GEORGE SALE
Al-Qur'an kurnia Alloh pikeun umat manusa. Al-Qur'an geus ngawujudkeun républik-républik nu unggul
Rodwell (Radvel), salah sahiji pandita Inggris nu pangfanatikna, nu narjamahkeun sarta nyusun ayat-ayat Al-Qur'an dumasar waktu turunna, ngaku hakékat-hakékat ieu:
Al-Qur'an geus ngarobah urang Badui Arab nu basajan nepi ka anjeun nyangka maranéhna ampir kasihir.
Sanajan dumasar pamahaman urang Kristen urang nyebut yén Al-Qur'an mangrupa kitab nu diturunkeun, ku ngancurkeun panyembahan berhala; ngadegkeun akidah kasatunggalan Alloh; ngaleungitkeun ibadah ka jin, peri, jeung batu; ngaleungitkeun kabiasaan liar saperti ngubur barudak hirup-hirup; ngabasmi sakabéh tahayul; ngawatesan lobana pamajikan, Al-Qur'an geus jadi kurnia jeung nikmat Alloh pikeun sakabéh urang Arab.
Lantaran Al-Qur'an taqdis sarta ngamulyakeun Gusti Zat Kibriyâ kalayan sipat Gusti Qadîr Mutlak, nu nyiptakeun sakabéh jagat sarta terang kana sagala nu disumputkeun jeung nu écés, éta pantes pikeun unggal pujian.
Sanajan ungkara Al-Qur'an ringkes sarta padet, éta ngadawuh ku kecap-kecap nu netepkeun hakékat nu pangjerona, hikmah nu pangkuatna sarta meunang ilham. Al-Qur'an geus ngabuktikeun yén éta ngawengku dasar-dasar nu bakal ngabantu ngawujudkeun républik-républik nu unggul, sanajan henteu nagara-nagara nu langgeng. Ku dasar-dasar Al-Qur'an, pangeusi hiji semenanjung nu henteu boga cai sarta bulistir, nu kamiskinan jeung kasangsaraanana ngan bisa dibandingkeun jeung kateunyahoanana, jadi pengikut nu sumanget sarta tulus hiji agama anyar, ngadegkeun nagara-nagara, sarta ngawangun kota-kota. Saenyana, ku kaagungan Muslim, Fustât, Bağdat, Kurtuba, Delhi ngahontal kaagungan jeung kamulyaan nu ngageterkeun sakabéh Éropa Kristen.
RODWELL
Islam agama nu jadi tatapakan dunya; ngawengku dasar-dasar nu diandelkeun ku peradaban dunya
Gaston Care (Carmen), salah sahiji orientalis Perancis nu pangkawentarna, dina taun 1913 nyerat runtuyan artikel dina koran Figaro ngeunaan naha masih mungkin ngajaga karapihan lamun Islam leungit ti bumi. Dina mangsa éta, artikel-artikel ieu ditarjamahkeun ku koran-koran Wétan. Orientalis Perancis nyarios:
“Islam, agama ratusan juta manusa, dumasar sakabéh pengikutna, mangrupa agama nu jadi tatapakan dunya. Al-Qur'an, sumber sarta padoman agama nu dumasar akal ieu, ngawengku dasar-dasar nu diandelkeun ku peradaban dunya. Dugi ka urang bisa nyebut yén ieu peradaban kabentuk tina campuran dasar-dasar nu disebarkeun ku Islam. Saenyana, agama nu luhur ieu geus nyadiakeun ka Éropa sumber-sumber nu pangdasarna nu diperlukeun pikeun kamajuan dunya nu ngawangun. Sanajan urang narima kaunggulan Islam ieu bari henteu mikawanoh sukur nu jadi hutang urang ka éta, henteu aya mamang jeung karaguan yén hakékatna kieu.”
Panulis Perancis, tuluy, ku ngabahas jasa Al-Qur'an dina ngajaga karapihan umum, nyarios:
“Lamun Islam leungit ti bumi sarta ku kituna henteu aya deui hiji Muslim ogé, naha bakal aya kamungkinan pikeun ngalanggengkeun katengtreman? Henteu, éta henteu mungkin!”
