Waleran kana hiji patarosan anu ditaroskeun ku murid-murid Risale-i Nur
Dina mangsa Perang Dunya anu pikasieuneun ieu, anu patali pisan sareng takdir alam Islam, salami dua taun (ayeuna parantos sakitar sapuluh taun), anjeun henteu kantos naros sanaos sakali, boh ka urang boh ka Emin anu unggal dinten ngaladénan anjeun; anjeun henteu nganggapna penting. Naha aya hakékat séjén anu langkung ageung tibatan kajadian ageung ieu anu ngawasa, nepi ka ngaleungitkeun pentingna éta, atanapi aya bahaya dina sibuk ku éta? Kitu urang naros ka ustad urang. Anjeunna ngawaler kieu: Leres, lantaran aya hakékat anu langkung ageung sareng kajadian anu langkung agung tibatan Perang Dunya ieu anu ngawasa, Perang Dunya janten kacida henteu pentingna lamun dibandingkeun sareng éta. Sabab nalika dua pamaréntah dina Perang Dunya ieu keur silih gugat sareng ngadili perkara kakawasaan buleud bumi, perkara pikeun ngadamaikeun dua agama anu agung dibuka dina pangadilan pikeun ngadamaikeun sareng nyieun karapihan; nalika arus teu ngagem agama anu pikasieuneun ogé ngamimitian perjuangan anu ageung ngalawan agama-agama ti langit, aya hiji perkara anu langkung penting tibatan perkara-perkara ageung anu dibuka dina pangadilan agung antara lapisan sosialis sareng golongan borjuis umat manusa. Hiji hakékat anu sakitu agungna parantos medal, nepi ka bagian tina éta perkara anu tumiba ka hiji jalma waé langkung ageung tibatan Perang Dunya ieu. Ari éta perkara nyaéta kieu: Dina jaman ieu, pikeun unggal jalma anu iman, malah pikeun unggal jalma, parantos dibuka perkara nyandak sareng meunang atanapi kaleungitan hiji lahan jeung milik anu langgeng sarta terus aya, anu legana sabuleud bumi sarta dihias ku kebon jeung karaton. Hartina, unggal jalma nyanghareupan hiji perkara saperti éta, nepi ka upami anjeunna gaduh kakayaan sareng kakuatan saloba Inggris sareng Jerman, sarta gaduh akal, anjeunna bakal méakkeun sakabéhna ngan pikeun meunang éta perkara. Tangtu jalma anu nganggap hal-hal séjén penting sateuacan meunang éta perkara téh gélo. Malah éta perkara parantos sakitu bahayana, nepi ka dumasar kana paningal hiji ahli kasyaf, tina opat puluh jalma anu nampi serat bébas tina pancén ti panangan ajal di hiji tempat, ngan hiji anu tiasa meunang, sedengkeun tilu puluh salapan kaleungitan. Upami aya hiji wakil perkara anu bakal ngajantenkeun urang meunang perkara anu penting sareng agung ieu, sareng salami dua puluh taun, ku pangalaman, parantos ngajantenkeun dalapan tina sapuluh meunang éta perkara, tangtu unggal jalma anu waras wajib nganggap khidmah anu bakal ngajurung wakil perkara saperti éta kana pancénna langkung penting tibatan unggal kajadian. Rébuan jalma anu parantos meunang éta perkara ku Risale-i Nur janten saksi yén Risale-i Nur, anu disaring, medal sareng lahir tina kamujijatan rohani