MUKADDIMAH
Pasualan pangajaran ngaran ieu boh mangrupa mu‘jizat Nabi Adam alaihis-salâm pikeun nyanghareupan panolakan para malaikat, nu maksa para malaikat tina mungkir kana ngaku, boh mu‘jizat nu dipintonkeun pikeun ngayakinkeun para malaikat kana kapantesan umat manusa pikeun khalifah, nu dibantah ku para malaikat.
Hé Sadérék! Dumasar putusan ayat mulya وَلَا ﺭَﻃْﺐٍ وَلَا ﻳَﺎﺑِﺲٍ اِلَّا ﻓ۪ﻰ ﻛِﺘَﺎﺏٍ ﻣُﺒ۪ﻴﻦٍ nu nétélakeun kalawan écés yén sagala perkara aya dina Kitâb Mubîn: Al-Qur'an Al-Karîm sacara lahir jeung batin, ku nash jeung dalâlah, ku lambang jeung isarat, nétélakeun sagala perkara nu geus aya atawa bakal aya dina unggal mangsa. Ku kituna, tina nu abdi kaharti tina isarat-isarat Al-Qur'an Al-Karîm ngeunaan carita-carita para nabi sarta mu‘jizatna {(Catetan handap): Lamun anjeun boga mamang kana harti-harti lemes nu dicokot ku pangarang tina nazm Tanzîl, abdi nyebut: Nalika néangan tanda tina kitab Ibnul-Fâridh, kaluar bait ieu: ﻛَﺎَﻥَّ ﻛِﺮَﺍﻡَ ﺍﻟْﻜَﺎﺗِﺒ۪ﻴﻦَ ﺗَﻨَﺰَّﻟُﻮﺍ ﻋَﻠٰﻰ ﻗَﻠْﺒِﻪ۪ ﻭَﺣْﻴًﺎ ﺑِﻤَﺎ ﻓ۪ﻰ ﺻَﺤ۪ﻴﻔَﺔٍ
Habib} aya dua tujuan jeung hikmah nu dipilampah dina mu‘jizat para nabi:
Kahiji: Sangkan jalma-jalma ngabenerkeun sarta narima kanabian maranéhna.
Kadua: Ku némbongkeun conto-conto nu diperlukeun pikeun kamajuan material ka umat manusa, ngadorong sarta nguatkeun manusa pikeun ngawujudkeun perkara nu sarupa jeung éta mu‘jizat. Saolah-olah Al-Qur'an Al-Karîm, ku carita-carita para nabi, nunjuk ku ramo kana dasar-dasar jeung tatapakan kamajuan bari maparin pépéling: “Hé manusa! Mu‘jizat nu ku aranjeun ditingali ieu mangrupa conto-conto. Ku silih tambahna pikiran jeung pagawéan aranjeun, aranjeun bakal nyieun nu sarupa jeung ieu conto-conto.”
Enya, mangsa kapungkur téh eunteung mangsa nu bakal datang; ciptaan nu bakal aya dina mangsa datang diwangun dina dasar jeung tatapakan nu diteundeun dina mangsa kapungkur. Enya, kamajuan ayeuna ieu sagemblengna kabentuk dina ilham nu lahir tina isarat jeung ungkara ringkes nu dicokot tina agama-agama. Enya:
1- Jam jeung kapal nu kahiji dipaparinkeun ka manusa ku panangan mu‘jizat.
2- Dina nétélakeun ngaran, sipat, sarta ciri sakabéh golongan nu dikandung ku jagat, ku rébuan élmu nu timbul tina silih tambahna pamikiran manusa, manusa geus nampi mu‘jizat Nabi Adam nu dituduhkeun ku ayat ﻭَﻋَﻠَّﻢَ ﺍٰﺩَﻡَ الْاَسْمَٓاءَ ﻛُﻠَّﻬَﺎ. 3- Ku kamajuan nu sakitu lobana nu diciptakeun lantaran dilemeskeun sarta digunakeunana beusi nu jadi dasar sakabéh karajinan, umat manusa nampi mu‘jizat Nabi Dawud nu dituduhkeun ku ayat ﻭَﺍَﻟَﻨَّﺎ ﻟَﻪُ ﺍﻟْﺤَﺪ۪ﻳﺪَ.
4- Deui-deui, ku kamajuan hawa nu diciptakeun ngaliwatan silih tambahna pamikiran, saperti pesawat, umat manusa ngadeukeutan mu‘jizat Nabi Sulayman nu kagancanganana diterangkeun ku ayat ﻏُﺪُﻭُّﻫَﺎ ﺷَﻬْﺮٌ ﻭَﺭَﻭَﺍﺣُﻬَﺎ ﺷَﻬْﺮٌ.
5- Alat séntrifugal nu ngaluarkeun cai tina tempat-tempat nu tandus jeung keusik geus diajar tina iteuk Nabi Musa (alaihis-salâm) nu dituduhkeun ku ayat ﺍَﻥِ ﺍﺿْﺮِﺏْ ﺑِﻌَﺼَﺎﻙَ ﺍﻟْﺤَﺠَﺮَ.
6- Kamajuan élmu ubar nu timbul ku pangalaman sarta silih tambahna pamikiran kaasup ilham tina mu‘jizat Nabi Isa (alaihis-salâm). Saenyana, antara ieu mu‘jizat jeung ieu kamajuan aya patali anu kacida raketna sarta duanana luyu pisan. Enya, jalma nu nengetan bakal mutuskeun tanpa mamang yén éta mu‘jizat mangrupa timbangan sarta conto pikeun kamajuan ieu.