GASTON CARE
Al-Qur'an leuwih unggul tibatan sakabéh kitab agama
Jochahim Du Rulph (Yoahim Dü Raf), salah sahiji ahli élmu sarta orientalis Jerman, nalika ngabahas pentingna kaséhatan dina Al-Qur'an, ngedalkeun omongan kieu:
Abdi hayang ngabahas hiji sisi Islam nu nepi ka ayeuna henteu kungsi narik perhatian hiji ogé panulis Éropa. Sisi Islam ieu téh parentah-parentahna pikeun ngajaga kaséhatan.
Kahiji, perlu ngaku ieu: Tina sudut pandang ieu, Al-Qur'an leuwih unggul tibatan sakabéh kitab agama. Lamun urang merhatikeun aturan kaséhatan nu basajan tapi sampurna nu dijelaskeun ku Al-Qur'an, urang bakal ningali yén ku ieu kitab suci, sababaraha bagéan sakuliah dunya sarta Asia nu jadi kumpulan serangga geus leupas tina jadi bahaya nu pikasieuneun.
Ku ngawajibkeun kabersihan, kamurnian, sarta kasucian ka sakabéh pengikutna, Islam geus ngancurkeun loba mikroba nu ngaruksak.
JOCHAHIM
Ayat-ayat Al-Qur'an dianyam saperti tali emas dina wangunan Islam nu agung
Dina énsiklopédia basa Inggris nu diterbitkeun kalayan ngaran Chambers Encyclopedia, Islam dibahas dina wangun kieu:
Ayat-ayat Al-Qur'an nu nyaangan watek Nabi Islam kacida sampurnana sarta kacida mangaruhanna. Bagéan ayat ieu nétélakeun aturan-aturan ahlak Islam. Tapi ieu aturan henteu diwatesan kana hiji atawa dua surah. Ieu ayat dianyam saperti tali emas dina wangunan Islam nu agung. Henteu adil, bohong, sarakah, boros, lampah cabul, khianat, ngagunjing; kabéhna dicela ku Al-Qur'an kalawan pangkuatna sarta dianggap kajahatan éta sorangan.
Di sisi séjén, niat hadé, méré kahadéan ka batur, ngajaga kasucian diri, éra, kalapangan, sabar jeung tahan, irit, jujur, istiqamah, mikaresep karapihan, satia kana bebeneran, saluhureun sagalana percaya sarta tawakal ka Gusti, taat ka Alloh... dituduhkeun dina panénjo Islam minangka dasar-dasar iman sajati sarta sipat-sipat utama hiji mukmin sajati.
Rasul Nu Mulya mangrupa gambaran pamahaman sarta kasadaran
Profésor Edouard Montet, dina kaca ka-17 jeung ka-18 karyana nu judulna “Hristiyanlığın İntişarı ve Hasmı Olan Müslümanlar”, nyarios:
Lamun urang bisa ngalegaan harti kecap rasionalisme, nyaéta akliyyah, sarta pentingna dina sajarah, urang bisa nyebut yén Islam mangrupa agama nu dumasar akal. Aliran nu meunteun akidah agama ku ukuran akal sarta logika henteu ragu narima yén kecap rasionalisme sagemblengna cocog jeung Islam. Pasti yén Rasul Nu Mulya mangrupa gambaran kasadaran jeung pamahaman, sarta pikiranana pinuh cahaya iman jeung kayakinan nu sampurna. Rasul Nu Mulya ngahirupkeun jalma-jalma samangsa ku sumanget nu sarua sarta ngalengkepan maranéhna ku ieu sipat-sipat. Nabi Muhammad ﷺ nampilkeun perbaikan nu dipiharep hasil ku anjeunna minangka wahyu Alloh. Ieu wahyu Alloh. Ari agama Nabi Muhammad ﷺ sagemblengna cocog jeung ilham aturan akal.
