(Ieu sapotong Lem'a Katujuh Welas)
CATETAN KADUA WELAS
Hé sobat-sobat abdi anu ngadangu ieu catetan! Sing terang yén sabalikna tina kabiasaan, sakapeung abdi nyerat pangrengkuh, paménta jeung munajat haté abdi ka Gusti Rabb abdi, anu kuduna dirusiahkeun. Sababna nyaéta ménta tina rohmat Alloh sangkan ditarima yén kitab abdi nyarita gaganti lisan abdi dina waktu maot ngabungkem lisan abdi. Leres, dina umur anu pondok, tobat jeung kaduhung lisan abdi anu samentara henteu cukup pikeun jadi panebus dosa-dosa abdi anu teu aya watesna. Lisan kitab anu tetep sarta dina hiji darajat terus aya leuwih mangpaat pikeun éta urusan.
Tah, tilu welas taun {Catetan handap: Dumasar kana tanggal nyusun.} ka tukang, minangka hasil hiji badai batin anu pinuh ku kaributan, nalika seuri Said Baheula bakal robah jadi ceurik Said Anyar, dina hiji waktu abdi hudang tina saré lalawora dina mangsa ngora ku isukna sepuh, ieu munajat jeung paménta ditulis dina basa Arab. Harti sabagianana dina basa Turki nyaéta kieu:
Hé Gusti Rabb abdi Nu Rahîm, hé Gusti Khâliq Karîm abdi!
Ku pilihan abdi anu goréng, umur jeung mangsa ngora abdi geus leungit sarta kaliwat. Tina buah-buah umur jeung mangsa ngora éta, anu tetep aya dina leungeun abdi nyaéta dosa-dosa anu matak nyeri, kanyeri anu matak hina sarta waswas anu nyasabkeun. Ku beban anu beurat ieu, haté anu gering jeung raray anu éra, abdi ngadeukeutan kubur. Bari nyata ningali, kalawan kacida gancangna, henteu nyimpang ka katuhu atawa ka kénca sarta tanpa kahayang, abdi ngadeukeutan panto kubur saperti sobat, batur saumuran jeung baraya abdi anu geus maot. Kubur éta tempat eureun pangheulana jeung panto kahiji anu diadegkeun sarta dibuka dina jalan kahirupan anu langgeng salawasna, ku papisah anu langgeng ti tempat fana ieu. Kalayan kayakinan anu pasti, abdi ogé ngartos yén tempat dunya ieu anu ku abdi dibeungkeut jeung dipikaresep bakal binasa sarta indit, fana sarta maot. Nyata sakabéh anu aya di jerona ogé silih nuturkeun, rombongan demi rombongan pindah, indit sarta leungit. Utamana pikeun jalma-jalma anu mawa nafsu anu maréntah kana kagoréngan saperti abdi, dunya ieu kacida telenges jeung pinuh ku tipu daya. Lamun méré hiji kanikmatan, éta ngagantungkeun sarébu kanyeri sarta ngajantenkeun abdi sadaya nanggungna. Lamun masihan hiji buah anggur pikeun didahar, éta neunggeul saratus tampiling. Hé Gusti Rabb abdi Nu Rahîm, hé Gusti Khâliq Karîm abdi!
Ku rusiah ﻛُﻞُّ ﺍٰﺕٍ ﻗَﺮ۪ﻳﺐٌ, ti ayeuna abdi ningali yén dina waktu anu caket abdi geus ngagem kafan, naék kana peti layon sarta pamitan ka sobat-sobat abdi. Nalika angkat nyanghareup ka kubur, di payuneun rohmat Gusti, ku basa kaayaan layon abdi jeung basa ucapan roh abdi, abdi ngagorowok, “Panangtayungan! Panangtayungan! Hé Gusti Hannân! Hé Gusti Mannân! Salametkeun abdi tina éra dosa-dosa abdi!”
Tah, abdi geus ngahontal sisi kubur abdi. Abdi masangkeun kafan kana beuheung sarta nangtung di luhureun awak abdi anu ngagolér di sisi kubur. Abdi ngangkat sirah ka payuneun rohmat Gusti sarta kalayan sakabéh kakuatan ngagorowok jeung nyauran, “Panangtayungan! Panangtayungan! Hé Gusti Hannân! Hé Gusti Mannân! Leupaskeun abdi tina beban dosa-dosa abdi anu beurat!”
Tah, abdi geus asup kana kubur sarta dibungkus ku kafan. Anu nganteurkeun ngantep abdi sarta angkat. Abdi ngantosan pangampura jeung rohmat Gusti. Nyata abdi ningali yén salian ti Gusti taya pangungsian jeung tempat salamet. Lantaran rupa dosa anu awon, bentuk maksiat anu pikasieuneun jeung heureutna éta tempat, kalayan sakabéh kakuatan abdi nyauran, “Panangtayungan! Panangtayungan! Hé Gusti Rahmân! Hé Gusti Hannân! Hé Gusti Mannân! Hé Gusti Dayyân! Salametkeun abdi tina marengan dosa-dosa abdi anu awon, legaan tempat abdi.”
Gusti! Rohmat Gusti téh pangungsian abdi, sarta anu dipikaasih ku Gusti, anu mangrupa Rahmeten li'l-âlemîn, téh jalan abdi pikeun ngahontal rohmat Gusti. Abdi henteu kaluh ngeunaan Gusti, tapi ngaluhkeun nafsu jeung kaayaan abdi ka Gusti.
Hé Gusti Khâliq Karîm abdi, hé Gusti Rabb abdi Nu Rahîm!
Mahluk, ciptaan jeung abdi Gusti anu ngaranna Said, sanajan maksiat, teu mampuh, lalawora, bodo, gering, hina, ngalakukeun kagoréngan, sepuh, sangsara sarta hiji budak anu kabur ti juraganana, sanggeus opat puluh taun kaduhung sarta hoyong mulang ka payuneun Gusti. Anjeunna ngungsi kana rohmat Gusti. Anjeunna ngaku dosa-dosa jeung kasalahanana anu teu aya watesna. Anjeunna kakeunaan sangkaan jeung rupa-rupa panyakit. Anjeunna ngarengkuh sarta ménta ka Gusti.
Lamun ku kasampurnaan rohmat Gusti nampi anjeunna, ngahampura sarta maparin rohmat, éta saéstuna kamulyaan Gusti. Sabab Gusti téh Arhamur-Râhimîn. Lamun henteu nampi, salian ti panto Gusti, ka panto mana abdi kedah angkat? Panto mana anu aya? Salian ti Gusti taya Rabb anu payuneunna bisa didatangan. Salian ti Gusti taya sesembahan anu sajati pikeun ngungsi! لَٓا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍَﻧْﺖَ ﻭَﺣْﺪَﻙَ لَا ﺷَﺮ۪ﻳﻚَ ﻟَﻚَ ﺍٰﺧِﺮُ الْكَلَامِ ﻓِﻰ ﺍﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ ﻭَ ﺍَﻭَّﻝُ الْكَلَامِ ﻓِﻰ الْاٰخِرَةِ ﻭَ ﻓِﻰ ﺍﻟْﻘَﺒْﺮِ ﺍَﺷْﻬَﺪُ ﺍَﻥْ لَٓا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَ ﺍَﺷْﻬَﺪُ ﺍَﻥَّ ﻣُﺤَﻤَّﺪًﺍ ﺭَﺳُﻮﻝُ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺻَﻠَّﻰ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺗَﻌَﺎﻟٰﻰ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻭَ ﺳَﻠَّﻢَ