Al-Qur'an anu ngajelaskeun kalayan pikahélokeun, nyaéta salah sahiji, malah anu utama, di antara wakil perkara éta. Leres, parantos dipastikeun yén unggal manusa anu dikintunkeun ka buleud bumi ieu kalayan pancén téh tamu sareng fana di dieu, sarta hakékat dirina nyanghareup kana hiji hirup anu langgeng. Dina jaman ieu, bénténg-bénténg pangrojong unggal manusa pikeun nyalametkeun hirup langgengna parantos oyag. Ku kituna, salian kedah ngantunkeun dunya ieu sareng sakabéh sobat anu dipikanyaah sareng patali sareng anjeunna di jerona salawasna, anjeunna ogé nyanghareupan perkara meunang atanapi kaleungitan milik anu langgeng, anu rébuan darajat langkung sampurna tibatan dunya ieu. Upami henteu gaduh serat bukti iman, sareng henteu nyepeng kalayan kuat kayakinan anu janten serat pangakuan sareng serat sahna, anjeunna bakal kaleungitan éta perkara. Naha aya hal naon anu tiasa ngeusian tempat hal anu dileungitkeun ieu? Dumasar kana hakékat ieu, sanajan akal sareng pikiran abdi sareng unggal-unggal sadérék abdi nambahan saratus darajat, éta mung bakal cekap pikeun khidmah dina pancén suci anu agung ieu. Ningali pasualan-pasualan séjén bakal janten kaleuleuwihan sareng henteu aya mangpaatna pikeun urang. Ngan aya ieu: lantaran sawatara murid Risale-i Nur aya dina perkara-perkara anu séjén éta, sareng sakapeung, nalika jalma-jalma anu teu gaduh akal narajang sareng nyerang urang tanpa perlu atanapi tanpa sabab, urang parantos ningali éta kalayan henteu hoyong, saloba anu diperyogikeun ku kaayaan darurat. {(): Ieu nuduhkeun pangbélana di pangadilan.} Ogé, ilubiung dina perkara-perkara sareng pasulayan di luar perkara anu sajati sareng kacida ageungna ieu kalayan perhatian pikiran sareng haté téh ngabahayakeun. Sabab jalma anu merhatoskeun lingkungan politik anu lega sareng ngagumbirakeun saperti éta, teras sibuk ku éta, bakal katinggaleun dina jasa-jasa penting anu janten pancénna dina lingkungan anu leutik, atanapi sumangetna bakal pegat. Ogé jalma anu merhatoskeun lingkungan politik sareng pasulayan anu lega sareng narik éta sakapeung kabawa ku éta. Salian henteu tiasa ngalaksanakeun pancénna, sanajan henteu kaleungitan katengtreman haté, niat anu hadé, pikiran anu lempeng sareng ihlasna dina jasa, anjeunna tiasa tetep katarajang tuduhan éta. Malah, nalika aranjeunna nyerang abdi di pangadilan tina titik ieu, abdi nyarios: Sakumaha hakékat iman sareng Al-Qur'an anu saperti panonpoé henteu tunduk atanapi janten alat pikeun daya tarik cahya-cahya samentara di bumi, jalma anu leres-leres mikawanoh hakékat éta henteu tiasa ngajantenkeunana alat, sanés ngan pikeun kajadian-kajadian di buleud bumi, malah pikeun jagat raya ogé. Ku kitu abdi ngajantenkeun aranjeunna cicingeun. Kitu waleran ustad urang parantos réngsé, sareng urang ogé ngabenerkeunana kalayan sakumna kakuatan.