Dumasar umat Islam, akidah dasar Islam bisa diringkes kieu: Alloh Tunggal, Muhammad ﷺ nabi-Na. Saenyana, nalika urang nalungtik dasar-dasar Islam kalayan tenang sarta pamikiran nu jero, urang ningali yén éta ahirna kana kapercayaan kana kasatunggalan Alloh sarta karosulan Muhammad ﷺ, tuluy kana dikumpulkeun jeung dihirupkeun deui. Dua akidah ieu nu dianggap dasar agama éta sorangan dipandang ku sakabéh jalma nu taat agama minangka dumasar akal jeung logika, sarta mangrupa ringkesan akidah Al-Qur'an. Kabasajanan sarta kajernihan ungkara Al-Qur'an geus jadi kakuatan pangdorong nu terus ngalanggengkeun sumebar sarta kaluhuran Islam tanpa eureun. Sanajan pangajaran suci nu ditepikeun ku Rasul Islam maju ka sakuliah dunya, Al-Qur'an geus jadi sumber ilham sarta panyalindungan pangkuatna Muslim. Kitab nu nétélakeun ku basa nu pangnyucikeun sarta pangngayakinkeun, kalayan ungkara nu moal bisa dileuwihan ku kitab nu diturunkeun séjén, téh Al-Qur'an. Agama nu sakitu sampurnana sarta pinuh rusiah, nu sakitu kabukana pikeun ditalungtik ku unggal manusa, pasti boga kakawasaan i‘câz nu narik manusa ka dirina. Henteu aya mamang yén Islam boga kakawasaan ieu.
EDOUARD MONTET
Ieu sapotong tina pangbélaan di pangadilan hiji murid Nur nu luhur, ngeunaan dirampasna Risale-i Nur sacara henteu adil di sababaraha propinsi, sanajan geus sababaraha kali meunang putusan bébas
(Ieu pangbélaan dilebetkeun di dieu lantaran dianggap merenah ditambihan minangka tulisan pangajén.)
Ka kalungguhan luhur Pangadilan Pidana Sulh Diyarbakır,
Abdi kacida bagjana tiasa hadir di payuneun pangadilan anjeun nu adil. Pangadilan-pangadilan nu adil téh tempat tajalli nami Gusti Haqq, nami Gusti ‘Adîl, sarta loba deui nami Alloh ti Gusti Khâliq jagat. Mimbar luhur nu mutuskeun kalayan nami Gusti Haqq, ngalaksanakeun kaadilan pikeun Gusti ‘Adîl Mutlaq, sarta mangrupa kaadilan Islam nu sajati, sakumaha luhurna, sakumaha mulyana... Pangadilan-pangadilan nu adil, nu ngajadikeun jalma-jalma zalim nu sombong sarta henteu mikawanoh hak tunduk di payuneunana, nu maksa nu henteu adil pikeun narima hak, pantes pikeun pangagungan nu pangluhurna sarta kahormatan nu pangagungna.
Pikeun jalma-jalma nu ditindes, nu hakna dilanggar ku lampah teu adil jeung panindesan, nu martabat jeung kahormatanana katincak, sarta jalma-jalma teu daya nu hadir di payuneunana bari ngawadulkeun kaayaan, pangadilan téh sandaran utama pikeun netepkeun hak di dunya fana ieu. Jadi, ieu singgasana luhur nu sakumaha méré kamulyaan: panyalindungan jeung tempat nyalindung pikeun nu ditindes, karugian jeung karuksakan pikeun nu zalim.
Payuneun pangadilan nu ngumpulkeun jalma-jalma hadé sarta goréng lain tempat nu kudu dipikasieun. Malah pantes pikeun kanyaah jeung kahormatan.
Kalungguhan nu nyaruaan sultan jeung budak, bangsawan jeung jalma biasa ieu leuwih mulya tibatan kasultanan. Utamana pangadilan-pangadilan Islam, nu maparin pangajaran kaadilan ka sakuliah umat manusa sapanjang ngalirna mangsa jeung abad; dibandingkeun jeung inkuisisi bangsa-bangsa séjén, éta mantulkeun cahaya kaadilan kalawan agung kana kaca poék manusa nu teu daya. Sajarah pangadilan jeung kaadilan urang jadi saksi kana rébuan conto ieu.