Kitu deui, dumasar nétélakeunana ayat mulya ﻳَﺎ ﻧَﺎﺭُ ﻛُﻮﻧ۪ﻰ ﺑَﺮْﺩًﺍ وَسَلَامًا, nalika Nabi Ibrahim dialungkeun kana seuneu, robahna panas seuneu jadi tiis mangrupa conto jeung sumber pikeun darajat seuneu nu henteu ngaduruk nu geus kapanggih ku manusa.
7- Sakumaha dituduhkeun ku ayat mulya لَوْلَٓا ﺍَﻥْ ﺭَﺍٰ ﺑُﺮْﻫَﺎﻥَ ﺭَﺑِّﻪ۪—dumasar hiji pamadegan—Nabi Yusuf (alaihis-salâm) mundur ti Zeliha barang ningali gambaran ramana nu aya di Ken'an; sarta nalika kafilah-kafilahna mulang ti Mesir, Nabi Ya‘qub nyarios ﺍِﻧّ۪ﻰ لَاَجِدُ ﺭ۪ﻳﺢَ ﻳُﻮﺳُﻒَ, nyaéta “Abdi ngangseu bau Yusuf”; sarta ayat mulya ﺍَﻧَﺎ ﺍٰﺗ۪ﻴﻚَ ﺑِﻪ۪ ﻗَﺒْﻞَ ﺍَﻥْ ﻳَﺮْﺗَﺪَّ ﺍِﻟَﻴْﻚَ ﻃَﺮْﻓُﻚَ nu nunjukkeun hiji ifrit nyarios ka Nabi Sulayman, “Abdi bakal mawa singgasana Balqis saméméh anjeun muka jeung meureumkeun panon”; ieu mangrupa conto jeung sumber pikeun ciptaan-ciptaan nu geus atawa bakal kapanggih ku manusa, saperti mawa sora, gambar, jeung sajabana ti jarak nu kacida jauhna.
8- Ayat mulya ﻋُﻠِّﻤْﻨَﺎ ﻣَﻨْﻄِﻖَ ﺍﻟﻄَّﻴْﺮِ nu hartina “Kami ngajarkeun basa manuk ka Nabi Sulayman” mangrupa sumber pikeun omongan sarta digunakeunana dina pancén-pancén penting alat jeung sato tina pamanggihan manusa, saperti radio, béo, jeung japati.
Kitu saterusna, aya loba mu‘jizat nu ku manusa tacan kapanggih; dina mangsa datang, saeutik-saeutik manusa bakal hasil manggihanana. Dina nazm ieu ayat ogé, saperti nu sarupa, aya tilu sisi:
Sisi Kahiji: Patalina jeung ayat saméméhna. Kieu:
1- Dina ayat saméméhna, pikeun bantahan para malaikat ngeunaan ciptaan manusa dipaparinkeun waleran nu umum, gampang kaharti, sarta ngayakinkeun. Ku ieu ayat dipaparinkeun waleran nu rinci, nu ngayakinkeun jalma umum sarta nu husus.
2- Dina ayat saméméhna dijelaskeun kalawan écés pasualan khalifah manusa; ari dina ayat ieu, ku mu‘jizat nu dipintonkeun ku umat manusa ka para malaikat, pangakuan khalifahna dibuktikeun.
3- Dina ayat saméméhna dituduhkeun leuwih dipilihna manusa tibatan para malaikat; dina ayat ieu dituduhkeun ‘illat leuwih dipilihna éta.
4- Ku ayat saméméhna dituduhkeun manusa nampi khalifah nu gedé di bumi; ari di dieu anjeunna dipintonkeun minangka salinan nu ngawengku sakabéh tajalli. Ieu lantaran anjeunna boga kamampuh nu rupa-rupa, sarta loba jalan pikeun élmu jeung mangpaatna. Enya, manusa ku indra jeung rasa lahir sarta batinna, utamana ku nuranina nu jerona henteu aya tungtungna, boga kamampuh ngawengku jagat.
Sisi Kadua: Patalina kalimah-kalimah hiji jeung nu séjén.
Kieu: Kalimah ﻭَﻋَﻠَّﻢَ ﺍٰﺩَﻡَ الْاَسْمَٓاءَ mastikeun eusi, ngajelaskeun ringkesan, sarta nerangkeun nu henteu écés dina kalimah ﺍِﻧّ۪ٓﻰ ﺍَﻋْﻠَﻢُ ﻣَﺎ لَا ﺗَﻌْﻠَﻤُﻮﻥَ.
Kitu deui, manusa jadi khalifah di bumi Gusti téh pikeun ngalaksanakeun putusan-putusan Alloh sarta ngalarapkeun hukum-hukum-Na. Ieu gumantung kana élmu nu lengkep.
Kitu deui, dina ayat kahiji, dumasar tuntutan jalanna omongan, bakal aya perkiraan kieu: Mantenna nyiptakeun Adam, nyusun anjeunna, niupkeun roh kana awakna, ngatik anjeunna, tuluy ngajarkeun ngaran-ngaran sarta ngajadikeun anjeunna calon khalifah. Tuluy, nalika ku leuwih milih Adam tibatan para malaikat Mantenna ngistiméwakeun anjeunna ku élmu ngaran dina pasualan kaunggulan sarta kapantesan khalifah, dumasar tuntutan kontéks, Mantenna némbongkeun barang-barang ka para malaikat sarta miwarang maranéhna némbongkeun tandinganana. Tuluy, ku ngarasa henteu mampuh, para malaikat ngaku hikmah Gusti. Pikeun nunjukkeun ieu, sanggeus Al-Qur'an Al-Karîm ngadawuh ﺛُﻢَّ ﻋَﺮَﺿَﻬُﻢْ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟْﻤَﻠٰٓﺌِﻜَﺔِ ﻓَﻘَﺎﻝَ ﺍَﻧْﺒِﺆُﻧ۪ﻰ ﺑِﺎَﺳْﻤَٓﺎﺀِ هٰٓؤُلَٓاءِ ﺍِﻥْ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﺻَﺎﺩِﻗ۪ﻴﻦَ, ﻗَﺎﻟُﻮﺍ aranjeunna hanjakal kana paménta katerangan nu saméméhna dilakukeun lantaran kabujuk ku kaakuan jeung kasombongan Iblis, tuluy nyarios ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ لَا ﻋِﻠْﻢَ ﻟَﻨَٓﺎ اِلَّا ﻣَﺎ ﻋَﻠَّﻤْﺘَﻨَٓﺎ ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﻌَﻠ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ. Tuluy, nalika henteu mampuhna para malaikat jadi écés lantaran kamampuhna henteu ngawengku sakabéhna, dumasar tuntutan kontéks, perlu némbongkeun kamampuh Adam sangkan tandingan réngsé. Ku sabab ieu, ku panggero ﻗَﺎﻝَ ﻳَٓﺎ ﺍٰﺩَﻡُ ﺍَﻧْﺒِﺌْﻬُﻢْ ﺑِﺎَﺳْﻤَٓﺎﺋِﻬِﻢْ, Mantenna ngadawuh ka Adam. Tuluy, nalika pasualan écés sarta rusiah hikmah katémbong, lantaran kontéks merlukeun waleran ringkes saméméhna dijadikeun hasil tina katerangan ieu, ﻗَﺎﻝَ ﺍَﻟَﻢْ ﺍَﻗُﻞْ ﻟَﻜُﻢْ ﺍِﻧّ۪ٓﻰ ﺍَﻋْﻠَﻢُ ﻏَﻴْﺐَ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ وَالْاَرْضِ ﻭَﺍَﻋْﻠَﻢُ ﻣَﺎ ﺗُﺒْﺪُﻭﻥَ ﻭَﻣَﺎ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﺗَﻜْﺘُﻤُﻮﻥَ, nyaéta “Kami terang kana nu aranjeun sumputkeun.”
Tina silih omong sarta paguneman ieu kaharti yén kaakuan jeung kasombongan Iblis geus nular ka para malaikat, sarta kana paménta katerangan nu dilakukeunana ogé campur bantahan hiji golongan.
Sisi Katilu: Wangun jeung harti-harti lemes kalimah-kalimah: ﻭَﻋَﻠَّﻢَ ﺍٰﺩَﻡَ الْاَسْمَٓاءَ ﻛُﻠَّﻬَﺎ
Hartina, Gusti ngawangun Adam (alaihis-salâm) kalayan fitrah nu luhur nu ngandung dasar-dasar sakabéh kasampurnaan; nyiptakeun anjeunna kalayan kamampuh nu luhur minangka ladang pikeun bibit sakabéh kaluhuran; ngalengkepan anjeunna ku nurani luhur nu ngawengku sakabéh nu aya sarta sapuluh indra nu lega; sarta ku tilu kaunggulan ieu nyiapkeun anjeunna pikeun diajarkeun sakabéh hakékat barang-barang. Tuluy Mantenna ngajarkeun sakabéh ngaran ka anjeunna. Jadi, ﻭ dina awal ieu kalimah nunjukkeun tilu kalimah nu diperkirakeun éta.
ﻋَﻠَّﻢَ: Dipilihna kecap ieu nunjukkeun luhurna ajén élmu jeung darajat luhurna éta ajén, sarta yén élmu jadi poros khalifah. Kitu deui, ieu mangrupa lambang kana tawqîf ngaran-ngaran, nyaéta geus dibéjakeun ku Gusti Syâri‘. Memang, patali dumasar panetepan nu dipilampah antara ngaran jeung nu dingaranan nguatkeun ieu. Kitu deui, ieu mangrupa isarat yén mu‘jizat téh lampah Alloh tanpa sarana. Tapi dumasar para filsuf, perkara-perkara luar biasa téh lampah roh-roh nu luar biasa.
ﺍٰﺩَﻡَ: Ieu pribadi nu geus dipikawanoh, nu boga bumi, nu dingaranan Adam sarta dikersakeun jadi khalifah. Disebutna ngaranna kalawan écés pikeun ngamulyakeun sarta ngawanohkeun anjeunna. الْاَسْمَٓاءَ: Mangrupa tanda jeung ciri nu misahkeun, ngabédakeun, sarta nangtukeun barang-barang hiji tina nu séjén, saperti ngaran, sipat, jeung ciri husus; atawa basa-basa nu kabagi di antara manusa.
ﻋَﺮَﺿَﻬُﻢْ: Sanajan nu dipintonkeun téh barang-barang, ngarujukna dhamîr kana ngaran-ngaran nunjukkeun pamadegan Ahlus-Sunnah nu nyebut yén ngaran téh sarua jeung nu dingaranan.
