TINGKAT KADUA KALIMAH KATUJUH BELAS
{(Catetan handap): Bagéan-bagéan dina Tingkat Kadua ieu nyarupaan sajak, nanging sanés sajak. Éta henteu ngahaja disusun jadi sajak. Malah, ku tatanan hakékat-hakékat anu sampurna, nepi ka hiji darajat éta nyandak wangun susunan sajak.} Tinggalkeun jerit anu teu daya, hayu tawakal tina musibat! Sabab sing kauninga: jerit téh musibat dina musibat, musibat dina kasalahan! Lamun anjeun mendakan Gusti Anu Maparin musibat, sing kauninga: éta musibat dina paparin, dina kabagjaan! Tinggalkeun jerit, sukur saperti manuk-manuk bulbul, nalika ku kabagjaan éta sakumna mawar sareng anu sabangsana imut. Lamun anjeun henteu mendakan Mantenna, sing kauninga: sakumna dunya téh kasia-siaan dina kasangsaraan, dina fana! Nalika dunya anu pinuh musibat aya di luhur sirah anjeun, naha anjeun ngagorowok ku hiji musibat leutik? Hayu tawakal! Ku tawakal, imut dina beungeut musibat, sangkan éta ogé imut. Beuki éta imut, beuki leutik, tuluy robah. Sing kauninga, duh anu ukur mikirkeun diri sorangan! Dina dunya ieu, kabagjaan aya dina ngantunkeun dunya. Lamun anjeun ningali Alloh, Mantenna cekap; sanajan anjeun ngantunkeun, sakumna hal aya pikeun kapentingan anjeun. Lamun anjeun ukur ningali diri sorangan, éta kabinasaan; naon waé anu anjeun lakukeun, sakumna hal ngalawan anjeun. Hartosna, dina dua kaayaan éta, diperlukeun ngantunkeun dunya ieu. Ngantunkeun hartina: ningali éta minangka milik Alloh, kalayan idin-Na, kalayan Asma-Na. Lamun anjeun hoyong dagang, éta aya dina ngarobah umur anjeun anu fana ieu jadi anu langgeng. Lamun anjeun mikahayang nafsu anjeun, éta buruk sarta tanpa dasar. Lamun anjeun mikahayang alam di luar, cap fana aya di luhurna. Hartosna, teu pantes dicandak; sakumna barang di pasar ieu buruk. Ku kituna, ngaliwat; barang-barang anu hadé ngajajar di tukangeunana.
--
SABUAH TINA TANGKAL BÉSARAN HIDEUNG
[Dina luhur tangkal bésaran anu diberkahan éta, Said Baheula parantos nyarios ku basa Said Anyar.]
Anu sim kuring ajak nyarios nyaéta jalma-jalma anu kataji ku Éropa, sanés Ziya Paşa. Anu nyarios nyaéta haté sim kuring anu ngawakilan murid Al-Qur'an, sanés nafsu sim kuring. Omongan anu parantos kaliwat téh hakékat; awas ulah nyimpang, sing ati-ati ulah ngaliwatan watesna. Ulah nyimpang kana pikiran urang asing; éta kasasatan, ulah dihiraukeun, tangtos bakal ngajadikeun anjeun hanjakal. Anjeun ningali anu pangcaangna, anu nyangking bandéra dina kapinteran, ku kabingung éta terus nyarios, “Aduh, ti saha ka saha abdi kedah ngawadul? Abdi ogé bingung!” Al-Qur'an ngajadikeun ngucapkeun, sim kuring ogé ngucapkeun, teu mundur pisan. Ti Mantenna ka Mantenna sim kuring ngawadul, henteu bingung kawas anjeun. Ti Gusti Al-Haqq ka Gusti Al-Haqq sim kuring ngajerit, henteu ngaliwatan wates kawas anjeun. Ti bumi ka langit sim kuring ngedalkeun paménta, henteu kabur kawas anjeun. Sabab dina Al-Qur'an sakumna paménta ti cahya ka cahya; sim kuring henteu mundur kawas anjeun. Dina Al-Qur'an aya hikmah sajati, sim kuring ngabuktikeun; filsafat anu ngalawan henteu diajénan ku sim kuring sanajan lima duit. Dina Furqan aya hakékat inten, sim kuring nampung kana jiwa, henteu ngajual kawas anjeun. Ti mahluk ka Gusti Al-Haqq sim kuring ngumbara, henteu nyimpang kawas anjeun. Dina jalan cucuk sim kuring ngapung, henteu nincak kawas anjeun. Ti bumi ka arsy sim kuring sukur, henteu ngagantungkeun kawas anjeun. Maot sareng ajal ku sim kuring ditingali minangka sobat, henteu sieun kawas anjeun. Sim kuring lebet ka kubur bari imut, henteu ngagebeg kawas anjeun. Sim kuring henteu ningali éta minangka sungut naga, sarang kasieunan, tikoro teu aya, kawas anjeun. Kubur ngahijikeun sim kuring sareng para kakasih; sim kuring henteu bendu kana kubur, henteu ambek kawas anjeun. Éta lawang rohmat, lawang cahya, lawang bebeneran; sim kuring henteu sesek ku éta, henteu mundur. Ku ngucapkeun Bismillâh sim kuring ngetrokan {(Catetan handap-1): Sim kuring henteu kabur bari ngucapkeun aduh.