Di antarana, di payuneun ieu pangadilan nu pinuh berkah sarta adil, abdi hayang nepikeun kalayan reueus yén Evliya Çelebi, musafir Islam sarta ahli sajarah nu kawentar, dina Seyahatname-na nyarios: “Di payuneun Hızır Bey Çelebi, qadhi (hakim) Istanbul nu kahiji, lumangsung prosés pangadilan kieu antara Sultan Fatih nu agung sarta hiji arsiték Rum:
“Fatih masrahkeun dua pilar marmer ka hiji arsiték Rum pikeun dipaké dina ngawangun hiji monumén gedé. Arsiték ogé, ngalawan kahayang Fatih, motong sarta ngapondokkeun éta pilar masing-masing tilu arsyin. Minangka hukuman, Fatih maréntahkeun leungeun arsiték Rum dipotong. Arsiték Rum ogé ngagugat Fatih. Ku ieu, sultan gedé nu dipanggil ka pangadilan hoyong cicing di tempat utama. Ujug-ujug anjeunna nyanghareupan pépéling hakim kieu:
—Ulah calik, Tuan! Anjeun bakal disidang nurutkeun syariat jeung lawan anjeun; nangtung babarengan!” Hızır Bey Çelebi ngabéjakeun ka sultan terdakwa nu gedé sarta kasohor ieu yén lantaran henteu adil maréntahkeun leungeun dipotong, anjeunna ogé kakeunaan qishâsh sarta leungeunna bakal dipotong. Tapi lantaran arsiték henteu miharep qishâsh, Fatih nu agung dihukum mayar ganti rugi sapuluh emas sapoé; malah lantaran leupas tina qishâsh, anjeunna sacara sukarela ningkatkeun éta ganti rugi jadi dua puluh emas.”
Conto ieu, salah sahiji conto agung kaadilan pangadilan Islam, némbongkeun ka urang yén pangawasa nu pangagungna sarta jalma nu panghenteu mampuhna sarua di payuneun pangadilan.
Ayeuna abdi ogé aya di payuneun hiji pangadilan nu ngawakilan kalungguhan hakim Islam nu gagah, Hızır Bey Çelebi, nu sarua kasohorna jeung Fatih, sarta aya dina tempat hiji kalungguhan nu ngadasarkeun kaadilan Al-Qur'an nu sajati. Ieu kabagjaan abdi nu ngarobah sakabéh haté abdi jadi tengtrem sarta bungah.
Rusiah kaluhuran karuhun urang nu gagah téh ayana rasa sieun ka Alloh dina haténa, cicingna cahaya Al-Qur'an sarta limpahanana nu henteu aya tungtungna dina rohnya, sarta iketanana ka hakékat-hakékat suci dina darajat nu henteu aya wates jeung tungtung.
Di lemah cai nu diwariskeun ka urang ku karuhun nu pinuh berkah éta, nu masih aya tapak getih sucina nu diocorkeun pikeun Alloh jeung Al-Qur'an, sarta di nagara ieu nu pikeun éta maranéhna ngorbankeun nyawana nu mulya, abdi dibawa ka payuneun pangadilan kalayan alesan, “Anjeunna ngalayanan hakékat-hakékat suci Al-Qur'an, maca tafsir Al-Qur'an, sarta nyimpenna di imah.”
Enya, sidang urang leuwih mangrupa sidang Risale-i Nur tibatan patali jeung pribadi abdi. Ari Risale-i Nur mangrupa tétésan hakékat-hakékat langit sarta suci Al-Qur'an Nu Mu‘jizat Dina Bayanna; ku kituna, ajén dina karya-karya luhur éta langsung milik Al-Qur'an.
