HIJI TAMBIHAN ANU PENTING PIKEUN KALIMAH KASAPULUH SARENG BAGÉAN KAHIJI TINA LAMPIRANANA

HIJI TAMBIHAN ANU PENTING PIKEUN KALIMAH KASAPULUH SARENG BAGÉAN KAHIJI TINA LAMPIRANANA

ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﻓَﺴُﺒْﺤَﺎﻥَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺣ۪ﻴﻦَ ﺗُﻤْﺴُﻮﻥَ ﻭَﺣ۪ﻴﻦَ ﺗُﺼْﺒِﺤُﻮﻥَ ٭ ﻭَﻟَﻪُ ﺍﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻓِﻰ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ وَالْاَرْضِ ﻭَﻋَﺸِﻴًّﺎ ﻭَﺣ۪ﻴﻦَ ﺗُﻈْﻬِﺮُﻭﻥَ ٭ ﻳُﺨْﺮِﺝُ ﺍﻟْﺤَﻰَّ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻤَﻴِّﺖِ ﻭَﻳُﺨْﺮِﺝُ ﺍﻟْﻤَﻴِّﺖَ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺤَﻰِّ ﻭَﻳُﺤْﻴِﻰ الْاَرْضَ ﺑَﻌْﺪَ ﻣَﻮْﺗِﻬَﺎ ﻭَﻛَﺬٰﻟِﻚَ ﺗُﺨْﺮَﺟُﻮﻥَ ٭ ﻭَﻣِﻦْ ﺍٰﻳَﺎﺗِﻪ۪ٓ ﺍَﻥْ ﺧَﻠَﻘَﻜُﻢْ ﻣِﻦْ ﺗُﺮَﺍﺏٍ ﺛُﻢَّ ﺍِﺫَﺍ ﺍَﻧْﺘُﻢْ ﺑَﺸَﺮٌ ﺗَﻨْﺘَﺸِﺮُﻭﻥَ ٭ ﻭَ ﻣِﻦْ ﺍٰﻳَﺎﺗِﻪِ ﺍَﻥْ ﺧَﻠَﻖَ ﻟَﻜُﻢْ ﻣِﻦْ ﺍَﻧْﻔُﺴِﻜُﻢْ ﺍَﺯْﻭَﺍﺟًﺎ ﻟِﺘَﺴْﻜُﻨُٓﻮﺍ ﺍِﻟَﻴْﻬَﺎ ﻭَ ﺟَﻌَﻞَ ﺑَﻴْﻨَﻜُﻢْ ﻣَﻮَﺩَّﺓً ﻭَ ﺭَﺣْﻤَﺔً ﺍِﻥَّ ﻓ۪ﻰ ﺫٰﻟِﻚَ لَاٰيَاتٍ ﻟِﻘَﻮْﻡٍ ﻳَﺘَﻔَﻜَّﺮُﻭﻥَ ٭ ﻭَﻣِﻦْ ﺍٰﻳَﺎﺗِﻪ۪ ﺧَﻠْﻖُ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافُ ﺍَﻟْﺴِﻨَﺘِﻜُﻢْ ﻭَ ﺍَﻟْﻮَﺍﻧِﻜُﻢْ ﺍِﻥَّ ﻓ۪ﻰ ﺫٰﻟِﻚَ لَاٰيَاتٍ ﻟِﻠْﻌَﺎﻟِﻤ۪ﻴﻦَ ٭ ﻭَ ﻣِﻦْ ﺍٰﻳَﺎﺗِﻪ۪ ﻣَﻨَﺎﻣُﻜُﻢْ ﺑِﺎﻟَّﻴْﻞِ ﻭَ ﺍﻟﻨَّﻬَﺎﺭِ ﻭَﺍﺑْﺘِﻐَٓﺎﺅُ۬ﻛُﻢْ ﻣِﻦْ ﻓَﻀْﻠِﻪ۪ ﺍِﻥَّ ﻓ۪ﻰ ﺫٰﻟِﻚَ لَاٰيَاتٍ ﻟِﻘَﻮْﻡٍ ﻳَﺴْﻤَﻌُﻮﻥَ ٭ ﻭَ ﻣِﻦْ ﺍٰﻳَﺎﺗِﻪ۪ ﻳُﺮ۪ﻳﻜُﻢُ ﺍﻟْﺒَﺮْﻕَ ﺧَﻮْﻓًﺎ ﻭَ ﻃَﻤَﻌًﺎ ﻭَ ﻳُﻨَﺰِّﻝُ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺴَّﻤَٓﺎﺀِ ﻣَٓﺎﺀً ﻓَﻴُﺤْﻴ۪ﻰ ﺑِﻪِ الْاَرْضَ ﺑَﻌْﺪَ ﻣَﻮْﺗِﻬَﺎ ﺍِﻥَّ ﻓ۪ﻰ ﺫٰﻟِﻚَ لَاٰيَاتٍ ﻟِﻘَﻮْﻡٍ ﻳَﻌْﻘِﻠُﻮﻥَ ٭ ﻭَﻣِﻦْ ﺍٰﻳَﺎﺗِﻪ۪ٓ ﺍَﻥْ ﺗَﻘُﻮﻡَ ﺍﻟﺴَّﻤَٓﺎﺀُ وَالْاَرْضُ ﺑِﺎَﻣْﺮِﻩ۪ ﺛُﻢَّ ﺍِﺫَﺍ ﺩَﻋَﺎﻛُﻢْ ﺩَﻋْﻮَﺓً ﻣِﻦَ الْاَرْضِ ﺍِﺫَٓﺍ ﺍَﻧْﺘُﻢْ ﺗَﺨْﺮُﺟُﻮﻥَ ٭ ﻭَ ﻟَﻪُ ﻣَﻦْ ﻓِﻰ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ ﻭَ الْاَرْضِ ﻛُﻞٌّ ﻟَﻪُ ﻗَﺎﻧِﺘُﻮﻥَ ٭ ﻭَ ﻫُﻮَ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﻳَﺒْﺪَﺅُﺍ ﺍﻟْﺨَﻠْﻖَ ﺛُﻢَّ ﻳُﻌ۪ﻴﺪُﻩُ ﻭَ ﻫُﻮَ ﺍَﻫْﻮَﻥُ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻭَﻟَﻪُ ﺍﻟْﻤَﺜَﻞُ الْاَعْلٰى ﻓِﻰ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ وَالْاَرْضِ ﻭَﻫُﻮَ ﺍﻟْﻌَﺰ۪ﻳﺰُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ ٭ Hiji pangajaran lemes anu pangageungna sareng hiji hujjah anu pangagungna tina ayat-ayat samawi anu agung ieu, anu némbongkeun hiji kutub iman, sareng tina bukti-bukti suci anu agung ieu, anu ngabuktikeun hasyr, baris dijéntrékeun dina Şuâ Kasalapan ieu. Ieu mangrupikeun inayah Rabbani anu éndah, yén tilu puluh taun kapengker, Said Heubeul, dina tungtung karya anu namina Muhakemat, anu mangrupa bubuka tafsir anu ditulis ku anjeunna, parantos nyarios, "Maksud Kadua: dua ayat dina Al-Qur'an anu nunjuk kana hasyr baris ditafsirkeun sareng dijéntrékeun. ﻧَﺨُﻮ ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ", teras eureun, sareng henteu tiasa nyerat deui. Mugia sukur sareng puji ka Gusti Khâliq Nu Rahîm anu nyiptakeun abdi, sajumlah dalil sareng tanda hasyr, kumargi saatos tilu puluh taun Mantenna parantos ngaanugerahkeun taufik. Leres, salapan sapuluh taun kapengker, Mantenna parantos ngaanugerahkeun Kalimah Kasapuluh sareng Kalimah Kadua Puluh Salapan, anu mangrupa dua hujjah sareng tafsir anu caang sareng kacida kuatna tina firman Ilahi ﻓَﺎﻧْﻈُﺮْ ﺍِﻟٰٓﻰ ﺍٰﺛَﺎﺭِ ﺭَﺣْﻤَﺖِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻛَﻴْﻒَ ﻳُﺤْﻴِﻰ الْاَرْضَ ﺑَﻌْﺪَ ﻣَﻮْﺗِﻬَﺎ ﺍِﻥَّ ﺫٰﻟِﻚَ ﻟَﻤُﺤْﻴِﻰ ﺍﻟْﻤَﻮْﺗٰﻰ ﻭَﻫُﻮَ ﻋَﻠٰﻰ ﻛُﻞِّ ﺷَﻲْﺀٍ ﻗَﺪ۪ﻳﺮٌ, anu mangrupa ayat kahiji tina dua ayat éta, sareng Mantenna ngajantenkeun jalma-jalma anu mungkir jempé. Ogé salapan sapuluh taun saatos dua bénténg iman kana hasyr anu pageuh sareng henteu tiasa diserang éta, Mantenna ngaanugerahkeun ku risalah ieu tafsir ayat-ayat anu pangagungna anu disebatkeun di awal, anu mangrupa ayat kadua. Tah, Şuâ Kasalapan ieu diwangun ku salapan tingkat anu luhur anu ditunjukkeun ku ayat-ayat anu disebatkeun éta, sareng hiji bubuka anu penting.

BUBUKA