}; sim kuring henteu ningali ka tukang, ogé henteu sieun. Ku ngucapkeun Alhamdulillâh sim kuring bakal ngaraos tengtrem tuluy ngagolér; moal ngalaman kasulitan, moal tetep dina kasieunan. Ku ngucapkeun Allohu akbar sim kuring bakal nguping azan hasyr tuluy hudang {(Catetan handap-2): Dina fajar hasyr sim kuring bakal nguping azan Israfil, tuluy hudang ku ngucapkeun Allohu akbar. Sim kuring henteu mundur tina solat anu pangagungna, henteu risi kana riungan anu panggedéna.}; sim kuring henteu risi kana mahsyar anu panggedéna, henteu mundur tina masjid anu pangagungna. Ku paparin Alloh, cahya Al-Qur'an, sareng feyz iman, sim kuring moal sedih pisan. Sim kuring bakal lumpat tanpa eureun, bakal ngapung kana kalangkang arsy Gusti Rahmân, moal bingung kawas anjeun, insya Alloh.
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪِ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sadulur-sadulur abdi anu dipikanyaah tur satia! Pangheulana: Bari mapagbagéakeun poé raya anu dipaparin berkah sakabéh murid Nur, sarta poé raya murid-murid Nur anu aya dina haji akbar jeung para pangrojong Nur di haji, ieu poé raya masihan béja bagja ka abdi sadaya. Ku mapagbagéakeun bubuka poé raya dunya Islam anu gedé ieu: Nagara-nagara gedé dunya Islam saperti India jeung Arab anu geus lila ditawan sarta kaleungitan kamerdékaanna, ayeuna masing-masing dina bentuk nagara Islam; di India hiji nagara Islam saratus juta, di Jawa hiji nagara Islam leuwih ti lima puluh juta, sarta di Arab opat atawa lima pamaréntahan ngahijikeun katunggalan Arab jeung katunggalan Islam kawas républik-républik anu ngahiji. Kadua: Nurutkeun anu ditulis ku Re'fet Bey jeung Mustafa Oruç di İstanbul, Harbiye Nezareti jeung Bab-ı Seraskerî, anu geus lila mingpin tentara Islam tuluy robah jadi universitas, dina tarang gedong agung éta aya ayat Qur'an anu pinuh ku harti ﺍِﻧَّﺎ ﻓَﺘَﺤْﻨَﺎﻟَﻚَ ﻓَﺘْﺤًﺎ ﻣُﺒ۪ﻴﻨًﺎ ٭ ﻭَ ﻳَﻨْﺼُﺮَﻙَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻧَﺼْﺮًﺍ ﻋَﺰ۪ﻳﺰًﺍ ditulis ku aksara Qur'an, tapi saterusna ditutupan ku batu marmer sarta cahaya-cahaya éta disumputkeun. Ayeuna éta jadi hiji conto kalonggaran deui pikeun aksara Qur'an, hiji jalan pikeun tujuan anu dipilampah ku Risale-i Nur, sarta hiji isyarat yén universitas dina mangsa nu bakal datang bakal jadi madrasah Nur. Kitu deui, dina hiji bagian anu dicokot ku para Ahmed ti murid Nur Denizli tina karya Bismark, alim anu kasohor sarta dina akal panggedéna abad kasalapan belas, sarta pangmajuna para filsuf sosial, Bismark anu luhur éta nyarios dina karyana: “Abdi nalungtik Qur'an dina unggal sisi, ningali hikmah anu gedé dina unggal kecapna. Henteu aya sarta moal datang hiji karya anu sarua jeung ieu sarta bisa mingpin umat manusa.” Sarta anjeunna nyarios ka Kangjeng Nabi ﷺ: “Ya Muhammad! Abdi pohara sedihna lantaran henteu bisa hirup sajaman sareng anjeun. Umat manusa geus ningali kamampuh anu istiméwa sapertos anjeun sakali, sarta ti ayeuna moal bisa ningali deui. Ku sabab éta abdi tungkul kalayan kahormatan anu sampurna di payuneun anjeun.”