Ku kituna, sidang ogé sidang Al-Qur'an. Kalam Alloh nu mangrupa kitab jalma-jalma tauhid, ku sakabéh ayat jeung bukti-bukti écésna, ngumumkeun kaésaan sarta ahadiyah Gusti Khâliq jagat. Lantaran i‘câz Al-Qur'an nu matak héran jalma-jalma nu boga akal, balâghat jeung fashâhah-na, gaya nu kacida luhurna, kalancaran bayanna, ringkesna kaéndahan sarta cakupanana nu henteu aya tungtungna; cukupna kalayan pangsampurnana pikeun kabutuhan manusa jeung jin nu bakal datang nepi ka kiamat; jadi pituduh kabagjaan dunya jeung aherat; nyanghareupan darajat-darajat manusa dina sakabéh abad; sarta perluna ahli élmu nu husus pikeun nerangkeun jeung ngajelaskeun ayat-ayat jeung bukti-bukti nu bakal ngabéjakeun perkara-perkara nu dipikaresep ku Gusti Khâliq jagat ka hamba-hamba-Na, rébuan ahli élmu taliti nu datang dina unggal abad geus ngawujudkeun ratusan rébu tafsir Al-Qur'an; nyaangan sakabéh abad ku cahaya Al-Qur'an.
Risale-i Nur ogé mangrupa tafsir nu kacida sucina, nu dina abad ieu kabentuk ku limpahan Al-Qur'an, nu ngabéjakeun yén hakékat-hakékat mu‘jizat nu dituduhkeun ku Al-Qur'an geus dilebetkeun kana widang palaksanaan ku kamajuan ieu, luyu jeung kasampurnaan manusa, sarta nyanghareupan pamahaman abad. Al-Qur'an ti awal nepi ka ahir ngumumkeun tauhid Alloh. Risale-i Nur ogé nerangkeun ayat-ayat nu némbongkeun iman ka Alloh sarta ngajarkeun hakékat-hakékat iman.
Ieu perkara sabenerna tina sidang.
Ti tilu puluh taun, ku hasutan musuh-musuh agama nu nyumput, komunis, sarta mason, murid-murid Risale-i Nur geus dibawa ka loba pangadilan. Pangadilan-pangadilan nu adil ogé geus nalungtik kalawan kacida talitina fitnah-fitnah nu dilakukeun ku musuh-musuh agama jeung Al-Qur'an nu khianat sarta nyumput éta; bari nyarios, “Dina maranéhna henteu aya kajahatan, ari kitab-kitab téh kitab nu mangpaat,” loba sidang réngsé ku putusan bébas.
Pangadilan Kasasi ogé tilu kali nguatkeun putusan bébas pangadilan-pangadilan. Sanajan putusan geus jadi perkara nu diputus tuntas, pikeun nyered nagara kana henteu boga agama sacara umum, musuh-musuh agama di tukangeun tirai terus ngabarukeun kagiatanana; pikeun ngalemahkeun nagara urang nu kacida butuhna katengtreman jeung kaamanan, tina ieu sisi maranéhna terus nyibukkeun lembaga pangadilan sarta pangadilan ku rancangan nu khianat. Sakumaha saméméhna ogé abdi tepikeun sacara lisan, tafsir-tafsir suci nu ditinggalkeun ku salaf soleh aya dua bagéan:
Sabagéan tafsir ngeunaan putusan-putusan.
Bagéan séjén nerangkeun sarta ngajelaskeun hikmah-hikmah ayat Al-Qur'an jeung hakékat-hakékat iman. Tafsir saperti ieu ti salaf soleh loba. Utamana karya jalma-jalma mulya saperti Ghawts A‘zham Syah Geylanî, Imam Ghazalî, Muhyiddin Arabî, Imam Rabbanî kaasup bagéan tafsir ieu. Hususna Mesnevî-i Şerif ti Mawlana Jalaluddin Rumî ogé mangrupa hiji rupa tafsir batin dina gaya ieu.
Risale-i Nur pangluhurna, pangistiméwana, sarta pangbédana tina tafsir dina gaya ieu. Lantaran tafsir-tafsir saperti ieu sumebar sarta henteu aya nu ngaganggu, Risale-i Nur ogé kedah henteu diganggu. Nu ngaganggu téh lantaran musuhan jeung Al-Qur'an sarta karuhun.