Murid-murid Risale-i Nur
--
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪِ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
CATETAN HANDAP TINGKAT KADUA TINA KALIMAH KATILU BELAS, TINA TIMBANGAN-TIMBANGAN RISALE-I NUR
Para tahanan kacida peryogina kana panglipur sajati dina Risale-i Nur. Utamina anu nampi teunggeulan mangsa ngora sareng ngalangkungan umurna anu seger sareng nikmat dina panjara, peryogi Nur-Nur sakumaha peryogi roti. Leres, panggerak mangsa ngora langkung ngadangukeun rarasaan tibatan akal. Ari rasa sareng kahayang buta, henteu ningali tungtungna. Éta langkung milih hiji dirham kanikmatan ayeuna tibatan hiji batman kanikmatan engké. Ku kanikmatan males dendam samenit, anjeunna maéhan, teras ngalaman nyeri panjara dalapan puluh rébu jam. Sareng ku kasenangan hirup nurut kana hawa nafsu sajam dina hiji pasualan kahormatan, kabagjaan umurna musnah dina rébuan dinten kasusah tina kahariwang boh panjara boh musuh. Dibandingkeun sareng ieu, nonoman-nonoman anu malang ngagaduhan seueur pisan jurang bahaya, anu ku éta aranjeunna ngarobah hirupna anu pangnikmatna janten hirup anu pangpaitna sareng pangmatak pikawelasna. Sareng utamina hiji nagara ageung di kalér, ku ngawasaan kahayang-kahayang mangsa ngora, ngageterkeun abad ieu ku badai-badaina. Margi pikeun nonoman-nonoman anu ngalakukeun kalayan rarasaan buta anu henteu ningali tungtungna, éta ngijinkeun putri-putri sareng istri-istri anu éndah ti jalma-jalma anu ngajaga kahormatan. Malah ku ngijinkeun lalaki sareng awéwé lebet babarengan bari taranjang kana tempat mandi umumna, éta ngajurung kalakuan cabul ieu. Ogé pikeun jalma-jalma anu teu puguh sareng miskin, éta ngahalalkeun banda jalma-jalma sugih, dugi ka sakabéh manusa ngageter nyanghareupan musibah ieu. Tah, dina abad ieu, kacida diperyogikeunana nonoman-nonoman Muslim sareng Turki ngalakukeun kalayan gagah, teras ngalawan bahaya anu nyerang tina dua sisi ieu ku pedang-pedang seukeut Risale-i Nur sapertos Bubuahan sareng Tuntunan Nonoman. Upami henteu, nonoman anu malang éta baris ngarobah boh waktos dunyana anu bakal datang, boh hirupna anu bagja, boh kabagjaan sareng hirupna anu tetep aya di aherat, janten azab-azab, sareng nyeri-nyeri, teras musnahkeunana; sareng ku nyalahgunakeun sareng hirup nurut kana hawa nafsu, anjeunna murag ka rumah sakit, sareng ku rarasaan anu ngalangkungan wates, ka panjara. Dina mangsa sepuhna anjeunna baris seueur ceurik kalayan aduh-aduhan sareng kaduhung. Upami anjeunna ngajaga diri ku atikan Al-Qur'an sareng hakékat-hakékat Nur, anjeunna janten hiji nonoman gagah anu sampurna, hiji manusa anu sampurna, hiji Muslim anu bagja sareng hiji rupa sultan pikeun mahluk hirup anu sanés, pikeun sato-sato. Leres, upami hiji nonoman di panjara ngagunakeun hiji jam waé tina umur dua puluh opat jamna unggal dinten pikeun lima solat farduna, sareng sakumaha panjara ngahalangan seuseueurna dosa, anjeunna ogé tobat tina kalepatan anu nyababkeun éta musibah sareng ngajauhan dosa-dosa anu sanés anu ngarugikeun sareng nyeri; sakumaha anjeunna ngagaduhan mangpaat anu ageung pikeun hirupna, waktosna anu bakal datang, lemah caina, bangsana sareng dulur-dulurna, kitu ogé ku sapuluh nepi ka lima belas taun mangsa ngora anu fana éta anjeunna baris kéngingkeun mangsa ngora anu langgeng sareng caang; ieu dikabarkeun kalayan pasti sareng dipasihan wartos gumbira ku sadaya kitab sareng suhuf samawi, utamina Al-Qur'an anu kateranganana mangrupa mujijat. Leres, upami anjeunna sukur kalayan istiqamah sareng taat kana ni'mat mangsa ngora anu nikmat sareng éndah éta, éta