ﻛُﻠَّﻬَﺎ: Ieu nunjukkeun yén sisi kaistiméwaan Adam tina para malaikat sarta sabab jeung dasar henteu mampuhna para malaikat pikeun nandingan téh ngaran-ngaran sagemblengna. Sabab sabagéan ngaran, malah bagéan nu panggedéna, para malaikat ogé terang. ﺛُﻢَّ ﻋَﺮَﺿَﻬُﻢْ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟْﻤَﻠٰٓﺌِﻜَﺔِ ﻓَﻘَﺎﻝَ ﺍَﻧْﺒِﺌُﻮﻧ۪ﻰ ﺑِﺎَﺳْﻤَٓﺎﺀِ هٰٓؤُلَٓاءِ ﺍِﻥْ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﺻَﺎﺩِﻗ۪ﻴﻦَ ﺛُﻢَّ: Lantaran nétélakeun tarâkhî jeung jauhna jarak, ieu nunjukkeun perkiraan kieu: ﻫُﻮَ ﺍَﻛْﺮَﻡُ ﻣِﻨْﻜُﻢْ ﻭَﺍَﺣَﻖُّ بِالْخِلَافَةِ Hartina, “Adam leuwih mulya tibatan aranjeun sarta leuwih boga hak jeung pantes pikeun khalifah.”
ﻋَﺮَﺿَﻬُﻢْ: Sakumaha gulungan-gulungan lawon dibuka sarta dipintonkeun ka nu meuli, golongan-golongan barang ogé dibébérkeun sarta dipintonkeun kana panénjo para malaikat. Tina ungkara ieu kaluar isarat yén sakabéh nu aya milik nu ngarti sarta terang. Anjeunna meunang ku élmu, nyokot ku ngaran, sarta mibanda ku kagambar wangunna.
ﻫُﻢْ mangrupa kinâyah ngeunaan golongan mudzakkar sarta nu boga akal. Di dieu, ku ngaleuwihkeun sarta ngawengku mudzakkar kana mu'annats sarta nu boga akal kana nu henteu boga akal, sacara majâz dirujukkeun kana golongan-golongan barang. Ku kituna, dina kecap ﻫُﻢْ aya hiji majâz, dua taghlîb. Sabab nu merlukeun ieu majâz sarta taghlîb téh gaya nu dituduhkeun ku kecap ﻋَﺮَﺽَ. Sabab dipintonkeunana golongan-golongan barang ka para malaikat nyarupaan hiji parade sacara batin. Geus dipikanyaho, nu ngalakukeun parade téh manusa mudzakkar sarta boga akal. Ku sabab ieu, di dieu timbul kabutuhan pikeun dua taghlîb sarta, akibatna, hiji majâz.
ﻋَﻠٰﻰ: Ieu nunjukkeun yén nu dipintonkeun téh wangun-wangun nu diukir dina lawh nu luhur. ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ لَا ﻋِﻠْﻢَ ﻟَﻨَٓﺎ اِلَّا ﻣَﺎ ﻋَﻠَّﻤْﺘَﻨَٓﺎ ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﻌَﻠ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ ﻭَﺍٰﺧِﺮُ ﺩَﻋْﻮٰﻳﻬُﻢْ ﺍَﻥِ ﺍﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ ﺭَﺏِّ ﺍﻟْﻌَﺎﻟَﻤ۪ﻴﻦَ
Catetan handap: Tanpa pilihan abdi, ku cara nu henteu dihaja, ampir dina tungtung sakabéh Sözler jeung surat-surat, abdi dijadikeun ngucapkeun ieu ayat ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ لَا ﻋِﻠْﻢَ ﻟَﻨَٓﺎ اِلَّا ﻣَﺎ ﻋَﻠَّﻤْﺘَﻨَٓﺎ ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﻌَﻠ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ. Ayeuna abdi ngarti yén tafsir abdi ogé dipungkas ku ieu ayat. Jadi, insya Alloh, sakabéh Sözler mangrupa tafsir sajati sarta unggalna hiji saluran tina sagara ieu ayat. Tungtungna deui-deui ngalir kana éta sagara. Dina panutup ieu tafsir, saolah-olah unggal Kalimah sacara batin dimimitian tina ieu ayat. Jadi, ti mangsa éta, dua puluh taun abdi masih nerangkeun ieu ayat; tacan réngsé nepi ka abdi bisa nyerat jilid kadua tafsir.
Bedîüzzaman Said Nursî
Ku pitulung jeung pangriksa Alloh, saluhureun harepan sarta kamampuh abdi, abdi geus ngalakukeun ieu tarjamahan, hadé goréngna; kakuranganana loba, perlu dibenerkeun ku pangarang. Memang, ngan ku bantosanana abdi bisa ngalakukeun sakieu. Sabab, narjamahkeun ieu tafsir nu ngajelaskeun i‘câz nu ringkes dina nazm Al-Qur'an sacara pondok sarta padet, ku pikiran nu pareum jeung buta, lain pagawéan Abdülmecid. Deui-deui, bantosanana tina welas asih nu kacida lobana sumping, sarta abdi hasil ngalengkepanana.
Adi pangarang sarta murid Nur
Abdülmecid
KASAKSIAN PARA FILSUF ASING NGEUNAAN NGABENERKEUN AL-QUR'AN
(Ringkesan pujian para filsuf ieu ngeunaan Al-Qur'an geus ditulis dina Küçük Tarihçe-i Hayat sarta kumpulan Nur Çeşmesi.)
KATERANGAN PRINS BISMARCK
Abdi ngarasa hanjakal lantaran henteu bisa hirup dina mangsa nu sami sareng anjeun
hé Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ!
