ﻰ ﺑِﺎَﻧّ۪ﻰ ﻋَﺒْﺪُﻩُ ﻭَ ﻣَﺼْﻨُﻮﻋُﻪُ ﻭَ ﻣَﺨْﻠُﻮﻗُﻪُ ﻭَ ﻓَﻘ۪ﻴﺮُﻩُ ﻭَ ﻣُﺤْﺘَﺎﺝٌ ﺍِﻟَﻴْﻪِ ﻭَ ﻫُﻮَ ﺧَﺎﻟِﻘ۪ﻰ ﺭَﺣ۪ﻴﻢٌ ﺑ۪ﻰ ﻛَﺮ۪ﻳﻢٌ ﻟَﻄ۪ﻴﻒٌ ﻣُﻨْﻌِﻢٌ ﻋَﻠَﻰَّ ﻳُﺮَﺑّ۪ﻴﻨ۪ﻰ ﻛَﻤَﺎ ﻳَﻠ۪ﻴﻖُ ﺑِﺤِﻜْﻤَﺘِﻪ۪ ﻭَ ﺭَﺣْﻤَﺘِﻪ۪ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺤَﻴَﺎﺓِ ﻭَ ﻗِﻴْﻤَﺘِﻬَﺎ ﻣِﻘْﻴَﺎﺳِﻴَّﺘ۪ﻰ ﺑِﺎَﻣْﺜَﺎﻝِ ﻋَﺠْﺰِﻯَ ﺍﻟْﻤُﻄْﻠَﻖِ ﻭَ ﻓَﻘْﺮِﻯَ ﺍﻟْﻤُﻄْﻠَﻖِ ﻭَ ﺿَﻌْﻔِﻰَ ﺍﻟْﻤُﻄْﻠَﻖِ ﻟِﻤَﺮَﺍﺗِﺐِ ﻗُﺪْﺭَﺓِ ﺍﻟْﻘَﺪ۪ﻳﺮِ ﺍﻟْﻤُﻄْﻠَﻖِ ﻭَ ﺩَﺭَﺟَﺎﺕِ ﺭَﺣْﻤَﺔِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﺍﻟْﻤُﻄْﻠَﻖِ ﻭَ ﻃَﺒَﻘَﺎﺕِ ﻗُﻮَّﺓِ ﺍﻟْﻘَﻮِﻯِّ ﺍﻟْﻤُﻄْﻠَﻖِ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺑِﻤَﻌْﻜَﺴِﻴَّﺘ۪ﻰ ﺑِﺠُﺰْﺋِﻴَّﺎﺕِ ﺻِﻔَﺎﺗ۪ﻰ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻌِﻠْﻢِ ﻭَ الْاِرَادَةِ ﻭَ ﺍﻟْﻘُﺪْﺭَﺓِ ﺍﻟْﺠُﺰْﺋِﻴَّﺔِ ﻟِﻔَﻬْﻢِ ﺍﻟﺼِّﻔَﺎﺕِ ﺍﻟْﻤُﺤ۪ﻴﻄَﺔِ ﻟِﺨَﺎﻟِﻘ۪ﻰ ﻓَﺎَﻓْﻬَﻢُ ﻋِﻠْﻤَﻪُ ﺍﻟْﻤُﺤ۪ﻴﻂَ ﺑِﻤ۪ﻴﺰَﺍﻥِ ﻋِﻠْﻤِﻰَ ﺍﻟْﺠُﺰْﺋِﻰِّ ﻭَ ﻫٰﻜَﺬَﺍ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻜَﻤَﺎﻝِ ﻋِﻠْﻤ۪ﻰ ﺑِﺎَﻥَّ ﺍِﻟٰﻬ۪ﻰ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﻜَﺎﻣِﻞُ ﺍﻟْﻤُﻄْﻠَﻖُ ﻓَﻜُﻞُّ ﻣَﺎ ﻓِﻰ ﺍﻟْﻜَﻮْﻥِ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻜَﻤَﺎﻝِ ﻣِﻦْ ﺍٰﻳَﺎﺕِ ﻛَﻤَﺎﻟِﻪ۪ ﻭَ ﺍِﺷَﺎﺭَﺍﺕٌ ﺍِﻟٰﻰ ﻛَﻤَﺎﻟِﻪ۪ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻜَﻤَﺎﻝِ ﻓ۪ﻰ ﻧَﻔْﺴِﻰ الْا۪يمَانُ ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ ﺍِﺫِ الْا۪يمَانُ ﻟِﻠْﺒَﺸَﺮِ ﻣَﻨْﺒَﻊٌ ﻟِﻜُﻞِّ كَمَالَاتِه۪ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣِﻦْ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْﺀٍ لِاَنْوَاعِ ﺣَﺎﺟَﺎﺗِﻰَ ﺍﻟْﻤَﻄْﻠُﻮﺑَﺔِ ﺑِﺎَﻧْﻮَﺍﻉِ ﺍَﻟْﺴِﻨَﺔِ ﺟِﻬَﺎﺯَﺍﺗِﻰَ ﺍﻟْﻤُﺨْﺘَﻠِﻔَﺔِ ﺍِﻟٰﻬ۪ﻰ ﻭَ ﺭَﺑّ۪ﻰ ﻭَ ﺧَﺎﻟِﻘ۪ﻰ ﻭَ ﻣُﺼَﻮِّﺭِﻯَ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﻟَﻪُ الْاَسْمَٓاءُ ﺍﻟْﺤُﺴْﻨَﻰ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﻫُﻮَ ﻳُﻄْﻌِﻤُﻨ۪ﻰ ﻭَ ﻳَﺴْﻘ۪ﻴﻨ۪ﻰ ﻭَ ﻳُﺮَﺑّ۪ﻴﻨ۪ﻰ ﻭَ ﻳُﺪَﺑِّﺮُﻧ۪ﻰ ﻭَ ﻳُﻜَﻠِّﻤُﻨ۪ﻰ ﺟَﻞَّ جَلَالُهُ ﻭَ ﻋَﻢَّ ﻧَﻮَﺍﻟُﻪُ ﺍَﻟﻨُّﻜْﺘَﺔُ ﺍﻟﺮَّﺍﺑِﻌَﺔُ: ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻟِﻜُﻞِّ ﻣَﻄَﺎﻟِﺒ۪ﻰ ﻣَﻦْ ﻓَﺘَﺢَ ﺻُﻮﺭَﺗ۪ﻰ ﻭَ ﺻُﻮﺭَﺓَ ﺍَﻣْﺜَﺎﻟ۪ﻰ ﻣِﻦْ ﺫَﻭِﻯ ﺍﻟْﺤَﻴَﺎﺓِ ﻓِﻰ ﺍﻟْﻤَﺎﺀِ ﺑِﻠَﻄ۪ﻴﻒِ ﺻُﻨْﻌِﻪ۪ ﻭَ ﻟَﻄ۪ﻴﻒِ ﻗُﺪْﺭَﺗِﻪ۪ ﻭَ ﺣِﻜْﻤَﺘِﻪ۪ ﻭَ ﻟَﻄ۪ﻴﻒِ ﺭُﺑُﻮﺑِﻴَّﺘِﻪ۪ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻟِﻜُﻞِّ ﻣَﻘَﺎﺻِﺪ۪ﻯ ﻣَﻦْ ﺍَﻧْﺸَﺎَﻧ۪ﻰ ﻭَ ﺷَﻖَّ ﺳَﻤْﻌ۪ﻰ ﻭَ ﺑَﺼَﺮ۪ﻯ ﻭَ ﺍَﺩْﺭَﺝَ ﻓ۪ﻰ ﺟِﺴْﻤ۪ﻰ ﻟِﺴَﺎﻧًﺎ ﻭَ ﺟَﻨَﺎﻧًﺎ ﻭَ ﺍَﻭْﺩَﻉَ ﻓ۪ﻴﻬَﺎ ﻭَ ﻓ۪ﻰ ﺟِﻬَﺎﺯَﺍﺗ۪ﻰ ﻣَﻮَﺍﺯ۪ﻳﻦَ ﺣَﺴَّﺎﺳَﺔً لَا ﺗُﻌَﺪُّ ﻟِﻮَﺯْﻥِ ﻣُﺪَﺧَّﺮَﺍﺕِ ﺍَﻧْﻮَﺍﻉِ ﺧَﺰَﺍﺋِﻦِ ﺭَﺣْﻤَﺘِﻪ۪ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺍَﺩْﺭَﺝَ ﻓ۪ﻰ ﻟِﺴَﺎﻧ۪ﻰ ﻭَ ﺟَﻨَﺎﻧ۪ﻰ ﻭَ ﻓِﻄْﺮَﺗ۪ﻰ اٰلَاتٍ ﺣَﺴَّﺎﺳَﺔً لَا ﺗُﺤْﺼٰﻰ ﻟِﻔَﻬْﻢِ ﺍَﻧْﻮَﺍﻉِ ﻛُﻨُﻮﺯِ ﺍَﺳْﻤَﺎﺋِﻪ۪ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣَﻦْ ﺍَﺩْﺭَﺝَ ﻓ۪ﻰ ﺷَﺨْﺼِﻰَ ﺍﻟﺼَّﻐ۪ﻴﺮِ ﺍﻟْﺤَﻘ۪ﻴﺮِ ﻭَ ﺍَﺩْﺭَﺝَ ﻓ۪ﻰ ﻭُﺟُﻮﺩِﻯَ ﺍﻟﻀَّﻌ۪ﻴﻒِ ﺍﻟْﻔَﻘ۪ﻴﺮِ ﻫٰﺬِﻩِ الْاَعْضَاءَ ﻭَ الْاٰلَاتِ ﻭَ ﻫٰﺬِﻩِ ﺍﻟْﺠَﻮَﺍﺭِﺡَ ﻭَ ﺍﻟْﺠِﻬَﺎﺯَﺍﺕِ ﻭَ ﻫٰﺬِﻩِ ﺍﻟْﺤَﻮَﺍﺱَّ ﻭَ ﺍﻟْﺤِﺴِّﻴَّﺎﺕِ ﻭَ ﻫٰﺬِﻩِ ﺍﻟﻠَّﻄَﺎﺋِﻒَ ﻭَ ﺍﻟْﻤَﻌْﻨَﻮِﻳَّﺎﺕِ لِاِحْسَاسِ ﺟَﻤ۪ﻴﻊِ ﺍَﻧْﻮَﺍﻉِ ﻧِﻌَﻤِﻪ۪ ﻭَ لِاِذَاقَةِ ﺍَﻛْﺜَﺮِ ﺗَﺠَﻠِّﻴَﺎﺕِ ﺍَﺳْﻤَﺎﺋِﻪ۪ ﺑِﺠَﻠ۪ﻴﻞِ ﺍُﻟُﻮﻫِﻴَّﺘِﻪ۪ ﻭَ ﺟَﻤ۪ﻴﻞِ ﺭَﺣْﻤَﺘِﻪ۪ ﻭَ ﺑِﻜَﺒ۪ﻴﺮِ ﺭُﺑُﻮﺑِﻴَّﺘِﻪ۪ ﻭَ ﻛَﺮ۪ﻳﻢِ ﺭَﺍْﻓَﺘِﻪ۪ ﻭَ ﺑِﻌَﻈ۪ﻴﻢِ ﻗُﺪْﺭَﺗِﻪ۪ ﻭَ ﻟَﻄ۪ﻴﻒِ ﺣِﻜْﻤَﺘِﻪ۪ ﺍَﻟﻨُّﻜْﺘَﺔُ ﺍﻟْﺨَﺎﻣِﺴَﺔُ: لَا ﺑُﺪَّ ﻟ۪ﻰ ﻭَ ﻟِﻜُﻞِّ ﺍَﺣَﺪٍ ﺍَﻥْ ﻳَﻘُﻮﻝَ حَالًا ﻭَ قَالًا ﻭَ ﻣُﺘَﺸَﻜِّﺮًﺍ ﻭَ ﻣُﻔْﺘَﺨِﺮًﺍ: ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣَﻦْ ﺧَﻠَﻘَﻨ۪ﻰ ﻭَ ﺍَﺧْﺮَﺟَﻨ۪ﻰ ﻣِﻦْ ﻇُﻠْﻤَﺔِ ﺍﻟْﻌَﺪَﻡِ ﻭَ ﺍَﻧْﻌَﻢَ ﻋَﻠَﻰَّ ﺑِﻨُﻮﺭِ ﺍﻟْﻮُﺟُﻮﺩِ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣَﻦْ ﺟَﻌَﻠَﻨ۪ﻰ ﺣَﻴًّﺎ ﻓَﺎَﻧْﻌَﻢَ ﻋَﻠَﻰَّ ﻧِﻌْﻤَﺔَ ﺍﻟْﺤَﻴَﺎﺓِ ﺍﻟَّﺘ۪ﻰ ﺗُﻌْﻄ۪ﻰ ﻟِﺼَﺎﺣِﺒِﻬَﺎ ﻛُﻞَّ ﺷَﻰْﺀٍ ﻭَ ﺗُﻤِﺪُّ ﻳَﺪَ ﺻَﺎﺣِﺒِﻬَﺎ ﺍِﻟٰﻰ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْﺀٍ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣَﻦْ ﺟَﻌَﻠَﻨ۪ﻰ ﺍِﻧْﺴَﺎﻧًﺎ ﻓَﺎَﻧْﻌَﻢَ ﻋَﻠَﻰَّ ﺑِﻨِﻌْﻤَﺔِ الْاِنْسَانِيَّةِ ﺍﻟَّﺘ۪ﻰ ﺻَﻴَّﺮَﺕِ الْاِنْسَانَ ﻋَﺎﻟَﻤًﺎ ﺻَﻐ۪ﻴﺮًﺍ ﺍَﻛْﺒَﺮَ ﻣَﻌْﻨًﻰ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻌَﺎﻟَﻢِ ﺍﻟْﻜَﺒ۪ﻴﺮِ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣَﻦْ ﺟَﻌَﻠَﻨ۪ﻰ ﻣُﺆْﻣِﻨًﺎ ﻓَﺎَﻧْﻌَﻢَ ﻋَﻠَﻰَّ ﻧِﻌْﻤَﺔَ الْا۪يمَانِ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﻳُﺼَﻴِّﺮُ ﺍﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ ﻭَ الْاٰخِرَةَ ﻛَﺴُﻔْﺮَﺗَﻴْﻦِ ﻣَﻤْﻠُﻮﺋَﺘَﻴْﻦِ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻨِّﻌَﻢِ ﻳُﻘَﺪِّﻣُﻬَﺎ ﺍِﻟَﻰ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻦِ ﺑِﻴَﺪِ الْا۪يمَانِ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣَﻦْ ﺟَﻌَﻠَﻨ۪ﻰ ﻣِﻦْ ﺍُﻣَّﺔِ ﺣَﺒ۪ﻴﺒِﻪ۪ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ ﻋَﻠَﻴْﻪِ الصَّلَاةُ ﻭَ السَّلَامُ ﻓَﺎَﻧْﻌَﻢَ ﻋَﻠَﻰَّ ﺑِﻤَﺎ ﻓِﻰ الْا۪يمَانِ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻤَﺤَﺒَّﺔِ ﻭَ ﺍﻟْﻤَﺤْﺒُﻮﺑِﻴَّﺔِ الْاِلٰهِيَّةِ ﺍﻟَّﺘ۪ﻰ ﻫِﻰَ ﻣِﻦْ ﺍَﻋْﻠٰﻰ ﻣَﺮَﺍﺗِﺐِ الْكَمَالَاتِ ﺍﻟْﺒَﺸَﺮِﻳَّﺔِ ﻭَ ﺑِﺘِﻠْﻚَ ﺍﻟْﻤَﺤَﺒَّﺔِ الْا۪يمَانِيَّةِ ﺗَﻤْﺘَﺪُّ ﺍَﻳَﺎﺩ۪ﻯ ﺍِﺳْﺘِﻔَﺎﺩَﺓِ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻦِ ﺍِﻟٰﻰ ﻣَﺎ لَايَتَنَاهٰى ﻣِﻦْ مُشْتَمِلَاتِ ﺩَﺍﺋِﺮَﺓِ الْاِمْكَانِ ﻭَ ﺍﻟْﻮُﺟُﻮﺏِ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣَﻦْ ﻓَﻀَّﻠَﻨ۪ﻰ ﺟِﻨْﺴًﺎ ﻭَ ﻧَﻮْﻋًﺎ ﻭَ ﺩ۪ﻳﻨًﺎ ﻭَ ﺍ۪ﻳﻤَﺎﻧًﺎ ﻋَﻠٰﻰ ﻛَﺜ۪ﻴﺮٍ ﻣِﻦْ ﻣَﺨْﻠُﻮﻗَﺎﺗِﻪ۪ ﻓَﻠَﻢْ ﻳَﺠْﻌَﻠْﻨ۪ﻰ ﺟَﺎﻣِﺪًﺍ ﻭَ لَا ﺣَﻴَﻮَﺍﻧًﺎ ﻭَ لَا ضَالًّا ﻓَﻠَﻪُ ﺍﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻭَ ﻟَﻪُ ﺍﻟﺸُّﻜْﺮُ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣَﻦْ ﺟَﻌَﻠَﻨ۪ﻰ ﻣَﻈْﻬَﺮًﺍ ﺟَﺎﻣِﻌًﺎ ﻟِﺘَﺠَﻠِّﻴَﺎﺕِ ﺍَﺳْﻤَﺎﺋِﻪ۪ ﻭَ ﺍَﻧْﻌَﻢَ ﻋَﻠَﻰَّ ﺑِﻨِﻌْﻤَﺔٍ لَا ﺗَﺴَﻌُﻬَﺎ ﺍﻟْﻜَﺎﺋِﻨَﺎﺕُ ﺑِﺴِﺮِّ ﺣَﺪ۪ﻳﺚِ (لَا ﻳَﺴَﻌُﻨ۪ﻰ ﺍَﺭْﺿ۪ﻰ ﻭَ لَا ﺳَﻤَﺎﺉِ ﻭَ ﻳَﺴَﻌُﻨ۪ﻰ ﻗَﻠْﺐُ ﻋَﺒْﺪِﻯَ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻦِ) ﻳَﻌْﻨ۪ﻰ ﺍَﻥَّ ﺍﻟْﻤَﺎﻫِﻴَّﺔَ الْاِنْسَانِيَّةَ ﻣَﻈْﻬَﺮٌ ﺟَﺎﻣِﻊٌ ﻟِﺠَﻤ۪ﻴﻊِ ﺗَﺠَﻠِّﻴَﺎﺕِ الْاَسْمَاءِ ﺍﻟْﻤُﺘَﺠَﻠِّﻴَﺔِ ﻓ۪ﻰ ﺟَﻤ۪ﻴﻊِ ﺍﻟْﻜَﺎﺋِﻨَﺎﺕِ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﻣَﻦِ ﺍﺷْﺘَﺮٰﻯ ﻣُﻠْﻜَﻪُ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﻋِﻨْﺪ۪ﻯ ﻣِﻨّ۪ﻰ ﻟِﻴَﺤْﻔَﻈَﻪُ ﻟ۪ﻰ ﺛُﻢَّ ﻳُﻌ۪ﻴﺪَﻩُ ﺍِﻟَﻰَّ ﻭَ ﺍَﻋْﻄَﺎﻧَﺎ ﺛَﻤَﻨَﻪُ ﺍﻟْﺠَﻨَّﺔَ ﻓَﻠَﻪُ ﺍﻟﺸُّﻜْﺮُ ﻭَ ﻟَﻪُ ﺍﻟْﺤَﻤْﺪُ ﺑِﻌَﺪَﺩِ ﺿَﺮْﺏِ ﺫَﺭَّﺍﺕِ ﻭُﺟُﻮﺩ۪ﻯ ﻓ۪ﻰ ﺫَﺭَّﺍﺕِ ﺍﻟْﻜَﺎﺋِﻨَﺎﺕِ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﺭَﺑّ۪ﻰ جَلَّاللّٰهُ ٭ ﻧُﻮﺭْ ﻣُﺤَﻤَّﺪْ ﺻَﻠَّﻰ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ٭ لَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺣَﺴْﺒ۪ﻰ ﺭَﺑّ۪ﻰ جَلَّاللّٰهُ ٭ ﺳِﺮُّ ﻗَﻠْﺒ۪ﻰ ﺫِﻛْﺮُ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ٭ ﺫِﻛْﺮُ ﺍَﺣْﻤَﺪْ ﺻَﻠَّﻰ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ٭ لَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