Ku nerangkeun rukun-rukun iman sarta ayat-ayat Al-Qur'an, Risale-i Nur ngajelaskeun dina cara nu ngajadikeun hiji ogé nu mungkir sarta henteu boga agama moal bisa mungkir kana éta hakékat. Sarta ngabuktikeun ku kapastian matematis, némbongkeun ka panon, nyugemakeun akal, sarta ngayakinkeun latîfah; nepi ka henteu aya deui kamampuh pikeun mungkir kana hiji hakékat iman jeung Al-Qur'an. Ku sabab ieu, jalma-jalma nu henteu boga agama, komunis, lantaran nalika aya Risale-i Nur di nagara ieu henteu bisa ngalarapkeun pikiran-pikiranana nu dilaknat, sarta Risale-i Nur terus muncul di payuneunana saperti pangjaga batin, geus ngajadikeun tujuan pikeun ngahalangan sumebarna Risale-i Nur dina unggal cara.
Risale-i Nur ngajarkeun iman tahqîqî. Ngahalangan murid-muridna tina sagala rupa kagoréngan. Melak kajujuran dina haté. Nu ngarti éta kalayan bener moal bisa deui ngalakukeun kagoréngan. Ku sabab ieu, ayeuna murid-murid Risale-i Nur di unggal tempat nagara saperti pangjaga batin kaamanan. Nepi ka ayeuna, henteu aya laku nu ngalawan kaamanan katémbong dina hiji murid Nur nu sajati; ampir murid-murid Nur jadi nu ngabantu pulisi sacara batin. Murid-murid Risale-i Nur henteu boga pikiran salian ti karidoan Alloh sarta nyanghareup kana amal aherat. Ku kituna, nu nyiapkeun rancangan goréng pikeun Risale-i Nur henteu aya nu séjén salian ti musuh-musuh agama nu geus dipikawanoh di tukangeun tirai. Dina katerangan urang di luhur, abdi geus nepikeun ayana putusan bébas loba pangadilan. Ku nyebatkeun tanggal jeung nomer nu bisa abdi kéngingkeun, abdi hayang nepikeun rasa nuhun urang ka éta pangadilan-pangadilan nu adil sarta luhur, ngawakilan jutaan murid Nur.
Ngeunaan bébas sarta dipulangkeunana sakabéh risalah, putusan bébas Pangadilan Pidana Beurat Denizli tanggal 15 Juni 1944; sarta putusan Pangadilan Pidana Beurat Istanbul Eminönü taun 1953, dasar 1951/137 sarta putusan 1952/27, nyaéta putusan bébas nu dibéjakeun dina édisi koran Sebilürreşad nu abdi serahkeun dina sidang saméméhna. Ogé, ayana putusan bébas sakabéh Kumpulan Risale-i Nur kalebet Asa-yı Musa ti Pangadilan Pidana Beurat Mersin, dasar 1954/17, putusan 1954/421, tanggal 9/4/954, nu sacara husus abdi tepikeun sarta serahkeun ka pangadilan luhur anjeun, sanajan ku jaminan pangadilan-pangadilan ngandung maksud henteu aya hiji leungeun ogé nu ngaganggu Risale-i Nur, ku kagiatan khianat musuh-musuh nu nyumput, ayeuna ogé, kalawan ngahaja nargétkeun Asa-yı Musa, urang geus datang ka pangadilan nu adil sarta luhur.
Risale-i Nur, ku némbongkeun iman ka Alloh sarta tauhid dina darajat nu pangluhurna sacara ‘aynul-yaqîn jeung haqqul-yaqîn, sarta nyugemakeun sakabéh latîfah dina darajat nu panggedéna, ngabébaskeun iman tina taqlid sarta ngangkat kana darajat tahqîq. Dina Asa-yı Musa, pangajaran iman nu luhur sarta suci ieu dibuktikeun kalayan pangcaangna sarta kamulyaan nu tacan katémbong; ku kituna ampir mangrupa ringkesan tafsir Risale-i Nur nu ngadeukeutan saratus tilu puluh jilid.