Sanajan abdi geus nalungtik sagemblengna sarta kalawan rinci sakabéh kitab langit nu diturunkeun, nu dina rupa-rupa mangsa diklaim datang ti sisi kailahian pikeun ngatur umat manusa, lantaran geus dirobah, dina hiji ogé abdi henteu mendakan hikmah jeung katépatan lengkep nu dipilarian. Hukum-hukum ieu jauh pisan tina hakékat nu bisa ngajamin kabagjaan sanajan hiji kulawarga, sumawona hiji masarakat. Tapi Al-Qur'an umat Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ bébas tina ieu watesan. Abdi nalungtik Al-Qur'an ti unggal sisi, sarta dina unggal kecapna mendakan hikmah-hikmah gedé. Sanajan musuh-musuh umat Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ ngaku yén ieu kitab lahir tina bakat Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ, ngaku yén perkara luar biasa saperti ieu bisa kaluar tina pikiran nu pangsampurnana, malah nu pangmajuna, hartina meureumkeun panon kana hakékat sarta jadi alat pikeun kabencian jeung niat goréng; ieu henteu bisa disaluyukeun jeung élmu sarta hikmah. Abdi ngaku yén Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ mangrupa kakuatan nu istiméwa. Jauh tina kamungkinan yén tempat karya kakawasaan bakal nganteurkeun pribadi kadua saperti anjeunna kana widang kamungkinan.
Abdi ngarasa hanjakal lantaran henteu bisa hirup dina mangsa nu sami sareng anjeun, hé Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ!
Kitab ieu, nu anjeun jadi guru sarta panyebarna, lain milik anjeun; éta ti kailahian. Mungkir yén ieu kitab ti kailahian téh sarua pikaseurieunana jeung nyebut yén élmu-élmu nu geus ditetepkeun téh batal. Ku sabab ieu, umat manusa geus sakali ningali kakuatan nu istiméwa saperti anjeun; sanggeus ieu moal ningali deui.
Abdi tungkul di payuneun kaagungan anjeun kalayan kahormatan nu sampurna.
PRINS BISMARCK
Agama nu pangmurnina jeung pangbenerna téh Islam
Panulis kawentar, orientalis, ahli sastra Arab, sarta panarjamah Al-Qur'an Al-Karîm, Doktor Maurice (Moris), nyarios kieu:
Ngan sora nu ngagema di Gunung Hira di Arab bisa nyalametkeun urang Kristen Bizantium tina jurang kapercayaan batal nu diasupan ku maranéhna. Ieu sora nu ngangkat kalimah Alloh kana kalungguhan nu pangluhurna. Tapi urang Rum henteu bisa ngadéngé ieu sora. Ieu sora ngajarkeun agama nu pangmurnina sarta pangbenerna ka manusa.
Agama nu luhur éta, nu ngeunaanana saurang ahli nu mulya tur taliti nalungtik saperti Godfrey Higgins kalayan kacida benerna nyarios kieu:
“Dina ieu agama henteu aya cai-cai suci, barang-barang pikeun tabarruk, berhala jeung santo, atawa akidah nu nganggap iman tanpa amal soleh mangpaat, atawa omongan yén hanjakal nalika sakaratul-maot bakal méré mangpaat, atawa ungkara yén doa jeung panyuhun ti jalma séjén bakal nyalametkeun jalma-jalma nu boga dosa. Sabab akidah-akidah saperti kitu geus ngarendahkeun jalma-jalma nu narimana.”
Lila-lila, rusiah-rusiah luhur Al-Qur'an beuki écés
Dina waleran kana kritik Selman Runah [Salomon Reinach], salah sahiji panarjamah Al-Qur'an kana basa Perancis, dina koran nu judulna Le Parler Française Roman (Löparle Franses Roman), Doktor Maurice (Moris) nyarios:
Naon Al-Qur'an? Mu‘jizat fashâhah jeung balâghat nu saluhureun unggal kritik. Kaunggulan Al-Qur'an nu kalawan pantes ngajadikeun dada tilu ratus lima puluh juta Muslim reueus nyaéta: lantaran ngedalkeun unggal harti kalayan éndah, éta pangsampurnana tina kitab-kitab nu diturunkeun sarta azali. Malah, urang bisa maju leuwih jauh: Al-Qur'an pangéndahna tina kitab-kitab langit nu ku kakawasaan azali dipaparinkeun ka manusa kalayan pangriksa. Ditilik tina karaharjaan umat manusa, katerangan Al-Qur'an jauh leuwih luhur tibatan ungkara filsafat Yunani.
Al-Qur'an pinuh ku hamd jeung sukur ka Gusti Khâliq bumi jeung langit. Unggal kecap Al-Qur'an dikandung dina kaagungan Gusti Zat Kibriyâ, nu nyiptakeun sagala perkara sarta ngarahkeun jeung maparin pituduh ka unggal perkara luyu jeung kamampuh nu dipibandana.
Pikeun nu resep kana sastra, Al-Qur'an téh kitab sastra. Pikeun ahli basa, Al-Qur'an téh harta karun kecap-kecap. Pikeun panyajak, Al-Qur'an téh sumber wirahma. Salian ti ieu, kitab ieu mangrupa sagara pangaweruh ngeunaan putusan jeung fiqh. Tina mangsa Dawud (alaihis-salâm) nepi ka mangsa Jan Talmus, henteu aya hiji ogé kitab nu dikirim nu bisa hasil nandingan ayat-ayat Al-Qur'an Al-Karîm. Ku sabab ieu, beuki golongan luhur Muslim terang dina ngarti hakékat hirup, beuki raket maranéhna jeung Al-Qur'an sarta beuki ngamulyakeun jeung ngahormat éta.