Ieu mangrupa dua titik, anu eusina mung ngedalkeun sacara ringkes hiji hasil anu jembar tina seueur pisan mangpaat rohani sareng hasil anu patali sareng kahirupan tina akidah hasyr, sareng némbongkeun sabaraha diperyogikeun sareng kedah aya pikeun kahirupan manusa, utamina kahirupan masarakatna; sareng némbongkeun sacara ringkes hiji hujjah anu jembar tina seueur pisan hujjah tina akidah iman kana hasyr ieu, sareng ngedalkeun sabaraha écésna sareng pastina éta akidah hasyr. TITIK KAHIJI: abdi sadaya baris nunjukkeun mung opat dalil, salaku hiji ukuran tina ratusan dalil, yén akidah aherat mangrupa dasar sadaya dasar kahirupan masarakat sareng pribadi manusa, sareng dasar kabagjaan sareng kasampurnaanna: Anu kahiji: murangkalih, anu ampir ngabentuk satengah umat manusa, mung ku pikiran sawarga tiasa tabah nyanghareupan maot sareng wafat anu katingalina matak sieun sareng matak ceurik pikeun aranjeunna. Sareng aranjeunna tiasa mendakan hiji kakuatan batin dina awakna anu kacida lemah sareng lemesna. Sareng dina sipat rohanina anu kacida teu tabahna, anu gancang ceurik ku unggal hal, ku éta sawarga aranjeunna tiasa mendakan hiji harepan sareng hirup kalayan gumbira. Sapertos ku pikiran sawarga, anjeunna nyarios, "Adi alit abdi atanapi réréncangan abdi parantos maot, anjeunna janten hiji manuk sawarga. Anjeunna jalan-jalan di sawarga sareng hirup langkung saé tibatan urang." Upami henteu, unggal waktos maotna murangkalih sapertos aranjeunna sareng jalma-jalma sawawa di sabudeureunana tumiba kana paningal anu hariwang tina anu lemah sareng malang éta; ku ngancurkeun katabahan sareng kakuatan batinna, éta baris ngajantenkeun sadaya daya lemesna sapertos roh, manah sareng akal, babarengan sareng panonna, ceurik anu sakitu, dugi ka boh musnah, boh janten sato anu gélo sareng sangsara. Dalil Kadua: jalma-jalma sepuh, anu dina hiji sisi mangrupa satengah umat manusa, mung ku kahirupan aherat tiasa tabah nyanghareupan kubur anu aya caket ka aranjeunna. Sareng aranjeunna tiasa mendakan hiji panglipur pikeun hirupna anu dipikacinta pisan anu moal lami deui pareum, sareng dunyana anu éndah anu baris katutup; sareng dina roh sareng sipatna anu gancang kapangaruhan, anu parantos sapertos murangkalih, aranjeunna mung tiasa ngalawan putus asa anu nyeri sareng matak sieun anu kaluar tina maot sareng sirna ku harepan kahirupan anu tetep aya. Upami henteu, jalma-jalma anu dihormat sareng pantes dipiwelas éta, sareng bapa-bapa sareng indung-indung anu hariwang, anu kacida peryogina kana katengtreman sareng reureuh manah, baris ngaraos jeritan rohani sareng kaributan manah anu sakitu, dugi ka dunya ieu baris janten panjara anu poék pikeun aranjeunna, sareng hirup ogé baris janten azab anu pinuh ku kasusah. DALIL KATILU: pikeun para nonoman, para nonoman lalaki, anu mangrupa puseur kahirupan masarakat manusa, mung pikiran naraka anu nahan rarasaanana anu ngagolak kacida kuatna sareng nafsu sareng kahayangna anu kaleuleuwihi tina ngalanggar, kazaliman sareng karuksakan, sareng anu ngajamin lumangsungna kahirupan masarakat kalayan saé. Upami henteu, upami teu aya kasieun kana naraka, ku aturan "Al-hukmu lil-ghalib", éta para nonoman lalaki anu mabok, bari ngudag kahayangna, baris ngarobah dunya janten naraka pikeun anu malang, anu lemah sareng anu teu mampuh, sareng baris ngarobah kamanusaan anu luhur janten sipat sato anu kacida handapna. DALIL KAOPAT: dina kahirupan dunya umat manusa, puseur anu pangjembarna sareng pér panggerak anu pangdasarna, sareng hiji sawarga, hiji panyumputan sareng hiji tempat panyalindungan pikeun kabagjaan dunya, nyaéta kahirupan kulawarga. Sareng bumi unggal jalma mangrupikeun dunya leutikna. Ari hirup sareng kabagjaan éta bumi sareng kahirupan kulawarga tiasa aya ku hormat anu tulus, saéstuna daria sareng satia, sareng welas asih anu sajati, pinuh ku kanyaah sareng pangorbanan. Ari hormat sajati sareng welas asih anu tulus ieu tiasa aya ku pikiran sareng akidah yén aya silih réréncangan anu langgeng, silih dampingan anu tetep, silih babarengan salawasna, sareng hubungan silih sapertos bapa, sapertos putra, sapertos dulur sareng sapertos