Bismark
anjeunna masang tanda tanganna. {(): Sakumaha anu dituduhkeun ku abdi dina serat para Ahmed, bagian éta tiasa dilebetkeun kana Tuntunan Nonoman sareng ieu serat abdi.} Sarta lantaran dina bagian éta anjeunna kacida ngarendahkeun kitab-kitab anu diturunkeun anu geus dirobah jeung dinasakh, kalimah-kalimah éta henteu kedah ditulis; abdi ogé geus masihan tanda. Éta jalma téh filsuf anu pangpinter sarta panggedéna dina abad kasalapan belas, sarta hiji pribadi anu pangpentingna dina pulitik jeung kahirupan sosial manusa; dunya Islam geus sawaréh meunang kamerdékaanna; pamaréntah-pamaréntah asing néangan hakékat Qur'an; aya arus anu gedé pikeun Qur'an di Kulon jeung Kalér-Kulon; sarta Mister Karlayl, filsuf Amerika anu pangluhurna tur kasohor, ogé nyarios persis saperti Bismark: “Buku-buku séjén henteu bisa ngahontal Qur'an dina sisi mana waé. Éta anu mangrupa kecap sajati, urang kudu ngadanguna.” Kaputusanana anu pasti ieu, {(): Tafsir Arabî İşaratü'l-İ'caz tina Risale-i Nur parantos nuduhkeun kaputusanana anu ajén tur ngaku kabeneran ieu tilu puluh taun kapengker.} sarta Nur ogé maju jeung meunang kamajuan di mana-mana, mangrupa tanda hadé anu gedé yén di asing bakal muncul loba Bismark jeung Mister Karlayl, sarta geus aya tanda-tandana. Abdi sadaya masrahkeun ieu minangka hadiah poé raya ka murid-murid Nur, sarta ngirim bagian Bismark minangka lampiran. Salam ka sadayana.
Sadérék aranjeun
Bedîüzzaman Said Nursî
(Pedaran Bismark dina Serat Para Ahmed)
Guru simkuring sadaya anu mulya! Simkuring sadaya ngahaturkeun ka anjeun, guru simkuring sadaya, ucapan Prins Bismark, salah sahiji pangawasa Jerman anu kasohor, ngeunaan rupa-rupa agama, utamana Islam. Ucapan-ucapan ieu némbongkeun sabaraha Islam bakal maju di Kulon. Tina paningal sosial abdi anu pangjembarna, sarta utamana kalayan rupa-rupa urusan abad kasalapan belas, pedaran almarhum Prins Bismark ngeunaan agama-agama anu geus dibatalkeun: "Abdi geus nalungtik sakabéh kitab langit nu diturunkeun, nu dina rupa-rupa mangsa diklaim datang ti sisi kailahian pikeun ngatur umat manusa. Lantaran geus dirobah, dina hiji ogé abdi henteu mendakan hikmah nu dipilarian. Hukum-hukum ieu jauh pisan tina hakékat nu bisa ngajamin kabagjaan umat manusa. Tapi Al-Qur'an umat Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ bébas tina ieu watesan. Abdi nalungtik Al-Qur'an ti unggal sisi, ti unggal sudut, sarta dina unggal kecapna mendakan hikmah gedé. Sanajan maranéhna ngaku yén ieu kitab lahir tina bakat Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ, ngaku yén perkara luar biasa saperti ieu bisa kaluar tina pikiran nu pangsampurnana, hartina meureumkeun panon kana hakékat sarta jadi alat pikeun kabencian jeung niat goréng; ieu henteu bisa disaluyukeun jeung élmu sarta hikmah. Abdi ngaku yén Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ mangrupa kakuatan nu istiméwa. Jauh tina kamungkinan yén tempat karya kakawasaan bakal nganteurkeun pribadi kadua saperti anjeunna kana widang kamungkinan. Ya Muhammad! Abdi pohara sedihna lantaran henteu bisa hirup sajaman sareng anjeun. Kitab ieu, nu anjeun jadi panyebarna, lain milik anjeun. Mungkir yén ieu kitab ti kailahian téh sarua pikaseurieunana jeung ngabatalkeun élmu-élmu nu geus ditetepkeun. Umat manusa geus sakali ningali kakuatan nu istiméwa saperti anjeun; sanggeus ieu moal ningali deui. Ku sabab éta abdi tungkul kalayan kahormatan anu sampurna di payuneun anjeun."
BISMARK