Kahormatan Muslim ka Al-Qur'an terus nambahan. Panulis Islam ngahias tulisanana ku nyutat ayat-ayat Al-Qur'an, sarta tulisan-tulisan éta meunang ilham tina éta ayat. Beuki Muslim luhur dina pangajaran jeung atikan, beuki maranéhna ngadasarkeun pikiranana kana Al-Qur'an. Muslim mikacinta kitabna sarta kalayan sakabéh kaiklasan haténa nganggap éta suci. Padahal bangsa-bangsa séjén nu nampi kitab-kitab Alloh henteu maliré kitabna, henteu ogé ngahormat éta. Sabab kahormatan Muslim ka Al-Qur'an téh ngarti yén salami ieu kitab tetep, maranéhna moal butuh pituduh agama séjén. Saenyana, kaistiméwaan Al-Qur'an dina fashâhah, balâghat, sarta kamurnian ngajadikeun Muslim bébas tina néangan balâghat séjén. Tundukna para jenius sastra jeung panyajak luhur di payuneun Al-Qur'an téh hiji kanyataan.
Kaéndahan Al-Qur'an nu unggal poé beuki katémbong, rusiahna nu unggal poé beuki kaharti tapi henteu béak, ngajadikeun Muslim nu jadi ahli sajak jeung prosa kudu tungkul di payuneun kamurnian sarta kaluhuran gayana.
Muslim nganggap Al-Qur'an minangka harta karun nu henteu bisa ditaksir ajénna sarta bakal tetep nepi ka poé dikumpulkeun deui; kalayan kacida pantesna maranéhna reueus ku éta. Muslim nyarupakeun Al-Qur'an jeung walungan nu ngagolak ku omongan nu pangfasihna sarta harti-harti nu panglemesna.
Lamun Monsieur Renaud (Mösyö Reno) boga kasempetan pikeun ngahubungan dunya Islam, anjeunna bakal ningali yén Muslim nu terang sarta dididik miara kahormatan nu pangluhurna ka Al-Qur'an, kacida nurutna kana paréntah-paréntah ahlakna, sarta narékahan henteu kaluar tina éta.
Generasi anyar jeung lulusan sakola-sakola modéren ogé henteu tahan kana diucapkeunana hiji kalimah ngahinakeun Al-Qur'an sarta Islam. Sabab Al-Qur'an boga ieu kapantesan ku dua sipat:
Kahiji: Al-Qur'an nu ayeuna sumebar dina leungeun téh sarua jeung kitab nu diwahyukeun ka Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ. Padahal ngeunaan Injil jeung Taurat loba mamang nu dikedalkeun.
Kadua: Muslim nganggap Al-Qur'an minangka panyalindung pangkuatna basa Arab sarta sumber pangkuatna pikeun dasar-dasar agama meunang hakékat praktis. Ku kituna, lamun Monsieur Renaud (Mösyö Reno) ngabenerkeun karyana, ku tarjamahan ieu anjeunna bakal nulungan umat manusa kalayan gedé dina nyaangan jalma-jalma, sarta jadi pangabdi pikeun ngaruksak wates-wates kapercayaan batal.
DOKTOR MAURICE
(Ieu nu kaopat puluh genep tina filsuf-filsuf saperti ieu nu ditulis dina Nur Çeşmesi sarta Risale-i Nur.)
Kaluhuran ayat-ayat ngeunaan Gusti Zat Kibriyâ sarta kamurnian suci Al-Qur'an
Nalika ngabahas Al-Qur'an Al-Karîm dina karyana nu judulna “Hazret-i Muhammed (asm) ve Kur'an-ı Kerîm”, Mister John Davenport ngedalkeun omongan kieu:
Di antara ciri-ciri Al-Qur'an nu henteu kaitung, utamana dua kacida pentingna:
1- Kaluhuran dina wirahma ayat-ayat nu nétélakeun Gusti Zat Kibriyâ. Al-Qur'an Al-Karîm suci tina nyandarkeun hiji waé kalemahan manusa ka Gusti Zat Kibriyâ.
2- Ti mimiti nepi ka ahir, Al-Qur'an sagemblengna suci tina pikiran, kalimah, jeung carita nu henteu balîgh, henteu ahlaki, atawa ngalawan atikan.
Padahal sakabéh kakurangan ieu loba pisan dina kitab suci nu geus dirobah nu aya dina leungeun urang Kristen.
JOHN DAVENPORT
Al-Qur'an sagemblengna pinuh ku kaiklasan sarta bebeneran
Carlyle (Karlayl)
nyarios kieu:
Lamun anjeun sakali maca Al-Qur'an kalayan taliti, anjeun bakal ningali yén éta mimiti némbongkeun ciri-cirina. Kaéndahan Al-Qur'an bisa dibédakeun tina kaéndahan sakabéh karya sastra séjénna. Salah sahiji ciri utamana Al-Qur'an téh kaaslianana. Dumasar pikiran jeung kayakinan abdi, Al-Qur'an sagemblengna pinuh ku kaiklasan sarta bebeneran. Panggero nu ditepikeun ku Nabi Muhammad ﷺ ka dunya téh hak jeung hakékat.
CARLYLE
Islam nampik akidah ngajelma jadi awak sarta trinitas
Edward Gibbon (Edvord Gibin), salah sahiji ahli sajarah Inggris nu pangkawentarna sarta panggedéna, dina karyana nu judulna “Roma İmparatorluğunun İnhitat ve Sukutu” nyarios kieu:
Nagara-nagara antara Walungan Gangga jeung Bahr-i Muhit-i Atlasî (Samudra Atlantik) geus mikawanoh Al-Qur'an minangka hukum dasar sarta roh hirup pangaturan hukum. Dina panénjo Al-Qur'an, henteu aya bédana antara pangawasa nu kuat jeung jalma miskin nu taya daya. Dina dasar-dasar saperti ieu, Al-Qur'an ngawangun hukum nu henteu aya tandinganana di dunya.