réréncangan dina waktos anu teu aya watesna sareng hirup anu teu aya tungtungna. Sapertos anjeunna nyarios, "Bojo abdi ieu, dina hiji alam anu langgeng sareng hiji hirup anu langgeng, mangrupikeun réréncangan hirup abdi anu tetep. Sanaos ayeuna parantos sepuh sareng awon, teu nanaon. Margi anjeunna ngagaduhan kaéndahan anu langgeng, anu baris datang. Sareng demi silih réréncangan anu tetep sapertos kitu, abdi baris ngalakukeun unggal pangorbanan sareng welas asih." Ku nyarios sapertos kitu, anjeunna tiasa nyanghareupan bojona anu sepuh kalayan kanyaah, asih sareng welas, sapertos hiji bidadari anu éndah. Upami henteu, silih réréncangan anu saatos silih dampingan anu lahir salami sajam dua jam anu kacida pondokna, tumiba kana papisah sareng jauh anu langgeng, tangtos tiasa méré mung hiji welas asih majasi sareng hiji hormat anu jieunan, anu kacida lahirna, samentawis sareng teu aya dasarna, dina harti rasa asih antara jinis sapertos sato. Sareng sapertos anu aya dina sato-sato, kapentingan-kapentingan anu sanés sareng rarasaan-rarasaan anu sanés anu langkung kuat ngéléhkeun éta hormat sareng welas asih, teras ngarobah sawarga dunya éta janten naraka. Tah, hiji tina ratusan hasil iman kana hasyr patali sareng kahirupan masarakat manusa. Sareng upami sisi sareng mangpaat anu sanés tina ratusan sisi sareng mangpaat tina ieu hiji hasil dibandingkeun sareng opat dalil anu disebatkeun, tiasa dipikaharti yén nyatana sareng lumangsungna hakékat hasyr pasti dina tingkat hakékat kamanusaan anu luhur sareng kabutuhanna anu jembar. Malah éta langkung écés sareng langkung seueur ngawartosan nyatana tibatan ayana kabutuhan dina beuteung manusa anu nunjukkeun sareng nyaksian ayana kadaharan. Sareng éta ngabuktikeun yén upami hasil-hasil hakékat hasyr ieu kaluar tina kamanusaan, hakékat kamanusaan anu kacida pentingna, luhur sareng hirup éta baris murag janten ibarat bangké anu kotor sareng sarang mikroba. Mugia ceuli ahli masarakat, ahli pulitik sareng ahli ahlak, anu kacida patalina sareng pangaturan, ahlak sareng kahirupan masarakat manusa, nguping ieu! Hayu aranjeunna sumping; ku naon aranjeunna tiasa ngeusian lolongkrang ieu, sareng ku naon aranjeunna tiasa ngubaran tatu-tatu anu jero ieu? TITIK KADUA: ieu ngedalkeun kalayan kacida ringkesna hiji bukti tina bukti-bukti hakékat hasyr anu teu aya watesna, anu kaluar tina ringkesan kasaksian anu datang tina rukun-rukun iman anu sanés. Nyaéta kieu: Sadaya mujizat sareng sadaya dalil kanabian sareng sadaya bukti leresna anjeunna, anu nunjukkeun karosulan Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ, babarengan nyaksian sareng ngabuktikeun nyatana hakékat hasyr. Margi dina sakabéh hirupna, sadaya pernyataan pribadi ieu, saatos kaésaan, museur kana hasyr. Ogé sadaya mujizat sareng hujjah anu ngabenerkeun sareng ngajantenkeun sadaya nabi dibenerkeun, nyaksian hakékat anu sami. Ogé kasaksian anu datang tina kecap ﻭَﺑِﺮُﺳُﻠِﻪِ dijantenkeun écés pisan ku kasaksian ﻭَﻛُﺘُﺒِﻪِ, anu ogé nyaksian hakékat anu sami. Nyaéta kieu: Utamina sadaya mujizat, hujjah sareng hakékat anu ngabuktikeun leresna Al-Qur'an anu kateranganana mangrupa mujijat, babarengan nyaksian sareng ngabuktikeun nyatana sareng lumangsungna hakékat hasyr. Margi ampir sapertilu Al-Qur'an nyaéta hasyr, sareng di awal seuseueurna surat-suratna anu pondok aya ayat-ayat hasyr anu kacida kuatna. Ku rébuan ayatna, boh kalayan écés boh ku isyarat, éta ngawartosan, ngabuktikeun sareng némbongkeun hakékat anu sami. Sapertos ﺍِﺫَﺍ ﺍﻟﺸَّﻤْﺲُ ﻛُﻮِّﺭَﺕْ ٭ ﻳَﺎ ﺍَﻳُّﻬَﺎ ﺍﻟﻨَّﺎﺱُ ﺍﺗَّﻘُﻮﺍ ﺭَﺑَّﻜُﻢْ ﺍِﻥَّ ﺯَﻟْﺰَﻟَﺔَ ﺍﻟﺴَّﺎﻋَﺔِ ﺷَﻲْﺀٌ ﻋَﻈِﻴﻢٌ ٭ ﺍِﺫَﺍ ﺯُﻟْﺰِﻟَﺖِ الْاَرْضُ ﺯِﻟْﺰَﺍﻟَﻬَﺎ ٭ ﺍِﺫَﺍ ﺍﻟﺴَّﻤَﺎﺀُ ﺍﻧْﻔَﻄَﺮَﺕْ ٭ ﺍِﺫَﺍ ﺍﻟﺴَّﻤَﺎﺀُ ﺍﻧْﺸَﻘَّﺖْ ٭ ﻋَﻢَّ ﻳَﺘَﺴَﺎﺀَﻟُﻮﻥَ ٭ ﻫَﻞْ ﺍَﺗَﻴﻚَ ﺣَﺪِﻳﺚُ ﺍﻟْﻐَﺎﺷِﻴَﺔِ di awal tilu puluh opat puluh surat sapertos kitu, kalayan sakabéh kapastian, némbongkeun hakékat hasyr salaku hakékat jagat raya anu pangpentingna sareng wajib; bari ayat-ayat anu sanés ogé ngedalkeun rupa-rupa dalil éta hakékat sareng ngayakinkeun. Naha aya sisi kamungkinan naon waé yén iman kana hasyr anu némbongan sapertos panonpoé, kalayan kasaksian sareng pernyataan anu sapertos kitu ti hiji kitab anu hiji isyarat tina hiji ayatna waé ngahasilkeun sababaraha hakékat ngeunaan élmu sareng alam dina élmu-élmu Islam di payuneun panon urang, henteu boga hakékat; sapertos mungkir panonpoé, malah sapertos teu ayana jagat raya? Sareng naha éta sanés saratus tingkat mustahil sareng batil? Sanaos kadang hiji pasukan gerak sareng tarung sangkan hiji isyarat ti hiji sultan henteu janten bohong, naha dina sisi naon waé mungkin yén rébuan pangandika, jangji sareng ancaman éta sultan anu kacida daria sareng mulyana dijantenkeun bohong, sareng naha mungkin henteu boga hakékat? Sanaos hiji isyarat ti Sultan rohani Nu Agung ieu, anu salami tilu belas abad tanpa eureun maréntah, ngadidik sareng ngatur roh, akal, manah sareng nafsu anu teu kaétang dina lingkungan hak sareng hakékat, parantos cekap pikeun ngabuktikeun hiji hakékat sapertos kitu; saatos némbongkeun sareng ngabuktikeun hakékat hasyr ieu ku rébuan panjelasan anu écés, naha azab naraka henteu diperyogikeun pikeun hiji anu kacida teu terangeun sareng bodona, anu henteu mikawanoh éta hakékat, sareng naha éta sanés kaadilan pisan? Ogé sadaya suhuf samawi sareng kitab suci, anu masing-masing maréntah hiji waktos sareng hiji mangsa, ngabenerkeun pernyataan Al-Qur'an ku rébuan tanda tangan, ku aranjeunna ogé nampi kalayan pasti hakékat hasyr dumasar kana abad sareng waktosna, anu dijéntrékeun sareng dibuktikeun ku Al-Qur'an anu maréntah sakabéh waktos anu bakal datang sareng sadaya waktos kalayan pedaran anu jéntré, panjelasan sareng pangulangan, teras ngedalkeunana tanpa pedaran anu jéntré, kalayan katutupan sareng ringkes, nanging negeskeun sareng ngabuktikeunana dina cara anu kuat. Patali sareng bahasan ieu, hiji hujjah hasyr anu kacida kuat sareng ringkesna sareng ngaleungitkeun sadaya sangkaan, anu disebatkeun dina wangun munajat di tungtung Risale-i Münâcat ngeunaan kasaksian rukun-rukun anu sanés, utamina "rusul" sareng "kutub", kana rukun "îmân bil-yaumil-âkhir", asup ka dieu sakumaha aslina. Nyaéta, dina Münâcat parantos disebatkeun: Duh Gusti Rabb abdi Nu Rahîm! Ku pangajaran Kangjeng Rosul Gusti Nu Mulya sareng pangajaran Al-Qur'an Al-Hakîm, abdi ngartos yén utamina Al-Qur'an sareng Kangjeng Rosul Nu Mulya, sareng sadaya kitab suci sareng para nabi, kalayan ijma' sareng kasapukan nyaksian, nunjukkeun sareng masihan isyarat yén tajalli Asma-Asma Gusti anu agung sareng éndah, anu conto-contona katingali di dunya ieu sareng di mana-mana, baris teras lumangsung dina wangun anu langkung caang salami langgeng anu teu aya tungtungna; sareng yén anugerah-anugerah Gusti anu tajalli sareng conto-contona anu welas asih katingali dina alam fana ieu baris teras lumangsung sareng tetep aya di nagri kabagjaan dina cara anu langkung mancorong; sareng yén jalma-jalma anu kangen, anu ningali éta sadayana kalayan kanikmatan sareng ngiringan kalayan kanyaah dina kahirupan dunya anu pondok ieu, baris ngiringan sareng aya babarengan ogé dina hirup langgeng. Ogé dumasar kana ratusan mujizatna anu écés sareng ayat-ayatna anu pasti, utamina Kangjeng Rosul Nu Mulya sareng Al-Qur'an Al-Hakîm, sareng para nabi anu mangrupa anu ngagaduhan sadaya roh anu caang, sareng para wali anu mangrupa kutub sadaya manah anu dicaangan, sareng para siddiq anu mangrupa sumber sadaya akal anu seukeut sareng caang; dumasar kana rébuan jangji sareng ancaman anu Gusti remen maparin dina sadaya suhuf samawi sareng kitab suci; sareng kalayan percanten kana sipat-sipat sareng urusan-urusan Gusti anu suci, anu nungtut aherat, sapertos kakawasaan, rohmat, inayah, hikmah, kaagungan sareng kaéndahan Gusti, sareng kana kamulyaan kaagungan Gusti sareng karajaan rububiyah Gusti; sareng dumasar kana paningal batin sareng paningal langsungna anu teu kaétang, anu ngawartosan tapak sareng rembesan aherat, sareng kana kayakinan sareng imanna anu aya dina tingkat 'ilmul-yaqîn sareng 'ainul-yaqîn; aranjeunna ngawartosan wartos gumbira kabagjaan langgeng ka manusa. Aranjeunna ngawartosan sareng ngumumkeun yén aya naraka pikeun ahli kasasaran sareng sawarga pikeun ahli hidayah. Aranjeunna iman kalayan kuat sareng nyaksian. Duh Gusti Qadîr Nu Hakîm! Duh Gusti Rahmân Nu Rahîm! Duh Gusti Shâdiqul Wa'd Nu Karîm! Duh Gusti Qahhâr Dzul-Jalâl, Nu Kagungan Kamulyaan, Kaagungan sareng Kaluhuran! Gusti suci ratusan rébu tingkat sareng bébas sareng luhur tanpa wates tina ngajantenkeun sakitu seueur sobat Gusti anu leres, sakitu seueur jangji Gusti sareng sakitu seueur sipat sareng Syuunat Gusti janten bohong, sareng ngabohongkeunana; sareng tina ngabohongkeun sareng henteu ngalaksanakeun tungtutan-tungtutan pasti karajaan rububiyah Gusti; sareng tina nolak sareng henteu Ngadangu du'a-du'a sareng pangakuan-pangakuan anu teu kaétang anu nuju ka aherat ti abdi-abdi Gusti anu ditampi anu teu aya watesna, anu dipikaasih ku Gusti, sareng anu ogé ngajantenkeun dirina dipikaasih ku Gusti ku ngabenerkeun sareng nurut ka Gusti; sareng tina ngabenerkeun ahli kasasaran sareng ahli kakafiran dina pamungkir hasyrna, anu ku kakafiran sareng ngabantah, sareng ku ngabohongkeun Gusti dina jangji Gusti, nyabak kaagungan kabesaran Gusti, sareng ngaganggu kamulyaan kaagungan Gusti, sareng nyabak kahormatan kailahian Gusti, sareng nganyenyeri kanyaah rububiyah Gusti. Tina kajaliman anu teu aya watesna sareng awon anu teu aya watesna sapertos kitu, urang nyucikeun kaadilan Gusti anu teu aya watesna, kaéndahan Gusti anu teu aya watesna sareng rohmat Gusti anu teu aya watesna, dina tingkat anu teu aya watesna. Kalayan sakabéh kakuatan urang, urang ngimani yén: Kasaksian ratusan rébu utusan satia kagungan Salira Gusti, sarta pangembarkeun karajaan kagungan Salira Gusti anu bener tur teu kaitung éta, nyaéta para nabi, asfiya jeung wali, dina wangun haqqulyaqin, ainulyaqin jeung ilmulyaqin, kana gudang rohmat aherat kagungan Salira Gusti, kana harta karunia kagungan Salira Gusti di alam anu langgeng, sarta kana tajalli Asma kagungan Salira Gusti anu éndah luar biasa, anu témbong sagemblengna di tempat kabagjaan, téh bener jeung hakékat. Isarat maranéhna bener tur luyu, sarta béja gumbira maranéhna bener tur nyata. Maranéhna ngimani yén hakékat hudang deui anu pangagungna ieu mangrupa hiji pancaran cahya anu panggedéna tina Asma Gusti Haqq, anu jadi tempat mulang, panonpoé jeung panangtayungan sakabéh hakékat. Ku paréntah Salira Gusti, maranéhna ngajarkeunana ka abdi-abdi kagungan Salira Gusti dina lingkungan kabeneran, sarta ngalatih maranéhna yén éta mangrupa hakékat anu sampurna. Duh Gusti Rabb! Demi hak jeung kamulyaan palajaran jeung pangajaran maranéhna ieu, mugi Salira Gusti maparin iman anu sampurna jeung ahir hirup anu hadé ka urang jeung murid-murid Risale-i Nur, sarta ngajadikeun urang meunang syafaat maranéhna, amin... Ogé, sakumaha sakabéh bukti jeung dalil anu ngabuktikeun benerna Al-Qur'an, malah sakabéh kitab ti langit, sarta sakabéh mujijat jeung bukti anu ngabuktikeun kanabian Habibullah, malah sakabéh nabi, ku kituna nuduhkeun yén aherat téh nyata, anu jadi perkara panggedéna anu ditepikeun ku maranéhna; kitu deui, kalolobaan bukti jeung dalil anu jadi saksi kana ayana jeung katunggalan Gusti Wâjibul Wujûd, ku kituna jadi saksi kana ayana jeung dibukana tempat kabagjaan jeung alam anu langgeng, anu mangrupa pangrojong jeung tempat némbongna rububiyah jeung kailahian anu panggedéna. Sabab, sakumaha bakal dijelaskeun jeung dibuktikeun dina Tingkat-Tingkat salajengna, ayana Gusti Zat Wâjibul Wujûd, sakabéh sipat-Na, kalolobaan Asma-Na, sarta sipat jeung Syuun-Na saperti rububiyah, kailahian, rohmat, pitulung, hikmah jeung kaadilan, nungtut aherat dina darajat anu diperlukeun, merlukeun alam anu langgeng dina darajat wujûb, sarta nungtut hudang deui jeung hirup deui dina darajat anu teu bisa ditinggalkeun pikeun ganjaran jeung hukuman. Leres, ku sabab aya Alloh anu azali jeung langgeng, tangtu aya