boh nambahan, boh tetep aya, boh langkung nikmat. Upami henteu, éta boh janten musibah, boh janten nyeri, pinuh ku kasusah sareng impian anu matak sieun, teras angkat. Ogé éta nyababkeun anjeunna janten ibarat jalma anu teu puguh anu ngarugikeun dulur-dulurna, lemah caina sareng bangsana. Upami tahanan dihukum sacara zalim, kalayan sarat ngalaksanakeun solat farduna, sakumaha unggal jamna mangrupa ibadah sapoé, éta panjara pikeun anjeunna ogé janten tempat khalwat sareng nyingkah, sareng anjeunna tiasa diitung kalebet jalma-jalma soleh anu nyingkah, anu dina mangsa kapengker lebet kana guha-guha pikeun ibadah. Upami anjeunna miskin, sepuh, gering sareng kangen kana hakékat-hakékat iman, kalayan sarat ngalaksanakeun farduna sareng tobat, unggal jamna janten dua puluh jam ibadah, sareng panjara pikeun anjeunna janten ibarat tempat reureuh, sareng hiji tempat kanyaah pikeun sobat-sobat anu ngurus anjeunna kalayan welas asih, hiji tempat atikan sareng hiji tempat pangajaran. Ku cicing di éta panjara, anjeunna tiasa langkung resep tibatan kabébasan di luar anu ribut, anu katarajang serangan dosa-dosa ti mana-mana. Anjeunna nampi atikan anu sampurna tina panjara. Nalika kaluar, anjeunna henteu kaluar salaku tukang maéhan, tukang males dendam, sabalikna kaluar salaku jalma anu tobat, ngagaduhan pangalaman, dididik sareng mangpaat pikeun bangsa. Malah sawatara pribadi anu patali, anu ningali jalma-jalma dina panjara Denizli anu nampi pangajaran ahlak anu luar biasa saé tina Nur-Nur dina waktos anu pondok, parantos nyarios, "Tibatan dipanjara lima belas taun pikeun atikan, upami aranjeunna nampi pangajaran Risale-i Nur salami lima belas minggu, éta langkung ngabenerkeun aranjeunna." Kumargi maot henteu maot sareng ajal disumputkeun, tiasa sumping unggal waktos. Sareng kumargi kubur henteu katutup, rombongan saatos rombongan anu sumping di tukangeunana lebet ka dinya sareng ngaleungit. Sareng kumargi ku hakékat Al-Qur'an parantos dipintonkeun yén maot, pikeun ahli iman, dirobah tina dipupus salawasna janten serat dibébaskeun tina tugas; sareng pikeun jalma anu kasasar sareng hirup nurut kana hawa nafsu, sapertos anu katingali ku panon, éta hiji dipupus salawasna, hiji papisah anu henteu kantos tungtungna tina sadaya kakasihna sareng mahluk-mahluk. Tangtos, tangtos, teu aya rasa mamang deui yén anu pangbagjana nyaéta anu sukur dina sabar, sareng ku nyandak mangpaat sapinuhna tina waktos panjara, nampi pangajaran Nur-Nur, teras ngusahakeun khidmah ka imanna sareng Al-Qur'an dina lingkungan istiqamah. Hé manusa anu kacanduan kasenangan sareng kanikmatan! Dina umur tujuh puluh lima taun, ku rébuan pangalaman, hujjah sareng kajadian, sim kuring uninga kalayan 'ainul-yaqîn yén: Kasenangan sajati, kanikmatan tanpa nyeri, kabingahan tanpa kasusah sareng kabagjaan dina hirup mung aya dina iman sareng kapendak dina lingkungan hakékat-hakékat iman. Upami henteu, dina hiji kanikmatan dunya aya seueur nyeri. Éta ngajantenkeun tuang hiji buah anggur, teras sapertos masihan sapuluh cabokan, ngaleungitkeun kanikmatan hirup. Hé jalma-jalma malang anu murag kana musibah panjara! Kumargi dunya anjeun ceurik sareng hirup anjeun janten pait; usahakeun sangkan aherat anjeun henteu ogé ceurik sareng hirup anjeun anu tetep aya seuri sareng janten nikmat, candak mangpaat tina panjara. Sakumaha kadang sajam ngajaga di payuneun musuh dina kaayaan anu beurat tiasa janten ibarat ibadah sataun; kitu ogé unggal jam kasusah ibadah anjeun dina kaayaan anu beurat ieu janten seueur jam, teras ngarobah kasusah-kasusah éta janten rohmat-rohmat.