Pangakuan panggedéna sakabéh kitab langit sarta sakabéh nabi téh ngumumkeun kailahian jeung kaésaan Gusti Khâliq jagat. Al-Qur'an ti mimiti nepi ka ahir némbongkeun tauhid. Asa-yı Musa ogé, ku némbongkeun kaésaan Gusti sarta dalil-dalil kaésaan-Na saperti panonpoé ka Muslim jeung sakabéh umat manusa, sakumaha maksa saurang pamikir panggedéna, saurang nu henteu boga agama, sarta saurang filsuf pikeun ngabenerkeun hakékat-hakékat iman, ogé mangrupa tafsir nu paling suci tina ayat-ayat Al-Qur'an nu némbongkeun tauhid, nu ngajamin jalma pangbiasa-na bisa ngarti hakékat-hakékat pangluhurna kalayan panggampangna. Persis saperti ngaranna. Sakumaha Musa alaihis-salâm ku iteuk dina pananganana ngaluarkeun cai hirup tina batu hideung, lebak tandus, sarta gurun nu ngaluarkeun seuneu, Asa-yı Musa ogé, ku ngabuktikeun kaésaan Alloh, ngaluarkeun cahaya-cahaya tauhid nu bakal nyaangan alam dunya jeung aherat; ngaleyurkeun haté-haté nu saperti batu kawas ngaleyurkeun lilin; ngawasa haté ku sumangetna. Sarta lantaran aya putusan bébas pangadilan sarta kabébasan nurani, sarta di nagara mana ogé jalma-jalma nu ngerjakeun élmu henteu diganggu, ku kituna Risale-i Nur nu ngawengku élmu jalma-jalma mimiti sarta pamungkas ogé kedah henteu diganggu.
Dalil yén Risale-i Nur ngalayanan kaamanan, katengtreman, sarta kasalametan lemah cai: salian ti henteu aya kajadian nu katémbong dina hiji ogé tina jutaan muridna, kabéhna ogé katémbong istiqamah kalayan kagiatanana nu ngahormat.
Dicokotna Kumpulan Risale-i Nur babarengan jeung Asa-yı Musa tina tempat jero perpustakaan pagawéan abdi sorangan ngaleungitkeun ayana unggal unsur kajahatan. Sabab unggal jalma nu terang nyimpen, maca, sarta nalungtik sagala rupa kitab dina perpustakaanana. Malah kitab-kitab nu nyebarkeun pikiran dilaknat sarta ngajarkeun anarki sacara écés ditalungtik dina perpustakaan.
Ringkesna: Risale-i Nur tafsir Al-Qur'an nu pangluhurna sarta pangsucina dina abad ieu. Hakékatna ti langit sarta tina Al-Qur'an. Ku kituna, salami Al-Qur'an dibaca, éta ogé bakal dibaca. Risale-i Nur mangrupa paméran sarta pasar hakékat-hakékat mutiara Al-Qur'an. Dina pasar luhur ieu, saréréa ngalakukeun dagang sakumaha kahayangna. Ngajamin nampi kakayaan aherat sarta batin.
Ku sagala katerangan urang ieu, abdi hayang nétélakeun yén:
Tujuan urang téh nyalametkeun iman urang, ngalayanan iman, ngalayanan Al-Qur'an. Kaayaan nu nyanghareup ka aherat henteu bisa jadi perkara kajahatan naon waé. Musuh-musuh agama nu nyumput nu terus ku urang diadukeun éta, ku rupa-rupa intrik, rancangan, sarta gangguan, narékahan nyegah urang tina ieu pancén suci. Ari urang, dina jalan suci ieu, kalayan bungah siap ngorbankeun sagalana pikeun Al-Qur'an sarta iman. Jangankan kasangsaraan dunya, sanajan dipaparin azab naraka, dicincang ku péso, sarta disanghareupkeun kana maot nu pangpikasieuneunana, nyawa urang ogé mugia dikorbankeun pikeun hakékat suci ieu, nu pikeun éta jutaan karuhun urang nu pinuh berkah geus ngorbankeun nyawana salila mangabad-abad. Sanajan abdi boga lain hiji, tapi sarébu roh, abdi salawasna siap ngorbankeun kabéhna pikeun Al-Qur'an sarta iman. Batu, taneuh, monumén, kubah, masjid, menara, batu nisan, sarta makam lemah cai nu mulya ieu ngagero wirahma tauhid nu ditepikeun ku Al-Qur'an. Henteu aya kakuatan nu bisa mupus tina dada murni lemah cai jeung bangsa ieu cahaya azali iman jeung Al-Qur'an, hakékat tauhid nu ku éta disebarkeun sarta diumumkeun nepi ka zarah atom.