aherat anu mangrupa pangrojong salawasna pikeun karajaan kailahian-Na. Ku sabab dina ieu jagat jeung mahluk hirup aya, sarta katingali, rububiyah mutlak anu kacida megahna, pinuh ku hikmah jeung welas asih, tangtu bakal aya hiji tempat kabagjaan anu langgeng sarta bakal diasupan, anu nyalametkeun kaagungan éta rububiyah tina ragrag, hikmahna tina sia-sia, sarta welas asihna tina nganiaya. Ogé, ku sabab ni'mat, karunia, kahadéan, béréhan, pitulung jeung rohmat anu teu kaitung ieu, anu katingali ku panon, némbongkeun ka akal anu can pareum jeung haté anu can maot yén di tukangeun tabir gaib aya Gusti Zat Rahmân Rahîm, tangtu aya sarta bakal aya kahirupan anu langgeng dina alam anu langgeng, anu nyalametkeun maparin ni'mat tina olok-olok, karunia tina nipu, pitulung tina mumusuhan, rohmat tina siksaan, sarta kahadéan jeung béréhan tina ngahina, sarta ngajadikeun karunia tetep karunia jeung ni'mat tetep ni'mat. Ogé, ku sabab dina usum semi hiji kalam kakawasaan, anu nulis saratus rébu kitab silih tumpang tindih dina kaca bumi anu heureut tanpa kasalahan, damel di hareupeun panon urang tanpa capé; sarta Nu Kagungan kalam éta geus saratus rébu kali ngucapkeun ikrar jeung jangji, “Langkung gampil tibatan kitab usum semi anu ditulis di tempat heureut ieu dina kaayaan campur jeung silih tumpang tindih, Kami bakal nyerat hiji kitab anu éndah tur teu maot di tempat anu lega, sarta bakal ngajadikeun aranjeun maca éta kitab,” sarta dina sakabéh titah-Na ngadawuh ngeunaan éta kitab, tangtu dina sagala kaayaan kitab aslina geus ditulis, catetan handapna ogé bakal ditulis ku hudang deui jeung hirup deui, sarta catetan amal sakabéh jalma bakal dirékam dina éta kitab. Ogé, ku sabab bumi ieu, ku lobana mahluk sarta ku jadi tempat cicing, sumber, pabrik, paméran jeung tempat ngumpulna ratusan rébu rupa mahluk hirup jeung mahluk anu miboga roh anu terus-terusan robah, salaku haté, puseur, sari, hasil jeung sabab diciptakeunana ieu jagat, miboga pentingna anu kacida gedéna nepi ka, sanajan leutik, dipadukeun kalayan saimbang jeung langit anu kacida gedéna. Dina titah-titah ti langit salawasna didawuhkeun ﺭَﺏُّ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ ﻭَ الْاَرْضِ. Ku sabab aya turunan Adam anu ngawasa unggal sisi bumi anu sipatna sapertos ieu, ngatur kalolobaan mahlukna, nalukkeun kalolobaan mahluk hirupna sarta ngumpulkeunana di sabudeureun dirina, sarta ngatur, mintonkeun jeung ngahias kalolobaan karya ciptana kalayan hadé, nurutkeun ukuran kahayang jeung aturan kabutuhanana; sarta ngumpulkeun loba jinis karya anu antik di tempat masing-masing kawas hiji daptar, tuluy ngahiasna, nepi ka lain ngan ukur narik paningal manusa jeung jin, tapi ogé narik paningal anu merhatikeun jeung pangajén pangeusi langit jeung jagat, sarta paningal Nu Kagungan jagat anu mikaresepna, ku kituna meunang pentingna jeung ajén anu kacida gedéna. Dina hal ieu, ku élmu jeung senina, turunan Adam némbongkeun yén manéhna mangrupa hikmah diciptakeunana ieu jagat, hasilna anu ageung, buahna anu ajénna luhur, sarta khalifah bumi. Ku sabab manéhna mintonkeun jeung ngatur kalayan kacida hadéna seni anu mujijat ti Gusti Nu Ngadamel sakumna alam dina urusan dunya, sanajan manéhna doraka jeung kufur, manéhna diantep di dunya, siksaanna ditunda, sarta ku ieu khidmah manéhna dipaparin waktos tambahan jeung hasil. Ogé, ku sabab turunan Adam anu sipatna sapertos ieu, dina sipat jeung ciptaanana kacida lemah jeung teu dayana, sarta bari kacida teu daya jeung malaratna ogé miboga kabutuhan jeung kanyeri anu teu kaitung; aya hiji Gusti Nu Ngatur anu kacida kuatna, pinuh ku hikmah jeung welas asih, anu, kalayan sagemblengna ngaluhuran kakuatan jeung pilihan manusa, ngarobah buleud bumi anu kacida gedéna jadi gudang unggal rupa bahan tambang anu diperlukeun ku umat manusa, jadi gudang unggal rupa kadaharan, sarta jadi toko sagala rupa barang anu dipikaresep ku umat manusa. Gusti Nu Ngatur éta miara umat manusa sapertos kitu, maparin kadaharan jeung naon anu dipénta