--
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪِ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ اَلسَّلَامُ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﻭَ ﺭَﺣْﻤَﺔُ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻭَ ﺑَﺮَﻛَﺎﺗُﻪُ Sadérék-sadérék abdi anu mulya sareng satia! Abdi baris ngedalkeun dina tilu titik hiji panglipur anu kuat pikeun anu murag kana musibah panjara, sareng pikeun anu kalayan welas asih sareng satia ngawaskeun sareng ngabantosan bekel-bekelna anu sumping ti luar. Titik Kahiji: dinten-dinten umur anu ngalangkungan di panjara tiasa masihan ibadah sapuluh dinten pikeun unggal dinten, sareng tiasa ngarobah jam-jam fana janten jam-jam anu tetep aya sacara batin tina sisi buah-buahna, sareng ku hukuman lima nepi ka sapuluh taun tiasa janten jalan pikeun salamet tina panjara langgeng jutaan taun. Tah, sarat kauntungan anu kacida ageung sareng luhur ajénna ieu pikeun ahli iman nyaéta ngalaksanakeun solat fardu, tobat tina dosa-dosa anu nyababkeun panjara, sareng sukur dina sabar. Mémang panjara ngahalangan seueur dosa, henteu masihan rohangan. Titik Kadua: sakumaha sirnana kanikmatan mangrupa nyeri, sirnana nyeri ogé mangrupa kanikmatan. Leres, upami unggal jalma mikiran dinten-dinten nikmat sareng pikaresepeun anu parantos kaliwat, anjeunna ngaraos nyeri batin kaduhung sareng kangen, teras nyarios "Aduh!" Sareng upami nginget dinten-dinten musibah sareng nyeri anu parantos kaliwat, anjeunna ngaraos hiji kanikmatan batin tina sirnana, anu anjeunna nyarios, "Alhamdulillâh, sukur, musibah éta ngantunkeun pahala teras angkat." Anjeunna ngambekan kalayan bingah. Hartina, sajam nyeri samentawis ngantunkeun hiji kanikmatan batin dina roh, ari jam anu nikmat, sabalikna, ngantunkeun nyeri. Kumargi hakékat sapertos ieu, sareng kumargi jam-jam musibah anu parantos kaliwat, babarengan sareng nyeri-nyerina, parantos henteu aya sareng sirna, sareng dinten-dinten musibah anu bakal datang ayeuna henteu aya sareng teu aya, sareng tina teu aya teu aya nyeri sareng tina anu henteu aya henteu sumping nyeri; sapertos kumargi aya kamungkinan lapar sareng hanaang saatos sababaraha dinten, upami ayeuna anjeunna terus-terasan tuang roti sareng ngaleueut cai kalayan niat éta, sabaraha gélona éta. Kitu pisan ogé, ayeuna mikiran jam-jam nyeri anu kaliwat sareng anu bakal datang, anu henteu nanaon, henteu aya sareng parantos sirna, teras némbongkeun teu sabar, sareng ngantunkeun nafsuna anu cacad teras ngawadul ngeunaan Alloh, sapertos nyarios "Of, of!", nyaéta kagéloan. Upami anjeunna henteu nyebarkeun kakuatan sabarna ka katuhu sareng ka kénca, nyaéta ka anu kaliwat sareng anu bakal datang, sareng nahan éta pikeun nyanghareupan jam sareng dinten ayeuna, éta cekap sapinuhna. Kasusah turun tina sapuluh janten hiji. Malah, mugia sanés ngawadul, abdi dina Madrasah Yusufiyah katilu ieu, dina sababaraha dinten, dina musibah abdi anu kasusah sareng panyakit lahir sareng batinna tacan kantos abdi alami sapanjang umur; utamina nalika putus asa sareng kasusah manah sareng rohani anu sumping tina henteu kéngingkeun khidmah Nur neken abdi, inayah Alloh némbongkeun hakékat anu disebatkeun ieu. Abdi ogé rido kana panyakit abdi anu susah sareng panjara abdi. Margi pikeun jalma malang di lawang kubur sapertos abdi, ngajantenkeun hiji jamna anu tiasa kalangkungan dina lalawora janten sapuluh jam ibadah mangrupikeun kauntungan anu ageung; ku ieu abdi sukur. Titik Katilu: dina ngabantosan para tahanan ku khidmah kalayan kanyaah, sareng masihan rejeki anu diperyogikeunana kana leungeunna, sareng ngusapkeun salep panglipur kana tatu-tatu batinna, aya hiji kauntungan anu ageung ku hiji amal anu sakedik. Sareng masihan kadaharan anu sumping ti luar ka aranjeunna, sajumlah éta kadaharan pisan, ditulis salaku ibarat hiji sedekah dina buku kahadéan éta panjaga panjara sareng jalma-jalma anu damel di jero sareng di luar babarengan sareng panjaga panjara éta. Utamina upami anu nampi katarajang musibah, sepuh, gering, miskin atanapi jauh ti lemah cai, pahala éta sedekah batin kacida nambahanana. Tah, sarat kauntungan anu luhur ajénna ieu nyaéta ngalaksanakeun solat fardu. Sangkan khidmah éta pikeun Alloh. Ogé hiji saratna nyaéta datang ngabantosan aranjeunna kalayan satia, kanyaah sareng kabingahan, sareng dina cara anu henteu ngungkit budi.