Dasar-dasar Islam nampik trinitas, ngajelmana Alloh jadi awak, sarta akidah wahdatul-wujûd. Akidah-akidah mistis ieu ngajarkeun ayana tilu nu boga kailahian nu kuat sarta yén Al-Masih téh putra Alloh—Maha Suci Alloh. Tapi akidah-akidah ieu ngan bisa nyugemakeun urang Kristen nu fanatik. Ari Al-Qur'an bébas tina anu campur-aduk jeung teu écés saperti ieu.
Al-Qur'an mangrupa dalil nu pangkuatna pikeun kaésaan Alloh. Jalma nu boga pikiran filsafat sarta iman kana kaésaan Alloh henteu ragu pisan pikeun narima sudut pandang Islam. Islam malah meureun agama nu leuwih luhur tibatan darajat kamajuan pamikiran urang ayeuna.
EDWARD GIBBON
Ngan Islam nu ngajelaskeun hak-hak Gusti Khâliq sarta hak-hak mahluk dina wangun nu pangsampurnana
Tina dasar-dasar nu diajarkeun ku Al-Qur'an sarta ditepikeun ku Nabi Muhammad ﷺ kabentuk hiji kitab ahlak nu sampurna.
Mustahil mungkir kana kahadéan nu dilakukeun ku dasar-dasar Al-Qur'an pikeun umat manusa di rupa-rupa nagara, sarta yén sanggeus éta, dasar-dasar éta ngahubungkeun jalma-jalma nu hayang ngadeukeutan Alloh ka Gusti.
Hak-hak Gusti Khâliq sarta hak-hak mahluk ngan dijelaskeun ku Islam dina wangun nu sampurna. Ieu diaku lain ukur ku Muslim, tapi ogé ku urang Kristen jeung Yahudi.
MARMADUKE PICKTHALL
Al-Qur'an jeung hukum-hukum alam saluyu sampurna
Di antara pasualan-pasualan nu geus diréngsékeun atawa keur diusahakeun réngsé ku pamanggihan anyar atawa pitulung élmu jeung pangaweruh, henteu aya hiji pasualan ogé nu patentang jeung dasar-dasar Islam. Dibandingkeun jeung usaha nu urang laksanakeun pikeun nyaluyukeun Kristen jeung hukum-hukum alam, Al-Qur'an Al-Karîm sarta pangajaran Al-Qur'an katémbong saluyu sampurna jeung hukum-hukum alam. Al-Qur'an mangrupa karya nu pantes pikeun unggal kahormatan.
LEVAZAUNE
Al-Qur'an ngawengku sakabéh dasar kasaéan jeung kautamaan. Ngajaga manusa tina sagala rupa kasasaran.
Al-Qur'an geus ngawanohkeun hak-hak Alloh ka manusa; ngajarkeun kalawan pangécésna naon nu kudu dipiharep ku mahluk ti Gusti Khâliq sarta patali mahluk jeung Gusti Khâliq. Al-Qur'an ngawengku sakabéh dasar ahlak jeung filsafat. Kautamaan jeung kajahatan, kasaéan jeung kagoréngan, hakékat sajati barang-barang, ringkesna unggal perkara ditepikeun dina Al-Qur'an. Dasar-dasar nu ngajarkeun kaadilan jeung kasaruaan nu jadi tatapakan hikmah jeung filsafat, sarta nu ngajarkeun méré kahadéan ka batur jeung jadi jalma nu utama; kabéhna aya dina Al-Qur'an. Al-Qur'an ngarahkeun manusa kana irit jeung kasaimbangan, ngajaga tina kasasaran, ngaluarkeun tina poék kalemahan ahlak, nganteurkeun kana cahaya kaluhuran ahlak; ngarobah kakurangan jeung kasalahan manusa jadi kaluhuran sarta kasampurnaan.
ORIENTALIS SEDILLOT
Al-Qur'an mangrupa sora Nabi nu bisa diregepkeun ku sakuliah dunya. Pantulan ieu sora ngagema di karaton, gurun, kota, jeung nagara!
Naha Al-Qur'an téh sajak? Henteu, tapi hésé ngabédakeun naha éta sajak atawa lain. Al-Qur'an hiji perkara nu leuwih luhur tibatan sajak. Sanajan kitu, Al-Qur'an lain sajarah, lain riwayat hirup, lain ogé kumpulan sajak saperti papatah nu ditepikeun ku Isa (alaihis-salâm) di gunung. Malah Al-Qur'an lain kitab métafisika atawa logika saperti pangajaran Buddha, lain ogé saperti papatah Eflatun ka saréréa. Ieu sora hiji Nabi. Sora nu bisa diregepkeun ku sakuliah dunya. Pantulan ieu sora ngagema di karaton, gurun, kota, jeung nagara! Agama nu ditepikeun ku ieu sora mimiti manggihan panyebarna, tuluy némbongan minangka kakuatan nu mikaresep pangbaruan sarta ngawangun. Ku jalan ieu, cahaya Yunani jeung Asia nu ngahiji meulah poékna Éropa nu jadi tempat poék; ieu kajadian lumangsung nalika Kristen ngalaman mangsa-mangsa nu pangpoékna.