ku maranéhna. Ku sabab Gusti Rabb anu hakékatna sapertos ieu mikaasih manusa, ngajadikeun Diri-Na dipikaasih ku manusa, langgeng salawasna, Kagungan alam-alam anu langgeng, ngalaksanakeun unggal urusan kalayan adil sarta ngadamel unggal hal kalayan hikmah; sarta kaagungan karajaan jeung langgengna kakawasaan Gusti Hâkim Azalî éta teu bisa napak dina kahirupan dunya anu pondok ieu, umur manusa anu kacida pondokna ieu, sarta bumi anu samentara tur fana ieu; sarta kajaliman jeung doraka anu kacida gedéna dina umat manusa, anu patukang tonggong jeung ngalawan tartib, kaadilan, kasaimbangan jeung kaéndahan jagat, sarta panghianatan, panolakan jeung kufurna ka Nu Maparin ni'mat jeung Nu Maparin kadaharan kalayan welas asih, diantep tanpa hukuman di ieu dunya, nepi ka jalma zalim anu telenges ngalakonan hirupna kalayan tengtrem, sedengkeun jalma dikaniaya anu teu daya ngalakonan umurna dina kasusah; padahal hakékat kaadilan mutlak ieu, anu pangaruhna katingali dina sakabéh jagat, sagemblengna patukang tonggong jeung saruana jalma zalim anu telenges jeung jalma dikaniaya anu pegat harepan dina maot ku teu dihirupkeun deui, sarta henteu narima atawa ngidinanana! Ogé, ku sabab sakumaha Nu Kagungan jagat milih bumi tina jagat sarta umat manusa tina bumi, tuluy maparin kalungguhan jeung pentingna anu kacida gedéna; kitu deui Mantenna milih tina umat manusa para nabi, wali jeung asfiya, anu mangrupa manusa sajati, anu luyu jeung tujuan rububiyah-Na sarta ngajadikeun dirina dipikaasih ku Mantenna ngaliwatan iman jeung pasrah. Mantenna ngajadikeun maranéhna sobat jeung nu diajak nyarios, ngamulyakeun maranéhna ku mujijat jeung pitulung pikeun hasil, sarta nyiksa musuh-musuh maranéhna ku tamparan ti langit. Tina sobat-sobat-Na anu ajénna luhur tur dipikanyaah ieu, Mantenna ogé milih Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ, anu jadi imam jeung kareueus maranéhna, sarta salila abad-abad anu panjang nyaangan satengah buleud bumi anu penting jeung saperlima umat manusa anu penting ku cahyana. Saolah-olah ieu jagat diciptakeun pikeun anjeunna, sakabéh tujuanana témbong ku anjeunna, ku agamana jeung ku Al-Qur'an anu dibawana. Padahal anjeunna ngagaduhan hak sarta pantes narima upah dina waktu anu teu kaitung pikeun khidmah-khidmahna anu kacida ajénna sarta teu kaitung, anu cukup pikeun ngajadikeun anjeunna hirup jutaan taun, anjeunna dipaparin umur anu kacida pondokna, saperti genep puluh tilu taun, dina kasusah jeung perjuangan anu kacida gedéna. Naha dina sagala hal aya hiji jalan anu mungkin, hiji kamungkinan atawa hiji kasanggupan yén anjeunna, babarengan jeung sakabéh jalma anu sarupa jeung sobat-sobatna, henteu dihirupkeun deui, sarta ayeuna ogé henteu hirup dina rohani? Naha maranéhna bakal binasa ku dipupus salawasna? Mustahil, saratus rébu kali mustahil jeung teu kitu! Leres, sakabéh jagat jeung hakékat alam nungtut anjeunna dihirupkeun deui, sarta ménta hirupna ka Nu Kagungan jagat. Ku sabab dina Âyetü'l-Kübra, nyaéta Şuâ Katujuh, tilu puluh tilu ijmak agung, anu masing-masing kuat kawas gunung, geus ngabuktikeun yén ieu jagat medal tina hiji leungeun sarta mangrupa milik hiji Zat; sarta geus némbongkeun kalayan écés katunggalan jeung kaésaan-Na dina unggal hal, anu jadi pangrojong kasampurnaan Alloh. Ku katunggalan jeung kaésaan dina unggal hal, sakabéh jagat jadi saperti prajurit anu taat kana paréntah jeung patugas anu tunduk ka Gusti Zat Wâhid éta. Ku datangna aherat, kasampurnaan-Na disalametkeun tina ragrag, kaadilan mutlak-Na tina panganiayaan mutlak anu ngolok-olok, hikmah-Na anu ngawengku sakabéhna tina sia-sia anu teu boga akal, rohmat-Na anu lega tina nyiksa bari ulin, sarta kamulyaan kakawasaan-Na tina teu daya anu hina; sadayana tetep suci. Tangtu, tangtu, sarta dina sagala kaayaan, nurutkeun tuntutan hakékat-hakékat dina dalapan “ku sabab” ieu, anu mangrupa sababaraha tina ratusan pangajaran lemes iman ka Alloh, kiamat bakal kajadian, hudang deui jeung hirup deui bakal lumangsung, sarta tempat