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪِ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ ﻭَﺍِﻥْ ﻣِﻦْ ﺷَﻲْﺀٍ اِلَّا ﻳُﺴَﺒِّﺢُ ﺑِﺤَﻤْﺪِﻩ۪ اَلسَّلَامُ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﻭَ ﺭَﺣْﻤَﺔُ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻭَ ﺑَﺮَﻛَﺎﺗُﻪُ ﺍَﺑَﺪًﺍ ﺩَﺍﺋِﻤًﺎ Hé réréncangan-réréncangan abdi di panjara sareng sadérék-sadérék abdi dina agama! Manah abdi dipasihan pépéling pikeun ngedalkeun ka aranjeun hiji hakékat anu baris nyalametkeun aranjeun tina azab dunya sareng azab aherat. Éta nyaéta kieu: Sapertos hiji jalma parantos maéhan dulur atanapi hiji baraya jalma anu sanés. Hiji rajapati kalayan kanikmatan males dendam samenit ngajantenkeun anjeunna ngalaman jutaan menit kasusah manah sareng azab panjara; sareng baraya jalma anu dibunuh ogé kaleungitan kanikmatan hirup sareng kasenangan umurna ku kahariwang males dendam sareng ku mikiran musuh di payuneunana. Anjeunna ngalaman azab kasieun sareng murka. Aya hiji ubar waé pikeun ieu. Éta nyaéta akur sareng ngusahakeun katengtreman, anu diparéntahkeun ku Al-Qur'an, sareng anu ditungtut sareng dijurung ku hak, hakékat, mangpaat, kamanusaan sareng Islam. Leres, hakékat sareng mangpaat nyaéta akur. Margi ajal hiji, henteu robah. Anu dibunuh éta, dina sagala kaayaan, kumargi ajal parantos sumping, moal cicing langkung lami deui. Ari anu maéhan parantos janten perantara pikeun qada Alloh éta. Upami henteu akur, dua pihak ogé salawasna ngalaman azab kasieun sareng males dendam. Ku kituna Islam maréntah yén "Hiji mukmin ulah pundung ka mukmin anu sanés langkung ti tilu dinten." Upami rajapati éta henteu asal tina mumusuhan sareng maksud anu pinuh ku dendam, sareng upami hiji munafik parantos janten jalan pikeun fitnah éta, kacida diperyogikeunana gancang akur. Upami henteu, musibah leutik éta janten ageung sareng teras lumangsung. Upami aranjeunna akur, sareng anu maéhan tobat sareng unggal waktos du'a pikeun anu dibunuh, harita dua pihak kéngingkeun seueur kauntungan sareng janten sapertos dulur. Gantina hiji dulur anu parantos angkat, anjeunna kéngingkeun sababaraha dulur anu taat agama. Ku pasrah kana qada sareng takdir Alloh, anjeunna ngahampura musuhna. Sareng utamina kumargi aranjeunna parantos ngadangukeun pangajaran Risale-i Nur, tangtos boh mangpaat sareng katengtreman pribadi sareng umum, boh duduluran dina lingkungan Nur, nungtut ngantunkeun sadaya pundung anu aya di antarana. Sapertos sadaya tahanan dina panjara Denizli anu silih musuhan, ku pangajaran Nur-Nur janten dulur hiji sareng anu sanés, sareng janten hiji sabab urang dibébaskeun tina tuduhan, malah aranjeunna ngajantenkeun jalma-jalma anu tanpa agama sareng anu teu puguh ogé nyarios "Mâsyâ Alloh, bârakallâh" ngeunaan éta tahanan, sareng éta tahanan tiasa ngambekan sapinuhna. Abdi ningali di dieu yén kumargi hiji jalma waé, saratus jalma ngalaman kasusah sareng henteu kaluar babarengan pikeun hawa seger. Éta janten kazaliman ka aranjeunna. Hiji mukmin anu gagah sareng ngagaduhan nurani, ku hiji kalepatan atanapi kapentingan anu leutik, henteu masihan ratusan rugi ka ahli iman. Upami anjeunna lepat teras masihan rugi, kedah gancang tobat.