DR. JOHNSON
Hakékat Al-Qur'an nu ngawengku sakuliah dunya: Al-Qur'an ngumumkeun hakékat gedé iman kana kaésaan Alloh
Doktor Steingass, panulis kamus Inggris-Arab sarta Arab-Inggris, ngedalkeun omongan kieu ngeunaan Al-Qur'an:
Al-Qur'an salah sahiji karya panggedéna nu geus aya dina leungeun manusa pikeun dimangpaatkeun. Dina Al-Qur'an, lamunan jeung watek hiji manusa nu agung katémbong kalayan pangécésna. Nalika Carlyle nyarios, “Kaluhuran Al-Qur'an aya dina hakékatna nu ngawengku sakuliah dunya,” tangtu anjeunna nyarios bener. Kajujuran Muhammad ﷺ, kagiatanana, kaiklasanana dina néangan hakékat, tékadna nu henteu goyah, imanna, sikep tancegna dina ngajadikeun jalma-jalma nu henteu hayang ngaregepkeun anjeunna ngadéngé hakékat azali; dumasar abdi, ieu dalil-dalil nu pangpastina sarta pangdipercayana yén anjeunna, Nabi nu gagah jeung kuat tékad éta, mangrupa panutup karosulan. Al-Qur'an kitab nu sampurna ngeunaan akidah jeung ahlak, dasar-dasar nu ngajamin hidayah sarta hasil dina hirup pikeun manusa. Tatapakan sakabéh dasar ieu téh iman ka Gusti Zat Kibriyâ, nu nyangking sakabéh papasten alam dina panangan kakawasaan-Na.
Nalika ngumumkeun hakékat gedé iman kana kaésaan Alloh, Al-Qur'an ngahontal basa balâghat nu pangluhurna sarta puncak kamurnian. Nalika ngajelaskeun taat kana iradah Alloh sarta akibat durhaka ka Alloh, Al-Qur'an ngagunakeun basa nu pangngalirna nu nyetrum lamunan manusa. Nalika perlu maparin panglipur sarta ngadorong Kangjeng Rosul anu agung, atawa nyingsieunan jalma-jalma ku kaayaan nabi-nabi séjén sarta tungtung bangsa-bangsana, basa Al-Qur'an nyangking kaseriusan nu pangpastina. Lantaran urang ningali yén Al-Qur'an ngajadikeun suku-suku nu silih musuhan sarta golongan-golongan nu silih tarung hiji bangsa nu tartib, ngangkat maranéhna kana darajat nu leuwih maju tibatan pikiran-pikiran baheulana, urang kudu mutuskeun kasampurnaan balâghat Al-Qur'an. Sabab balâghat Al-Qur'an ieu geus ngajadikeun suku-suku liar hiji bangsa nu beradab; nambahan hiji kakuatan anyar kana sajarah baheula dunya. Al-Qur'an nu ngilhamkeun kapekaan nu luar biasa ka jalma-jalma nu silih jauh dina waktu jeung tempat sarta kacida bédana dina kamajuan pamikiran, sarta ngarobah panentangan jadi kahéran jeung pangajén, pantes dianggap karya nu paling matak héran. Al-Qur'an dianggap perkara nu pangmangpaatna sarta pantes ditalungtik pikeun ahli élmu nu merhatikeun papasten manusa.
DOKTOR STEINGASS
Basa Al-Qur'an henteu aya tandinganana dina kamurnian jeung balâghat. Al-Qur'an sorangan mangrupa mu‘jizat nu agung
George Sale, kritikus fanatik sarta panarjamah Al-Qur'an, nyarios:
Al-Qur'an mangrupa karya basa Arab nu pangsampurnana sarta kacida dipercaya. Sakumaha kapercayaan Muslim, pulpén manusa henteu bisa ngawujudkeun karya nu ngandung i‘câz ieu. Al-Qur'an sorangan mu‘jizat nu langgeng; mu‘jizat nu leuwih luhur tibatan ngahirupkeun nu maot. Ieu kitab suci sorangan cukup pikeun ngabuktikeun yén asalna ti langit. Ku ngandelkeun ieu mu‘jizat, Muhammad ﷺ miharep diaku minangka nabi. Al-Qur'an nu nyaangan gurun Arab nu bulistir sarta tandus, nu nangtang panyajak jeung ahli pidato, ménta hiji nu nandingan hiji ayatna; euweuh saha ogé nu bisa nyanghareupan tangtangan ieu. Di dieu, ku ngan méré hiji conto, abdi hayang némbongkeun yén sakabéh jalma agung geus tunduk kana balâghat Al-Qur'an:
Dina mangsa Nabi Muhammad ﷺ, raja panyajak Arab téh Panyajak Lebid. Lebid pangarang salah sahiji mu‘allaqât. Lebid nu harita nyembah berhala jadi teu bisa nyarita di payuneun balâghat Al-Qur'an, sarta nétélakeun ieu balâghat ku omongan nu pangéndahna. Kagum ku balâghat Al-Qur'an, Lebid narima Islam, sarta nyarios yén Al-Qur'an ngan bisa kadéngé tina létah hiji nabi.
Basa Al-Qur'an balîgh sarta luar biasa ngalir. Kalolobaan ayat nu nétélakeun kaluhuran sarta kaagungan Gusti, sipat-sipat kaagungan-Na, boga kaéndahan nu istiméwa. Sanajan abdi narékahan narjamahkeun Al-Qur'an kalayan henteu mihak, nu maca abdi bakal ningali yén abdi henteu hasil nétélakeun téks Al-Qur'an kalayan satia. Sanajan aya ieu kakurangan abdi, nu maca bakal maca loba tina ayat-ayat agung nu abdi bahas dina tarjamahan abdi.