hukuman jeung ganjaran bakal dibuka. Sangkan pentingna jeung jadi puseurna bumi, sarta pentingna jeung ajén manusa anu geus disebut, bisa nyata. Sangkan kaadilan, hikmah, rohmat jeung karajaan Gusti Mutasharrif Hakîm, anu mangrupa Gusti Khâliq jeung Rabb bumi sarta manusa, bisa netep. Sangkan sobat-sobat sajati jeung jalma-jalma anu kacida mikahayangna ka Gusti Rabb anu langgeng salawasna éta, salamet tina dipupus salawasna. Sangkan anu panggedéna jeung pangajénna tina sobat-sobat éta meunang ganjaran tina khidmah-khidmahna anu suci, anu ngajadikeun sakabéh jagat sugema jeung ngahaturkeun nuhun. Sangkan kasampurnaan Gusti Sulthân Sarmadî tetep murni, suci jeung bébas tina kakurangan jeung cacad, kakawasaan-Na tina teu daya, hikmah-Na tina lampah teu boga akal, sarta kaadilan-Na tina kajaliman. CINDEKNA: Ku sabab Alloh aya, tangtu aherat aya... Ogé, sakumaha tilu rukun iman anu disebut éta, kalayan sakabéh dalil anu ngabuktikeunana, jadi saksi jeung nuduhkeun hudang deui; kitu deui dua rukun iman, nyaéta ﻭَ ﺑِﻤَﻠٰٓﺌِﻜَﺘِﻪ۪ ﻭَ ﺑِﺎﻟْﻘَﺪَﺭِ ﺧَﻴْﺮِﻩ۪ ﻭَ ﺷَﺮِّﻩ۪ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺗَﻌَﺎﻟٰﻰ, merlukeun hudang deui sarta kalayan kuat jadi saksi jeung nuduhkeun alam anu langgeng. Kieu: Sakabéh dalil jeung paningal langsung sarta paguneman anu teu kaitung, anu ngabuktikeun ayana malaikat jeung pancén ubudiyah maranéhna, ku kituna nuduhkeun ayana alam roh, alam gaib, alam anu langgeng, alam aherat, tempat kabagjaan anu engké bakal diramekeun ku jin jeung manusa, sarta sawarga jeung naraka. Sabab ku idin Alloh, malaikat bisa ningali sarta asup ka alam-alam ieu. Sakabéh malaikat anu deukeut ka Alloh, anu patepang jeung manusa, saperti Malaikat Jibril, kalawan sapuk ngawartakeun ayana alam-alam anu disebut éta jeung yén maranéhna ngumbara di dinya. Sakumaha urang nyaho kalayan écés ayana buana Amerika anu can kungsi urang tingali, ku béja jalma-jalma anu datang ti dinya, kitu deui ku béja malaikat anu kuatna sarua jeung saratus tawatur, urang kudu ngimani ayana alam anu langgeng, tempat aherat, sawarga jeung naraka kalayan kapastian anu sarua; sarta memang kitu urang ngimanina. Ogé, sakabéh dalil anu ngabuktikeun rukun “iman kana papasten” dina Risalah Papasten, nyaéta Kalimah Kadua Puluh Genep, ku kituna nuduhkeun hudang deui, dipedarna suhuf jeung ditimbangna amal dina timbangan anu panggedéna. Sabab ngarékam papasten unggal hal di hareupeun panon urang dina papan tartib jeung kasaimbangan, nulis lalampahan hirup unggal mahluk hirup dina daya inget, siki jeung papan gambaran séjénna, sarta netepkeun jeung ngarékam catetan amal unggal mahluk anu miboga roh, utamana manusa, dina papan-papan anu dijaga; tangtu papasten anu ngawengku sakabéhna sapertos kitu, nangtukeun kalayan hikmah, ngarékam kalayan taliti sarta nyerat bari ngajaga, ngan bisa aya pikeun ganjaran jeung hukuman anu terus-terusan salaku hasil tina hiji pangadilan umum di pangadilan anu pangagungna. Upama henteu, éta catetan jeung pangjagaan anu ngawengku sakabéhna sarta kacida talitina bakal sagemblengna teu miboga harti jeung mangpaat, sarta patukang tonggong jeung hikmah jeung hakékat. Ogé, upama hudang deui teu datang, sakabéh harti pasti tina kitab jagat anu ditulis ku kalam papasten ieu bakal ruksak; éta mustahil dina sagala hal, sarta kamungkinan éta mangrupa hal mustahil kawas mungkir ayana ieu jagat, malah mangrupa ucapan anu teu puguh. CINDEKNA: Lima rukun iman, kalayan sakabéh dalilna, nuduhkeun sarta nungtut kajadian jeung ayana hudang deui jeung hirup deui, sarta ayana jeung dibukana tempat aherat; jadi saksi sarta méntana. Tah, lantaran hakékat hudang deui miboga tihang jeung bukti anu sakitu agungna tur teu bisa digoyangkeun, anu kacida luyuna jeung kaagunganana, ampir sapertilu Al-Qur'an anu ngajelaskeun kalayan pikahélokeun téh ngeunaan hudang deui jeung aherat. Al-Qur'an ngajadikeunana batu pondasi jeung dasar anu pangpokona pikeun sakabéh hakékatna, sarta ngawangun sagala hal dina éta dasar.

(Bubuka parantos réngsé.)