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪِ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ ﻭَﺍِﻥْ ﻣِﻦْ ﺷَﻲْﺀٍ اِلَّا ﻳُﺴَﺒِّﺢُ ﺑِﺤَﻤْﺪِﻩ۪ اَلسَّلَامُ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﻭَ ﺭَﺣْﻤَﺔُ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻭَ ﺑَﺮَﻛَﺎﺗُﻪُ ﺍَﺑَﺪًﺍ ﺩَﺍﺋِﻤًﺎ Sadérék-sadérék anyar abdi anu dipikaasih sareng para tahanan heubeul! Abdi parantos ngagaduhan kayakinan anu pasti yén tina sisi inayah Alloh, hiji sabab anu penting pikeun urang lebet ka dieu nyaéta aranjeun. Nyaéta, ku panglipur-panglipur Nur sareng hakékat-hakékat iman, nyalametkeun aranjeun tina kasusah-kasusah sareng seueur rugi dunya tina musibah panjara ieu, sareng hirup aranjeun anu ngalangkungan sia-sia dina kasusah sareng kasedih tina teu aya mangpaat sareng leungit sia-sia, sareng nyalametkeun aherat aranjeun tina ceurik sapertos dunya aranjeun, teras masihan aranjeun hiji panglipur anu sampurna. Kumargi hakékat nyaéta ieu, tangtos aranjeun ogé kedah janten dulur hiji sareng anu sanés sapertos tahanan-tahanan Denizli sareng murid-murid Nur. Aranjeun ningali yén sangkan hiji péso henteu lebet ka tengah aranjeun sareng sangkan aranjeun henteu silih serang, aranjeunna ngacak sadaya barang aranjeun anu sumping ti luar, sareng kadaharan aranjeun, roti aranjeun sareng sop aranjeun. Panjaga-panjaga panjara anu ngalayanan aranjeun kalayan satia ngalaman seueur kasusah. Ogé aranjeun henteu kaluar babarengan pikeun hawa seger. Saolah-olah aranjeun baris silih serang sapertos sato galak sareng anu liar. Tah, ayeuna réréncangan-réréncangan anyar anu sapertos aranjeun, anu ngagaduhan panggerak kagagahan fitrah, dina waktos ieu ku hiji kagagahan batin anu ageung, sebatkeun ka panitia, "Sanés mung péso dina leungeun urang, malah upami bedil Mauser sareng révolver ogé dipasihkeun, sareng upami paréntah ogé dipasihkeun, urang moal nyabak réréncangan-réréncangan urang anu malang ieu sareng anu sapertos urang katarajang musibah. Sanaos kapengker urang ngagaduhan saratus mumusuhan sareng dendam, ku paréntah sareng pituduh Al-Qur'an, iman, duduluran Islam sareng mangpaat urang, urang parantos mutuskeun ngahampura éta sadayana sareng ngusahakeun henteu nganyenyeri manah aranjeunna." Ku nyarios kitu, robah panjara ieu janten hiji tempat pangajaran anu dipaparin barokah.