Ti pangadilan anjeun nu dipihormat sarta kaadilan anjeun nu luhur, abdi nyuhunkeun putusan pikeun dipulangkeun sarta dibébaskeunana Kumpulan Risale-i Nur, nu ngumumkeun hakékat-hakékat Al-Qur'an sarta kaésaan Alloh kalawan agung, sarta némbongkeun tauhid dina darajat nu panggedéna.
Risale-i Nur milik Al-Qur'an. Sakumaha milyaran ahli iman, wali, sarta nabi ti beulah mangsa kapungkur patali jeung kalam Alloh nu ngahubungkeun arsy kana bumi, maranéhna ogé sacara batin patali jeung pangadilan Risale-i Nur. Opat ratus juta pangeusi Muslim bumi nu geus kacida kolotna ngadagoan putusan bébas, kabébasan, sarta sumebarna Risale-i Nur.
Kafilah-kafilah nu pinuh ku cahya karuhun urang nu pinuh berkah, nu ti beulah mangsa kapungkur geus mundur ka tukangeun tirai gaib, tina kalungguhanana nu luhur sacara batin ningali pangadilan Risale-i Nur.
Generasi-generasi nu pinuh limpahan ti beulah mangsa datang ngadagoan putusan bébas {(Catetan handap): Sidang nu dina éta ieu pangbélaan ditepikeun réngsé ku putusan bébas.}.
Kaptén Pangsiun
Mehmed Kayalar
ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﻳَﺎ ﺍَﻟﻠّٰﻪُ ﻳَﺎ ﺭَﺣْﻤٰﻦُ ﻳَﺎﺭَﺣ۪ﻴﻢُ ﻳَﺎ ﻓَﺮْﺩُ ﻳَﺎ ﺣَﻰُّ ﻳَﺎ ﻗَﻴُّﻮﻡُ ﻳَﺎ ﺣَﻜَﻢُ ﻳَﺎ ﻋَﺪْﻝُ ﻳَﺎ ﻗُﺪُّﻭﺱُ
Demi hak Ism A‘zham, kahormatan Al-Qur'an Nu Mu‘jizat Dina Bayanna, sarta kamulyaan Rasul Nu Mulya alaihis-shalâtu was-salâm,
Gusti, mugia maparin kabagjaan langgeng di sawarga Firdaus ka nu nyitak “İşaratü'l-İ'caz” ieu, para pangbantuna nu pinuh berkah, sarta murid-murid Risale-i Nur, amin!
Sarta mugia salawasna maparin hasil dina palayanan iman jeung Al-Qur'an, amin!
Sarta mugia maréntahkeun ditulisna sarébu amal hadé dina buku amalna pikeun unggal hurup İşaratü'l-İ'caz ieu, amin!
Sarta mugia maparin sikep tanceg, tuluy-terusna, sarta ihlas dina nyebarkeun Nurlar...
Amin, amin, amin!
Hé Gusti Arhamur-Râhimîn!
Mugia ngajadikeun sakabéh murid Risale-i Nur bagja di dua alam, amin!
Mugia ngajaga tina kajahatan sétan-sétan manusa jeung jin, amin!
Sarta mugia ngahampura kakurangan Said nu henteu mampuh sarta teu daya ieu...
Amin, amin, amin!
Ngawakilan sakabéh murid Nur
Bedîüzzaman Said Nursî